Pular para o texto

Fragmentos de Empédocles de Acragas (Grego–Português)

Empédocles

rolo estático · Pedra Angular

Autor
Empédocles
Tradutor
Bruno Palavro
Editor
Bruno Palavro
Edição de base
Palavro, Épica Sapiencial (tese, UFRGS), Porto Alegre, 2025
Idioma
grc, por
Trechos noutra língua
lat fr. 113 [94DK]; ara fr. 103 [ - DK]; hye fr. 48 [A49aDK], fr. 62 [43DK], fr. 68 [A66aDK]
Ano do original
c. 484–423 a.C.
URN
urn:cts:pedraAngular:pa0028.pa001.pa-por2
Licença
CC-BY-NC-4.0
Fonte
PALAVRO, Bruno. Épica Sapiencial: compêndio para uma edição geral da poesia de Xenófanes, Parmênides e Empédocles. Tese (Doutorado em Letras) — Universidade Federal do Rio Grande do Sul, Porto Alegre, 2025.
Identificador
empedocles-fragmentos-grc-pt-palavro-2025
Markdown
../livros/FILOSOFIA/Grego/Interlineares_Grego/Pre_Socraticos/Empedocles/Fragmentos/Empedocles_Fragmentos_grc-pt_Palavro_2025.md
Endereço por URN
https://pedraangular.app.br/urn/?urn:cts:pedraAngular:pa0028.pa001.pa-por2 (uma passagem: acrescente :216a, :1.1…)
Como citar
EMPÉDOCLES. Fragmentos de Empédocles de Acragas (Grego–Português). Tradução de Bruno Palavro. Edição de Bruno Palavro. Pedra Angular (org. Διαφορεύς), versão 1.0.0. DOI: 10.5281/zenodo.23068915. URN: urn:cts:pedraAngular:pa0028.pa001.pa-por2. Disponível em: https://pedraangular.app.br/rolo/empedocles-fragmentos-grc-pt-palavro-2025.html. Acesso em: [data do acesso].
BibTeX (Zotero, LaTeX)
@misc{pa-empedocles-fragmentos-grc-pt-palavro-2025,
  author = {Empédocles},
  title = {Fragmentos de Empédocles de Acragas (Grego–Português)},
  note = {Tradução de Bruno Palavro; Edição de Bruno Palavro; URN urn:cts:pedraAngular:pa0028.pa001.pa-por2},
  howpublished = {Pedra Angular (org. Διαφορεύς), versão 1.0.0},
  doi = {10.5281/zenodo.23068915},
  url = {https://pedraangular.app.br/rolo/empedocles-fragmentos-grc-pt-palavro-2025.html},
  urldate = {}
}

Fragmentos de Empédocles de Acragas (Grego–Português)

fr. 1 [112DK]

Grego

ὦ φίλοι, οἳ μέγα ἄστυ κάτα ξανθοῦ Ἀκράγαντος

ναίετ’ ἄν’ ἄκρα πόλεος, ἀγαθών μελεδήμονες ἔργων,

<ξείνων αἰδοῖοι λιμένες κακότητος ἄπειροι,>

χαίρετ’· ἐγώ δ’ ὑμῖν θεὸς ἄμβροτος, οὐκέτι θνητός

πωλεῦμαι μετὰ πᾶσι τετιμένος, ὥσπερ ἔοικα, [5]

ταινίαις τε περίστεπτος στέφεσίν τε θαλείοις·

πᾶσι δ’ ἅμ’ εὖτ’ ἂν ἵκωμαι ἐς ἄστεα τηλεθάοντα,

ἀνδράσιν ἠδὲ γυναιξὶ σεβίζομαι· οἱ δ’ ἅμ’ ἕπονται

μυρίοι ἐξερέοντες ὅπῃ πρὸς κέρδος ἀταρπός,

οἱ μὲν μαντοσυνέων κεχρημένοι, οἱ δ’ ἐπὶ νούσων [10]

παντοίων ἐπύθοντο κλύειν εὐηκέα βάξιν,

δηρὸν δὴ χαλεπῇσι πεπαρμένοι <ἀμφ’ ὀδύνῃσιν>.

Português

Ó meus amigos da grande cidade do louro Akragas,

do alto da acrópole, vós que cuidais de benéficas obras,

porto gentil a estrangeiros, sem o entrave de males,

salve! Pois eu não mais um mortal, mas um deus ambrosino

vou entre vós, honrado por todos — assim me assemelho, [5]

ora com fitas envolto e viçosas coroas festivas!

Todos então quando chego a tão vicejantes cidades,

homens ou mulheres, veneram-me enquanto me seguem

aos milhares: perguntam por onde é a vereda do lucro,

uns carentes de oráculos, e outros contra doenças [10]

tantas procuram ouvir afiada palavra de cura,

desde muito já atravessados por dores penosas...

fr. 2 [113DK]

Grego

ἀλλὰ τί τοῖσδ’ ἐπίκειμ’ ὡσεὶ μέγα χρῆμά τι πράσσων,

εἰ θνητῶν περίειμι πολυφθερέων ἀνθρώπων;

Português

Mas por que nisso detenho-me como se fosse algo grande,

se eu supero os muiperecíveis humanos mortais?

fr. 3 [114DK]

Grego

ὦ φίλοι, οἶδα μὲν οὕνεκ’ ἀληθείη πάρα μύθοις,

οὓς ἐγὼ ἐξερέω· μάλα δ’ ἀργαλέη γε τέτυκται

ἀνδράσι καὶ δύσζηλος ἐπὶ φρένα πίστιος ὁρμή.

Português

Ó meus amigos, sei que a verdade está nas palavras

que eu vos direi — mas muito penoso se faz para os homens

e rivaliza o romper persuasivo com suas entranhas.

fr. 4 [2DK]

Grego

στεινωποὶ μὲν γὰρ παλάμαι κατὰ γυῖα κέχυνται,

πολλὰ δὲ δείλ’ ἔμπαια, τά τ’ ἀμβλύνουσι μέριμνας.

παῦρον δ’ ἐν ζωῇσι βίου μέρος ἀθρήσαντες

ὠκύμοροι καπνοῖο δίκην ἀρθέντες ἀπέπταν,

αὐτὸ μόνον πεισθέντες ὅτῳ προσέκυρσεν ἕκαστος, [5]

πάντοσ’ ἐλαυνόμενοι, τὸ δ’ ὅλον <πᾶς> εὔχεται εὑρεῖν·

οὕτως οὔτ’ ἐπιδερκτὰ τάδ’ ἀνδράσιν οὔτ’ ἐπακουστά

οὔτε νόῳ περιληπτά. σὺ <δ’> οὖν, ἐπεὶ ὧδ’ ἐλιάσθης,

πεύσεαι· οὐ πλεῖόν γε βροτείη μῆτις ὄρωρεν.

Português

É que estreitos maneios vertem-se ao longo dos membros,

e repentinas misérias, que embotam as ponderações;

breve parte da vida em sua existência observam:

prestifadados qual justa fumaça a elevar-se esvoaçam,

persuadidos tão só, cada um, pelo que hão encontrado, [5]

todos, levados por tudo, e acham ter descoberto o inteiro.

Eis que nem são vistas por homens e ouvidas tais cousas

nem agarradas co’a mente; e tu, que pra cá te arredaste,

aprenderás — e a sapiência mortal romperá como nunca!

fr. 5 [3DK]

Grego

ἀλλὰ θεοὶ τῶν μὲν μανίην ἀποτρέψατε γλώσσης,

ἐκ δ’ ὁσίων στομάτων καθαρὴν ὀχετεύσατε πηγήν·

καὶ σέ, πολυμνήστη λευκώλενε παρθένε μοῦσα,

ἄντομαι, ὧν θέμις ἐστὶν ἐφημερίοισιν ἀκούειν,

πέμπε παρ’ Εὐσεβίης ἐλάουσ’ εὐήνιον ἅρμα. [5]

Português

Mas, ó deuses, tal loucura afastai desta língua,

sim, e de santas bocas vertei a fonte mais pura;

plurimemória, musa virgem de cândidos braços,

peço-te enfim conduzir o que é norma que efêmeros ouçam:

toques da Reverência a bem-redeada carroça! [5]

fr. 6 [1DK]

Grego

Παυσανίη, σὺ δὲ κλῦθι, δαΐφρονος Ἀγχίτεω υἱέ

Português

Ouve, Pausânias, ó filho do espertíssimo Ankhites

fr. 7 [3DK]

Grego

μηδέ σέ γ’ εὐδόξοιο βιήσεται ἄνθεα τιμῆς

πρὸς θνητῶν ἀνελέσθαι, ἐφ’ ᾧ θ’ ὁσίης πλέον εἰπεῖν

θάρσεϊ, καὶ τότε δὴ σοφίης ἐπ’ ἄκροισι θοάζειν.

ἀλλ’ ἄγ’ ἄθρει πάσῃ παλάμῃ πῇ δῆλον ἕκαστον,

μήτε τιν’ ὄψιν ἔχων πιστὴν πλέον ἢ κατ’ ἀκουήν [5]

ἢ ἀκοὴν ἐρίδουπον ὑπὲρ τρανώματα γλώσσης,

μήτε τι τῶν ἄλλων, ὁπόσῃ πόρος ἐστὶ νοῆσαι,

γυίων πίστιν ἔρυκε, νόει δ’ ᾗ δῆλον ἕκαστον.

Português

nem te seja forçoso que as flores da fama e da honra

ergas dentre mortais ao dizer algo mais do que é santo

com audácia e sentar às alturas da sabedoria.

Mas observa com todo maneio cada evidência,

nem confiando na vista como mais plena que o ouvido, [5]

ou no ouvir ressonante mais que nos pontos da língua;

nem de algum outro membro que para pensar seja via

desconfies, mas pensa por meio de cada evidência.

fr. 8 [111DK]

Grego

φάρμακα δ’ ὅσσα γεγᾶσι κακῶν καὶ γήραος ἄλκαρ

πεύσῃ, ἐπεὶ μούνῳ σοι ἐγὼ κρανέω τάδε πάντα.

παύσεις δ’ ἀκαμάτων ἀνέμων μένος οἵ τ’ ἐπὶ γαῖαν

ὀρνύμενοι πνοιαῖσι καταφθινύθουσιν ἀρούρας·

καὶ πάλιν, ἢν κ’ ἐθέλῃσθα, παλίντιτα πνεύματ’ ἐπάξεις· [5]

θήσεις δ’ ἐξ ὄμβροιο κελαινοῦ καίριον αὐχμόν

ἀνθρώποις, θήσεις δὲ καὶ ἐξ αὐχμοῖο θερείου

ῥεύματα δενδρεόθρεπτα, τά τ’ αἰθέρι ναιετάουσι,

ἄξεις δ’ ἐξ Ἀίδαο καταφθιμένου μένος ἀνδρός.

Português

Quantos remédios há, salvação da velhice e dos males,

aprenderás, pois só para ti cumprirei isso tudo —

e pausarás a incansável violência dos ventos que em terra

sopra com toda a força e irrompe por campos defuntos,

e para trás, se quiseres, trarás um benéfico sopro; [5]

e hás de fazer da chuva obscura uma seca oportuna

para os humanos, e hás de fazer no verão de uma seca

fluxos arborescentes, que são habitantes do éter;

desde o Hades trarás a força de um homem defunto!

fr. 9 [5DK]

Grego

στεγάσαι φρενὸς ἔλλοπος εἴσω

Português

restringir para dentro de mudas entranhas

fr. 10 [4DK]

Grego

ἀλλὰ κακοῖς μὲν κάρτα πέλει κρατέουσιν ἀπιστεῖν.

ὡς δὲ παρ’ ἡμετέρης κέλεται πιστώματα μούσης

γνῶθι διατμηθέντος ἐνὶ σπλάγχνοισι λόγοιο

Português

mas para o mau é forçoso não ter confiança no forte!

E a persuasão confiável tal qual nossa musa proclama

bem conheças ao ter dividido em teu cerne o que conto

fr. 11 [131DK]

Grego

εἰ γὰρ ἐφημερίων ἕνεκέν τινος, ἄμβροτε μοῦσα,

ἡμετέρας μελέτας <ἅδε τοι> διὰ φροντίδος ἐλθεῖν,

εὐχομένῳ νῦν αὖτε παρίστασο, Καλλιόπεια,

ἀμφὶ θεῶν μακάρων ἀγαθὸν λόγον ἐμφαίνοντι.

