[483]: 1 τὴν Ascl.: ἡ AM 14. 15 οὐκ ἀεὶ οὐδὲ καθόλου LS: καὶ καθόλου Α 16 κατὰ τὰς σχέσεις τὰς πρὸς οὓς πράττεται τὰ πραττόμενα. καὶ γὰρ L: “ante πρὸς adde τῶν” Bonitz 20 πρακτικοῖς LS: πρακτοῖς Α 21. 22 οὐ τὸ αἴτιον Α et Metaph. codd. tres Bekk.: οὗ τὸ αἴτιον οὐ L et Metaph. Εb 24 πρακτικοί LS: πρακτοί A τοῦ S Bonitz: τὸ Α 27 ἄνευ τῆς αἰτίας Metaph. 29 πρακτικοὶ LS: πρακτοὶ Α
[484]: ΑLT. REC. GR. DISCR. 19 διὰ δὲ—θεωρίαι (21)] ὅτι δὲ καὶ τοῖς πρακτικοῖς οὐκ ἀλήθεια τὸ τέλος οὐδὲ ἐπιστήμη τῶν πρακτῶν ἐστιν, ἔδειξεν ἐπενεγκὼν καὶ γὰρ ἄν τὸ πῶς ἔχει σκοπῶσιν, οὐκ ἀίδιον ἀλλὰ πρός τι καὶ νῦν θεωροῦσιν οἱ πρακτικοί· τὸ μὲν πρός τι, ὡς πρὸς ἕτερον ἔχει τὴν ἀναφορὰν ἡ ἐν τοῖς πρακτικοῖς (l. πρακτοῖς) ἀλήθεια, τὸ δὲ νῦν, ὅτι οὐκ ἀεὶ οὐδὲ κτὰ πάπα καιρόν LF 28 τὸ λεγόμενον—ἠρτημένην (p. 146,12)] ἐπειδήπερ οἱ πρακτικοὶ οὐ κατὰ
[485]: 108
[486]: 10 ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς] Α 2 11 ἐν τῷ πρώτῳ] p. 981a28, 983a23 sqq. 17 αἴτια· ὥστε ἐνδεῶς ἂν εἴη εἰρημένον τὸ οὐκ ἴσμεν δὲ τὸ ἀληθὲς ἄνευ αἰτίας· λείπει δὲ (18) L 18. 19 ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει] A1 p. 184a11 19 οὐκ (post τὸ) M: om. Α 20 γνῶσις, ἡ δὲ ἀπόδειξις ἐξ ἀρχῆς, τῶν δὲ L 22 ἀληθέστατον Metaph. et infra (p. 149,1). A 24 δέον] ἀναγκαῖον Metaph., cf. p. 149,2 ἐκείνων] sic Metaph. ΑbEb: ἐκείναις Metaph. vulg.
[487]: ALT. REC. GR. DISCR. τὸ κυρίως καὶ καθ’ αὑτὸ τῶν πρακτῶν αἴτιον τὸ ἀληθὲς θεωρεῖ (l. θεωροῦσιν) (οὐ γὰρ τὸ τέλος (αὐτῆς αὐτῆς L) ἀλήθεια ἀλλὰ πρᾶξις, ἐν ᾖ καὶ τὸ ἀληθὲς θεωροῦσιν), οὐκ ἄρα πρακτικὴ τῆς ἀληθείας ἐστὶ θεωρητική, ὅτι οὑδὲ τοῦ ὄντως (ὄντος L) ἀληθοῦς ὄντως δὲ ἀληθὲς ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ αἴτιον, δι’ οὗ καὶ τἆλλα τὸ ἀληθῆ εἶναι ἔχει· τοιοῦτον δὲ τὸ πρώτιστον καὶ ἁπλούστατον αἴτιον. μόνη οὖν ἡ ἰδίως θεωρητικὴ καλουμένη φιλοσοφία τοῦ τοιούτου ἀληθοῦς ἐστι γνωστική· καὶ πρώτως αὐτοῦ, δευτέρως δὲ τοῦ ἐν τοῖς ἀπ’ αὐτοῦ τὸ εἷναι ἔχουσιν ὡς ἐξ αἰτίου τοῦ ὄντως καὶ πρώτως ἀληθοῦς. ὡς οὖν μᾶλλον ἐκεῖνο ὄν, οὕτως καὶ μᾶλλον ἀληθές, καὶ ἡ τούτου ἐπιστήμη καθ’ αὑτό. τε καὶ τῆς ἀληθείας ἐστὶ θεωρητική. ὀρθῶς οὖν εἴρηκεν ὅτι οὐκ ἴσμεν δὲ τὸ ἀληθὲς ἄνευ τῆς αἰτίας· ἀναγκαία γὰρ τῷ περὶ τὴν ἀλήθειαν καταγινομένῳ ἡ τῶν αἰτίων γνῶσις, ὡς εἶπε καὶ τῆς Φυσικῆς ἀρχόμενος· καὶ ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς ἐπιστήμην τὴν δι’ αἰτιῶν ἔδειξε γνῶσιν L
[488]: p. 993b24
[489]: 8 δι’ αὐτὴν] legendum δι’ αὐτὰ 23. 24 δύναταί τι τισὶν αἴτιον εἶναι τοῦ τόδε τι εἶναι, ἐκεῖνο μὴ ὃν τοιοῦτον LF 24 τοιοῖσδε e S coni. Bonitz 26 ἐπεὶ τῆς θερμότητος αἴτιον τοῖς θερμοῖς τοῦ εἶναι θερμοῖς, διὰ τοῦτο (27) LF 28 μάλιστα et ὄπα καὶ om. LF
[490]: ALT. REC. GR. DISCR. 3 ἐπειδὴ εἶπε μὴ εἶναι ἄλλως τὸ ἐν τοῖς πράγμασιν ἀληθὲς εἰδέναι ἄνευ τῆς αἰτίας ἑκάστου τῶν ὄντων ὧν ἔστιν αἴτια, καὶ ἔδειξε τὴν ἰδίως λεγομένην θεωρητικὴν τιμιωτέραν τῆς πρακτικῆς ὡς οὐ τοῦ τέλους (fort, ὡς αὐτὸ τοῦτο τέλος) ἔχουσαν τὴν θεωρίαν, νῦν φησιν ὅτι ὁ τὸ μᾶλλον ὂν εἰδώς (excidit tale aliquid τὸ μᾶλλον ἀληθὲς γνωρίζει), μᾶλλον δὲ ὄντα τὰ ἀίδια, ὥστε καὶ τὰ τούτοις αἴτια τοῦ εἶναι ἀεί· διὰ γὰρ τὸ εἶναι αἴτια τούτοις ἐκεῖνα τούτων μᾶλλον ὄπα καὶ μάλιστα ὄντα· ὃ καὶ αὐτὸς παρέθετο εἰπὼν ἕκαστον δὲ (15) LF 17 ὑπάρχει τόδε τι εἶναι αὐτοῖς, οὐ μόνον αὐτὰ συνώνυμα δεῖ εἶναι ἀλλὰ (19) LF
[491]: 109
[492]: p. 993b28
[493]: 6. 7 καὶ γὰρ εἰ—ὑπεροχῆς (p. 149,13) om. LF 11 διαφέροντες Α Horkel 27 αἴτια Bonitz: ἀίδια AM 16 ὡς add.
[494]: ALT. REC. GR. DISCR. 1 ἀληθῆ ἔσται μᾶλλον· ὡς γὰρ τὸ ὃν ἀληθὲς καὶ τὸ μᾶλλον ὃν ἀληθέστατον, οὕτως καὶ τὸ ψεῦδος μὴ ὂν καὶ τὸ μᾶλλον ψεῦδος μᾶλλον μὴ ὄν. ὥστε ἐπεὶ τὰ ἀίδια μᾶλλον ὄντα καὶ μᾶλλον ἀληθῆ τῶν μὴ ἀιδίων, καὶ τὰ τούτων αἴτια μᾶλλον ἀληθῆ καὶ ὠτῶν δὴ τῶν ἀιδίων. οὐ γὰρ ποτέ, φησίν, αἱ τῶν ὄντων ἀρχαὶ ἀληθεῖς οὐδὲ ἐκείνων αἴτιόν τι τοῦ εἶναι, ἀλλ’ ἐκεῖναι τοῖς ἄλλοις. ὥστε μάλιστα ἄν εἴη περὶ ἀληθείας (6) LF
[495]: p. 994a1
[496]: 110
[497]: 4 τὸ Μ: om. A 8 ἴσον—ἀληθείας (9) MS: om. Α 20. 21 ἀναγκαίως καὶ ἀκολούθως Ascl. S: καὶ om. A 27 ἔστι] essent S: ἔσται coni. Bonitz ἄπειρα] ἀπειρία LF 28 ἄλλο τι προαναβεβηκὸς LF: προαναβεβηκὸς ἄλλο τι Α προαναβεβηκὼς Bonitz 31 ὕλης, ἥτις οὐκ ἔσται ἐξ ὑαλῆς· οἷον LF
[498]: ALT. REC. GK. DISCR. 17 ἥτις διὰ τῆς τῶν αἰτίων γίνεται γνώσεως καὶ ἐκ τούτου συστήσας ἀναγκαίαν οὖσαν τὴν θεωρητικὴν φιλοσοφίαν καὶ μᾶλλον τῆς πρακτικῆς ὡς τῆς ἀληθείας οὖσαν θεωρητικήν, ἀναγκαίως καὶ ἀκολούθως (21) L
[499]: 111
[500]: p. 994a11
[501]: 2 ὡς τόδε—παρἐθετο (4. 5) om. LF 4 ἄλλα] ἄλλο e S coni. Bonitz 8 τὸ οὗ ἕνεκα LF: τοῦ οὖ ἕνεκα Α 9 γιγνόμενον L: γιγνόμενα Α 11 πάλιν LF: πάλαι Α 12 εἴη, οἷον ζῴου S Bonitz: εἴη ἄν, ζῴου Α 12. 13 ἄλλο τι εἶδος εἶναι· ὡς εἶναι ζῴου μὲν εἶδος ψυχήν, ψυχῆς δὲ φέρε εἰπεῖν νοῦν, νοῦ δὲ LF 20 ἀπορίαν ἐλέγχειν ὅτι μή ἐστι, μὴ τὴν LF 21, 22 καὶ οὕτως—λαμβάνοντα om. LF 28 ἐστιν ἔξω τι ἔσχατον Μetaph. vulg. 29 μέσων] μετ’ αὑτό Metaph. vulg. 30 τοῦ μὴ εἶναι κατ’ εὐθυωρίαν ἐπ’ ἄπειρον τὰ αἴτια, καθολικῇ LF 31 παρίστησιν] δείκνυσιν LF 34 αἴτιον εἶναι LF: αἴτιον εἶναι αἴτιον Α
[502]: 112
[503]: 4 οὕτως ἔχοντα LF: οὕτως ἐστὶν ἔχοντα Α 5 αἴτιον LFS Bouitz: αἴτια Α post μέσον add. τούτῳ Α 24 ἀλλὰ μέσα ἠύ πρῶτον iterat Α 25 οὐδὲ τῶν MS: οὐ τῶν A
[504]: ALT. REC. GR. DISCR. 4 πρῶτόν ἐστι. κατὰ τί γὰρ πρῶτος Σωφρονίσκος Σωκράτους, εἴ τις ὡς ἀνθρώπους αὐτοὺς θεωρεῖ, καὶ μὴ τὸν μὲν ὡς πατέρα, τὸν δὲ ὡς ἐξ ἐκείνου; χρόνῳ γὰρ ἐν τούτοις τὸ πρεσβύτερόν τε καὶ νεώτερον, τῇ δὲ φύσει ἀδιάφοροι. εἰ οὖν τρία οὕτως ἔχοντα πρὸς ἄλληλα ληφθείη ὡς κατ’ εἶδος διαφέρειν καί τινα δέοι τούτων αἴτιον (.3) LF 7 τὸ μέσον· ἑνὸς γὰρ τοῦ μετ’ αὐτό. ὡς γὰρ τὸ μέσον πρὸς τὸ ἔσχατον , οὕτως τὸ πρῶτον πρὸς τὸ μέσον· ὡς οὖν μὴ ὄντος τοῦ μέσου οὐκ ἂν εἴη ἔσχατον, οὕτως τοῦ πρώτου μὴ ὄντος οὐκ ἂν εἴη τὸ μέσον· μὴ ὂν δὲ τὸ μέσον πῶς ἄν εἴη αἴτιον; εἰ οὖν τὸ αἴτιον εἶναι διὰ τὸ πρῶτον ἔχει (ἔχειν LF), ἐκεῖνο ἂν εἴη μᾶλλον αἴτιον, ἀλλ’ οὐ τὸ μέσον, τοῦ μετ’ αὐτὸ τρίτου (τρίτον LF), δηλονότι διὰ τὸ ἄλλο αὐτὸ αἴτιον ἔχειν· ποιησάμενος δὲ (13) 22 πα μηδὲ αἴτιον· τὸ γάρ πρῶτον αἴτιον, πρώτου δὲ μὴ ὄντος ἐν τοῖς ἀπείροις οὐδὲ αἴτιόν ἐστι· τὸ γὰρ μέσον οὐκ αἴτιον τοῦ πρώτου μὴ ὄντος. πρόσκειται δὲ τοῦτον τὸν τρόπον τῇ λέξει τῶν δὲ ἀπείρων δηλωτικὸν τοῦ κατ’ ἐνέργειαν ἀπείρου ὄν· ἐν γὰρ τοῖς οὕτως ἀπείροις οὐδέν ἐστι πρῶτον καὶ ἐπὶ τοῦ ἀνομοειδοῦς τῶν ἀπείρων. τὸ δὲ δὲ μέχρι (p. 152,2) LF
[505]: 113
