[522]: 24 ἐστιν, ⟨οὐδ᾿ ὅλως αὐτὸ ἐνδεικτικόν ἐστιν⟩. ἐστι ⟨τὸ αἰσθητόν, οὐδ’ ὅλως αὐτὸ ἐνδεικτικόν ἐστιν⟩. ἅδ’. Heintz ἄρα suspectum, sed cf. p. 353, 12. 523, 13 1 γε om. cett. 4 τὸ νῦν Fabr. 6 ⟨ὁ⟩ δεύτερος ⟨τῷ⟩ τρίτῳ Kayser 8 δὲ ⟨καὶ⟩ τὸ N ἀλλὰ μὴν coll. p. 339, 11 13 τὸ ϛ 14 φαίνεται Bekk. : φαίνεσθαι G 14 καὶ — 16 φαίνεσθαι L: om. Ες: in margine similia add. N, quae hodie vix legantur 16 φαίνεται Rüstow 17 ἀπαραμποδίστους (oυ ex ω) L cf. ad p. 328, 11
[523]: 22 ὄντες LEς: ἔχοντες N 26 ἀγγείων Kalbdleisch (cf. p. 331,26): ὠτίων N (prob. Kochalsky): αἰτίων LEς 30 προσπίπτει Bekk.: προπίπτει G 1 ἐρεσιστράτω ϛ 2/3 ἐντάσεως N 6 φαίνεται Rüstow (cf. ad p. 334, 16) post φαίνεσθαι E repet. p. 334, 3 οὐκ ἄρα — 5 μὲν ἔ|, undefined quae postea delevit Bekk. cf. p. 336, 16
[524]: 224—226 ~ Hyp, ΙΙ 157—158.
[525]: 21/22 συνεπόμενον E 27 λόγος LEς: οὗτος N 29 ἔχει 2 δὲ add. Bekk. 7 ⟨ᾖ⟩ συνεστὼς Bekk. dubit. 13 τό Bekk.; τότε G 15 ⟨τὸ⟩ λοιπὸν Kochalsky
[526]: 23 ἀποφατικὸν LEABR: ἀποφαντικὸν NV συμπεπλεγμένον ϛ 7 ὁποῖοί εἰσιν Ες: οἱ ποῖοι εἰσὶν L: ὁποῖ.. εἰσιν N relictum est 2 fere litterarum) 8 εἰ om. N 13/14 πεπληγμένοι L 15 καὶ αὐτοὶ transpos. post ἔνα N 15-338, 12; in textu corrupto pauca mutavi desperans de ipsius Sexti verbis redintegrandis
[527]: 234 ~ 215.
[528]: 19 ἐκ ⟨τοῦ⟩ πρώτου V πρώτου <καὶ possis ⟨καὶ δευτέρου⟩ et similia 22 <εἰ ἡμέρα ἔ. Kochalsky 1. 1. p. 83 sqq.: ⟨ἡμέρα ἔστιν, καὶ⟩ καὶ> 24 ἀναλύσοντες ’ς 25 διαλεκτικὸν Eς: διάλεκτόν NL 30 φῶς ἔστιν add. Fabr. : εἰ ἡμέρα ἔστι, φῶς ἔστιν Kochalsky (v. ad v. 22) 1 τὸ add. Rüstow 4 ἄρα del. Kayser 5 ⟨ὅπερ⟩ δυνάμει Rüstow 6 παραλελειμμένην AB ⟨δὲ⟩ μετὰ ⟨ὃ⟩ τάξαντες Kochalsky coll. p. 339, 4. 15 7 προσλήψεως Heintz: προλήψεως G 10 τὸν N: om. LEς <εἰ εἰ Kochalsky: ⟨ἡμέρα ἔστιν, καὶ⟩ εἰ Rüstow 11 post ἔστιν prius add. Kochalsky: ἀλλὰ μὴν ἡμέρα ἔστιν· εἰ ἄρα ἡμέρα ἔστιν, φῶς ἔστιν; Rüstow: εἰ ἄρα ἡμέρα ἔστιν, φῶς ἔστιν.
[529]: 16 πᾶσι scr. : ἅπασι G 17 ⟨εἰ⟩ ἔστι N 18 τὰ οm. N 19 τὰ δέ γε — 20 φαίνεται huc transposuit Kochalsky coll. p. 333, 30sqq.: post φαίνεται (v. 22) G 31 τὸ alt. om. NV 2 ἔγκειται Bekk.: ἔκκειται G 2/3 συνακτικὰ NL: συνεκτικὰ Eς 4 ὅπερ Kochalsky (cf. ad p. 338, 6) 4/5 τοῦ τρόπου Kochalsky coll. p. 338, 25. 339, 12
[530]: 12 πρώτου E ἀνάληψις N 14 οὐχὶ G: οὐχὶ ⟨καὶ⟩ εἰ Rüstow 17 lacunam, quam statuit, sic fere explet kochalsky: <λόγου συμπέρασμα τὸ “οὐκ ἄρα τὰ τρίτῳ ἀν’. 20 ⟨ἄρα ἐστὶ N 22 οὐχὶ — 23 φαίνόμενα“⟩ om. ϛ 23 φαίνεται. ⟨οὐκ ἄρα τὰ φαινόμενα πᾶσι ὁμοίως διακειμένοις παραπλησίως φαίνεται καὶ⟩ 31 καὶ — 32 φαίνεται bis exaraverunt LE 1/2 ἐπ’ ἔσης πᾶσιν N 3 ἔσται N 4 καθ’ ὃν Heintz 6 ἀπαραποδίστους NE: ἀπαραμποδίστους L: ἀπαραποδίστως ς: ἀπαρεμποδίστους Fabr. (cf. ad p. .328, 11. 334, 17)
[531]: 245—253 ~ Hyp. II 104—106.
[532]: 10 πᾶσι N (iam ab Herveto coniectum): φασίν Eς: om. L 11 προσπίπτειν N: προπίπτειν G 12 τῶν add. Bekk. ὁμοίως ϛ 17 ἀποφάνσεις Kayser 25 τὰ—26 χρείαν om. ϛ 26 τὰ ⟨δὲ⟩ σ. N 29 ἠπορείσθω ϛ 30 δὴ ϛ 31/1 προειληφότων Bekk.: προληφότων N: προσειληφότων LEϛ 5 συνημμένῳ LEg: συνημμένοις N
[533]: 12 εἰ om. RV, supra lin. add. L 14 ἐπ’ add. Gen. 18 τε om. N 23 εἷναι Bekk. dubit. 5 δὴ ἐν Ν: οὖν LEς 6 τοῦ del. Kochalsky
[534]: 11 συνημμένον N 12 οὐδ’ Heintz 13 ἀρχομένῳ Αrnim: ἀρχόμενον G 14 λήγοντι Arnim: λῆγον G γὰρ Heintz sec. ἀρχόμενον (iam enim): γε NLE: γέ τοι ’ς 17 τὸ Heintz 18 ιὐ Heintz 19/20 προσέπιπτεν Bekk. : προύπιπτεν G 20 ἔστιν add. Bekk. 23 ἔχει LA 29 τὸ add. Bekk. 3 εἰ om. N 4 τὸ Kochalsky: εἰ G ἔχειν Kochalsky 6 ἔστι ⟨τὸ⟩ Heintz
[535]: 258 cf. §§ 76—77. Hyp. II 107—108. adv. math. I 157.
[536]: 20 ἀπ’ V, in margine γρ. ἐπὶ 29 δεῖ G: δύναται Bekk. dubit. 2 ⟨μόνον⟩ ἀλλὰ LEς 3 οἱ ante ’στ’. del. βασιλείδην ς: βασιλίδην NLE
[537]: 16 post 17 Στοᾶς transp. N 19/20 προυφεστήκῃ N (sic): προϋφεστήκοι LEς 20 προπεπιστῶσθαι Bekk.: εῦσθαι 28 μέν ⟨τι⟩ Bekk. dubit. 31 σημεῖον ϛ τε N: τι LEς: Kayser
[538]: 265 cf. Hyp. II 110—112.
[539]: 7 ἄλλων δὲ N: ἄλλων LEς: ἀλλὰ μὴ Bekk. sec. Hervetum (non autem) 10 προεπικεκρίσθαι Fabr. secundum Hervetum: προσεπικ. G 12 τὸ prius del. Kochalsky εἴτε ⟨γὰρ καὶ⟩ κατὰ N τὸ add. Kochalsky Διόδωρον ⟨ἢ τὸ ἔμφασιν⟩ Kochalsky coll. p. 82, 14 (at cf. v. 13 ἄλλως πως, demonstratur Sextum hic brevius locutum esse) 13 τούτου Bekk. : τούτων G 16 προειρημένοις N ὑγιὲς ⟨συνημμένον τὸ τούτου⟩ κρ. Kochalsky (at cf. p. 314, 3. 7. 8) 17 τοιοῦτο Bekk. : τοῦτο G 18 σημείου <τε καὶ τοῦ σημειωτοῦ vel σημείου ⟨τε καὶ σημειωτοῦ⟩ Kochalsky Bekk.: ἐπεὶ G 28 εἰς prius N: ἧ LEς
[540]: 1 ἐπὶ ψεῦδος LEς: ἐπ’ ἀληθὲς N 5 καθηγεῖται Bekk. Herveti versionem: καθηγεῖσθαι G 6 μηδ’ ἀρχὴν Bekk. secundum Herveti versionem: δὲ μὴ ἀρχὴν G (δὲ μὴ τὴν ἀρχὴν N sec. Kochalsky-Nebe) 9 πολλάκις del. Bekk. 10 ⟨τὰ⟩ κατὰ LEς 17 τοῦ Bekk.: τὸ G εἴπερ LEϛ: οὗπερ
[541]: 277—278 ~ Hyp. II 131.
[542]: 1 καταστ. γνώρ. N 2 λήγοντος secl. Bekk. 3 σημεῖον 10 ὁποῖον om. N 19 τι post λεκτέον G, unde Bekk. dubit. λεκτέον ⟨ἐσ⟩τὶ: post εἶναι transp. Kochalsky coll. p. 349, 4 et 7/8 23 γὰρ om. L 80 τε Bekk.: δὲ G συνωμολόγηται Arnim coll. p. 351, 1/2 ἀνωμολόγηται G
[543]: 279 ~ Hyp. II 10. 281 — 282 ~ Hyp. II 131.
[544]: 281—284 cf. §§ 466—469.
[545]: 32 ἔστιν Κοchalsky αὐτὴ N 2 συνημμένον Bekk. : συμπεπλεγμένον G (def. Arnim et Heintz) συμπεπλεγμένον ⟨ἔστι κίνησις καὶ⟩ εἰ Heintz coll. p. 88,5. 377,21. 378, 24. ⟨καὶ ἔστι κίνησις⟩ Arnim διὰ — συμπεπλεγμένον 10 τὸ om. ς 11 δὲ G cf. p. 386, 23. 387, 1. 12: τε Kayser 14 ἀνελοῦσιν Bekk. : ἂν ἔχουσι LEς: ἐκφέρουσι N γὰρ LEς: δὲ N 15/16 σημαίνουσί ⟨τι⟩ Κοchalsky 19 ἔστι ⟨τι⟩ Kochalsky
[546]: 31/32 τὸ δεύτερον del. Kochalsky coll. p. 388, 16 sq. 6 τὴν ⟨ἀντίθετον⟩ scribi vel τὴν deleri iubet Heintz; sed est verbum ἔξει (sibi habebit sententiam aliam, atque eam quidem, quae est prorsus contraria) cf. v. 28 ἀντιτιθεμένην LE: ἀντιθεμένην Ν ϛ ἀληθές ⟨ἐστι⟩ Heintz 7 τὸ Bekk.: τοῦ 8 τὸ LEς: τοῦ N 12 lacunam sic fere expleam: εἶναι, ⟨συνεστώς, ᾦ ἀκολουθεῖ πάντως αὐτὸ ἀληθὲς εἶναι⟩ vel ⟨ὥστε ἀναγκαῖον αὐτὸ ἀληθὲς εἶναι⟩ ἐπεὶ coll. p. 101, 13. 388, 23 sqq. ἐπεὶ ⟨οὖν⟩ vel similia Bekk. dubit. 13/14 δ’ ἀεὶ scr. : δὲ καὶ 15 καὶ del. Kochalsky, καὶ ἐπὶ Heintz dubit.
