Obra longa: também em 1 partes, uma por capítulo, livro ou seção, cada uma cabendo numa leitura — https://pedraangular.app.br/rolo/euripides-heracles-grc-murray-1913/
Ἡρακλῆς
τὰ τοῦ δράματος πρόσωπα
Ἀμφιτρύων
Μεγάρα
Χορός
Λύκος
Ἡρακλῆς
Ἶρις
Λύσσα
Ἄγγελος
Θησεύς
Ἀμφιτρύων
1 Τίς τὸν Διὸς σύλλεκτρον οὐκ οἶδεν βροτῶν,
2 Ἀργεῖον Ἀμφιτρύωνʼ, ὃν Ἀλκαῖός ποτε
3 ἔτιχθʼ ὁ Περσέως, πατέρα τόνδʼ Ἡρακλέους;
4 ὃς τάσδε Θήβας ἔσχον, ἔνθʼ ὁ γηγενὴς
5 σπαρτῶν στάχυς ἔβλαστεν, ὧν γένους Ἄρης
6 ἔσωσʼ ἀριθμὸν ὀλίγον, οἳ Κάδμου πόλιν
7 τεκνοῦσι παίδων παισίν. ἔνθεν ἐξέφυ
8 Κρέων Μενοικέως παῖς, ἄναξ τῆσδε χθονός.
9 Κρέων δὲ Μεγάρας τῆσδε γίγνεται πατήρ,
10 ἣν πάντες ὑμεναίοισι Καδμεῖοί ποτε
11 λωτῷ συνηλάλαξαν, ἡνίκʼ εἰς ἐμοὺς
12 δόμους ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς νιν ἤγετο.
13 λιπὼν δὲ Θήβας, οὗ κατῳκίσθην ἐγώ,
14 Μεγάραν τε τήνδε πενθερούς τε παῖς ἐμὸς
15 Ἀργεῖα τείχη καὶ Κυκλωπίαν πόλιν
16 ὠρέξατʼ οἰκεῖν, ἣν ἐγὼ φεύγω κτανὼν
17 Ἠλεκτρύωνα· συμφορὰς δὲ τὰς ἐμὰς
18 ἐξευμαρίζων καὶ πάτραν οἰκεῖν θέλων,
19 καθόδου δίδωσι μισθὸν Εὐρυσθεῖ μέγαν,
20 ἐξημερῶσαι γαῖαν, εἴθʼ Ἥρας ὕπο
21 κέντροις δαμασθεὶς εἴτε τοῦ χρεὼν μέτα.
22 καὶ τοὺς μὲν ἄλλους ἐξεμόχθησεν πόνους,
23 τὸ λοίσθιον δὲ Ταινάρου διὰ στόμα
24 βέβηκʼ ἐς Ἅιδου, τὸν τρισώματον κύνα
25 ἐς φῶς ἀνάξων, ἔνθεν οὐχ ἥκει πάλιν.
26 γέρων δὲ δή τις ἔστι Καδμείων λόγος
27 ὡς ἦν πάρος Δίρκης τις εὐνήτωρ Λύκος
28 τὴν ἑπτάπυργον τήνδε δεσπόζων πόλιν,
29 τὼ λευκοπώλω πρὶν τυραννῆσαι χθονὸς
30 Ἀμφίονʼ ἠδὲ Ζῆθον, ἐκγόνω Διός.
31 οὗ ταὐτὸν ὄνομα παῖς πατρὸς κεκλημένος,
32 Καδμεῖος οὐκ ὤν, ἀλλʼ ἀπʼ Εὐβοίας μολών,
33 κτείνει Κρέοντα καὶ κτανὼν ἄρχει χθονός,
34 στάσει νοσοῦσαν τήνδʼ ἐπεσπεσὼν πόλιν.
35 ἡμῖν δὲ κῆδος ἐς Κρέοντʼ ἀνημμένον
36 κακὸν μέγιστον, ὡς ἔοικε, γίγνεται.
37 τοὐμοῦ γὰρ ὄντος παιδὸς ἐν μυχοῖς χθονὸς
38 ὁ καινὸς οὗτος τῆσδε γῆς ἄρχων Λύκος
39 τοὺς Ἡρακλείους παῖδας ἐξελεῖν θέλει
40 κτανὼν δάμαρτά ⟨θʼ⟩, ὡς φόνῳ σβέσῃ φόνον,
41 κἄμʼ — εἴ τι δὴ χρὴ κἄμʼ ἐν ἀνδράσιν λέγειν
42 γέροντʼ ἀχρεῖον — μή ποθʼ οἵδʼ ἠνδρωμένοι
43 μήτρωσιν ἐκπράξωσιν αἵματος δίκην.
44 ἐγὼ δέ — λείπει γάρ με τοῖσδʼ ἐν δώμασιν
45 τροφὸν τέκνων οἰκουρόν, ἡνίκα χθονὸς
46 μέλαιναν ὄρφνην εἰσέβαινε, παῖς ἐμός —
47 σὺν μητρί, τέκνα μὴ θάνωσʼ Ἡρακλέους,
48 βωμὸν καθίζω τόνδε σωτῆρος Διός,
49 ὃν καλλινίκου δορὸς ἄγαλμʼ ἱδρύσατο
50 Μινύας κρατήσας οὑμὸς εὐγενὴς τόκος.
51 πάντων δὲ χρεῖοι τάσδʼ ἕδρας φυλάσσομεν,
52 σίτων ποτῶν ἐσθῆτος, ἀστρώτῳ πέδῳ
53 πλευρὰς τιθέντες· ἐκ γὰρ ἐσφραγισμένοι
54 δόμων καθήμεθʼ ἀπορίᾳ σωτηρίας.
55 φίλων δὲ τοὺς μὲν οὐ σαφεῖς ὁρῶ φίλους,
56 οἳ δʼ ὄντες ὀρθῶς ἀδύνατοι προσωφελεῖν.
57 τοιοῦτον ἀνθρώποισιν ἡ δυσπραξία·
58 ἧς μήποθʼ ὅστις καὶ μέσως εὔνους ἐμοὶ
59 τύχοι, φίλων ἔλεγχον ἀψευδέστατον.
Μεγάρα
60 ὦ πρέσβυ, Ταφίων ὅς ποτʼ ἐξεῖλες πόλιν
61 στρατηλατήσας κλεινὰ Καδμείων δορός,
62 ὡς οὐδὲν ἀνθρώποισι τῶν θείων σαφές.
63 ἐγὼ γὰρ οὔτʼ ἐς πατέρʼ ἀπηλάθην τύχης,
64 ὃς οὕνεκʼ ὄλβου μέγας ἐκομπάσθη ποτέ,
65 ἔχων τυραννίδʼ, ἧς μακραὶ λόγχαι πέρι
66 πηδῶσʼ ἔρωτι σώματʼ εἰς εὐδαίμονα,
67 ἔχων δὲ τέκνα· κἄμʼ ἔδωκε παιδὶ σῷ
68 ἐπίσημον εὐνὴν Ἡρακλεῖ συνοικίσας.
69 καὶ νῦν ἐκεῖνα μὲν θανόντʼ ἀνέπτατο,
70 ἐγὼ δὲ καὶ σὺ μέλλομεν θνῄσκειν, γέρον,
71 οἵ θʼ Ἡράκλειοι παῖδες, οὓς ὑπὸ πτεροῖς
72 σῴζω νεοσσοὺς ὄρνις ὣς ὑφειμένη.
73 οἳ δʼ εἰς ἔλεγχον ἄλλος ἄλλοθεν πίτνων,
74 Ὦ μῆτερ, αὐδᾷ, ποῖ πατὴρ ἄπεστι γῆς;
75 τί δρᾷ, πόθʼ ἥξει; τῷ νέῳ δʼ ἐσφαλμένοι
76 ζητοῦσι τὸν τεκόντʼ· ἐγὼ δὲ διαφέρω
77 λόγοισι, μυθεύουσα. θαυμάζων δʼ ὅταν
78 πύλαι ψοφῶσι, πᾶς ἀνίστησιν πόδα,
79 ὡς πρὸς πατρῷον προσπεσούμενοι γόνυ.
80 νῦν οὖν τίνʼ ἐλπίδʼ ἢ πέδον σωτηρίας
81 ἐξευμαρίζῃ, πρέσβυ; πρὸς σὲ γὰρ βλέπω.
82 ὡς οὔτε γαίας ὅριʼ ἂν ἐκβαῖμεν λάθρᾳ·
83 φυλακαὶ γὰρ ἡμῶν κρείσσονες κατʼ ἐξόδους·
84 οὔτʼ ἐν φίλοισιν ἐλπίδες σωτηρίας
85 ἔτʼ εἰσὶν ἡμῖν. ἥντινʼ οὖν γνώμην ἔχεις
86 λέγʼ ἐς τὸ κοινόν, μὴ θανεῖν ἕτοιμον ᾖ.
Ἀμφιτρύων
88 ὦ θύγατερ, οὔτοι ῥᾴδιον τὰ τοιάδε
89 φαύλως παραινεῖν, σπουδάσαντʼ ἄνευ πόνου·
87 χρόνον δὲ μηκύνωμεν ὄντες ἀσθενεῖς.
Μεγάρα
90 λύπης τι προσδεῖς ἢ φιλεῖς οὕτω φάος;
Ἀμφιτρύων
91 καὶ τῷδε χαίρω καὶ φιλῶ τὰς ἐλπίδας.
Μεγάρα
92 κἀγώ· δοκεῖν δὲ τἀδόκητʼ οὐ χρή, γέρον.
Ἀμφιτρύων
93 ἐν ταῖς ἀναβολαῖς τῶν κακῶν ἔνεστʼ ἄκη.
Μεγάρα
94 ὁ δʼ ἐν μέσῳ με λυπρὸς ὢν δάκνει χρόνος.
Ἀμφιτρύων
95 ἔτʼ ἂν γένοιτʼ, ὦ θύγατερ, οὔριος δρόμος
96 ἐκ τῶν παρόντων τῶνδʼ ἐμοὶ καὶ σοὶ κακῶν,
97 ἔλθοι τʼ ἔτʼ ἂν παῖς οὑμός, εὐνήτωρ δὲ σός.
98 ἀλλʼ ἡσύχαζε καὶ δακρυρρόους τέκνων
99 πηγὰς ἀφαίρει καὶ παρευκήλει λόγοις,
100 κλέπτουσα μύθοις ἀθλίους κλοπὰς ὅμως.
101 κάμνουσι γάρ τοι καὶ βροτῶν αἱ συμφοραί,
102 καὶ πνεύματʼ ἀνέμων οὐκ ἀεὶ ῥώμην ἔχει·
103 οἵ τʼ εὐτυχοῦντες διὰ τέλους οὐκ εὐτυχεῖς.
104 ἐξίσταται γὰρ πάντʼ ἀπʼ ἀλλήλων δίχα.
105 οὗτος δʼ ἀνὴρ ἄριστος ὅστις ἐλπίσι
106 πέποιθεν αἰεί· τὸ δʼ ἀπορεῖν ἀνδρὸς κακοῦ.
Χορός
107 —ὑπώροφα μέλαθρα καὶ
108 γεραιὰ δέμνιʼ, ἀμφὶ βάκτροις
109 ἔρεισμα θέμενος, ἐστάλην
110 ἰηλέμων γόων ἀοι-
110a δὸς ὥστε πολιὸς ὄρνις,
111 ἔπεα μόνον καὶ δόκη-
112 μα νυκτερωπὸν ἐννύχων ὀνείρων,
113 τρομερὰ μέν, ἀλλʼ ὅμως πρόθυμʼ.
114 ὦ τέκεα, τέκεα πατρὸς ἀπάτορʼ,
115 ὦ γεραιὲ σύ τε τάλαινα μᾶ-
116 τερ, ἃ τὸν Ἀίδα δόμοις
117 πόσιν ἀναστενάζεις.
Χορός
119 —μὴ προκάμητε πόδα βαρύ τε
120 κῶλον ὥστε πρὸς πετραῖον
121 λέπας ζυγηφόρον πῶλον
122 ἀνέντες ὡς βάρος φέρον
122a τροχηλάτοιο πώλου .
123 λαβοῦ χερῶν καὶ πέπλων,
124 ὅτου λέλοιπε ποδὸς ἀμαυρὸν ἴχνος·
125 γέρων γέροντα παρακόμιζʼ,
127 ᾧ ξύνοπλα δόρατα νέα νέῳ
126 τὸ πάρος ἐν ἡλίκων πόνοις
128 ξυνῆν ποτʼ, εὐκλεεστάτας
Χορός
130 —ἴδετε, πατέρος ὡς γορ-
131 γῶπες αἵδε προσφερεῖς
132 ὀμμάτων αὐγαί,
133 τὸ δὲ κακοτυχὲς οὐ λέλοιπεν ἐκ τέκνων
134 οὐδʼ ἀποίχεται χάρις.
135 Ἑλλὰς ὦ ξυμμάχους
136 οἵους οἵους ὀλέσα-
137 σα τούσδʼ ἀποστερήσῃ.
Χορός
138 —ἀλλʼ εἰσορῶ γὰρ τῆσδε κοίρανον χθονὸς
139 Λύκον περῶντα τῶνδε δωμάτων πέλας.
Λύκος
140 τὸν Ἡράκλειον πατέρα καὶ ξυνάορον,
141 εἰ χρή μʼ, ἐρωτῶ· χρὴ δʼ, ἐπεί γε δεσπότης
142 ὑμῶν καθέστηχʼ, ἱστορεῖν ἃ βούλομαι.
143 τίνʼ ἐς χρόνον ζητεῖτε μηκῦναι βίον;
144 τίνʼ ἐλπίδʼ ἀλκήν τʼ εἰσορᾶτε μὴ θανεῖν;
145 ἢ τὸν παρʼ Ἅιδῃ πατέρα τῶνδε κείμενον
146 πιστεύεθʼ ἥξειν; ὡς ὑπὲρ τὴν ἀξίαν
147 τὸ πένθος αἴρεσθʼ, εἰ θανεῖν ὑμᾶς χρεών,
148 σὺ μὲν καθʼ Ἑλλάδʼ ἐκβαλὼν κόμπους κενούς,
149 ὡς σύγγαμός σοι Ζεὺς τέκ⟨νου τε κ⟩οινεών,
150 σὺ δʼ ὡς ἀρίστου φωτὸς ἐκλήθης δάμαρ.
151 τί δὴ τὸ σεμνὸν σῷ κατείργασται πόσει,
152 ὕδραν ἕλειον εἰ διώλεσε κτανὼν
153 ἢ τὸν Νέμειον θῆρα; ὃν ἐν βρόχοις ἑλὼν
154 βραχίονός φησʼ ἀγχόναισιν ἐξελεῖν.
155 τοῖσδʼ ἐξαγωνίζεσθε; τῶνδʼ ἄρʼ οὕνεκα
156 τοὺς Ἡρακλείους παῖδας οὐ θνῄσκειν χρεών;
157 ὃς ἔσχε δόξαν οὐδὲν ὢν εὐψυχίας
158 θηρῶν ἐν αἰχμῇ, τἄλλα δʼ οὐδὲν ἄλκιμος,
159 ὃς οὔποτʼ ἀσπίδʼ ἔσχε πρὸς λαιᾷ χερὶ
160 οὐδʼ ἦλθε λόγχης ἐγγύς, ἀλλὰ τόξʼ ἔχων,
161 κάκιστον ὅπλον, τῇ φυγῇ πρόχειρος ἦν.
162 ἀνδρὸς δʼ ἔλεγχος οὐχὶ τόξʼ εὐψυχίας,
163 ἀλλʼ ὃς μένων βλέπει τε κἀντιδέρκεται
164 δορὸς ταχεῖαν ἄλοκα τάξιν ἐμβεβώς.
165 ἔχει δὲ τοὐμὸν οὐκ ἀναίδειαν, γέρον,
166 ἀλλʼ εὐλάβειαν· οἶδα γὰρ κατακτανὼν
167 Κρέοντα πατέρα τῆσδε καὶ θρόνους ἔχων.
168 οὔκουν τραφέντων τῶνδε τιμωροὺς ἐμοὺς
169 χρῄζω λιπέσθαι τῶν δεδραμένων δίκην.
Ἀμφιτρύων
170 τῷ τοῦ Διὸς μὲν Ζεὺς ἀμυνέτω μέρει
171 παιδός· τὸ δʼ εἰς ἔμʼ, Ἡράκλεις, ἐμοὶ μέλει
172 λόγοισι τὴν τοῦδʼ ἀμαθίαν ὑπὲρ σέθεν
173 δεῖξαι· κακῶς γάρ σʼ οὐκ ἐατέον κλύειν.
174 πρῶτον μὲν οὖν τἄρρητʼ — ἐν ἀρρήτοισι γὰρ
175 τὴν σὴν νομίζω δειλίαν, Ἡράκλεες —
176 σὺν μάρτυσιν θεοῖς δεῖ μʼ ἀπαλλάξαι σέθεν.