[506]: 1 γὰρ Ascl.: om. libri 3. 4 post ζητήσεως add. γίνεται ἐπὶ τὸ ἄνω ὁδεύουσιν LF 4 καὶ γὰρ—αἴτιον (13) om. LF 7 ἐν τῇ—πρότερον (8) MS: om. Α τοῦ οὖ αἴτιον] ne causa quidem sumi potest S: inde οὑδέ τι αἴτιον coni. Brandis 8 “ante ἄλλου adde ἄλλο e S” Bonitz 12. 13 θατέρου coni. Bonitz 21 πρόοδος τῆς τῶν αἰτίων. δείκνυται LF 22 ἐκ τούτων τῶν αἰτίων αἴτιον, διὰ τὸ παντὸς τοῦ ληφθέντος αἴτιον ἐπὶ (23) LF 23. 24 αὐτὸς δὲ—λαμβάνειν (28) om. LF 27 δέοι cum c. S Bonitz: δέει Α 29 xoj Brandis Bonitz: τὸ Α 30 τοιοῦτον Α: τοιαῦτα vel τοιούτοις coni. Bonitz 32 post εἶναι add. τῷ· παρ’ ἄλλου τὴν αἰτίαν ἔχειν τοῦ εἶναι αἴτιον, ἀλλ’ οὐκ ἐκ τῆς αὐτοῦ φύσεως LF omissis ὅλως (28) — πρῶτον (31)
[507]: p. 994a19
[508]: 114
[509]: 1. 2 ἰέναι Metaph. vulg. 3 δείξας—νῦν (5) om. LF 9 γενέσθαι (post τι) Α1LFS: γένος Α2 ἐφθακότων LFS Bonitz: ἐφθαρκότων Α 17 καὶ τὸ—ὡς εἰς LF: ὡς καὶ τὸ τετελεσμένον τὸ καὶ εἰς Α: ὡς καὶ τ. τ. ἐκ τῶν εἰς e S coni. Bonitz 21 ὁ νοῶν] τὸ νοοῦν LF 25 ἀτελοῦς δὲ—ὄντος τινὸς ἡ (26) LF Ascl.: om. Α 28 ἣν—τε καὶ (p. 154,1) M: om. Α
[510]: ALT. REC. GR. DISCR. 11. 12 παραδείγματος, λαμβάνων (λαμβάνον L) τὸ γινόμενον διαφέρον κατ’ εἷδος τοῦ ἐξ γίνεται, εἰπὼν ὥστε ἐκ πυρός L 13 εἴδους· εἰ γὰρ ἀνακάμπτοι, οὐκ ἐπ’ ἄπειρον ἡ τῶν αἰτίων πρόοδος· τῶν γὰρ αὐτῶν κατ’ εἶδος τὰ αὐτὰ αἴτια τῷ εἴδει. διχῶς γὰρ γίνεται. διὰ τούτου δείκνυσι μὴ εἶναι δυνατὸν ἐπ’ ἄπειρον ἐπὶ τὸ κάτω τὴν τῶν αἰτίων πρόοδον γίνεσθαι. ἔχει δέ τι ἀσαφὲς ἡ λέξις αὕτη, ἔστι δὲ τὸ λεγόμενον τοιοῦτον, ὡς συνελόντι εἰπεῖν. λαβὼν (15) L
[511]: 1 γεγονὸς ἤδη καὶ προυπάρχον γίγνεται καὶ προβαίνει ἐπὶ τὸ τέλος, ἀλλ’ LF 2 καὶ LF: οὐ A: ἡ coni. Bonitz 4 φθορᾶς, ὡς ἀὴρ ἐκ τῆς φθορᾶς γίνεται τοῦ ὕδατος, οὐκ αὐτοῦ τοῦ LF 5 τοιαύτης μεταβολῆς. εὑρὼν δὲ διαιρούμενον τὸ ἔκ τινος εἴς τι (6) LF 6 δύο—τρόπους Brandis Bonitz: δύο τούτους τοὺς δύο τρόπους AM 11 οὐχ] οὐ γὰρ e S coni. Bonitz 11. 12 ἐπὶ τῶν M: ἐπὶ τοῖς A 17 δυνάμενον Α 18. 19 ἐκ τῆς γενέσεως γίγνεσθαι LFS: οm. Α
[512]: ALT. REC. GR. DISCR. 7 ὑποκειμένου· τὸ γὰρ ἐξ Ἰσθμίων Ὀλύμπια γίνεσθαι ἡ ἐξ Ὀλυμπίων Ἴσυμια οὐχ ὡς ἐξ αἰτίου ἐξ ἀλλήλων ταῦτα γίνεσθαι λέγεται, ἀλλὰ κατὰ χρόνου μόνου τάξιν τινά· οὐ γὰρ θάτερον αὐτῶν (14) LF 15 μεταβάλλει ἡ συντελεῖ τι τὸ ἕτερον εἰς τὴν τοῦ ἑτέρου γένεσιν· ὅθεν τὸ τοιοῦτον τόδε ἐκ τοῦδε παρῃτήσατο. περὶ γὰρ αἰτιῶν ποιεῖται τὴν ζήτησιν καὶ τὴν θεωρίαν καὶ τῶν ἐξ αἰτιῶν γινομένων, ἀλλ’ οὐ περὶ τῶν ἁπλῶς ἔκ τινος λεγομένων. ὅθεν τοὺς δύο τρόπους μόνους τοὺς προρρηθέντας λαβών, καθ’ οὓς κατὰ μεταβολήν (16) LF 19 οὐκ ἐκ τοῦ γινομένου ἤδη καὶ ὄντος, οἷον κατὰ φθορὰν τοῦ ὕδατος ἐξ αὐτοῦ ὁ ἀὴρ λέγεται γίνεσθαι, καὶ αὖθις κατὰ φθορὰν τοῦ ἀέρος ὕδωρ ἐξ αὐτοῦ γίνεται. ἀνακάμπτει γὰρ εἰς ἄλληλα διὰ τὸ τὸ αὐτὸ εἶναι τὸ ὑποκείμενον αὐτοῖς ⟨καὶ⟩τὴν ὕλην. τὰ δὲ ἀνακάμπτοντα δηλονότι οὐκ ἄπειρον πρόεισιν· εἰς ἄλληλα γὰρ [αὐτά] ἐστιν ἡ ἐπάνοδος αὐτῶν· τὰ δὲ ἐκ τοῦ (23) LF 24 εἴτε κατ’ αὔξησιν, ὡς ἐπὶ τοῦ παιδός, ἡ κατὰ ἀλλοίωσιν, ὡς ἐπὶ τοῦ μανθάνοντος, εἴτε κατὰ τὴν κατ’ εἶδος τελειότητα, ὡς ἀπὸ τοῦ μὴ νοοῦντος τὸ νοοῦν ἢ ἀπὸ τοῦ
[513]: 115
[514]: p. 994a25
[515]: 2 οὕτως—μεταξὺ (3) LF coni. Bonitz: οὕτως γιγνομένων εἰς τὸ μεταξύ· τῶν μὲν οὖν οὕτως ὡς τῶν μεταξύ Α 5 τῶν δὲ—αἴτια (8) om. LF 8. 9 τῶν οὕτως LFS: τῶν οὐ Α 9 μήτε ἐπὶ τῶν. κατὰ φθορὰν ἀλλήλων ἐξ ἀλλήλων γινομένων ἐπ’ ἄπειρον LF ἄλλη ἄλλου Α 10 μόνως μόνου F) δὲ κατὰ τοὺς δύο τούτους τρόπους ἄλλο LF 12 Ὡς μὲν οὖν—τέλος τί ἐστιν (p. 157,37) om. L: usque ad στέρησις (p. 159,27) om. F 12 γίγνεσθαι Metapb. vulg. 16 ὡς M: om. A 21 ὁ—καὶ M: om. A 22 ὁμοίως—τελειότητα (23) M: om. Α 25 ὑπομένοντος om. S
[516]: ALT. REC. GR. DISCR. πρωὶ ἡ ἡμέρα, οὐκ ἀνακάμπτει μὲν [γὰρ ταῦτα add. F] εἰς ἄλληλα· οὐδὲ γὰρ ἐκ ἀνδρὸς γίνεται [ἐπειδὴ—οὐ γίνεται F] παῖς οὔτε ἐκ τοῦ μανθάνοντος μὴ μανθάνων οὐδὲ ἐκ τοῦ νοοῦντος μὴ νοῶν· ἐπὶ δὲ τὸ τελειωθῆναι (2) LF
[517]: 116
[518]: p. 994a30
[519]: 5 ἐκ] ἡ ἐκ Ascl. μεταβολή Α1S Ascl.: μεταβάλλει A2 6 τὸ γιγνόμενον S Ascl.: τοῦ γιγνομένου Α οὖ S Ascl.: om. Α 9 τοῦ τε Ascl.: οὔτε Α 12 οὔτε γὰρ Ascl. 24. 25 legendum videtur αὐτὸς 29 ἀνακάμπτειν Α 33 ἀλλ’ ἐστι μετὰ Metaph. vulg. 36 τῶν ἔξωθεν γιγνόμενα AS: legendum autem cum Ascl. τῶν ἐξ ὧν λέγεται γίγνεσθαι γιγνόμενα
[520]: 117
[521]: p. 994b4
[522]: 1 οὐκ S Ascl.: om. A 11 τὸ Μ: τῷ Α 29 ἃ Μ: om. A θατέρου γένεσις Metaph. et infra (p. 159,10) Α 34. 35 ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει] A 7
[523]: p. 994b6
[524]: 118
[525]: 1 πρῶτον ἀίδιον LF Metaph. vulg.: πρῶτον αἴτιον ἀίδιον Α, qui tamen infra p. 159,7 αἴτιον omittit 9 ἐγένετο S: ἐγίνετο AL 13 ἀίδιον, εἴ γε ὄν τε πρῶτον. οὐκ ἄρα L ἴσον τῷ M: ἴσον τὸ Α 15 τι (post αὑτό) ALF Ascl.: del. Bouitz 25. p. 159,1 τὸ μετ’ αὐτὸ—ἀίδιον] verba corrupta: τὸ μετ’ αὐτό. εἰ γὰρ φθαρέντος αὐτοῦ τὸ ἐξ αὐτοῦ ἐγένετο, οὐκ ἀίδιον coni. Bonitz
[526]: ALT. REC. GR. DISCR. 4 Δείξας κοινῶς πρότερον ὅτι ἀδύνατον ἡ ἐπὶ τὸ ἄνω ἢ ἐπὶ τὸ κάτω ἄπειρα τὰ αἴτια εἶναι, νῦν ἰδίᾳ δείκνυσιν ὅτι μὴ οἶόν τε ἐπ’ ἄπειρόν τι αὐτῶν εἶναι· καὶ (6) L 8 δεῖξιν τούτου τῷ μὴ εἶναι ἐπὶ τὸ ἄνω ἐπ’ ἄπειρον τὰ αἴτια, 5 φθάσας ἤδη πρότερον ἔδειξεν. τούτου γὰρ οὕτως ἔχοντος ἀνάγκη τὸ πρῶτον ὑποκείμενον ἀίδιον εἶναι. εἰ γὰρ ἐγίνετο, ἀνάγκη τι εἶναι ἐξ οὗ ὑποκειμένου ἐγίνετο· οὕτω δὲ οὐκ ἄν ἦν πρῶτον. ἐπεὶ γὰρ μὴ τοῦτο, ἀίδιον καὶ ἀγέννητον γίνεται τὸ ἐξ οὖ φθειρομένου γίνεταί τι. οὐκ ἔστιν ἄρα τοῦτο τὸ (12) L 16 ἀίδιον εἶναι. ἡ γὰρ ὕλη κατὰ συμβεβηκὸς φθείρεται τῷ τὴν στέρησιν ἐπισυμβαίνουσαν ταύτῃ ἐν τῇ γενέσει τῶν ἐκ τῆς ὕλης γενομένων φθείρεσθαι· καθ’ αὑτὸ γὰρ ἡ στέρησις φθείρεται, ἡ δὲ ὕλη ἄφθαρτός ἐστι καθ’ αὑτό. ἐφθείρετο δ’ ἄν καθ’ αὑτὴν ἡ ὕλη, εἰ ἐπ’ ἄπειρον ἄλλο ἐξ ἄλλης ὕλης ἐγίγνετο, καὶ μὴ πᾶσι τοῖς γιγνομένοις ἡ αὐτὴ καὶ μία ἦν ὑποκειμένη. εἰ οὖν οὐκ ἔστιν ἐπὶ τὸ ἄνω ἐπ’ ἄπειρον προιόντα τὰ αἴτια ἀλλ’ ἵσταται, δεῖ τι ἄρξασθαι (p. 159,2) L
[527]: 119
[528]: 3 οὔτε ἀίδιος S Brandis Bonitz: οὔτε οὐκ ἀίδιος Α 6 συντόμως LS Bonitz: συντόνως Α τὸ omittendum vel mutandum in τοῦτο censet Bonitz 7 ὂν om. L τὸ (ante δεικτικὸν) Brandis Bonitz: om. AL δεκτικὸν L 8 ante ἐπεὶ add. τῷ L 9 ἡ εἰπὼν—στέρησις (27) om. L 12 φθείροιτο Bonitz: φθείρηται Α 19 ἐνυπάρχῃ coni. Bonitz 21 δύναμιν e S add. Bonitz ἔσται ἡ εἰς coni. Bonitz 24 οὐ cum S Brandis: καὶ AM 26. 27 ἐν τῷ Α τῆς Φυσικῆς] Α 7 29 λέγει Brandis Bonitz: λέγοι AM
[529]: ALT. REC. GR. DISCR. 3 γενέσθαι· εἰ μὴ γὰρ γένηταί τι πρῶτον ἐκ τοιούτου ὑποκειμένου, ὁ ἀίδιόν ἐστιν, οὐκέτι ἄν οὐδὲ ἐπὶ τὸ ἄνω σταίη τὰ αἴτια. εἰ γὰρ μὴ ἐστι τὸ πρῶτον λαβεῖν, οὐδὲ τὸ μετ’ ἐκεῖνο. οὐκ ἄρα ἐπ’ ἄπειρον ἡ αἰτία αἰτία εἰς τὸ κάτω πρόεισι. σφόδρα δὲ συντόμως εἴρηται. εἰπὼν γὰρ ἅμα δὲ ἀδύνατον (7) L 29 τοῦ τελικοῦ αἰτίου, τὸ [δὲ] μηδε τὸ τοιοῦτον ἄπειρον προϊέναι, ὥστε τᾶν τὸ γινόμενον δι᾿ ἕτερόν τι γίνεσθαι, καί φησιν ἐπεὶ δὲ τὸ οὐ ἕνεκα LF
