[53] quam ob rem in dissentiente populo noli putare nullos fuisse quorum animos tuus ille fortis animus offenderet; qui te incautum fortasse nunc tuo loco demovere potuerunt, providentem autem[354] et praecaventem numquam certe movebunt[355].
an te illa argumenta duxerunt? “dubitatis[356],” inquit[357], “quin coitio facta sit, cum tribus plerasque cum Plotio tulerit Plancius?” an una fieri potuerunt, si una tribus non tulissent? “at[358] non nullas punctis paene totidem.” quippe, cum iam facti[359] prope superioribus comitiis declaratique venissent. quamquam ne id quidem suspicionem coitionis[360] habuerit. neque enim umquam maiores nostri sortitionem constituissent aediliciam, nisi viderent accidere posse ut competitores pares suffragiis essent.