Ξενοφάνης: Ἀποσπάσματα

fr. 1 [10DK]

ἐξ ἀρχῆς καθ᾿ Ὅμηρον ἐπεὶ μεμαθήκασι πάντες

fr. 2 [11DK]

πάντα θεοῖς ἀνέθηκαν Ὅμηρός θ᾿ Ἡσίοδός τε,

ὅσσα παρ᾿ ἀνθρώποισιν ὀνείδεα καὶ ψόγος ἐστίν,

κλέπτειν μοιχεύειν τε καὶ ἀλλήλους ἀπατεύειν.

fr. 3 [21DK]

κίμβικα

fr. 4 [42DK]

καί <κ᾿> ἐπιθυμήσειε νέος νῆς ἀμφιπόλοιο

fr. 5 [12DK]

ὡς πλεῖστ’ ἐφθέγξαντο θεῶν ἀθεμίστια ἔργα,

κλέπτειν μοιχεύειν τε καὶ ἀλλήλους ἀπατεύειν.

fr. 6 [14DK]

ἀλλ᾿ οἱ βροτοὶ δοκοῦσι γεννᾶσθαι θεούς

τὴν σφετέρην ἐσθῆτα <τ᾿> ἔχειν φωνήν τε δέμας τε

fr. 7 [16DK]

Αἰθίοπές τε <θεοὺς σφετέρους> σιμοὺς μέλανάς τε

Θρῇκές τε γλαυκοὺς καὶ πυρρούς <φασι πελέσθαι>

fr. 8 [15DK]

ἀλλ’ εἰ χεῖρας ἔχον βόες <ἵπποι τ’> ἠὲ λέοντες,

ἢ γράψαι χείρεσσι καὶ ἔργα τελεῖν ἅπερ ἄνδρες,

ἵπποι μέν θ᾿ ἵπποισι, βόες δέ τε βουσὶν ὁμοίας

καί <κε> θεῶν ἰδέας ἔγραφον καὶ σώματ᾿ ἐποίουν

τοιαῦθ᾿ οἷόν περ καὐτοὶ δέμας εἶχον ἕκαστοι. [5]

fr. 9 [21aDK]

Ἔρυκος

fr. 10 [17DK]

ἑστᾶσιν δ᾿ ἐλάτης <βάκχοι> πυκινὸν περὶ δῶμα

fr. 11 [41DK]

σιρός

fr. 12 [22DK]

πὰρ πυρὶ χρὴ τοιαῦτα λέγειν χειμῶνος ἐν ὥρῃ

ἐν κλίνῃ μαλακῇ κατακείμενον, ἔμπλεον ὄντα,

πίνοντα γλυκὺν οἶνον, ὑποτρώγοντ᾿ ἐρεβίνθους·

τίς πόθεν εἶς ἀνδρῶν, πόσα τοι ἔτε᾿ ἐστί, φέριστε;

πηλίκος ἦσθ᾿ ὅθ᾿ ὁ Μῆδος ἀφίκετο; [5]

fr. 13 [18DK]

οὔτοι ἀπ᾿ ἀρχῆς πάντα θεοὶ θνητοῖσ’ ὑπέδειξαν,

ἀλλὰ χρόνῳ ζητοῦντες ἐφευρίσκουσιν ἄμεινον.

fr. 14 [23DK]

εἷς θεός, ἔν τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισι μέγιστος,

οὔτε δέμας θνητοῖσιν ὁμοίιος οὔτε νόημα

fr. 15 [24DK]

οὖλος ὁρᾷ, οὖλος δὲ νοεῖ, οὖλος δέ τ᾿ ἀκούει

fr. 16 [26DK]

αἰεὶ δ᾿ ἐν ταὐτῷ μίμνει κινούμενος οὐδέν,

οὐδὲ μετέρχεσθαί μιν ἐπιπρέπει ἄλλοτε ἄλλῃ

fr. 17 [25DK]

ἀλλ᾿ ἀπάνευθε πόνοιο νόου φρενὶ πάντα κραδαίνει

fr. 18 [ - DK]

οὐδὲ γυνὴ τοσσόνδε νόου ἐπιδεύεται ἐσθλοῦ,

ὥστε χερείον’ ἑλέσθαι ἀμεινοτέρων <παρεόντων>

fr. 19 [ - DK]

πάντα θεοῦ πλήρη, πάντῃ δὲ οἵ εἰσιν ἀκουαί

καὶ διὰ πετράων καὶ ἀνὰ χθόνα καί τε δι’ αὐτοῦ

ἀνέρος ὅττι κέκευθεν ἐνὶ στήθεσσι νόημα.

fr. 20 [28DK]

γαίης μὲν τόδε πεῖραρ· ἄνω παρὰ ποσσὶν ὁρᾶται

ἠέρι προσπλάζον, τὸ κάτω δ᾿ ἐς ἄπειρον ἱκνεῖται

fr. 21 [27DK]

ἐκ γαίης γὰρ πάντα, καὶ εἰς γῆν πάντα τελευτᾷ

fr. 22 [33DK]

πάντες γὰρ γαίης τε καὶ ὕδατος ἐκγενόμεσθα

fr. 23 [37DK]

καὶ μὲν ἐνὶ σπεάτεσσί τεοις καταλείβεται ὕδωρ

fr. 24 [30DK]

πηγὴ δ᾿ ἐστὶ θάλασσ’ ὕδατος, πηγὴ δ᾿ ἀνέμοιο·

οὔτε γὰρ ἐν νέφεσιν <γίνοιτό κε ἲς ἀνέμοιο

ἐκπνείοντος> ἔσωθεν ἄνευ πόντου μεγάλοιο

οὔτε ῥοαὶ ποταμῶν οὔτ᾿ αἰθ<έρος> ὄμβριον ὕδωρ,

ἀλλὰ μέγας πόντος γενέτωρ νεφέων ἀνέμων τε [5]

καὶ ποταμῶν

fr. 25 [32DK]

ἥν τ’ Ἶριν καλέουσι, νέφος καὶ τοῦτο πέφυκε,

πορφύρεον καὶ φοινίκεον καὶ χλωρὸν ἰδέσθαι

fr. 26 [31DK]

ἠέλιός θ᾿ ὑπεριέμενος γαῖάν τ᾿ ἐπιθάλπων

fr. 27 [29DK]

γῆ καὶ ὕδωρ πάντ᾿ ἐσθ᾿ ὅσα γίνοντ’ ἠδὲ φύονται

fr. 28 [35DK]

ταῦτα δεδοξάσθω μὲν ἐοικότα τοῖς ἐτύμοισι

fr. 29 [36DK]

ὁππόσα δὴ θνητοῖσι πεφήνασιν εἰσοράασθαι

fr. 30 [38DK]

εἰ μὴ χλωρὸν ἔφυσε θεὸς μέλι, πολλὸν ἔφασκον

γλύσσονα σῦκα πέλεσθαι

fr. 31 [39DK]

κέρασoν

fr. 32 [40DK]

βρόταχον

fr. 33 [34DK]

καὶ τὸ μὲν οὖν σαφὲς οὔτις ἀνὴρ ἴδεν οὐδέ τις ἔσται

εἰδὼς ἀμφὶ θεῶν τε καὶ ἅσσα λέγω περὶ πάντων·

εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα τύχοι τετελεσμένον εἰπών,

αὐτὸς ὅμως οὐκ οἶδε· δόκος δ᾿ ἐπὶ πᾶσι τέτυκται.