[530]: p. 994b13
[531]: p. 994b16
[532]: 12 ὥστε—ἐστίν (13) om. LF 13 γινομένοις LF: γινόμενα Α 14 ἄξειν LFS Ascl.: αὔξειν Α 15 τοιοῦτον LFS Ascl.: τοιούτων Α τοῦτο om. LF Ascl. 16 οὐδ’ ἄν LF Ascl. 18 γιγνόμενα—καὶ κατὰ νοῦν (19) MS: om. ALF Ascl. post οὗ ἕνεκα add. τὰ Bonitz 20 ἐν τοῖς Ἠθικοῖς] Eth. Nicom. Α 1 p. 1094a21 23 ἐναργείας οὖν ἔδειξεν LF αἰτίαν LF: αἰτίων Α 25. 26 συστησάμενος οὖν τὸ εἶναι τὴν κατὰ LF 26 μεταβαλὼν LF 30 τί M: om. Α
[533]: 30 Δείξας ὅτι οὐκ ἔστιν ἄπειρον τὸ ποιητικὸν ὁμοίως οὕτε τὸ ὑλικόν, ἔπειτα ὅτι οὐδὲ τὸ
[534]: 120
[535]: 2 πλεονάζοντα M: πλεονάζοντι Α 6 ὁ μὲν] legendum cum S Ascl. ὁ ὁρισμὸς; cf. LF 11 προέλθῃ Ascl.: προέλθοι Α
[536]: ALT. REC. GR. DISCR. τελικὸν αἴτιον ἔστιν ἐπ’ ἄπειρον, δείκνυσιν αὖθις ὅτι οὐδὲ τὸ εἰδικόν. τό γὰρ εἰδικὸν αἴτιον οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἡ ὁρισμός οἱ δὲ ὁρισμοὶ τὴν ἰσχὺν ἔχουσιν ἐκ τῶν ἀμέσων προτάσεων. εἰ οὑν ἐπ’ ἄπειρον ὑποθώμεθα εἶναι τοὺς ὁρισμοὺς ἤτοι τὸ εἰδικὸν αἴτιον, οὐκ ἔστιν ἄμεσος πρότασις· εἰ δὲ μὴ ὑπάρχουσιν ἄμεσοι προτάσεις, ἀναιρεθήσεται ἡ δι’ ἀποδείξεως γνῶσις. ὡς γὰρ εἴρηται ἐν τῇ Ἀποδεικτικῇ πραγματείᾳ (Anal. post. A 2) ὅτι μὴ οὔσης προτάσεως ἀναποδείκτου καὶ ἀμέσου οὐδὲν ἔσται ἀποδεικτόν· δεήσει γὰρ πασῶν τῶν προτάσεων ζητεῖν ἡμᾶς ἀποδείξεις, καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον· τὸ δὲ ἄπειρον ἀδιεξίτητον, ὥστε ἀναιρεθήσεται ἡ δι’ ἀποδείξεως γνῶσις, ὡς εἴρηται. ἀλλὰ καὶ ἡ διὰ τῶν ὁρισμῶν, εἴ γε οἱ ὁρισμοὶ ἐκ τῶν καθ’ αὑτὰ ὑπαρχόντων τοῖς πράγμασίν εἰσι, τὰ δὲ καθ’ αὐτὰ ὑπάργοντα ἄμεσοί εἰσι προτάσεις, ἀμέσου δὲ προτάσεως μὴ οὔσης οὐδ’ ἂν ὁρισμοὶ εἶεν, ὁρισμῶν δὲ μὴ ὄντων οὑδὲ ἡ τῶν οὐσιῶν ἔστι γνῶσις. καὶ οὕτως ἀναιρεθήσεται πᾶσα γνῶσις, εἰ ἐπ’ ἄπειρον, ὡς εἴρηται, ὑποθώμεθα εἶναι τοὺς ὁρισμούς, ὡς ἀεὶ τοῦ ληφθέντος εἴδους καὶ ὁρισμοῦ ἄλλον πάλιν ὁρισμὸν καὶ ἄλλο τι εἶδος εἷναι· τοῦτο δὲ ἐδήλωσε προσθεὶς (2) L 3 ἴσον ὁ ἄνθρωπος, ὅπερ ἔστιν ὁριστόν, καὶ ζῷον λογικὸν θνητόν τὸ μὲν γὰρ ὁριστὸν μία λέξις, ὁ δὲ ὁρισμὸς τρεῖς, εἰ τύχῃ, ἢ καὶ ἄλλος τις ἀριθμὸς παρὰ τὸ ἓν· ἕκαστον δὲ (4) L 5 ἔχει. ὡς ἄτοπον δὲ τοῦτο ἐπήγαγεν ἤγουν τὸ πλεονάζοντα τῷ λόγῳ· εἰ γὰρ πλεονάζει ὁ ὁρισμὸς τοῦ ὁριστοῦ τῷ λόγῳ, ὡς εἴρηται, ἤτοι τῇ λέξει, ἐπ’ ἄπειρον ἄν οἱ λόγοι (7) L 14 ἐκείνου, ἀλλά τινος τοῦ ἐν τῷ ὁρισμῷ ἀποδοθέντος· οἷον ἀνθρώπου ὁρισ·μός ἐστι τὸ ζῷον πεζὸν δίπουν (παίζων δήπου L) τὸ δὲ [ζῷον] αἰσθητικὸν οὐκέτι ἀνθρώπου ἀλλὰ τοῦ ζῲου, ὃ (ᾧ L) γένος ἐστὶ τοῦ ὁριστοῦ ἤτοι τοῦ ἐφ᾿ ὧν οὖν ὁ πρῶτος ἀποδοθεὶς μὴ ἐστιν ὁρισμός, οὐδ᾿ ἄν ὁ δεύερος ἤ ὁ τρίτος ἥ ἄλλος τις εἴη. ἕκαστος γὰρ τούτων ὁρισμὸς γίνεται τοῦ προαποδοθέντος ὁρισμοῦ, ἀλλ᾿ οὐ τοῦ πράγματος τοῦ ὁριστοῦ. εἰ οὖν ὁ πρῶτος μή ἐστι τοῦ πράγματος ὁρισμός, οὐδ᾿ ἄν ὁ δεύτερος αὐτοῦ εἴη. καθόλου γὰρ (p. 162,4) L
[537]: 121
[538]: p. 994b20
[539]: 10 τις εἴη M: om. Α τινὲς ἤκουσαν—ὅρον (16) om. L 11 ἀεὶ MS: εἴη Α 12 πρὸ αὑτοῦ M: om. Α 13 ἄλλο del. Bonitz, sed ne sic quidem verba sana sunt 19 νῦν τὰς ἀμέσους προτάσεις· ἐκ γὰρ τῶν ἀμέσων προτάσεων αἱ ἐπιστῆμαι LF 20. 21 ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς] Α 2 ἀναλυτικοῖς γίνονται, ἀδύνατον LF
[540]: ALT. REC. GR. DISCR. 5 τινὸς δεύτερον· τοῦτο γὰρ καὶ αὐτὸς ἐδήλωσεν εἰπὼν οὗ δὲ τὸ πρῶτον μὴ έστιν, οὐδὲ τὸ ἐχόμενον, ἐχόμενον εἰπὼν τὸ δεύτερον. δύναται δὲ καὶ τὸν πρῶτον (τῶν πρώτων L) ἔσχατον (6. 7) L 22 ὁρισμὸς τοῦ προκειμένου πράγματος συμπληροῦται· οἷον εἰ τὸ προκείμενον εἴη ἄνθρωπος, ὁ δὲ τούτου ὁρισμὸς τὸ ζῷον πεζὸν δίπουν (δήπου L) ἔκ τε τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ ζῴου καὶ τοῦ πεζοῦ καὶ τοῦ δίποδος δεήσει γὰρ πάλιν ἄλλος τις ὁρισμὸς ἑκάστου τούτων τῶν ὁρισμῶν ληφθῆναι, κἀκείνου ἄλλος καὶ τοῦτο. εἰς ἄπειρον. οὐδέποτε γὰρ δυνήσεται ἀμέσως τι ὑπάρχον τινὶ ληφθῆναι, εἰ ἀεὶ (27) LF
[541]: p. 994b21
[542]: 122
[543]: 21 τούτων c. S Βrandis: ταὐτῶν vel ταὐτὸν Α 22 τε M: τε καὶ A
[544]: ALT. REC. GR. DISCR. 1 πάλιν δὲ καὶ αὐτὸ τὸ ζῷον οὐκ ἀμέσως ὑπάρξει [τὸ] ἔμψυχον ἀλλὰ διὰ τὸν ὁρισμὸν ἐμψύχου τῷ ἔχειν ἐν αὑτῷ κινήσεως ἀρχὴν καθ’ αὑτὸ καὶ μὴ κατὰ συμβεβηκός, ὥστε αἴτιον εἶναι τὸν τοῦ ζῴου ὁρισμὸν τοῦ (τῷ LF) ὑπάρχειν τὸν ἄνθρωπον ζῷον, καὶ πάλιν ὁ ἐμψύχου ὁρισμὸς τοῦ ὑπάρχειν τὸ ζῷον ἔμψυχον. ἀεὶ γὰρ οἱ λαμβανόμενοι ὁρισμοὶ τῶν ὁρισμῶν (τὸν ὁρισμὸν LF) μέσοι ὅροι ἔσονται (4) LF 6 ἀπόδειξις· τοῦτο γὰρ ἐσήμανε διὰ εἰπεῖν καὶ τὸ γινώσκειν οὐκ ἔστιν ἄγνωστα γὰρ τὰ ἐνεργῆ (l. ἐνεργείᾳ) ἄπειρα καὶ ἀπερίληπτα, ὅπερ ἐδήλωσε πάλιν διὰ τοῦ εἰπεῖν τὰ γὰρ οὕτως ἄπειρα πῶς ἐνδέχεται νοεῖν omissis τινὲς δὲ (6) —μόνον (14) LF 15 οὐ γὰρ ὅμοιον ἐπι τῆς γραμμῆς, ἣ κατὰ τὰς διαιρέσεις μὲν οὐχ ἵσταται.—Εἰπὼν ἄγνωστα εἶναι τὰ ἄπειρα, ἐπεὶ δοκεῖ καὶ· τὰ συνεχῆ ἄπειρά πως εἶναι διὰ τὴν ἐπ’ ἄπειρον τομήν, ὅτι οὐκ έστιν ἄγνωστα δείκνυσιν (ἔστι γὰρ αὐτῶν αὐτῆς τῆς ἐπ’ ἄπειρον τομῆς νόησις), καί φησιν ὅτι οὐχ ὅμοιον ἡ ἐν αἰτίοις (23) LF
[545]: 123
[546]: 4 τὰς γὰρ—νοοῦμεν (5) om. S 5 ὁ διεξιὼν LF coni. Bonitz: διεξιὼν Brandis: ὁ ἐξιὼν Α 15 κινουμένην] ἐν κινουμένῳ Metaph. 16 Τοῦ—ἄπειρα (p. 165,27) om. F 17 τὴν ὕλην] τὸ καὶ τὴν ὕλην Ascl. 18 ἔχουσα, ὅθεν οὐδὲ ἐπιστήμην αὐτῆς ἔχομεν (19) L 20 αὐτήν, ἤγουν δόξῃ καὶ οὐκ ἐπιστήμῃ, καὶ ὡς L ὁ Πλάτων] Tim. p. 52 B 22 ἐν τοῖς Φυσικοῖς] A 7 p. 191a8 22. 23 εἰ εἴη cum S Bonitz: εἰ ᾖ Brandis: εἴη AM 27 ἄλλοτε M Ascl. Brandis: ἄλλη τε Α: ἄλλο δὲ καὶ ἄλλο vel ἀλλ’ ἄλλοτε ἄλλο coni. Bonitz 29 τοιαύτη scripsi: τοιαύτην libri
[547]: ALT. REC. GR. DISCR. 4 στήσαντα· προσυπακουστέον τὴν διαίρεσιν. ὅπου γὰρ στάσις γίνεται τῶν διαιρέσεων, ἐκεῖ καὶ περατοῦται ἡ διαίρεσις. ἃς δὴ καὶ νοοῦμεν, δεκαχῆ τυχὸν ἢ ἑκατονταχῇ ἢ μυριαχῇ διῃρημένων τῶν συνεχῶν· διὸ (5) LF 22 ἐν τοῖς ἠθικοῖς. γράφεται δὲ καὶ κινουμένην νοεῖν ἀνάγκη. καὶ γεγραμμένον οὕτως σημαίνοι ἄν ὅτι καὶ τὴν ὕλην κινουμένην ἀεὶ καὶ ἐν ῥύσει καὶ τῇ τοιαύτῃ ἀπειρίᾳ οὖσαν, οὐδὲ ἔχομεν αὐτῆς ἐπιστήμην. εἰπὼν (p. 165,6) L
[548]: p. 994b27
[549]: 3 τὴν γραμμὴν MS: ἡ γραμμὴ Α ἐπεὶ—νοεῖν (4) L: om. Α 43. 14 ἐπὶ δὲ τῶν ἐνύλων διαφέρει L 14 καὶ τὸ L Ascl.: ante καὶ add. εἰ Α 15 τὸ ἀπείρῳ Asd. Brandis Bonitz: τῷ ἀπείρῳ AL 20 γνωστὸν LS: ἄγνωστον A 21 εἶναι δύναται καὶ οὕτως ἀκοῦσαι (l. ἀκούεσθαι) ὅτι οὐδέν ἐστι (22) L 22 ᾧτινι L: ᾧ Ascl.: ὃ Α 25 οὐκέτι—ἄπειρα (27) om. L 31 μήτε κατ’ εἶδος—ἄπειρα LFS: om. Α 32 οὔτε—οὔτε LF: μήτε—μήτε Α δείκνυσι νῦν LF: οm. Α, qui post αἴτια (p. 166,1) add. νῦν λέγει οὐδὲ LF: μηδὲ Α
