[256]: 3 αὐτῶν ö. 5 πάλιν ἐθὼν ö. 6 τῆς aus τοῖς Ρ 9 Ε; Gö. 11 ist kaum notwendig hinter ᾿Εδέμ zu ergänzen: τῷ δὲ Νάας ἀπειθεῖν 15 Cruice 19 τοῦ πατρὸς > ö. 19 τῷ ἐν τοῖς ἀνθρώποις Bernays ἁνθρώποις schon Miller): τοῦ ἐν τοῖς οὐραγοῖς Ρ 22 Lücke Gö., + Cruice, ό δὲ τρίτος ⟨τῆς Ἐδὲμ ἄγγελος⟩, δ τῆςΝάας We. Ε; ἀπὸ ἡκούσης Miller, doch s. S. 131, 2 26 ἀνθρώποις nicht οὐρανοῖς) Ρ 29 φύγῃ ö.: φύγον so Ρ
[257]: 3. 23 vgl. Χ 15, 5 Ende — 5—13 vgl. Χ 15, 6 — 18 Luk. 1, 5 2, 1 — 18-S. 132, 3 vgl. Χ 15, 6 Ε., 7 Anf. — 19 Ναξαρέτ] Luk. 1, 26? — 20 f Luk. 2, 42 — 23 Job. 10, 8? — 32 Job. 19, 26 γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου
[258]: 1 διὰ τῶν πρ. (aus S. 130, 28) < Gö.: ἁφάμενος τῶν προφητειῶν Miller 2 ψυχῆς ö.: εὐχῆς Ρ 3 ἐπέσυρε Ρ ἐπεσύρισεν Ρ 4 τοῖς λόγοις Miller: οἱ λόγοι ρ 12 + δ᾿ ö. 13 ἠ Ρ: ὴ̀ ö. 22 + καὶ τὰ Miller 23 ἐπεσύρησαν Ρ 29 ⟨ ⟩ We., ἀλλὰ ᾿Ιησοῦς ἀκολουθῆσαι σύτῶ οὐκ ἡθέληδε Miller
[259]: 1 vgl. 1 Kor. 15. 46 — — 2 Luk. 23, 46 — 8ff ähuliche Satzfolge V 7, 12. 13. 20 2 — 16f Jes. 1, 2 οὐρανὲ οὐρανὲ καὶ ἐνωτίζου γῆ, ὄντι κύριος ἐλάλησεν, vgl. Clemens Strom. IV 169 S. 323, 13ffst — 20 Jes. 1, 3 Ἱσραιλ δέ με οὐκ ἔγνω vgl. Iren. 1 19, 1 S. 175 Η. — 24-S. 135 5 vgl. V 24, 1 — 28 Psal. 109, 4
[260]: 6 τριόδοις Cruice αὐrοῦ Ρ 7f πρόεδρον ö.: πρῶτον Ρ 11 gannvm;hdhn 12 12 γαννυμήδης Ρ 15 μάθοις Miller ἐμφέροντα V, verb. ö. 16 λέγουδιν Ρ 17 λέγου We. 17f ἀνθρώπω (nicht οὐρανῶ Ρ 20 ἔγνω με ö.: ἐγνώκει Ρ 21 έγνώκει] έγνω με? We. 22 οὐρανοῖς als Lesart Ρ falsch Miller (verb. von Bernays) 22f ücke Miller: ἐντεῦθεν Ε; * Cruice, ἐντ. γ. δὲ ohne ücke ö. 26 Παρὰ > Kostermann ὠνόμασεν P
[261]: 1 ff vgl. die slavische Baruch-Apok., Gott. Nachrichten 1891 S. 5, 10—13. 11, 30. 31 — 4f I Kor. 2, 9 — 6f Joh. 4, 10. 14 contaminiert, vgl. zu V 19, 21 — 7—11 Gen. 1, 6. 7 — 12 Psal. 109, 4 — Hos. 1, 2
[262]: 1 οὕrως Ρ, verb. Gö. πάντων aus πάντα Ρ If τὸν τὸν ἄγαθὸν in ἀγαθῶν Ρ, s. Ζ. 3 u. V 24, 1 10 ἐστὶν] τὸ We. ὑπὸ ἄνω Ρ 11 ⟨καὶ⟩ Cruice 17 + ῥήσεις τὰς We., λαλιάς ö. 17f παραδιδοῦσι Ρ, verb. ó. 20 ὁ εὺ τυχὼν Ρ 21 λέγει λέγει ει’καιότατα We.; λἐγεται, κατὰ Gö., aber καιὰ sich nicht mit μιμησαμένους 23 ἐχόμενοι ö. 24 ἀποπλυθήσονται corr. in ἀποπληρωθήσονται Ρ 27 ἀνέλεχτον Ρ αύτὸν Ρ
