Pular para o conteúdo

Numeri (Vulgata Clementina)

Capítulo 24

Capítulo 24

1 Cumque vidisset Balaam quod placeret Domino ut benediceret Israëli, nequaquam abiit ut ante perrexerat, ut augurium quaereret : sed dirigens contra desertum vultum suum,

2 et elevans oculos, vidit Israël in tentoriis commorantem per tribus suas : et irruente in se spiritu Dei,

3 assumpta parabola, ait : Dixit Balaam filius Beor :
dixit homo, cujus obturatus est oculus :

4 dixit auditor sermonum Dei,
qui visionem Omnipotentis intuitus est,
qui cadit, et sic aperiuntur oculi ejus :

5 Quam pulchra tabernacula tua, Jacob,
et tentoria tua, Israël !

6 ut valles nemorosae,
ut horti juxta fluvios irrigui,
ut tabernacula quae fixit Dominus,
quasi cedri prope aquas.

7 Fluet aqua de situla ejus,
et semen illius erit in aquas multas.
Tolletur propter Agag, rex ejus,
et auferetur regnum illius.

8 Deus eduxit illum de Aegypto,
cujus fortitudo similis est rhinocerotis.
Devorabunt gentes hostes illius,
ossaque eorum confringent, et perforabunt sagittis.

9 Accubans dormivit ut leo,
et quasi leaena, quam suscitare nullus audebit.
Qui benedixerit tibi, erit et ipse benedictus :
qui maledixerit, in maledictione reputabitur.

10 Iratusque Balac contra Balaam, complosis manibus ait : Ad maledicendum inimicis meis vocavi te, quibus e contrario tertio benedixisti :

11 revertere ad locum tuum. Decreveram quidem magnifice honorare te, sed Dominus privavit te honore disposito.

12 Respondit Balaam ad Balac : Nonne nuntiis tuis, quos misisti ad me, dixi :

13 Si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri, non potero praeterire sermonem Domini Dei mei, ut vel boni quid vel mali proferam ex corde meo : sed quidquid Dominus dixerit, hoc loquar ?

14 verumtamen pergens ad populum meum, dabo consilium, quid populus tuus populo huic faciat extremo tempore.

15 Sumpta igitur parabola, rursum ait : Dixit Balaam filius Beor :
dixit homo, cujus obturatus est oculus :

16 dixit auditor sermonum Dei,
qui novit doctrinam Altissimi,
et visiones Omnipotentis videt,
qui cadens apertos habet oculos :

17 Videbo eum, sed non modo :
intuebor illum, sed non prope.
Orietur stella ex Jacob,
et consurget virga de Israël :
et percutiet duces Moab,
vastabitque omnes filios Seth.

18 Et erit Idumaea possessio ejus :
haereditas Seir cedet inimicis suis :
Israël vero fortiter aget.

19 De Jacob erit qui dominetur,
et perdat reliquias civitatis.

20 Cumque vidisset Amalec, assumens parabolam, ait : Principium gentium Amalec,
cujus extrema perdentur.

21 Vidit quoque Cinaeum : et assumpta parabola, ait : Robustum quidem est habitaculum tuum :
sed si in petra posueris nidum tuum,

22 et fueris electus de stirpe Cin,
quamdiu poteris permanere ? Assur enim capiet te.

23 Assumptaque parabola iterum locutus est : Heu ! quis victurus est,
quando ista faciet Deus ?

24 Venient in trieribus de Italia :
superabunt Assyrios, vastabuntque Hebraeos, et ad extremum etiam ipsi peribunt.

25 Surrexitque Balaam, et reversus est in locum suum : Balac quoque via, qua venerat, rediit.