[550]: ALT. REC. GR. DISCR. 16 ἄγνωστος· οἴδαμεν γὰρ ὅτι τὸ ἄπειρον ποσόν ἐστιν ἀδιεξίτητον. εἰπὼν L 19 ἄπειρον, ἤτοι κατὰ τὸν οἰκεῖον λόγον τὸν δηλοῦντα τὴν τοῦ ἀπείρου φύσιν οὐκ ἐστιν ἄγνωστον οὐδέ ⟨τὸ⟩ἄπειρον· οὐδὲ γὰρ (20) L
[551]: 124
[552]: 3 καὶ LF: οm. Α 3 ἄγνωστοι, δηλονότι LF: δηλονότι ἄγνωστοι A 7 τὸ alterum om. LF 8 πᾶσα γνῶσις· LF 18 αὐτὸς μὲν—προειρημένοις εἶναι (p. 167,2. 3) om. LF αὐτὸς—ἐδείκνυεν (20) locus corruptus: Noster itaque Aristoteles ad hunc modum causas infinitas esse non posse demonstravit. caeterum potest idem alia via demonstrari ad hunc modum S 24 γίγνεσθαι S Brandis Bonitz: γίγνεται Α 31 ἔσται S Brandis Bonitz: ἐστι Α
[553]: ALT. REC. GR. DISCR. 5 ὥστε τῆς τῶν ἀρχῶν γνώσεως ἀναιρουμένης ἀναιρεῖται καὶ ἡ κατ’ ἐπιστήμην τῶν ὄντων γνῶσις. τὸ δὲ (6) LF 10 τὸ κατ’ ἐνέργειαν οὐκ ἔστιν ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ διεξελθεῖν· ἔστι γὰρ LF 13 καὶ τῇ διχοτομίᾳ διὰ τὸ ἀθρόα διέρχεσθαι μόρια οἷόν τε LF 15 νοῦς ἀεὶ νοεῖ ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ ἃ νοεῖ διέξεισι ταῦτα, τὰ δὲ ἄπειρα ἀδύνατόν ἐστιν αὐτὸ (αὐτὸν?) διεξελθεῖν τε καὶ νοῆσαι ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ, ἂν (18) LF
[554]: p. 994b32
[555]: 125
[556]: 4 συμβαίνουσιν L: συμβαίνουσαι Α; sed cf. p. 170,4 6 δύνανται M: δυναταὶ Α ὅτι δεῖ προπαιδεύεσθαι καὶ ἄκραν ἄσκησιν ἔχειν τοὺς LF 9 ἡμῖν M: ἡμῶν Α διὰ τὸ LF: διὰ οm. Α 10 ὃ—λεγόμενα (14) om. LF ἔτι τὸ non habet Metaph. vulg. 12 τῷ ἔτι M: τῷ ἔστι Α λέγεσθαι ἄλλως M: λέγεσθαι ἄλλοις Α 20 post ἐστιν add. Atque ad hunc quidem modum Arisloteles dicto suo fidem facere conatur S 21 αὐτῶν—περὶ M: om. Α 21. 22 αὐτὰ ἀληθείας M: αὐτοῦ ἀλήθειαν Α
[557]: ALT. REC. GR. DISCR. 16 πιστεύεσθαι ἐν ταῖς πόλεσιν οὕτως ἔχειν, πειθομένους ἔχειν τοὺς LF 17 συντροφίαν τε καὶ συνήθειαν· πολλὰ γὰρ γελοῖα λέγουσιν, οἶον ὅτι αὐτόχθονές εἰσιν ἄνθρωποι φύντες ἐκ τῆς γῆς καὶ (18) LF 18 ἔφυσαν γίγαντες. τοῦτο δὲ ἐσκόπουν οἱ νομοθέται συμφέρον εἶναι ταῖς πόλεσι τῷ (τὸ LF) ὑπερμαχεῖν τοὺς πολίτας τῆς πατρίδος καὶ αὐτῆς ὡς μητρὸς καὶ τιθήνης. ἢ καὶ ἄλλο τι ὅτι θεοὶ περὶ αὐτῆς ἐμαχέσαντο, ὡς τὸν Ἄρεά τε καὶ τὸν Ἁλιρρόθιον ὑπὲρ τῆς τῶν Ἀθηναίων γῆς ἐρίσαντάς φασιν· τὸ δὲ μεῖζον ἰσχύει τοῦ (20) LF 21 ἰσχύειν τῆς ἀληθείας τὸ ἔθος· ὥστε κἄν ψεῦδός ἐστι τὸ ἔθος, τῆς ἀληθείας κρατεῖ· ἡ δὲ γνῶσις κατὰ τὴν ἀλήθειάν ἐστιν· εἰπὼν (22) LF
[558]: 126
[559]: 14 ἐν τοῖς Ἠθικοῖς] Eth. Νicom. Α 1 p. 1094b23 16. 17 τῶν Ὑστέρων ἀναλυτικῶν] Α 13. 24 18 ἑκάστου Α Bonitz: ἕκαστον S Ascl. Brandis
[560]: ALT. REC. GR. DISCR. 3 μάρτυρα. ἄλλοι δὲ πάντα ἀκριβῶς ἐξετάζουσιν, ἕτεροι δὲ ἄχθονται τῇ ἀκριβολογίᾳ ἢ διὰ τὸ μὴ δύνασθαι ἐπακολουθεῖν, ὃ ἐσήμανε διὰ τοῦ συνείρειν, ἢ διὰ τὸ προγινώσκειν ὅτι τὸ λίαν ἀκριβολογεῖν καὶ τὰ σμικρότατα ἐξετάζειν ἐν τοῖς λόγοις μικρολόγων ἐστί· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ διὰ τὴν μικρολογίαν σημαινόμενον· ἔσχε δὲ τὴν μεταφορὰν ἀπὸ τῶν συναλλαγμάτων καὶ τῆς περὶ τὰ ἐν χρήσει τῶν πραγμάτων ἀκριβείας. ἀνελεύθερον δοκεῖ τισιν ἤδη οὐ μόνον τὸ ἐν τοῖς πράγμασι καὶ περὶ τῶν μικρῶν διαμάχεσθαι, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν τοῖς λόγοις ἄγαν ἀκριβὲς καὶ περὶ τῶν μικρῶν ἐξεταστικόν· ταῦτα εἰπὼν ἐπιφέρει (13) LF 14 ἴσον λέγων (λέγω LF) τὸ. τοῖς ἠθικοῖς εἰρημένον παρ’ αὐτοῦ· ἔφησε γὰρ ἐκεῖ ‘πεπαιδευμένου γάρ ἐστιν ἐπὶ τοσοῦτον τἀκριβὲς ἐπιζητεῖν καθ’ ἕκαστον γένος, ἐφ’ ὅσον ἡ τοῦ πράγματος φύσις ἐπιδέχεται.” οὐ γὰρ πάνα ὅμοια (19) LF 19 τοὺς περὶ τῶν νῦν ῥηθησομένων ἀκούσαντας (l. ἀκούσοντας) δεῖ πεπαιδεῦσθαι καὶ εἰδέναι πῶς χρὴ τῶν λεγομένων ἀκούειν ἑκάστου· οὐ γάρ ἐστι τὰ ἐνταῦθα λεγόμενα αἰσθητὰ ἢ περὶ αἰσθητῶν οὔτε (ἢ F) πρόχειρα καὶ συνήθη. ταῦτα δὴ λάων LF 22. 23 γυμνάζ·εσθαι καὶ τ·αῖς λογικαῖς μεθόδοις καὶ εἰδέναι LF 24 ἄτοπον γάρ ἐστιν ἅμα καὶ κατὰ ταὐτὸν ἐπιστήμην τινὸς πράγματος ζητεῖν καὶ περὶ LF 25 ζητεῖν (ζητεῖ L) μανθάνειν τίνα τρόπον γίνεται καὶ ἀναλαμβάνεται, ἐπεὶ δυσχερές ἐστι καὶ οὐ καὶ τὸ ἕτερον μόνον τούτων ἰδίᾳ ζητεῖν καὶ εὑρίσκειν. ὅπερ (p. 169,1) LF
[561]: 127
[562]: 4 ῥητορικὸν Arist. Eth. Νicom. Α 1 p. 1094b27 itemque S et Ascl.: ῥητορικὰς Α 8 γὰρ e S add. Brandis 10 δὲ καὶ ὁ LF: καὶ om. Α εἴη ἄν—φυσικοῦ (11)] et tunc sensus esset modum esse physici S: de LF v. infra 19 ὐπ’ αὐτοῦ coni. Bonitz 21 τίνος Metaph. vulg. 24. 25 ἡ φυσική, ἣν ὁποία e S Bonitz: ἡ φυσικὴ ἦν· ὁποία Α 30 οὐ γὰρ ὅτι χρὴ LF
[563]: ALT. REC. GR. DISCR. 10 εἴη ἄν λέγων ὡς ⟨οὐ⟩φυσικοῦ τὸ τοιαύτῃ ἀκριβολογίᾳ χρῆσθαι διὰ τὸ τὰ φυσικὰ ταύτην διὰ τὴν ὕλην παντοίως ἀλλασσομένην· μόνα γὰρ τὰ ἄυλα, τά τε μαθηματικὰ καὶ περὶ ὧν ἡ νῦν ἐνέστηκε πραγματεία, τὸ ἀκριβὲς τῶν λόγων ἐπιδέχεται διὰ τὴν ἀυλίαν αὐτῶν καὶ τὴν ἁπλότητα. οἱ οὖν περὶ τῶν τοιούτων λόγοι λόγων L) οὐ φυσικοί· τὸ δὲ ἴσως ἅπασα γὰρ ἡ φύσις (18) LF 19 ἐπ᾿ αὐτοῦ—πραγματείαν (27.28)] τὸ διὸ σκεπτέον πρῶτον, τί ἐστιν ἡ φύσις πρὸς διάκρισιν εἴρηκε τῶν τε φυσικῶν λόγων καὶ τῶν κατὰ τήνδε τὴν πραγματείαν LF
[564]: 3 οὗτος S 4 δύναιτο coni. Bonitz ἔστι—ὑπεμνηματίσμεθα (5)] “supplendum e S ex iis quae memoravimus est aperta”
[565]: ALT. REC. GR. DISCR. 1. 2 πεπραγματεῦσθαι καὶ ἐν τῇ περὶ ἐκείνων θεωρίᾳ γεγυμνάσθαι, καὶ οὕτως ἤδη εἰς τὴν περὶ τούτων θεωρίαν ἔρχεσθαι. αὕτη γὰρ ἡ τάξις τῶν πραγματειῶν τούτων· καὶ οὕτως ἄν δυνατὸν ῇ (l. εἴη) τοῖς ἐνταῦθα λεγομένοις παρακολουθεῖν (3) LF
[566]: p. 995a24
[567]: 128
[568]: 1 Inscripsi ex Α: titulum om. LF 3 ἐπελθεῖν LF Metaph. vulg.: ἀπελθεῖν Α, sed cf. 1. 13 9 θεολογική] “fort. addendum λέγεται vel scribendum θεολογικήν” Bonitz 10 ἐν τούτῳ LF 13 δεῖ M: δὴ Α 14 ἀπορῆσαι Brandis Bouitz: ἀπορήσων AM καὶ M: om. Α in lacuna: de quibus in primis est inquirendum; deinde propositis ipsarum rerum quaestionibus rem, quemadmodum est praefatus, persequitur S; de LF V. infra
[569]: ALT. REC. GR. DISCR. 5 Ἐν τῷ μείζονι Α τῆς παρούσης πραγματείας εἰπὼν τίς ἐστιν ὁ σκοπὸς αὐτῆς ὅτι περὶ τοῦ ὄντος ᾖ ὄν, καθὼς ἐν ἐκείνῳ σαφῶς διείληπται, καὶ τίς ἡ ἐπιστήμη ἡ τοῦτο θεωροῦσα, ὅτι ·ἡ πρώτη φιλοσοφία, ἣν καὶ θεολογίαν καὶ Μετὰ τὰ φυσικὰ ἐπιγράφει, καὶ πρώτην μὲν φιλοσοφίαν ὅτι τῶν πρώτων (8) LF 11 γίνεται, Μετὰ τὰ φυσικὰ δὲ τῷ τῇ τάξει (λέξει L) μετ’ ἐκείνην εἶναι πρὸς ἡμᾶς, ἐπελθὼν δὲ τὰς περὶ τῶν αἰτιῶν καὶ ἀρχῶν τῶν πρὸ αὐτοῦ φιλοσοφησάντων δόξας, καὶ τὸν περὶ τούτων λόγον, ὡς ἐνῆν, βασανίσας καὶ ἀνακαθηράμενος, ἐν δὲ τῷ ἐλάττονι ἁ περὶ αὐτῶν τούτων διαλαβὼν καὶ δείξας μήτε κατ’ εὐθυωρίαν μήτε κατ’ εἶδος ἐπ’ ἄπειρον εἶναι τὰ αἴτια, φησὶν ἐνταῦθα τοῦ λόγου ἀρχόμενος ἀνάγκη πρὸς ἦν ἐπιζητουμένην ἐπελθεῖν ἡμᾶς, περὶ ὧν ἀπορῆσαι δεῖ πρῶτον. ἐστι δὲ ἡ ἐπιζητουμένη νῦν αὐτῷ ἐπιστήμη, ὡς εἴρηται, ἡ πρώτη φιλοσοφία· περὶ ὧν δὲ δεῖ πρῶτον ἀπορῆσαι, τοῦτο λέγει ὡς πρῶτον ἐρῶν περὶ ὧν δεῖ ἀπορῆσαι· εἶτα ἀπορήσας περὶ αὐτῶν καὶ οὕτως ποιεῖ. δύναταί τις (14) LF