Português

pois se em vista de um dos efêmeros, musa ambrosina,

nossos cuidados alegre levaste por teu pensamento,

ora ao que reza, de novo, apresenta-te, Kalliopeia,

que os venturosos deuses irá elucidar em boa conta!

fr. 12 [6DK]

Grego

τέσσαρα γὰρ πάντων ῥιζώματα πρῶτον ἄκουε·

Ζεὺς ἀργὴς Ἥρη τε φερέσβιος ἠδ’ Ἀϊδωνεύς,

Νῆστις θ’ ἣ δακρύοις τέγγει κρούνωμα βρότειον

Português

Quatro são as raízes de tudo — e primeiro as escuta:

Zeus clareante, a vivífera Hera, e ainda o Edoneu,

bem como Néstis, que a fonte mortal em lágrimas rega

fr. 13 [7DK]

Grego

ἀγέννητα

Português

inatos

fr. 14 [12DK]

Grego

ἐκ γὰρ τοῦ μὴ ἐόντος ἀμήχανόν ἐστι γενέσθαι,

καί τ’ ἐὸν ἐξαπολέσθαι ἀνήνυστον καὶ ἄπυστον·

αἰεὶ γὰρ τῇ γ’ ἔσται, ὅπῃ κέ τις αἰὲν ἐρείδῃ

Português

pois é decerto impossível nascer a partir do não ente,

e o perecer, inviável ao ente, e assim não se ouve —

sempre ali mesmo será, onde quer que alguém o assente

fr. 15 [8DK]

Grego

ἄλλο δέ τοι ἐρέω· φύσις οὐδενός ἐστιν ἁπάντων

θνητῶν, οὐδέ τις οὐλομένου θανάτοιο τελευτή,

ἀλλὰ μόνον μίξις τε διάλλαξίς τε μιγέντων

ἐστί, φύσις δ’ ἐπὶ τοῖς ὀνομάζεται ἀνθρώποισιν

Português

E outra cousa direi: nascimento nenhum há de todos

esses mortais, nem perecem num termo de morte ruinosa:

são somente a mistura e a alternação de misturas,

e isso os humanos nomeiam como “nascer” da natura

fr. 16 [10DK]

Grego

<καὶ> θάνατος ἀλοίτης

Português

ou então “morte” “vingativa”

fr. 17 [9DK]

Grego

οἱ δ’ ὅτε μὲν κατὰ φῶτα μιγέντ’ εἰς αἰθέρ’ ἵ<κωνται>

ἢ κατὰ θηρῶν ἀγροτέρων γένος ἢ κατὰ θάμνων

ἠὲ κατ’ οἰωνῶν, τότε μὲν τό<δε φασὶ> γενέσθαι,

εὖτε δ’ ἀποκρινθῶσι, τόδ’ αὖ δυσδαίμονα πότμον·

οὐ θέμις ᾗ καλέουσι, νόμῳ δ’ ἐπίφημι καὶ αὐτός [5]

Português

Quando afinal co’a mistura de homem chegam ao éter,

ou como a raça de feras selvagens, ou como moitas,

ou como pássaros, dizem então que por isso “nasceram”;

quando a união é cindida, que é a desventura da sina...

Não é de acordo co’a norma, e só digo também por costume [5]

fr. 18 [11DK]

Grego

νήπιοι· οὐ γάρ σφιν δολιχόφρονές εἰσι μέριμναι,

οἳ δὴ γίγνεσθαι πάρος οὐκ ἐὸν ἐλπίζουσιν

ἤ τι καταθνῄσκειν τε καὶ ἐξόλλυσθαι ἁπάντῃ

Português

tolos! Longipensantes não são suas ponderações,

dos que esperam que nasça deveras o antes não ente,

que algo morra e possa sumir, que pereça de todo

fr. 19 [15DK]

Grego

οὐκ ἂν ἀνὴρ τοιαῦτα σοφὸς φρεσὶ μαντεύσαιτο,

ὡς ὄφρα μέν τε βιῶσι, τὸ δὴ βίοτον καλέουσι,

τόφρα μὲν οὖν εἰσιν, καί σφιν πάρα δειλὰ καὶ ἐσθλά,

πρὶν δὲ πάγεν τε βροτοὶ καὶ <ἐπεὶ> λύθεν, οὐδὲν ἄρ’ εἰσιν

Português

o homem de sábias entranhas não preveria tais cousas,

que eles, enquanto vivem aquilo que chamam de vida,

só por enquanto são, com bens e misérias presentes;

que antes da forma mortal e que após desmontarem são nada

fr. 20 [16DK]

Grego

ἔ<στ>ι γὰρ ὡς πάρος ἦν <τε> καὶ ἔσσεται, οὐδέ ποτ’ οἴω

τούτων ἀμφοτέρων κενεώσεται ἄσπετος αἰών

Português

é, pois, tal como era e será, e acredito que nunca

de ambos há de vagar a indizível, imensa existência

fr. 21 [14DK]

Grego

τοῦ παντὸς δ’ οὐδὲν κενεόν· πόθεν οὖν τί κ’ ἐπέλθοι;

Português

nada é vago do todo — e de onde é que algo viria?

fr. 22 [17DK]

Grego

δίπλ’ ἐρέω· τοτὲ μὲν γὰρ ἓν ηὐξήθη μόνον εἶναι

ἐκ πλεόνων, τοτὲ δ’ αὖ διέφυ πλέον’ ἐξ ἑνὸς εἶναι.

δοιὴ δὲ θνητῶν γένεσις, δοιὴ δ’ ἀπόλειψις· (235)

τὴν μὲν γὰρ πάντων σύνοδος τίκτει τ’ ὀλέκει τε,

ἡ δὲ πάλιν διαφυομένων θρεφθεῖσα διέπτη. [5]

καὶ ταῦτ’ ἀλλάσσοντα διαμπερὲς οὐδαμὰ λήγει,

ἄλλοτε μὲν Φιλότητι συνερχόμεν’ εἰς ἓν ἅπαντα,

ἄλλοτε δ’ αὖ δίχ’ ἕκαστα φορεύμενα Νείκεος ἔχθει. (240)

<οὕτως ᾗ μὲν ἓν ἐκ πλεόνων μεμάθηκε φύεσθαι> (240a)

ἠδὲ πάλιν διαφύντος ἑνὸς πλέον’ ἐκτελέθουσι, [10]

τῇ μὲν γίγνονταί τε καὶ οὔ σφισιν ἔμπεδος αἰών·

ᾗ δὲ διαλλάσσοντα διαμπερὲς οὐδαμὰ λήγει,

ταύτῃ δ’ αἰὲν ἔασιν ἀκίνητοι κατὰ κύκλον.

ἀλλ’ ἄγε μύθων κλῦθι, μάθη γάρ τοι φρένας αὔξει· (245)

ὡς γὰρ καὶ πρὶν ἔειπα πιφαύσκων πείρατα μύθων, [15]

δίπλ’ ἐρέω· τοτὲ μὲν γὰρ ἓν ηὐξήθη μόνον εἶναι

ἐκ πλεόνων, τοτὲ δ’ αὖ διέφυ πλέον’ ἐξ ἑνὸς εἶναι,

πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ γαῖα καὶ ἠέρος ἄπλετον ὕψος·

Νεῖκός τ’ οὐλόμενον δίχα τῶν ἀτάλαντον ἁπάντῃ, (250)

καὶ Φιλότης ἐν τοῖσιν, ἴση μῆκός τε πλάτος τε· [20]

τὴν σὺ νόῳ δέρκευ, μηδ’ ὄμμασιν ἧσο τεθηπώς·

ἥτις καὶ θνητοῖσι νομίζεται ἔμφυτος ἄρθροις,

τῇ τε φίλα φρονέουσι καὶ ἄρθμια ἔργα τελοῦσι,

Γηθοσύνην καλέοντες ἐπώνυμον ἠδ’ Ἀφροδίτην· (255)

τὴν οὔ τις μετὰ τοῖσιν ἑλισσομένην δεδάηκε [25]

θνητὸς ἀνήρ· σὺ δ’ ἄκουε λόγου στόλον οὐκ ἀπατηλόν.

ταῦτα γὰρ ἶσά τε πάντα καὶ ἥλικα γένναν ἔασι,

τιμῆς δ’ ἄλλης ἄλλο μέδει, πάρα δ’ ἦθος ἑκάστῳ,

ἐν δὲ μέρει κρατέουσι περιπλομένοιο χρόνοιο. (260)

καὶ πρὸς τοῖς οὐδ’ ἄρ τι ἐπιγίγνεται οὐδ’ ἀπολήγει· [30]

εἴ τε γὰρ ἐφθείροντο διαμπερές, οὐκ ἂν ἔτ’ ἦσαν.

τοῦτο δ’ ἐπαυξήσειε τὸ πᾶν τί κε, καὶ πόθεν ἐλθόν;

πῇ δέ κε κἀξαπόλοιτο, ἐπεὶ τῶνδ’ οὐδὲν ἐρῆμον;

ἀλλ’ αὔτ’ ἔστιν ταῦτα, δι’ ἀλλήλων δὲ θέοντα (265)

γίγνεται ἄλλοτε ἄλλα καὶ ἠνεκὲς αἰὲν ὁμοῖα. [35]

συνερχό]μεθ’ εἰς ἕνα κόσμον,

διέφυ πλέ]ον’ ἐξ ἑνὸς εἶναι,

ἐξ ὧν πάνθ’ ὅσα τ’ ἦν ὅσα τ’ ἔσθ’ ὅσα τ’ ἔσσετ’ ὀπίσσω,

δένδρεά τ’ ἐβλάστησε καὶ ἀνέρες ἠδε γυναῖκες (270)

θῆρές τ’ οἰωνοί τε καὶ ὑδατοθρέμμονες ἰχθῦς [40]

καί τε θεοὶ δολιχαίωνες τιμῇσι φέριστοι.

ἐ]ν τῇ δ’ ἀίσσοντα [διαμπ]ερὲς οὐδ[αμὰ λήγει

π]υκνῇσιν δίνῃσ[ιν ]τ

ν]ωλεμές, οὐδέ πο[τ’ (275)

πολλ]οὶ δ’ αἰῶνες πρότερ[οι [45]

πρὶν] τούτων μεταβῆνα[ι

πά]ντῃ δ’ ἀίσσον[τ]α διαμ[περὲς οὐδαμὰ λήγει·

οὔ]τε γὰρ ἠέλιος τ ν

ὁρ]μῆ<ι> τῇδε γέμου[σά (280)

οὔ]τε τι τῶν ἄλλων [50]

ἀλ]λὰ μεταλλάσσον[τ’ ἀίσσ]ει κύκλῳ [ἅπαντα.

δὴ τό]τε μὲν γὰρ γαῖ’ [ἀβ]άτη θέει ἠελ[ίου τε

τόσην δὴ κα[ί νυν] ἐπ’ ἀνδράσι τ[εκμήρασθαι·

ὣς δ’ α]ὔτως τάδ[ε π]άντα δι’ αλλήλων [προθέουσιν, (285)

κἄλλο]υς τ’ ἄλλ’ [ἔσχη]κε τόπους πλαγ[χθέντα [55]

οὐ δή πω] μεσάτους τ[ι ἐσε]ρχόμεθ’ ἓν μ[όνον εἶναι.

ἀλλ’ ὅτ]ε δὴ Νεῖκος [τ’ ἀνυ]περβατὰ βέν[θε’ ἵκηται

δ[ίνη]ς, ἐν δὲ μέσ[ῃ] Φ[ιλ]ότης στροφά[λιγγι γένηται,

ἐν [τῇ] δὴ τάδε πάντα συνέρχεται ἓν [μόνον εἶναι. (290)

σπεῦ]δε δ’ ὅπως μὴ μοῦνον ἀν’ οὔατα [60]

ἠδέ] μευ ἀμφὶς ἐόντα κλύων [ν]ημερτ[έα

δεί]ξω σοι καὶ ἀν’ ὄσσ’ ἵνα μείζονι σώμ[ατι

π]ρῶτον μὲν ξύνοδόν τε διάπτυξίν τ[ε γενέθλης,

ὅσ[σ]α τε νῦν ἔτι λοιπὰ πέλει τούτοιο τ[όκοιο· (295)

τοῦτο μὲν [ἂν] θηρῶν ὀριπλάγκτων ἄγ[ρια φῦλα, [65]

τοῦτο δ’ ἀν’ ἀ[νθρώ]πων δίδυμον φύμα

ῥιζοφόρων γέννημα καὶ ἀμπελοβάμ[ονα βότρυν.

ἐκ τῶν ἀψευδῆ κόμισαι φρενὶ δείγματα μ[ύθων·

ὄψει γὰρ ξύνοδόν τε διάπτυξίν τε γενέθλη[ς (300)

δι]άκτορα μη[τιόωσας. [70]

Português

Duplamente direi: por certo ora cresce a ser um só

desde muitos, ora desbrota a ser muitos de um só.