[263]: 1 ἐκκριθείη ρ αὐτῆς Ρ 2 μύονται Ρ 4 Titel fehlt Ρ, aber eine Zeile frei und rote Initiale Τ (freilich dieselbe Art des Absatzes Z. 17) 13 ⟨καὶ⟩ We. Ἑλλήνων We. 14 ⟨ ⟩ Diels (S. 135, 1 u. V 23, 3 ἄλλοι ἄλλως τὰ αὐτὰ διηγούμενοι): ἀλλ’ ö. 16 ἐσχόλαζον oder ἐνέσχον Miller, προσέσχον ö. έχρήσαντο Paequali 17f περιειληφόσι falsch als Lesart Ρ Miller 18 τελείωσιν Bunsen, Hipp, and bis age I 2 P 350 (1 35): μείωσιν Ρ 18f ἀνοδίως Bunsen a. a. 0. 19 προσενεγκαμένοις Ρ, verb. ö. 19f τοὺς ἐλÚχους Ρ, verb. Gö. 25 Γιττηνοῦ ö.: γειττηνοῦ αus γειττινοῦ Ρ
[264]: 1 — 3 ἄνωθεν] IV 28 ff — 4 Iren.: a multis quasi deus glorificatus est — 5 Act. 8, —24 10ff dieselbe Geschichte von Psapbon Maximus Tyrius XXXV 4 S. 344 Hobein, von Hanno Älian Var. bist. XIV 30, von Apsephas Scbolion zu Dion Chrys. I 14 (A. Sonny, Ad Dionem Chrys. Analecta, Kiew 1896 S. 96.92)
[265]: 2 μαγείαν Ρ 13 ⟨ὡς⟩ θείᾳ ö. δυνάμει > Miller (Maximus θείαν νομίσαντες εἶναι φήμην) 19 τὸ > Miller 24 ἐνοήσαντες Ρ
[266]: 1 — S. 145, 5 zu diesem System des Simon vgl. Redlich, Archiv f. Gesch. der Philos. XXIII, 371. 537 — 6 vgl. Joh. 1, 13? — 9ff vgl. Clemens, Ecl. proph. 26, 1 S. 144, 10ff St. — 10 Deut. 4, 24 κύριος ó θεός σου πῦρ καταναλίσκον ἐστίν 9, 3 Exod. 24, 17 τὸ δὲ ἐῆος τῆς δόξης καρίου ὡσεὶ πῦρ φλέγον vgl. Orig, De principiis 1 1, 1. 2 S. 16, 19 ffk. — 11 f vgl. Heraklit bei Diele, Vorsokr. 3 172, 36 ff — 14f. 21 vgl. X 12, 1 — —19 vgl. V 9, 5
[267]: 1 ὕτως] τούτῳ? We. 2 τάχιον] μάταιον We., vgl. S. 135, 8 τάχιον Ε; ἀνθρώπῳ γενομένῳ ὄντως θεῷ (Christus) Miller 3f ἐπιχειρήσομεν Miller 8f μεταφράσσων Ρ, verb. ö. 9 μωυσέος Ρ (0 aus ω?) 10 zuerst φλέγων und καταναλίσχων Ρ 13 φλέγων (aber καταναλίσκων [so] Ρ) οὐδ’ αὐλὸν We. 14 συλλαγωγῶν Ρ 16 ἀπόφασις Miller 17 τῆς2 (nicht τοῦ) Ρ 24 τὴν > Μιller, vgl. H 25 Tl 2) > Η 27 ἀπὸ Hilg. S. 458 28 πλάττων P
[268]: 1—4 s. zu S. 116, 20—7 Daniel 4, 7—9 — 9 vgl. Vil 21, 3 3, 12; Luk. 3, 17 16—18 Jes. 5, 7 — —24 I Petr. 1, 24 διότι und αύτης) = Jes. 40, 6. 7
[269]: 2 τὸν ἀόρατον Ρ, verb. Miller 3 πεφευγὼς Ρ ἤ ö.; εἰ Ρ 5 ὄντων Miller: ὅλων Ρ κρυφίως καὶ φανεροῖς Ρ, verb. ö. 7 + τὸ Miller τῷ] τὸν Ρ 9 τὸν] αὐτῷ] ö.: αὐτῶν P 10 ⟨τὰ⟩ τοῦ We. (oder ὑπὸ (nicht ἀπὸ) Ρ 12 ἀπολαύῃ Ρ 15 γεγεννημένον Ρ 19 Ε; ξύλον We. 25 δὲ steht in Ρ (> Miller) 27 ὀλίγον Ρ doch s. Ζ. 4. 5 28f ἁορ. νοῦν αὐτὸ ἐνεργὸν καὶ ἦχ·ον καὶ ἀναρίθμητόν άφιθμὸν Hilg. S. 408 29 ἀνήχων ö.: ἤχων Ρ ἀριθμητῶν καὶ ö.: καὶ ἀριθμητῶν Ρ ἀναριθμων Crnice: ἀριθμῶν so Ρ