[570]: p. 995a29
[571]: 129
[572]: 8 οἶά τε ⟨ὄντα add. F⟩ἀναγκαῖα LF 10 πραγματευσομένοις c. S Bonitz: πραγματευσαμένοις ALF: πραγματευομένοις Ascl. 23 λύειν δ’ οὐκ Metaph. vulg. 24 τῆς οm. L
[573]: ALT. REC. GR. DISCR. 1 εἰρημένου ὡς λέγοντος αὐτοῦ καθόλου ἀναγκαῖον εἶναι πρὸς πᾶσαν τὴν ἐπιζητουμένην ἐπιστήμην ἐπελθεῖν περὶ ὧν ἀπορῆσαι δεῖ πρῶτον· διὰ γὰρ τούτων ἡ τῶν ἐπιστημῶν εὕρεσις (2) LF 4 τινες. εἶναι γάρ φησι τοιαῦτα περὶ ὧν ἄλλως ὑπειλήφασί τινες. τοῦτο δ᾿ ἄν LF
[574]: p. 995a32
[575]: 130
[576]: 6 Οὔτε ὁ ἀπορῶν οὔτε ὁ δεδεμένος οἷοί τέ εἰσιν εἰς τὸ ἔμπροσθεν καὶ LF 12 προηπορημένα LF Αscl.: προειρημένα AS 13 οἱ] οὐ Α 14. 15 τὸ τοὺς—ἀπορῆσαι scripsi ex LF, de quibus v. infra: χωρὶς τὸ τοὺς ζητοῦντας περί τινος A 18. 19 ποῖ δεῖ βαδίζειν LF Ascl.; cf. Metaph. p. 995a35. 36: δεῖ om. Α 19 οὐδ’ εἴ ποτε ex Arist. Bonitz: οὐδέποτε ALF et Ascl, qui tamen longius ab Alexandro discedit (οἷς δὲ τὸ τέλος, τούτοις οὐδέποτε γίνεται γνώριμον) 20. 21 περί τινων LF 21 λύσις om. LF αὐτοῦ] ταὐτόν ἐστι LF 25 αὐτῶν M: αὐτὸν Α
[577]: ALT. REC. GR. DISCR. 11. 12 αὐτῶν· πρὸς γὰρ τὸν σκοπὸν χρὴ τὰ λεγόμενα συντείνειν τε καὶ ἐφαρμόζειν καὶ ἀκόλουθα ποιεῖν πρὸς αὐτόν (αὐτῶν L αὐτά F). ὁδηγεῖ LF 14 τούτοις τὸ τοὺς (τοῦ ζητοῦντας [τὰς] περί τινος χωρὶς τοῦ ἀπορῆσαι μηδέποτε δύνασθαι γνωρίζειν εἰ ηὐπόρηται εὕρηται καὶ τέλος ἔχει τὸ ζητούμενον· τούτου δὲ αἰτίαν ἀποδέδωκε (16) LF 18. 19 ποῖ δεῖ βαδίζειν ἀγνοοῦσι, μὴ εἰδόσι τὸ τέλος· τούτοις γὰρ οὐδέποτε εὕρηται ἢ γνώριμον τὸ τέλος γέγονε καὶ ὁ σκοπός (20) LF
[578]: p. 995b4
[579]: 2. 3 ἐν τοῖς τοπικοῖς] Α 2 11 οὐ δοκεῖ LS Bonitz: ἐδόκει Α 12 Περὶ ψυχῆς] Α 1 16 περὶ αἰτίων LS Bonitz: τριῶν Α 19 τὰ αἴτια L 21 ἢ γοῦν MS Bonitz: εἰ γοῦν Α: ἡ γὰρ L 23 πόσα ἔστι δέ L 24 ἣν Α: om. L: igitur S: δὴ coni. Brandis πρώτη ἀπορία Bonitz: πρώτη δ’ ἀπορία ALS Brandis 26 αὐτὴν ταύτην ἀπορίαν L 27 τὸ δὲ LS: τῷ δὲ A 32 τεσσάρων μία ἐστὶ θεωρητικὴ ζητήσει νῦν L
[580]: p. 995b6
[581]: p. 995b10
[582]: 7 ἂ LFS: μὲν Α 8 προσθεῖναι τοῦτο μόνον LF λείπειν—ἀρχῶν (9)] in dictione vero desideratur illud (de principiis) est enim dicto consentaneum; unde λείπειν δὲ τῇ λέξει δόξει τὸ καὶ περὶ τῶν ἀρχῶν· ἀκόλουθον γὰρ τῷ προειρημένῳ coni. Bonitz 9 τῷ (post γὰρ) LF: τὸ Α 24 πότερον οὖν αὗται F 25 ὡς LF: καὶ Α καλεῖν LF: καλαῖς Α 27 δὴ om. LF δεῖν scripsi: δεῖ LF: om. Α 29 τῷ LF: τὸ A 30. 31 ἐν ταύτῃ] ἐνταῦθα LF 31. 32 καὶ εἰ πλείους e S add. Bonitz: om. ALF Ascl.
[583]: 132
[584]: p. 995b18
[585]: p. 995b20
[586]: 2 καθ’ ἓν εἶδος καὶ καθ᾿ ἕνα λόγον LF 9 ἐν τῷ μείζονι Α] c. 6 12 ὡς LF: om. Α 13 πότερον LF: πρότερον Α ἡ καὶ LF: καὶ om. Α 14 παρὰ Bonitz: οm. ALF 17 Καὶ—συμβεβηκότων (30) om. F 25 οἱ L: om. A 34 ἐξ om. LF
[587]: 133
[588]: p. 995b25
[589]: p. 995b27
[590]: 2 περὶ αὐτῶν LFS: αὐτὸν Α ἀληθές LF 4 πρὸ αὐτοῦ] LF τῷ ταὐτῶ LF coni. Βοnitz: τῷ αὐτῷ AS 5 γοῦν LF: οὖν Α 18. 19 ἐμπεριέχεται ALFS Ascl.: “vel addendum οὐκ,. vel scribendum οὐ περιέχεται” Bonitz 19 post φησὶν addendum cum S δὲ πάσῃ ἐναντιότητι LF: πάσης ἐναντιότητος Α 21 ἓν (post μὴ) om. LF 26 δεῖν ζητητέον εἶναι ALF: δεῖν delevi 28 lacunam indicavi: ἢ ταῦτα εἰς ἃ διαιρεῖται ἕκαστον ἐνυπάρχοντα ἐν τοῖς μέρεσιν (ἕκαστον γὰρ ἐνυπάρχει ἐν τοῖς ἑαυτοῦ μέρεσιν) ὡς ἡ οὐσία δοκεῖ Ascl.: an ea in quae dividitur substantia, ut in materia et forma dividi videtur S
[591]: p. 995b31
[592]: 134
[593]: p. 995b34
[594]: 1 εἴδη LF Ascl.: ἤδη AS 3 Μάλιστα—λέγει (21) om. F 7 ἡ τὸ ὕδωρ L: οm. Α 14 ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει] A 7 —9 18 ἔδοξεν LF: ἔδειξεν Α 20 ἓν LF: om. Α ἐν τῷ Λ] c. 7. 8 24 τῶν (post καὶ) c. S Bonitz: τὸ ALF 28 οὔ Brandis Bonitz: ὃν A: ὃν LF 30 πῶς σύνολον LF: om. Α
[595]: p. 990a1
[596]: p. 996a4
[597]: 2. 3 εἴη δ’ ἂν LF: om. Α 4 καὶ τί ἐστι LF 8 quae desunt ex Ascl. sunt addenda κατ’ ἀριθμὸν δὲ οὔ, ἢ καὶ κατ’ ἀριθμόν εἰσι πεπερασμέναι: post πότερον e S add. κατ’ ἀριθμὸν καὶ οὐ Bonitz 13 δὲ καὶ ἐν L 15 καθὸ LF 17. 18 ἐν Φυσικῇ ἀκροάσει] Β 7 19 αὗται LF: αὐταὶ Α 23 πᾶσαι LF: in lac. om. Α 26 πότερον et 27 ἔλεγεν ex Aristotele addidi 28 ἔστιν LF: ἔσται A 31 αὐτοτιὸν καὶ αὐτοτιέν ALF 32 λόγῳ LF: λόγου A ἐν τῷ Γ—μείζονι (33)] Phys. Γ 4 Metaph. Α 5. 6
[598]: p. 996a11
[599]: 136
[600]: 5 τὰ γένη LFS: τὰ καθ’ ἕκαστα Α 7 ὀλίγου τῆς LF: ὀλίγου τε Α αἰ LF: om. Α 8 τῷ LF: τὸ Α 17 ἂν ex Αristotele addidi 18 Ζητεῖ κἀνταῦθα ὅτι F 19 ἡ LF: εἰ Α 21 ἡ αὗται ἀκίνητοι LF μεταβάλλονται LF εἰς ἀλλήλας LF: εἰς ἄλληλα Α 30 προαπορῆσαι Bonitz: προσαπορῆσαι ALF 33 περὶ LF: om. A
[601]: p. 996a21
[602]: 137
[603]: 1 εἰπεῖν LF: εἰπὼν Α 2 τοιαύτῃ τινὶ δυνάμει λόγου F 26 ποιεῖται LF: ποιεῖ Α ἑκάστη e S add. Bonitz: ora. ALF 30 τῶν LFS: τὸ ciua lac. II fere litterarum Α 31 ὅτι δὲ—ἐπιστητοῖς LFS: om. Α
[604]: 4 αὐτὴ LF Ascl.: αὐτό Α: αὕτη coni. IBonitz 10 ἡ LF eoni. Bonitz: ora. Α 20 ὡς ἴσον—καθ᾿ αὑτὸ ἀγαθὸν (21) LFS: om. Α 25 τοῦ scrips!: τῷ libii 27 τέχνην κι- νουμένων Bramlis Bonitz: post τέχνην add. τε libri 32 καὶ Ἀριστίππου LF: post καὶ add. ὅτι Α 35 καὶ ἀγαθὸν—γιγνομένοις (oG) LF: in lac. om. Α προκείμενον S αὐτὰς LF: αὐτοὺς Α Brandis Bouitz 08 πάλιν LF: πᾶσα A
[605]: p. 996b1
[606]: 139
[607]: 1 ἐπιστητῶν LFS: ἐπιστήμην A τὰ LF: cm. Α 9 et 10 πρακτέον] πρακτὸν coni. Bonitz 10 τοῖς μαθηματικοῖς LF: ταῖς μαθηματικαῖς A 13 μέγιστον ἐστὶν F ἐκείνῃ coni. Brandis: ἐκεῖνα A: ἐκείνω LF 14 εἴ γε πλείους Metaph. vulg. 16 post ὥσπερ add. τισὶ LF 18 γνωστικὴν LF: γνωστικὰ Α 22 ποῖον LF: rottov A 23 προκειμένου LF 25 διὰ δὲ—ἐλέγχει (28)] Ad refellendam vero rationem, quae nititur ostendere aliam scientiam aliarum causarum esse cognitricem et non omnium unam propterea quod non in omnibus causae omnes habentur, iitilur eo argumento, quod eaedem nonnunquam simul consistant S: pro τὸ μὴ εἶναι (26) τὴν eoni. Bonitz, quod post εἶναι insuper add. LF 28 πάντα LFS Bonitz: om. A
[608]: p. 996b8
[609]: 140
[610]: p. 996b13
[611]: 7 δείξας LFS: δόξας Α ὃν LFS: ἓν Α 15 ἐν τῷ A] c. 2 20 προσχρωμένου L 26 κατά τι μὲν οὖν δόξει LF 26. 27 ἡ σοφία εἶναι τοῦ] σοφία εἶναι ἡ τοῦ coni. Bonitz 29 διωρίσθη Metaph. 30 et 31 πάλιν LF Ascl.: πᾶσα Α 32 καὶ LF Ascl. e S coni. Bonitz: om. Α 33 εἶπε] εἶναι LF 34 θεωρητοῖς LF Ascl.: θεωρητικοῖς Α 35 ἐπιστήμην] τινὰ LF