177 Διὸς κεραυνόν τʼ ἠρόμην τέθριππά τε,
178 ἐν οἷς βεβηκὼς τοῖσι γῆς βλαστήμασιν
179 Γίγασι πλευροῖς πτήνʼ ἐναρμόσας βέλη
180 τὸν καλλίνικον μετὰ θεῶν ἐκώμασεν·
181 τετρασκελές θʼ ὕβρισμα, Κενταύρων γένος,
182 Φολόην ἐπελθών, ὦ κάκιστε βασιλέων,
183 ἐροῦ τίνʼ ἄνδρʼ ἄριστον ἐγκρίνειαν ἄν,
184 ἢ οὐ παῖδα τὸν ἐμόν, ὃν σὺ φῂς εἶναι δοκεῖν.
185 Δίρφυν τʼ ἐρωτῶν ἥ σʼ ἔθρεψʼ Ἀβαντίδα […]
186 οὐκ ἄν σʼ ἐπαινέσειεν· οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπου
187 ἐσθλόν τι δράσας μάρτυρʼ ἂν λάβοις πάτραν.
188 τὸ πάνσοφον δʼ εὕρημα, τοξήρη σαγήν,
189 μέμφῃ· κλύων νῦν τἀπʼ ἐμοῦ σοφὸς γενοῦ.
190 ἀνὴρ ὁπλίτης δοῦλός ἐστι τῶν ὅπλων
191 καὶ τοῖσι συνταχθεῖσιν οὖσι μὴ ἀγαθοῖς
192 αὐτὸς τέθνηκε δειλίᾳ τῇ τῶν πέλας,
193 θραύσας τε λόγχην οὐκ ἔχει τῷ σώματι
194 θάνατον ἀμῦναι, μίαν ἔχων ἀλκὴν μόνον·
195 ὅσοι δὲ τόξοις χεῖρʼ ἔχουσιν εὔστοχον,
196 ἓν μὲν τὸ λῷστον, μυρίους οἰστοὺς ἀφεὶς
197 ἄλλοις τὸ σῶμα ῥύεται μὴ κατθανεῖν,
198 ἑκὰς δʼ ἀφεστὼς πολεμίους ἀμύνεται
199 τυφλοῖς ὁρῶντας οὐτάσας τοξεύμασιν
200 τὸ σῶμά τʼ οὐ δίδωσι τοῖς ἐναντίοις,
201 ἐν εὐφυλάκτῳ δʼ ἐστί· τοῦτο δʼ ἐν μάχῃ
202 σοφὸν μάλιστα, δρῶντα πολεμίους κακῶς
203 σῴζειν τὸ σῶμα, μὴ ʼκ τύχης ὡρμισμένον.
204 λόγοι μὲν οἵδε τοῖσι σοῖς ἐναντίαν
205 γνώμην ἔχουσι τῶν καθεστώτων πέρι.
206 παῖδας δὲ δὴ τί τούσδʼ ἀποκτεῖναι θέλεις;
207 τί σʼ οἵδʼ ἔδρασαν; ἕν τί σʼ ἡγοῦμαι σοφόν,
208 εἰ τῶν ἀρίστων τἄκγονʼ αὐτὸς ὢν κακὸς
209 δέδοικας. ἀλλὰ τοῦθʼ ὅμως ἡμῖν βαρύ,
210 εἰ δειλίας σῆς κατθανούμεθʼ εἵνεκα,
211 ὃ χρῆν σʼ ὑφʼ ἡμῶν τῶν ἀμεινόνων παθεῖν,
212 εἰ Ζεὺς δικαίας εἶχεν εἰς ἡμᾶς φρένας.
213 εἰ δʼ οὖν ἔχειν γῆς σκῆπτρα τῆσδʼ αὐτὸς θέλεις,
214 ἔασον ἡμᾶς φυγάδας ἐξελθεῖν χθονός·
215 βίᾳ δὲ δράσῃς μηδέν, ἢ πείσῃ βίαν,
216 ὅταν θεοῦ σοι πνεῦμα μεταβαλὸν τύχῃ.
217 φεῦ·
217a ὦ γαῖα Κάδμου· καὶ γὰρ ἐς σὲ ἀφίξομαι
218 λόγους ὀνειδιστῆρας ἐνδατούμενος·
219 τοιαῦτʼ ἀμύνεθʼ Ἡρακλεῖ τέκνοισί τε;
220 ὃς εἷς Μινύαισι πᾶσι διὰ μάχης μολὼν
221 Θήβαις ἔθηκεν ὄμμʼ ἐλεύθερον βλέπειν.
222 οὐδʼ Ἑλλάδʼ ᾔνεσʼ — οὐδʼ ἀνέξομαί ποτε
223 σιγῶν — κακίστην λαμβάνων ἐς παῖδʼ ἐμόν,
224 ἣν χρῆν νεοσσοῖς τοῖσδε πῦρ λόγχας ὅπλα
225 φέρουσαν ἐλθεῖν, ποντίων καθαρμάτων
226 χέρσου τʼ ἀμοιβάς — ὧν ἐμόχθησας χάριν.
227 τὰ δʼ, ὦ τέκνʼ, ὑμῖν οὔτε Θηβαίων πόλις
228 οὔθʼ Ἑλλὰς ἀρκεῖ· πρὸς δʼ ἔμʼ ἀσθενῆ φίλον
229 δεδόρκατʼ, οὐδὲν ὄντα πλὴν γλώσσης ψόφον.
230 ῥώμη γὰρ ἐκλέλοιπεν ἣν πρὶν εἴχομεν,
231 γήρᾳ δὲ τρομερὰ γυῖα κἀμαυρὸν σθένος.
232 εἰ δʼ ἦ νέος τε κἄτι σώματος κρατῶν,
233 λαβὼν ἂν ἔγχος τοῦδε τοὺς ξανθοὺς πλόκους
234 καθῃμάτωσʼ ἄν, ὥστʼ Ἀτλαντικῶν πέραν
235 φεύγειν ὅρων ἂν δειλίᾳ τοὐμὸν δόρυ.
Χορός
236 ἆρʼ οὐκ ἀφορμὰς τοῖς λόγοισιν ἁγαθοὶ
237 θνητῶν ἔχουσι, κἂν βραδύς τις ᾖ λέγειν;
Λύκος
238 σὺ μὲν λέγʼ ἡμᾶς οἷς πεπύργωσαι λόγοις,
239 ἐγὼ δὲ δράσω σʼ ἀντὶ τῶν λόγων κακῶς.
240 ἄγʼ, οἳ μὲν Ἑλικῶνʼ, οἳ δὲ Παρνασοῦ πτυχὰς
241 τέμνειν ἄνωχθʼ ἐλθόντες ὑλουργοὺς δρυὸς
242 κορμούς· ἐπειδὰν δʼ ἐσκομισθῶσιν πόλει,
243 βωμὸν πέριξ νήσαντες ἀμφήρη ξύλα
244 ἐμπίμπρατʼ αὐτῶν καὶ πυροῦτε σώματα
245 πάντων, ἵνʼ εἰδῶσʼ οὕνεκʼ οὐχ ὁ κατθανὼν
246 κρατεῖ χθονὸς τῆσδʼ, ἀλλʼ ἐγὼ τὰ νῦν τάδε.
247 ὑμεῖς δέ, πρέσβεις, ταῖς ἐμαῖς ἐναντίοι
248 γνώμαισιν ὄντες, οὐ μόνον στενάξετε
249 τοὺς Ἡρακλείους παῖδας, ἀλλὰ καὶ δόμου
250 τύχας, ὅταν πάσχῃ τι, μεμνήσεσθε δὲ
251 δοῦλοι γεγῶτες τῆς ἐμῆς τυραννίδος.
Χορός
252 — ὦ γῆς λοχεύμαθʼ, οὓς Ἄρης σπείρει ποτὲ
253 λάβρον δράκοντος ἐξερημώσας γένυν,
254 οὐ σκῆπτρα, χειρὸς δεξιᾶς ἐρείσματα,
255 ἀρεῖτε καὶ τοῦδʼ ἀνδρὸς ἀνόσιον κάρα
256 καθαιματώσεθʼ, ὅστις οὐ Καδμεῖος ὢν
257 ἄρχει κάκιστος τῶν νέων ἔπηλυς ὤν;
258 ἀλλʼ οὐκ ἐμοῦ γε δεσπόσεις χαίρων ποτέ.
259 — οὐδʼ ἁπόνησα πόλλʼ ἐγὼ καμὼν χερὶ
260 ἕξεις. ἀπέρρων δʼ ἔνθεν ἦλθες ἐνθάδε,
261 ὕβριζʼ. ἐμοῦ γὰρ ζῶντος οὐ κτενεῖς ποτε
262 τοὺς Ἡρακλείους παῖδας. οὐ τοσόνδε γῆς
263 ἔνερθʼ ἐκεῖνος κρύπτεται λιπὼν τέκνα.
264 — ἐπεὶ σὺ μὲν γῆν τήνδε διολέσας ἔχεις,
265 ὃ δʼ ὠφελήσας ἀξίων οὐ τυγχάνει.
266 — κἄπειτα πράσσω πόλλʼ ἐγώ, φίλους ἐμοὺς
267 θανόντας εὖ δρῶν, οὗ φίλων μάλιστα δεῖ;
268 — ὦ δεξιὰ χείρ, ὡς ποθεῖς λαβεῖν δόρυ,
269 ἐν δʼ ἀσθενείᾳ τὸν πόθον διώλεσας.
270 ἐπεί σʼ ἔπαυσʼ ἂν δοῦλον ἐννέποντά με
271 καὶ τάσδε Θήβας εὐκλεῶς ᾠκήσαμεν.
272 ἐν αἷς σὺ χαίρεις· οὐ γὰρ εὖ φρονεῖ πόλις
273 στάσει νοσοῦσα καὶ κακοῖς βουλεύμασιν.
274 οὐ γάρ ποτʼ ἂν σὲ δεσπότην ἐκτήσατο.
Μεγάρα
275 γέροντες, αἰνῶ· τῶν φίλων γὰρ οὕνεκα
276 ὀργὰς δικαίας τοὺς φίλους ἔχειν χρεών·
277 ἡμῶν δʼ ἕκατι δεσπόταις θυμούμενοι
278 πάθητε μηδέν. τῆς δʼ ἐμῆς, Ἀμφιτρύων,
279 γνώμης ἄκουσον, ἤν τί σοι δοκῶ λέγειν.
280 ἐγὼ φιλῶ μὲν τέκνα· πῶς γὰρ οὐ φιλῶ
281 ἅτικτον, ἁμόχθησα; καὶ τὸ κατθανεῖν
282 δεινὸν νομίζω· τῷ δʼ ἀναγκαίῳ τρόπῳ
283 ὃς ἀντιτείνει σκαιὸν ἡγοῦμαι βροτόν.
284 ἡμᾶς δʼ, ἐπειδὴ δεῖ θανεῖν, θνῄσκειν χρεὼν
285 μὴ πυρὶ καταξανθέντας, ἐχθροῖσιν γέλων
286 διδόντας, οὑμοὶ τοῦ θανεῖν μεῖζον κακόν.
287 ὀφείλομεν γὰρ πολλὰ δώμασιν καλά·
288 σὲ μὲν δόκησις ἔλαβεν εὐκλεὴς δορός,
289 ὥστʼ οὐκ ἀνεκτὸν δειλίας θανεῖν σʼ ὕπο·
290 οὑμὸς δʼ ἀμαρτύρητος εὐκλεὴς πόσις,
291 ὡς τούσδε παῖδας οὐκ ἂν ἐκσῶσαι θέλοι
292 δόξαν κακὴν λαβόντας· οἱ γὰρ εὐγενεῖς
293 κάμνουσι τοῖς αἰσχροῖσι τῶν τέκνων ὕπερ,
294 ἐμοί τε μίμημʼ ἀνδρὸς οὐκ ἀπωστέον.
295 σκέψαι δὲ τὴν σὴν ἐλπίδʼ ᾗ λογίζομαι·
296 ἥξειν νομίζεις παῖδα σὸν γαίας ὕπο;
297 καὶ τίς θανόντων ἦλθεν ἐξ Ἅιδου πάλιν;
298 ἀλλʼ ὡς λόγοισι τόνδε μαλθάξαιμεν ἄν;
299 ἥκιστα· φεύγειν σκαιὸν ἄνδρʼ ἐχθρὸν χρεών,
300 σοφοῖσι δʼ εἴκειν καὶ τεθραμμένοις καλῶς·
301 ῥᾷον γὰρ αἰδοῦς ὑπολαβὼν φίλʼ ἂν τέμοις.
302 ἤδη δʼ ἐσῆλθέ μʼ εἰ παραιτησαίμεθα
303 φυγὰς τέκνων τῶνδʼ· ἀλλὰ καὶ τόδʼ ἄθλιον,
304 πενίᾳ σὺν οἰκτρᾷ περιβαλεῖν σωτηρίαν·
305 ὡς τὰ ξένων πρόσωπα φεύγουσιν φίλοις
306 ἓν ἦμαρ ἡδὺ βλέμμʼ ἔχειν φασὶν μόνον.
307 τόλμα μεθʼ ἡμῶν θάνατον, ὃς μένει σʼ ὅμως.
308 προκαλούμεθʼ εὐγένειαν, ὦ γέρον, σέθεν·
309 τὰς τῶν θεῶν γὰρ ὅστις ἐκμοχθεῖ τύχας,
310 πρόθυμός ἐστιν, ἡ προθυμία δʼ ἄφρων·
311 ὃ χρὴ γὰρ οὐδεὶς μὴ χρεὼν θήσει ποτέ.
Χορός
312 εἰ μὲν σθενόντων τῶν ἐμῶν βραχιόνων
313 ἦν τίς σʼ ὑβρίζων, ῥᾳδίως ἐπαύσατʼ ἄν·
314 νῦν δʼ οὐδέν ἐσμεν. σὸν δὲ τοὐντεῦθεν σκοπεῖν
315 ὅπως διώσῃ τὰς τύχας, Ἀμφιτρύων.
Ἀμφιτρύων
316 οὔτοι τὸ δειλὸν οὐδὲ τοῦ βίου πόθος
317 θανεῖν ἐρύκει μʼ, ἀλλὰ παιδὶ βούλομαι
318 σῷσαι τέκνʼ· ἄλλως δʼ ἀδυνάτων ἔοικʼ ἐρᾶν.
319 ἰδοὺ πάρεστιν ἥδε φασγάνῳ δέρη
320 κεντεῖν φονεύειν, ἱέναι πέτρας ἄπο.
321 μίαν δὲ νῷν δὸς χάριν, ἄναξ, ἱκνούμεθα·
322 κτεῖνόν με καὶ τήνδʼ ἀθλίαν παίδων πάρος,
323 ὡς μὴ τέκνʼ εἰσίδωμεν, ἀνόσιον θέαν,
324 ψυχορραγοῦντα καὶ καλοῦντα μητέρα
325 πατρός τε πατέρα. τἄλλα δʼ, εἰ πρόθυμος εἶ,
326 πρᾶσσʼ· οὐ γὰρ ἀλκὴν ἔχομεν ὥστε μὴ θανεῖν.
Μεγάρα
327 κἀγώ σʼ ἱκνοῦμαι χάριτι προσθεῖναι χάριν,
328 ⟨ἡμῖν⟩ ἵνʼ ἀμφοῖν εἷς ὑπουργήσῃς διπλᾶ·
329 κόσμον πάρες μοι παισὶ προσθεῖναι νεκρῶν,
330 δόμους ἀνοίξας — νῦν γὰρ ἐκκεκλῄμεθα —
331 ὡς ἀλλὰ ταῦτά γʼ ἀπολάχωσʼ οἴκων πατρός.
Λύκος
332 ἔσται τάδʼ· οἴγειν κλῇθρα προσπόλοις λέγω.
333 κοσμεῖσθʼ ἔσω μολόντες· οὐ φθονῶ πέπλων.
334 ὅταν δὲ κόσμον περιβάλησθε σώμασιν,
335 ἥξω πρὸς ὑμᾶς νερτέρᾳ δώσων χθονί.
Μεγάρα
336 ὦ τέκνʼ, ὁμαρτεῖτʼ ἀθλίῳ μητρὸς ποδὶ
337 πατρῷον ἐς μέλαθρον, οὗ τῆς οὐσίας
338 ἄλλοι κρατοῦσι, τὸ δʼ ὄνομʼ ἔσθʼ ἡμῶν ἔτι.
Ἀμφιτρύων
339 ὦ Ζεῦ, μάτην ἄρʼ ὁμόγαμόν σʼ ἐκτησάμην,
340 μάτην δὲ παιδὸς κοινεῶνʼ ἐκλῄζομεν·
341 σὺ δʼ ἦσθʼ ἄρʼ ἥσσων ἢ ʼδόκεις εἶναι φίλος.
342 ἀρετῇ σε νικῶ θνητὸς ὢν θεὸν μέγαν·
343 παῖδας γὰρ οὐ προύδωκα τοὺς Ἡρακλέους.