[270]: 3 Empedokles Fr. 109 D. — —23 vgl. Χ 12, 2-4 — 8 Empedokles Fr. 110, πάντα γὰρ ἴσθι φρόνησιν ἔγ̣ειν καὶ νώματος αἶσαν — 19 — 22 vgl. S. 116, 20 — 24 U. VII 22, 1
[271]: 1 τέλειον νοερὸν Gö. οὕτως ὠς > Cruice ὡς ἕκ. Atticimus) 5 nach Εmp. (bei Aristot.) Miller 6 καὶ ⟨στοργῇ⟩ στοργήν Miller: δὲ στοργῇ oder στογυῇ δὲ στοργὴν Aristot. Γε τε nach Aristot. Miller: ἐπὶ Ρ 7 νόμιζε Meineke, Ζ. f. Altertumswiss. Χ 375 7f ⟨ ⟩ (nach H) ö., vgl. Meineke a. a. O. 8 γενοίμην ἴσην Ρ: νὠματος αἶσαν nach Sext. Miller, γνώματοσ ϊαον Hipp. VII 29, 26 11 γεννητὸς ⟨γέγονεν⟩ Miller, doch s. 12 συξυγίαν Η 15 στάντα Η Miller, vgl. S. 136, 5. 139, 7. VI 17,1 16 ος Η ö.: ώς Ρ ὤν > Η Miller, νοῶν Hilg. S. 459 18 καὶ a. Rande Ρ, > Η 19 όπαραλάιrω Ρ + λαὶ H 21 ἢ 21 ἤ ó.: ἡ P H, vgl. 16, 165 ἢ ἠ? We. 24 24 ὅτι Ρ
[272]: 4 Jes. 1, 2, Tgl. V 26, 36 7f — 7f Gen. 1, 31 — 12 Exod. 20, 17 έν γὰρ ἕξ ἡμέραις ἐποίησε κύριος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν γῆν κὴν θάλασσαν καὶ κάντα τὰ έν ούοῖς καὶ κατέπαυσε τῇ ἡμέρᾳ τῇ έβδόμῃ Gen. 2, 2 καὶ κατέπαυδε τῇ ἠμέρᾳ τῇ ἑβδόμην ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοὶ — 15 vgl. S. 121, 12 — 19 vgl. Prov. 8, 23 πρὰ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με S, 25 πρὸ δὲ πάντων βουνῶν γεννᾷ με — 23. 27 30 Gen. 1, 2, vgl. V 19, 17 — 29 Gen. 2, 7 — 31 Gen. 1, 20 — man ßt die ärung von καθ’ ὁμοίωσιν (Clem. Exe. 50, 1 S. 123, 9ff., 54, 2 S. 125, 1 St.)
[273]: 1 ὑποδέχεται Ρ 6 + ὁ ö. 12 ἡμέραι We. 18 ⟨αἱ⟩ πρὸ We. 20 > We. 24 τώ πάντα ἔχιεν
[274]: 3 1 Kor. 11, 32, vgL V 12, 7 — 4f vgl. V 9, 5E. — 9 vgl. Jes. 44, 2 ὁ πλάσας σε ἐκ κοιλίας V. 24 ὀ πλάσσων σε έκ κολλίας? — 14 14ff Gen. 2, 10, vgl. V 9, 14 — 16 ff Galen, In Hipp. De alim. Bd. XV 387 κϋην ἔστι γὰρ ἐν αὐτῷ ἀγγεῖα τέτταρα, δύο μὲν ἀρτηρίαι, δύο δὲ φλέβες μέσον έσυτῶν εχουσαι τὸν οὐραχόν .... καὶ διὰ τοὐτων οῖον ὲκ πρέμνων τινών ἐκ τῆς μήτρας ἕλκει τὸ ἔμβααυον αἱμα καὶ πνεῦμα
[275]: 1 τοῦ ἐπιφερομένου Ρ 6 ἀπαράλακτον Ρ τὸν μὸν ηχ. S. 459 nach S. 144, 3 7 πλάσεις Ρ, spatium hinter ά 10 πλάσων Ρ 14 χωρίον Ρ, verb. Cruice, ebenso Ζ. 18. 21 ποταμὸς ⟨δ᾿⟩ We. 15 ποτίζει Ρ 17 verb. ö. 18f ὲπειτα — ἐμφίεται Petersen bei ö. 19 nach έπιγάστριον Lücke Miller 20 ὃ Cruice: ὃν Ρ Lücke Gö. ö.: μὲν λαβοῦδαι Ρ
[276]: 2 ff vgl. [Galen] Abh. Akad. Berl. 1895 S. 37 1ff — 7 Gen. 2, 10, vgl. v 9, 14 — 7 Exod. 15, —26, vgl. V 7, 39 — 24 Homer L ι 304—306