Dupla a origem das cousas mortais, e dupla a partida: (235)

essa a junção de tudo faz com que nasça e pereça,

e essa, de volta, no desbrotamento nutrida esvoaça; [5]

e isso então alternando-se perpetuamente não cessa:

ora em Amor reunindo-se tudo elabora-se em uno,

ora no ódio se vai cada qual dividido em Discórdia. (240)

Eis que, se desde muitos uno aprendeu a brotar-se, (240a)

e se de volta o uno desbrota e terminam-se muitos, [10]

vão assim nascendo, sem pé para sua existência;

sim, e se entrealternando-se perpetuamente não cessa,

sempre assim são inamovíveis ao longo do ciclo.

Vem as palavras ouvir: aprender faz crescer as entranhas! (245)

Tal como já articulei com o fio de minhas palavras, [15]

duplamente direi: por certo ora cresce a ser um só

desde muitos, ora desbrota a ser muitos de um só —

fogo e água e terra e do ar as imensas alturas:

deles à parte, ruinosa Discórdia, em balança por tudo, (250)

e entre eles Amor, com igual comprimento e amplitude. [20]

Tu, estarrecido, não penes co’os olhos, mas vê com a mente

essa que pelos mortais se diz natural de suas juntas,

por quem pensam amáveis e juntos cumprem trabalhos,

tendo “Alegria” como um de seus nomes, e ainda “Aphrodite”. (255)

Essa, entre eles rodando nem a percebe ou domina [25]

o homem — mas ouve o apresto da conta, em nada falseado!

Esses são todos iguais e de idêntica natividade;

outra porém é a honra de outro, e o modo é de cada,

tendo em partes então o poder, regirando-se o tempo. (260)

E algo além disso nem sobrenasce nem subcessa: [30]

se perecessem perpetuamente, não mais o seriam;

e ia de que se acrescer esse todo, e vindo de onde?

Como, por onde é que pereceria, se nada é um ermo?

Sim, isso tudo é o que é, mas uns aos outros percorrem (265)

ora nascendo-se outro e contínuos o mesmo pra sempre. [35]

reunimo-nos juntos em uma só ordem;

desbrota a ser muitos de um só,

dos quais tudo que era, que é e que será no futuro

desabrochou como árvores, homens e mesmo mulheres, (270)

sim, como feras e pássaros, peixes aquanutridos, [40]

bem como deuses de longevidade, maiores em honras.

Nisso então disparando perpetuamente não cessa

com seus densos rodeios t

ininterruptos, e nunca (275)

muitas as eras primeiras [45]

antes disso passar

por tudo então disparando perpetuamente não cessa,

pois nem o sol p d

nesse rompante enchendo-se (280)

nem algum dos outros [50]

mas sim entrealternando-se em ciclo dispara-se tudo:

é quando corre a terra impassada, bem como do sol a

tão grande quanto agora os homens declaram —

dessa maneira é que todos uns aos outros percorrem, (285)

e outros noutros lugares se atêm ao errar [55]

Não é ainda que nós adentramos o meio a ser um só

(quando Discórdia alcança as insurpassáveis funduras

no redemunho e Amor lá no meio das voltas descende,

nisso então reunindo-se tudo se põe a ser um só). (290)

Cuida que não às orelhas somente [60]

e ouve de mim o que é no arredor, o infalível

e hei de mostrar aos teus olhos, que um corpo maior

primeiramente a junção e a evolução dos nascidos,

e inda agora o restante que vem a ser dessa prole (295)

dentre animais montierrantes — as feras da tribo selvagem! —, [65]

dentre os humanos de dúplice ramo

enraizadas a raça, e de cachos viderrolantes.

Leva às entranhas a amostra de não mentirosas palavras —

nisso verás a junção e a evolução dos nascidos (300)

traslação planejando. [70]

fr. 23 [20DK]

Grego

τοῦτο μὲν ἀμ’ βροτέων μελέων ἀριδείκετον ὄγκον·

ἄλλοτε μὲν Φιλότητι συνερχόμεθ’ εἰς ἓν ἅπαντα

γυῖα, τὰ σῶμα λέλογχε, βίου θαλέθοντος ἐν ἀκμῇ·

ἄλλοτε δ’ αὖτε κακῇσι διατμηθέντ’ ἐρίδεσσι (305)

πλάζεται ἄνδιχ’ ἕκαστα περὶ ῥηγμῖνι βίοιο. [5]

ὣς δ’ αὔτως θάμνοισι καὶ ἰχθύσιν ὑδρομελάθροις

θηρσί τ’ ὀρειλεχέεσσιν ἰδὲ πτεροβάμοσι κύμβαις

μι

ἠ]χώ

σι

αι

Português

Isso é entre mortais na massa dos membros notável:

ora em Amor reunindo-nos tudo elabora-se em uno,

partes que somam o corpo, no pico viçoso da vida;

ora, se males rebentam, porém, divididas por brigas (305)

erram à parte, e se vai cada qual pela orla da vida. [5]

Dessa maneira é com moitas, com aquatelhados peixinhos,

sim, com feras montícolas e alipassantes gaviotas

mi

eco

es

as

fr. 24 [ - DK]

Grego

ἄν]δίχ’ ἀπ’ ἀλλήλω[ν] πεσέ[ει]ν καὶ π[ότ]μον ἐπισπεῖν

πό]λλ’ ἀεκαζομέν[ο]ισιν ἀ[να]γκα[ίης ὕ]πο λυγρῆς

ση]πο[μ]ένοις· Φιλίην δ’ ἐ[ρατ]ὴν [ἡμῖ]ν νυν ἔχουσιν

Ἅρ]πυιαι θανάτοιο πάλοις [ἤδη παρέσ]ονται.

οἴμοι ὅτ’ οὐ πρόσθεν με διώλεσε νηλεὲς ἦμαρ, [5] (335)

πρὶν χηλαῖς σχέτλι’ ἔργα βορᾶς πέρι μητίσασθαι·

νῦν δ]ὲ μάτη[ν τού]τῳ γε νότ[ῳ κατέδ]ευσα παρειάς·

ἐξικ]νούμε[θα γὰ]ρ πολυβενθ[έα δῖνον], ὀίω,

μυρία τ’ οὐκ] ἐθέλουσι παρέσσε[ται ἄλγ]εα θυμῷ

ἡ]μεῖς δὲ λόγων ἐπιβ[ήσομ]εθ’ αὖθις [10] (340)

ὁππότ]ε δὴ συνετύγχανε φ[λογ]μὸς ἀτειρής

ἀλλήλο]ις ἀνάγων π[ο]λυπήμ[ον]α κρῆσιν,

δὴ τότε καὶ τὰ ζῷ]α φυτάλμια τεκνώθ[η]σαν

ν]ῦν ἔτι λείψανα δέρκεται Ἠώς.

ὁππότ[ε δ’ αἰθέρι συμμιχθ]εὶς τόπον ἐσχάτιο[ν β]ῇ, [15] (345)

δὴ τό[τε κλαγ]γῇ καὶ ἀυτῇ

θεσπε[σίῃ κευθ]μῶνα λαχόντα

χόρ[τους τ’ α]ὖτε περὶ χθών.

ὡς δ’ [ὁπόταν

χαλ[κεὺς [20] (350)

αἱ δὲ

τη

Português

um dividido do outro a cair e seguir seu destino,

muito a contragosto e lugubremente coagidos

a apodrecer: se a atraente Amizade nós temos agora,

hão de fazer-se presentes Harpyias co’os lotes da morte.

Ah, que me houvesse arruinado bem antes o dia inclemente, [5] (335)

obras cruéis de carnívoras garras sem ter planejado!

Vãs são agora estas chuvas de Noto que banham meu rosto:

o redemunho profundo acredito que logo alcançamos;

no ânimo, sem almejarmos, se apresentarão muitas dores

e embarcaremos na conta de novo [10] (340)

quando se dava por sorte a chama incansável

o mais, ascendendo a muidesgraçada mistura,

eis que a prolífera raça afinal de animais há brotado

a Manhã pode ver o restante inda agora.

Quando com éter se unindo em mistura ao extremo então passa, [15] (345)

eis que com berro e com brado,

sim, divinais partilham de concavidades,

pastos a terra no entorno.

Tal como quando

um ferreiro [20] (350)

e as

te

fr. 25 [76DK]

Grego

τοῦτο μὲν ἐν κόγχαισι θαλασσονόμοις βαρυνώτοις,

ἠδ’ ἐν πε]τραίοισι κα[λύμμασι (355)

ἔνθ’ ὄψει χθόνα χρωτὸς ὑπέρτατα ναιετάουσαν·

θώρηξ δ’ αὖ]τε κραταιν[ώ]των ἁ[λίων παγούρων,

ναὶ μὴν κηρύκων τε λιθορρίνων χελύων τε [5]

ὄστρακα κα]ὶ μελίαι κεραῶν ἐλά[φων ὀριπλάγκτων.

ἀλλ’ οὐκ ἂν τελέσαιμ]ι λέγων σύμ[παντα γένεθλα. (360)

ὡ]ς δ’ ὁπό[ταν

ἐ]ξ ὧν δη

ἠ]δ’ αὐτη [10]

μεν

Português

Isso se encontra na concha marítima dorsipesada,

sobre os véus pedregosos (355)

nisso verás toda a terra que habita o supremo da pele;

como a armadura de dorsiforçudo c’ranguejo salino,

do caramujo, de courirrochosos qual tartaruga o [5]

casco, o chifre de freixo do corço também, montierrante —

mas não terminaria de aqui te contar toda a prole... (360)

Tal como quando

disso

e ela [10]

e

fr. 26 [71DK]

Grego

εἰ δέ τί σοι περὶ τῶνδε λιπόξυλος ἔπλετο πίστις,

πῶς ὕδατος γαίης τε καὶ αἰθέρος ἠελίου τε

κιρναμένων εἴδη τε γενοίατο χροῖά τε θνητῶν

τόσσ’ ὅσα νῦν γεγάασι συναρμοσθέντ’ Ἀφροδίτῃ

Português

Se em tais cousas faltou material para tua confiança —

como da água e da terra, bem como do sol e do éter

se adicionando é que formas e tons de mortais nasceriam,

quantos nascem agora, dos que harmonizou Aphrodite

fr. 27 [73DK]

Grego

ὡς δὲ τότε χθόνα Κύπρις, ἐπεί τ’ ἐδίηνεν ἐν ὄμβρῳ,

εἴδεα ποιπνύουσα θοῷ πυρὶ δῶκε κρατῦναι

Português

tal como Cýpris então, a terra na chuva regada,

deu apressando-se as formas pro fogo veloz reforçá-la

fr. 28 [75DK]

Grego

τῶν δ’ ὅσ’ ἔσω μὲν πυκνά, τὰ δ’ ἔκτοθι μανὰ πέπηγε,

Κύπριδος ἐν παλάμῃσι πλάδης τοιῆσδε τυχόντα

Português

e do que é denso por dentro mas solto por fora montou-se,

flácido sendo sortido ao manejo das palmas de Cýpris

fr. 29 [74DK]

Grego

φῦλον ἄμουσον ἄγουσα πολυσπερέων καμασήνων

Português

vem com a tribo sem musa dos peixes plurissemeados

fr. 30 [83DK]

Grego

αὐτὰρ ἐχίνοις

ὀξυβελεῖς χαῖται νώτοις ἐπιπεφρίκασι

Português

quanto aos ouriços,

lanciaguda no dorso é que sua cabeleira se eriça

fr. 31 [82DK]

Grego

ταὐτὰ τρίχες καὶ φύλλα καὶ οἰωνῶν πτερὰ πυκνά

καὶ λεπίδες γίγνονται ἐπὶ στιβαροῖσι μέλεσσιν

Português

pelos, folhas, escamas e densas penas de aves

vêm a ser o mesmo sobre os membros robustos

fr. 32 [24DK]

Grego

κορυφὰς ἑτέρας ἑτέρῃσι προσάπτων

μύθων μὴ τελέειν ἀτραπὸν μίαν

Português

atando uma ponta à outra ponta

destas palavras sem termo num só curso

fr. 33 [25DK]

Grego

καὶ δὶς γάρ, ὃ δεῖ, καλόν ἐστιν ἐνισπεῖν

Português

o que é devido é belo dizer duas vezes

fr. 34 [21DK]

Grego

ἀλλ’ ἄγε, τόνδ’ ὀάρων προτέρων ἐπιμάρτυρα δέρκευ,

εἴ τι καὶ προτέροισι λιπόξυλον ἔπλετο μορφῇ,

ἠέλιον μὲν λαμπρὸν ὁρᾶν καὶ θερμὸν ἁπάντῃ,

ἄμβροτα δ’ ὅσσ’ εἴδει τε καὶ ἀργέτι δεύεται ἀυγῇ,

ὄμβρον δ’ ἐν πᾶσι δνοφόενά τε ῥιγαλέον τε· [5]

ἐκ δ’ αἴης προρέουσι θελυμνά τε καὶ στερεωπά.