[547]: 28 τὸ prius del. Kochalsky coll. p. 350, 3 ἀκολουθοῦν (deleto τὸ) Heintz coll. p. 350, 3. 359, 30. 389, 6. at cf. ad v. 6 τὸ alt. om. L 30 ὅπερ — 350, 2 μὴ εἶναι σημεῖον om. ς 30 συναχθ. — 31 ἐπιφορά om. E 31 τὸ N 1 καὶ μὴν ⟨καὶ⟩ N 2/3 ἐπεὶ τῶν ἡγουμένων N 7 τάξει LEς: ἕξει N 9 ἔτι N 11 εἰ καὶ Heintz dubit. 13 νοητικῶς Kayser: μόνον νοητικὸν Heintz κατεσκευάσθαι NEABR: κατασκευάσθαι V: κατασκευάζεσθαι L 21 νώ . . . . . N spatio relicto
[548]: 22 ἄμφρονα L ἄφρονα τυγχάνειν om. N spatio relicto 23/24 ὁ πρ. λόγος om. Ν spatio relicto 25 | ειναι· διχ | om. N spatio relicto τε ⟨ἐνδιαθέτῳ⟩ Heintz coll. p. 347, 24 27/28: ἐννοίᾳ ἀκολουθίας Kayser cf. p. 347, 27. 566, 7 : ἐν τῆ ἀκολουθία G : ἤδη τῇ ἀκολουθία Bekk. dubit, 28 οὔ τοί ϛ (sic): οὔτι NLE 5 οὐ NLE: ἐν ϛ 7 περὶ τοῦ σημείου Kayser coll. p. 358, 12 (at hic sunt intellegenda argumenta contra indicium prolata) 10 τὰ — 11 σημεῖον tamquam glossema secl. Kayser 11 ἀκολουθούσης Kayser dubit. 16 καθ’ — 20 φωνὰς om. E 16 περὶ ἡμᾶς Kayser 17 δ’ ἐπεὶ Heintz coll. p. 327,7. 361, 25. 370, 22: δὲ G
[549]: 19 ⟨τοίνυν⟩ οὐδ’ Bekk. : οὐδ’ ⟨εἰ⟩ Gen. Bekk. (qui ἔτι ἔλεγον rectius putabat): ἐπελέγετο G 23 ⟨ὅπερ ἔλεγον⟩, ἀγνοοῦντες Kochalsky 24 ἀδήλων Kayser 29 post πάντων lac. maioris ambitus stat. Heintz 6 ἔλεγον Bekk. cf. p. 349, 13: ἐλίγομεν G 7/8 ὑποκέηται Bekk.: ὑπόκειται G 8 ἀναγκαῖον ⟨μὲν⟩ Bekk. dubit. 8 τῶν — 12 ὑποκέηται bis in N 9 τούτου G: τοῦ πρώτου Heintz 11 τι alt. om. L, del. Kochalsky coll. v. 14 et p. 348, 26 12 ὑποκέηται Bekk.: ὑπόκειται G (cf. ad v. 7/8) 13 τούτου G: τοῦ πρώτου Heintz
[550]: 19 τι add. Bekk. 22 καὶ — 24 σημεῖον om. E 24 ὧς — 25 σημεῖον bis exaratum in N 25 εἰ NLEABR: εἰς V: del. Bekk. 26 ἀπόφασιν G: ἀπόφανσιν Gen. 27 χρήσαιτο Kayser: χρήσητο N: χρήσηται LV: χρήσεται EABR τῶ G: τούτῳ 28 μὴ om. N 29 περιτρέπεται NLE: περιτραπήσεται ϛ 30 μηδὲν LEς: μηδ’ N ἐκ περιουσίας Heintz coll. p. 327,1. 344, 23: περιτροπῆς G 31 ὁμολογείσθω Heintz: ὁμολογεῖσθαι G μὴ del. Kochalsky 1 τι add. Kochalsky 3 δὴ ϛ 5 ἀορίστῳ ὄντι Kochalsky: ἀόριστόν τι G: ἀορίστῳ Bekk, τὸ τόδ’ N: τοῦτο δ’ LEς 10 ⟨δὲ⟩ διὰ Kochalsky dubit. ἐπὶ G
[551]: 299 ~ Hyp. II 134—135.
[552]: 301—304 ~ Hyp. ΙΙ 135—138.
[553]: 11 τι om. N 12 ὑποτάττει N 17/18 ἕτερον ’ς et E (sed corr.) 20 δὲ Bekk.: τε G 27 ὅτι LAB
[554]: 305—310 — Hyp. ΙΙ 140—143.
[555]: 10 εἰ om. L 19 ⟨εἰ⟩ ἡμέρα N 20 δοθέντος ⟨μὲν⟩ (at cf. ad p. 298, 24) 26/27 οἱ δὲ ἀσύνακτοι ὑπάρχουσιν ς 27 εἰ V 32 τὸ ϛ εἰ del. Κοchalsky
[556]: 6 εἶναι N (addiderat iam Hervetus): om. LEς 9 οἱ add. Bekk. 11 οὐκ om. ς 12 πάλιν ⟨οὗτος⟩ Heintz 13 ὡς Kayser, post οὐκ (v. 20) transp. Heintz coll. p. 89, 11 17 οὐτοσὶ Bekk. coll. p. 89, 8: τόδε N: εἰ LEς 22 ἀποφάσει G (cf. p. 89,12): ἀποφάνσει Gen. 23 τε L 24 νοητῶν (restituerat iam Hervetus) Ν: ὄντων LEς 27 κατασκευασθαι N 29 διὰ Gen. (quorum in codice legebatur in margine διότι διὰ): διότι G
[557]: 311 ~ Hyp. II 139.
[558]: 313 ~ Hyp. II 141.
[559]: 14 εἶναι Bekk. dubit.: ἔτι G: ⟨εἶναι⟩ ἔτι 18 ταὐτὰ ς: ταῦτα NLE 20 πλουτήσει — 21 οὗτος prius om. L 20 οὑτοσὶ δὲ Bekk. coll. p. 89,8: ὅδε Ν: εἰ Eς 21 ἄδηλον Fabr.: δῆλον G 22 οὐκ ἔστι G: οὐκέτι Bekk. ἀποδεικτικὸς Heintz: ἀποδεικτικὸν G
[560]: 316—320 ~ §§ 145—160. Hyp. II 97—103.
[561]: 3 περὶ om. N 5 τὸ om. L 9 τὸ alt. scr.: ὅτι Gr 10 ⟨καὶ⟩ ἕκαστον Gen. 12 λεγόμενα τῶ γένει ς (at cf. v. 20/21) 18 τὰ Bekk.: ἃ G 14/15 καταληφθησόμεθα N (ex ἃ v. 13 errore ortum) 18 ἐροῦμεν τοῦτό γε, ἅμα Bekk. dubit. 19 φάσκοντες et ὁμολογοῦντες sedem mutare iub. Bekk. an καὶ ⟨εἰδέναι⟩ καί τινα ἔχειν Gen. secundum Herveti veraionem 26 αὑτῆς L
[562]: 31 ⟨αὐτῆς⟩ τὴν? 1 ὕπαρξιν ⟨τῆς ἀποδείξεως⟩ 6 παντὶ Heintz cum Herveto (cuilibet) 7 τι N 9 πίπτειν om. N 18/19 ἀναπέμψαντας Fabr.: ἀναπέμψαντες G 19 ἐπ’ αὐτὸ LEς (cf. V. 15): αὐτῶ N 21 καθεστήκῃ N: καθεστήκοι LEς 23 τούτω AB: τοῦτο VR 28 ταύτῃ N
[563]: 327—334 ~ Hyp. ΙΙ 180—181.
[564]: 1 σκότω σχεδὸν ϛ 6 οὖν om. ϛ οἶδεν BVR 18 ἀποφάσει G: ἀποφάνσει Fabr.
[565]: 31 τούτῳ Gen.: τούτων G (in N comp. scriptum) 32 τῷ Κοchalsky: τῶν N: τῶ μὴ LEς 5 δ’ del. Bekk. 7 εἰ del Bekk. ἐπ’ ἀληθὲς ⟨τὸ ‘‘ἔστι κενόν”⟩ Kochalsky 9 εἰ del. Bekk. 17 διάφορα N δίαφωνα δὲ ὄντα καὶ ἅδ’. vel τὰ δὲ διάφωνα καὶ ἅδ’. Kochalsky 20 τῷ ἀποδεικνυμένῳ Bekk.: τῶν ἀποδεικνυμένων G 21/22 λόγος Kayser dubit. at cf. p. 261, 19. 262, 8 23 ἔστιν ἄδηλος N 24 φωνῶν Heintz dubit. coll. v. 28
[566]: 331a
[567]: 332a
[568]: 337 sqq. cf. Hyp. II 1 sqq.
[569]: 26 συνεστήκοι ς (cf. ad p. 358, 21) 2 ἡ om. edd. 5 πρότερον N: πρότερον, ⟨εἰ⟩ Heintz coll. p. 56, 20. 231, 22 11 ζητεῖτε LEς (cf. p. 56, 21sqq.): ἐρωτᾶτε N (cf. ad v. 13) 13 ἐρωτουμένου N (unde eius autoschediasma ad v. 11 deprehenditur) post δεῖν add. τοῦ ζητεῖν vel τῆς ζητήσεως Heintz coll. p. 58, 24 sqq. 393, 22 14 τις om. N 20 ἀξιοῦν ἔχειν N καὶ om. N
[570]: 333a
[571]: 334a
[572]: 335a
[573]: 336a
[574]: 337a
[575]: 25 μίαν om. N προσέπιπτεν Bekk.: προύπιπτεν G 26 καὶ alt. om. LEAB 3 διδόναι N: διδόντι LEς 7 ἐπεί τοί γ’ αἱ N 17 ἔχομεν ⟨μὲν⟩ Bekk. dubit. 19 καὶ prius om. N
[576]: 23 τίνι LEς: τοίνυν N ⟨τῆ⟩ ἀποδείξει N 4 λόγοις Heintz coll. p. 361, 4/5 8 ἀποδειχθῆναι Kayser coll. p. 364, 15 17 ἐκπίπτειν N
[577]: 345 ~ §§ 383—384. Hyp. II 172.
[578]: 25 καὶ ⟨αὐτὴ⟩? ἐκκαλυψόντων Kayser 38 θ’ Bekk.: δ’ G 6 ἀλλὰ om. L 10 ἢ οὐκ ἔχει addidi coll. p. 96, 28 et 371, 23: ἢ οὐκ ἔχει. ἀλλ’ εἰ μὲν ἔχει, εἰδικὴ ἔσται ἀπόδειξις Bekk. δέ N: γάρ LEς 11 ἢ οὐκ ἔχει inser. Kochalsky εἴδους, cum verba τάδε δέ — εἴδους tamquam parenthesin includat 15 τὴν ⟨πρώτην⟩ ἀπόδειξιν Bekk. (cf. Kochalsky l. l. p. 88)
[579]: 23 οὔτε ὑπὸ NL: οὔτε δὲ ὑπὸ Ες ἐκείνης L 27 ⟨εἷς⟩ τῶν? 30 οἶον τὴν Bekk.: τινα G ⟨οἷον⟩ ὅτι Koclialsky τινα, quod ad μίαν refert) 2 ⟨τὸ⟩ γένος 3 τοῦτο μὲν δοκεῖ εἶναι L εἶναι om. N 6 ὅτι scr.: ὁ G: deL Bekk.: ⟨ὅτι⟩ ὁ Kochalsky ἔχει G: ἔχειν Bekk. 8 αὐτῆς Gen.: αὐτοῖς G πιστωθῇ Kayser 11 μὴ ὁμογενῶν vel ἀνομογενῶν Hervetus 12 προχειρίσηται Bekk.: -ήσωνται Ν: Ες: -ίσονται L 15 περὶ τὴν N
[580]: 18 δυνήσονται N 23 ἐξ om. N 26 τῶν prius om. N 7 αὐτῆς NLE: om. ς del. Bekk.: ταύτης Heintz dubit. 9 ἢ Fabr.: εἰ G 12 μόνον ΝLς: μὲν E 14 προεστῶτας ⟨διαφωνοῦντας⟩ Kayser 15 ἔλεξε βέβαιον ς 16 διαιρέσεις ς et E (sed del. ς) ὥστε ἂν G
[581]: 23 τὰ om. N 29 ληπτά Heintz coll. p. 367, 5. 696, 18 sqq. (sed idem valet vox λήμματα, qua concessum aliquid significatur): πιστά Rüstow coll. p. 367, 16 30 ὅτι add. Fabr. 3 πολλῶν L 4 γὰρ om. N 7 τὰ ⟨μὲν⟩ φ. N 17 καθ᾿ αὑτοῦ Kochalsky χωρεῖ N: χρῆται LE ς μὲν add. Bekk.
[582]: 23 εὑρίσκετο Bekk.: εὑρίσκεται G 30 ἐκβαλεῖν Bekk.: ἐκβάλλειν G 4 διάφωνά G: διαφωνία Gen. 7 post ἑτερόδοξοι excidisse puto: ⟨τὰ μὲν φαινόμενα οὐ πάντως τιθέμενοι⟩ simile quid (cf. p. 367, 7), Heintz: ⟨αὐτοί, οὐ ψιλὴ φάσει οὐδ’ ἀναποδείκτως τὸ ὅτι τοῖς φαινομένοις δεῖ πιστεύειν ἀξιοῦντες⟩, cum 8 καὶ ἄλλως—9 πιστεύειν deleat δ’ G: τ’ Fabr. 8 τὸ LEς: τε N: πόθεν Bekk. 9 post πιστεύειν Kochalsky add. ⟨ἐκ λόγου μόνον οἷόν τε κρατύνειν⟩ vel simile quid coll. v. 3 οὐκ ἄρα τὰ φαινόμενα Heintz (ut Bekk. p. 248, 15): οὐ γὰρ τὰ φαινόμενα V: οὐ τὰ φαινόμενα γὰρ NLEABR
[583]: 369—378 ~ adv. math. III 7—17.
[584]: 14/15 παραστῆσαι N 19 μὲν add. Bekk. 25 δὲ οὐ N: γὰρ LEς 28 παριστᾶν Bekk.: περισπᾶν G 29 τῶν ἀναγκαίων N 30 ἀδύνατον Kayser coll. p 508, 27 1 ἡ om. LEς at cf. V. 19/20 2 τι ΝΕς (cf. p. 698, 19. 22. 29): τις L: edd. 7 ἀσθενὴς add. Bekk. 8 πάλιν om. Hervetus θησόμεθα vel θήσομεν Heintz coll. p. 698, 25
[585]: 14 δὲ om. ς 17 βασταζόμενος N 20 ⟨τὸ⟩ τὰ coll. p. 699, 14 22 τὸ G: τῷ edd. 22/23 ὀκτὼ G: δὶς τρία Fabr. 23 lac. stat. Kochalsky, quam sic fere explet coll. p. 699, 15 sqq.: ⟨εἰ γὰρ τὰ τρία τέσσαρά ἐστι, τὰ ἐξ ὀκτὼ γενήσεται. ἀλλὰ μὴν τὰ τρία τέσσαρά ἐστιν, ὡς ἡ ὑπόθεσις δίδωσιν· τὰ ἄρα ἐξ ὀκτώ ἐστιν.⟩ 25 τούτῳ), ⟨ταὐτὸ⟩ Heintz deleto τὸ v. 25 et 26 26 τὸ del. Bekk. τὸ μὴ δεῖν αὐτόθεν ἀξιοῦν τι λαμβ. Meineke (et antea Hervetus: non oportere quidquam velle ex se ipso sumere) 9 ἐστὶν om. L
[586]: 15 τούτων et αὐτὰ Heintz coll. p. 700, 14: τούτου et αὐτὸ G 20 ἂν add. Kayser ὡς (= ὥστε) Kochalsky: καὶ G: τὸ Bekk. dubit. καὶ ⟨ἔδει⟩ Kalbfleisch 21 rco E: ⟨καὶ⟩ τὸ 23 ἀκολουθεῖν N: ἀκολουθεῖ LEς 27 κἀν παρενθήκης Bekk. dubit.: καὶ παρενθήκη Kochalsky coll. Herodot. VII 171. Pausan. I 8, 1 30/31 ὅς ἐστιν ἀπορώτατος Bekk. coll. p. 384, 16. 401, 12 9 τὴν om. Gen.
