Pular para o conteúdo

Fragmentos de Empédocles de Acragas (Grego–Português)

Empédocles · fr. 24 [ - DK]

fr. 24 [ - DK]

Grego

ἄν]δίχ’ ἀπ’ ἀλλήλω[ν] πεσέ[ει]ν καὶ π[ότ]μον ἐπισπεῖν

πό]λλ’ ἀεκαζομέν[ο]ισιν ἀ[να]γκα[ίης ὕ]πο λυγρῆς

ση]πο[μ]ένοις· Φιλίην δ’ ἐ[ρατ]ὴν [ἡμῖ]ν νυν ἔχουσιν

Ἅρ]πυιαι θανάτοιο πάλοις [ἤδη παρέσ]ονται.

οἴμοι ὅτ’ οὐ πρόσθεν με διώλεσε νηλεὲς ἦμαρ, [5] (335)

πρὶν χηλαῖς σχέτλι’ ἔργα βορᾶς πέρι μητίσασθαι·

νῦν δ]ὲ μάτη[ν τού]τῳ γε νότ[ῳ κατέδ]ευσα παρειάς·

ἐξικ]νούμε[θα γὰ]ρ πολυβενθ[έα δῖνον], ὀίω,

μυρία τ’ οὐκ] ἐθέλουσι παρέσσε[ται ἄλγ]εα θυμῷ

ἡ]μεῖς δὲ λόγων ἐπιβ[ήσομ]εθ’ αὖθις [10] (340)

ὁππότ]ε δὴ συνετύγχανε φ[λογ]μὸς ἀτειρής

ἀλλήλο]ις ἀνάγων π[ο]λυπήμ[ον]α κρῆσιν,

δὴ τότε καὶ τὰ ζῷ]α φυτάλμια τεκνώθ[η]σαν

ν]ῦν ἔτι λείψανα δέρκεται Ἠώς.

ὁππότ[ε δ’ αἰθέρι συμμιχθ]εὶς τόπον ἐσχάτιο[ν β]ῇ, [15] (345)

δὴ τό[τε κλαγ]γῇ καὶ ἀυτῇ

θεσπε[σίῃ κευθ]μῶνα λαχόντα

χόρ[τους τ’ α]ὖτε περὶ χθών.

ὡς δ’ [ὁπόταν

χαλ[κεὺς [20] (350)

αἱ δὲ

τη

Português

um dividido do outro a cair e seguir seu destino,

muito a contragosto e lugubremente coagidos

a apodrecer: se a atraente Amizade nós temos agora,

hão de fazer-se presentes Harpyias co’os lotes da morte.

Ah, que me houvesse arruinado bem antes o dia inclemente, [5] (335)

obras cruéis de carnívoras garras sem ter planejado!

Vãs são agora estas chuvas de Noto que banham meu rosto:

o redemunho profundo acredito que logo alcançamos;

no ânimo, sem almejarmos, se apresentarão muitas dores

e embarcaremos na conta de novo [10] (340)

quando se dava por sorte a chama incansável

o mais, ascendendo a muidesgraçada mistura,

eis que a prolífera raça afinal de animais há brotado

a Manhã pode ver o restante inda agora.

Quando com éter se unindo em mistura ao extremo então passa, [15] (345)

eis que com berro e com brado,

sim, divinais partilham de concavidades,

pastos a terra no entorno.

Tal como quando

um ferreiro [20] (350)

e as

te