ἐν δὲ κότῳ διάμορφα καὶ ἄνδιχα πάντα πέλονται,

σὺν δ’ ἔβη ἐν Φιλότητι καὶ ἀλλήλοισι ποθεῖται.

ἐκ τῶν πάνθ’ ὅσα τ’ ἦν ὅσα τ’ ἔστι καὶ ἔσται ὀπίσσω,

δένδρεά τ’ ἐβλάστησε καὶ ἀνέρες ἠδὲ γυναῖκες, [10]

θῆρές τ’ οἰωνοί τε καὶ ὑδατοθρέμμονες ἰχθῦς,

καί τε θεοὶ δολιχαίωνες τιμῇσι φέριστοι.

αὐτὰ γὰρ ἔστιν ταῦτα, δι’ ἀλλήλων δὲ θέοντα

γίγνεται ἀλλοιωπά· τὰ γὰρ διὰ κρῆσις ἀμείβει.

Português

Vem, observa-me então atestar as primeiras conversas,

se nas primícias faltou material a respeito de algo:

sol que lampeja ao olhar, seu calor que se assoma por tudo;

tudo que nada à sua vista, ambrosino em sua alva clareza;

chuva também, sobre todos frígida e enturvecente — [5]

sim, e da terra profluem os sólidos e alicerçados.

Se em rancor diferem na forma e dividem-se todos,

junto andou-se em Amor, no que um ao outro deseja.

Deles, tudo que era, que é e que será no futuro

desabrochou como árvores, homens e mesmo mulheres, [10]

sim, como feras e pássaros, peixes aquanutridos,

bem como deuses de longevidade, maiores em honras.

É que isso tudo é o que é, mas uns aos outros percorrem

ora tornando-se outros — e a troca se faz na mistura.

fr. 35 [23DK]

Grego

ὡς δ’ ὁπόταν γραφέες ἀναθήματα ποικίλλωσιν,

ἀνέρες ἀμφὶ τέχνης ὑπὸ μήτιος εὖ δεδαῶτε,

οἵτ’ ἐπεὶ οὖν μάρψωσι πολύχροα φάρμακα χερσίν,

ἁρμονίῃ μίξαντε τὰ μὲν πλέω, ἄλλα δ’ ἐλάσσω,

ἐκ τῶν εἴδεα πᾶσιν ἀλίγκια πορσύνουσι, [5]

δένδρεά τε κτίζοντε καὶ ἀνέρας ἠδὲ γυναῖκας,

θῆράς τ’ οἰωνούς τε καὶ ὑδατοθρέμονας ἰχθῦς,

καί τε θεοὺς δολιχαίωνας τιμῇσι φερίστους·

οὕτω μή σ’ ἀπάτη φρένα καινύτω ἄλλοθεν εἶναι

θνητῶν, ὅσσα γε δῆλα γεγᾶσιν ἀάσπετα, πηγήν, [10]

ἀλλὰ τορῶς ταῦτ’ ἴσθι, θεοῦ πάρα μῦθον ἀκοῦσας.

Português

Tal como quando pintores multicolorem of’rendas,

homens sabidos e expertos, com belo domínio da arte,

e as soluções de múltiplo tom nas mãos então pegam,

e em harmonia assim misturando umas mais e outras menos

delas semelhas a tudo é que ambos produzem imagens [5]

ao desenhar suas árvores, homens também, e mulheres,

sim, suas feras e pássaros, peixes aquanutridos,

bem como deuses de longevidade, maiores em honras,

que não te exceda as entranhas o engano de ser doutra fonte

tudo que vem — indizíveis mortais — a ser evidente. [10]

Sê dessas cousas sabido, afiado ao discurso de um deus!

fr. 36 [26DK]

Grego

ἐν δὲ μέρει κρατέουσι περιπλομένοιο κύκλοιο,

καὶ φθίνει εἰς ἄλληλα καὶ αὔξεται ἐν μέρει αἴσης.

αὐτὰ γὰρ ἔστιν ταῦτα, δι’ ἀλλήλων δὲ θέοντα

γίγνοντ’ ἄνθρωποί τε καὶ ἄλλων ἔθνεα θηρῶν,

ἄλλοτε μὲν Φιλότητι συνερχόμεν’ εἰς ἕνα κόσμον, [5]

ἄλλοτε δ’ αὖ δίχ’ ἕκαστα φορούμενα Νείκεος ἔχθει,

εἰσόκεν ἓν συμφύντα τὸ πᾶν ὑπένερθε γένηται.

οὕτως ᾗ μὲν ἓν ἐκ πλεόνων μεμάθηκε φύεσθαι,

ἠδὲ πάλιν διαφύντος ἑνὸς πλέον’ ἐκτελέθουσι,

τᾖ μὲν γίγνονταί τε καὶ οὔ σφισιν ἔμπεδος αἰών· [10]

ᾗ δὲ τάδ’ αλλάσσοντα διαμπερὲς οὐδαμὰ λήγει,

ταύτῃ δ’ αἰὲν ἔασιν ἀκίνητοι κατὰ κύκλον.

Português

Tendo em partes então o poder, regirando-se o ciclo,

uns nos outros minguam e crescem por partes na sina.

É que isso tudo é o que é, mas uns aos outros percorrem

ora nascendo-se humanos e outros bandos de feras:

ora em Amor reunindo-se juntam-se em uma só ordem, [5]

ora no ódio se vai cada qual dividido em Discórdia,

’té que um-só cobrotando-se o todo abaixo descenda.

Eis que, se desde muitos uno aprendeu a brotar-se,

e se de volta o uno desbrota e terminam-se muitos,

vão assim nascendo, sem pé para sua existência; [10]

sim, e se isso alternando-se perpetuamente não cessa,

sempre assim são inamovíveis ao longo do ciclo.

fr. 37 [22DK]

Grego

ἄρθμια μὲν γὰρ ταῦτα ἑαυτῶν πάντα μέρεσσιν,

ἠλέκτωρ τε χθών τε καὶ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα,

ὅσσα †φιν† ἐν θνητοῖσιν ἀποπλαγχθέντα πέφυκεν.

ὣς δ’ αὔτως ὅσα κρῆσιν ἐπαρκέα μᾶλλον ἔασιν

ἀλλήλοις ἔστερκται ὁμοιωθέντ’ Ἀφροδίτῃ· [5]

ἐχθρὰ πλεῖστον ἀπ’ ἀλλήλων διέχουσι μάλιστα

γέννῃ τε κρήσει τε καὶ εἴδεσιν ἐκμάκτοισι,

πάντῃ συγγίγνεσθαι ἀήθεα καὶ μάλα λυγρά

νεικεογεννητῇσι ὅτι σφίσι γένναι ἐν ὀργῇ.

Português

sim, tudo isso bem junto co’as partes então deles mesmos,

o âmbar solar e o céu e a terra e o mar além disso,

quantas deles entre mortais debrotaram errantes.

Dessa maneira, das que se asseguram mais na mistura,

uma é por outra afeiçoada, no que as igualou Aphrodite; [5]

mas odiadas ao máximo distam-se umas das outras

em nascimento e mistura e nas formas que foram impressas:

na convivência, mais lúgubres, desabituadas de todo,

discordinatas porquanto nascidas em fúria nefasta!

fr. 38 [27DK]

Grego

ἐνθ’ οὔτ’ ἠελίοιο διείδεται ἀγλαὸν εἶδος,

οὐδὲ μὲν οὐδ’ αἴης λάσιον γένος οὐδὲ θάλασσα

Português

lá nem mesmo do sol se divisa a esplêndida vista,

nem a hirsuta raça da terra ou a forma dos mares

fr. 39 [36DK]

Grego

τῶν δὲ συνερχομένων ἐξ ἔσχατον ἵστατο Νεῖκος

Português

deles então reunindo-se parte ao extremo Discórdia

fr. 40 [ad 29DK]

Grego

Σφαῖρον ἔην

Português

era Esphero

fr. 41 [159DK]

Grego

σωρευόμενον μέγεθος

Português

acumulada grandeza

fr. 42 [27DK]

Grego

ἔνθ’ οὔτ ἠελίοιο διείδεται ὠκέα γυῖα,

<οὐδὲ μὲν οὐδ’ αἴης λάσιον δέμας οὐδὲ θάλασσα·>

oὕτως ἁρμονίης πυκινῷ κρυφῷ ἐστήρικται

Σφαῖρος κυκλοτερὴς μονίῃ περιγηθέι γαίων

Português

lá nem mesmo do sol se divisam os membros velozes,

nem o hirsuto corpo da terra ou a forma dos mares;

e eis que, em denso véu de harmonia então afixado,

’Sphero rotundo celebra a circunfeliz solidão

fr. 43 [13DK]

Grego

οὐδέ τι τοῦ παντὸς κενεὸν πέλει οὐδὲ περισσόν

Português

nem há algo do todo nem vago nem excedente

fr. 44 [29&28DK]

Grego

οὐ γὰρ ἀπὸ νώτοιο δύο κλάδοι ἀίσσονται,

οὐ πόδες, οὐ θοὰ γοῦν’, οὐ μήδεα γεννήεντα,

ἀλλ’ ὅ γε πάντοθεν ἶσος <ἑοῖ> καὶ πάμπαν ἀπείρων,

Σφαῖρος κυκλοτερὴς μονίῃ περιηγέι χαίρων

Português

pois nem vão dois galhos romper a partir de seu dorso

nem tem pés ou ligeiros joelhos, nem pênis que engendra;

todo igual a si mesmo e em tudo, porém, infinito,

’Sphero rotundo se alegra na circular solidão

fr. 45 [30DK]

Grego

αὐτὰρ ἐπεὶ μέγα Νεῖκος ἐνὶ μελέεσσιν ἐθρέφθη,

ἐς τιμάς τ’ ἀνόρουσε τελειομένοιο χρόνοιο,

ὅς σφιν ἀμοιβαῖος πλατέος παρ’ ἐλήλαται ὅρκου

Português

mas quando grande Discórdia tornou-se nutrida nos membros

e prorrompeu para as honras, enfim terminando-se o tempo

que para a troca de volta decorre de amplíssima jura

fr. 46 [31DK]

Grego

πάντα γὰρ ἐξείης πελεμίζετο γυῖα θεοῖο

Português

todos contínuos é que estremeciam os membros do deus

fr. 47 [38DK]

Grego

εἰ δ’ ἄγε τοι λέξω πρῶτ’ ἐξ ὧν ἥλιος ἀρχήν

τἆλλα τε δῆλ’ ἐγένοντο τὰ νῦν ἐσορῶμεν ἅπαντα,

γαῖά τε καὶ πόντος πολυκύμων ἠδ’ ὑγρὸς ἀήρ

Τιτὰν ἠδ’ αἰθὴρ σφίγγων περὶ κύκλον ἅπαντα

Português

Vem! Falarei primeiro de que é que o sol no princípio

e outras mais evidências nasceram (que então vemos todos),

tanto a terra, o mar onduloso, o ar aguacento,

como o Titã — como o éter contendo num círculo todos

fr. 48 [A49aDK]

Armênio

Քանզի իբրեւ մեկնեալ արփւոյն թռուցեալ էր հողմոյ եւ

հրոյ, եւ էր որ եղեւ՝ երկին լայն մեծ ի վերայ շուրջ պատ

առեալ. իսկ հուր սակաւ մի ի յերկնէ ի ներքս մսացեալ,

եւ սա յարեգական ճառագայթս աճեցաւ։ ի մի վայր

ընթացեալ եւ հոծեալ հարկիւ իմս երկիր երեւեալ ի մէջ [5]

կայր մնայր։ Եւ շուրջ զնովաւ ամենայն ուստեք՝ քանզի

իբրու փոքրագոյն էր, յուզի անխլիրտ արփի

Português

esvoaçando-se, éter, cindido do ar e do fogo,

logo veio a tornar-se o vasto céu envolvente;

sim, e o fogo, que permaneceu do céu apartado

veio a crescer afinal como o brilho radiante do sol.