[277]: 5 ⟨ ⟩ Cruice 9 Miller. Das ör fehlt im folgenden, und sein Fehlen wird Ζ. 10 begründet 12 + αἱ ö. 15 σχίσις, über L ein (u?) Ρ 16 ἐπιγραφικὴ We. ἡ έπιγραθὴ ó.): αὖ γραφὴ Ρ? aber obere älte von V unkenntlich, dann Riß, αὖ έπιγραφὴ? Miller 18 φησί? Miller τῶν Cruiee 20 f πικρῶς Ρ 26 δύναταιτε Ρ 27 + τὸ Miller 28 (τῆς ἀκ)οῆς Gö. (o in Ρ nicht ganz kenntlich) nach alttest. ἀκοῇ ἀγοέειν (Mark 4 u. ö. εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκοίειν): (ὑπακ)οῆς
[278]: 9f Gemeint ist die Zunge als Organ der γεῦσις und des λόγος — 16f vgl. V 19, 1. 2. VI 12, 3 — 18 vgl. VI 15, 4 — 19 Jes. 2, 4 — —24 vgl. VI 9, 9 —20ff vgl. VI 12, 3 —23 —25 Matth. 3, 10; Luk. 3, 9, Vgl. V 8, 31 — μακάριον καὶ ἄφθαπτον] vgl. Epicurea Ρ. 71 Usener — 28 ff vgl. Clem. Recogn. II 7
[279]: 2 ἐνεβίβασε Ρ 6 + ἤ Miller 9 δ . . . ριον Ρ, ρ nicht ganz sicher, der auf δ folgende Buchstabe hatte den Accent: δοκιμαστήριον G"o., δεῖ κριτήριον Cruice, beides zu lang; κριτήριον δ statt κ) We., nach S. 123, 13; δ΄ μόριον Diels als Glossem des Folgenden 14 γλίσχρον ⟨ἢ ψυχρὸν⟩ Cruice 17 ἢ] ἡ Ρ, vgl. S. 138, 21, ἤ ἡ We. 20 + ἀφανιζόμεla We., vgl. VI 9, 11 23 + μὴ Gö.,
[280]: 4 Gen. 1, 2, vgl. zu S. 139, 23 — 5f vgl. S. 139, 31 — 15 πυροῦσΟαι] I Kor. 7, 9 — 20f Gen. 3, 24 — 23f ἀπροσδεής, αὐτάρκης] s. ’Novaen, Agnostos Theos S. 17 ff
[281]: 4 ἀγέννητος Ρ, verb. Gö. 5 κατ’ οὐδεμίαν (nicht κατὰ δὲ μίαν) Ρ Miller: τῶ 8f αὺτὴν viermal Ρ 9 αὐτῆς 9 so stets im folgenden 11 ἐνοῦδα Ρ 13 κατανοεῖ Ρ 14 γενέμσεως Ρ 16 ἐνδέον Ρ, verb. ö. τροπὰς στρέφεται δύο ö.: τροφὰς τρέφεται. διὸ Ρ 19 γέννησις Ρ τροφὴ (nicht τρυφὴ) Ρ 23 πατὴρ ö.: παρὰ Ρ 25 αὐτῆς Ρ 26 p;anta Cruice (vgl. S. 137, 1; 139, 24) 27 στρέφεται Ρ 29 λόγου Gö. (vgl. 142, 17): λόγος P
[282]: 1 vgl. S. 140, 4 — 3f vgl. S. 140, 5f — 14 vgl. Anasagoras Fr. 12 D. πάντα δικόαμηδε νοῦς
[283]: 1 τυχὼν ö. (vgl. S. 142, 17): φυχῶν Ρ ὡς Ö.: ὤν Ρ 3 ἀπαράλλακτος Ρ ⟨ ⟩ Gö., vgl. S. 142, 21 ἀπαραλλάκτου Ρ γινομἔνη? We., s. zu S. 140 7 ὅτε ἄν Ρ 11 τὸ γράμμα τοντο] Η. hat vielleicht das Original, in dem auf τοῦτο τὸ γράμμα dieselben Worte wie S. 136, 16 folgten, ürzt 13 ὢν ἡ μία Ρ 18 πατὴρ ὁ ö.: πατέρα Ρ τρέφοντα ἀρκὴν Ρ 21 οὖας Cruice: οίσαν Ε 24 αὐτῶ Ρ, αἰγὸς Miller, doch s. Ζ. 26 25 αὐτὴν ö.: αὺτὴ Ρ ανομάσαι ö.; ἀνομάσει Ρ 26 ὑπὸ falsch als Text von Ρ Miller, vgl. Hilg. S. 458 27 ἐπίνοιαν Ρ, ⟨ἐπίνοια⟩ ἐπίνοιαν? We.