[612]: p. 996b18
[613]: 141
[614]: 3 ὁ τὴν] τὰ A1 5 εἰδῶμεν τοῦ ὅταν L 7 ἐξ ἀποφάσεως L Ascl. 10 συμβεβηκὸς—μὴ ὑπάρχειν (12)] cf. Topic. Α 5 p. 102b4 sqq. 11 αὐτὸς] fort, αὖθις 12 αὐτῷ iterat Α 15 οὐ τὸν L: οἱ δὲ Α 16 δέ ἐστι ’L: γάρ ἐστι 2 19 πάλιν LS: πάλαι A 23 ὧν] καὶ ὧν iletaph. 24 καὶ ἐν L: καὶ om. A τῷ L: τὸ A 27 ὁρισμὸν—προκειμένου (28) L e S coni. Bonitz, eaderaque fere Ascl.: ὁρισμὸν—γὰρ τὸν om. A1: ὅταν γὰρ—προκειμένου om. A2 Braiidis 31 γῆς, ὅ ἐστιν L: γῆς ἐστιν ὁ A 34 διότι LF: δή τι A1: δήπου A2
[615]: p. 996b22
[616]: 142
[617]: 2 ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς] Β 10 p. 94a2 4 Δείξας—δοκεῖ (p. 187,13) om. F 5 ante ὅτι add. νῦν Α2 13 καὶ—εἶναι deleuda videntur: om. S Ascl.: καὶ om. A1L “post εἶναι fort, addendum ταῦτα δ’ εἰπὼν e ” Bonitz; quae praeterea exciderunt addenda ex Ascl. ὅτι τὸ μὲν προυπάρχει τοιοῦτον γὰρ τὸ ποιητικὸν αἴτιον) τὸ δὲ ὕστερον ἐπιγίνεται 19 λέγει A1L 21 ἔσεσθαι] εἶναι Α2 22 τῷ Brandis Bonitz: om. AL 25 δυνατὸν οὖν Α2 28 προειπὼν A2L: προσειπὼν 1 29. 30 ἐπήνεγκεν LS: ἐπενεγκὼν Α 30 τῆς τοιαύτης ἀλλὰ 33 ἕκαστον A2S: τοῖς προειρημένοις A1L αὑτὴ scripsi: αὕτη libri
[618]: p. 996b26
[619]: 143
[620]: 10 ἡ A2L: καὶ A1 12 κυριώτερα—αἴτια LA2: κυριώτερον γὰρ ἐκεῖνο καὶ μᾶλλον αἴτιον A1 13 τὸν τοῦ οὗ A: τούτων ὧν L 14 legendum καὶ περὶ τῶν 17. 18 τῷ πάντως τοὺς ἀποδεικνύντας L 19 ἐξ ὧν περὶ τούτων AL: del. Brandis ἐξ ὧν—πάντες] Arist. p. 995b8 21 ἐπιστήμας] αἰτίας LF 24. 25 κατατεινομένην LF 25 δὴ LF: δὲ A 27 χρῆται LF: χρᾶται AM 28 κατὰ Brandis Bonitz: καὶ Α: om. LF ἀποδεικτὰ Ascl. S Bonitz: ἀποδεικτικὰ A 30 ἡ LA2: οἱ A1 34 ἔχουσιν A2LF: ἔχουσαι Α1 ἡ L: οἱ Α
[621]: p. 996b35
[622]: 1 πᾶσαι γὰρ—αὐτή (2) LF Ascl.: om. Α 7 Εἴπερ οὖν c. S Bonitz: ἐπεὶ τῶν Α: ἐπεὶ οὖν LF 9 ὅτι ἡ LFS: ὅτι καὶ ἡ Α 14 πρὸς τὸ LF: πρῶτον τὸ A: πρῶτον πρὸς τὸ coni. Bonitz 17 αὐτῶν LFS: αὐτοῖς Α ἡ γνῶσις] ἐπιστήμη Metaph. 20 ἐπιστήμη, ἤτοι τοῦ τί ἐστιν ⟨add. ἕκαστον⟩αὐτῶν ἔσται δεικτικὴ ἡ ἀποδεικτικὴ recte Ascl. 25 διδαξούσης Ascl.: διδαξάσης libri 26 ante ἀφωρισμένη add. μὴ Α: om. LF 27 lacuna ex Ascl. explenda: δεήσει τὰ ἀξιώματα εἶναι τὰ ποτὲ (foit. ἅπαντα vel τὰ πρῶτα) ἕν τι γένος καὶ μίαν τινὰ φύσιν ὑποκειμένην, εἶναί τε κτλ.; cf. p. 189,13. 14 τε] περὶ LF 29 ἀποδεικτὰ LFS Ascl. Bonitz: ἀποδεικτικὰ Α
[623]: 145
[624]: 4 ἀποδείξεις LF 6 ὑποκείμενον LF: τὸ ὑποκείμενον A 8 δι’ ὧν ex Ascl. addidi i) δηλωτικόν LF Ascl.: δηλωτικὴ A 23 τὸ ἀποδεικτικόν LF 24 ἀποδεικτὰ LF Ascl.: ἀποδεικτικά A 28. 29 τουτέστιν—ἀναποδείκτους corrupta sunt 30, 31 οὕτω—ἀποδεικτά] ac proinde nulla ipsarum erit demonstrabilis, quod tamen oportebat, quia non omnia sunt indemonstrabilia S: οὐ γὰρ δυνατὸν πάντα ἀποδεικτὰ εἶναι, ἐπεὶ οὕτως οὐδὲν ἔσται ἀποδεικτόν Ascl. 30 ἀποδεικτὸν S Ascl.: ἀποδεικτικὸν ALF 31 ἀποδεικτά ἀποδεικτικά A
[625]: 146
[626]: p. 997a11
[627]: 4. 5 τισὶ coni. Bonitz 9 ἑνί c. S Bonitz: ἐν ALF 12. 13 ὑπάρχειν LF coni. Bonitz: ὑπάρχει Α 14 ἐκεῖνα scripsi: ἐκεῖνο libri 16. 17 ἄν αὗται εἶεν LF 18 Ἀλλὰ—τιθέμενον (p. 191,12) om. F 22. 23 προτέρα, πότερον Ascl. S: ποτέρα πρότερον A 25 εἰ c. S et Ascl. delevi 29 ὥστε καθόλου καὶ ταύτῃ LF ante ἡ non distinguunt libri 34 ἀποδεικταί LS: ἀποδεικτικαί Α
[628]: p. 997a14
[629]: p. 997a15
[630]: 147
[631]: 5 πρῶτον L AscL: πρῶτα Α 6 τὸ Ascl.: oni. AL 9 ἐνδείκνυται Ascl. 15 τε LF: om. Α 20 μίαν] εἴη μία Ascl. 20) ἀποδεικνύναι L: ἀποδείκνυται AS 29. 30 περὶ οὖν ἓν γένος] circa id, cuius est unum genus (i. e. περὶ οὗ ἐν γ.) S 30 τουτέστι delendum censct Bonitz. sed fort, addendum προτάσεων 31 post θεωρῆσαι ex Ascl. add. τὰ καθ’ αὑτὰ συμβεβηκότα τοῖς μεγέθεσι καὶ πάλιν ἑτέρας τοὺς ἀριθμούς, ὥστε καὶ τῶν οὐσιῶν διάφοροι ἐπιστῆμαι, ἐπεὶ καὶ τῶν καθ᾿ ἂὑτὰ ὑπαρχουσῶν ταῖς οὐσίαις Brandis ἐπιστήμης καὶ τὸ A2
[632]: 148
[633]: 2 περὶ τῆς LF 3 παρὰ] περὶ LF 5 οὐκέτι—εἶναι (7) corrupta sunt: Quod vero statim adiecit (Subiectum enim circa quod, unius est scienliae — — id mihi huiusmodi esse uidetur S 6 et 10 ὃ om. Α1 γὰρ τὸ ὅτι μιᾶς Metaph. vulg. 7 τοῦτο τοιοῦτόν ἐστιν ὡς δόξειεν ἄν· εἰπὼν γὰρ ὅτι LF 11 θεωρήσουσιν Metaph. vulg. 12 καὶ εἴη ἂν LF: εἴη δ’ ἂν Ascl.: εἴη Α 16 τὸ καὶ ἐξ ὧν Ascl.: καὶ τὰ ἐξ ὧν libri 17 γιγνόμεναι LF: om. Α 22 τὸ τὰ LF Ascl.: τὰ om. Α 26 εἴτ’ οὖν LF e S coni. Bonitz: εἰ γοῦν Α 28 αὐτὸ LFS: αὐτῷ Α μιᾶς e S add. Bonitz 29 καὶ ἄλλης ἢ AL: καὶ ἄλλης καὶ ἄλλη F: fort. καὶ ἄλλης καὶ ἄλλης τὸ, cf. 191,17
[634]: 149
[635]: 1. 2 αὐταὶ LF: αὗται Α 4 τούτῳ LF: τούτων Α τῶν] τοῦ τοῦ τῶν ’L: τοῦ τῶν A2F: τῶν τούτῳ coni. Bonitz 9 ὡς LFS: ἢ A 10. 11 οὐ μὴν κατὰ πάσης τῆς LF 12. 13 ἐπαγαγὼν LF: ἀπαγαγὼν A 16 ἄν F: δ’ ἄν AL 16. 17 εἰ περὶ A1LF: εἴπερ A2S 17 οὐ LFS: οὗ Α 22 ἕκαστον e S Bonitz: ἑκάστου libri 23 αὐτῷ (ante τὸ) LF: αὐτῇ Α 28 post αὐτῆς addendum ex Ascl. εἶτε ἄλλης εἴη ἄν λέγων εἴτε τῆς αὐτῆς 29 εἴτε e S Bonitz: εἰ libri 33 ἧς LFS: ἣν A 34 ταύτης τε καὶ Ascl. εἴτε LF Ascl.: ἡ τε A 35 θεωρεῖ LF: θεωρεῖν A
[636]: p. 997a25
[637]: 150
[638]: 1 ἐπιστήμη ἡ ἐξ LF 5 ἥ τε LF e S coni. Bonitz: ἥ τε ἡ Α 8 Ἔτι—ἀπορεῖ καὶ (16) om. F τὰς Α2: τῆς A1LF 9 legendum καὶ περὶ τὰ 18 μόνων LF Ascl.: μόνον Α τῇ οὐσίᾳ LFS cf. Ascl. p. 165, 3. 4: om. A 19 ἡ καὶ LFS Ascl.: καὶ om. A 20 εἰ Ascl. S Bonitz: ᾗ ALF 25 ποιεῖται ἕως ὧδε ταῦτα LF τοῦτο del. Bonitz 27 ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς] Β 3 sqq. 31. 32 ἐστιν τὸ ἀποδεικτικὸν ἀποδεικτικὸν F) λήψεται LF 32. 33 ἀποδεικτά LFS: ἀποδεικτικά Α
[639]: 151
[640]: 1 τῆς οὐσίας τὴν ἀπόδειξιν com. Bonitz ὡς LF: in lac. om. Α 3 εἶπε LF: ἐστὶ Α τἀς LF: τῆς A .5 εἴ γε—λέγει (6) LF: εἴ γε ταῦτα τῆς οὐσίας λέγειν Α: δεῖ pro τῆς coni. Bonitz 7 λέγει εἰ] namque S: verba corrupta videntur 11 ἄν LF: om. Α: post σταθεῖσα e S add. Bonitz 18. 19 ἀποδεικνύουσι LF: ὑποδεικνύουσι A 19 οὐ MS: om. ALF 20 aLFS Ascl.: om. Α 22 ἀποδείκνυσιν LF: ὑποδείκνυσιν AM 30 ἄτοπον] ἄπορον LF 33 οὐ γὰρ ῥάδιον LF 34 τοῦ τίν τὰ ὑπάρχοντα coni. Bonitz
[641]: p. 997b3
[642]: p. 997b5
[643]: 1. 2 τέταρτον—προέβαλε] τέταρτον ὃν τῇ τάξει τῶν ἀπορουμένων LF 5 τὸ LF: om. Α 8 πλάτωνος A 9 καθ’ αὑτὰς] καὶ ταῦτα Ascl., fort, recte λέγοντας Α ἔξω ὄντα καὶ Ascl.: ἐξ ὧν τὰ ALF 13 ῾Ως—εἶναι (28) om. F 19 ὑπομιμνήσκει L: ὑπομιμνήσκειν Α 21 κἀκεῖνο LS: κἀκεῖνα Α 25 ὁριστικὰς A: κάλλιον γράφ. νοητάς in marg. Α: ὁρι . . κὰς κἀς L: per se intelligibiles S 27 ὑπῆγον] fort. ὑπῆγεν 29 πολλαχῇ δ’ ἐχόντων δυσκολίαν Metaph. vulg.
