Pular para o conteúdo

Psalmi (Vulgata Clementina)

Capítulo 9

Capítulo 9

1 In finem, pro occultis filii. Psalmus David.

2 Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo ;
narrabo omnia mirabilia tua.

3 Laetabor et exsultabo in te ;
psallam nomini tuo, Altissime.

4 In convertendo inimicum meum retrorsum ;
infirmabuntur, et peribunt a facie tua.

5 Quoniam fecisti judicium meum et causam meam ;
sedisti super thronum, qui judicas justitiam.

6 Increpasti gentes, et periit impius :
nomen eorum delesti in aeternum, et in saeculum saeculi.

7 Inimici defecerunt frameae in finem,
et civitates eorum destruxisti.
Periit memoria eorum cum sonitu ;

8 et Dominus in aeternum permanet.
Paravit in judicio thronum suum,

9 et ipse judicabit orbem terrae in aequitate :
judicabit populos in justitia.

10 Et factus est Dominus refugium pauperi ;
adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.

11 Et sperent in te qui noverunt nomen tuum,
quoniam non dereliquisti quaerentes te, Domine.

12 Psallite Domino qui habitat in Sion ;
annuntiate inter gentes studia ejus :

13 quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est ;
non est oblitus clamorem pauperum.

14 Miserere mei, Domine :
vide humilitatem meam de inimicis meis,

15 qui exaltas me de portis mortis,
ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiae Sion :

16 exsultabo in salutari tuo.
Infixae sunt gentes in interitu quem fecerunt ;
in laqueo isto quem absconderunt
comprehensus est pes eorum.

17 Cognoscetur Dominus judicia faciens ;
in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.

18 Convertantur peccatores in infernum,
omnes gentes quae obliviscuntur Deum.

19 Quoniam non in finem oblivio erit pauperis ;
patientia pauperum non peribit in finem.

20 Exsurge, Domine ; non confortetur homo :
judicentur gentes in conspectu tuo.

21 Constitue, Domine, legislatorem super eos,
ut sciant gentes quoniam homines sunt.

22 Ut quid, Domine, recessisti longe ;
despicis in opportunitatibus, in tribulatione ?

23 Dum superbit impius, incenditur pauper :
comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.

24 Quoniam laudatur peccator in desideriis animae suae,
et iniquus benedicitur.

25 Exacerbavit Dominum peccator :
secundum multitudinem irae suae, non quaeret.

26 Non est Deus in conspectu ejus ;
inquinatae sunt viae illius in omni tempore.
Auferuntur judicia tua a facie ejus ;
omnium inimicorum suorum dominabitur.

27 Dixit enim in corde suo : Non movebor
a generatione in generationem, sine malo.

28 Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo ;
sub lingua ejus labor et dolor.

29 Sedet in insidiis cum divitibus in occultis,
ut interficiat innocentem.

30 Oculi ejus in pauperem respiciunt ;
insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua.
Insidiatur ut rapiat pauperem ;
rapere pauperem dum attrahit eum.

31 In laqueo suo humiliabit eum ;
inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.

32 Dixit enim in corde suo : Oblitus est Deus ;
avertit faciem suam, ne videat in finem.

33 Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua ;
ne obliviscaris pauperum.

34 Propter quid irritavit impius Deum ?
dixit enim in corde suo : Non requiret.

35 Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras,
ut tradas eos in manus tuas.
Tibi derelictus est pauper ;
orphano tu eris adjutor.

36 Contere brachium peccatoris et maligni ;
quaeretur peccatum illius, et non invenietur.

37 Dominus regnabit in aeternum, et in saeculum saeculi ;
peribitis, gentes, de terra illius.

38 Desiderium pauperum exaudivit Dominus ;
praeparationem cordis eorum audivit auris tua :

39 judicare pupillo et humili,
ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.