fr. 151 [128DK]
Grego
οὐδέ τις ἦν κείνοισιν Ἄρης θεὸς οὐδὲ Κυδοιμός
οὐδὲ Ζεὺς βασιλεὺς οὐδὲ Κρόνος οὐδὲ Ποσειδῶν,
ἀλλὰ Κύπρις βασίλεια
τὴν οἵ γ’ εὐσεβέεσσιν ἀγάλμασιν ἱλάσκοντο
γραπτοῖς τε ζῴοισι μύροισί τε δαιδαλεόδμοις [5]
σμύρνης τ’ ἀκρήτου θυσίαις λιβάνου τε θυώδους,
ξανθῶν τε σπονδὰς μελίτων ῥίπτοντες ἐς οὖδας,
ταύρων δ’ ἀκρήτοισι φόνοις οὐ δεύετο βωμός,
ἀλλὰ μύσος τοῦτ’ ἔσκεν ἐν ἀνθρώποισι μέγιστον,
θυμὸν ἀπορραίσαντας ἐέδμεναι ἠέα γυῖα. [10]
Português
Era entre eles deus nem Ares nem mesmo Tumulto,
nem Zeus rei nem Krono, nem tampouco Posêidon,
mas sim Cýpris rainha
Eles a propiciavam com reverentes imagens,
sim, pintando animais, dominando oloríferas artes [5]
de óleos e puras de mirra, oferendas de incenso fragrante,
e as libações só de mel alourado lançando no solo:
nunca o impuro assassínio de touros banhava os altares,
mas era essa a maior das nódoas para os humanos —
a de furtar-lhes a alma pra se alimentar de seus membros! [10]