344 σὺ δʼ ἐς μὲν εὐνὰς κρύφιος ἠπίστω μολεῖν,
345 τἀλλότρια λέκτρα δόντος οὐδενὸς λαβών,
346 σῴζειν δὲ τοὺς σοὺς οὐκ ἐπίστασαι φίλους.
347 ἀμαθής τις εἶ θεός, ἢ δίκαιος οὐκ ἔφυς.
Χορός
348 —αἲ Λίνον μὲν ἐπʼ εὐτυχεῖ
349 μολπᾷ Φοῖβος ἰαχεῖ
350 τὸν κάλλει φθιτόν, κιθάραν
351 ἐλαύνων πλήκτρῳ χρυσέῳ·
351a ἐγὼ δὲ τὸν γᾶς ἐνέρων τʼ
352 ἐς ὄρφναν μολόντα, παῖδʼ
353 εἴτε Διός νιν εἴπω,
354 εἴτʼ Ἀμφιτρύωνος ἶνιν,
355 ὑμνῆσαι στεφάνωμα μό-
356 χθων διʼ εὐλογίας θέλω.
357 γενναίων δʼ ἀρεταὶ πόνων
358 τοῖς θανοῦσιν ἄγαλμα.
Χορός
359 —πρῶτον μὲν Διὸς ἄλσος
360 ἠρήμωσε λέοντος,
361 πυρσῷ δʼ ἀμφεκαλύφθη
362 ξανθὸν κρᾶτʼ ἐπινωτίσας
363 δεινῷ χάσματι θηρός·
Χορός
364 —τάν τʼ ὀρεινόμον ἀγρίων
365 Κενταύρων ποτὲ γένναν
366 ἔστρωσεν τόξοις φονίοις,
367 ἐναίρων πτανοῖς βέλεσιν.
368 ξύνοιδε Πηνειὸς ὁ καλ-
369 λιδίνας μακραί τʼ ἄρου-
369a ραι πεδίων ἄκαρποι
370 καὶ Πηλιάδες θεράπναι
371 σύγχορτοί τʼ Ὀμόλας ἔναυ-
372 λοι, πεύκαισιν ὅθεν χέρας
373 πληροῦντες χθόνα Θεσσαλῶν
374 ἱππείαις ἐδάμαζον·
Χορός
375 —τάν τε χρυσοκάρανον
376 δόρκαν ποικιλόνωτον
377 συλήτειραν ἀγρωστᾶν
378 κτείνας, θηροφόνον θεὰν
379 Οἰνωᾶτιν ἀγάλλει·
Χορός
380 —τεθρίππων τʼ ἐπέβα
381 καὶ ψαλίοις ἐδάμασε πώλους
382 Διομήδεος, αἳ φονίαισι φάτναις ἀχάλινʼ ἐθόα-
383 ζον κάθαιμα σῖτα γένυσι,
384 χαρμοναῖσιν ἀνδροβρῶσι
385 δυστράπεζοι· πέραν δʼ
386 ἀργυρορρύτων Ἕβρου
387 διεπέρασεν ὄχθων,
388 Μυκηναίῳ πονῶν τυράννῳ.
Χορός
389 —ἄν τε Πηλιάδʼ ἀκτὰν
390 Ἀναύρου παρὰ πηγὰς
391 Κύκνον ξεινοδαΐκταν
392 τόξοις ὤλεσεν, Ἀμφαναί-
393 ας οἰκήτορʼ ἄμεικτον·
Χορός
394 —ὑμνῳδούς τε κόρας
395 ἤλυθεν ἑσπέριον ἐς αὐλάν,
396 χρυσέων πετάλων ἄπο μηλοφόρον χερὶ καρπὸν ἀμέρ-
397 ξων, δράκοντα πυρσόνωτον,
398 ὅς ⟨σφʼ⟩ ἄπλατον ἀμφελικτὸς
399 ἕλικʼ ἐφρούρει, κτανών·
400 ποντίας θʼ ἁλὸς μυχοὺς
401 εἰσέβαινε, θνατοῖς
402 γαλανείας τιθεὶς ἐρετμοῖς·
Χορός
403 —οὐρανοῦ θʼ ὑπὸ μέσσαν
404 ἐλαύνει χέρας ἕδραν,
405 Ἄτλαντος δόμον ἐλθών,
406 ἀστρωπούς τε κατέσχεν οἴ-
407 κους εὐανορίᾳ θεῶν·
Χορός
408 —τὸν ἱππευτάν τʼ Ἀμαζό-
409 νων στρατὸν Μαιῶτιν ἀμφὶ
410 πολυπόταμον ἔβα διʼ Ἄ-
410a ξεινον οἶδμα λίμνας,
411 τίνʼ οὐκ ἀφʼ Ἑλλανίας
412 ἄγορον ἁλίσας φίλων,
413 κόρας Ἀρείας πέπλων
414 χρυσεόστολον φάρος,
415 ζωστῆρος ὀλεθρίους ἄγρας.
416 τὰ κλεινὰ δʼ Ἑλλὰς ἔλαβε βαρ-
417 βάρου κόρας λάφυρα, καὶ
418 σῴζεται Μυκήναις.
Χορός
419 —τάν τε μυριόκρανον
420 πολύφονον κύνα Λέρνας
421 ὕδραν ἐξεπύρωσεν,
422 βέλεσί τʼ ἀμφέβαλʼ ⟨ἰόν⟩,
423 τὸν τρισώματον οἷσιν ἔ-
424 κτα βοτῆρʼ Ἐρυθείας.
Χορός
425 —δρόμων τʼ ἄλλων ἀγάλματʼ
426 εὐτυχῆ διῆλθε· τόν τε
427 πολυδάκρυον ἔπλευσʼ ἐς Ἅι-
427a δαν, πόνων τελευτάν,
428 ἵνʼ ἐκπεραίνει τάλας
429 βίοτον, οὐδʼ ἔβα πάλιν.
430 στέγαι δʼ ἔρημοι φίλων,
431 τὰν δʼ ἀνόστιμον τέκνων
432 Χάρωνος ἐπιμένει πλάτα
433 βίου κέλευθον ἄθεον ἄδι-
434 κον· ἐς δὲ σὰς χέρας βλέπει
435 δώματʼ οὐ παρόντος.
Χορός
436 —εἰ δʼ ἐγὼ σθένος ἥβων
437 δόρυ τʼ ἔπαλλον ἐν αἰχμᾷ,
438 Καδμείων τε σύνηβοι,
439 τέκεσιν ἂν προπαρέσταν
440 ἀλκᾷ· νῦν δʼ ἀπολείπομαι
441 τᾶς εὐδαίμονος ἥβας.
Χορός
442 —ἀλλʼ ἐσορῶ γὰρ τούσδε φθιμένων
443 ἔνδυτʼ ἔχοντας, τοὺς τοῦ μεγάλου
444 δή ποτε παῖδας τὸ πρὶν Ἡρακλέους,
445 ἄλοχόν τε φίλην ὑπὸ σειραίοις
446 ποσὶν ἕλκουσαν τέκνα, καὶ γεραιὸν
447 πατέρʼ Ἡρακλέους. δύστηνος ἐγώ,
448 δακρύων ὡς οὐ δύναμαι κατέχειν
450 γραίας ὄσσων ἔτι πηγάς.
Μεγάρα
451 εἶἑν· τίς ἱερεύς, τίς σφαγεὺς τῶν δυσπότμων
452 [ἢ τῆς ταλαίνης τῆς ἐμῆς ψυχῆς φονεύς;]
453 ἕτοιμʼ ἄγειν τὰ θύματʼ εἰς Ἅιδου τάδε.
454 ὦ τέκνʼ, ἀγόμεθα ζεῦγος οὐ καλὸν νεκρῶν,
455 ὁμοῦ γέροντες καὶ νέοι καὶ μητέρες.
456 ὦ μοῖρα δυστάλαινʼ ἐμή τε καὶ τέκνων
457 τῶνδʼ, οὓς πανύστατʼ ὄμμασιν προσδέρκομαι […]
458 ἔτεκον μὲν ὑμᾶς, πολεμίοις δʼ ἐθρεψάμην
459 ὕβρισμα κἀπίχαρμα καὶ διαφθοράν.
460 φεῦ·
460a ἦ πολύ με δόξης ἐξέπαισαν ἐλπίδες,
461 ἣν πατρὸς ὑμῶν ἐκ λόγων ποτʼ ἤλπισα.
462 σοὶ μὲν γὰρ Ἄργος ἔνεμʼ ὁ κατθανὼν πατήρ,
463 Εὐρυσθέως δʼ ἔμελλες οἰκήσειν δόμους
464 τῆς καλλικάρπου κράτος ἔχων Πελασγίας,
465 στολήν τε θηρὸς ἀμφέβαλλε σῷ κάρᾳ
466 λέοντος, ᾗπερ αὐτὸς ἐξωπλίζετο·
467 σὺ δʼ ἦσθα Θηβῶν τῶν φιλαρμάτων ἄναξ,
468 ἔγκληρα πεδία τἀμὰ γῆς κεκτημένος,
469 ὡς ἐξέπειθες τὸν κατασπείραντά σε·
470 ἐς δεξιάν τε σὴν ἀλεξητήριον
471 ξύλον καθίει δαίδαλον, ψευδῆ δόσιν.
472 σοὶ δʼ ἣν ἔπερσε τοῖς ἑκηβόλοις ποτὲ
473 τόξοισι δώσειν Οἰχαλίαν ὑπέσχετο.
474 τρεῖς δʼ ὄντας ⟨ὑμᾶς⟩ τριπτύχοις τυραννίσι
475 πατὴρ ἐπύργου, μέγα φρονῶν εὐανδρίᾳ·
476 ἐγὼ δὲ νύμφας ἠκροθινιαζόμην,
477 κήδη συνάψουσʼ, ἔκ τʼ Ἀθηναίων χθονὸς
478 Σπάρτης τε Θηβῶν θʼ, ὡς ἀνημμένοι κάλῳς
479 πρυμνησίοισι βίον ἔχοιτʼ εὐδαίμονα.
480 καὶ ταῦτα φροῦδα· μεταβαλοῦσα δʼ ἡ τύχη
481 νύμφας μὲν ὑμῖν Κῆρας ἀντέδωκʼ ἔχειν,
482 ἐμοὶ δὲ δάκρυα λουτρά — δύστηνος φρενῶν.
483 πατὴρ δὲ πατρὸς ἑστιᾷ γάμους ὅδε,
484 Ἅιδην νομίζων πενθερόν, κῆδος πατρός.
485 ὤμοι, τίνʼ ὑμῶν πρῶτον ἢ τίνʼ ὕστατον
486 πρὸς στέρνα θῶμαι; τῷ προσαρμόσω στόμα;
487 τίνος λάβωμαι; πῶς ἂν ὡς ξουθόπτερος
488 μέλισσα συνενέγκαιμʼ ἂν ἐκ πάντων γόους,
489 ἐς ἓν δʼ ἐνεγκοῦσʼ ἀθρόον ἀποδοίην δάκρυ;
490 ὦ φίλτατʼ, εἴ τις φθόγγος εἰσακούεται
491 θνητῶν παρʼ Ἅιδῃ, σοὶ τάδʼ, Ἡράκλεις, λέγω·
492 θνῄσκει πατὴρ σὸς καὶ τέκνʼ, ὄλλυμαι δʼ ἐγώ,
493 ἣ πρὶν μακαρία διὰ σʼ ἐκλῃζόμην βροτοῖς.
494 ἄρηξον, ἐλθέ· καὶ σκιὰ φάνηθί μοι·
495 ἅλις γὰρ ἐλθὼν κἂν ὄναρ γένοιο σύ·
496 κακοὶ γάρ εἰσιν οἳ τέκνα κτείνουσι σά.
Ἀμφιτρύων
497 σὺ μὲν τὰ νέρθεν εὐτρεπῆ ποιοῦ, γύναι·
498 ἐγὼ δὲ σέ, ὦ Ζεῦ, χεῖρʼ ἐς οὐρανὸν δικὼν
499 αὐδῶ, τέκνοισιν εἴ τι τοισίδʼ ὠφελεῖν
500 μέλλεις, ἀμύνειν, ὡς τάχʼ οὐδὲν ἀρκέσεις.
501 καίτοι κέκλησαι πολλάκις· μάτην πονῶ·
502 θανεῖν γάρ, ὡς ἔοικʼ, ἀναγκαίως ἔχει.
503 ἀλλʼ, ὦ γέροντες, μικρὰ μὲν τὰ τοῦ βίου,
504 τοῦτον δʼ ὅπως ἥδιστα διαπεράσετε,
505 ἐξ ἡμέρας ἐς νύκτα μὴ λυπούμενοι.
506 ὡς ἐλπίδας μὲν ὁ χρόνος οὐκ ἐπίσταται
507 σῴζειν, τὸ δʼ αὑτοῦ σπουδάσας διέπτατο.
508 ὁρᾶτʼ ἔμʼ ὅσπερ ἦ περίβλεπτος βροτοῖς
509 ὀνομαστὰ πράσσων, καί μʼ ἀφείλεθʼ ἡ τύχη
510 ὥσπερ πτερὸν πρὸς αἰθέρʼ ἡμέρᾳ μιᾷ.
511 ὁ δʼ ὄλβος ὁ μέγας ἥ τε δόξʼ οὐκ οἶδʼ ὅτῳ
512 βέβαιός ἐστι. χαίρετʼ· ἄνδρα γὰρ φίλον
513 πανύστατον νῦν, ἥλικες, δεδόρκατε.
Μεγάρα
514 ἔα·
514a ὦ πρέσβυ, λεύσσω τἀμὰ φίλτατʼ· ἢ τί φῶ;
Ἀμφιτρύων
515 οὐκ οἶδα, θύγατερ· ἀφασία δὲ κἄμʼ ἔχει.
Μεγάρα
516 ὅδʼ ἐστὶν ὃν γῆς νέρθεν εἰσηκούομεν,
517 εἰ μή γʼ ὄνειρον ἐν φάει τι λεύσσομεν.
518 τί φημί; ποῖʼ ὄνειρα κηραίνουσʼ ὁρῶ;
519 οὐκ ἔσθʼ ὅδʼ ἄλλος ἀντὶ σοῦ παιδός, γέρον.
520 δεῦρʼ, ὦ τέκνʼ, ἐκκρίμνασθε πατρῴων πέπλων,
521 ἴτʼ ἐγκονεῖτε, μὴ μεθῆτʼ, ἐπεὶ Διὸς
522 σωτῆρος ὑμῖν οὐδέν ἐσθʼ ὅδʼ ὕστερος.
Ἡρακλῆς
523 ὦ χαῖρε, μέλαθρον πρόπυλά θʼ ἑστίας ἐμῆς,
524 ὡς ἄσμενός σʼ ἐσεῖδον ἐς φάος μολών.
525 ἔα· τί χρῆμα; τέκνʼ ὁρῶ πρὸ δωμάτων
526 στολμοῖσι νεκρῶν κρᾶτας ἐξεστεμμένα,
527 ὄχλῳ τʼ ἐν ἀνδρῶν τὴν ἐμὴν ξυνάορον,
528 πατέρα τε δακρύοντα — συμφορὰς τίνας;
529 φέρʼ ἐκπύθωμαι τῶνδε πλησίον σταθείς·
530 γύναι, τί καινὸν ἦλθε δώμασιν χρέος;
Μεγάρα
531 ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν […]
Ἀμφιτρύων
531b ὦ φάος μολὼν πατρί […]
Μεγάρα
532 ἥκεις, ἐσώθης εἰς ἀκμὴν ἐλθὼν φίλοις;
Ἡρακλῆς
533 τί φῄς; τίνʼ ἐς ταραγμὸν ἥκομεν, πάτερ;
Μεγάρα
534 διολλύμεσθα· σὺ δέ, γέρον, σύγγνωθί μοι,
535 εἰ πρόσθεν ἥρπασʼ ἃ σὲ λέγειν πρὸς τόνδʼ ἐχρῆν·
536 τὸ θῆλυ γάρ πως μᾶλλον οἰκτρὸν ἀρσένων,
537 καὶ τἄμʼ ἔθνῃσκε τέκνʼ, ἀπωλλύμην δʼ ἐγώ.
Ἡρακλῆς
538 Ἄπολλον, οἵοις φροιμίοις ἄρχῃ λόγου.
Μεγάρα
539 τεθνᾶσʼ ἀδελφοὶ καὶ πατὴρ οὑμὸς γέρων.
Ἡρακλῆς
540 πῶς φῄς; τί δράσας ἢ δορὸς ποίου τυχών;
Μεγάρα
541 Λύκος σφʼ ὁ καινὸς γῆς ἄναξ διώλεσεν.
Ἡρακλῆς
542 ὅπλοις ἀπαντῶν ἢ νοσησάσης χθονός;
Μεγάρα
543 στάσει· τὸ Κάδμου δʼ ἑπτάπυλον ἔχει κράτος.
Ἡρακλῆς
544 τί δῆτα πρὸς σὲ καὶ γέροντʼ ἦλθεν φόβος;
Μεγάρα
545 κτείνειν ἔμελλε πατέρα κἀμὲ καὶ τέκνα.