[587]: 383—384 ~ § 345. Hyp. II 172.
[588]: 385—390 ~ Hyp. II 173—176.
[589]: 11 ἔχοντας Bekk.: ἔχοντες G 14 κινεῖν om. N καίτοι εἰ ⟨καὶ⟩ Heintz sec. Hervetum (quamquam etsi) 23 ἐπιφορὰς 28 ἐπεὶ Heintz coll. p. 96,29 30 γε om. ς 31 περὶ N: om. LEς
[590]: 391—395 ~ Hyp. II 177—179.
[591]: 15 ἡ om. N 17 πρὸς ὃ Kayser 19 ἑτέροις V 20 ἡ om. L <ἡ< ἀπόδειξις N 27 <καὶ< οὐθείς N 29 λόγον Fabr. coll. p. 97,20: λῆγον Gr 31 τὸ ἐκ del. Bekk. 4 καὶ—5 ἀπόδειξις om. ς
[592]: 8 παραστήσοντος Kayser 14 ὅτι om. ς 22 προσπίπτειν N: προπίπτειν LEς 32 κατάληψις Hirzel coll. p. 177, 29. 224, 10. 374, 19 sqq.: ἀπόδειξις G 7 συγκατασκευάσθαι N
[593]: 400 ~ adv. dogm. I 372.
[594]: 14 μὴ NLE: μὲν ς 17 διὰ del. Bekk. 26 τῆς om. N 27 ἀκούσαντος N (cf. p. 240, 29): ἀκούοντες LEς 20—33: vide p. 240, 27 sqq. 31 διαφαινομένην N 2 μετὰ ⟨τῆς⟩ Gen.
[595]: 15 αὐτὸ — p. 377, 16 νὺξ ἔστιν om. E lacuna non indicata 15 αὐτῶ N: αὐτὸ LAB: αὐτό VR 23 ἀνίσταται N 26 τὸ add. Bekk. 29 ἑαυτῆς V: αὐτῆς NLABR 4 ἄλλων prius Gen.: ἀλλοίων G (ἀλλοί V)
[596]: 12 καὶ ⟨ὁ⟩ ὁπλ. edd.(cf. edd. (cf. ad v. 22) 18 lacimam quam coll. v. 14/15 sic reficit: ⟨ὥστε οἱονεὶ ἄπωθεν παρέχειν ἑαυτὰ εἰς μίμησιν⟩ τοῦ ἡγ 22 καὶ ⟨ὁ⟩ ὁπλ. 23 ἐστὶ Kochalsky: εἰσὶ G ἐδύνατο N: ἐδύναντο Lς 28 ὑποδεδειγμένων Fabr.: ἀπεληλεγμένων Bekk. dubit. 31/32 καὶ τὸν ἀποδεικτικὸν καὶ τὸν ἀληθῆ N 1 ante τὸν lacuna 7 litt. exstat in N, unde εἶναι suppl. Kochalsky
[597]: 7 ἔχον ς 7/8 τὴν πρόσληψιν del. Heintz dubit. 15 ⟨νύξ ἔστιν, καὶ⟩ εἰ Rüstow coll. v. 18 17 ἐπὶ del. Kochalsky LEς: συνάγειν N, quod coll. v. 12 tuetur Kochalsky (at p. 378, 18) 19 ποιοῦμεν — 22 ἔστι om. N 19 συλλογισμόν NLE: λογισμόν g: del. Arnim 20 συμπλοκῆς ‟νὺξ ἔστι καὶ εἰ νὺξ ἔστι, σκότος ἔστι”> Kochalsky λῆγον Arnim: λήγοντα G 21 ⟨οἷον τὸ⟩ τοιοῦτον Heintz ⟨εἰ⟩ νὺξ Arnim νὺξ — del. Kochalsky 22 ἔστι ⟨σκότος ἔστι⟩ Arnim: ἔστιν· ⟨ἀλλὰ μὴν νὺξ ἔστι· σκότος ἄρα ἔστιν⟩ Rilstow 23 ⟨τοῦ⟩ LEς 24 ἄρξεται Kochalsky: ἄρχεται G 26 τὸ add. Bekk. 27 τε Bekk.: μὲν G 28 συνακτικὸς ⟨λόγος⟩ Kochalsky dubit. 30 συνηγμένον N
[598]: 3 τὸ ante διὰ transp. Arnim 4 ὥσθ’ ὅταν Kochalsky ἐὰν Bekk. clubit. 5 ὁ τοιοῦτος Bekk.: τὸν τοιοῦτον G 6 ⟨ἡμέρα ἔστι, καὶ⟩ εἰ Rüstow 8 ψευδής N: ψεῦδος LEς (cf. v. ψεῦδος ⟨εἶναί φαμεν⟩ scribi aut ψευδής ἐστιν deleri iubet Kochalsky retento v. 5 τὸν τοιοῦτον 9 ἓν ἔχον τῶν N: ἐν ἐχόντων LEς λημμάτων Bekk.: συμπεπλεγμένον G 12 πέρασμα N 14 συμπλοκῆς ⟨καὶ ἐπὶ ψεῦδος λήγει τὸ συμπέρασμα⟩, Kochalsky 18 ἐὰν Kayser 22 τὸ ἀρχόμενον om. N 23 ἐστιν add. Heintz 24 εἰ φῶς ἔστιν, ⟨ἡμέρα ἔστιν⟩ Hervetus εἰ] φῶς ἔστιν, καὶ εἰ φῶς ἔστιν, ἡμέρα ἔστιν Kayser 26 δ’ N: om. LEς ⟨τὸ⟩ ψεῦδος
[599]: 2 Bekk.: συνεκκαλύπτεσθαι G 8 τι N 24 διὰ add. Kochalsky coll. p. 377,13. 30/31. 378,1.9.22. 382, 10. 12
[600]: 429—434 ~ Hyp. II 146—150.
[601]: 5 ἐκτέθενται N 6 πάντων N 20 et 23 pro φῶς ἄρα ἔστιν exstat in loco simili p. 90, 16: Δίων ἄρα περιπατεῖ, rectius quidem, sed nolim aliquid mutare (cf. p. 381, 30) 21 ἔστιν⟨, φῶς ἔστιν”⟩ Kochalsky 32 συνάγεσθαι Bekk.: ἄγεσθαι G
[602]: 435—437 ~ Hyp. ΙΙ 152—15
[603]: 1 ἐν om. Ν 2 ὁ add. Kochalsky 5 τοῦ om. L 6 δεύτερον alt. scr. coll. p. 90,25: πρῶτον G 7 πρῶτον scr.: δεύτερον G (cf. ad V. 6) φαμὲν — 9 δεύτερον om. ς 12 οὐχὶ — 13 ὀκτώ ἐστιν om. E 17 γίνεται N (cf. p. 380, 25. 381,2): ἐγίνετο Ες: om. L 24 δὲ N: om. LEς: δέ γ’ Bekk. 88 ὥς γε Heintz dubit. 30 cf. ad p. 380, 20 et 23
[604]: 438—443 ~ Hyp. II 156.
[605]: 4 φάσκουσαν N (cf. p. 384,4): φάσκοντας LEς 7/8 ἐπιζητήσομεν Bekk. coll. v. 13 (φήσομεν): ἐπιζητήσωμεν G 10 αὐτοὺς N 11 τὸ add. Heintz coll. p. 88, 1. 377, 33. 378, 10. 21 12 ἀπὸ τῆς διὰ Bekk.: διὰ τῆς ἀπὸ G 16 τούτου V 20 πρὸς om. N 21 τοῦτο Gen. δεήσει ⟨καὶ⟩ Kochalsky coll. p. 383, 3 22 καὶ τῷ δευτέρῳ delevi 23 fort. λόγον ⟨καὶ αὐτὸν⟩ 24 τὸ addidi coll. p 383, 7. 20: φν (an φαινόμενον?) ante τροπικόν N 25 τὸν Kochalsky: τὸ G
[606]: 440 ~ Hyp. II 159.
[607]: 443 cf. Hyp. II 167.
[608]: 30 ⟨ἡμῖν⟩ δυεῖν L 31 ὑποτυγχάνοντες Bekk.: ἐπιτυγχάνοντες G 7 φῶς ἔστι add. Kochalsky 8 μόνου Bekk.: μόνον G 10 ἐκεῖνο (scil. τὸ ‘‘ἡμέρα ἔστι”) Heintz, qui dubit. αὐτὸ καὶ 12 ἀκολουθεῖ Bekk.: ἀκολουθεῖν Gr 10 συνηγμένου N 17 συνηγμένον N (cf. ad p. 377, 30)
[609]: 444—445 ~ Hyp. II 154.
[610]: 446 ~ Hyp. II 155.
[611]: 26 εἰς — 27 ἀπόρησιν vix intelligibilia. Haec fere olim exstitisse puto: ἐστὶν ⟨ὑγιές, οὕς γε ῥᾳδίως περιτρέπειν ἐστὶν⟩ εἰς 27 ἀπόρησιν LEς: ἀπορύησιν N: ἀπόρρησιν Gen. 32 τὸ Eς: τῶ NL ἢ om. ς 1 τινὰ Bekk. dubit. 2/3 παραλήψεται N 3 ἀρκεῖται N 6 φημὶ δέδεικται παρὰ τῶ N 11 αὐτὸς ς δεῖ NL: ἔδει ς: ποιεῖ E ἑαυτὸν L 12 ἐν add. Bekk. 13 πιστωθῆναι Bekk.: πιστευθῆναι G 18 μὲν del. Bekk.: δυνάμει Heintz coll. p. 92, 12 (melius fort. scribendum δυνάμει pro ἤδη μὲν)
[612]: 451—452 ~ Hyp. II 167—168.
[613]: 24 δὴ Heintz dubit. 30 ἐπὶ N: ἐπεὶ LEς 32 ἐπὶ Bekk.: ἐπεὶ G 1 καθάπερ V 2 λόγος εἷναι ’ς 3 δείκνυμεν N 4 post ἀρχόμενον Gen add. ἐπ’ ἀληθὲς ἢ ἀπὸ ψεύδους, quae Fabr. et Bekk. propagaverunt tamquam tradita 4 λήγῃ — 5 ἀρχόμενον suppl. 7 ἐπὶ ψεῦδος λήγῃ ’ς 8 ἐπὶ LE ς : ἀπὸ N τὸ συνημμένον suppl. coll. p. 384, 32sq, 385,3. 12. 19. 23 11 ἔσται κίνησις N
[614]: 17 προδήλων N (conip. scriptum): πρόδηλος LEς 22 ἐπικρίνειν δυνησόμεθα Bekk. coll. p. 15, 12: ἐπικρινησόμεθα G 30 τὰ N 8 τῶν Heintz: τὸ G 10 τὸ δὲ — 21 πρός τι om. N quattuordecim et dimidio versibus vacuis relictis 14 γενομένης Bekk.: γινομένης G
[615]: 17 ἐγχέειν et ἐκχέειν Bekk.: ἐγχέων et ἐκχέων G 21 σὺν — 23 ἐστιν del. Kochalsky (cf. ad p. 387, 15) 22 οὐ χωρίς N τοῦ γὰρ ἄνω τὸ κάτω ς 24 ⟨τὴν⟩ ἐπίνοιαν N 27 τὴν om. 31 πρὸς ὡς N καὶ ἄλλο add Heintz coll. p. 387, 14 σύμβασιν N 3 ὑπάρχειν LEBVR: ὑπάρχει NA 5/6 ἔστιν εὔλογον NLE: εὔλογόν ἐστιν ς 13 ⟨καὶ⟩ ἄνω LE τοῦτο τοῦ L 14 καὶ ἄλλο add. Bekk.
[616]: 465 ~ Hyp. II 185.
[617]: 466—469 ~ Hyp. II 186 cf. adv. dogm. ΙΙ 281—284.
[618]: 15 post κάτω Koclialsky transp. quae exstant p. 386, 21 σὺν — 23 ἐστιν, nisi quod scribit: σὺν τούτοις ἑαυτοῦ χωρίς ἐστι κτλ. 19 ἄρα add. Hervetus 23 λόγοι LEς: λόγον N: del. Koclialsky: λόγιοι Fabr. 23/24 οἱ δογμ. τῶν φιλ. λόγον Bekk. 21 αὐτὸ E ἑαυτοῦ L 25 ἀναιρεῖ Bekk: ἀναιρεῖ ante lacunam 4 litt. N: ἀναιρεῖται LΕς: ἀναιρεῖν βούλεται coll. p. 123,23 27 ψιλῇ Fabr.: ψευδεῖ G 4 ὁμολογήσει Kayser
[619]: 27 ἐπεὶ vel εἴπερ Heintz dubit. coll. § 283 28 ⟨τῶν⟩ Heintz 29 ἂν post τούτων iter. Lς 33 γε om. Lς ⟨ὡς⟩ ἀληθοῦς, ⟨εἶναι ἀληθοῦς⟩ vel ἀληθοῦς <εἶναι Heintz coll. p. 349, 31 5 ἡγεῖτο — τοῦτο del. Heintz servato ὃ codicum τοῦτο Kochalsky: τούτου ὃ G συνημμένω N: συνημμένον LEς καὶ ante εἶχεν add. Kochalsky; sed συνημμένον veluti: ⟨καὶ ἠκολούθει αὐτῷ τὸ λῆγον ἐν τῷ δευτέρῳ συνημμένῳ, τὸ εἶναι ἀπόδειξιν, διότι καὶ τοῦτο ὁμοίως τῷ πρώτῳ συνημμένῳ⟩ εἶχεν (cf. p. 388, 31 sqq. 350, 1 sqq.)
[620]: 473—478 ~ Hyp. II 187.
