Pular para o conteúdo

Parmênides nos testemunhos de Sexto Empírico e Simplício

Parmênides · Notas, a partir da pa1

[pa1]: Como foi feito. A identificação das passagens (que verso de que comentador corresponde a que fragmento DK) é a da curadoria da OFICINA, de setembro de 2026: cada bloco de verso dos comentários casado com uma tabela de começos de verso de DK 28 B1–B19 e depois revisto à mão, o que corrigiu erros nos dois sentidos. Foram descartados na revisão: In De Caelo 556,5 e 560,15 (Hesíodo, Teogonia 116), In De Caelo 597,30 (lema de Aristóteles, não verso) e In Phys. 33,10 (Empédocles, DK 31 B21). O texto, os marcadores de página.linha e as notas do aparato saem das obras já no acervo; as notas numeradas são do aparato crítico da edição de origem (Diels, Heiberg, Mutschmann–Mau), tal como o OCR do First1KGreek as leu. O TEI do In Physica não traz as pp. 552–800, e o do In De Caelo não traz a p. 167; nenhuma passagem conhecida de Parmênides cai nessas faixas.

[1]: 5 λόγου LE ς: τούτου N δὴ ’ς 6 αὐτὸς add. Heintz coll. p. 215, 14 8 τοῦτον τὸν τρ. N: τὸν τρ. τοῦτον LE ς 9 φέρουσαι N ταί LE: θ’ αἱ N: τε ’ς ὅσσον ’ς θυμὸν E 10 πέμπτον NAB ζῆσαν L 11 δαίμονες Stein πάντ’ ἄστη N: τάντἀτη L: πάντα τῆ Ες: πάντα ⟨τα⟩τὴ L.B.Barnett: πάντ’ G. Hermann, qui καὶ pro κατὰ scribens vertit: quae eadem quemvis sapientem virum ducit 14 χνοίῃσιν ἵει Diels: χνοῖησϊνι N: χνοιῆσιν LE ς: χνοιῇς ἵει Karsten 15 αἰθόμενος L ς: αἰρόμενος N: αἰθόμενοι E ἐπήγετο ’ς 16 κύκλοισιν 17 δεύματα E 18 φῶς N κράτων Karsten: κρατερῶν G 21 αἰθέρια Gen. πλῆνται LE ς: πλὴν θ’ αἵ N 22 Δίκη Gen. : δίκην G L 25 ἀπερέως N ταῖς N et Gen.! θυρέτροις N 26 ἐποίησαν ’ς

[2]: 1 εἰς] οἷς DE 2 τῆ Ea: τι DE: τοι F: τῷ a 5 ἀρχήν] ἀκίνητον Ea 7 φησί p. 1841)23 8 πρῶτον ζητοῦσι Aristoteles 9 αὐτὰ a τῶν ὄντων in lac. vii litt. oin. F οἴεται γὰρ F τούτους τοὺς ἄνδρας DEEa: τοὺς ἄνδρας τούτους aF 12 διακεκριμένον F 13 στοιχειώδης DEEa2F στοιχειώδεις Ea1 στοιχειῶδες a προαγωγὸν a ὂν DEEa: om. aF ἀναγκαίω aE: ἀναγκαίως EaF et (σ erasa) D 14 ἀρχὴν om. Ea 18 κἀκεῖνοι aF: καὶ ἐκεῖνοι Ea: ἐκείνοις DE Ἀλέξανδρος ex Theoplir. Phys. Op. fr. 6 [Doxogr. 482n A21] d. f. 15v22 20 καὶ ἀγένητον post τὸ ὃν inserit Ea: om. a λέγειν om. F 21 φησί Ea: φασὶ DE: om. a ἔτι om. aF 24 τῶν om. Ea 27 εἰ (post καὶ) om. a ἡ τὸ DEEa: καὶ aF 28 συμπλἡσας Ε 29 ταυτί Ea: ταύτῃ DE: ταὐτὰ F: ταῦτα a πρότερον p. 30, 17 30 ἐν τῷ κτλ. vv. 109—120 Κ., 113—124 St. παύσω DEEaF cf. infra p. 41,8: παύω p. 30, 17 ἡ δὲ Ea 32 ἀπατηλῶν Ea