Ἡρακλῆς
546 τί φῄς; τί ταρβῶν ὀρφάνευμʼ ἐμῶν τέκνων;
Μεγάρα
547 μή ποτε Κρέοντος θάνατον ἐκτεισαίατο.
Ἡρακλῆς
548 κόσμος δὲ παίδων τίς ὅδε νερτέροις πρέπων;
Μεγάρα
549 θανάτου τάδʼ ἤδη περιβόλαιʼ ἀνήμμεθα.
Ἡρακλῆς
550 καὶ πρὸς βίαν ἐθνῄσκετʼ; ὦ τλήμων ἐγώ.
Μεγάρα
551 φίλων ⟨γʼ⟩ ἔρημοι· σὲ δὲ θανόντʼ ἠκούομεν.
Ἡρακλῆς
552 πόθεν δʼ ἐς ὑμᾶς ἥδʼ ἐσῆλθʼ ἀθυμία;
Μεγάρα
553 Εὐρυσθέως κήρυκες ἤγγελλον τάδε.
Ἡρακλῆς
554 τί δʼ ἐξελείπετʼ οἶκον ἑστίαν τʼ ἐμήν;
Μεγάρα
555 βίᾳ, πατὴρ μὲν ἐκπεσὼν στρωτοῦ λέχους […]
Ἡρακλῆς
556 κοὐκ ἔσχεν αἰδῶ τὸν γέροντʼ ἀτιμάσαι;
Μεγάρα
557 αἰδώς γʼ ἀποικεῖ τῆσδε τῆς θεοῦ πρόσω.
Ἡρακλῆς
558 οὕτω δʼ ἀπόντες ἐσπανίζομεν φίλων;
Μεγάρα
559 φίλοι γάρ εἰσιν ἀνδρὶ δυστυχεῖ τίνες;
Ἡρακλῆς
560 μάχας δὲ Μινυῶν ἃς ἔτλην ἀπέπτυσαν;
Μεγάρα
561 ἄφιλον, ἵνʼ αὖθίς σοι λέγω, τὸ δυστυχές.
Ἡρακλῆς
562 οὐ ῥίψεθʼ Ἅιδου τάσδε περιβολὰς κόμης
563 καὶ φῶς ἀναβλέψεσθε, τοῦ κάτω σκότου
564 φίλας ἀμοιβὰς ὄμμασιν δεδορκότες;
565 ἐγὼ δέ — νῦν γὰρ τῆς ἐμῆς ἔργον χερός —
566 πρῶτον μὲν εἶμι καὶ κατασκάψω δόμους
567 καινῶν τυράννων, κρᾶτα δʼ ἀνόσιον τεμὼν
568 ῥίψω κυνῶν ἕλκημα· Καδμείων δʼ ὅσους
569 κακοὺς ἐφηῦρον εὖ παθόντας ἐξ ἐμοῦ,
570 τῷ καλλινίκῳ τῷδʼ ὅπλῳ χειρώσομαι·
571 τοὺς δὲ πτερωτοῖς διαφορῶν τοξεύμασι
572 νεκρῶν ἅπαντʼ Ἰσμηνὸν ἐμπλήσω φόνου,
573 Δίρκης τε νᾶμα λευκὸν αἱμαχθήσεται.
574 τῷ γάρ μʼ ἀμύνειν μᾶλλον ἢ δάμαρτι χρὴ
575 καὶ παισὶ καὶ […] γέροντι; χαιρόντων πόνοι·
576 μάτην γὰρ αὐτοὺς τῶνδε μᾶλλον ἤνυσα.
577 καὶ δεῖ μʼ ὑπὲρ τῶνδʼ, εἴπερ οἵδʼ ὑπὲρ πατρός,
578 θνῄσκειν ἀμύνοντʼ· ἢ τί φήσομεν καλὸν
579 ὕδρᾳ μὲν ἐλθεῖν ἐς μάχην λέοντί τε
580 Εὐρυσθέως πομπαῖσι, τῶν δʼ ἐμῶν τέκνων
581 οὐκ ἐκπονήσω θάνατον; οὐκ ἄρʼ Ἡρακλῆς
582 ὁ καλλίνικος ὡς πάροιθε λέξομαι.
Χορός
583 δίκαια τοὺς τεκόντας ὠφελεῖν τέκνα,
584 πατέρα τε πρέσβυν τήν τε κοινωνὸν γάμων.
Ἀμφιτρύων
585 πρὸς σοῦ μέν, ὦ παῖ, τοῖς φίλοις ⟨τʼ⟩ εἶναι φίλον
586 τά τʼ ἐχθρὰ μισεῖν· ἀλλὰ μὴ ʼπείγου λίαν.
Ἡρακλῆς
587 τί δʼ ἐστὶ τῶνδε θᾶσσον ἢ χρεών, πάτερ;
Ἀμφιτρύων
588 πολλοὺς πένητας, ὀλβίους δὲ τῷ λόγῳ
589 δοκοῦντας εἶναι συμμάχους ἄναξ ἔχει,
590 οἳ στάσιν ἔθηκαν καὶ διώλεσαν πόλιν
591 ἐφʼ ἁρπαγαῖσι τῶν πέλας, τὰ δʼ ἐν δόμοις
592 δαπάναισι φροῦδα διαφυγόνθʼ ὑπʼ ἀργίας.
593 ὤφθης ἐσελθὼν πόλιν· ἐπεὶ δʼ ὤφθης, ὅρα
594 ἐχθροὺς ἀθροίσας μὴ παρὰ γνώμην πέσῃς.
Ἡρακλῆς
595 μέλει μὲν οὐδὲν εἴ με πᾶσʼ εἶδεν πόλις·
596 ὄρνιν δʼ ἰδών τινʼ οὐκ ἐν αἰσίοις ἕδραις,
597 ἔγνων πόνον τινʼ ἐς δόμους πεπτωκότα·
598 ὥστʼ ἐκ προνοίας κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα.
Ἀμφιτρύων
599 καλῶς· παρελθὼν νῦν πρόσειπέ θʼ ἑστίαν
600 καὶ δὸς πατρῴοις δώμασιν σὸν ὄμμʼ ἰδεῖν.
601 ἥξει γὰρ αὐτὸς σὴν δάμαρτα καὶ τέκνα
602 ἕλξων φονεύσων κἄμʼ ἐπισφάξων ἄναξ·
603 μένοντι δʼ αὐτοῦ πάντα σοι γενήσεται
604 τῇ τʼ ἀσφαλείᾳ κερδανεῖς· πόλιν δὲ σὴν
605 μὴ πρὶν ταράξῃς πρὶν τόδʼ εὖ θέσθαι, τέκνον.
Ἡρακλῆς
606 δράσω τάδʼ· εὖ γὰρ εἶπας· εἶμʼ ἔσω δόμων.
607 χρόνῳ δʼ ἀνελθὼν ἐξ ἀνηλίων μυχῶν
608 Ἅιδου Κόρης ⟨τʼ⟩ ἔνερθεν, οὐκ ἀτιμάσω
609 θεοὺς προσειπεῖν πρῶτα τοὺς κατὰ στέγας.
Ἀμφιτρύων
610 ἦλθες γὰρ ὄντως δώματʼ εἰς Ἅιδου, τέκνον;
Ἡρακλῆς
611 καὶ θῆρά γʼ ἐς φῶς τὸν τρίκρανον ἤγαγον.
Ἀμφιτρύων
612 μάχῃ κρατήσας ἢ θεᾶς δωρήμασιν;
Ἡρακλῆς
613 μάχῃ· τὰ μυστῶν δʼ ὄργιʼ εὐτύχησʼ ἰδών.
Ἀμφιτρύων
614 ἦ καὶ κατʼ οἴκους ἐστὶν Εὐρυσθέως ὁ θήρ;
Ἡρακλῆς
615 Χθονίας νιν ἄλσος Ἑρμιών τʼ ἔχει πόλις.
Ἀμφιτρύων
616 οὐδʼ οἶδεν Εὐρυσθεύς σε γῆς ἥκοντʼ ἄνω;
Ἡρακλῆς
617 οὐκ οἶδʼ· ἵνʼ ἐλθὼν τἀνθάδʼ εἰδείην πάρος.
Ἀμφιτρύων
618 χρόνον δὲ πῶς τοσοῦτον ἦσθʼ ὑπὸ χθονί;
Ἡρακλῆς
619 Θησέα κομίζων ἐχρόνισʼ ⟨ἐξ⟩ Ἅιδου, πάτερ.
Ἀμφιτρύων
620 καὶ ποῦ ʼστιν; ἢ γῆς πατρίδος οἴχεται πέδον;
Ἡρακλῆς
621 βέβηκʼ Ἀθήνας νέρθεν ἄσμενος φυγών.
622 ἀλλʼ εἶʼ, ὁμαρτεῖτʼ, ὦ τέκνʼ, ἐς δόμους πατρί·
623 καλλίονές τἄρʼ εἴσοδοι τῶν ἐξόδων
624 πάρεισιν ὑμῖν. ἀλλὰ θάρσος ἴσχετε
625 καὶ νάματʼ ὄσσων μηκέτʼ ἐξανίετε·
626 σύ τʼ, ὦ γύναι μοι, σύλλογον ψυχῆς λαβὲ
627 τρόμου τε παῦσαι, καὶ μέθεσθʼ ἐμῶν πέπλων·
628 οὐ γὰρ πτερωτὸς οὐδὲ φευξείω φίλους.
629 ἆ,
629a οἵδʼ οὐκ ἀφιᾶσʼ, ἀλλʼ ἀνάπτονται πέπλων
630 τοσῷδε μᾶλλον· ὧδʼ ἔβητʼ ἐπὶ ξυροῦ;
631 ἄξω λαβών γε τούσδʼ ἐφολκίδας χεροῖν,
632 ναῦς δʼ ὣς ἐφέλξω· καὶ γὰρ οὐκ ἀναίνομαι
633 θεράπευμα τέκνων. πάντα τἀνθρώπων ἴσα·
634 φιλοῦσι παῖδας οἵ τʼ ἀμείνονες βροτῶν
635 οἵ τʼ οὐδὲν ὄντες· χρήμασιν δὲ διάφοροι·
636 ἔχουσιν, οἳ δʼ οὔ· πᾶν δὲ φιλότεκνον γένος.
Χορός
637 ἁ νεότας μοι φίλον αἰ-
638 εί· τὸ δὲ γῆρας ἄχθος
639 βαρύτερον Αἴτνας σκοπέλων
640 ἐπὶ κρατὶ κεῖται, βλεφάρων
642 σκοτεινὸν φάος ἐπικαλύψαν.
643 μή μοι μήτʼ Ἀσιήτιδος
644 τυραννίδος ὄλβος εἴη,
645 μὴ χρυσοῦ δώματα πλήρη
646 τᾶς ἥβας ἀντιλαβεῖν,
647 ἃ καλλίστα μὲν ἐν ὄλβῳ,
648 καλλίστα δʼ ἐν πενίᾳ.
649 τὸ δὲ λυγρὸν φόνιόν τε γῆ-
650 ρας μισῶ· κατὰ κυμάτων δʼ
651 ἔρροι, μηδέ ποτʼ ὤφελεν
652 θνατῶν δώματα καὶ πόλεις
653 ἐλθεῖν, ἀλλὰ κατʼ αἰθέρʼ αἰ-
654 εὶ πτεροῖσι φορείσθω.
Χορός
655 εἰ δὲ θεοῖς ἦν ξύνεσις
656 καὶ σοφία κατʼ ἄνδρας,
657 δίδυμον ἂν ἥβαν ἔφερον
659 φανερὸν χαρακτῆρʼ ἀρετᾶς
660 ὅσοισιν μέτα, κατθανόντες τʼ
661 εἰς αὐγὰς πάλιν ἁλίου
662 δισσοὺς ἂν ἔβαν διαύλους,
663 ἁ δυσγένεια δʼ ἁπλοῦν ἂν
664 εἶχεν ζόας βίοτον,
665 καὶ τῷδʼ ἦν τούς τε κακοὺς ἂν
666 γνῶναι καὶ τοὺς ἀγαθούς,
667 ἴσον ἅτʼ ἐν νεφέλαισιν ἄ-
668 στρων ναύταις ἀριθμὸς πέλει.
669 νῦν δʼ οὐδεὶς ὅρος ἐκ θεῶν
670 χρηστοῖς οὐδὲ κακοῖς σαφής,
671 ἀλλʼ εἱλισσόμενός τις αἰ-
672 ὼν πλοῦτον μόνον αὔξει.
Χορός
673 οὐ παύσομαι τὰς Χάριτας
674 Μούσαις συγκαταμειγνύς,
675 ἁδίσταν συζυγίαν.
676 μὴ ζῴην μετʼ ἀμουσίας,
677 αἰεὶ δʼ ἐν στεφάνοισιν εἴ-
678 ην· ἔτι τοι γέρων ἀοι-
679 δὸς κελαδεῖ Μναμοσύναν·
680 ἔτι τὰν Ἡρακλέους
681 καλλίνικον ἀείδω
682 παρά τε Βρόμιον οἰνοδόταν
683 παρά τε χέλυος ἑπτατόνου
684 μολπὰν καὶ Λίβυν αὐλόν·
685 οὔπω καταπαύσομεν
686 Μούσας, αἵ μʼ ἐχόρευσαν.
Χορός
687 παιᾶνα μὲν Δηλιάδες
688 ὑμνοῦσʼ ἀμφὶ πύλας τὸν
689 Λατοῦς εὔπαιδα γόνον
690 εἱλίσσουσαι καλλίχορον·
691 παιᾶνας δʼ ἐπὶ σοῖς μελά-
692 θροις κύκνος ὣς γέρων ἀοι-
693 δὸς πολιᾶν ἐκ γενύων
694 κελαδήσω· τὸ γὰρ εὖ
695 τοῖς ὕμνοισιν ὑπάρχει·
696 Διὸς ὁ παῖς· τᾶς δʼ εὐγενίας
697 πλέον ὑπερβάλλων ⟨ἀρετᾷ⟩
698 μοχθήσας τὸν ἄκυμον
699 θῆκεν βίοτον βροτοῖς
700 πέρσας δείματα θηρῶν.
Λύκος
701 ἐς καιρὸν οἴκων Ἀμφιτρύων ἔξω περᾷ·
702 χρόνος γὰρ ἤδη δαρὸς ἐξ ὅτου πέπλοις
703 κοσμεῖσθε σῶμα καὶ νεκρῶν ἀγάλμασιν.
704 ἀλλʼ εἶα, παῖδας καὶ δάμαρθʼ Ἡρακλέους
705 ἔξω κέλευε τῶνδε φαίνεσθαι δόμων,
706 ἐφʼ οἷς ὑπέστητʼ αὐτεπάγγελτοι θανεῖν.
Ἀμφιτρύων
707 ἄναξ, διώκεις μʼ ἀθλίως πεπραγότα
708 ὕβριν θʼ ὑβρίζεις ἐπὶ θανοῦσι τοῖς ἐμοῖς·
709 ἃ χρῆν σε μετρίως, κεἰ κρατεῖς, σπουδὴν ἔχειν.
710 ἐπεὶ δʼ ἀνάγκην προστίθης ἡμῖν θανεῖν,
711 στέργειν ἀνάγκη· δραστέον δʼ ἃ σοὶ δοκεῖ.
Λύκος
712 ποῦ δῆτα Μεγάρα; ποῦ τέκνʼ Ἀλκμήνης γόνου;
Ἀμφιτρύων
713 δοκῶ μὲν αὐτήν, ὡς θύραθεν εἰκάσαι —
Λύκος
714 τί χρῆμα δόξης; τοῦ δʼ ἔχεις τεκμήριον;
Ἀμφιτρύων
715 ἱκέτιν πρὸς ἁγνοῖς Ἑστίας θάσσειν βάθροις […]
Λύκος
716 ἀνόνητά γʼ ἱκετεύουσαν ἐκσῷσαι βίον.
Ἀμφιτρύων
717 καὶ τὸν θανόντα γʼ ἀνακαλεῖν μάτην πόσιν.
Λύκος
718 ὃ δʼ οὐ πάρεστιν οὐδὲ μὴ μόλῃ ποτέ.
Ἀμφιτρύων
719 οὔκ, εἴ γε μή τις θεῶν ἀναστήσειέ νιν.
Λύκος
720 χώρει πρὸς αὐτὴν κἀκκόμιζε δωμάτων.
Ἀμφιτρύων
721 μέτοχος ἂν εἴην τοῦ φόνου δράσας τόδε.
Λύκος
722 ἡμεῖς, ἐπειδὴ σοὶ τόδʼ ἔστʼ ἐνθύμιον,
723 οἱ δειμάτων ἔξωθεν ἐκπορεύσομεν
724 σὺν μητρὶ παῖδας. δεῦρʼ ἕπεσθε, πρόσπολοι,
725 ὡς ἂν σχολὴν λύσωμεν ἄσμενοι πόνων.