Terra então, disparando e por coação adensada, [5]

logo ilustrou-se e assentou-se no meio; e assim é que o éter,

sendo mais leve, sem retirar-se a circunda de todo

fr. 49 [53DK]

Grego

οὕτω γὰρ συνέκυρσε θέων τότε, πολλάκι δ’ ἄλλως

Português

pois desse modo é que deu-se a correr; muita vez é de outro

fr. 50 [51DK]

Grego

καρπαλίμως δ’ ἀνόπαιον

Português

rapidamente subindo

fr. 51 [54DK]

Grego

μακρῇσι κατὰ χθόνα δύετο ῥίζαις

Português

pelo chão mergulhava com longas raízes

fr. 52 [37DK]

Grego

αὔξει δὲ χθὼν μὲν σφέτερον δέμας, αἰθέρα δ’ αἰθήρ

Português

chão, pois, cresce seu corpo terrestre, e éter ao éter

fr. 53 [52DK]

Grego

πολλὰ δ’ ἔνερθ’ οὔδεος πυρὰ καίεται

Português

muitos fogos queimam abaixo do solo

fr. 54 [39DK]

Grego

εἴπερ ἀπείρονα γῆς τε βάθη καὶ δαψιλὸς αἰθήρ,

ὡς διὰ πολλῶν δὴ γλώσσης ἐλθόντα ματαίως

ἐκκέχυται στομάτων, ὀλίγον τοῦ παντὸς ἰδόντων

Português

se as profundezas da terra e o éter profuso infinitos

são, como vindo de línguas por quais muitíssimas bocas

vertem à toa, daqueles que pouco viram do todo

fr. 55 [40DK]

Grego

ἥλιος ὀξυβελὴς ἠδ’ ἱλάειρα σελήνη

Português

sol, o lanciagudo, e ainda a propícia lua

fr. 56 [41DK]

Grego

ἀλλ’ ὁ μὲν ἁλισθεὶς μέγαν οὐρανὸν ἀμφιπολεύει

Português

consolidou-se, e no grande céu ele gira velando-o

fr. 57 [44DK]

Grego

ἀνταυγεῖ πρὸς Ὄλυμπον ἀταρβήτοισι προσώποις

Português

contraclareia o Olympo ao vir com impávida face

fr. 58 [45DK]

Grego

κυκλοτερὲς περὶ γαῖαν ἑλίσσεται ἀλλότριον φῶς

Português

cíclica sai a rodar sobre a terra lúmen alheio

fr. 59 [46DK]

Grego

ἅρματος ὡς πέρι χνοίη ἑλίσσεται, ἡ περὶ ἄκραν

Português

como a rodar o meão da carroça, em roda da ponta

fr. 60 [47DK]

Grego

ἀθρεῖ μὲν γὰρ ἄνακτος ἐναντίον ἀγέα κύκλον

Português

pois observa, contrária ao senhor, seu claríssimo círc’lo

fr. 61 [42DK]

Grego

ἀπεσκίασεν δέ οἱ αὐγάς

ἐς γαῖαν καθύπερθεν, ἀπεσκνίφωσε δὲ γαίης

τόσσον ὅσον τ’ εὖρος γλαυκώπιδος ἔπλετο μήνης

Português

e lhe ensombreou a clareza

vindo à terra de sobre, e entenebreceu pela terra

ampla região, com igual dimensão do luar de olho glauco

fr. 62 [43DK]

Grego e Armênio

ὣς αὐγὴ τύψασα σεληναίης κύκλον εὐρύν,

<վաղվաղակի դարձեալ անդրէն շրջեցաւ հասեալ

յերկին ընթանալով>

Português

eis que o clarão, golpeando o círculo amplo da lua,

logo torna de volta, e o céu ele atinge em seu curso

fr. 63 [48DK]

Grego

νύκτα δὲ γαῖα τίθησιν ὑφισταμένη φαέεσι

Português

noite se estabelece por terra opondo-se às luzes

fr. 64 [152DK]

Grego

ἦμαρ <ἐπὶ> γῆρας

Português

o dia à velhice

fr. 65 [154DK]

Grego

ἔχων δρόμον ἠῶ

καὶ δύσιν ἔκρινεν, περὶ δ᾽ ἤγαγεν αὖθις ὀπίσσω

καρποφόροισιν ἐπιστέψας καλυκοστεφάνοισιν

ὥραις· γῆ δ᾽ ὕβριστο

Português

mantendo seu curso, da aurora

vinha cindir o poente e trazia de volta em seguida,

floricoroado e frutífero o viço lhes sobrecoroando

das estações; violentada era a terra

fr. 66 [56DK]

Grego

ἃλς ἐπάγη ῥιπῇσιν ἐωσμένος ἠελίοιο

Português

sal se firmou compelido por golpes frementes do sol

fr. 67 [55DK]

Grego

γῆς ἰδρῶτα θάλασσαν

Português

mar, os suores da terra

fr. 68 [A66aDK]

Armênio

պնդեցելոյ այնր †որ ըմբռնեցեալ յանկութիւնն էր սափչին†,

մանաւանդ կարկուտքն ի վեր ճնշեալք աղտաղտուկ ջուր։

Քանզի որ միանգամ յերկրի խոնաւութիւն է՝ ի նուաստ եւ ի

հովտագոյն տեղիսն նորա սիրեաց՝ ի միմեանց վերայ ստէպ ստէպ

հողմոցն շրջանակաւք զաւրէն կապոց իմս հզաւրագունից ճնշեցեալ [5]

Português

dele, a orla furiosa não cessa seu ímpeto inflado,

tal como quando recebem os charcos errante granizo —

toda a humidade na terra pras côncavas profundidades

segue impelida afinal por contínuos rodeios de ventos

uns pelos outros correntes, como em prisão poderosa [5]

fr. 69 [50DK]

Grego

Ἶρις δ’ ἐκ πελάγους ἄνεμον φέρει ἢ μέγαν ὄμβρον

Português

Íris do pélago traz ventania ou também grande chuva

fr. 70 [161DK]

Grego

ἑπτὰ πολυπλανέες κατ’ Ὀλυμπιον ἀστέρες οὐδόν

εἰλεῦνται, καὶ τοῖσιν ἀεὶ κανονίζεται αἰών·

νυκτιφαὴς Μήνη, στυγνὸς Κρόνος, Ἥλιος ἡδύς,

παστοφόρος Παφίη, θρασὺς Ἄρης, εὔπτερος Ἑρμῆς

καὶ Ζεύς ἀρχιγένεθλος, ἀφ’ οὗ φύσις ἐβλάστησεν. [5]

οἱ δ’ αὐτοὶ μερόπων γένος ἕλκουσ’, ἔστι δ’ ἐν ἡμῖν

Μήνη, Ζεὺς, Ἄρης, Παφίη, Κρόνος, Ἥλιος, Ἑρμῆς,

οὕνεκ’ ἀπ’ αἰθερίου μεμερίσμεθα πνεύματος ἕλκειν

δάκρυ, γέλωτα, χόλον, γένεσιν, λόγον, ὕπνον, ὄρεξιν.

δάκρυ μέν ἐστι Κρόνος, Ζεὺς δὴ γένεσις, λόγος Ἑρμῆς, [10]

θυμὸς Ἄρης, Μήνη δ’ ὕπνος, Κυθέρεια δ’ ὄρεξις,

Ἠέλιος δὲ γέλως· τούτῳ γὰρ ἅπασα δικαίως

καὶ θνητὴ διάνοια γελᾶι καὶ κόσμος ἀπείρων.

Português

Sete os astros errantes que ao longo do olímpio caminho

põem-se a rodar, e com eles regula-se sempre a existência:

noctiluzente Luar, o Sol doce, e Krono odioso,

Páphia dos íntimos, Ares audaz, bem-alígero Hermes

e arquinascido Zeus, de quem a natura brotou-se. [5]

Eles arrastam a raça distinta, estando conosco

Zeus, Sol, Krono e Lua, Páphia e Ares e Hermes,

visto que é nossa partilha arrastar desde o sopro do éter

lágrima, riso, tensão, o nascer, sono, raiva e palavra:

lágrima é Krono, Zeus é nascer, a palavra é de Hermes; [10]

ânimo é Ares, da Lua é o sono, a tensão, da Cythéria,

sim, e do Sol o sorriso — por ele, afinal, com justeza

riem-se todo o mortal pensamento e o mundo infinito!

fr. 71 [35DK]

Grego

αὐτὰρ ἐγὼ παλίνορσος ἐλεύσομαι ἐς πόρον ὕμνων,

τὸν πρότερον κατέλεξα, λόγου λόγον ἐξοχετεύων

κεῖνον· ἐπεὶ Νεῖκος μὲν ἐνέρτατον ἵκετο βένθος

δίνης, ἐν δὲ μέσῃ Φιλότης στροφάλιγγι γένηται,

ἐν τῇ δὴ τάδε πάντα συνέρχεται ἓν μόνον εἶναι, [5]

οὐκ ἄφαρ, ἀλλὰ θελημὰ συνιστάμεν’ ἄλλοθεν ἄλλα.

τῶν δέ τε μισγομένων χεῖτ’ ἔθνεα μυρία θνητῶν·

πολλὰ δ’ ἄμικτ’ ἔστηκε κεραιομένοισιν ἐναλλάξ,

ὅσσ’ ἔτι Νεῖκος ἔρυκε μετάρσιον· οὐ γὰρ ἀμεμφέως

πω πᾶν ἐξέστηκεν ἐπ’ ἔσχατα τέρματα κύκλου, [10]

ἀλλὰ τὰ μέν τ’ ἐνέμιμνε μελέων, τὰ δέ τ’ ἐξεβεβήκει.

ὅσσον δ’ αἰὲν ὑπεκπροθέοι, τόσον αἰὲν ἐπῄει

ἠπιόφρων Φιλότητος ἀμεμφέος ἄμβροτος ὁρμή·

αἶψα δὲ θνήτ’ ἐφύοντο, τὰ πρὶν μάθον ἀθάνατ’ εἶναι

ζωρά τε, τὰ πρὶν ἄκρητα, διαλλάξαντα κελεύθους. [15]

τῶν δέ τε μισγομένων χεῖτ’ ἔθνεα μυρία θνητῶν,

παντοίαις ἰδέῃσιν ἀρηρότα, θαῦμα ἰδέσθαι.

Português

E eu para trás voltarei, irrompendo à vereda dos hinos

que nas primícias cantei, revertendo esta conta a uma conta

de antes: quando Discórdia alcançou as mais baixas funduras

do redemunho e Amor lá no meio das voltas descende,

nisso então reunindo-se tudo se põe a ser um só — [5]

não de repente, querendo-se unem-se a outros de outrures.

E eis: da mistura verteram-se bandos mortais aos milhares;

e em alternância muitos ficaram não misturados,

quantos reteve Discórdia suspensos: de todo impecável

não foi ao retirar-se às divisas extremas do círc’lo, [10]

mas uma parte dos membros ficava e outra saíra.

Quanto sempre corresse, esse tanto a seguia premente,

gentilmente o romper ambrosino de Amor impecável —

brotam mortais os que outrora aprenderam a ser imortais e

puros, outrora impermistos, entrealternando as estradas. [15]

E eis: da mistura verteram-se bandos mortais aos milhares,

justos em tudo que é forma visível — espanto de ver-se!

fr. 72 [96DK]

Grego

ἡ δέ χθὼν ἐπίηρος ἐν εὐτύκτοις χοάνοισι

τὰς δύο τῶν ὀκτὼ μοιράων λάχε Νήστιδος αἴγλης,

τέσσαρα δ’ Ἡφαίστοιο· τὰ δ’ ὀστέα λευκὰ γένοντο,

Ἁρμονίης κόλλῃσιν ἀρηρότα θεσπεσίῃσιν.

Português

Terra então donairosa recebe em crisol percavado

duas partes das oito de Néstis resplandecente,

quatro de Hephesto também, e com isso ossos brancos nasceram:

justos, enfim, com cola divina os ajusta Harmonia.

fr. 73 [98DK]

Grego

ἡ δὲ χθὼν τούτοισιν ἴση συνέκυρσε μάλιστα,

Ἡφαίστῳ τ’ ὄμβρῳ τε καὶ αἰθέρι παμφανόωντι,

Κύπριδος ὁρμισθεῖσα τελείοις ἐν λιμένεσσιν,

εἴτ’ ὀλίγον μείζων εἴτ’ ἐν πλεόνεσσιν ἐλάσσων.