[284]: 8 ff vgl. Iren. 1 23, 2 S. 192ff Η.; Clem. Homil. II 34f; Filastrius C. 29, off 5ff M.; Epipli. XX13 S. ff D. ἀναγκάξεται αὐτὴν διαγράφειν Ὅμηρός ἐπὶ πύργου ἐστηκέναι καὶ διὰ λαμπάδος ὑποφαίνειν Τοῖς ῾Ελλησι τὴν κατά τῶν Φρνγών ἐπιβολὴν. ἐχαρακτήριξε δὲ διὰ τῆς λαμπάδος (λαμηδόνος λαμπηδόνος V) . . . τὸν τοῦ ἄνωθεν φοιτὀς ἔνδειξιν. διὸ καὶ τὸν παρ’ Ὁμήρῳ δούρειον ἵππον μεμηχανημένον .... ἔλεγε πάγαν ό γόης ὅτι ἄγνοιά ἐστι τῶν Μνῶν, Sheneidewin, ött. Nachr. 1852 S. 99 f; Gruppe, Griech. Myth. S. 6S6 5 — 10. S. 146, 6f Luk. 15, 4; Iren. 123, 2: et hanc esse perditam ovem; Tert. De anima 34; Epiph. XXI 3 — 11 Filastrius 29, 7: in figura feminea apparens — 12 — 14 I 23, 2: hanc esse primam mentis eins conceptionem .... faisse autem eam (sc. Ennoian) et in illa Helena, propter quam Troianum contractum est bellum — 17 — S. 146, 4 Iren.: quapropter et Stesichorum per carmina maledicentem eam orbatum oeulis; post deinde paenitentem et scribentem eas quae vocantur palinodias, in quibus hjmnizavit eam. rorsus vidisse. transmigrantem autem eam de corpore in corpus, ex eo et semper contumeliam sustinentem in novissimis etiam in fornice prostitisse .... (vorher die angeli angeli ähnt)
[285]: 2 ἔστιν] ἔτι? We., dann Ζ. 3 keine Interpunction ἀπ’ Miller: ἅν Ρ 3 εὑρίσκεται Hilg. S. 159: εὑρίσκεσθαι Ρ 4 οὕτως ö.: οτρι Ρ ἃ χωριατὰ ö., ἀχώριστα δ΄ oder γὰρ Miller 5 δίο ⟨δ᾿⟩ We. 7 τὰ] τὰς Ρ 9 γ(ων τά) τε We.: μετίει ’ ’ ’ τε Ρ, μεταλλήγων εἰς τά ö. αὐτοῦ Ρ 10 πλαστολουεῖ Roeper: πλει·σrους λέγει Ρ, π[λείστους άνάγει Cruize εἶπέ τε We.: εἶνμ'ε τε Ρ, εἶν(αι δ’ ἴλ)εγε Miller, den Raum überschreitend 13 εκεῖνον καιρὸν (oder ἐκεῖνο καιροῦ) Μιller: ἐκείνου καιροῦ Ρ γενομένου Ρ 14 ἐν > Scott αὐτῆ Ρ: αὔτη Scott, > We. 17 μεταμεληθέντα αὐτὸν καὶ γράφαντα We.
[286]: 4f. 15S. 147, 6 Iren. 123 3: quapropter et ipsum venisse, uti eam assumeret primam et liberaret eam a vinculis, hominibus autem salutem praestaret per suam agnitionem (vgl. Theod. 11). cum enim male moderarentur angeli mundum, quoniam uuusquisque eorum concupisceret preincipatum, ad emendationem venisse rerum et descendisse eum transfiguratum et assimilatam viitutibus et potestatibus et angelis, ut et in hominibus homo appareret ipse, cum non esset homo, et passum autem in ludaea putatum, cum non esset passus. Über Hippolyts Syntagma s. Lipsius, Zur Quellenkritik des Epiph. S. 75 ff — 5. 6. 8 Iren. 123, 2: hie Helenam quandam, quam ipse a Tyro civitate Phoenices quaestuariam cum redemisset, secum circumducebat — 7 Iren. 123 1: esse autem se sublimissimam virtutem, hoc est eum qui sit super omnia pater; dem. Recogn. II 7; Filastrius 29, 1: dicens se esse virtutem dei quae supra omnes virtutes est, s. Act. 8, 10 — 13f Hell vergleicht Epiph. XXVI 4 S. 43, 8 D. 5 S. 44, 26. 16 S. 57, 30 ff — 14f vgl. Clemens Strom. III III S. 209, 32f St. οἱ ἀπὸ Προδίκου) ξῶσιν βούλονται. βούλοντγαι. βόλονται δὲ φιληδόνως, καρτηθῆναι ὐπ᾿ οὐδενὸ νενομικότες·
