Capítulo 42
1 Ecce servus meus, suscipiam eum ;
electus meus, complacuit sibi in illo anima mea :
dedi spiritum meum super eum :
judicium gentibus proferet.
2 Non clamabit, neque accipiet personam,
nec audietur vox ejus foris.
3 Calamum quassatum non conteret,
et linum fumigans non extinguet :
in veritate educet judicium.
4 Non erit tristis, neque turbulentus,
donec ponat in terra judicium ;
et legem ejus insulae exspectabunt.
5 Haec dicit Dominus Deus,
creans caelos, et extendens eos ;
firmans terram, et quae germinant ex ea ;
dans flatum populo qui est super eam,
et spiritum calcantibus eam :
6 Ego Dominus vocavi te in justitia,
et apprehendi manum tuam,
et servavi te :
et dedi te in foedus populi,
in lucem gentium,
7 ut aperires oculos caecorum,
et educeres de conclusione vinctum,
de domo carceris sedentes in tenebris.
8 Ego Dominus,
hoc est nomen meum ;
gloriam meam alteri non dabo,
et laudem meam sculptilibus.
9 Quae prima fuerunt, ecce venerunt ;
nova quoque ego annuntio :
antequam oriantur,
audita vobis faciam.
10 Cantate Domino canticum novum,
laus ejus ab extremis terrae,
qui descenditis in mare, et plenitudo ejus ;
insulae, et habitatores earum.
11 Sublevetur desertum et civitates ejus.
In domibus habitabit Cedar :
laudate, habitatores petrae ;
de vertice montium clamabunt.
12 Ponent Domino gloriam,
et laudem ejus in insulis nuntiabunt.
13 Dominus sicut fortis egredietur,
sicut vir praeliator suscitabit zelum ;
vociferabitur, et clamabit :
super inimicos suos confortabitur.
14 Tacui semper,
silui, patiens fui :
sicut parturiens loquar ;
dissipabo, et absorbebo simul.
15 Desertos faciam montes et colles,
et omne gramen eorum exsiccabo ;
et ponam flumina in insulas,
et stagna arefaciam.
16 Et ducam caecos in viam quam nesciunt,
et in semitis quas ignoraverunt ambulare eos faciam ;
ponam tenebras coram eis in lucem,
et prava in recta ;
haec verba feci eis,
et non dereliqui eos.
17 Conversi sunt retrorsum, confundantur confusione,
qui confidunt in sculptili ;
qui dicunt conflatili :
Vos dii nostri.
18 Surdi, audite,
et caeci, intuemini ad videndum.
19 Quis caecus, nisi servus meus ;
et surdus, nisi ad quem nuntios meos misi ?
quis caecus, nisi qui venundatus est ?
et quis caecus, nisi servus Domini ?
20 Qui vides multa, nonne custodies ?
qui apertas habes aures, nonne audies ?
21 Et Dominus voluit ut sanctificaret eum,
et magnificaret legem, et extolleret.
22 Ipse autem populus direptus, et vastatus ;
laqueus juvenum omnes,
et in domibus carcerum absconditi sunt ;
facti sunt in rapinam, nec est qui eruat ;
in direptionem, nec est qui dicat : Redde.
23 Quis est in vobis qui audiat hoc,
attendat, et auscultet futura ?
24 Quis dedit in direptionem Jacob,
et Israël vastantibus ?
nonne Dominus ipse, cui peccavimus ?
Et noluerunt in viis ejus ambulare,
et non audierunt legem ejus.
25 Et effudit super eum indignationem furoris sui,
et forte bellum ;
et combussit eum in circuitu, et non cognovit ;
et succendit eum, et non intellexit.