ἐκ τῶν αἷμά τ’ ἔγεντο καὶ ἄλλης εἴδεα σαρκός. [5]

Português

Terra então igualada, com eles ao ter se encontrado —

sim, com Hephesto, com chuva e com éter luminescente —,

deu-se ancorada no bem-terminado porto de Cýpris,

seja um pouco maior ou menor que os demais ali dentro;

disso é que o sangue nasceu, e as muitas formas da carne. [5]

fr. 74 [85DK]

Grego

ἡ δὲ φλὸξ ἱλάειρα μινυνθαδίης τύχε γαίης

Português

flama propícia afinal é sortida a terra minguada

fr. 75 [86DK]

Grego

ἐξ’ ὧν ὄμματ’ ἔπηξεν ἀτειρέα δῖ’ Ἀφροδίτη

Português

disso formou incansáveis os olhos a diva Aphrodite

fr. 76 [33DK]

Grego

ὡς δ’ ὅτ’ ὀπὸς γάλα λευκὸν ἐγόμφωσεν καὶ ἔδησε

Português

tal como a seiva que prende e pregueia ao ligar leite branco

fr. 77 [87DK]

Grego

γόμφοις ἀσκήσασα καταστόργοις Ἀφροδίτη

Português

elaborou-os com pregos de afeto então Aphrodite

fr. 78 [88DK]

Grego

μία γίγνεται ἀμφοτέρων ὄψ

Português

nasce uma única vista de ambos

fr. 79 [58DK]

Grego

μουνομελῆ

Português

unimembres

fr. 80 [57DK]

Grego

ᾗ πολλαὶ μὲν κόρσαι ἀναύχενες ἐβλάστησαν,

γυμνοὶ δ’ ἐπλάζοντο βραχίονες εὔνιδες ὤμων,

ὄμματά τ’ οἶ’ ἐπλανᾶτο πενητεύοντα μετώπων

Português

muitas cabeças despescoçadas desabrocharam;

nus, desunidos dos ombros, vagavam errantes os braços,

e olhos, pobres, erravam a sós, carecendo de faces

fr. 81 [59DK]

Grego

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μεῖζον ἐμίσγετο δαίμονι δαίμων,

ταῦτά τε συμπίπτεσκον, ὅπῃ συνέκυρσεν ἕκαστα,

ἄλλα τε πρὸς τοῖς πολλὰ διηνεκῆ ἐξεγένοντο

Português

mas quanto mais divindades uniam-se, dáimon com dáimon,

isso tudo encontrou-se conforme deu-se com cada,

e outros também além disso, contínuos, muitos nasceram

fr. 82 [34DK]

Grego

ἄλφιτον ὕδατι κολλήσας

Português

grânulos co’água colando

fr. 83 [19DK]

Grego

σχεδύνην φιλότητα

Português

tenacíssimo amor

fr. 84 [32DK]

Grego

δύω δέει ἄρθρον

Português

é presa uma dupla na junta

fr. 85 [61DK]

Grego

πολλὰ μὲν ἀμφιπρόσωπα καὶ ἀμφίστερν’ ἐφύοντο,

βουγενῆ ἀνδρόπρῳρα, τὰ δ’ ἔμπαλιν ἐξανέτελλον

ἀνδροφυῆ βούκρανα, μεμιγμένα τῇ μὲν ἀπ’ ἀνδρῶν

τῇ δὲ γυναικοφυῆ, σκιεροῖς ἠσκημένα γυίοις

Português

muitas formas ambífaces e ambipeitadas brotavam,

hominifrontes bovininatos, e contraemergiam

bovinicéfalos hominiformes, um misto aqui de homens,

feminiformes ali, arreados em membros sombrios

fr. 86 [60DK]

Grego

εἰλίποδ’ ἀκριτόχειρα

Português

rola-pés e de mãos indecisas

fr. 87 [160DK]

Grego

ζῷα δὲ ταυτογενέθλα πάρος χθονὸς ἐξανέτελλον,

αὐτὰρ ἔπειθ’ ἑλέλικτο καὶ ἄγνυτο ῥάχεος ὅρπηξ·

ὑγρὸν μὲν Φιλότητι διέβλυσεν αὐτίκα ὕδωρ,

σιτοδόκον δὲ κάτω πολυχανδέα γαστέρα τεῦξε·

πῦρ δέ τοι ἀρχιγένεθλον ἐυτρήτους περὶ ῥίνας [5]

ἀμπνεύσας διώδευσεν, ἔῳξέ τε πνεύματι ῥύμην

Português

e os animais cognatos antes da terra emergiam;

logo em seguida, rolando, quebravam o galho da espinha.

Água jorrou com Amor ao passar borbulhando aguacenta:

recipiente-de-grãos, muiaberta formou a barriga;

o arquinascido fogo ao redor do nariz perfurado [5]

ao inspirar-se passou, e empurrou com o sopro um caminho

fr. 88 [150DK]

Grego

πολυαίματον ἧπαρ

Português

fígado plurissanguíneo

fr. 89 [62DK]

Grego

νῦν δ’ ἄγ’, ὅπως ἀνδρῶν τε πολυκλαύτων τε γυναικῶν

ἐννυχίους ὅρπηκας ἀνήγαγε κρινόμενον πῦρ,

τῶνδε κλῦ’· οὐ γὰρ μῦθος ἀπόσκοπος οὐδ’ ἀδαήμων.

οὐλοφυεῖς μὲν πρῶτα τύποι χθονὸς ἐξανέτελλον,

ἀμφοτέρων ὕδατός τε καὶ εἴδεος αἶσαν ἔχοντες· [5]

τοὺς μὲν πῦρ ἀνέπεμπε θέλον πρὸς ὁμοῖον ἱκέσθαι,

οὔτε τί πω μελέων ἐρατὸν δέμας ἐμφαίνοντας,

οὔτ’ ἐνοπὴν οὔτ’ αὖ ἐπιχώριον ἀνδράσι γυῖον.

Português

Vem, sobre como de homens e muilamentosas mulheres

foi conduzir os rebentos noturnos cindindo-se o fogo,

ouve o discurso nem distraído nem indominado!

Unibrotadas primeiro figuras da terra emergiam,

de ambos água e calor possuindo porção em sua forma: [5]

estes o fogo ascendeu por querer a um igual alcançar-se,

nem um corpo atraente de partes ainda ilustrando,

nem uma voz ou mesmo dos homens o membro nativo.

fr. 90 [63DK]

Grego

ἀλλὰ διέσπασται μελέων φύσις, ἡ μὲν ἐν ἀνδρός

Português

a natureza dos membros, porém, separou-se entre homem

fr. 91 [64DK]

Grego

τῷ δ’ επὶ καὶ πόθος εἶσι δι’ ὄψιος ἀμμίσγεσθαι

Português

vem até ele também pela vista o desejo de unir-se

fr. 92 [66DK]

Grego

<εἰς> σχιστοὺς λειμῶνας Ἀφροδίτης

Português

ao fendido gramado da Aphrodite

fr. 93 [151DK]

Grego

ζείδωρον

Português

gran’dadivosa

fr. 94 [153DK]

Grego

βαυβώ

Português

ninho

fr. 95 [65DK]

Grego

ἐν δ’ ἐχύθη καθαροῖσι· τὰ μὲν τελέθουσι γυναῖκες

ψύχεος ἀντιάσαντα

Português

e se verteram no puro, a tornar-se no fim ou mulheres,

se deparando com frio

fr. 96 [67DK]

Grego

ἐν γὰρ θερμοτέρῳ τὸ κατ’ ἄρρενα ἔπλετο γαίης,

καὶ μέλανες διὰ τοῦτο καὶ ἁδρομελέστεροι ἄνδρες

καὶ λαχνήεντες μᾶλλον

Português

pois veio a ser o que é másculo em partes mais quentes da terra,

sendo por isso escuros e mais corpulentos os homens,

sim, mais membripeludos

fr. 97 [153aDK]

Grego

ἑπτὰ <μεθ’> ἑβδομάδας

Português

sete semanas após

fr. 98 [70DK]

Grego

ἀμνίον

Português

pele do anho

fr. 99 [68DK]

Grego

μηνὸς ἐν ὀγδοάτου δεκάτῃ πύον ἔπλετο λευκόν

Português

no oitavo mês um pus branco, no décimo dia, se torna

fr. 100 [69DK]

Grego

διγόνους

Português

binatais

fr. 101 [72DK]

Grego

πῶς καὶ δένδρεα μακρὰ καὶ εἰνάλιοι καμασῆνες

Português

como as longas árvores ou estacados marinhos

fr. 102 [ - DK]

Grego

τῶν γὰρ ὅσα ῥίζαις μὲν ἐπασσυτέραι[σιν] ἔνερθε

μανοτέροις [δ’ ὅ]ρπ[ηξ]ιν ὑπέστη τηλεθ[άοντα

Português

pois do que outrora com sobrepostas raízes abaixo

mas mais raros e soltos rebentos firmou-se viçoso

fr. 103 [ - DK]

Árabe

فراخا الشجر الطوال ال تولد

Português

as longas árvores nunca parem as novas

fr. 104 [79DK]

Grego

οὕτω δ’ ᾠοτοκεῖ μακρὰ δένδρεα πρῶτον ἐλαίας

Português

e eis que as árvores longas desovam olivas primeiro

fr. 105 [80DK]

Grego

οὕνεκεν ὀψίγονοί τε σίδαι καὶ ὑπέρφλοα μῆλα

Português

já que tardias romãs e sobrepolpudas maçãs

fr. 106 [81DK]

Grego

οἶνος ἀπὸ φλοιοῦ πέλεται σαπὲν ἐν ξύλῳ ὕδωρ

Português

vinho vem d’água da polpa que se apodreceu na madeira

fr. 107 [77&78DK]

Grego

<δένδρεα δ’> ἐμπεδόφυλλα καὶ ἐμπεδόκαρπα τέθηλεν

καρπῶν ἀφθονίῃσι κατ’ ἠέρα πάντ’ ἐνιαυτόν

Português

vê-se em pés dos frutiperenes e perenifólios

livre de inveja o frutal vicejar pelo ar todo o ano

fr. 108 [149DK]

Grego

νεφεληγερέτην

Português

junta-nuvem

fr. 109 [100DK]

Grego

ὧδε δ’ ἀναπνεῖ πάντα καὶ ἐκπνεῖ· πᾶσι λίφαιμοι

σαρκῶν σύριγγες πύματον κατὰ σῶμα τέτανται,

καί σφιν ἐπὶ στομίοις πυκναῖς τέτρηνται ἄλοξιν

ῥινῶν ἔσχατα τέρθρα διαμπερές, ὥστε φόνον μέν

κεύθειν, αἰθέρι δ’ εὐπορίην διόδοισι τετμῆσθαι. [5]

ἔνθεν ἔπειθ’ ὁπόταν μὲν ἀπαΐξῃ τέρεν αἷμα,

αἰθὴρ παφλάζων καταΐσσεται οἴδματι μάργῳ,

εὖτε δ’ ἀναθρῴσκῃ πάλιν ἐκπνέει, ὥσπερ ὅταν παῖς

κλεψύδρῃ παίζουσα διειπετέος χαλκοῖο·

εὖτε μὲν αὐλοῦ πορθμὸν ἐπ’ εὐειδεῖ χερὶ θεῖσα [10]

εἰς ὕδατος βάπτῃσι τέρεν δέμας ἀργυφέοιο,

οὐδεὶς ἄγγοσδ’ ὄμβρος ἐσέρχεται, ἀλλά μιν εἴργει

ἀέρος ὄγκος ἔσωθε πεσὼν ἐπὶ τρήματα πυκνά,

εἰσόκ’ ἀποστεγάσῃ πυκινὸν ῥόον· αὐτὰρ ἔπειτα

πνεύματος ἐλλείποντος ἐσέρχεται αἴσιμον ὕδωρ. [15]

ὣς δ’ αὔτως ὅθ’ ὕδωρ μὲν ἔχει κατά βένθεα χαλκοῦ,

πορθμοῦ χωσθέντος βροτέῳ χροὶ ἠδὲ πόροιο,

αἰθὴρ δ’ ἐκτός, ἔσω λελιημένος, ὄμβρον ἐρύκει

ἀμφὶ πύλας ἠθμοῖο δυσηχέος, ἄκρα κρατύνων,

εἰσόκε χειρὶ μεθῇ· τότε δ’ αὖ πάλιν, ἔμπαλιν ἢ πρίν, [20]

πνεύματος ἐμπίπτοντος ὑπεκθέει αἴσιμον ὕδωρ.