[287]: 1 παλινοδίας Ρ 2 + Roeper 3 τέγους ö. Theodoret 11 (s. Iren.) und Justin Apol. I 26: τε τοὺς Ρ, τοίτοις Harvey Iren. Ι 192 4 ῇ We. (»wo sie fand«) : ἣν Ρ 7 ψυόρὸς Roeper, μιαρὸς Bunsen I 351 (I 10 ⟨τοῦ⟩ καὶ Cruice μάγοι Σίμωνος ~ We. 12 ποῦ τι P 13 Miller, ξ wohl kenntlich, Accent auf 2. Buchst.: κοινῆ ö., ἀδισφόρῳ öglich 14 ἁγίῳ Klost. λλη ος P, vorher können 1—2 Buchst, στ We., κολληθεὶς Klost. ἁγιασθή Ρ, στ nicht eicher kenntlich 15 ἔτι We.: ἐπὶ Ρ
[288]: 5—8 Iren. 123, 1: docuit semetipsum esse, qui inter ludaeos quidern filius apparuerit, in Samaria autem quasi pater descenderit, in reliquis vero gentibus quasi Spiritus sanctus adventaverit. esse autem se sublimissimam virtutem, hoc est eum qui sit super omnia pater (vgl. Hipp. S. 146, 7), et sustinere vocari se quodcumque eum vocant homines — 9 — 17 Iren. 23,3: prophetas autem a mundi fabricatoribus angelis inspiratos dixiese prophetias, quapropter nee ulterius curarent eos hi qui in eum et in Helenam eins spem habeant, et ut liberos agere quae velint; secundum enim ipsius gratiam salvari bomines, sed non secundum operas iustas. nee enim esse naturaliter operationes iustas, sed ex accidenti, quemadmodum posuerunt qui mundum fecerunt angeli, per huiusmodi praecepta in servitutem deducentes homines. quapropter et solvi mundum et liberari eos qui sunt eius ab imperio eorum qui mundum fecerunt repromisit.
[289]: 3 αὐτὸν Ρ 5 καὶ2 > Bunsen 1 352 (1 39), s. Iren. ob. zu S. 146, 4 καὶ ~Cruice 8 αὐτὸν Ρ βούλονται Ρ, 0 2 undeutlich 9 ὑπὸ We. 11 ⟨τοῦ⟩ νῦν Cruice, man erwartet ἀπὸ τοῦ νῦν (ulterius Iren.) τε ὁσα ó. (vgl. Iren.): τὰ σά Ρ 13 μηδένα Bunsen a. a. Ο. 1 358 (1 41): μηδὲν Ρ εἰσπράξει Ρ τι κακόν Bunsen 14 ἔστι Ε; Bansen κακός Ρ, verb. Bunsen [Iren.] 16 φθίσειν We.: φύσιν (φ nicht ganz kenntlich) Ρ, vgl. Bunsen I 354 (I 41), λύσιν (dann κόσμου) Gö. (vgl. solvi
[290]: 1 — 6 Iren: igitur borutn mystici sacerdotes libidinose quidem vivunt, magias autem perficiunt, quemadmodum potest unusquisque eorum. exorcismis et incantationibus utuntur; amatoria quoque et agogima et qui dicuntur paredri (s. zu S. 172, 15) et oniropompi et quaecumque sunt alia perierga apud eos studiose exercentur. imaginem quoque Simonis habent factam ad figuram lovis et Helenae in figuram Minervae et has adorant ... — — 7 vgl. auch Eus. K. G. II 13, 6 — 6 κύριον — κυρίαν] Bousset, Kyrios Cbi-istos S. 117 — 10 Act. 8, 20ff, ο. S. 135,5 Iren. 23, 1 — 13 ärer Bericht über Simons Ende
[291]: 1 μαγείαις Ρ nach Miller, aber a2 nur z. T. sichtbar, für l kaum ἐπαοιδαῖς Ρ, verb. Gö. vgl. Iren. 11 ταῦτα Ρ ἕως] ἕως] + δὲ ö. whol richtig Diels 13 τρίτη zieml. sicher P, τῇ Γίττῃ gut Hilg. S. 182 15 διὰ] δις falsch als Text von Ρ Miller 19 ⟨ταὐτὰ⟩ καλεῖ (vgl. S, 135, 1) We. 21 οἱ Ρ 24 περὶ Οὐαλεντίνου rot a. Rande 26 ὅλος Ρ, ὅλον? We.
[292]: 4f S. 12. 19; IV 51 — 15 Timaios 20 Eff — 18 Plato, Timaios 22 28B Ἕλληνες άεὶ παῖδές ἐστε κτλ. — 22 σιγῆς vgl. S.5, 11. 8, 14 — — S. 150, 6 vgl. Ι 2,6—9. IV 51, 4—7 — 29f vgl. Plut. De animae procr. 2 S. Ε καὶ ό Πυθαγόρου διδάσκαλος βαίτην μὲν ἐκάλει τοῦ ἀριθμοῦ μητέρα, τὸ δ΄ ὲ̀ν πατέρα.