Ἀμφιτρύων
726 σὺ δʼ οὖν ἴθʼ, ἔρχῃ δʼ οἷ χρεών· τὰ δʼ ἄλλʼ ἴσως
727 ἄλλῳ μελήσει. προσδόκα δὲ δρῶν κακῶς
728 κακόν τι πράξειν. ὦ γέροντες, ἐς καλὸν
729 στείχει, βρόχοισι δʼ ἀρκύων γενήσεται
730 ξιφηφόροισι, τοὺς πέλας δοκῶν κτενεῖν
731 ὁ παγκάκιστος. εἶμι δʼ, ὡς ἴδω νεκρὸν
732 πίπτοντʼ· ἔχει γὰρ ἡδονὰς θνῄσκων ἀνὴρ
733 ἐχθρὸς τίνων τε τῶν δεδραμένων δίκην.
Χορός
735 —μεταβολὰ κακῶν· μέγας ὁ πρόσθʼ ἄναξ
736 πάλιν ὑποστρέφει βίοτον ἐξ Ἅιδα.
737 ἰώ·
737a δίκα καὶ θεῶν παλίρρους πότμος.
740 —ἦλθες χρόνῳ μὲν οὗ δίκην δώσεις θανών,
741 ὕβρεις ὑβρίζων εἰς ἀμείνονας σέθεν.
742 —χαρμοναὶ δακρύων ἔδοσαν ἐκβολάς·
744 πάλιν ἔμολεν —
745 ἃ πάρος οὔποτε διὰ φρενὸς ἤλπισʼ ἂν
746 παθεῖν — γᾶς ἄναξ.
747 —ἀλλʼ, ὦ γεραιοί, καὶ τὰ δωμάτων ἔσω
748 σκοπῶμεν, εἰ πράσσει τις ὡς ἐγὼ θέλω.
Λύκος
750 ἰώ μοί μοι.
Χορός
751 —τόδε κατάρχεται μέλος ἐμοὶ κλύειν
752 φίλιον ἐν δόμοις· θάνατος οὐ πόρσω.
753 >βοᾷ
753a φόνου φροίμιον στενάζων ἄναξ.
Λύκος
754 ὦ πᾶσα Κάδμου γαῖʼ, ἀπόλλυμαι δόλῳ.
Χορός
755 —καὶ γὰρ διώλλυς· ἀντίποινα δʼ ἐκτίνων
756 τόλμα, διδούς γε τῶν δεδραμένων δίκην.
757 —τίς ὁ θεοὺς ἀνομίᾳ χραίνων, θνητὸς ὤν,
757a ἄφρονα λόγον
758 οὐρανίων μακάρων κατέβαλʼ, ὡς ἄρʼ οὐ
759 σθένουσιν θεοί;
760 — γέροντες, οὐκέτʼ ἔστι δυσσεβὴς ἀνήρ.
761 — σιγᾷ μέλαθρα· πρὸς χοροὺς τραπώμεθα.
762 — φίλοι γὰρ εὐτυχοῦσιν οὓς ἐγὼ θέλω.
Χορός
763 —χοροὶ χοροὶ
764 καὶ θαλίαι μέλουσι Θή-
764a βας ἱερὸν κατʼ ἄστυ.
765 μεταλλαγαὶ γὰρ δακρύων,
766 μεταλλαγαὶ συντυχίας
767 ⟨νέας⟩ ἔτεκον ἀοιδάς.
768 βέβακʼ ἄναξ ὁ καινός, ὁ δὲ παλαίτερος
770 κρατεῖ, λιμένα λιπών γε τὸν Ἀχερόντιον.
771 δοκημάτων
771a ἐκτὸς ἦλθεν ἐλπίς.
Χορός
772 θεοὶ θεοὶ
772a τῶν ἀδίκων μέλουσι καὶ
773 τῶν ὁσίων ἐπᾴειν.
774 ὁ χρυσὸς ἅ τʼ εὐτυχία
775 φρενῶν βροτοὺς ἐξάγεται,
776 δύνασιν ἄδικον ἐφέλκων.
777 Χρόνου γὰρ οὔτις τὸ πάλιν εἰσορᾶν ἔτλα·
778 νόμον παρέμενος, ἀνομίᾳ χάριν διδοὺς
779 ἔθραυσεν ὄλ-
780 βου κελαινὸν ἅρμα.
Χορός
781 Ἰσμήνʼ ὦ στεφαναφόρει,
782 ξεσταί θʼ ἑπταπύλου πόλεως
783 ἀναχορεύσατʼ ἀγυιαί,
784 Δίρκα θʼ ἁ καλλιρρέεθρος,
785 σύν τʼ Ἀσωπιάδες κόραι,
786 πατρὸς ὕδωρ βᾶτε λιποῦσαι συναοιδοί,
788 Νύμφαι, τὸν Ἡρακλέους
789 καλλίνικον ἀγῶνα.
790 Πυθίου δενδρῶτι πέτρα
791 Μουσῶν θʼ Ἑλικωνιάδων
791a δώματʼ, ὤ,
792 ἥξετʼ εὐγαθεῖ κελάδῳ
793 ἐμὰν πόλιν, ἐμὰ τείχη,
794 Σπαρτῶν ἵνα γένος ἔφανε
795 χαλκασπίδων λόχος, ὃς γᾶν
796 τέκνων τέκνοις μεταμείβει,
797 Θήβαις ἱερὸν φῶς.
Χορός
798 ὦ λέκτρων δύο συγγενεῖς
799 εὐναί, θνατογενοῦς τε καὶ
800 Διός, ὃς ἦλθεν ἐς εὐνὰν
801 Νύμφας τᾶς Περσηίδος· ὡς
802 πιστόν μοι τὸ παλαιὸν ἤ-
803 δη λέχος, ὦ Ζεῦ, σὸν ἐπʼ οὐκ ἐλπίδι φάνθη,
805 λαμπρὰν δʼ ἔδειξʼ ὁ χρόνος
806 τὰν Ἡρακλέος ἀλκάν·
807 γᾶς ὃς ἐξέβα θαλάμων
808 Πλούτωνος δῶμα λιπὼν
808a νέρτερον.
809 κρείσσων μοι τύραννος ἔφυς
810 ἢ δυσγένειʼ ἀνάκτων,
811 ἃ νῦν ἐσορᾶν ἔφανε
812 ξιφηφόρων ἐς ἀγώνων
813 ἅμιλλαν, εἰ τὸ δίκαιον
814 θεοῖς ἔτʼ ἀρέσκει.
Χορός
815 — ἔα ἔα·
816 ἆρʼ ἐς τὸν αὐτὸν πίτυλον ἥκομεν φόβου,
817 γέροντες, οἷον φάσμʼ ὑπὲρ δόμων ὁρῶ;
818 — φυγῇ φυγῇ
819 νωθὲς πέδαιρε κῶλον, ἐκποδὼν ἔλα.
820 — ὦναξ Παιάν,
821 ἀπότροπος γένοιό μοι πημάτων.
Ἶρις
822 θαρσεῖτε Νυκτὸς τήνδʼ ὁρῶντες ἔκγονον
823 Λύσσαν, γέροντες, κἀμὲ τὴν θεῶν λάτριν
824 Ἶριν· πόλει γὰρ οὐδὲν ἥκομεν βλάβος,
825 ἑνὸς δʼ ἐπʼ ἀνδρὸς σῶμα συστρατεύομεν,
826 ὅν φασιν εἶναι Ζηνὸς Ἀλκμήνης τʼ ἄπο.
827 πρὶν μὲν γὰρ ἄθλους ἐκτελευτῆσαι πικρούς,
828 τὸ χρή νιν ἐξέσῳζεν, οὐδʼ εἴα πατὴρ
829 Ζεύς νιν κακῶς δρᾶν οὔτʼ ἔμʼ οὔθʼ Ἥραν ποτέ·
830 ἐπεὶ δὲ μόχθους διεπέρασʼ Εὐρυσθέως,
831 Ἥρα προσάψαι καινὸν αἷμʼ αὐτῷ θέλει
832 παῖδας κατακτείναντι, συνθέλω δʼ ἐγώ.
833 ἀλλʼ εἶʼ, ἄτεγκτον συλλαβοῦσα καρδίαν,
834 Νυκτὸς κελαινῆς ἀνυμέναιε παρθένε,
835 μανίας τʼ ἐπʼ ἀνδρὶ τῷδε καὶ παιδοκτόνους
836 φρενῶν ταραγμοὺς καὶ ποδῶν σκιρτήματα
837 ἔλαυνε, κίνει, φόνιον ἐξίει κάλων,
838 ὡς ἂν πορεύσας διʼ Ἀχερούσιον πόρον
839 τὸν καλλίπαιδα στέφανον αὐθέντῃ φόνῳ
840 γνῷ μὲν τὸν Ἥρας οἷός ἐστʼ αὐτῷ χόλος,
841 μάθῃ δὲ τὸν ἐμόν· ἢ θεοὶ μὲν οὐδαμοῦ,
842 τὰ θνητὰ δʼ ἔσται μεγάλα, μὴ δόντος δίκην.
Λύσσα
843 ἐξ εὐγενοῦς μὲν πατρὸς ἔκ τε μητέρος
844 πέφυκα, Νυκτὸς Οὐρανοῦ τʼ ἀφʼ αἵματος·
845 τιμάς τʼ ἔχω τάσδʼ οὐκ ἀγασθῆναι φίλοις
846 οὐδʼ ἥδομαι φοιτῶσʼ ἐπʼ ἀνθρώπων φίλους,
847 παραινέσαι δέ, πρὶν σφαλεῖσαν εἰσιδεῖν,
848 Ἥρᾳ θέλω σοί τʼ, ἢν πίθησθʼ ἐμοῖς λόγοις.
849 ἀνὴρ ὅδʼ οὐκ ἄσημος οὔτʼ ἐπὶ χθονὶ
850 οὔτʼ ἐν θεοῖσιν, οὗ σύ μʼ ἐσπέμπεις δόμους·
851 ἄβατον δὲ χώραν καὶ θάλασσαν ἀγρίαν
852 ἐξημερώσας, θεῶν ἀνέστησεν μόνος
853 τιμὰς πιτνούσας ἀνοσίων ἀνδρῶν ὕπο·
853a […]
854 σοί τʼ οὐ παραινῶ μεγάλα βούλεσθαι κακά.
Ἶρις
855 μὴ σὺ νουθέτει τά θʼ Ἥρας κἀμὰ μηχανήματα.
Λύσσα
856 ἐς τὸ λῷον ἐμβιβάζω σʼ ἴχνος ἀντὶ τοῦ κακοῦ.
Ἶρις
857 οὐχὶ σωφρονεῖν γʼ ἔπεμψε δεῦρό σʼ ἡ Διὸς δάμαρ.
Λύσσα
858 Ἥλιον μαρτυρόμεσθα δρῶσʼ ἃ δρᾶν οὐ βούλομαι.
859 εἰ δὲ δή μʼ Ἥρᾳ θʼ ὑπουργεῖν σοί τʼ ἀναγκαίως ἔχει
860 τάχος ἐπιρροίβδην θʼ ὁμαρτεῖν ὡς κυνηγέτῃ κύνας,
861 εἶμί γʼ· οὔτε πόντος οὕτως κύμασιν στένων λάβρως
862 οὔτε γῆς σεισμὸς κεραυνοῦ τʼ οἶστρος ὠδῖνας πνέων,
863 οἷʼ ἐγὼ στάδια δραμοῦμαι στέρνον εἰς Ἡρακλέους·
864 καὶ καταρρήξω μέλαθρα καὶ δόμους ἐπεμβαλῶ,
865 τέκνʼ ἀποκτείνασα πρῶτον· ὁ δὲ κανὼν οὐκ εἴσεται
866 παῖδας οὓς ἔτικτʼ ἐναίρων, πρὶν ἂν ἐμὰς λύσσας ἀφῇ.
867 ἢν ἰδού· καὶ δὴ τινάσσει κρᾶτα βαλβίδων ἄπο
868 καὶ διαστρόφους ἑλίσσει σῖγα γοργωποὺς κόρας.
869 ἀμπνοὰς δʼ οὐ σωφρονίζει, ταῦρος ὣς ἐς ἐμβολὴν
870 δεινός· μυκᾶται δὲ Κῆρας ἀνακαλῶν τὰς Ταρτάρου.
871 τάχα σʼ ἐγὼ μᾶλλον χορεύσω καὶ καταυλήσω φόβῳ.
872 στεῖχʼ ἐς Οὔλυμπον πεδαίρουσʼ, Ἶρι, γενναῖον πόδα·
873 ἐς δόμους δʼ ἡμεῖς ἄφαντοι δυσόμεσθʼ Ἡρακλέους.
Χορός
875 —ὀτοτοτοτοτοῖ, στέναξον· ἀποκείρεται
876 σὸν ἄνθος πόλεος, ὁ Διὸς ἔκγονος·
877 μέλεος Ἑλλάς, ἃ τὸν εὐεργέταν
878 ἀποβαλεῖς, ὀλεῖς μανίαισιν Λύσσας
879 χορευθέντʼ ἐναύλοις.
880 —βέβακεν ἐν δίφροισιν ἁ πολύστονος,
881 ἅρμασι δʼ ἐνδίδωσι
882 κέντρον ὡς ἐπὶ λώβᾳ
883 Νυκτὸς Γοργὼν ἑκατογκεφάλοις
884 ὄφεων ἰαχήμασι, Λύσσα μαρμαρωπός.
885 —ταχὺ τὸν εὐτυχῆ μετέβαλεν δαίμων,
886 ταχὺ δὲ πρὸς πατρὸς τέκνʼ ἐκπνεύσεται.
Ἀμφιτρύων
887 ἰώ μοι μέλεος.
Χορός
888 —ἰὼ Ζεῦ, τὸ σὸν γένος ἄγονον αὐτίκα
889 λυσσάδες ὠμοβρῶτες ἄδικοι Ποιναὶ
890 κακοῖσιν ἐκπετάσουσιν.
Ἀμφιτρύων
890a ἰὼ στέγαι.
Χορός
891 —κατάρχεται χόρευμα τυμπάνων ἄτερ,
892 οὐ βρομίῳ κεχαρισμένα θύρσῳ […]
Ἀμφιτρύων
893 ἰὼ δόμοι.
Χορός
894 πρὸς αἵματʼ, οὐχὶ τᾶς Διονυσιάδος
895 βοτρύων ἐπὶ χεύμασι λοιβᾶς.
Ἀμφιτρύων
896 φυγῇ, τέκνʼ, ἐξορμᾶτε.
Χορός
896b —δάιον τόδε
897 δάιον μέλος ἐπαυλεῖται.
898 κυναγετεῖ τέκνων διωγμόν· οὔποτʼ ἄκραντα δόμοισι
899 Λύσσα βακχεύσει.
Ἀμφιτρύων
900 αἰαῖ κακῶν.
Χορός
901 —αἰαῖ δῆτα τὸν γεραιὸν ὡς στένω
902 πατέρα τάν τε παιδοτρόφον, ⟨ᾇ⟩ μάταν
903 τέκεα γεννᾶται.
904 —ἰδοὺ ἰδού,
905 θύελλα σείει δῶμα, συμπίπτει στέγη.
Ἡρακλῆς
906 ἢ ἤ· τί δρᾷς, ὦ Διὸς παῖ, μελάθρῳ;
908 τάραγμα ταρτάρειον, ὡς ἐπʼ Ἐγκελάδῳ ποτέ, Παλλάς,
909 ἐς δόμους πέμπεις.
Ἄγγελος
910 ὦ λευκὰ γήρᾳ σώματʼ […]
Χορός
910b ἀνακαλεῖς με τίνα
911 βοάν;
Ἄγγελος
911b ἄλαστα τἀν δόμοισι.
Χορός
911c μάντιν οὐχ
912 ἕτερον ἄξομαι.
Ἄγγελος
913 τεθνᾶσι παῖδες.
Χορός
913b αἰαῖ.
Ἄγγελος
914 στενάζεθʼ, ὡς στενακτά.
Χορός
914b δάιοι φόνοι,
915 δάιοι δὲ τοκέων χέρες· ὤ.
Ἄγγελος
916 οὐκ ἄν τις εἴποι μᾶλλον ἢ πεπόνθαμεν.
Χορός
917 πῶς παισὶ στενακτὰν ἄταν ἄταν
918 πατέρος ἀμφαίνεις;
919 λέγε, τίνα τρόπον ἔσυτο θεόθεν ἐπὶ
920 μέλαθρα κακὰ τάδε,
921 τλήμονάς τε παίδων τύχας;
Ἄγγελος
922 ἱερὰ μὲν ἦν πάροιθεν ἐσχάρας Διὸς
923 καθάρσιʼ οἴκων, γῆς ἄνακτʼ ἐπεὶ κτανὼν
924 ἐξέβαλε τῶνδε δωμάτων Ἡρακλέης·
925 χορὸς δὲ καλλίμορφος εἱστήκει τέκνων
926 πατήρ τε Μεγάρα τʼ· ἐν κύκλῳ δʼ ἤδη κανοῦν
927 εἵλικτο βωμοῦ, φθέγμα δʼ ὅσιον εἴχομεν.