ὣς δ’ αὔτως τέρεν αἷμα κλαδασσόμενον διὰ γυίων

ὁππότε μὲν παλίνορσον ἐπαΐξειε μυχόνδε,

αἰθέρος εὐθὺς ῥεῦμα κατέρχεται οἴδματι θῦον,

εὖτε δ’ ἀναθρῴσκῃ, πάλιν ἐκπνέει ἶσον ὀπίσσω. [25]

Português

Eis como tudo inspira e expira: se estendem em todos

vãos exangues de carne ao longo do extremo do corpo,

e os bocais na fronteira mais última fundo perfuram

densos regos na tez — perpetuam-se para a sangueira

se esconder e o éter partir em caminhos viáveis. [5]

Quando dispara pra trás, demanando o levíssimo sangue,

o éter contradispara, fervendo em furor e se inflando;

quando repula de volta se expira, tal como a menina

faz meninice com sua clepsidra de bronze divino:

pondo no furo do cano aflautado a mãozinha formosa [10]

e este nas águas de corpo levíssimo e alviluzente,

nada no vaso do fluido então entra, mas sim é retido,

vindo a massa de ar pelas densas passagens de dentro

’té que destringe-se a densa afluência, quando em seguida,

já com o sopro cedendo, adentra essa parte de água; [15]

dessa maneira também, com a água no fundo do bronze,

visto que a pele mortal vai barrando seu furo e a via,

o éter externo pra dentro refreia o fluido de prata

contra o chuveiro estridente, forçando as portas e a ponta

’té que a mão se retire: e de volta, ao contrário de antes, [20]

já com o sopro revindo, se escorre essa parte de água —

dessa maneira nos membros o tenro e levíssimo sangue

se para trás revolteia, irrompendo e manando pro fundo,

de éter o fluxo dispara e descende com ímpeto inflado;

quando repula de volta se expira igual depois disso. [25]

fr. 110 [89DK]

Grego

γνούς, ὅτι πάντων εἰσὶν ἀπορροαὶ ὅσσ’ ἐγένοντο

Português

saibas: de tudo há eflúvio, de tantos quantos nasceram

fr. 111 [95DK]

Grego

Κύπριδος ἐν παλάμῃσιν ὅτε ξὺμ πρῶτ’ ἐφύοντο

Português

juntos primeiro brotando ao manejo das palmas de Cýpris

fr. 112 [84DK]

Grego

ὡς δ’ ὅτε τις πρόοδον νοέων ὡπλίσσατο λύχνον,

χειμερίην διὰ νύκτα πυρὸς σέλας αἰθομένοιο,

ἅψας παντοίων ἀνέμων λαμπτῆρας ἀμοργούς,

οἵ τ’ ἀνέμων μὲν πνεῦμα διασκιδνᾶσιν ἀέντων,

φῶς δ’ ἔξω διαθρῷσκον, ὅσον ταναώτερον ἦεν, [5]

λάμπεσκεν κατὰ βηλὸν ἀτειρέσιν ἀκτίνεσσιν·

ὣς τότε δὴ μήνιγξιν ἐεργμένον ὠγύγιον πῦρ

λεπτῇσιν <τ’> ὀθόνῃσι λοχεύσατο κύκλοπα κούρην,

<αἳ> χοάνῃσι δίαντα τετρήατο θεσπεσίῃσιν·

αἳ δ’ ὕδατος μὲν βένθος ἀπέστεγον ἀμφινάοντος, [10]

πῦρ δ’ ἔξω διίεσκον ὅσον ταναώτερον ἦεν.

Português

Tal como alguém que, pensando na viagem, prepara a lanterna

para uma noite de inverno, a flama do fogo abrasante,

indo atar umas lâminas mais que repilam os ventos

(elas que logo dispersam o sopro de todos os ventos)

onde, estendendo-se o lúmen, tanto mais longo e delgado, [5]

pela soleira lampeja incansável seu brilho radiante —

dessa maneira, retido em membranas o prístino fogo,

e entre leves tecidos, gerou a ciclópica moça,

e eram ali perfurados com orifícios divinos:

circunfluindo o ogígio, restringem-se as águas profundas [10]

onde pulula-se o fogo, tanto mais longo e delgado.

fr. 113 [94DK]

Latim

et niger in fundo fluvii color exstat ab umbra,

atque cavernosis itidem spectatur in antris

Português

e o tom negro no fundo dos rios se ergue das sombras,

e esse igualmente se vê lá dentro de côncavos antros

fr. 114 [49DK]

Grego

νυκτὸς ἐρημαίης ἀλαώπιδος

Português

noite tão erma de vaga visão

fr. 115 [99DK]

Grego

σάρκινον ὄζον

Português

rebento de carne

fr. 116 [101DK]

Grego

κέρματα θηρείων μελέων μυκτῆρσιν ἐρευνῶν

ἀπέλειπε ποδῶν ἁπαλῇ περὶ ποίῃ

Português

com o nariz farejando a fração das partes de feras

partida dos pés pela grama macia

fr. 117 [102DK]

Grego

ὧδε μὲν οὖν πνοιῆς τε λελόγχασι πάντα καὶ ὀσμῶν

Português

eis como tudo partilha de respiração e de faro

fr. 118 [90DK]

Grego

ὣς γλυκὺ μὲν γλυκὺ μάρπτε, πικρὸν δ’ ἐπὶ πικρὸν ὄρουσεν,

ὀξὺ δ’ ἐπ’ ὀξὺ ἔβη, δαερὸν δ’ ἐποχεύετο δαερῷ

Português

doce assim doce captura, e irrompe o amargo no amargo,

ácido no ácido pula, picante vai ter com picante

fr. 119 [91DK]

Grego

<ὕδωρ> οἴνῳ μᾶλλον ἐνάρθμιον, αὐτὰρ ἐλαίῳ

οὐκ ἐθέλει

Português

água ao vinho ajunta-se mais, enquanto o azeite

ela não quer

fr. 120 [92DK]

Grego

χαλκόν

κασσιτέρῳ μιχθέντα

Português

bronze

quando unido ao estanho

fr. 121 [93DK]

Grego

βύσσῳ δὲ γλαύκοιο κρόκου καταμίσγεται ἀκτίς

Português

e com o linho, do glauco açafrão se mistura seu brilho

fr. 122 [103DK]

Grego

τῇδε μὲν οὖν ἰότητι Τύχης πεφρόνηκεν ἅπαντα

Português

e eis que se deu pelo intuito de Sorte que tudo é pensante

fr. 123 [104DK]

Grego

καὶ καθ’ ὅσον μὲν ἀραιότατα ξυνέκυρσε πεσόντα

Português

quanto os mais sutis caindo se dão encontrados

fr. 124 [105DK]

Grego

αἵματος ἐν πελάγεσσι τεθραμμένη ἀντιθορόντος,

τῇ τε νόημα μάλιστα κικλήσκεται ἀνθρώποισιν·

αἷμα γὰρ ἀνθρώποις περικάρδιόν ἐστι νόημα

Português

partem manando-se mares de sangue, tão logo o nutrindo

onde há mais “pensamento”, como chamam humanos:

para os humanos, o sangue no cor é que é o pensamento

fr. 125 [106DK]

Grego

πρὸς παρεὸν γὰρ μῆτις ἀέξεται ἀνθρώποισιν

Português

pois é pelo presente que cresce a sapiência nos homens

fr. 126 [109DK]

Grego

γαίῃ μὲν γὰρ γαῖαν ὀπώπαμεν, ὕδατι δ’ ὕδωρ,

αἰθέρι δ’ αἰθέρα δῖον, ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀίδηλον,

στοργὴν δὲ στοργῇ, νεῖκος δέ τε νείκεϊ λυγρῷ

Português

é com terra que terra veremos, e água com água,

éter divino com éter, e fogo inviso com fogo,

com afeição afeição, com discórdia nefasta discórdia

fr. 127 [110DK]

Grego

εἰ γάρ κέν σφ’ ἀδινῇσιν ὑπὸ πραπίδεσσιν ἐρείσας

εὐμενέως καθαρῇσιν ἐποπτεύσῃς μελέτῃσιν,

ταῦτά τέ σοι μάλα πάντα δι’ αἰῶνος παρέσονται,

ἄλλα τε πόλλ’ ἀπὸ τῶνδε κτ<ήσε>αι· αὐτὰ γὰρ αὔξει

ταῦτ’ εἰς ἦθος ἕκαστον, ὅπῃ φύσις ἐστὶν ἑκάστῳ. [5]

εἰ δὲ σύ γ’ ἀλλοίων ἐπορέξεαι οἷα κατ’ ἄνδρας

μυρία δειλὰ πέλονται τά τ’ ἀμβλύνουσι μερίμνας,

ἦ σ’ ἄφαρ ἐκλείψουσι περιπλομένοιο χρόνοιο

σφῶν αὐτῶν ποθέοντα φίλην ἐπὶ γένναν ἱκέσθαι·

πάντα γὰρ ἴσθι φρόνησιν ἔχειν καὶ νώματος αἶσαν. [10]

Português

pois se firmando essas cousas sob cerradas entranhas

bem favorável contemplares com puros cuidados,

isso tudo há de ser-te presente por tua existência,

e outras muitas delas terás — pois elas se crescem,

cada modo alcançando conforme a natura de cada. [5]

Se outras cousas porém procurares, quantas aos homens

são misérias milhares que embotam as ponderações,

saibas que logo irão se furtar, regirando-se o tempo,

tão desejosas de ter com amados de sua mesma raça:

tudo tem discernimento e alguma porção do pensar. [10]

fr. 128 [107DK]

Grego

ἐκ τούτων <γὰρ> πάντα πεπήγασιν ἁρμοσθέντα

καὶ τούτοις φρονέουσι καὶ ἥδοντ’ ἠδ’ ἀνιῶνται

Português

Disso afinal é que tudo montou-se em conjunta harmonia,

sendo por eles que pensam, que sentem prazer e padecem

fr. 129 [108DK]

Grego

ὅσσον <δ’> ἀλλοῖοι μετέφυν, τόσον ἄρ σφισιν αἰεί

καὶ τὸ φρονεῖν ἀλλοῖα παρίσταται

Português

quanto rebrotem outros, tanto assim é que sempre

outro também se apresenta o pensar

fr. 130 [115DK]

Grego

ἔστιν ἀνάγκης χρῆμα, θεῶν ψήφισμα παλαιόν,

ἀίδιον, πλατέεσι κατεσφρηγισμένον ὅρκοις·

εὖτέ τις ἀμπλακίῃσι φόνῳ φίλα γυῖα μιήνῃ,

<νείκεΐ θ’> ὅς κ’ ἐπίορκον ἁμαρτήσας ἐπομόσσῃ,

δαίμονες οἵτε μακραίωνος λελάχασι βίοιο, [5]

τρίς μιν μυρίας ὧρας ἀπὸ μακάρων ἀλάλησθαι,

φυομένον παντοῖα διὰ χρόνου εἴδεα θνητῶν

ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους.

αἰθέριον μὲν γάρ σφε μένος πόντονδε διώκει,

πόντος δ’ ἐς χθονὸς οὖδας ἀπέπτυσε, γαῖα δ’ ἐς αὐγάς [10]

ἠελίου φαέθοντος, ὁ δ’ αἰθέρος ἔμβαλε δίνῃς·

ἄλλος δ’ ἐξ ἄλλου δέχεται, στυγέουσι δὲ πάντες.

τῶν καὶ ἐγὼ νῦν εἰμι, φυγὰς θεόθεν καὶ ἀλήτης,

Νείκεϊ μαινομένῳ πίσυνος

Português

É questão de coação, antigo decreto dos deuses,

sempiterno e selado afinal por amplíssimas juras:

quando alguém de assassínio macula seus membros amados,

e em discórdia aquele que errando comete perjúrio —

dáimons, com a partilha de longevidade na vida! — [5]

três vezes dez mil anos desvia-se dos venturosos

para brotar pelo tempo com todas as formas mortais:

entre as dores, da vida ele vai alternando as estradas.

Fato é que a força do éter então para mar o persegue,

mar logo o cospe ao chão sobre o solo, e a terra à clareza [10]

lá do sol luminoso, que do éter o lança em rodeios —

outro após outro o recebe, estigma que todos detestam.

E eu sou desses errantes, agora no exílio dos deuses,

em Discórdia furiosa fiado

fr. 131 [117DK]

Grego

ἤδη γάρ ποτ᾿ ἐγὼ γενόμην κοῦρός τε κόρη τε

θάμνος τ᾿ οἰωνός τε καὶ ἔξαλος ἔλλοπος ἰχθύς

Português

pois uma vez já nasci como moço e também como moça,

sim, como pássaro e moita, e no mar fui mudo peixinho

fr. 132 [132DK]

Grego

ὄλβιος ὃς θείων πραπίδων ἐκτήσατο πλοῦτον,

δειλὸς δ’ ᾧ σκοτόεσσα θεῶν πέρι δόξα μέμηλεν

Português

Próspero aquele que é rico no discernimento divino,

e miserável quem guarda sombrio parecer sobre os deuses!

fr. 133 [133DK]

Grego

οὐκ ἔστιν πελάσασθαι ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἐφικτόν

ἡμετέροις ἢ χερσὶ λαβεῖν, ᾗπερ τε μεγίστη

πειθοῦς ἀνθρώποισιν ἀμαξιτὸς εἰς φρένα πίπτει

Português

não é nem alcançável que nos acheguemos co’os olhos

ou que peguemos co’as mãos, por onde maior para os homens

segue a rota da persuasão que cai na entranhas

fr. 134 [134DK]

Grego

οὐδὲ γὰρ ἀνδρομέῃ κεφαλῇ κατὰ γυῖα κέκασται,

οὐ μὲν ἀπὸ νώτοιο δύο κλάδοι ἀίσσουσι,

οὐ πόδες, οὐ θοὰ γοῦν’, οὐ μήδεα λαχνήεντα,

ἀλλὰ φρὴν ἱερὴ καὶ ἀθέσφατος ἔπλετο μοῦνον,

φροντίσι κόσμον ἅπαντα καταΐσσουσα θοῇσιν [5]

Português

pois nem exibe uma fronte de homem entre seus membros,

nem se verão dois galhos romper a partir de seu dorso,

nem tem pés ou ligeiros joelhos, nem partes peludas:

como na entranha, sagrado e inefável, um cerne somente,

a disparar com ligeiro pensar pela ordem do mundo [5]

fr. 135 [154cDK]

Grego

αὐτίκα καὶ φυτὰ δῆλα, τὰ μέλλει κάρπιμ’ ἔσεσθαι

Português

mas são logo evidentes os brotos que hão de dar frutos

fr. 136 [155DK]

Grego

Τήλαυγες, κλυτὲ κοῦρε Θεανοῦς Πυθαγόρεω τε

Português

grande Telauges, rapaz de Pythágoras e de Theano!

fr. 137 [129DK]

Grego

ἦν δέ τις ἐν κείνοισιν ἀνὴρ περιώσια εἰδώς,

ὃς δὴ μήκιστον πραπίδων ἐκτήσατο πλοῦτον.