[293]: 1 ἀπομάξατε Ρ 2f Πλατωνικὴν corr. in Πλάτωνος Ρ 8 ὀμοίων oder ὁμοῦ We. 10 + Gö. 11 Lücke Gö., sonst üßte man mit Cruice 3 Partie, in den Gen. setzen παραλλάξαντα? Gö. 15 ⟨ἡ⟩ ἐν Miller 16 Miller 16 Σολομῶν Ρ 17 γεννέσεωςP, γεννήσεως Μiller 22 σιγῆς ö.: γῆς Ρ 23 ὅ παρὰ We., παρὰ Roeper Scott 24 Χριστοῦ] Χριστοῦ] Ρ (falsche Angabe bei Miller) 29 γεννητὴν Ρ
[294]: 6—10 vgl. IV 51, 2. 3 — 12 vgl. zu S. 6, 10 — 25 Matth. 5, 18 Iren. 13, 2 S. 26 H. — 26 über die Quelle (Archytas; s. Zeller III 2 3 S. 103 f. 129, Comm. in Arist. VIII 558f
[295]: 2 θῆλυ Ε; Cruice 6 γένησίν Ε; We. τὸ προστιθέμενον > We., Glosse zu προσθήκην: νομιστέον oder νομίξει μόνον Miller 7 τε1] δὲ Miller 9f ⟨ ⟩ H: <P ἀμάτερα κεθα Ρ 14 ἀεννάου Ρ 17 Ε; Miller 20 δέκα2 Ρ (niclifc δὲ καὶ) 24 τούτου ö.: τοῦτο Ρ 26f καὶ τῶν Roeper: ἠ τῶν Ρ 27 ⟨ ⟩ We. 28 + ἦ Harvey Iren. 1 S. CXVII: + καὶ Roeper Ε; We., ⟨δὲ⟩ γένη Petersen γέννη p
[296]: 10 1 Kor. 2, 9 — 28 Empedokles Fr. 16 D., wiederholt VII 29, 10
[297]: 1 συναριθμουμένη ὲ́χει Roeper: ἀριθμουμένη συνέχει Ρ 2 τὸν τα Ρ 4 ἐπιπτεύωμεν Ρ 6 ἐν οίς] αἷς We. 7 + ὀ Miller 13f ὅτι δίκαιον ἢ ἄδικον Ρ, verb. ö. 15 λόγου, ⟨κρῖναι⟩ We. 20 μονάδων ⟨ἢ δυάδων⟩ Cruice 22 falsch als Text von Ρ Miller 23 ἀναποδιαμῴ Roeper: ἀναλουισμῶ Ρ 26f διανομῆς ö. (s. S. 152, 15) 28 ἦ Miller: ἧν Ρ, εἰ Η, ῇ Nauck, lamblichi De vita Pyth. S. 236 (so Emp.), s. zu VII 29, 10 ἦν καὶ PH: ἦν τε καὶ Gö., ἐ̓σκε καὶ Emp. nach Diels ἔσται οὐδέπω τοίω PH, verb. Miller 29 Roeper: κενώσεται Η, καινὸς ἔσται Ρ ἄσπετος Miller: ἄσβεστος Ρ Η
[298]: f. 70r
[299]: 15f u.S. 153, 153, Plato, Timaios 41D. διεῖλε ψυχὰς ἰσαρίθμους τοῖς ἄστροις Zeller III 2 3 S. 1381; Cumont, Les religions orientales daus le paganisme romain2 p. 264. 398f; Le mysticisme astral, Bull, de ’Acad. royale de Belgique 1909 S. 265ff — 18 vgl. S. 93, 18 οἱονεὶ ἐν μνήματι καὶ τάφῳ ἐγκατωρυγμένον ἐν τῷ σύματι. Philolaos Fr. 14 Diels ἁ ψυχὰ τῷ σώματι συνέζευκται καὶ καθάπερ ἐν σάματι τούτῳ τέθαπιαι. Orpheus Fr. 3 Diels — 19ff Plato, Phaidon 64 C. 65 Aff
[300]: 2 Ε; ἀίδιον We. 4 καταδιαιροῦν Cruice (s. Ζ. 13): καταδιιροῦσα Ρ ὧσπέρ Ε; 6 εἰς Roeper: καὶ Ρ 6f τὸν εἰκοστήν P, verb. Roeper (Harvey Iren. IS. XLV) 7 μετ’ ἄλλα Ρ 10 + τὰ Miller 12 συνάπτει ö.: συνάγει Ρ aus Z. 11 ἵνα μένῃ καὶ ἔσται ἔν We.: ἵνα μένη, καὶ ἔστιν ἔν Ρ, #x003E; Diels Ζ. 10) 14 τοιαύτη Cruice vgl. S. 155, 15: αὕτη Ρ 17 ὦσιν Miller: εἰσίν Ρ 19 ἀπολυθῶσιν We. 21 Πυθαγόρου Roeper: πυθαγόρας ούν Ρ καὶ > Cruice τούτου τότου We.: τούτων τῶν Ρ, τοιούτων Cruice, s. zu Ζ. 22 22 ἐν οἶς σεμνῶς Diels Ζ. 21 nach Ρ) 22 καὶ τοιούτων λόγων > Cruice (emendierende Raadnote zu Ζ. 21?)