[621]: 12 εὐγνωμονεῖν G, quod defend. Kochalsky l. l. p. 94 coll. Plutarch. mor. p. 142 B: συγγνωμονεῖν Bekk. 13 ἐπεὶ δὲ N in ras. αὐτοὶ Heintz 17 οὐκ del. Heintz 18 οὐκ del. Heintz 19 αὐτὸν NLEV: αὐτοὶ AB et R ex corr. τὸ del. Heintz 22 αὐτῶ N 30 an ⟨εἰς⟩ συγκατάθεσιν cf. p. 279, 13 2/3κομισθεὶς — 14 θέσιν om. N 8 vel 9 versibus in fine paginae (fol. 122r) vacuis relictis
[622]: 480 ~ Hyp. II 188.
[623]: 6 πιθανός Bekk.: πιθανόν G 9 λόγος E 17 ὠφελεῖ ς 19 τὸ εἶναι NLE: τὴν ς 20 τούτοις μήτε ἐκείνοις N 3 ὃ Nς: τὸ E: δ᾿ L
[624]: 5 συμφέρει N 10 τόπον ἀναβάντα N 11 ἀνατρῖψαι N post 18 G addunt σέξτου ἐμπειρικοῦ ὑπομνημάτων ζ (vel τὸ ἕβδομον)
[625]: 2 cf. Hyp. II 84.
[626]: Titulum dedi cum Bekkero: σέξτου ἐμπειρικοῦ ὑπομνημάτων τὸ ὄγδοον ς 27 συγχωρήσει NVR: συγχώρησιν LEAB: συγχωρήσεως Gen. 29 τὰ post καὶ om. ς 3 τὴν ⟨τοῦ⟩ ⟨τὴν⟩ Bekk. dubit. 6 | νοντας — 17 ὑλικάς om. N 13 vel 14 versuum spatio relicto
[627]: 29a
[628]: 4—12 ~ Hyp. III 1.
[629]: 11 θήραμα Gen.: θηράματος G 18 lacunam statui, quam sic fere exdpleam: ὑλικάς, ⟨φέρε πρῶτον μὲν τὴν περὶ τούτων παρὰ τοῖς ἀρίστοις τῶν φυσικῶν διάταξιν σκεπτώμεθα⟩ vel sim. coll. p. 393, 18. Fortasse talia iam in archetypo deerant (cf. adn. ad v. 6) 21 ἀποδιδούς φησιν G: ἀποδίδωσιν Bekk. dub. 26 διεκόμισε N κατ᾿ αὐτὸν θεός ς 27 ὁμοιομερειῶν Eς: ὁμοιομεριῶν N: ὁμοιομερῶν L 29 ἑρμότιμόν N cf. Aristot. Metaph. p. 984b 19: ἑρμοτίμωνά LEς 30 φρονεῖν — 393,8 προεῖπον om. N 8 fere versuum spatio vacuo relicto 3 γένοιτ᾿ L 4 γαῖα G
[630]: 7 πρώτιστα V 8 ὁ om. ς 10 |γον αἰτίαν om. N 7 — 8 litt. spatio vacuo 13 τὸν N 14 ἴση Hervetus et Simplic. Plutarch. Clem.: ἴσον G cf p. 539, 27 25 εἶναι om. ς 26 ἐντεῦθεν ⟨γὰρ⟩? 30 ⟨τῶν⟩ θεῶν LEς at cf v. 25
[631]: 24a
[632]: 14—15 cf. adv. math. II 31—32.
[633]: 1 ἔφασαν om. ς 3 τήν τε περὶ Heintz 4 μυθευομένων Bekk. coll. p. 406,31. 408,13: μυθευομένην G 7 βίον om. N 13 τινες om. ς 18 ἰσχύει N (et Gen. nescio unde!) 28 κϊος ς 27 ὀνομασθῆναι Heintz dubit.
[634]: 29a
[635]: 4a
[636]: 14a
[637]: 29a ἐκπελάζειν NV 1 εὔχετο NLE: εὔχεται ς εὐλόγχων NLE: εὐλόγων ς 2 ὑπερφυῆ Papencordt coll. p. 400, 11: ὑπερμεγέθη G 6 τοῦ del. Kayser 8 τῶν om. N τὴν om. ς 9 ἀλλ’ del. Kayser 10 τῶν περὶ om. N 13 γένηται Bekk.: γενήσεται G 14 τι N 15 ἀσωμάτων ς γὰρ V 16 καὶ om. N spatio relicto 19 inter τελευτῆς et ἐκ N spatium reliquit 6 vel 7 litterarum 20 θεῖον N: θεὸν LEς 21 ἑαυτὸ ἑαυτὸν LEς
[638]: 24b
[639]: 9a
[640]: 19a
[641]: 27/28 ἐπιβάλλειν Bekk. coll. p. 397, 12: μεταβάλλειν G 1 ὑπερβαλλόντως Gen.: ὑπερβάλλοντος N: ὑπερβαλόντως LEABR: ὑπερβαλόντων V (an ὑπερβάλλοντός τινος?) 2 an εἰσὶ δὲ ⟨καὶ⟩? 9 ἐκλείπειν N 10 καθ’ ὕπνους E 15 sqq. re vera non sunt Aristotelis, sed Posidonii (cf. p. 397,7) 18 γὰρ om. LA 19a fort. ⟨ἐν⟩ πεδίοις (in campis Hervetus) προσιοῦσαν προιοῦσαν EA: om. N 20 πρῶτα N: πρῶτον LEς ἵπποις 21 ἐξόπιθεν N: ἐξόπισθεν LEς
[642]: 4a
[643]: 23 καὶ post διατάσσων G: transp. Wakefield 24 κοσμουμένοις Bekk.: ἐγκοσμουμένοις LEς: ἐκκοσμούμενον N 28 πόρρωθεν om. ς 29 ἱστίοις ς ἱστοῖς NLE 1 κατάγων N (quod iam Hervetus coniecit scribens qui deducit): καταντῶν LEς lacunam, quam Hervetus post 9 ἀρχαιοτέρους statuit, post ἐκείνους indicavi, sed plura quam συμβλήσεως ab Herveto coniectum excidisse cum Bekkero sumpserim. Possis suspicari coll. Sen. ep. 90, 4sqq. de philosophorum apud homines aurei saeculi auctoritate sermonem fuisse, deinde conclusum esse: ⟨ὥστε νομιστέον ἐκείνους⟩ ὥσπερ κτλ. 13 θεῶν δυνάμεις N
[644]: 17 fort. ἐν αὐτοῖς pro παντός cf. v. 19: πάντως Rüstow 26 διαμφοδοῦντες iam a Fabr. inventum N, qui in margine οἶμαι διανομοθετοῦντες: διαμφοδοκοῦντες LEς 28 τὸ om. ἄπορον Heintz coll. p. 110, 14. 140, 3. 154, 1. 382, 13 e. a.: ἄτοπον G 29 ζητήσαντος N: ζητήσοντος LEς 2 τε δὲ G 5 γε ⟨ἀλλήλοις⟩ Kayser; fortasse γε κατὰ τὴν ⟨γῆν, κατὰ⟩ ναυτιλίαν κτλ.
[645]: 15 οὕτως ἐκκινεῖσθαι Gr: ὡσαύτως κινεῖσθαι vel simile quid Heintz coll. p. 257, 14. 275, 15. 330, 9. 351, 9: ad hoc moveri Hervetus 21 οὐ συνιᾶσι om. N spat. 6 litt. rel. συνιάσει L 30 ὑποστέλλοιεν LEς: ὑπέλθοιεν N 32 ἀλκείδης οἶμαι N margine 2 post ἔχει lac. 4 litt. in N 3/4 ἀμφιτρίωνος ς 5 πάλιν G: πάλει Hemsterhusius νομιζόντων N 8 τοῦτο om. N 12 πείλους N
[646]: 17 τὰ om. N 23 ὑπολαβεῖν Bekk.: προλαβεῖν G 25 ἴσως λόγου N 28 καὶ alt. del. Rüstow 3 οἰκίαν Bekk. dubit. ζῷα del. Bekk. 13 δυσπαράδεκτον L et V (sed s. s. α) : δυσπαράδεκτα ceteri
[647]: 15 ἐνυπνιδίους NLE: ἐνυπνιώδεις ς 18 καὶ prius om. N καὶ alt. om. Hervetus 32 ἔσχομεν Bekk.: ἔχομεν G 9 ἀιδίου scr. sec. Hervetum (sempiterni): ἀίδιον G παραγινόμενοι LE et R ex corr. 12 ἐστιν Bekk. coll. p. 384,16: ἔσται G ⟨ὁ⟩ ἀπορ. N
[648]: 49 ~ Hyp. III 2.
[649]: 17 εὐδαίμων ⟨τὸν βίον⟩ N 18 μὲν om. N 20 ἴνα δὲ LEς: ἀλλ᾿ ἴνα N 21 περικείμενον N 22 ἐκ θατέρου LEς: ἑκατέρου N 24 νόησιν οἱ πρότερον Ν 25 εἰ om. N 26 ἐπινοούμενον Bekk: ὑπονοούμενον G post 26 tit. praeb. G (excepto V) 80 τούτων Bekk.: τούτου G; sed fortasse ipse Sextus neglegenter scripsit τούτου, cum iam p. 402, 5 sqq. περὶ ὑπάρξεως θεοῦ disputaturus sit 5 νῦν E
[650]: 19a
[651]: 10 ψήχων Bentley: ψύχων G 11 Κίος ς (cf. ad p. 394, 23) 17 καὶ λίμνας om. LEς (cf. p. 399, 19) 19 ὡς alt. G: καὶ vel ἦν Bekk.: del. Kayser 24 ἐκ del. Kayser coll. p. 172, 19 2 θ’ om. N 3 ἆθλον Barnes: ἄεθλον G 4 ἐγίνετο G more solito 6 ἡ ante δίκη ΝLς: om. E
[652]: 7 lacunam expl. e. g. γένους βροτείου Grotius: τὴν τ᾿ ἰσχὺν ἄγχῃ Mekler: ὁμῶς ἀπάντων Diels δούλην ἔχῃ Gen.: ἔχη δούλην G 9 ἔπειτα NEV 10 ἀπεῖργον Normann: ἀπῆγον G 11 πολλὰ post ἔπρασσον add. Pierson, ἄδικα Bach 12 πρῶτον add. Enger coll. p. 404, 18 (in N exstat lac. 4 fere litt.) 13 θεῶν Wecklein: γνῶναι G δέος θνητοῖσιν scribendum: δὲ ὃς θνητοῖσιν LEς: δέοσηθνητοῖσιν N (sic): δέον θν. Normann, δ᾿ ἔπος θν. Musgrave, θεοὺς θν. Koechly, qui servaverunt γνῶναι: γεγονέναι ὃς θν. Grotius ἐξευρεῖν Monac. 79 Bekkero texte: ἐξευρὼν G 15 τι add. Grotius 18 νόω G: τῷ νῷ F. G. Schmidt φρονῶν G: φρουρῶν Anonymus apud Bekkerum τε καὶ G: τ᾿ ἄγαν Aëtius, qui totum versum sic praebet: ὃς ταῦτ᾿ ἀκούει καὶ βλέπει φρονεῖ τ᾿ ἄγαν 19 προσέχων τὰ πάντα Grotius : συνέχων ἅπαντα Matthiae : προσεχῶς τὰ ταύτῃ Anonymus apud Bekk.: προσέχων θ᾿ ἑαυτῷ Apelt: παρέχων τε ταῦτα Gomperz 20 ὃς Normann: ὑφ᾿ οὗ G (ἐφ᾿ οὗ A) μὲν del. Normann ἀκούσεται Normann: ἀκούεται G totum versum sic legi iubet Gomperz: ὃς δὴ βροτοῖσι πᾶν τὸ μὲν λεχθὲν κλύειν 21 τὸ add. Normann 22 σὺν LEς: om. N: καὶ Meineke dubit.: κἂν Nauck
[653]: 24 αὐτοῖς add.: ⟨ἄγαν⟩ ἔν. Diels: ἔν ἐστι. ⟨θείων⟩ Musgrave: ⟨θεοῖς⟩ ἔν. Normann: ⟨τούτοις⟩ ἔν. G. Hermann: ⟨παντὶ⟩ Gomperz τούσδε G: τοιούτους δὲ Meineke τοὺς G: τις Musgrave ⟨αὐτοῖς⟩ λέγων Grotius 1 δίδαγμά τοι F. Schmidt μέγιστον F. G. Schmidt: κέρδιστον Nauck: an κράτιστον? 2 καλύψαι E et Hervetus 3 ναίειν Pierson: αἰεὶ G 4 μάλιστ’ ἂν Toupius: μάλιστα G: μάλιστά γ’ Fabr. ἐκπλήξειεν ξειεν Grotius ἄγων G: λέγων Grotius 6 ὀνήσεις Musgrave: πονήσεις G 10 χρόνον Αëtius et Laurentianus nescio quis teste Bekkero 11 ἀστέρος G: ἀστέρες Gen.: αἰθέρος Boissonade: ἡλίου Nauck: διάπυρος Herwerden: ἀστέρων Barnes: ἀστέρας Musgrave σπέρχει Musgrave μύδρος G: δρόμος Monac. χορός Barnes 12 εἰσπορεύεται Grotius: ἐκπορίζεται Musgrave 13 τοίους Meineke: τοιούτους G: τοιούσδε Grotius περιέστησεν G: περιέστησαν Gen.: πέριξ ἔστησεν Meineke: περιέσεισεν Diels φόβους G: φόβου Musgrave 14 δι’ οὓς G: στοίχους Musgrave 15 δαίμον’ οὗτος κἀν Diels: δαίμονα οὐκ ἐν G: δαίμονα καὶ Gen.: δαίμον’ οἰκεῖν ἐν Hermann: δαίμον’ οἰκοῦντ᾿ ἐν Pierson: δαίμον’ ὀγκῶν ἐν Musgrave 16 νόμοις G (quod verbo ἀνομίαν per rhetoricum artificium opponitur): φόβοις Schmidt: βροτοῖς Diels dubit.