[3]: 1 γνώμας DEEa F: γνώμαις a cf. p. 30, 23 f. 39 r 1 3 δ’ ἐκρίναντο aF: δ᾿ ἐκρίνοντο DE: δὲ κρίνον.το (sic) Ea 5 ἤπιον ἀραιὸν ἁραιὸν Ea) ἐλαφρὸν sic DEEa: ἤπιον ὃν μέγ’ ἀραιὸν ἐλαφρὸν aF cf. p. 30, 27 6 κατ’ αὐτό:ταντία (sic) Ea; κατ’ αὐτὸ (cluarum litterarum spatium) τἀντία F: κατὰ ταὐτὸ τἀναντία DE cf. ad p. 3, 1 7 νύκτ’ ἀδαῆ Ea: νυκτάδα ἦ D: νύκταδ᾿ ἀδαῆ E: νυκτάδα, ἢ F: νυκτάδα ἠδὲ a πυκνὸν a 8 τῶν Karsten διάκοσμον DE φατίξω Meiueke anal. Alex. p. 183 9 γνώμῃ Stein παρελάσσῃ aEaF: παρελάσῃ DE 11 τὸ (post δοκοῦν) EaF: in lit. D: om. aE 13 καὶ (post ἐπάγει) om. Ea λέγων vv. 125—127 Κ., 133—135 St. cf. p. 14 πλῆντο scripsi: παηντο (sine acc.) Ea: πάηντο D1: πύηντο D2E: om. F spatio ποίηντο a: πλῆνται Bergk ἀκρήτοις DEa; ἀκρίτοις EF: ἀκρίτοιο a: corr. Stein 15 δὲ (post μετὰ) om. D1: τε D2 ἴεται aDEF: οἴεται Ea 16 ἡ πάντα D 17 λέγων V. 131 Κ., 139 St. 18 μητίσατο DE 19 ἀφανοῦς ’ 21 ἄγνοιαν νῦν a συγγραμμάτων a 22 εἴπερ EaF: εἴπερ μὴ aDE: foit. εἴπερ δὴ διελέγετο DE συνεισήγετο—ἄλλο τι om., sed add. in mrg. D 23 fort, κἂν τὸ εἴτε κατὰ ποσότητα om. DE 24 fort, δὲ κἂν 25 ἄλλως Ea εἴπερ ἦν φυσικὴ κίνησις post τὸ κινούμενον a ὁ μὲν D: ὁ μοῦ Ε: μὲν om. aEaF 26 λέγων vv. 81—83 87—89 St. cf. f. 17 v12 31 v 6 27 ἀτὰρ DE ἐμπείρασι

[4]: 1 Τίμαιος p. 37 E τό F ἔσται τε] τό τ’ ἔσται Plato ἁ δὴ φέροντες Platonis libri 2 δὴ om. a 4 καὶ τὸ ἔσται DE: καὶ ἔσται aF: τό τ’ ἔσται Plato γἐνησιν Ε ἰοῦσαν DE et in mrg. F: οὖσαν a et littera prima erasa F 7 περὶ comp. Ε1: corr. Ε2 9 τοῦ ὄντος om. aF 11 ὅπερ ὃν 186 a 33 καλέσαντος D 14 εἰ οὖν — ἐν ᾦ ἐστιν F 17 ἄν ταῦτα εὐλόγως D 18 τὴν αὐτοῦ EF: τὸν αὐτοῦ D: τὴν ἑαυτοῦ a 19 εἰς prius] εἴς Ε 20 ante et post οὐ τήνδε laciinam IV vel v litteraram reliquit F et in mrg. ζήτει tamquam si quid deesset 23 τὸ post ὅτι) ora. F 24 τοῖς ἀνιοῦσιν F 25 ἦν om. F 26 ἐκώλυε τὸ a: ἐκωλύετο DEF εἰς a: om. DEF μεταβάλλειν Ε: μεταλαβεῖν DF: μεταβαλεῖν a ἐπεὶ δὴ F 27 δ’ a: om. DEF 30 ὅτι ex τι (?) corv. Ε2 32 αὐτὰρ κτλ. vv. 81 — 83 K. 87 — 89 St. cf. p. 39, 27 f. 31 v 6

