fr. 37 [22DK]
Grego
ἄρθμια μὲν γὰρ ταῦτα ἑαυτῶν πάντα μέρεσσιν,
ἠλέκτωρ τε χθών τε καὶ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα,
ὅσσα †φιν† ἐν θνητοῖσιν ἀποπλαγχθέντα πέφυκεν.
ὣς δ’ αὔτως ὅσα κρῆσιν ἐπαρκέα μᾶλλον ἔασιν
ἀλλήλοις ἔστερκται ὁμοιωθέντ’ Ἀφροδίτῃ· [5]
ἐχθρὰ πλεῖστον ἀπ’ ἀλλήλων διέχουσι μάλιστα
γέννῃ τε κρήσει τε καὶ εἴδεσιν ἐκμάκτοισι,
πάντῃ συγγίγνεσθαι ἀήθεα καὶ μάλα λυγρά
νεικεογεννητῇσι ὅτι σφίσι γένναι ἐν ὀργῇ.
Português
sim, tudo isso bem junto co’as partes então deles mesmos,
o âmbar solar e o céu e a terra e o mar além disso,
quantas deles entre mortais debrotaram errantes.
Dessa maneira, das que se asseguram mais na mistura,
uma é por outra afeiçoada, no que as igualou Aphrodite; [5]
mas odiadas ao máximo distam-se umas das outras
em nascimento e mistura e nas formas que foram impressas:
na convivência, mais lúgubres, desabituadas de todo,
discordinatas porquanto nascidas em fúria nefasta!