[654]: 5a
[655]: 18 τινας N 19 εἶναι δαιμόνων ς 24 δὲ om. L εἰ om. V εἰ ⟨μέν⟩ N 4 τῆς ἱστορίας ταύτης N 5a σειληνῶν N! 6 ἔσητε N: ὥστε LEABR: ὅς τε V: ὡς Stephanus: ⟨πάντων πρωτίστῳ τό⟩τε καὶ Diels e. g. καὶ om. A 7 ἀλογυγλώσσω N 8 πρωταγόρης N ἔθελον N in rasura maioris ambitus τέφρην Gen.: τε φρὴν G συγγράμματα Fabr. : συγγράμματι G 9 ὅτι ς κατέγραψ’ Fabr. : κατέγραψεν LEg: κατέρριψεν N 10 οἴ G: εἰ Bekk. dubit. 12 αὔτως Bekk. dubit. 13 ἀίδα Menagius: ἀίδι G δύη optativ. Meineke 14 ἔτους N πρὸς μὲν N 18 ἑκατέρωθεν om. N sed spatio 11 fere litt. relicto
[656]: 19 ἐπιδραμόντα N 21 τῆς NA: τοῖς LEBVR 22 δεύτερον N 23 τρίτον N 4 φάσεις Bekk.: φύσεις G T ὡς G: καὶ Bekk. dubit.: om. Hervetus αὐτοὺς addidi προστρέπονται coniectura in margine codicis Genevensium: προτρ. G 9 παραλείπουσιν (vel καταλύουσιν) Bekk. dubit.: καταλείπουσιν G 12 εἰ NEABR: εἰς LV 14 πάρεστι ⟨μὲν⟩ Bekk.
[657]: 22 δὲ ⟨καὶ⟩ Rüstow 26/27 σκεπτομένων N 27 λόγων N 1 γὲ om. N περὶ alt. N: ὅτι LEς 6 ἦν ⟨τὸ⟩ Bekk. 8 ὅδ’ LEς 10 δέλτρον N 11 γὰρ om. ς ἤσχυνε NVR: E: ἥλκησεν AB: ἥλκησεν· ἣ ἤλγυνε L (sic) 15 ἐσεῖδον ς
[658]: 19 ἀναβροχὲν Hom.: ἀμβροχθὲν LEς: ἀνβροχὲν N 4 διακριτικὸν ς 5—13 secunda manus in N margini τὰ τοῦ Κικέρωνος ὅμοια 6 ἡλίου del. vel in ἔνιαι mutat Hirzel
[659]: 78 ~ adv. dogm. I 102.
[660]: 20 περικαλὲς ς 24 κοινοῦν NL 27 ⟨ἐν⟩ ἡμῖν δι᾿ ἡμῶν Kayser 28 ἀπὸ N 29 post ἑτέραν lac. stat. Arnim 30 ἔσται N: εἶναι LEς: εἴη ἂν Apelt καὶ οὕτως εἰς post κινουμένην add. Heintz sec. Herveti versionem (atque ita in infinitum) 5 γεννητικὸν E: γενητικὸν NLς 13 τε τῶν G 15 κεχωρισμένων Bekk.: ἐκ κεχωρισμένων ς: ἐγκεχωρισμένων N
[661]: 20 αὐτῶν N comp. scr. 31 πάσχειν LEς: πᾶσι N 4 ἀπὸ ψιλῆς ς 11 τὴν utrumque om. N 19 αὐτῶν N
[662]: 23/24 τὸ ὅλον τοῦ μέρους LE: τοῦ ὅλου τὸ μέρος Nς 1 εἶναι om. ς 3 πολυβοτείρῃ Νς 7 ἐκεῖθεν N: κεῖθεν LEς: edd. 16 οὐδὲ G: οὔτε Bekk. 16/17 ἐδύνατο ἐπ’ ἄπειρον ς 17 nonne melius ⟨οὕτως⟩ οὔθ’ ? 18 οὐδὲ τὸ ζ. Arnim 19 ἵππον Rüstow: ὄνου G
[663]: 9a
[664]: 24a
[665]: 29a
[666]: 22 καίτοι Wachsmuth: καὶ G: ἀλλ’ vel καὶ ⟨μὴν⟩ dubit. 27 τρυφῆς ς 29a δασμὸν om. N spatio 10 fere litt. vacuo relicto 31 οὐ Bekk.: οὔτε G 6 ἠρώτη ς 8 σωκράτη ς 11 οἱ τοιοῦτοι N οὖν om. N 16/17 προσλάβῃ ς: προσλάβοι NL
[667]: 19a
[668]: 24a
[669]: 29a
[670]: 19a N τὸ om. N 26 ταῦτα Bekk.: ταύτῃ G 29 μόνον om. ς ⟨σε⟩ εὐτυχῶς πῶς codd. Xenophontis 30 οὖν LE ς: ἦν N ἐστι om. N 31 γε Bekk.: τε G 1 καὶ—2 ἔχεις om. LE καὶ— ἔχεις om. V 6 ἀλλὰ—7 ἔχεις om. N 10 ⟨οἶς⟩ ἀκολ. Heintz αἵματος ⟨καὶ φλέγματος⟩ Heintz dubit.
[671]: 99—100 cf. § 197.
[672]: 20 ⟨τῶ⟩ κόσμω ς οὐδὲ ἐν σοί N: ἐν δὲ ἐν σοι ς: ἐν σοί ἐν δὲ σοι E γαιῶδες N utrobique 23 ἦν τις Bekk.: ἦν τι G 24 τις Gen.: τι G 29 οὕτως N: οὔτ’ LEg: an ⟨οὐχ⟩ τοσοῦτον olim coni. Bekk. ἀπόσχοις Bekk.: ἀπόσχοι N: ἀπόσχοιο LEς: ἀπέχοις Kayser 31 ἔξω NLE: ἔξωθεν NLE: NLE: γε νοητὸν ς: γεννητὸν Gen. 6 που Bekk.: ποι NLER: πη AB: ποι (sic) V 9 κιτιεὺς AB: κιττεὺς N: κιττιεὺς LVR
[673]: 4a
[674]: 13 τούτου G : τοῦ θεοῦ Bekk. dubit. 14 ἐρωτήσεως ς fort. ⟨ἐπὶ⟩ πάσης 22 ὁ κόσμος, ⟨καὶ αὐτὸς λογικός ἐστιν, προΐεσθαι δέ φησιν (sc. ὁ Ζήνων) λογικοῦ ζῴου σπέρμα τὸν κόσμον⟩ οὐχ ὡς τὸν ἄνθρωπον Heintz ὁ ἄνθρωπος Fabr.: τὸν ἄνθρωπον Gr: τὸ ἀνθρώπινον ὁ ἄνθρωπος Bekk. dubit. 24 περιέχει G: λογικὸν Trendelenburg τὸ Eς: τε NL ⟨περιέχει δὲ⟩ οὐχ Bekk. dubit. 27 λεγόμενον· ⟨εἰ ὁ κόσμος περιέχει σπερματικοὺς λόγους λογικῶν ζῴων, λογικός ἐστιν ὁ κόσμος⟩· ὁ δέ γε κτλ. Heintz 28 σπερματικοὺς Bekk.: σπέρματος G 80 εἰ del. Bekk, 31 οὐδὲν—p. 415, 1 ἐστιν om. ς 3 τὸ alt. add. Bekk.
[675]: 9a
[676]: 15 ὅπως addendum e Platone 17 δεῖ ς ⟨τὸν⟩ 19 γίγνεσθαι LEς: γίνεσθαι N: γενέσθαι edd. sec. textum at cf. v. 9a 20 ⟨τῶν⟩ κατὰ φύσιν Arnim 24 τοιώδε E 30 εἴληφε κρεῖττον N
[677]: 10 ἐπαγόμενος Kayser coll. p. 355, 23. 412, 31 14 τάξεως τε Gen. κινεῖ Bekk.: κινεῖται G 16 εἰ ante μὴ s. s. N 27 θεωροῦντες σφόδρα scr.: σφόδρα θεωροῦντες G 31/32 ἀναισθήτων Hervetus 32 ταῦτα Eς: ταύται L (sic): ταῖς 6 ἀνωτάτω Fabr.: ἀνώτατον G
[678]: 16 τι om. Hervetus 22 τὸ G: τὸν Gen. 27 ⟨ὅσον ἐπὶ⟩ τούτῳ Heintz dubit. 29 καὶ ⟨ἔτι⟩ ἥγ’. Bekk. dubit., melius ⟨καὶ γῆς ἔτι⟩ ἥγ’. Heintz 30 τούτων Gen.: τούτου G 4 κρεῖττόν ⟨τι⟩ LE 7 διηκούσης N
[679]: 11 τοῖς ἀναιροῦσι Bekk.: τῶν ἀναιρούντων G μὴ NLς: δὴ E 12 μόνον τῶν αἱρετῶν G: μία vel πρώτη τῶν ἀρετῶν Bekk. dubit.: τῶν ἀρετῶν Hervetus (ex virtutibus): an μόνον ⟨τούτων ὄν⟩των ἀρετὴ vel μόνον περὶ τούτους ἀρετὴ? (locus non iam sanatus est) μόνον—ὑπάρχουσα secl. Kayser 15 ⟨εἶναι⟩ γενήσεται N 28 πάντων ⟨τῶν⟩ N 24 τὸ add. Bekk. 25 ⟨καὶ ἡ⟩ σοφία Rüstow 29 ⟨τε⟩ καὶ N 30 μὲν add. λοιπὸν om. ς cf. p. 391, 25
[680]: 7/8 G: ὑπάρχειν Gen. 16 παύσεσθε LEς: N πόνοιο N 20 οἱ δ’ ἀπορεῦνται Diels: οἶδα πορεῦνται N: οἱ δὲ πορεῦνται LEς: οἱ δ’ λισσόμενον Bergk Ψ 212: οἱ δὲ πονεῦνται Hermann 21 λισσόμενον NLE: λισσόμενοι ς θύοντες G: θύοντος Hermann (qui legit λισσόμενοι) ὁ δ’ αὖ νήκουστος Diels: ὅδ’ ἀνήκουστος G: ὁ δὲ νήκουστος Bergk: ὁ δ’ ἀνήκουστος Gen. 24 ἀπορραίσαντε Karsten: ἀπορραίσαντα G 26 τι Gen.: τὸ G 30 τά deL Rüstow ⟨τοὺς⟩ λίθους Arnim μὴν G: μὰ Δία Bekk. dubit.
[681]: 4 Heintz et Rüstow 5 τι om. N 9 ἀνθρώπων om. N spatium 6 fere litt vacuum relinquens 16 λογικὴ G: θυτικὴ Fabr.: τερατολογικὴ vel γοητικὴ Kayser 17/18 πεπιστευμένων L: πεπιστευμένον NEς 20 τοὺς—21 τιμῴη add. Fabr.: τοὺς δὲ μὴ ὄντας E sed exp. 22 et 23 τιμῶν N 26 τοῦ alt. om. ς 26 ὁ Gen.: ὢν NE: ὢν ὁ Lς φασι ς 28/29 τιμὲν N (cf. ad vv. 22 et 23) 29 an λαμβανομένου ⟨τοῦ λόγου⟩?
[682]: 1 κατὰ fort. delendum; an κατακόλ.? 4 τιμῶν N (cf. ad p. 420, 28/29) 5 σημαίνει G: σημαίνειν Bekk. 10 δὲ οὐ NLE: οὐδὲ ς 11 ἕνεκα ⟨καὶ⟩ τῆς Gen. 13 ζῷα εἰσί N: ζῷά 26 #x003E; διὰ ς 28 ὁ ἄνθρωπος del. Bekk. 29 αὐτοῦ αὐτοῦ edd. (codices discrepant) 30 πᾶσιν Bekk.: πάσαις G 31 αὐτῷ G: melius τῷ θεῷ προσομαρτεῖν éguier
[683]: 25a
[684]: 2 τινὰ γεῦσιν ’ς 4 γλυκάζεται add. Fabr., fort. rectius τῶν γευστῶν, γλυκάζεται 8 εἰσιν· ⟨οὐχὶ δέ γε φθαρτοί εἰσιν·⟩ Heintz; recte, nisi Sextum brevius locutum esse putamus (cf. ad p. 426, 16) 15 οἷον ⟨οἰκειοῦντα⟩ Heintz 16 οὐ ⟨τὰ⟩ ἑτέρως Heintz αἱ add. Bekk. 18 ⟨τῶ⟩ θεῶ ς 23 ἐπεξεργαστικώτερον ς 25 δὲ addidi ὅλος LEg: ὅλως N: del. Heintz 29 ὁ θεός om. N spatio 6 fere litt. rel. 30 διοσφρήσεως N ἔσται NL: ἐστὶ Ες
[685]: 2 om. ς 14 τὸ ἄπειρον del. et dubit. post 18 ἄψυχόν ἐστιν transp. Heintz 18 ἄψυχον ἔσται Heintz dubit. (nisi addatur τὸ ἄπειρον) cf. ad v. 14 20 φερομένης vel φερομένη συνέχει Heintz 29 κρατοῦν scr.: κρατεῖν G 1 τι om. L
[686]: 2 ἐστι scr.: ἄψυχον ἔσται G 6 πάντως — 7 ζῷόν ἐστιν del. Heintz 6 ⟨δὲ⟩ καὶ N 7 καὶ εὐδαῖμον — 8 ὑποστῆναι del. Heintz 8 γὰρ scr.: δὲ G 9 καὶ del. Rüstow dubit. 11 οὐχὶ δέ γε G: καὶ οὐ Kajser 19 ἐμμενετέων N 21 καὶ ⟨ὁ⟩ καιόμενος L 22 δὲ secl. Bekk. om. L 24 καὶ τὴν καὶ NLE 30 λέγεται N compendio scriptum
[687]: 4 fort. προεκκειμένοις 6 καὶ ante εἰ om. N 7 τι om. N θεῶν L 9 ἑαυτῶ N: αὐτῶ vel αὑτῶ ceteri οὐκ om. ς 14 ⟨καὶ⟩ φθαρτόν L 15 τὴν del. Rüstow dubit. 19 καὶ ὀχληρὰ τὰ G: transposui coll. v. 18 23 καὶ prius om. N ἔχει add. Bekk. 27 καὶ ante ποῖος secl. Bekk.