[5]: 1 φαίνεταί τε hoc loco libri: φαίνεται δὲ p. 120,10 διαψευσθείς malebat Torstrik 2 ἐναντιολογιῶν (ex cod. sui D ad p. 120, 11 varietate) Braudis καὶ τὸ συλλογιστικόν p. 120, 11 3 πρότεροι a 4 παρμενίδην a 6 οἶμαι ⟨ λαβών⟩ 8 ἔχει — οὕτως suspectabat Torstrik ὁ λόγος αὐτοῦ D εἴ τι] ἔτι F 9 καὶ (ante εἴ τι) cm. a περὶ (comp.) τὸ ἀγαθὸν E 10 οὐκ ἔστιν ἀγαθόν D περὶ (comp.) τὸ ὄν ἔν 12 ἕν ἐστιν] ἓν εἴη malebat Torstrik πλείω τὰ] πλεῖστα DE 13 οὔτε τῶ aF: οὔτε τὸ DE 17 τὸ εἶναι E 18 τε om. a 20 ἅμα εἶναι aF οὐκ ἔστιν F 22 συνυπάρχῃ Ε 23 παρὰ τὸ] παρ’ αὐτὸ F 26 μὲν τὸ D: μὲν (om. τὸ) aEF 27 ἔπεσιν Farm. vv. 35—40 Κ., 45 — 50 St. 28 ἠμέν a ἔστιν hie et 30 Stein 31 παναπευθέα aEF (cf. Horn, γ 88): παραπεὐθεα D: παναπειθέα Proclus: παναπειθῆ Stein ἔμμεν’ DF: ἔμμεναι aE 32 ἄν om. F ἀνυστόν libri cf. Emped. 49 St. (Ilcrm. xv 162): ἐφικτόν Proclus

[6]: 3 οὐδὲ — ὁμοῖον v. 77 Κ., 83 St. cf. p. 86, 24 4 τινα F ὑπολαμβάνειν 5 Εὔδημος fr. 13 quod eodem pertinet quo fr. 12 cf. p. 133, 28 6 πάντοθεν — ὄγκῳ V. 102 Κ., 106 St. cf. p. 52,26. 89,22. 126,21 7 ἀδιαίρετος EF: διαιρετὸς aD σφαίρη F 10 οἶον — εἶναι v. 97 Κ., 101 St. ex Platone cf. p. 29, 18. veram formam praebet p. 87, 1 cf. p. 146, 11: οἶον libri πάντ’ scripsi: πάντη aDF: παντὶ Ε εἶναι om. aD 11 καὶ om. a 13 ἐπεὶ — ὁμοῦ πᾶν v. 60 Κ., 66 St, 14 καὶ κατὰ αὐτὰ E καὶ ὡσαύτως—τὸ κατὰ ταὐτά iteravit F 15 ταὐτὸν — κεῖται v. 84 Κ., 90 St. cf. p. 30, 6. 146, 2 τὲ κεῖται μένον Ε τε κεῖται DE: κεῖται a et primuin F qui iterum τε κεῖται correctum in γε κεῖται 19 ἐπιστροφὴν DE: ὑποστροφὴν aF 22 ταὐτὸν — νοεῖν vv. — 95 Κ., — 98 St. cf. p. 87, 14. post νοεῖν habet καὶ νοητὸν καὶ νοῦν deleta Ε οὕνεκεν F: οὐ ἕνεκεν aDE 23 πεφωτισμένον D 31 οὐ γὰρ — νόημα vv. 52 Κ., 60. 61 St. cf. 135,21 f. 53 v 29 τοῦτο δαμῇ DE: τούτου οὐδαμῆ οὐδαμὴ F) aF