928 μέλλων δὲ δαλὸν χειρὶ δεξιᾷ φέρειν,
929 ἐς χέρνιβʼ ὡς βάψειεν, Ἀλκμήνης τόκος
930 ἔστη σιωπῇ. καὶ χρονίζοντος πατρὸς
931 παῖδες προσέσχον ὄμμʼ· ὁ δʼ οὐκέθʼ αὑτὸς ἦν,
932 ἀλλʼ ἐν στροφαῖσιν ὀμμάτων ἐφθαρμένος
933 ῥίζας τʼ ἐν ὄσσοις αἱματῶπας ἐκβαλὼν
934 ἀφρὸν κατέσταζʼ εὐτρίχου γενειάδος.
935 ἔλεξε δʼ ἅμα γέλωτι παραπεπληγμένῳ·
936 Πάτερ, τί θύω πρὶν κτανεῖν Εὐρυσθέα
937 καθάρσιον πῦρ, καὶ πόνους διπλοῦς ἔχω;
938 ἔργον μιᾶς μοι χειρὸς εὖ θέσθαι τάδε·
939 ὅταν δʼ ἐνέγκω δεῦρο κρᾶτʼ Εὐρυσθέως,
940 ἐπὶ τοῖσι νῦν θανοῦσιν ἁγνιῶ χέρας.
941 ἐκχεῖτε πηγάς, ῥίπτετʼ ἐκ χειρῶν κανᾶ.
942 τίς μοι δίδωσι τόξα; τίς ⟨δʼ⟩ ὅπλον χερός;
943 πρὸς τὰς Μυκήνας εἶμι· λάζυσθαι χρεὼν
944 μοχλοὺς δικέλλας θʼ, ὥστε Κυκλώπων βάθρα
945 φοίνικι κανόνι καὶ τύκοις ἡρμοσμένα
946 στρεπτῷ σιδήρῳ συντριαινῶσαι πάλιν.
947 αὐτοῦ δὲ βαίνων ἅρματʼ οὐκ ἔχων ἔχειν
948 ἔφασκε, δίφρου δʼ εἰσέβαινεν ἄντυγας
949 κἄθεινε, κέντρον δῆθεν ὡς ἔχων, χερί.
950 διπλοῦς δʼ ὀπαδοῖς ἦν γέλως φόβος θʼ ὁμοῦ.
951 καί τις τόδʼ εἶπεν, ἄλλος εἰς ἄλλον δρακών·
952 Παίζει πρὸς ἡμᾶς δεσπότης ἢ μαίνεται;
953 ὁ δʼ εἷρπʼ ἄνω τε καὶ κάτω κατὰ στέγας,
954 μέσον δʼ ἐς ἀνδρῶνʼ ἐσπεσὼν Νίσου πόλιν
955 ἥκειν ἔφασκε· δωμάτων τʼ ἔσω βεβώς,
956 κλιθεὶς ἐς οὖδας, ὡς ἔχει, σκευάζεται
957 θοίνην. διελθὼν δʼ ὡς βραχὺν χρόνον μονῆς
958 Ἰσθμοῦ ναπαίας ἔλεγε προσβαίνειν πλάκας.
959 κἀνταῦθα γυμνὸν σῶμα θεὶς πορπαμάτων,
960 πρὸς οὐδένʼ ἡμιλλᾶτο κἀκηρύσσετο
961 αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ καλλίνικος οὐδενός,
962 ἀκοὴν ὑπειπών. δεινὰ δʼ Εὐρυσθεῖ βρέμων
963 ἦν ἐν Μυκήναις τῷ λόγῳ. πατὴρ δέ νιν
964 θιγὼν κραταιᾶς χειρὸς ἐννέπει τάδε·
965 Ὦ παῖ, τί πάσχεις; τίς ὁ τρόπος ξενώσεως
966 τῆσδʼ; οὔ τί που φόνος σʼ ἐβάκχευσεν νεκρῶν,
967 οὓς ἄρτι καίνεις; ὁ δέ νιν Εὐρυσθέως δοκῶν
968 πατέρα προταρβοῦνθʼ ἱκέσιον ψαύειν χερός,
969 ὠθεῖ, φαρέτραν δʼ εὐτρεπῆ σκευάζεται
970 καὶ τόξʼ ἑαυτοῦ παισί, τοὺς Εὐρυσθέως
971 δοκῶν φονεύειν. οἳ δὲ ταρβοῦντες φόβῳ
972 ὤρουον ἄλλος ἄλλοσʼ, ἐς πέπλους ὁ μὲν
973 μητρὸς ταλαίνης, ὁ δʼ ὑπὸ κίονος σκιάν,
974 ἄλλος δὲ βωμὸν ὄρνις ὣς ἔπτηξʼ ὕπο.
975 βοᾷ δὲ μήτηρ· Ὦ τεκών, τί δρᾷς; τέκνα
976 κτείνεις; βοᾷ δὲ πρέσβυς οἰκετῶν τʼ ὄχλος.
977 ὁ δʼ ἐξελίσσων παῖδα κίονος κύκλῳ,
978 τόρνευμα δεινὸν ποδός, ἐναντίον σταθεὶς
979 βάλλει πρὸς ἧπαρ· ὕπτιος δὲ λαΐνους
980 ὀρθοστάτας ἔδευσεν ἐκπνέων βίον.
981 ὁ δʼ ἠλάλαξε κἀπεκόμπασεν τάδε·
982 Εἷς μὲν νεοσσὸς ὅδε θανὼν Εὐρυσθέως
983 ἔχθραν πατρῴαν ἐκτίνων πέπτωκέ μοι.
984 ἄλλῳ δʼ ἐπεῖχε τόξʼ, ὃς ἀμφὶ βωμίαν
985 ἔπτηξε κρηπῖδʼ ὡς λεληθέναι δοκῶν.
986 φθάνει δʼ ὁ τλήμων γόνασι προσπεσὼν πατρός,
987 καὶ πρὸς γένειον χεῖρα καὶ δέρην βαλών,
988 Ὦ φίλτατʼ, αὐδᾷ, μή μʼ ἀποκτείνῃς, πάτερ·
989 σός εἰμι, σὸς παῖς· οὐ τὸν Εὐρυσθέως ὀλεῖς.
990 ὁ δʼ ἀγριωπὸν ὄμμα Γοργόνος στρέφων,
991 ὡς ἐντὸς ἔστη παῖς λυγροῦ τοξεύματος,
992 μυδροκτύπον μίμημʼ, ὑπὲρ κάρα βαλὼν
993 ξύλον καθῆκε παιδὸς ἐς ξανθὸν κάρα,
994 ἔρρηξε δʼ ὀστᾶ. δεύτερον δὲ παῖδʼ ἑλών,
995 χωρεῖ τρίτον θῦμʼ ὡς ἐπισφάξων δυοῖν.
996 ἀλλὰ φθάνει νιν ἡ τάλαινʼ ἔσω δόμων
997 μήτηρ ὑπεκλαβοῦσα, καὶ κλῄει πύλας.
998 ὁ δʼ ὡς ἐπʼ αὐτοῖς δὴ Κυκλωπίοισιν ὢν
999 σκάπτει μοχλεύει θύρετρα, κἀκβαλὼν σταθμὰ
1000 δάμαρτα καὶ παῖδʼ ἑνὶ κατέστρωσεν βέλει.
1001 κἀνθένδε πρὸς γέροντος ἱππεύει φόνον·
1002 ἀλλʼ ἦλθεν εἰκών, ὡς ὁρᾶν ἐφαίνετο,
1003 Παλλὰς κραδαίνουσʼ ἔγχος ἐπὶ λόφῳ κέαρ,
1004 κἄρριψε πέτρον στέρνον εἰς Ἡρακλέους,
1005 ὅς νιν φόνου μαργῶντος ἔσχε, κεἰς ὕπνον
1006 καθῆκε· πίτνει δʼ ἐς πέδον, πρὸς κίονα
1007 νῶτον πατάξας, ὃς πεσήμασι στέγης
1008 διχορραγὴς ἔκειτο κρηπίδων ἔπι.
1010 ἡμεῖς δʼ ἐλευθεροῦντες ἐκ δρασμῶν πόδα
1009 σὺν τῷ γέροντι δεσμὰ σειραίων βρόχων
1011 ἀνήπτομεν πρὸς κίονʼ, ὡς λήξας ὕπνου
1012 μηδὲν προσεργάσαιτο τοῖς δεδραμένοις.
1013 εὕδει δʼ ὁ τλήμων ὕπνον οὐκ εὐδαίμονα,
1014 παῖδας φονεύσας καὶ δάμαρτʼ. ἐγὼ μὲν οὖν
1015 οὐκ οἶδα θνητῶν ὅστις ἀθλιώτερος.
Χορός
1016 —ὁ φόνος ἦν ὃν Ἀργολὶς ἔχει πέτρα
1017 τότε μὲν περισαμότατος καὶ ἄπιστος Ἑλλάδι
1018 τῶν Δαναοῦ παίδων· τάδε δʼ ὑπερέβαλε, παρ-
1020 έδραμε τὰ τότε κακὰ […] τάλανι διογενεῖ κόρῳ.
1021 —μονοτέκνου Πρόκνης φόνον ἔχω λέξαι
1023 θυόμενον Μούσαις· σὺ δὲ τέκνα τρίγονʼ, ὦ
1024 δάιε, τεκόμενος, λυσσάδι συγκατειργάσω μοίρᾳ.
1025 —αἰαῖ, τίνα στεναγμὸν
1026 ἢ γόον ἢ φθιτῶν
1027 ᾠδάν, ἢ τὸν Ἅιδα χορὸν ἀχήσω;
1028 —φεῦ φεῦ·
1029 ἴδεσθε, διάνδιχα κλῇθρα
1030 κλίνεται ὑψιπύλων δόμων.
1031 —ἰώ μοι·
1032 ἴδεσθε δὲ τέκνα πρὸ πατρὸς
1033 ἄθλια κείμενα δυστάνου,
1034 εὕδοντος ὕπνον δεινὸν ἐκ παίδων φόνου.
1035 —περὶ δὲ δεσμὰ καὶ πολύβροχʼ ἁμμάτων
1036 ἐρείσμαθʼ Ἡράκλειον
1037 ἀμφὶ δέμας τάδε λαΐνοις
1038 ἀνημμένα κίοσιν οἴκων.
Χορός
1039 —ὁ δʼ ὥς τις ὄρνις ἄπτερον καταστένων
1040 ὠδῖνα τέκνων, πρέσβυς ὑστέρῳ ποδὶ
1041 πικρὰν διώκων ἤλυσιν πάρεσθʼ ὅδε.
Ἀμφιτρύων
1042 Καδμεῖοι γέροντες, οὐ σῖγα σῖ-
1043 γα τὸν ὕπνῳ παρειμένον ἐάσετʼ ἐκ-
1044 λαθέσθαι κακῶν;
Χορός
1045 κατὰ σὲ δακρύοις στένω, πρέσβυ, καὶ
1046 τέκεα καὶ τὸ καλλίνικον κάρα.
Ἀμφιτρύων
1047 ἑκαστέρω πρόβατε, μὴ
1048 κτυπεῖτε, μὴ βοᾶτε, μὴ
1049 τὸν εὔδιʼ ἰαύονθʼ
1049a ὑπνώδεά τʼ εὐνᾶς
1050 ἐγείρετε.
Χορός
1050b οἴμοι.
1051 φόνος ὅσος ὅδʼ […]
Ἀμφιτρύων
1051b ἆ ἆ,
1052 διά μʼ ὀλεῖτε.
Χορός
1052b κεχυμένος ἐπαντέλλει.
Ἀμφιτρύων
1053 οὐκ ἀτρεμαῖα θρῆνον αἰ-
1054 άξετʼ, ὦ γέροντες;
1055 ἢ δέσμʼ ἀνεγειρόμενος χαλάσας ἀπολεῖ πόλιν,
1056 ἀπὸ δὲ πατέρα, μέλαθρά τε καταράξει.
Χορός
1057 ἀδύνατʼ ἀδύνατά μοι.
Ἀμφιτρύων
1057b σῖγα, πνοὰς μάθω·
1060 φέρε πρὸς οὖς βάλω.
Χορός
1060b εὕδει;
Ἀμφιτρύων
1060c ναί, εὕδει
1061 ὕπνον γʼ ἄυπνον ὀλόμενον, ὃς ἔκανεν ἄλοχον,
1064 ἔκανε δὲ τέκεα, τοξήρει ψαλμῷ [τοξεύσας].
Χορός
1065 στέναζέ νυν —
Ἀμφιτρύων
1065b στενάζω.
Χορός
1066 τέκνων ὄλεθρον —
Ἀμφιτρύων
1066b ὤμοι.
Χορός
1067 σέθεν τε παιδὸς —
Ἀμφιτρύων
1067b αἰαῖ.
Χορός
1068 ὦ πρέσβυ […]
Ἀμφιτρύων
1068b σῖγα σῖγα·
1069 παλίντροπος ἐξεγειρόμενος στρέφεται· φέρε,
1070 ἀπόκρυφον δέμας ὑπὸ μέλαθρον κρύψω.
Χορός
1071 θάρσει· νὺξ ἔχει βλέφαρα παιδὶ σῷ.
Ἀμφιτρύων
1072 ὁρᾶθʼ ὁρᾶτε. τὸ φάος ἐκ-
1073 λιπεῖν μὲν ἐπὶ κακοῖσιν οὐ
1074 φεύγω τάλας, ἀλλʼ εἴ με κανεῖ πατέρʼ ὄντα,
1075 πρὸς δὲ κακοῖς κακὰ μήσεται
1076 πρὸς Ἐρινύσι θʼ αἷμα σύγγονον ἕξει.
Χορός
1078 τότε θανεῖν σʼ ἐχρῆν, ὅτε δάμαρτι σᾷ
1079 φόνον ὁμοσπόρων ἔμολες ἐκπράξας
1080 Ταφίων περίκλυστον ἄστυ πέρσας.
Ἀμφιτρύων
1081 φυγὰν φυγάν, γέροντες, ἀποπρὸ δωμάτων
1082 διώκετε· φεύγετε μάργον
1083 ἄνδρʼ ἐπεγειρόμενον.
1084 ⟨ἢ⟩ τάχα φόνον ἕτερον ἐπὶ φόνῳ βαλὼν
1085 ἀνʼ αὖ βακχεύσει Καδμείων πόλιν.
Χορός
1086 ὦ Ζεῦ, τί παῖδʼ ἤχθηρας ὧδʼ ὑπερκότως
1087 τὸν σόν, κακῶν δὲ πέλαγος ἐς τόδʼ ἤγαγες;
Ἡρακλῆς
1088 ἔα·
1089 ἔμπνους μέν εἰμι καὶ δέδορχʼ ἅπερ με δεῖ,
1090 αἰθέρα τε καὶ γῆν τόξα θʼ Ἡλίου τάδε […]
1091 ὡς ἐν κλύδωνι καὶ φρενῶν ταράγματι
1092 πέπτωκα δεινῷ καὶ πνοὰς θερμὰς πνέω
1093 μετάρσιʼ, οὐ βέβαια, πνευμόνων ἄπο.
1094 ἰδού, τί δεσμοῖς ναῦς ὅπως ὡρμισμένος
1095 νεανίαν θώρακα καὶ βραχίονα,
1096 πρὸς ἡμιθραύστῳ λαΐνῳ τυκίσματι
1097 ἧμαι, νεκροῖσι γείτονας θάκους ἔχων;
1098 πτερωτά τʼ ἔγχη· τόξα δʼ ἔσπαρται πέδῳ,
1099 ἃ πρὶν παρασπίζοντʼ ἐμοῖς βραχίοσιν
1100 ἔσῳζε πλευρὰς ἐξ ἐμοῦ τʼ ἐσῴζετο.
1101 οὔ που κατῆλθον αὖθις εἰς Ἅιδου πάλιν,
1102 Εὐρυσθέως δίαυλον; εἰς Ἅιδου; πόθεν;
1103 ἀλλʼ οὔτε Σισύφειον εἰσορῶ πέτρον
1104 Πλούτωνά τʼ, οὐδὲ σκῆπτρα Δήμητρος κόρης.
1105 ἔκ τοι πέπληγμαι· ποῦ ποτʼ ὢν ἀμηχανῶ;
1106 ὠή, τίς ἐγγὺς ἢ πρόσω φίλων ἐμῶν,
1107 δύσγνοιαν ὅστις τὴν ἐμὴν ἰάσεται;
1108 σαφῶς γὰρ οὐδὲν οἶδα τῶν εἰωθότων.
Ἀμφιτρύων
1109 γέροντες, ἔλθω τῶν ἐμῶν κακῶν πέλας;
Χορός
1110 κἀγώ γε σὺν σοί, μὴ προδοὺς τὰς συμφοράς.
Ἡρακλῆς
1111 πάτερ, τί κλαίεις καὶ συναμπίσχῃ κόρας,
1112 τοῦ φιλτάτου σοι τηλόθεν παιδὸς βεβώς;
Ἀμφιτρύων
1113 ὦ τέκνον· εἶ γὰρ καὶ κακῶς πράσσων ἐμός.