[688]: 5 ἄλλους ἄλλως Bekk.: ἄλλως ἄλλους G 8 οὐ quod exstat in solo N, cum alio atramento scriptum sit, a manu altera additum videtur 9 ἐκεῖνον Gen.: ἐκεῖνο G 16 δεκτικός· ⟨εἰ δὲ ταύτης ἐστὶ δεκτικὸς⟩ ὁ θεός, καὶ Heintz at cf. ad p. 422, 8 γε om. N 22 οὐδὲ N (corr. iam Bekk.): εἰ δὲ ς 32 κἂν Bekk.: καὶ G κινήματι alt. Bekk.: συγκινήματι G (ex συνθροήσει ortum)
[689]: 3 μηδ’ Bekk.: μὴ G 6 et 9 εἴποιμεν ς 7 φύσιν ἰχθιτικοὺς in margine γρ. φύσει ἠχθωκοὺς N νυκτικοὺς L 10 τῷ G: τοῦ Rüstow τοῦ del. Heintz et Rüstow 11 τὴν del. Rüstow. 14 καὶ ἄλλως—16 κακίαν del. Heintz 18 οὐχὶ δέ Heintz: οὐδέ G 20 ἔχει N1L1: ἔχη N2L2Eς 23 ἐπεὶ 26 εἴπαιμεν NL: εἴποιμεν Ες (cf. vv. 6 et 9)
[690]: 3 ἔστι N 5 ἐστι alt. LEς: ἔσται N ἔστι ⟨τι⟩ Heintz 24 αὐτήν ς lacunam quam statuit sic fere explendam censuit Bekk.: ⟨πῶς δὲ διδάξει τις αὐτόν,⟩ εἰ; ⟨δὲ τῇ βαρβάρῳ χρῆται, πῶς ὁμιλεῖ πρὸς ἡμᾶς, εἰ⟩ v. s. 28 τὸ add. Bekk. 29 μὲν om. ς
[691]: 11a
[692]: 8 δὲ καὶ περὶ L σωρειτικῶς Ν 12 τ᾿ ἐκ Fabr.: τε G ἀδελφοί L τέκε Gen. (Fabr.) Ῥείη Fabr. 10 ⟨καὶ⟩ εἰ ς 20 ῥύακες. οὐδὲ ⟨αἱ χαράδραι· οὐδὲ⟩ ὁ Ζεὺς Bekk. dubit. 22 εἰ om. N 23.24 ⟨ἡ⟩ ἡμέρα edd. (ter) 25 ἔσται NLE: ἐστι ς 30 οὐκέτι N
[693]: 8a
[694]: 1 Προθυραία Fabr. 2 οὐχὶ δὲ Bekk: οὐδὲ G 9 γάρ del. Bekk.: μὲν Fabr. 15/16 οὐκ ἄλλο τί ἐστιν om. ς 17 ἀκρώρειαι (vel τά ἀκρωτήρια) Bekk. dubit.: ἀκρωτηρίαι G 19 σωρείτας G (cf ad p. 429, 8) 20 προκειμένων ς (cf. p. 121, 5)
[695]: 197 cf. §§ 99—100.
[696]: 9 ἄπορός N: ἄπορόν LEς τῶν N (cf. p. 430, 6: ὁμοίως τῷ): τὸ LEς: ὅ τε Bekk. dubit. (qui idem coniecerat 11 νοήσεως NL: κινήσεως Ες ἄλλοις ⟨δὴ⟩ N 13 λέγωμεν N 17 τὴν om. ς 25 τε om. ς
[697]: 200—204 ~ Hyp. ΙΙΙ 17—19.
[698]: 4 ἀνάστασιν L 9 καὶ alt. om. N 11 χωριζομένων ς 15 ἐννοίας N: αἰτίας LEς 20 γινομένων NLEABR (cf. v. 23): V (sic): γενομένων Gen.: γεννωμένων Fabr.
[699]: 205—206 cf. adv. dogm. II 281—282. 466—467.
[700]: 32 αἴτιον—ἔσται secl. Bekk.: fort. post 30 ἄτοπον collocanda 2 ταὐτὰ Bekk.: ταῦτα G 6 ἀδύνατον Arnim: δυνατὸν G (bis) 11 αὐτῷ om. N 13 φησιν N: φασιν LEς 17 τῶν Bekk.: τὸν G 19 εἰ καὶ μὴ N 20 γε N
[701]: 207—208 ~ Diog. Laert. IX 97 sqq.
[702]: 29 ὡς om. N 32 ἀντιφήσονται N 2 τινὶ add. Bekk. 4 τὰ Bekk.: τὸ G 8 ἐπεὶ ⟨μὴ ἔχον⟩ οὐκ Bekk. dubit. 12 πεῖσιν G: ἀφαίρεσιν Kayser 21 οἱ addidi
[703]: 435
[704]: 26 οἱ δὲ LEς: οἷον N τὸν κόσμον del. Heintz dubit.: πάντα (v. 27) transp. Rüstow κόσμον: fort. θεὸν? 27 θεόν: fort. κόσμον? 13 τὴν αὐτὴν Fabr. (in versione): τοιαύτην G 20 οὐδὲ Bekk.: οὔτε G
[705]: 25 οὖν ς: om. NLE 30 ἔθος G: ἔρνος Fabr.: ἄνθρωπος Hirzel 31 εἴη N 1 μόνον utrobique ς 3 δύναιτο ς: δύναται NLE 3 συνελθὸν—4 ἀποτελεῖν om. ς 3/4 δύναιτο Gen: δύναται NLE 12 ἀξιῷ Bekk.: ἀξιῶν N: ἀξιῴη LEς 19 πλεῖον Bekk.: πλείω G 22 δὲ om. ς
[706]: 29 τῷ om. ς 31 εἰ δὲ ς 3 et 4 εἴδη N 4 ἐν add. Bekk. 11 δὲ om. N 13 κινήσεως Hervetus (motus) cf. p. 438, 5 14 ἔστι Bekk.: ἔσται Gr 22 ⟨μὲν⟩ ὁ τροχός Bekk. at cf. v. 30 23 καὶ del. Bekk,
[707]: 232—236 ~ Hyp. ΙΙΙ 26—28.
[708]: 30 μένει ⟨μὲν⟩ Bekk. at cf. v. 22 2 καταφαίρεται 27 οὔτε Bekk.; οὐδέ G
[709]: 8 delevi: αἴτιόν τι Rüstow 10 ὑστέρου Bekk.: G 12 αὐτοτελὲς N cf. v. 16 et p. 440, 2. 4. 24 13 ἐστιν αἴτιον om. N lac. 6 litt. relicta 23 ὦν Hervetus: οὖ G: οὐ Heintz 24 πάσχον ἔσται, ⟨ἀλλ’ ἀμφοτέρων ἔσται⟩ μία vel similia Heintz 35 τετεύξεται N ⟨τοῦ⟩ πάσχοντος L at p. 440, 16
[710]: 31 κεῖσθαι ς 6 an ἑαυτὸ ⟨καὶ⟩ τὴν? cf. p. 439, 17 (καὶ fort. e V. 5 petendum esse coni. Heintz) δέ ⟨γε⟩ Bekk. dubit. 8 ἰδίᾳ ⟨μόνον⟩ Heintz: φύσει ⟨μόνον⟩ Rüstow coll. v. 2 16 δέλτα NLE: δ’ ’ς ἰῶτα NLE: ι ς (sic semper) 19 στοιχείων N 22/23 τὸ καίεσθαι γίνεται L 23 ἡ ⟨“δι”⟩ Rüstow
[711]: 33 Gen. cf. p. 441, 18: μόνους G 4 νυκτικόμοις N 8 πάσαις G 9 ἢ—ἢ G: καὶ—καὶ Nauck χεῖν G cf. p. 122, 18: τήκειν Nauck 20 fort. ἔχειν ⟨αὐτὸν⟩ vel ἔχειν τὴν ⟨τοῦ φύσιν τὴν⟩ coll. v. 24 ἰδιότητα om. L 21 ἀμάχως LEς: ὁμοίως N 23 διὰ τὸν LEς: δυνατὸν N 25 οὐ Heintz sec. Hervetum (non alterum)
[712]: 26 Bekk.: τε G 1 ⟨τὸ⟩ αἴτιον N 3 μὲν om. L 4 ⟨ὕλης⟩ τῆς Heintz dubit. 6 συνδυάζει scr.: συνδυάζει οι LE: συνδοιάζοι N: συνδυάζοι ς 11/12 ποιοῦν ἢ πάσχον LE: πάσχειν N: ποιοῦν ς 13 ⟨ἔστιν⟩ ἄτοπον ς 15 διάσωσιν N 20 δυνήσεται NLE: δύναται ς
[713]: 259—261 ~ Hyp. ΙΙΙ 45—46.
[714]: 31 τῷ om. N 2 εἰ LEς: οὐ N τι om. NV 18 μέρους Heintz: μέρος G 20 τινὶ om. N
[715]: 267—268 cf. Hyp. III 104—105.
[716]: 32 γενόμενον Bekk.: γινόμενον G 2 τρόπον N 9 οὔτε — οὔτε Heintz coll. v. 19/20: οὐδὲ—οὐδὲ G 10 τί om. ς ἤτοι NLE: εἴ τι ABR: om. 17 ὅθεν—18 ἅπτεται om. ς 18 προσωμολογῆσθαι N τί add. Heintz 19 et 20 μήτε Bekk.: μηδὲ G 21 οὖν om, ISF (cf. ad p. 345, 25)
[717]: 269 ~ adv. dogm. IV 346. Hyp. III 111.
[718]: 271 sqq. cf. Hyp. III 107.
[719]: 27 ἔχει φύσιν N 11 ἔσται N 20 ἐπὶ alt. om. ’ς 21 ⟨καὶ⟩ λευκὸν ς at cf. v. 12
[720]: 22 ὅ ἐστι NE: ἔστι Lς: del. Bekk.: ὅτε ὄν ἐστι Heintz 27 οὐδὲν—γεγονός add. N: om. LEς et edd. 29 εἰ δὲ μαλακὸν ⟨γίνεται, ὅτε σκληρόν ἐστι καὶ οὐ μαλακόν⟩ vel similia Heintz 31 οὕτω N 32 πρὶν LEς: πρὸ τοῦ N 1 οὐδὲ om. VR 12/13 ὄνομα ἕτερον N
[721]: 282—283 ~ adv. math ΙΙΙ 109—111.
[722]: 21/22 καὶ ὅτι οὐδὲν ἀπ’ οὐδενὸς μετατίθεται om. ς 23 λεγόμενον N 28 ἀφαιρεῖται om. L 3 ματάζουσιν LE (idem p. 719, 18) 14 καὶ ⟨τῶν⟩ τεσσάρων L at cf. p. 720, 4
[723]: 284 cf. adv. math. III 107.
[724]: 284—285 ~ adv. math. III 112.
[725]: 286—293 ~ adv. math. ΙΙΙ 113—115.
[726]: 25 ἀφ’ G: ἐφ’ edd.: delevi 27 ἀλλήλαις εἰσίν ς at cf. p. 719, 18 5 ἂν add. Bekk. 6 ἀνυπόπτωτον Bekk.: ἀνύποπτον G cf. p. 720, 25 7 ὢν RV 10 νοῆσαι del. Bekk. 12 ὑπὸ Bekk.: ἀπὸ G
[727]: 17 N 18 τεμεῖ LE: τέμνει N: τεμῆ ς τὰ Bekk.: τὸ G ὃ Gen. 23 μὲν add. Bekk. 26 τῶ ς 32 στιγμῆς Bekk.; στιγμὴν G 6 σύνθετος συνεχὴς Bekk.: συνεχὴς σύνθετος G cf. p. 721, 7 8 τόπων NL στιγμῆς Bekk.: στιγμῶν G 13 συστελλομένας Fabr.
[728]: 26a
[729]: 297—307 ~ Hyp. ΙΙΙ 85—88.
[730]: 16 αἱ om. N 22 γὰρ N (iam addid. Bekk.); om. LEς 25 προβάντος N (iam scrips. Fabr.): προβάντες ς 30 σῶμα μὲν Fabr,: ἀσώματον μὲν G 8 τοῦ om. ς 12 ⟨τοῦ⟩ ἴσου N
[731]: 13. 15. 18 πήχεως Bekk.: πήχεος G 21 ⟨τοῦ⟩ ἴσου Ες 25 ⟨τοῦ⟩ πηχυαίου Gen. 27 τὸ N 82 τὸ—33 ἥττονος om. N 9 et 10 fort. scribendum πλείοσιν coll. p. 141, 28 11 κἀν prius NLE: καὶ ς κἀν alter. Bekk.: καὶ G
[732]: 308—317 ~ Hyp. ΙΙΙ 88—93.
[733]: 12 κἀν—13 δύο om. E 12 τρισὶ ’ς 13 καὶ ⟨τὰ⟩ τρία 16 τῶν ’ς τὰ om. LEς 17 ⟨καὶ⟩ ὃν Bekk. τε NE: 19 τὸ LEABR: τὸν V: om. N 24 ἀριθμὸς ⟨καὶ⟩ Gen. 30 τι om. N 4 ὧ Bekk.: οὖ G ἔστιν ἴσον N
[734]: 312—319 ~ adv. math. ΙV 24—30.
[735]: 15 τοῦ om. ς 23/24 ὧς ἔθος δὲ τοῖς ἀπὸ τῆς σκέψεως, σκοπῶμεν τὸ λεγόμενον ἐπὶ ς 25 ⟨ἡ⟩ δεκάς N 28 δὲ om. fort. scribendum οὔτε ⟨δὲ⟩ coll. v. 8. p. 454, 1. 24 30 ἡ 2 ἐστὶν ἡ δεκάς ut glossema del. Rüstow
[736]: 318—319 cf. adv. math. I 162.
[737]: 10 ἀφαιρουμένης Bekk.; ἀφαιρουμένη G 12 δεκάδος ἄρσις add. Bekk. 27 lacunam post ἐννεάς statui 28 οὐ ⟨μειοῦται⟩ Rüstow 32 ἡ addidi 1 ἀπὸ add. Bekk. 6 ἀπ’ om.
[738]: 321—327 cf. Hyp. III 94—96. adv. math. I 165—168.
[739]: 21 ζητῶ ⟨πῶς⟩ NL 28 ὁ om. N (qui habet παλαιστής ras.) 29 διπλασιάσει N (εἰ corr. in ἡ vel contra) 30 ἑαυτῷ om. N 31 πήχεος N 31/32 προστιθέμενον N προστιθέμενος ⟨τῶν κατὰ μέρος παλαιστῶν⟩ Rüstow coll. p. 455, 30 sq. 32 αὐτὸς N 33 εἰ LEς: ἧ
[740]: 328—329 ~ Hyp. III 97.
