48. Λεωτυχίδου
[48.1] Λεωτυχίδας ὁ πρῶτος, λέγοντός τινος ὡς [224d] ἔστιν εὐμετάβολος, “διὰ τοὺς καιρούς” ἔφη “οὐχ ὡς ὑμεῖς διὰ τὴν αὑτῶν κακίαν.”
[48.2] πρὸς δὲ τὸν ἐρωτῶντα πῶς ἄν τις μάλιστα διαφυλάσσοι τὰ παρόντα τῶν ἀγαθῶν, εἶπεν “εἰ μὴ πάντα τῇ τύχῃ πιστεύοι ”
[48.3] ἐρωτηθεὶς δὲ τί δεῖ μάλιστα μανθάνειν τοὺς ἐλευθέρους παῖδας, “ταῦτʼ” ἔφη “ὅσαπερ ἂν αὐτοὺς ὠφελήσειαν ἄνδρας γενομένους.”
[48.4] πυνθανομένου δέ τινος διὰ τίνα αἰτίαν ὀλιγοποτοῦσιν οἱ Σπαρτιᾶται, ἔφη “ἵνα μὴ ἄλλοι ὑπὲρ ἡμῶν βουλεύωνται, ἀλλʼ ἡμεῖς ὑπὲρ ἄλλων.”