Ἡρακλῆς
1114 πράσσω δʼ ἐγὼ τί λυπρόν, οὗ δακρυρροεῖς;
Ἀμφιτρύων
1115 ἃ κἂν θεῶν τις, εἰ μάθοι, καταστένοι.
Ἡρακλῆς
1116 μέγας γʼ ὁ κόμπος, τὴν τύχην δʼ οὔπω λέγεις.
Ἀμφιτρύων
1117 ὁρᾷς γὰρ αὐτός, εἰ φρονῶν ἤδη κυρεῖς.
Ἡρακλῆς
1118 εἴπʼ, εἴ τι καινὸν ὑπογράφῃ τὠμῷ βίῳ.
Ἀμφιτρύων
1119 εἰ μηκέθʼ Ἅιδου βάκχος εἶ, φράσαιμεν ἄν.
Ἡρακλῆς
1120 παπαῖ, τόδʼ ὡς ὕποπτον ᾐνίξω πάλιν.
Ἀμφιτρύων
1121 καί σʼ εἰ βεβαίως εὖ φρονεῖς ἤδη σκοπῶ.
Ἡρακλῆς
1122 οὐ γάρ τι βακχεύσας γε μέμνημαι φρένας.
Ἀμφιτρύων
1123 λύσω, γέροντες, δεσμὰ παιδός; ἢ τί δρῶ;
Ἡρακλῆς
1124 καὶ τόν γε δήσαντʼ εἴπʼ· ἀναινόμεσθα γάρ.
Ἀμφιτρύων
1125 τοσοῦτον ἴσθι τῶν κακῶν· τὰ δʼ ἄλλʼ ἔα.
Ἡρακλῆς
1126 ἀρκεῖ σιωπὴ γὰρ μαθεῖν ὃ βούλομαι;
Ἀμφιτρύων
1127 ὦ Ζεῦ, παρʼ Ἥρας ἆρʼ ὁρᾷς θρόνων τάδε;
Ἡρακλῆς
1128 ἀλλʼ ἦ τι κεῖθεν πολέμιον πεπόνθαμεν;
Ἀμφιτρύων
1129 τὴν θεὸν ἐάσας τὰ σὰ περιστέλλου κακά.
Ἡρακλῆς
1130 ἀπωλόμεσθα· συμφορὰν λέξεις τινά.
Ἀμφιτρύων
1131 ἰδού, θέασαι τάδε τέκνων πεσήματα.
Ἡρακλῆς
1132 οἴμοι· τίνʼ ὄψιν τήνδε δέρκομαι τάλας;
Ἀμφιτρύων
1133 ἀπόλεμον, ὦ παῖ, πόλεμον ἔσπευσας τέκνοις.
Ἡρακλῆς
1134 τί πόλεμον εἶπας; τούσδε τίς διώλεσε;
Ἀμφιτρύων
1135 σὺ καὶ σὰ τόξα καὶ θεῶν ὃς αἴτιος.
Ἡρακλῆς
1136 τί φῄς; τί δράσας; ὦ κάκʼ ἀγγέλλων πάτερ.
Ἀμφιτρύων
1137 μανείς· ἐρωτᾷς δʼ ἄθλιʼ ἑρμηνεύματα.
Ἡρακλῆς
1138 ἦ καὶ δάμαρτός εἰμʼ ἐγὼ φονεὺς ἐμῆς;
Ἀμφιτρύων
1139 μιᾶς ἅπαντα χειρὸς ἔργα σῆς τάδε.
Ἡρακλῆς
1140 αἰαῖ· στεναγμῶν γάρ με περιβάλλει νέφος.
Ἀμφιτρύων
1141 τούτων ἕκατι σὰς καταστένω τύχας.
Ἡρακλῆς
1142 ἦ γὰρ συνήραξʼ οἶκον ἢ βάκχευσʼ ἐμόν;
Ἀμφιτρύων
1143 οὐκ οἶδα πλὴν ἕν· πάντα δυστυχεῖ τὰ σά.
Ἡρακλῆς
1144 ποῦ δʼ οἶστρος ἡμᾶς ἔλαβε; ποῦ διώλεσεν;
Ἀμφιτρύων
1145 ὅτʼ ἀμφὶ βωμὸν χεῖρας ἡγνίζου πυρί.
Ἡρακλῆς
1146 οἴμοι· τί δῆτα φείδομαι ψυχῆς ἐμῆς
1147 τῶν φιλτάτων μοι γενόμενος παίδων φονεύς;
1148 κοὐκ εἶμι πέτρας λισσάδος πρὸς ἅλματα
1149 ἢ φάσγανον πρὸς ἧπαρ ἐξακοντίσας
1150 τέκνοις δικαστὴς αἵματος γενήσομαι;
1151 ἢ σάρκα τὴν ἔμηνεν ἐμπρήσας πυρί,
1152 δύσκλειαν ἣ μένει μʼ ἀπώσομαι βίου;
1153 ἀλλʼ ἐμποδών μοι θανασίμων βουλευμάτων
1154 Θησεὺς ὅδʼ ἕρπει συγγενὴς φίλος τʼ ἐμός.
1155 ὀφθησόμεσθα, καὶ τεκνοκτόνον μύσος
1156 ἐς ὄμμαθʼ ἥξει φιλτάτῳ ξένων ἐμῶν.
1157 οἴμοι, τί δράσω; ποῖ κακῶν ἐρημίαν
1158 εὕρω, πτερωτὸς ἢ κατὰ χθονὸς μολών;
1159 φέρʼ […] ἄν τι κρατὶ περιβάλω σκότον.
1160 αἰσχύνομαι γὰρ τοῖς δεδραμένοις κακοῖς·
1161 καὶ τῶνδε προστρόπαιον αἷμα προσλαβὼν
1162 οὐδὲν κακῶσαι τοὺς ἀναιτίους θέλω.
Θησεύς
1163 ἥκω σὺν ἄλλοις, οἳ παρʼ Ἀσωποῦ ῥοὰς
1164 μένουσιν, ἔνοπλοι γῆς Ἀθηναίων κόροι,
1165 σῷ παιδί, πρέσβυ, σύμμαχον φέρων δόρυ.
1166 κληδὼν γὰρ ἦλθεν εἰς Ἐρεχθειδῶν πόλιν
1167 ὡς σκῆπτρα χώρας τῆσδʼ ἀναρπάσας Λύκος
1168 ἐς πόλεμον ὑμῖν καὶ μάχην καθίσταται.
1169 τίνων δʼ ἀμοιβὰς ὧν ὑπῆρξεν Ἡρακλῆς
1170 σῴσας με νέρθεν, ἦλθον, εἴ τι δεῖ, γέρον,
1171 ἢ χειρὸς ὑμᾶς τῆς ἐμῆς ἢ συμμάχων.
1172 ἔα·
1172a τί νεκρῶν τῶνδε πληθύει πέδον;
1173 οὔ που λέλειμμαι καὶ νεωτέρων κακῶν
1174 ὕστερος ἀφῖγμαι; τίς τάδʼ ἔκτεινεν τέκνα;
1175 τίνος γεγῶσαν τήνδʼ ὁρῶ ξυνάορον;
1176 οὐ γὰρ δορός γε παῖδες ἵστανται πέλας,
1177 ἀλλʼ ἄλλο πού τι καινὸν εὑρίσκω κακόν.
Ἀμφιτρύων
1178 ὦ τὸν ἐλαιοφόρον ὄχθον ἔχων ⟨ἄναξ⟩ […]
Θησεύς
1179 τί χρῆμά μʼ οἰκτροῖς ἐκάλεσας προοιμίοις;
Ἀμφιτρύων
1180 ἐπάθομεν πάθεα μέλεα πρὸς θεῶν.
Θησεύς
1181 οἱ παῖδες οἵδε τίνες, ἐφʼ οἷς δακρυρροεῖς;
Ἀμφιτρύων
1182 ἔτεκε μέν ⟨νιν⟩ οὑμὸς ἶνις τάλας,
1183 τεκόμενος δʼ ἔκανε, φόνιον αἷμα τλάς.
Θησεύς
1184 εὔφημα φώνει.
Ἀμφιτρύων
1185 βουλομένοισιν ἐπαγγέλλῃ.
Θησεύς
1186 ὦ δεινὰ λέξας.
Ἀμφιτρύων
1187 οἰχόμεθʼ οἰχόμεθα πτανοί.
Θησεύς
1188 τί φῄς; τί δράσας;
Ἀμφιτρύων
1189 μαινομένῳ πιτύλῳ πλαγχθεὶς
1190 ἑκατογκεφάλου ⟨τε⟩ βαφαῖς ὕδρας.
Θησεύς
1191 Ἥρας ὅδʼ ἁγών· τίς δʼ ὅδʼ οὑν νεκροῖς, γέρον;
Ἀμφιτρύων
1192 ἐμὸς ἐμὸς ὅδε γόνος ὁ πολύπονος, ⟨ὃς⟩ ἐπὶ
1193 δόρυ γιγαντοφόνον ἦλθεν σὺν θεοῖ-
1194 σι Φλεγραῖον ἐς πεδίον ἀσπιστάς.
Θησεύς
1195 φεῦ φεῦ· τίς ἀνδρῶν ὧδε δυσδαίμων ἔφυ;
Ἀμφιτρύων
1196 οὐκ ἂν εἰδείης ἕτερον
1197 πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν
1197a τε θνατῶν.
Θησεύς
1198 τί γὰρ πέπλοισιν ἄθλιον κρύπτει κάρα;
Ἀμφιτρύων
1199 αἰδόμενος τὸ σὸν ὄμμα
1200 καὶ φιλίαν ὁμόφυλον
1201 αἷμά τε παιδοφόνον.
Θησεύς
1202 ἀλλʼ, εἰ συναλγῶν γʼ ἦλθον, ἐκκάλυπτέ νιν.
Ἀμφιτρύων
1204 ὦ τέκνον· πάρες ἀπʼ ὀμμάτων
1205 πέπλον, ἀπόδικε, ῥέθος ἀελίῳ δεῖξον.
1206 βάρος ἀντίπαλον, δακρύοις συναμιλλαταί,
1207 ἱκετεύομεν ἀμφὶ γενειάδα καὶ
1209 γόνυ καὶ χέρα σὰν προπίτνων, πολιόν τε
1210 δάκρυον ἐκβάλλων· ἰὼ παῖ, κατά-
1211 σχεθε λέοντος ἀγρίου θυμόν, ὡς
1212 βρόμον ἐπὶ φόνιον ἀνόσιον ἐξάγῃ,
1213 κακὰ θέλων κακοῖς συνάψαι, τέκνον.
Θησεύς
1214 εἶἑν· σὲ τὸν θάσσοντα δυστήνους ἕδρας
1215 αὐδῶ, φίλοισιν ὄμμα δεικνύναι τὸ σόν.
1216 οὐδεὶς σκότος γὰρ ὧδʼ ἔχει μέλαν νέφος,
1217 ὅστις κακῶν σῶν συμφορὰν κρύψειεν ἄν.
1218 τί μοι προσείων χεῖρα σημαίνεις φόνον;
1219 ὡς μὴ μύσος με σῶν βάλῃ προσφθεγμάτων;
1220 οὐδὲν μέλει μοι σύν γε σοὶ πράσσειν κακῶς·
1221 καὶ γάρ ποτʼ εὐτύχησα. ἐκεῖσʼ ἀνοιστέον,
1222 ὅτʼ ἐξέσῳσάς μʼ ἐς φάος νεκρῶν πάρα.
1223 χάριν δὲ γηράσκουσαν ἐχθαίρω φίλων,
1224 καὶ τῶν καλῶν μὲν ὅστις ἀπολαύειν θέλει,
1225 συμπλεῖν δὲ τοῖς φίλοισι δυστυχοῦσιν οὔ.
1226 ἀνίστασʼ, ἐκκάλυψον ἄθλιον κάρα,
1227 βλέψον πρὸς ἡμᾶς. ὅστις εὐγενὴς βροτῶν,
1228 φέρει τά γʼ ἐκ θεῶν πτώματʼ οὐδʼ ἀναίνεται.
Ἡρακλῆς
1229 Θησεῦ, δέδορκας τόνδʼ ἀγῶνʼ ἐμῶν τέκνων;
Θησεύς
1230 ἤκουσα, καὶ βλέποντι σημαίνεις κακά.
Ἡρακλῆς
1231 τί δῆτά μου κρᾶτʼ ἀνεκάλυψας ἡλίῳ;
Θησεύς
1232 τί δʼ; οὐ μιαίνεις θνητὸς ὢν τὰ τῶν θεῶν.
Ἡρακλῆς
1233 φεῦγʼ, ὦ ταλαίπωρʼ, ἀνόσιον μίασμʼ ἐμόν.
Θησεύς
1234 οὐδεὶς ἀλάστωρ τοῖς φίλοις ἐκ τῶν φίλων.
Ἡρακλῆς
1235 ἐπῄνεσʼ· εὖ δράσας δέ σʼ οὐκ ἀναίνομαι.
Θησεύς
1236 ἐγὼ δὲ πάσχων εὖ τότʼ οἰκτίρω σε νῦν.
Ἡρακλῆς
1237 οἰκτρὸς γάρ εἰμι τἄμʼ ἀποκτείνας τέκνα.
Θησεύς
1238 κλαίω χάριν σὴν ἐφʼ ἑτέραισι συμφοραῖς.
Ἡρακλῆς
1239 ηὗρες δέ γʼ ἄλλους ἐν κακοῖσι μείζοσιν;
Θησεύς
1240 ἅπτῃ κάτωθεν οὐρανοῦ δυσπραξίᾳ.
Ἡρακλῆς
1241 τοιγὰρ παρεσκευάσμεθʼ ὥστε κατθανεῖν.
Θησεύς
1242 δοκεῖς ἀπειλῶν σῶν μέλειν τι δαίμοσιν;
Ἡρακλῆς
1243 αὔθαδες ὁ θεός, πρὸς δὲ τοὺς θεοὺς ἐγώ.
Θησεύς
1244 ἴσχε στόμʼ, ὡς μὴ μέγα λέγων μεῖζον πάθῃς.
Ἡρακλῆς
1245 γέμω κακῶν δή, κοὐκέτʼ ἔσθʼ ὅπῃ τεθῇ.
Θησεύς
1246 δράσεις δὲ δὴ τί; ποῖ φέρῃ θυμούμενος;
Ἡρακλῆς
1247 θανών, ὅθενπερ ἦλθον, εἶμι γῆς ὕπο.
Θησεύς
1248 εἴρηκας ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου λόγους.
Ἡρακλῆς
1249 σὺ δʼ ἐκτὸς ὤν γε συμφορᾶς με νουθετεῖς.
Θησεύς
1250 ὁ πολλὰ δὴ τλὰς Ἡρακλῆς λέγει τάδε;
Ἡρακλῆς
1251 οὐκ οὖν τοσαῦτά γʼ, εἰ μέτρῳ μοχθητέον.
Θησεύς
1252 εὐεργέτης βροτοῖσι καὶ μέγας φίλος;
Ἡρακλῆς
1253 οἱ δʼ οὐδὲν ὠφελοῦσί μʼ, ἀλλʼ Ἥρα κρατεῖ.
Θησεύς
1254 οὐκ ἄν ⟨σʼ⟩ ἀνάσχοιθʼ Ἑλλὰς ἀμαθίᾳ θανεῖν.
Ἡρακλῆς
1255 ἄκουε δή νυν, ὡς ἁμιλληθῶ λόγοις
1256 πρὸς νουθετήσεις σάς· ἀναπτύξω δέ σοι
1257 ἀβίωτον ἡμῖν νῦν τε καὶ πάροιθεν ὄν.
1258 πρῶτον μὲν ἐκ τοῦδʼ ἐγενόμην, ὅστις κτανὼν
1259 μητρὸς γεραιὸν πατέρα προστρόπαιος ὢν
1260 ἔγημε τὴν τεκοῦσαν Ἀλκμήνην ἐμέ.
1261 ὅταν δὲ κρηπὶς μὴ καταβληθῇ γένους
1262 ὀρθῶς, ἀνάγκη δυστυχεῖν τοὺς ἐκγόνους.
1263 Ζεὺς δʼ — ὅστις ὁ Ζεύς — πολέμιόν μʼ ἐγείνατο
1264 Ἥρᾳ — σὺ μέντοι μηδὲν ἀχθεσθῇς, γέρον·
1265 πατέρα γὰρ ἀντὶ Ζηνὸς ἡγοῦμαι σὲ ἐγώ·
1266 ἔτʼ ἐν γάλακτί τʼ ὄντι γοργωποὺς ὄφεις
1267 ἐπεισέφρησε σπαργάνοισι τοῖς ἐμοῖς
1268 ἡ τοῦ Διὸς σύλλεκτρος, ὡς ὀλοίμεθα.