[7]: 31r

[8]: 1 μοῦνος — ἀκούων 56—88 93—111 62—115 St. cf. p. μόνος aF: μόνης Stein δέ τι libri 2 ἔασσι a 4 μονογενές Ε ἠδ’ cf. p. 30, 2 6 γενεὴν D διζήσεαι a: διζήσεται F: διζήσεο ut vid. E (vox obi. in D) 7 μὴ ἐόντος p. 78, 16. 162, 19 ἐάσσω F 10 μηδαμῶς D αὐξάμενον E φῦν E: φύν D: φϋ^ (sequitur spatium III litt.) F: φῦναι 11 πέλεναι πέλαινε D 12 ἐκ DE: ἔκ γε aF cf. ad p. 78, 21 13 γίνεσθαι DF 14 ὄλλυσθαι E cf. ad 1. c. 16 ἥδε EF ἡ δὲ κρίσις — ἔνεστιν Siinplicii esse vidit Stein in Symbola philol. p. 787 ἔνεστιν EF: ἔστι aD 17 ἔστιν (ante ἡ) om. F 18 ἀνόητον F: ἀνόνητον aDE 20 ἔπειτ’ ἀπόλοιτο πέλον Stein sed cf. Karsten p. 94 πέλοιτο F ἄν] αὖ Stein κε aF: καὶ DE 21 εἰ γὰρ ἐγένετ’ EF: εἰ γὰρ ἔγετ' D: εἴ γε γένοιτ’ a: corr. Bergk οὐκ ἔστ’ a: οὐκ ἐστιν DF: om. Ε 22 τὼς] πῶς D ἀπἐσβηται a ἄπυστος F: ἄπτυστος DE: ἄπιστος a 23 διαιρετέον F 24 τῇ cf. v. 104 Κ., 108 St.: τῆ Ε: πῄ Mullach μᾶλλον (so. ἐόν cf. v. 107 Κ., 111 St. i. q. περισσόν Emped. v. 91 St.): κενεόν Stein, cui obstat χειρότερον 25 δ’ ἔμπλεον DE: δὲ πλέον F: δὲ πλέων a 26 ξύνες Ε 27 ἀκινήτων D

[9]: 31v

[10]: 39r

[11]: 53v

[12]: 4 τοιαύτας τινὰς b: τοιαύτας DEF: τινας Ac 5 ἔστι] ἔσται c 6 ἐπιστήμην Ε, sed corr. λέγειν DE: corr. Ε καὶ (alt.) oiu. F: δὲ c τῷ om. c Πλάτωνι] Parmeuid. ’yh 7 τρέψῃ D ἕξει DEb: ἡ Α: ἔστι c μὴ Db: ora. ΑΕ 8 ἐννοήσαντες A: ἐννοοῦντες DE γενητὰ] νοητὰ Α 9 προστιθέμενοι Α 10 λέγουσι] corr. ex λέγουσιν E: λέγουσιν e lo αὐτοὺς μηδὲν ADEb: μηδὲν αὐτοὺς F: διὰ τὸ μηδὲν αὐτοὺς c 14 τῷ Κ: τὸ ADEF: εἶναι τὸ c: sed h 15 εἴη] seq. ras. 1 litt. E: om. F ἂλλο τι DEF τοῦτο εἲη F 16 δἐ] δ’ ὁ D Mέλισσος] cf. Papst de Mel. fragm Bonn. 1889 p. 27 ὁ μὲν μέλισσος in ras. Ε 2: μέλισσος (om. μὲν) D εἴη ἄν Ab: ἂν εἴη DEc mg. γράφεται ἄλλως· εἰ γὰρ οὕτως ἐν ἔσται, δύναιντ’ ἄν ἄπειρα εἶναι ἀλλ’ ἔχοι ἄν πείρατα πρὸς ἄλληλα E 2 17 ἔχοι] corr. ex ἔχει E 2 18 Parmenid. v. 65 μουνογενὲς Peyron: μονογενὲς ADEF 19 ὡς] suprascr. E 2 καὶ νῦν] ἦν δὴ Α 19. 20 τῶν λόγων καὶ νῦν F τῶν λόγων DE: τὸν λόγον Ab: τοῦ λόγου c 20 έπιπολεοτέρους E, sed corr. 21 ὑπόστασιν DEF: ὑπόθεσιν Abc ὑπετίδεντο DE : παρετίθεντο Ab ὄντος om. E 22 γινομένου A : γενομένου DE(b) 23 περὶ (pr.) Ab: περὶ μὲν DEe φησι (sc. Parmenides) Ab: φασι DEc δέ om. Α 24 γιγνόμενον DE 24 Παρμενίδης] v. 28 sq. 25 χρεῶσες ἐπαντὰ Α 26 ἠμὲνεἰ D: μὲν AE ἀληθ Α εὐκυκλέος DPI: εὐκύκλιος Α. εὐπειθέος Sextus, Clemens, Laertius: εὐφεγγέος Proclus 27 ἠδέ] ἡ δὲ E : εἰ δὲ Ε 2

[13]: 250a