[741]: 10 αὐτῶν alter. LEς: αὐτός N 15 ἔστι alter. NLE: ἔσται ἔστιν ⟨ἡ⟩ Bekk. dubit. 20 ⟨τί⟩ τινι Rüstow prius om. N 28 μηδὲ Eς: μὴ NL 33 προθέσεως N
[742]: 14 ὑπάρχειν N 18 τὸ ὅλον scr.: τε ὅλον G 23 καὶ om. N 27 τὸ post κόσμῳ transponi iubet Arnim 29 ⟨μὲν⟩ γὰρ N
[743]: 338—339 cf. adv. math. I 134.
[744]: 338—349 ~ Hyp. III 98—101.
[745]: 6 τῶν om. ’ς 8 τὸ μέρος τυγχάνειν LE 11 λευκὸν ⟨ὂν⟩ Bekk. dubit. κεχρωσμένον Gen.: κεχρωμένον N: κεχωρισμένον LEg 17/18 τοῦ ὅλου καὶ ταὐτόν LE5: τοῦ ἀνθρώπου (comp.) κατ’ αὐτόν N 19 κόσμον LE5: ἡγεμόνα N μόριον LEg: μόνον N 21 μέρους μέρος LE 23 καθό N: καθότι LEg 24 μέρος G: μόριον edd. 26 ἐκ om. ς
[746]: 343—346 ~ adv. math. I 135—137.
[747]: 32 μὲν add. Bekk. 2 καὶ add. Bekk. κεχωρισμένον G: κεχωρισμένων Gen. 8 fort. ὑποκείμενον (cf. v. 6) an ὑπολειπόμενον (cf. p. 144, 17)? 18 δὲ Bekk.: τε G Sst ἀλλήλοις N 25 τὸ ὅλον ὅτι N 26 τὶ Bekk.: τὸ G
[748]: 1 εἰ N: om. LEg 2 οὐδὲ scr.: οὔτε G (verba οὔτε — μέρη ut e p. 458, 29 perperam repetita del. Bekk., qui nondum noverat lectionem codicis N ad v. 1) 5 οὔτε alter. Bekk.: οὐδὲ G 6 τε fort. delendum 11 λέγεται om. N 18 ἐπειληφεν N 28 ἐλάττων g: ἐλάττω NLE
[749]: 350—351 ~ adv. math. I 139—140.
[750]: 29. 31 πήχεος G 9 ἐκκειμένας scr. coll. p. 292, 1. 400, 5. 18. 435, 26 e. a.: κειμένας G 10/11 ἐστὶ μέρος N 22 τὸ delevi 28 νοεῖται ⟨τὰ⟩ μέρη
[751]: 359—364 ~ Hyp. III 30—32.
[752]: 28 κατηγοροῦμεν L 31 μέρη εἶναι N 33 τράχηλος Gen.: ἄνθρωπος G 4 δὲ Hervetus: τε G 6 ἐννοῶν N ὁ add. Bekk. 14 μηδὲ LEς: δὲ N 16 ἀναιρεῖται 20 a titulum περὶ σώματος om. ς, qui idem praeb. quod ceteri addunt: εἰ ἔστι τι σῶμα τῶν σκεψαμένων 22 fort. ⟨αἱ⟩ κατ’
[753]: 29a
[754]: 4a
[755]: 365 ~ Hyp. III 37.
[756]: 25 ἀσσύρρος N (sic) 28 εἰμαιραῖος N 32 ἐκγενόμεθα Ng 1 καὶ ὕδωρ om. N 10 Μώχου Fabr.: μόσχου G 16 ante οἱ lac. et titulum ὅτι τὰ πέρατα τῶν σωμάτων ἀρχαί praeb. LE
[757]: 19a
[758]: 366 ~ Hyp. III 38.
[759]: 367 ~ adv. math. III 19 cf. Hyp. III 39
[760]: 368—370 ~ Hyp. III 40. adv. math. III 83—84.
[761]: 27 ὁ om. ’ς 29 τὸ Bekk.: rm N: τὶ LEg 1 fort. συνακτέον 2 fort. τὸ ⟨τὰς⟩ τρεῖς cf. p. 701, 6 4 ἀπὸ ἀριστερῶν ἀριστερὸν G ⟨τὰ⟩ δεξιά ς (at cf. p. 701, 9) 6 παρατάσεις Bekk.: παραστάσεις N: διαστάσεις ς 6 δύο — 7 διάστασιν om. ς 11 τὸ ante σῶμα om. LEς 14 οὐκ ἔνεστι τὸ σῶμα N
[762]: 371—375 ~ adv. math. III 85—91.
[763]: 15 οὐδὲ Eg: οὔτε NL 23 σύνοδος alter. om. N 26 καὶ ⟨τοῦ⟩ bis N 30 αὐτῶν om. LEg (cf. p. 715, 4) 1 ἔχον ἔχων ς et E (sed corr.): ἔχω L 5 περιλειπομένη N 11 πρὶν G ἐκ Riistow 11/12 πρὶν σ. ἀποτ. σῶμα surfpectum; cf. p. 715, 25: οὕτω τε καὶ τὸ ἀσώματον γενήσεται σῶμα 12 ἀποτελέσαι ⟨τὸ⟩ σῶμα LE
[764]: 377—378 cf. adv. math. III 20.
[765]: 377—378 ~ adv. math. III 22.
[766]: 17 ἀναδέξεται LE: ἀναδέξηται N: δέξεται ’ς 29 ὅθεν — | 29a ἀδιάστατον N: om. LEg (idem dubitanter suppl. iam Bekk., | nisi quod scripsit ὥστε κτλ.) cf. p. 468, 24 1 μαθὼν N τοιοῦτον τι ς
[767]: 380—389 ~ adv. math. III 29—36.
[768]: 9 τῆς om. N 14 ἔν ἐστι LE: ἔνεστι Ng 15/16 ἐκτεταμένον Bekk. coll. p. 703, 14: τεταμένον G 17 ἤτοι — 19 σημεῖον om. E 21 ὃν N ἐπιλαβόμενον L 21 μέτεισιν — 23 ἐπιλαμβ. om. N 28 ἐπιλαβόμενον L ⟨οὐ⟩ ποιήσει N 30 οὐ Bekk.: οὔτε G 32 μεριστὸν N
[769]: 390—402 ~ adv. math. III 37—50.
[770]: 7 ποιεῖ N: ποιεῖται LEg: ποιήσει Bekk. coll. p. 704, 10 13 ὑποκειμένου N 16 ἐφέξοι ς 18 ἴνα ⟨μὲν⟩ Bekk. 20 αὐτὸ τὸ N 1 τι om. Eg 5 καὶ ἔλαττον scr. coll. p. 705, 6: καὶ μᾶλλον G: an καὶ μᾶλλον ⟨ἔλαττον⟩ coll. p. 469, 6. 7?
[771]: 393—395 ~ adv. dogiD. II 58—60 et V 250—251.
[772]: 10 fort. πᾶν τὸ ἐπιν. cf. p. 705, 9 18 μὲν del. Bekk. cf. p. 705, 16 19 fort. ἐπισυνθετικῶς cf. v. 13. p. 705, 17 22/23 κατὰ μέγεθος τὸν κοινὸν ς 27 πυγμαίου ς (cf, p. 705, 27): πυγμιαίου Ν: πυγωνιαίου LE 30 ἐπινοεῖσθαι N: νοεῖσθαι LEς
[773]: 403—406 ~ adv. math. III 51—54.
[774]: 5 οὐδὲν scr. coll. p. 706, 9: οὐδὲ G 6 τι om. ’ς 7 ὅμοιον ⟨καὶ⟩ N 10 fort. αὐτῷ cf. p. 706, 15 ⟨νοῆσαι⟩ 12/13 ἐναργῶς γιγνωσκομένων scr. coll. p. 706, 18: ἐναργῶν γιγνομένων N: ἐναργῶν καὶ γιγνομένων LEς 18 ἀπ’ αὐτοῦ ς 19 πυγμαῖον RY: πυγωνιαῖον LEAB et RV γρ.: πυγμιαῖον N τι add. Hervetus cf. p. 706, 26 22 ἔνα — 23 μῆκος om. ς 26 αὐτῶν NL: τρόπον Ες cf. p. 707, 2
[775]: 410—411 ~ adv. math. III 55—56.
[776]: 31 τὴν μείωσιν ς: σημείωσιν N 6 ἀεὶ N: εἰ LEς 7 κατάληξιν Bekk. coll. p. 707, 20: κατάληψιν G 8 ἐν add. Bekk. coll. p. 707, 21 9 δὲ Bekk.: δεῖ G U τι G: τις edd. 20 μέν add. Bekk. 23 xfi ante διανοίᾳ s. s. N fort. m. 24 οὔπω Bekk.: οὕτω G 27 ἔσται N
[777]: 412—413 ~ adv. math. III 57—59.
[778]: 414—417 ~ adv. math. III 60—64.
[779]: 1 ἀναντίτυπον LER: ἀντίτυπον NABV 3 ἔσται N ἡ add. Bekk. cf. v. 5. 7. p. 707, 33 4 ἀναντίτυπον E: ἀναντιτύπητον NLABR: ἀντιτύπητον 9 τὸ pr. N: τὸ πλάτος ς 10 φησί N (cf. p. 708, 12): om. LEg 15 καὶ om. N at cf. p. 708, 20 17 προύκειτο Bekk.: προυπέκειτο G 18 ἄμοιρον exp, N, cui substituit in marg. ἄπειρον 21 ὃ — 22 ἀβαθὲς del. Bekk. (qui secutus erat LEg) 22 καὶ πλάτος ἐστὶν ἀβαθές N: ἐστιν ἀπλατές LEς
[780]: 24 ὅ ἐστι del. Bekk. cf. p. 709, 3 29 γινομένων N cf. p. 709, 8: γινομένης LEg 2 μὲν add. Bekk. cf. p. 709, 13 7 τὰ om. N 12 γίνονται Bekk. dubit. coll. p. 709, 26: γίνοιντο G: γένοιντο edd. 14 γεγόνασι — 17 ἐλάσσονα om. Νς (at cf. p. 709, 28 sqq. et ad v. 17) 17 post μία N iterat verba inde a 15 οὐχί
[781]: 418—425 ~ adv. math. III 65—70.
[782]: 30 δὲ NLE: δὴ ς 31 ⟨ὥς φασι⟩ γραμμῆς ς 2 fort. ⟨ἡ⟩ εὐθεῖα cf. p. 710, 20 11 ἦν ⟨τὸ⟩ ἄτοπον N ⟨εἰ⟩
[783]: 426—427 ~ adv. math. III 71—73.
[784]: 24 περιφερείᾳ Bekk.: ἐπιφανεία G 30 οὖν om. E 7 δι om. LEς 7 οὐκ — 9 γράφει om. N 11 γράφη L: γράφει NEς 13 κατὰ ⟨τῶν⟩ τινων N 17/18 ἐντὸς τῆς Bekk.: τῆς ἐντὸς 19 καταμετρικὸν ς
[785]: 428 ~ adv. math. III 74.
[786]: 429~ adv. matli. ΙΙΙ 75—76.
[787]: 430—436 ~ adv. math. 77—82.
[788]: 23 γραμμὴν del. Bekk. cf. p. 712, 13 27 παρακυκλόγραμον N 32 ἐκκυλιόμενον — 474, 1 ἐπίπεδον om. E 1 καταμετρεῖν — 3 θέσει om. ς 1 τὴν — 4 καταμετρεῖ om. N 7 τὸ LEς: τοῦ N
[789]: 434 ~ Hjp. ΙΙΙ 41—44.
[790]: 21 πέρασμα L 2 αἱ om. ’ς 11 τὸ add. Bekk. cf. p. 714, 4 13/14 θιγεῖν δύναται N 14 οὐδὲ Bekk.: οὔτε G
[791]: 437—439 ~ Hyp. 47—48.
[792]: 17 ἄπορος Fabr. (cf. p. 714, 10): ἄπειρος G 22 παραλαμβάνειν NLE: λαμβάνειν ’ς 23 ⟨τὸ⟩ σῶμα N at cf. p. 130, 29 27 ἔσται NL 32 τὸ addidi coll. p. 131, 4 2 ἡ add. Kayser coU. p. 131,7 post 8 ’ς add.: σέξτου (ἐμπειρικοῦ) τῶν εἰς δέκα τὸ ὄγδοον, pergunt σέξτου τῶν εἰς δέκα τὸ ἔννατον: σέξτου ἐμπειρικοῦ ὑπομνημάτων τὸ ἐ̓ννατον LE
[793]: 3—4 Hyp. III 124.
[794]: De titulo cf. ad pp. 289 et 391. 14 τόπους L: τόπον V 2 τὴν χώραν N (coniecerat Bekk.): τὸν τόπον LEς
[795]: 7—12 ~ Hyp. ΙΙΙ 120—121.
[796]: 13 G s. s. εἰ ἔστι τόπος (N περὶ τόπου· εἰ ἔ. τ’.) 16 κινεῖσθαι Kayser λόγον N 17 καὶ ante κάτω om. N 18 εἰς om. ς: γρ. καὶ δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ N in marg. (cf. p. 148, 29 a) 19 αὗται NLE: αὐτοῦ ’ς 26 ὑγρῶ ς 29 εἰς ’ς 31 ἔστιν· ⟨σῦμα ἐστι τὸ κατέχον τόπον⟩· Arnim (Stoic. fr. II 501) coll. Aet. 1 12, 1
[797]: 13—19 ~ Hyp. ΙΙΙ 122—123.
[798]: 9 δὲ ⟨καὶ⟩ τὸ N ἡ om. ς 15 πρώτιστον N 24 τοιαῦτα post φίλος. N 28 ⟨τὸν⟩ τόπον ’ς (non R)
[799]: 2 αὐτὸ NLE: τοῦτο ς 6 τι LEg: τις N 6 ὁ ς: om. NLE 14/15 ἔν τῳ Bekk. 15 οὐδὲ N 16 οἱ ς: ἢ NLE 17 τὸ om. N 25 ante οὐ fort. exciderunt: ἀλλ’ ὅμως εἶναι τὸ ἐν ᾧ vel similia ἠπόρηται Bekk. dubit.