[644]: 153
[645]: p. 997b12
[646]: 4 ὃ LF: ὃν Α 5 φύσει LFS: φύσεις Α 5. 6 συνεστώσας· ταύτας δὴ δὲ F) ἰδέας LF 11 αὐτό L: αὐτῷ AF διαφέροντα LF 14 προσκείμενον c. S Bonitz: προκείμενον ALF 21 τὸ μόνον LF Ascl.: τὸ μὴ μόνον A 22 ἐν τῷ A] c. p. 990b1 1 24 ὑπαρχούσαις LF οὐσίαις LF: om. A 27 αὐτό Brandis Bonitz: ᾠοῦ libri 29 legendum τὰ μεταξὺ 30 τίθεται] θήσεται Metaph. vulg. ἕπεσθαι Horkel: ἔσεσθαι libri 34. 35 τῶν παρὰ τὰς αἰσθητὰς LF: παρὰ τὰς τῶν αἰσθητῶν A 35 δύσληπτος LF: δυσλήπτου A
[647]: 154
[648]: p. 997b25
[649]: 5 ἐστι καὶ ἐν LF 6 ἔσται—ἄστρων (8) om. F 13 τὸ LF: τι Α 17 οὗτος LF: οὕτως Α 18 ἡ LFS: ἣ Α 18. 19 ᾖ τὰς χορδὰς ἁρμόζομεν Ascl. 25 τὸ γὰρ—ἁρμονικῇ τὸ Ascl.: τὸ γὰρ ὀπτικὴ εἶναι τὸ π. ὁ. λέγει καὶ τὸ ἁρμονικὴ LF: om. Α ὀπτικῷ et ἁρμονικῷ S 26 λέγειν LFS Ascl.: om. Α 34 παρὰ τίνα L Ascl. et fort. Α: περὶ τίνα FS
[650]: 155
[651]: 1 φασὶ L et fort. F: φησὶ Α: ut vero, inquit — — geometriam esse aiunt S 7 περὶ τὴν τῶν LF coni. Bonitz: τὴν om. Α 10 ἐν—ὑγίειαν e S add. Bonitz 14 καὶ μεταξὺ LF: μεταξὺ καὶ A 15 ἡ ἰατρικὴ LF coni. Bonitz: ἡ om. A 26 ἐπ’ αὑτῶν LF 30 εἰ LFS: οὐ A 37 ἀλλὰ LF: ἀλλὰ καὶ Α
[652]: p. 998a7
[653]: 1 αὐτῆς LF: αὐτοῖς AS 6 καὶ γὰρ] fort, καὶ γὰρ εἰ vel κἂν γὰρ τῷ LF coni. Bonitz: τὸ A 8 ἄλλως καὶ δι’ ἄλλων LF: ἄλλου καὶ δι’ ἄλλα Α 10 ἀστρολόγος L: ἡ ἀστρολογία F 26 αἰσθητοῖς LF: ἐσθητοῖς Α 35 πρὸς LF: διὰ Α
[654]: 157
[655]: 6 αὐτὰ] ταῦτα LF κατὰ τὰ LF: τὰ om. Α 10 ἡ αἰσθητὴ—αἰσθητὴ φύσις om. LF ἡ αἰσθητὴ (post γὰρ) c. S Bonitz: ἡ αἰσθητικὴ A 13 τε delendum censet Bonitz 19 ἐν τῷ πρώτῳ] A 9 p. 991a14 sqq. 20 ἐν τῷ N] c. 3 p. 1090a20 sqq. 22 εἰ LF: om. A 25 γε LF coni. Bonitz: τε A 27 ὄντα ex Ascl. addidi 31 μὴ Ascl.: καὶ libri καθ’ αὐτὰ ἀλλ’ ἐν τούτοις. πρὸς γὰρ τούτοις τοῖς προειρημένοις Ascl. 32 εἵπετο LF: εἶπερ A
[656]: p. 998a20
[657]: 158
[658]: 1 Περί τε—καὶ (4) om. LF: περὶ τῶν ἀρχῶν (4) insuper om. L 5 ἕκαστον L: ἕκαστα Α 6 πρῶτον A2LF: πρῶτα Α1 7 Καὶ—μὲν Α2: ἡ ἀπορία καὶ περὶ ταύτης αὐτῆς L) προείρηται μὲν A1L 10 διαλύεται A1LF: ἀναλύεται A2S 11. 12 σύγκεινται, καὶ ἀρχὰς ἔχουσι ταῦτα ἐξ ὧν σύγκεινται, ἀλλ’ οὐ οὐ om. L) τὴν κοινὴν φωνὴν LF, fort, recte 13 “aut pro ἐν scribendum ὧν, aut ante χρώμεθα (14) addendiira οἶς” Bonitz 20 τῶν LFS: καὶ τῶν Α 26 ἐστὶν ἀρχὴ Α2: om. ’LF 27 φύσις ἑκάστου A2LF Ascl.: φύσις ἑκάστη A1 28 γίγνεται Α2: cm. A1lF Ascl. 30 δὲ Α2 Ascl. γὰρ A1LFS 32 post ὥστε add. ταῦτα LF 34 πάλιν A2LF: πάσας A1
[659]: p. 998b4
[660]: p. 998b6
[661]: 159
[662]: p. 998b9
[663]: 1 Ἧι—γένη (11) om. F 3 ἐξ] εἰ ἐξ Ascl. 5 γίνεται τὸ καὶ αὐτὸ εἰδέναι L lacunam indicavi: addendum ex Ascl. ἀλλὰ. μὴν πάλιν αὐτῶν τῶν ὁρισμῶν τὰ γένη ἀρχαί γὰρ in δὲ corr. et post λῆψις (7) add. ὥστε τὸ γένος ἀρχή Α2 7 δὲ SA2: om. A1LF 8 ἐν Τοπικοῖς] Α 4 p. 101b18 8. 9 ὅτι—γένη LS: ὅτι τῶν ὁρισμῶν ἡ τοῦ γένους λῆψις, δύνανται γένη ἀρχαί A1: ὅτι εἰ τῶν ὁρισμῶν ἀρχὴ ἡ τοῦ γένους λῆψις, δύνανται τὰ γένη ἀρχαὶ εἶναι Α2 10 ὁριστῶν LS: ὁρισμῶν A 12 ἔστι τὴν τῶν Metaph. vulg. 18 τὸ LF: om. Α
[664]: p. 998b11
[665]: p. 998b14
[666]: 160
[667]: ἀμφοτέρως γε οἶόν τε Metaph. vulg. 10 πρὸς τὸ τὸ LA2: alterum τὸ om. ’F 13. 14 ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς] quae affert 14 ἑκάστῳ γὰρ—ὅ ἐστιν non in sed in Topicis Z 4 p. 141a35 leguntur 14 ἕν e S et Arist. 1. 1. add. Bonitz 14. 15 οὖ ἔστι κυρίως ὁ ὁρισμὸς LF 17 ὁ ὁρισμὸς ὁ Α2: ὁ ntrobique om. LF, post ὁρισμὸς om. Α1 20 ὁ Α2: om. A1LF 23 εἰ καὶ ὅτι μάλιστα Metaph. vulg. 30 τὸ (ante καθόλου) et ἀρχήν om Α2 33 ὃν καὶ τὸ ἓν LF: ἓν καὶ τὸ ὂν Α
[668]: 2 οὐσίαν LF: fort, οὐσίαι εἰπὼν LF: εἶπε A 2. 3 εἰπὼν—λόγον τὸ] Quibus dictis subiunctaque causa S 3 ἐπὶ τοῦτον Brandis Bonitz: ἐπὶ τούτων ALF 6 δὲ (post ὤτως) LF: καὶ Α ἡ S Brandis Bonitz: om. Α G. 7 εἴη αὐτὰ ἀρχαὶ τῶν ὄντων, εἰ μὴ LF 11 αἱ Α2 Ascl.: om. A1LF 12 καὶ ἓν—ἔσται A2 et mutate verborum ordine Ascl.: pro ἔσται habet καὶ ἓν A1: καὶ ἐν ἑκάστη αὐτῶν καὶ ἓν καὶ ὄν LFS 15. 16 καθόλου γὰρ οὗτε τὸ γένος οὔτε τὸ εἶδος τῶν οἰκείων διαφορῶν κατηγορεῖται, κἂν πολλαχοῦ τὸ εἶδος, ὡς εἴρηται πρὸ ὀλίγου LF 15 οὔτε Ascl.: οὖτος A τὸ εἶδος Ascl.: εἶναί τι A γένους Ascl.: γένος A 20. 21 ὑφ’ ὧν εἰδοποιεῖται LF Ascl.: ἐφ’ ὧν εἴδη ποιεῖται A 25 ὁρισμῶ καὶ ἑκάστη L 31 ἐκ A1LF Ascl.: οὐ Α2 32 γε Bonitz: τε ALF καθ’ αὐτὴν Ascl.: καθ’ αὑτῆς ALF τῶν διαφορῶν Α1
[669]: 1. 2 οὔτε ἄρα Ascl., fort, recte 3 καὶ om. Α1 7 ἴσον—οἰκείων διαφορῶν (8) LFS: om. Α 14 ὑφ’ ὃ—ἐκείνου (15) A1LFS: ὑπὸ ποῖον ἄν τάξαιμεν γένος; δεῖ γὰρ κτλ. αὐταὶ καὶ τῶν ἐκείνου Α2 eademque Brandis Bonitz, praeterquam quod τί pro ποῖον scribunt 16 ἕξει—διαφοράς LF e S coni. Bonitz: ἕξει—διαφορὰ Α1: ἕξουσι γένος αἱ διαφοραί Α2 Brandis Bonitz 17 εἶεν LF: om. A1: εἰσὶ omisso αἱ Α2 22 αἱ ἐν Α2 Brandis Bonitz: om. Α: αἱ om. LF 24 ἤδη A2LF: εἴδει Α1 26 διαφορᾶς e S add. Bonitz coll. 29. 30 27 ὃν LF: τὸ ὂν Α 28 κοινὸν LFS: κοινῶν A 31 ἢ εἰ καὶ ’LF: εἰ δὴ A2S 32 ἤδη] an οὐκ ἤδη?