1269 ἐπεὶ δὲ σαρκὸς περιβόλαιʼ ἐκτησάμην
1270 ἡβῶντα, μόχθους οὓς ἔτλην τί δεῖ λέγειν;
1271 ποίους ποτʼ ἢ λέοντας ἢ τρισωμάτους
1272 Τυφῶνας ἢ Γίγαντας ἢ τετρασκελῆ
1273 κενταυροπληθῆ πόλεμον οὐκ ἐξήνυσα;
1274 τήν τʼ ἀμφίκρανον καὶ παλιμβλαστῆ κύνα
1275 ὕδραν φονεύσας μυρίων τʼ ἄλλων πόνων
1276 διῆλθον ἀγέλας κἀς νεκροὺς ἀφικόμην,
1277 Ἅιδου πυλωρὸν κύνα τρίκρανον ἐς φάος
1278 ὅπως πορεύσαιμʼ ἐντολαῖς Εὐρυσθέως.
1279 τὸν λοίσθιον δὲ τόνδʼ ἔτλην τάλας πόνον,
1280 παιδοκτονήσας δῶμα θριγκῶσαι κακοῖς.
1281 ἥκω δʼ ἀνάγκης ἐς τόδʼ· οὔτʼ ἐμαῖς φίλαις
1282 Θήβαις ἐνοικεῖν ὅσιον· ἢν δὲ καὶ μένω,
1283 ἐς ποῖον ἱερὸν ἢ πανήγυριν φίλων
1284 εἶμʼ; οὐ γὰρ ἄτας εὐπροσηγόρους ἔχω.
1285 ἀλλʼ Ἄργος ἔλθω; πῶς, ἐπεὶ φεύγω πάτραν;
1286 φέρʼ ἀλλʼ ἐς ἄλλην δή τινʼ ὁρμήσω πόλιν;
1287 κἄπειθʼ ὑποβλεπώμεθʼ ὡς ἐγνωσμένοι,
1288 γλώσσης πικροῖς κέντροισι κλῃδουχούμενοι·
1289 Οὐχ οὗτος ὁ Διός, ὃς τέκνʼ ἔκτεινέν ποτε
1290 δάμαρτά τʼ; οὐ γῆς τῆσδʼ ἀποφθαρήσεται;
1291 κεκλημένῳ δὲ φωτὶ μακαρίῳ ποτὲ
1292 αἱ μεταβολαὶ λυπηρόν· ᾧ δʼ ἀεὶ κακῶς
1293 ἔστʼ, οὐδὲν ἀλγεῖ συγγενῶς δύστηνος ὤν.
1294 ἐς τοῦτο δʼ ἥξειν συμφορᾶς οἶμαί ποτε·
1295 φωνὴν γὰρ ἥσει χθὼν ἀπεννέπουσά με
1296 μὴ θιγγάνειν γῆς καὶ θάλασσα μὴ περᾶν
1297 πηγαί τε ποταμῶν, καὶ τὸν ἁρματήλατον
1298 Ἰξίονʼ ἐν δεσμοῖσιν ἐκμιμήσομαι.
1299 καὶ ταῦτʼ ἄριστα μηδένʼ Ἑλλήνων μʼ ὁρᾶν,
1300 ἐν οἷσιν εὐτυχοῦντες ἦμεν ὄλβιοι.
1301 τί δῆτά με ζῆν δεῖ; τί κέρδος ἕξομεν
1302 βίον γʼ ἀχρεῖον ἀνόσιον κεκτημένοι;
1303 χορευέτω δὴ Ζηνὸς ἡ κλεινὴ δάμαρ
1304 κρόουσʼ Ὀλυμπίου Ζηνὸς ἀρβύλῃ πόδα.
1305 ἔπραξε γὰρ βούλησιν ἣν ἐβούλετο,
1306 ἄνδρʼ Ἑλλάδος τὸν πρῶτον αὐτοῖσιν βάθροις
1307 ἄνω κάτω στρέψασα. — τοιαύτῃ θεῷ
1308 τίς ἂν προσεύχοιθʼ; ἣ γυναικὸς οὕνεκα
1309 λέκτρων φθονοῦσα Ζηνὶ τοὺς εὐεργέτας
1310 Ἑλλάδος ἀπώλεσʼ οὐδὲν ὄντας αἰτίους.
Χορός
1311 οὐκ ἔστιν ἄλλου δαιμόνων ἀγὼν ὅδε
1312 ἢ τῆς Διὸς δάμαρτος· εὖ τόδʼ αἰσθάνῃ.
Θησεύς
1313 […]
1313a παραινέσαιμʼ ἂν μᾶλλον ἢ πάσχειν κακῶς.
1314 οὐδεὶς δὲ θνητῶν ταῖς τύχαις ἀκήρατος,
1315 οὐ θεῶν, ἀοιδῶν εἴπερ οὐ ψευδεῖς λόγοι.
1316 οὐ λέκτρʼ ἐν ἀλλήλοισιν, ὧν οὐδεὶς νόμος,
1317 συνῆψαν; οὐ δεσμοῖσι διὰ τυραννίδας
1318 πατέρας ἐκηλίδωσαν; ἀλλʼ οἰκοῦσʼ ὅμως
1319 Ὄλυμπον ἠνέσχοντό θʼ ἡμαρτηκότες.
1320 καίτοι τί φήσεις, εἰ σὺ μὲν θνητὸς γεγὼς
1321 φέρεις ὑπέρφευ τὰς τύχας, θεοὶ δὲ μή;
1322 Θήβας μὲν οὖν ἔκλειπε τοῦ νόμου χάριν,
1323 ἕπου δʼ ἅμʼ ἡμῖν πρὸς πόλισμα Παλλάδος.
1324 ἐκεῖ χέρας σὰς ἁγνίσας μιάσματος,
1325 δόμους τε δώσω χρημάτων τʼ ἐμῶν μέρος.
1326 ἃ δʼ ἐκ πολιτῶν δῶρʼ ἔχω σώσας κόρους
1327 δὶς ἑπτά, ταῦρον Κνώσιον κατακτανών,
1328 σοὶ ταῦτα δώσω. πανταχοῦ δέ μοι χθονὸς
1329 τεμένη δέδασται· ταῦτʼ ἐπωνομασμένα
1330 σέθεν τὸ λοιπὸν ἐκ βροτῶν κεκλήσεται
1331 ζῶντος· θανόντα δʼ, εὖτʼ ἂν εἰς Ἅιδου μόλῃς,
1332 θυσίαισι λαΐνοισί τʼ ἐξογκώμασι
1333 τίμιον ἀνάξει πᾶσʼ Ἀθηναίων πόλις.
1334 καλὸς γὰρ ἀστοῖς στέφανος Ἑλλήνων ὕπο
1335 ἄνδρʼ ἐσθλὸν ὠφελοῦντας εὐκλείας τυχεῖν.
1336 κἀγὼ χάριν σοι τῆς ἐμῆς σωτηρίας
1337 τήνδʼ ἀντιδώσω· νῦν γὰρ εἶ χρεῖος φίλων.
1338 θεοὶ δʼ ὅταν τιμῶσιν, οὐδὲν δεῖ φίλων·
1339 ἅλις γὰρ ὁ θεὸς ὠφελῶν, ὅταν θέλῃ.
Ἡρακλῆς
1340 οἴμοι· πάρεργα ⟨μὲν⟩ τάδʼ ἔστʼ ἐμῶν κακῶν,
1341 ἐγὼ δὲ τοὺς θεοὺς οὔτε λέκτρʼ ἃ μὴ θέμις
1342 στέργειν νομίζω, δεσμά τʼ ἐξάπτειν χεροῖν
1343 οὔτʼ ἠξίωσα πώποτʼ οὔτε πείσομαι,
1344 οὐδʼ ἄλλον ἄλλου δεσπότην πεφυκέναι.
1345 δεῖται γὰρ ὁ θεός, εἴπερ ἔστʼ ὀρθῶς θεός,
1346 οὐδενός· ἀοιδῶν οἵδε δύστηνοι λόγοι.
1347 ἐσκεψάμην δὲ καίπερ ἐν κακοῖσιν ὤν,
1348 μὴ δειλίαν ὄφλω τινʼ ἐκλιπὼν φάος·
1349 ταῖς συμφοραῖς γὰρ ὅστις οὐχ ὑφίσταται,
1350 οὐδʼ ἀνδρὸς ἂν δύναιθʼ ὑποστῆναι βέλος.
1351 ἐγκαρτερήσω βίοτον· εἶμι δʼ ἐς πόλιν
1352 τὴν σήν, χάριν τε μυρίων δώρων ἔχω.
1353 ἀτὰρ πόνων δὴ μυρίων ἐγευσάμην·
1354 ὧν οὔτʼ ἀπεῖπον οὐδένʼ οὔτʼ ἀπʼ ὀμμάτων
1355 ἔσταξα πηγάς, οὐδʼ ἂν ᾠόμην ποτὲ
1356 ἐς τοῦθʼ ἱκέσθαι, δάκρυʼ ἀπʼ ὀμμάτων βαλεῖν·
1357 νῦν δʼ, ὡς ἔοικε, τῇ τύχῃ δουλευτέον.
1358 εἶἑν· γεραιέ, τὰς ἐμὰς φυγὰς ὁρᾷς,
1359 ὁρᾷς δὲ παίδων ὄντα μʼ αὐθέντην ἐμῶν·
1360 δὸς τούσδε τύμβῳ καὶ περίστειλον νεκροὺς
1361 δακρύοισι τιμῶν — ἐμὲ γὰρ οὐκ ἐᾷ νόμος —
1362 πρὸς στέρνʼ ἐρείσας μητρὶ δούς τʼ ἐς ἀγκάλας,
1363 κοινωνίαν δύστηνον, ἣν ἐγὼ τάλας
1364 διώλεσʼ ἄκων. γῇ δʼ ἐπὴν κρύψῃς νεκρούς,
1365 οἴκει πόλιν τήνδʼ, ἀθλίως μέν, ἀλλʼ ὅμως
1366 ψυχὴν βιάζου τἀμὰ συμφέρειν κακά.
1367 ὦ τέκνʼ, ὁ φύσας καὶ τεκὼν ὑμᾶς πατὴρ
1368 ἀπώλεσʼ, οὐδʼ ὤνασθε τῶν ἐμῶν καλῶν,
1369 ἁγὼ παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν βίᾳ
1370 εὔκλειαν ὑμῖν, πατρὸς ἀπόλαυσιν καλήν.
1371 σέ τʼ οὐχ ὁμοίως, ὦ τάλαινʼ, ἀπώλεσα
1372 ὥσπερ σὺ τἀμὰ λέκτρʼ ἔσῳζες ἀσφαλῶς,
1373 μακρὰς διαντλοῦσʼ ἐν δόμοις οἰκουρίας.
1374 οἴμοι δάμαρτος καὶ τέκνων, οἴμοι δʼ ἐμοῦ,
1375 ὡς ἀθλίως πέπραγα κἀποζεύγνυμαι
1376 τέκνων γυναικός τʼ· ὦ λυγραὶ φιλημάτων
1377 τέρψεις, λυγραὶ δὲ τῶνδʼ ὅπλων κοινωνίαι.
1378 ἀμηχανῶ γὰρ πότερʼ ἔχω τάδʼ ἢ μεθῶ,
1379 ἃ πλευρὰ τἀμὰ προσπίτνοντʼ ἐρεῖ τάδε·
1380 Ἡμῖν τέκνʼ εἷλες καὶ δάμαρθʼ· ἡμᾶς ἔχεις
1381 παιδοκτόνους σούς. εἶτʼ ἐγὼ τάδʼ ὠλέναις
1382 οἴσω; τί φάσκων; ἀλλὰ γυμνωθεὶς ὅπλων,
1383 ξὺν οἷς τὰ κάλλιστʼ ἐξέπραξʼ ἐν Ἑλλάδι,
1384 ἐχθροῖς ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν αἰσχρῶς θάνω;
1385 οὐ λειπτέον τάδʼ, ἀθλίως δὲ σῳστέον.
1386 ἕν μοί τι, Θησεῦ, σύγκαμʼ· ἀθλίου κυνὸς
1387 κόμιστρʼ ἐς Ἄργος συγκατάστησον μολών,
1388 λύπῃ τι παίδων μὴ πάθω μονούμενος.
1389 ὦ γαῖα Κάδμου πᾶς τε Θηβαῖος λεώς,
1390 κείρασθε, συμπενθήσατʼ, ἔλθετʼ ἐς τάφον
1391 παίδων· ἅπαντας δʼ ἑνὶ λόγῳ πενθήσετε
1392 νεκρούς τε κἀμέ· πάντες ἐξολώλαμεν
1393 Ἥρας μιᾷ πληγέντες ἄθλιοι τύχῃ.
Θησεύς
1394 ἀνίστασʼ, ὦ δύστηνε· δακρύων δʼ ἅλις.
Ἡρακλῆς
1395 οὐκ ἂν δυναίμην· ἄρθρα γὰρ πέπηγέ μου.
Θησεύς
1396 καὶ τοὺς σθένοντας γὰρ καθαιροῦσιν τύχαι.
Ἡρακλῆς
1397 φεῦ·
1397a αὐτοῦ γενοίμην πέτρος ἀμνήμων κακῶν.
Θησεύς
1398 παῦσαι· δίδου δὲ χεῖρʼ ὑπηρέτῃ φίλῳ.
Ἡρακλῆς
1399 ἀλλʼ αἷμα μὴ σοῖς ἐξομόρξωμαι πέπλοις.
Θησεύς
1400 ἔκμασσε, φείδου μηδέν· οὐκ ἀναίνομαι.
Ἡρακλῆς
1401 παίδων στερηθεὶς παῖδʼ ὅπως ἔχω σʼ ἐμόν.
Θησεύς
1402 δίδου δέρῃ σὴν χεῖρʼ, ὁδηγήσω δʼ ἐγώ.
Ἡρακλῆς
1403 ζεῦγός γε φίλιον· ἅτερος δὲ δυστυχής.
1404 ὦ πρέσβυ, τοιόνδʼ ἄνδρα χρὴ κτᾶσθαι φίλον.
Ἀμφιτρύων
1405 ἡ γὰρ τεκοῦσα τόνδε πατρὶς εὔτεκνος.
Ἡρακλῆς
1406 Θησεῦ, πάλιν με στρέψον, ὡς ἴδω τέκνα.
Θησεύς
1407 ὡς δὴ τί; φίλτρον τοῦτʼ ἔχων ῥᾴων ἔσῃ;
Ἡρακλῆς
1408 ποθῶ· πατρός τε στέρνα προσθέσθαι θέλω.
Ἀμφιτρύων
1409 ἰδοὺ τάδʼ, ὦ παῖ· τἀμὰ γὰρ σπεύδεις φίλα.
Θησεύς
1410 οὕτως πόνων σῶν οὐκέτι μνήμην ἔχεις;
Ἡρακλῆς
1411 ἅπαντʼ ἐλάσσω κεῖνα τῶνδʼ ἔτλην κακά.
Θησεύς
1412 εἴ σʼ ὄψεταί τις θῆλυν ὄντʼ, οὐκ αἰνέσει.
Ἡρακλῆς
1413 ζῶ σοι ταπεινός; ἀλλὰ πρόσθεν οὐ δοκῶ.
Θησεύς
1414 ἄγαν γʼ· ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς οὐκ εἶ νοσῶν.
Ἡρακλῆς
1415 σὺ ποῖος ἦσθα νέρθεν ἐν κακοῖσιν ὤν;
Θησεύς
1416 ὡς ἐς τὸ λῆμα παντὸς ἦν ἥσσων ἀνήρ.
Ἡρακλῆς
1417 πῶς οὖν ἔτʼ εἴπης ὅτι συνέσταλμαι κακοῖς;
Θησεύς
1418 πρόβαινε.
Ἡρακλῆς
1418b χαῖρʼ, ὦ πρέσβυ.
Ἀμφιτρύων
1418c καὶ σύ μοι, τέκνον.
Ἡρακλῆς
1419 θάφθʼ ὥσπερ εἶπον παῖδας.
Ἀμφιτρύων
1419b ἐμὲ δὲ τίς, τέκνον;
Ἡρακλῆς
1420 ἐγώ.
Ἀμφιτρύων
1420b πότʼ ἐλθών;
Ἡρακλῆς
1420c ἡνίκʼ ἂν θάψῃς τέκνα.
Ἀμφιτρύων
1421 πῶς;
Ἡρακλῆς
1421b εἰς Ἀθήνας πέμψομαι Θηβῶν ἄπο.
1422 ἀλλʼ ἐσκόμιζε τέκνα δυσκόμιστα γῇ·
1423 ἡμεῖς δʼ ἀναλώσαντες αἰσχύναις δόμον,
1424 Θησεῖ πανώλεις ἑψόμεσθʼ ἐφολκίδες.
1425 ὅστις δὲ πλοῦτον ἢ σθένος μᾶλλον φίλων
1426 ἀγαθῶν πεπᾶσθαι βούλεται, κακῶς φρονεῖ.
Χορός
1427 στείχομεν οἰκτροὶ καὶ πολύκλαυτοι,
1428 τὰ μέγιστα φίλων ὀλέσαντες.