[800]: 21—23 ~ Hyp. III 129.
[801]: 7 ἐγένετο N 9 ἑαυτοῦ N: αὑτοῦ vel αὐτοῦ LE ς 21 εἰς Bekk.: ἐπ’ G 26 ἔστι E 27 γε om. ς
[802]: 30 εἰς scr. coll. p. 481, 26/27 τόπον ἐκ τόπου tamquam glossema del. Riistow 4 γίνεται — 5 κινήσει om. N 13 τὸ Bekk.: τὰ G 16 ἡ LEg: εἰ N 17 εἰς Bekk.: ἐπὶ G 21 ⟨τοῦ⟩ τόπου ’ς ἐν αὐτῶ ἦν ς
[803]: 31 cf. Hyp. III 131.
[804]: 31 συμβαίνει N 32 δὲ om. ’ς 24 τόπος add. Bekk.: πέρας Hervetus 27 ἰδία οἰκειότητι NLE: οἰκεία ἰδιότητι ς
[805]: 2 τοῦ Kayser: τὸ G 6 πάντως LE 8 τί ἐστι NL: ἐστί τι E: ἐστι ς 8 ἤ—10 πέρας om. EV 9 ἕτερός ERB 13 ὑπομενοῦσιν ς: ὑπομένουσιν NLE 14 τοῦ om. LEς at cf. v. 10 22 οὐκέτι LEς: οὐκ ἔστι N 24 ⟨ἡ⟩ ἐπιφάνεια ς 28 σώματά N
[806]: 37—41 ~ Hyp. III 64.
[807]: 80 γενήσονται N 3 αὐτὴν E 6 τόπον Gen.: τόπου G 16 καὶ om. N γλυκὺ ς 18 ἢ ⟨τοῦ⟩ ς 19/20 ἰδικὰς G 21 μή τι NL: μήτε Eg cf. p. 485, 32 27 κέντρῳ scr. coll. p. 136, 4: κέντροις G
[808]: 45—49 ~ Hyp. III 65.
[809]: 3l τινὲς LEς: καὶ N καὶ om. N 3 θεωρητικῶν N τε LEς: τινα N 8 σκληρῶν ς 16 πρὸ N 19 τε om. N βίος NL: Βίας Ες cf. p. 136, 6 25 Aristotelis fragm. deest apud Roseum (Lipsiae 1886); at cf. Bernays Dial. d. Aristot. p. 98 τε om. N τῆς φύσεως om. ς
[810]: 29 δέχεσθαι ς 6 ⟨δοκεῖν⟩ εἶναι Kayser coli. p. 136, 10 14 utrumque εἰς om. N 15 παρέλειπον LE (ex corr.) R pr. 17 δὲ om. N 18 οὕτω om. N
[811]: 4 καὶ ἄλλον Ν 8 ἐνηρησμένη N et Y (qui bis ἡ ex εἰ) 9 κυκλοφοροῦσα ς 10 εἰς Bekk.: ἐπ’ G 20 πιστωσαμένων Apelt δεῖξιν Bekk. dubit.: δόξαν Gr 27 ⟨κατὰ τὴν αὐτὴν⟩ ἐκβ. Gen.
[812]: 28 τόπῳ Gen. i τοῦ — τόπου scr. coll. p. 487, 17. 28. 488,7. 14: τὸν — τόπον G 7 κινούμενον post 7/8 τόπου ς 18 διακρούονται G: διακρούσονται Heryetus 19 μὴ del. Bekk. 20 δεῖν Hervetus: δεῖ G
[813]: 67—68 ~ Hyp. III 66.
[814]: 29 οἱ μὲν om. ς 7/8 συμμνημόνευσιν LE ς (cf. p. 460, 24. 461, 2): μνημόνευσιν N 8 πάλαι LEς: πρὶν N 9 ἐν add. Gen. 13 λαμβάνεσθαι συμβέβηκε ς 14 et 16 ἀπόλειψιν Bekk. coll. p. 484, 14/15. 487, 14: ἀπόληψιν G 15 an καταλαμβάνειν? 16 ὅτε Ν 18 τι N 21 ἔτι N
[815]: 70—76 ~ Hyp. III 67.
[816]: 26 βαδίζει N ὁ ἄνοιαν N: διάνοιαν LEg 13 πρῶτον N 22/23 συνακολουθεῖν Bekk.: συνεξακολουθεῖν G 24 τὸ ς
[817]: 27 συνακολουθήσει N: ἀκολουθήσει LEg 27/28 τὸ γάμμα rco δέλτα N 1 ἀφίστασθαι ς 1/2 ἀποβαλλομένης Riistow coll. p. 504,28 16 δεῖ ⟨ἤτοι⟩ Bekk. dubit. 20 ἀκινητίζει ἀκινητεῖ LEς 25 εἰς Fabr.: ἔστιν G
[818]: 30 εἴς Bekk.: ἐπί G 2 ἔχει N 3 καὶ prius om. N 9 τὴν post ἔχει om. LEς 14 δὲ om. N 15 ὧς prius om. ς εἴτ’ Bekk.: εἰ δ’ G 16 συνωθούμενα Gen.: συνωθούμενον G 22/28 ἤτοι ⟨εἰς⟩ τὸν Bekk. dubit. 28 τὸν ἄνω NEς: ἄνω L τὸν LEς: τὸ N 24 τῶν om. N
[819]: 83—84 ~ Hyp. III 68—69.
[820]: 29 προωθοῦν Bekk. (cf. p. 137, 11): προωθούμενον G ἀνοχλοῦν Gen.: ἀνοχοῦν G: ort. ἀνωθοῦν (cf. p. 137, 12) 32 κινοῖ N 3 ὑποκάτω Bekk. dubit. coll. p. 137, 15. 493, 5: ὑποκάτωθεν G 6 εἰ — κινούμενον om. L 12 αὐτῶν N 15 κινεῖται scr.: κινεῖσθαι G 16 κινούμενον N et codex Savilianus teste Bekkero μήτε Bekk.: οὔτε G 18 οὐδὲ g: οὐδὲν NLE 20 τόπω pOSt ἑτέρῳ N
[821]: 2 ~ Hyp. III 71.
[822]: 2 τούτοις N 9 ταὐτὰ Bekk.: ταῦτα G 18 τυγχάνειν N: om. LEς: εἷναι olim suppleverat Bekk. 18/19 παραστατικὰ ς (similiter vv. 22. 23/24. 26. 29)
[823]: 93 ~ Hyp. IIT 72.
[824]: 94 ~ Hyp. III 73.
[825]: 95 ~ Hyp. III 75.
[826]: 25 γίνεσθαι N (ut scr. Bekk.): γενέσθαι LEς 28 οὕτως ὧδε Lς 28 οὕτως — 29 παρατατικοῦ om. E 4 τμῆμα ς μὴ om. LEς (sed addid. Bekk.) 7 σύν τόπω νοεῖται N 16 τῷ prius om. AB del. edd.
[827]: 19 post περιεχομένου fort. excidit ὑγροῦ vel οἴνου vel simile quid 20 τοῦ add. Bekk. 30 παρατατικὰ N: παραστατικὰ LE: παρατακτικὰ ς (cf. ad p. 494, 18/19) 5 οὔτοι NLE: ὅτι ς
[828]: 29a
[829]: 103—104 ~ Hyp. III 72.
[830]: 105—107 ~ Hyp. III 73.
[831]: 108—110 ~ Hyp. III 75.
[832]: 20 ἐπεδείξαμεν E 21 ἀλλ’ om. V ἀκολούθως NLEABR: ἀνακολούθως V 22 νοεῖσθαι Fabr.: νόει vel νοεῖ G 25/26 συμβεβήκη NL: συμβέβηκε Eg 27 περὶ Ε; τῆς N 5 fort. Ε; ἕτερον cf. p. 138, 11 οὔτε N 8 τὸ Gen.: τό τε τότε Ες 13 fort. Ε; ⟨μόνον⟩ ἐν?
[833]: 23 fort. κινεῖσθαί ⟨τι⟩ 28 μὴν Kayser 32 τρόπων τρόπον Lς
[834]: 19a
[835]: 29a
[836]: 14a
[837]: 21 προπεπολιῶσθαι LEς 26 ἔστι LEς: ἔσται N 27 οὐδ' Bekk.: οὔθ’ G 30 μὲν post τέταρτον E et L (ubi exp. rubricator) 3 τρί’ ἀμερῆ NE: τρία μέρη Lς 4 προτεθέντος ’ς 7 προτεθέντος N 8 ἕκτου Struve: ἐκ τοῦ G
[838]: 18 ς 20 ⟨μὲν⟩ κινουμ. Bekk. dubit. 26 παρωχημένον NLE: παρωχηκότα ς 6 χρόνων — γίνεται om. E 11 πάντα post 12 καταλήγῃ N 11 ἄπειρον NE: ἄπειρα Lς 12 καταλήγῃ, ⟨ἐὰν τε τινὰ μὲν εἰς ἄπειρον τέμνηται, τινὰ εἰς ἀμερὲς καταλήγῃ,⟩ Bekk. in adnotatione
[839]: 124—126 ~ Hyp. III 78.
[840]: 18 μέρος om. ς ἐπιλαμβάνει ς 25/26 ἀξιοῦν διανύειν τοῦ ὅλου διάστημα ς 27 et 29 τέμνημεν N (-η- corr. eX οι) 29 εἰ om. Νς 30 τροχίζη N 3 ὅπερ Gen.: εἴπερ G 6 ἔστι N 9 ἡμιπήχια LEVR 10 τὰ διορίζοντα Fabr. coU. p. 504, 27: τὸ διορίζον τὰ G 11/12 εἰ οὖν τὸ κινούμενον N: om. LEς (addiderat autem iam Bekk.!) 12 ὑφ’ N: ἐφ’ LEς
[841]: 15 ὑπὸ τοῦ N: ὑφ’ οὖ ς: ὑπό τε τοῦ olim coniecerat Bekk. 20 ⟨οὐ⟩ κεκίν. N 22 γε om. ς 24 ἀξιοῦν τὸ ἀξιοῦντα ς 25 πρότερον alt. om. N 1 ἐπὶ τὸν — τόπον scr. coll. V. 5. 8/9: ἐκ τοῦ — τόπου G ἀποκρουσθήσεται Lobeck (Phrynich. p. 44): ἀνακρουσθήσεται Reisig 3 ἄχρι om. N 5 ἐπὶ τὸ — ὡς om. ς 6 τὰ et ἄκρα Fabr.: τῶ et ἄκρω G 7 διῆλθε τὰ ἀπὸ τῶν ἄκρων διαστήματα üstow: διῆλθεν ἀπὸ τῶν ἄλλων διαστημάτων G: διῆλθε τὸ ἀπὸ τοῦ ἄκρου διάστημα vel διῆλθεν ἀπὸ τῶν ἄκρων Bekk. dubit. 12 λέγοντας τέμνεσθαι N
[842]: 13 προειληφότας Lς: προσειλ. Ν: παραληφότας E 20/21 κάν τῷ αὐτῷ Bekk. : καὶ τῶ αὐτῶ N : καὶ τὸ αὐτὸ LE ς 21 ἀνύειν Βekk.: δυεῖν (vel δυοῖν) G 3 τὸν N 5 ἐν om. N 8 πάντας Bekk. dubit. 11 τὸ om. ς 15 τὸ αὐτὸ ’ς
[843]: 139—141 ~ Hyp. III 76.
[844]: 21/22 οὐ κατ’ G: οὐκ Bekk. 26 et 29 τε NLE: δὲ ς 28 ἀποπάλλειν Bekk. dubit. at cf. p. 503, 5 6 ἐλεύσεται Bekk. dubit. 7 ἀπελεύσεται Bekk. dubit. 10 λέγειν ⟨τε⟩ καὶ ς
[845]: 25 τὸ πρῶτον πεμπτημόριον add. Bekk. dubit, 29 τούτου N 31 οὖν om. NEV 5 τε om. ’ς 15 τε del. Bekk.
[846]: 22 προκατασχήσει ς 27 οὐχ otn. N 28 μηδὲν N 80 αὐτὸν L 31 ⟨γὰρ⟩ ἄρα N 1 καθ’ αὑτὸ Gen.: κατὰ ταὐτὸ κατ’ αὐτὸ ’ς ἐκεῖνο N: κεῖνο LEg: κἀκεῖνο Gen. τὸν E 3 μεριστής ’ς μέρει Bekk. : μέρη G 4 τὰ τοῦ τόπου μέρη N 9 ἐν om. N
[847]: 154 ~ Hyp. III 77.
[848]: 26 καταγραφόντες Ν: καταγράφοντες V 27 μείζοσι E ἐλάσσοσι Fabr.: ἐλάσσονι G 28 ἔστιν L: ἔνεστιν ΝΕς 31 glg N: οἷς LEg 1 περιγράφονται ’ς 2 τὸ ς ταχύτερα N 3 ταχυτέρων N 5 βραδύτερον Lg: βραδυτέρων NE 7 γε om. ’ς 8 προκαταταχυνοντων ς
[849]: 15 ⟨καὶ⟩ αὐτὸς N 22 τὸν del. Rüstow 27 πρότερον alt. om. N 28 ἀδύνατόν ἐστι Ν: δυνατὸν ἔσται LEς Fabr. 1 τὸ del. Fabr. διδακτυλιαῖον ς: δακτυλιαῖον NLE ἐνὶ add. Bekk. 3 τοιούτου N 8 δακτυλιαῖον NLE (ut v. 1)
[850]: 17 δακτυλιαῖον E ἀνύει om. ’ς 25 τε διάστ. N 26 οἷον ἡ N 27 τὸ om. LE 30/31 πέρας μὲν τοῦ δεκάτου πήχεως Bekk.: μέρος μὲν τοῦ δεκαπήχεος Gr 1 ἑνδέκατον πῆχυν Bekk.: ἑνδεκάπηχυν G 4 ἐπὶ E 13 εἰ — 14 μέρεσιν om. E 13 ἐν om. L