παντοίων τε μάλιστα σοφῶν ἐπιήρανος ἔργων·

ὁππότε γὰρ πάσῃσιν ὀρέξαιτο πραπίδεσσιν,

ῥεῖ’ ὅ γε τῶν ὄντων πάντων λεύσσεσκεν ἕκαστον, [5]

καί τε δέκ’ ἀνθρώπων καί τ’ εἴκοσιν αἰώνεσσιν

Português

Era entre eles um homem sabido em muitíssimas cousas,

altamente rico no discernimento supino,

máximo mestre de todos os hábeis e sábios trabalhos —

pois quando quer que estendesse todo o discernimento,

fácil podia então ver cada um de todos os entes, [5]

tanto em dez ou mesmo em vinte das vidas humanas!

fr. 138 [27aDK]

Grego

οὐ στάσις οὐ<δέ τε> δῆρις ἀναίσιμος ἐν μελέεσσιν

Português

nem levante ou indestinada disputa nos membros

fr. 139 [119DK]

Grego

ἐξ οἵης τιμῆς τε καὶ ὅσσου μήκεος ὄλβου

Português

de quais honras e de quão alta prosperidade

fr. 140 [142DK]

Grego

τὸν δ’ οὔτ’ ἄρ τε Διὸς τέγεοι δόμοι αἰγ[ιόχοιο

οὔ]τε τ[ί π]ῃ Ἀίδεω δέ[χεται πυ]κι[νὸ]ν στέγος [ἔν]δ[ον

Português

Fato é que nem o recebe o teto do egífero Zeus

nem para dentro o denso e restrito palácio de Hades

fr. 141 [126DK]

Grego

σαρκῶν ἀλλογνῶτι περιστέλλουσα χιτῶνι

Português

ela ao dispor ao redor uma túnica estranha de carne

fr. 142 [148DK]

Grego

ἀμφιβρότην χθόνα

Português

terra envolve-mortal

fr. 143 [116DK]

Grego

στυγέει δύστλητον ἀνάγκην

Português

detestando coação angustiante

fr. 144 [120DK]

Grego

ἠλύθομεν τόδ’ ὑπ’ ἄντρον ὑπόστεγον

Português

viemos sob este antro que sobrerrestringe

fr. 145 [121DK]

Grego

ἀτερπέα χῶρον,

ἔνθα Φόνος τε Κότος τε καὶ ἄλλων ἔθνεα Κηρῶν,

{αὐχμηραί τε νόσοι καὶ σήψιες, ἔργα τε ῥευστά}

Ἄτης ἀν λειμῶνα κατὰ σκότος ἠλάσκουσιν

Português

desprazerosa região:

nela Assassínio e Rancor com as tribos de Fatalidades

(com ressequidas doenças e putrefações e defluxos)

sob as sombras vagueiam no prado da atroz Perdição

fr. 146 [118DK]

Grego

κλαῦσά τε καὶ κώκυσα ἰδὼν ἀσυνήθεα χῶρον

Português

tanto chorei ao me ver na inabituada região

fr. 147 [158DK]

Grego

αἰῶνος ἀμερθείς

ὀλβίου

Português

privado afinal da existência

próspera

fr. 148 [122DK]

Grego

ἔνθ’ ἦσαν Χθονίη τε καὶ Ἡλιόπη ταναῶπις,

Δῆρις θ’ αἱματόεσσα καὶ Ἁρμονίη θεμερῶπις,

Καλλιστώ τ’ Αἰσχρή τε, Θόωσά τε Δηναίη τε,

Νημερτής τ’ ἐρόεσσα μελάγκουρός τ’ Ἀσάφεια

Português

Lá é que estavam Khthônia e Helíope longividente,

Déris sangrenta também, e Harmonia de vista solene;

sim, e Aiskhré e Kallisto, e também Denaié e Thoosa,

e Nemertés atraente, e de escura menina Asapheia

fr. 149 [123DK]

Grego

Φυσώ τε Φθιμένη τε, καὶ Εὐναίη καὶ Ἔγερις,

Κινώ τ’ Ἀστεμφής τε, πολυστέφανός τε Μεγιστώ,

κἀφορίη Σωπή τε καὶ Ὀμφαίη

Português

tanto Physó com Phthímene, e Eunaié com Egérsis,

e Astemphés e Cinó, e a muicoroada Megisto

e Aphorié, e Sopé com Omphaié

fr. 150 [124DK]

Grego

ὢ πόποι, ὢ δειλὸν θνητῶν γένος, ὢ δυσάνολβον,

τοίων ἐξ ἐρίδων ἔκ τε στοναχῶν ἐγένεσθε.

Português

Ah, miseráveis mortais — ah, raça desventurada!

Ah, de que brigas e de que gemidos agora nascestes!

fr. 151 [128DK]

Grego

οὐδέ τις ἦν κείνοισιν Ἄρης θεὸς οὐδὲ Κυδοιμός

οὐδὲ Ζεὺς βασιλεὺς οὐδὲ Κρόνος οὐδὲ Ποσειδῶν,

ἀλλὰ Κύπρις βασίλεια

τὴν οἵ γ’ εὐσεβέεσσιν ἀγάλμασιν ἱλάσκοντο

γραπτοῖς τε ζῴοισι μύροισί τε δαιδαλεόδμοις [5]

σμύρνης τ’ ἀκρήτου θυσίαις λιβάνου τε θυώδους,

ξανθῶν τε σπονδὰς μελίτων ῥίπτοντες ἐς οὖδας,

ταύρων δ’ ἀκρήτοισι φόνοις οὐ δεύετο βωμός,

ἀλλὰ μύσος τοῦτ’ ἔσκεν ἐν ἀνθρώποισι μέγιστον,

θυμὸν ἀπορραίσαντας ἐέδμεναι ἠέα γυῖα. [10]

Português

Era entre eles deus nem Ares nem mesmo Tumulto,

nem Zeus rei nem Krono, nem tampouco Posêidon,

mas sim Cýpris rainha

Eles a propiciavam com reverentes imagens,

sim, pintando animais, dominando oloríferas artes [5]

de óleos e puras de mirra, oferendas de incenso fragrante,

e as libações só de mel alourado lançando no solo:

nunca o impuro assassínio de touros banhava os altares,

mas era essa a maior das nódoas para os humanos —

a de furtar-lhes a alma pra se alimentar de seus membros! [10]

fr. 152 [130DK]

Grego

ἦσαν δὲ κτίλα πάντα καὶ ἀνθρώποισι προσηνῆ,

θῆρές τ’ οἰωνοί τε, φιλοφροσύνη τε δεδήει

Português

Todos se davam com os humanos, propensos e mansos,

desde as feras ao pássaro: amor nas entranhas queimava

fr. 153 [125DK]

Grego

ἐκ μὲν γὰρ ζωῶν ἐτίθει νεκρὰ εἴδε’ ἀμείβων

Português

dos animados, em troca, dispôs cadavéricas formas

fr. 154 [138DK]

Grego

χαλκῷ ἀπὸ ψυχὴν ἀρύσας

Português

a alma sugando, arrancando com bronze

fr. 155 [143DK]

Grego

κρηνάων ἄπο πέντε ταμὼν ταναήκεϊ χαλκῷ

Português

sim, das cinco fontes cortando com bronze alongado

fr. 156 [139DK]

Grego

οἴμοι ὅτ’ οὐ πρόσθεν με διώλεσε νηλεὲς ἦμαρ,

πρὶν σχέτλι’ ἔργα βορᾶς περὶ χείλεσι μητίσασθαι

Português

Ah, que me houvesse arruinado bem antes o dia inclemente,

obras cruéis a carnívoros lábios sem ter planejado!

fr. 157 [135DK]

Grego

ἀλλὰ τὸ μὲν πάντων νόμιμον διά τ’ εὐρυμέδοντος

αἰθέρος ἠνεκέως τέταται διά τ’ ἀπλέτου αὐγῆς.

Português

Mas o que é lei para todos se alonga no amplirregente

éter e vai se esticando contínuo na imensa clareza.

fr. 158 [136DK]

Grego

οὐ παύσεσθε φόνοιο δυσηχέος; οὐκ ἐσορᾶτε

ἀλλήλους δάπτοντες ἀκηδείῃσι νόοιο;

Português

Não parareis o assassínio estridente? Será que não vedes

que uns aos outros vos devorais por descuido da mente?

fr. 159 [137DK]

Grego

μορφὴν δ’ ἀλλάξαντα πατὴρ φίλον υἱὸν ἀείρας

σφάζει ἐπευχόμενος μέγα νήπιος, οἱ δ’ ἀπορεῦνται

λισσόμενον θύοντες· ὁ δ’ αὖ νήκουστος ὁμοκλέων

σφάξας ἐν μεγάροισι κακὴν ἀλεγύνατο δαῖτα.

ὣς δ’ αὔτως πατέρ’ υἱὸς ἑλὼν καὶ μητέρα παῖδες [5]

θυμόν ἀπορραίσαντε φίλας κατὰ σάρκας ἔδουσιν

Português

Já com a forma alterada é que o pai tem o seu filho amado

e o degolando faz preces: co’o grande tolo confusos,

é um suplicante que ofertam, mas sem lhe ouvir os clamores

ele o degola em casa ao cuidar de maligno banquete —

dessa maneira é filho com pai e co’a mãe a criança, [5]

ao furtar-lhes a alma e comer sua carne adorada

fr. 160 [154aDK]

Grego

ὠδῖνάς <τ’> ὀδύνας <τε> κυκέων ἀπάτας τε γόους τε

Português

dores e choros então levedando com danos e enganos

fr. 161 [145DK]

Grego

τοιγάρτοι χαλεπῇσιν ἀλύοντες κακότῃσιν

οὔποτε δειλαίων ἀχέων λωφήσετε θυμόν

Português

Sim, é por isso que, desvairados em males penosos,

no ânimo nunca vos aliviareis de aflições e misérias!

fr. 162 [144DK]

Grego

νηστεῦσαι κακότητος

Português

se abster da maldade

fr. 163 [141DK]

Grego

δειλοί, πάνδειλοι, κυάμων ἄπο χεῖρας ἔχεσθαι

Português

míseros, míseros — tende bem longe das mãos os feijões!

fr. 164 [140DK]

Grego

δάφνης φύλλων ἄπο πάμπαν ἔχεσθαι

Português

de todo manter-se bem longe das folhas de louro

fr. 165 [154dDK]

Grego

δάκρυα μὲν σέθεν ἐστὶ πολυτλήτων γένος ἀνδρῶν,

μειδῆσαν δὲ θεῶν ἱερὸν γένος ἐβλάστησεν

Português

lágrima tua é a muissofredora raça dos homens,

mas desabrocha sorrindo a raça sagrada de deuses

fr. 166 [127DK]

Grego

ἐν θήρεσσι λέοντες ὀρειλεχέες χαμαιεῦναι

γίγνονται, δάφναι δ’ ἐνὶ δένδρεσιν ἠυκόμοισιν

Português

entre montícolas feras, leões que no solo adormecem

nascem, e louros entre os arbóreos de belos cabelos

fr. 167 [146DK]

Grego

εἰς δὲ τέλος μάντεις τε καὶ ὑμνόπολοι καὶ ἰητροί

καὶ πρόμοι ἀνθρώποισιν ἐπιχθονίοισι πέλονται·

ἔνθεν ἀναβλαστοῦσι θεοὶ τιμῇσι φέριστοι

Português

sim, e no fim vêm a ser adivinhos, cantores de hinos,

príncipes e curandeiros aos sobreterrâneos humanos —

e desabrocham então como deuses, maiores em honras

fr. 168 [147DK]

Grego

ἀθανάτοις ἄλλοισιν ὁμέστιοι αὐτοτράπεζοι

ἀνδρείων ἀχέων ἀπόκληροι ἐόντες ἀτειρεῖς.

Português

entre os demais imortais, comensais sob a mesma lareira,

livres do lote das dores dos homens, um ser incansável.

Ὁ Διαφορεύς παρῆν — um arquivo: o texto, a fonte, o programa e a voz.