[670]: p. 998b28
[671]: 5 οὐδ’ ἀρχαὶ Metaph. vulg. 10 δόξει A1LF: δόξειε Α2 18 ἐν τῷ πρώτῳ Περὶ ζῴων] de part. anim. Α3 22 καὶ τὰ L: τὰ om. Α 23 καὶ αὐτὰ καὶ εἴδη coni. Bonitz 26 γένη LF coni. Bonitz: om. Α 34 ἄλογον A2LS: ἀνάλογον A1 36 δὲ A1L: δὴ A2
[672]: p. 999a1
[673]: 164
[674]: p. 999a6
[675]: 1 δὲ LS: γὰρ Α 5 τῶν ὄντων—ἀρχαί (6) om. LF 5. 6 τῶν ὄντων, νῦν MS Brandis Bonitz: τῶν εἰ νῦν lacuna post τῶν relicta A 6 ἀρχαὶ S Bonitz: ἀρχὴ Α 8 ἀδιαίρετον (post ἓν) A2: διαιρετέον AS: διαιρετὸν LF γὰρ] fort. δὲ 9 εἴ γε—μᾶλλον δὲ LFS: ἔτι δὲ μᾶλλον Α1. ἔστι δὲ μᾶλλον A2 15 διαιρετὸν A2LF: διαιρετικὸν Α 16 τάξει οὐ τῇ LF 17 ἀδιαίρετον οἶον τοῦ LF τοῦ κατὰ—ἀδιαίρετον (18) corrupta sunt: quam quod per quantum, id est, quam individuum quanta S διαιρουμένου] διαιρεῖσθαι LF 18 ἱστορήσας c. S Brandis: ἱστορῆσαι ALF 24 εἰς ἄτομα LFS: εἰς ἄτομον Α 29 εἴδη] ἤδη Α1 30 ἔστι A2LF: om. A1 31 δ᾿ αὐτὸ A2: om. A1LF
[676]: 165
[677]: 4 καὶ τοὺς L: καὶ τὰ Α 5 ἐπὶ LF: περὶ Α 6 τρίγωνον καὶ τετράγωνον A2LF: τριγώνου καὶ τετραγώνου A1 καὶ τὰ λοιπὰ—τετράγωνον (7) LFS: otn. Α 13. 14 ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Νικομαχείων ἠθικῶν] A 4 p. 1096a17 sqq. 16 τούτων LF: τούτοις A 17 quae desuut, suppled possunt e S: Quod si horum genera praeter species ipsas non sunt, multo minus caeteroruin genera 18 μέσης] fort. μὴ οὔσης ἔν τε τοῖς αὐτοῖς κατηγορουμένοις corrupta videntur: turn in supradictis S 19 ἀλλ’] vel recta, ut videtur, S 29 τούτων Α2: τούτων ὂν ’LF 31 καὶ ὁ LF: καὶ om. A 36 ἐν Κατηγορίαις] c. 12 p. 14b4
[678]: p. 999a24
[679]: 166
[680]: 7 πάλιν LF: πάντων Α 10 ἐπιφέρει A2S: ἔλαβε δι’ ὧν ἐπιφέρει A1LF 15 οὐδενὶ Α1 16 ὃ μή A1LF Ascl.: εἰ μὴ ὃ μὴ Α2 17 λέγοι S Ascl.: λέγει A: λγ΄ L 17. 18 καθ’ ἕκαστα κατηγορεῖται A-S Ascl.: καθ’ ἕκαστα εἰ γὰρ ὁ κατηγορεῖται A1LF 18 ἄλλο ’LFS Ascl.: ἄλλα Α2 αὐτοῦ A1 29 πότερον c. S Bonitz: ποῖον libii 31 λαμβάνοντες ἀνῃροῦμεν τὸ scripsi: λ. ἀναιροῦμεν τὸ F: λ. ἀναιρουμένην τὸ A1L: ἀνείλομέν τε τὸ Α2 Brandis: ἀνείλομεν τὸ Bonitz
[681]: p. 999a32
[682]: 167
[683]: 5 δύναιτο coni. Bonitz δὲ ἔστιν Α2: δὲ ἡ A1LF 12 διὰ τί ex Arist. p. 999a20 add. Bonitz IT μάλιστ’ ἄν coni. Bonitz 22 ἤτοι—ὕλης (24) LF: om. Α 26 ὃ σύνολον—λέγει (28) F et piaeter ὃ—αὐτῶν (27.28) L: om. A: pro his verbis τὸ δὲ ἐπιχείρημα inserit A2 31 ταῦτα τὰ καθόλου A2S: τὰ om. A1LF καὶ ἐπὶ] ὥστ᾿ ἐπὶ e S coni. Bonitz 32 εἶναι A1LF: ἔστι A2
[684]: 168
[685]: 1 γὰρ A1LF: δὲ Α2 εἰ γὰρ—χωριστόν (2)] si enim nihil commune reperiatur, quod a singulis seiunctum esse possit, ne fuerit quidem aliquid praeter singularia S: inde οὐδ’ ἄν δύναιτό τι παρὰ τὰ καθ’ ἕκαστα εἶναι χωριστόν supplendum coni. Bonitz 5 τοιαῦτα coni. Bonitz 6 εἶναι LFS: om. Α 9. 10 λεγομένην LFS: λεγόμενα A 14 φθαρήσεσθαι LFS Ascl.: φθείρεσθαι Α 15 γε A2LFS: τε Α1 26 εἰ δὲ μὴ τὰ γενητά LF Ascl.: om. AS 28 εἶναί τι Ascl.: τι om. libri 29 τουτέστιν—γιγνόμενον LFS Ascl.: om. Α 31 ἀνυπάρκτου—ἄνθρωπος (32) LF Ascl.: om. AS 32 ὃ] καὶ ὃ LF: ὃς coni. Bonitz 35 post τούτων addendum τῶν πλείω S Ascl.: ἐν ἀιδίω ALF
[686]: p. 999b8
[687]: 169
[688]: 1 τὸ LF Ascl.: τῶν Α 5 δείκνυσιν A2S Ascl.: καὶ δείκνυσιν A1LF 6 ἀίδιον Ascl.: om. libri 13 γίγνεσθαι LF: om. Α 14. 15 ἐν τῷ ἐλάττονι τῶν A] α 2 15 post μηδέτερον add. ἢ παρὰ τὰ καθ’ ἕκαστα Α2 19 γινομένου LFS: γενομένου A 22 ἀίδιον—γινόμενον (23) LF: om. A: τοῦτο δὲ Α2 35 δὲ secundum om. Α2 36 οὐτῶ δὴ καὶ LF
[689]: p. 999b12
[690]: 170
[691]: 3 τε om. Α2 6 γεγονὸς (post γὰρ) e S Bonitz: ὃν AscL: om. AL 6. 7 τὸ γὰρ—ἔστι] ὅτε γὰρ πρῶτον ἔστι Α2 7. 8 ἐν τῷ Z τῆς Φυσικῆς ἀκροάσεως] c. 5 11 ἄλλο] ἄλλου Α1 12 εἰ δὲ μὴ L: δὲ om. Α 14 γενέσεως L: γνώσεως Α ἦν—ἐστι πέρας LS: om. Α 17. 18 ταύτης] αὐτῆς LF 18 οὐ τῷ LS: οὐ τὸ Α 19. 20 πολὺ ἔτι μᾶλλον Metaph. 19 Ἔτι—ἐγγινομένης (26) induxit Α2 25 ἐκλυούσης—ἐγγινομένης (26)] verba corrupta: excludente materia quae ex alia nondum genita generari debeant S 26 ἐγγινομένης) δείξας οὖν ὅτι S Braudis Bonitz: ἐγγινομένης. ἔτι εἴπερ ἡ ὕλη ἐστὶ διὰ τὸ ἀγένητος εἶναι. δείξας ὅτι ALM 29 εἰ γὰρ ἔστι e S Bonitz: ἔστι γὰρ A1LF: εἰ ἔστι γὰρ Α2 φύσις] φησὶ LF 30 εὐλογώτερον καὶ τὴν A2 31 ὁπότε libri 32 ὕλη LS: om. AF
[692]: 171
[693]: p. 999b20
[694]: 6 ἐκεῖνο] ἐκείνη 1. 12 et Metaph. vulg. ὃ—παράπαν (7) LFS: om. Α 7 γένοιτο induxit Α2 11 ὡς εἴπομεν F, cf. 1. 7: ὡς om. AL: εἴπομεν induxit Α2: εἰπὼν S Bonitz 14 τὸ σύνολον LF: τό om. Α 18 ποιουμένω A2: ποιοῦντι A1LFS 20 ἐπὶ A2LF: ἐπὶ δὲ A1 26 τὰ—γιγνόμενα LFS: τὸ—γιγνόμενον Α 31 οὐ γὰρ ἓν] sic etiam Metaph. codices plerique: ἓν γὰρ duo libri Bekk. 35 μὲν LFA2: μὴ A1
[695]: p. 999b24
[696]: 172
[697]: 1 καὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ καθ’ Α2 4 post τὰ εἴδη add. ὅλως οὖν τὰ εἴδη A1LMF: del. A2: verba corrupta; res tale quid postulat ἴδη καὶ ὁπωσοῦν ὄντα εἴδη 6 τίς ὁ M Brandis Eonitz: ὁ om. ALF 10 αὑτῇ scripsi: αὐτῇ libri 12 τοῦτο] τόδε Metaph. vulg. 14 μὲν L: ἢ Α1: om. Α2 19 λεγομένοις A1 L: om. Α2 22 post ἀριθμῷ addendum ἓν censet Bonitz 28 τῷ εἴδει ex Ascl. add. Bonitz coll. 33 35 πρὸς del. A2
[698]: 173
[699]: p. 999b27
[700]: 7 ἔχον Α2: ἔχοντα A1L πάλαι Α1 7. 8 fort, τὸ καθ’ ὃ—κἀκεῖνο: κἀκεῖνο habet L 10 εἰ δὲ—κατ’ ἀριθμόν LS: om. Α μηδὲν—κατὰ τὸν ἀριθμόν (11) om. L 11 εἰ L: εἰ δὲ Α: εἴ γε e S Bonitz 12 γὰρ LS: om. A 17 ἔχοντα—ἕν (18) corrupta sunt: res tale quid postulat εἰ ἔχει κατά τι κοινωνίαν ἀλλήλοις, ὃ μή ἐστι κατ’ ἀριθμὸν έν 27 τί LF Ascl.: τι Α εἴδει ἑκάστη μία coni. Bonitz 35 γίγνονται A1LF Ascl.: del. A2
[701]: p. 1000a5
[702]: 174
[703]: 2 τῆς βα] αἱ οὐ τῶ βη LF ὅλως AscL: ἄλλως ALF 5 οὐ] οὐ γὰρ coni. Bonitz 7 τὸ ἀριθμῷ LF Ascl.: τῷ ἀριθμῷ A 11 τὰ γραφόμενα Ascl.: τὰ om. libri 14 παρέλιπεν—ἐπενεγκεῖν S Ascl.: παραλιπὼν αὐτὴν ἐπήνεγκεν ALF 15. 16 εἴη ἐν S Ascl.: ἦν ἐν Α: εἶπε LF 26 οἲ] ἢ Α1 ἀιδίων A2S: om. A1LF 27 τοῦ] τὸ coni. Brandis αὐτοῖς hic et 33 libri 28 ἔφασαν A2S: ἔφθασαν A1LF 29 τὰς ἀρχὰς LF Ascl.: τὰς A1: αὐτὰς Α2 32.33 νάματα] ὀνόματα Ascl. 33 ἢ A2S: τουτέστιν Ascl.: τουτέστιν ἢ A1LF
[704]: 175
[705]: 5 μὴ μένοντα Ascl. 11 παρὰ ex Metaph. vulg. Bonitz, idemque fort, habet Α: περὶ LF 16. 17 φυσιολόγων· ὁμολογοῦμεν γὰρ ἄλλο μὲν στοιχεῖον L 22 αὐτῷ LF: αὐτὸ Α 28 αἰτίαν τινὰ A2S: αἴτια τινὰ LF: αἴτια τινὸς A1: αἴτια νυνὶ Ascl. 29 αἰτίαν LFS Ascl.: αἰτίας Α αὐτὸ A1LF: αὐτῷ Α2 31 οὐ γὰρ] non tantum S 34 οὐκέθ’ A1LF: οὐχ Α2 οὐκ ἐδόκει L
[706]: p. 1000a27
[707]: 2 τῷ LF: τὸ A 2. 3 ἐκ—τούτου] ἔξω τοῦ ἑνός· ἅπαντα γὰρ ἐκ τούτου Metaph. 5 ὅσα τ’ ἦν ὅσα τ’ ἔστιν] Empedocl. fragm. v. 128 ed. Mullach 9 μὴ LFS: om. A 21 αὑτοῖς LF: αὐτοῖς Α 23 τὰ τῶν ἄλλων] τἄλλα LF αὐτῷ LFS: αὐτῷ Α 25 ἐπεὶ—λέγει (27) LF: om. Α 27 μὴ νοεῖν ἢ νοεῖν Α2 28 πλεονεκτῶν LF: πλέον ἐκ τῶν Α 29 νεῖκος καὶ γινόμενος καὶ φθειρόμενος καὶ μηδὲν L 30 "post στοιχείων fort, addendum πλέον Bonitz 31 ἐξ αὐτῶν] ἓν αὐτῶν coni. Bonitz
[708]: 2 φιλία—παρέθετο LF: φθείρει om. A1: φιλία τοιοῦτον φανερόν Α2 4 τῆς φθορᾶς L 5 εὔλογον A2FS: εὐλόγως A1L 7 νείκει ὥστ’ e S Bonitz: νείκει LF: οἰκείῳ Α μόνον· οὐ γὰρ LF: μόνον γὰρ Α 8 αὐτὸ σύνθεσίς τις corrupta sunt: exspectes ἀλλὰ σύνθεσίς τις ὧν 11. 12 τὸν θεόν om. A2S 15 post φησὶ add. τοῦτο Α2 16. 17 ὁμολογούμενον ὃ εἰρηκέναι τὰ ἐκ τῶν αὐτῶν ἀρχῶν φθαρτὰ ὁμοίως A1LF 17 μὴ om. A1 18 τὰ δὲ φθαρτά A2: om. A1LF καθ’ οὓς LF: om. A 19 πάντα—αὐτῶν del. 25 φθείρονται LF: φθείρεται Α 28. 29 ἵσταιντο utrobique Ascl. 31 ἵσταται LFS: ἵστατο A 32 ἐκείνη c. S Bonitz: ἐκείνης ALF Ascl. 34 τὸ LF: τὼ A 35. p. 222,1 τῷ καὶ—βαδίζει LF: τῷ καὶ ἵσταται εἰ καὶ βαδίζει Α1: τῷ εἴτε καὶ ἵσταται εἴτε καὶ βαδίζει A2
[709]: p. 1000b28
[710]: 178