[301]: 1 lamblicli Protr. 21 S. 107 14. 114, 29if Ρ ist. ἀποδημῶν τῆς οἰκείας μὴ ἐπιστρέφου· Ἐρινύες γὰρ μετέρχονται (vgl. Heraklit Fr. 94 D.). — Ebenda S. 1159 θάνατος δὲ ὁ τῆς ψυχῆς χωρισμὸς ἀπὸ τοῦ σώματος (s. 152, 20f). Die Deutungen lamblichs und Hippolyts gehen auf eine Quelle ück; vgl. Porphyrios V. Pyth. S. 39, 14. 15 N.; Diog. Laert. VIII 18; Plut. Niima 14—6 Empedokles] Fr. 117ff vgl. Zeller III 23 S. 138 1 — 7 Plato] Phaidros 248 E ff — 20 Diog. Laert. VIII 17 τὰ στρώματα ἀεὶ συνδεδεμένα ἔχειν, vgl. Xenophon Cyropädie VIII 7, 2 26f vgl. Porph. V. Pyth. 42; lamblich Prot. 21 S. 112, 24ff P.; vgl. vgl. De acusmatis Pythagoricis, Kiel 1894 p. 53
[302]: 1 ίδίας Ρ, verb. Cruice nach Z. 2 13 κρατῆται aus κρατεῖται Ρ 14 Ε; πάθη oder ἅ ἐστι πάθη > Diels 16 ἐνηρξάμεθα ö.; ἐνήρμεθα Ρ, ἐνήργμεθα öttling (Progr. Jena 1582) Roeper 18 οὐχ Ρ 19 πλεονεκτήσαντες Ρ, verb. Klost.. 22 θέλειν Ρ, verb. We. θέλει Miller) 25 διακελεύεσθε αὐτοῖς Ρ 26ff 72r (!) oben a. R. πῦρ μαχαίρη — τὸν θυμούμενον — ἐπέθιξε. ἄσαρον(?) μὴ ὑπέρβανινε Ρ
[303]: 2 Plut. Aetia Romana 112 S. 290 Ε., Quaest. conviv. VIII, 7, 1 p. 727 C — 3 Plut. De Iside 10 S. 354 F. — 5 Flut. Aetia Rom. a. a. Ο., De Iside a. a. Ο. — 8 Suid. s. V. Ἄναξίμανδρος: ἀπὸ ὁλοκλήρου ἄρτου μὴ έσθίειν — 10ff Ps. Plut. De educ. pnerorum 17 p. 12 EF, Corssen Rh. M. LVII 259 — 16 . S. 155, 2f vgl. Cumont in der zu Ζ. 18 citierten Schrift S. 459 ff. Eine genaue Parallele kenne ich nicht — 18 vgl. äisches Orakel bei Froclus In Remp. In 220, 14 Kroll τὸ ήλιακὸν πῦρ κραδίης τόπῳ ἐστήριζεν (Kroll, De orac. Chald. S. 32), vgl. Cumont, La theologie solaire, Memoires ésentés à ´Académie des inscriptions et belles-lettres XII 458. 471 — 17 Plato] wo? Das Citat scheint erst aufs Folgende zuzutreffen, s. die folgende Note — 18 — S. 155, 2 Plato Timaios31B: σωματοειόὲς δὲ δὴ καὶ ἀρατὸν ἀπιόν τε δεῖ τὸ γενόμενον εἶνξαι· κωρισθὲν δὲ πυρὸς σὐδὲν ἄν ποτε ὁρατὸν γένοιτο οὐδὲ ἀπτὸν ἄνευ τινὸς στερεοῦ, στερεὸν δὲ οὐκ ἄνευ γῆς. ὅθεν ἐκ πυρὸς καὶ γῆς τὸ τοῦ παντὸς ἀρχ·όμενος ξυνιστάναι σῶμα ὁ θεός ἐποίει ... 32 Β οὕτω δὴ πυρός τε καὶ γῆς ὕδωρ ἀέρα τε ὁ θεὸς ἐν μέσῳ θέίς . . .
[304]: 1 μακαίρᾳ Ηὁικ α a. Ο., vgl. S. 153, 1, u. vorige Note 2 μάχαιρα Ρ σάρον Roeper: ἂσαρον Ρ 3f f. 71r oben a. R. φιλονικίαν μὴ κατασκεύσξε. θοίνικα — φύτενευε Ρ 4 διαφθορᾶς Ρ, verb. Roeper 7 τῶν βίων ἀπόλογον Ρ 11 ἐκείνων τῶν τῶν χρόνων Ρ 15 γενομένων ö.: λεγομένων Ρ 17 ὡς γάρ Diels (Z. 18 γὰρ >) 18 + ὡς Roeper δὲ γῆ Roeper: σελήνη Ρ κωρισθέντων Ρ
[305]: 4—11 vgl. V 13,4 — 22 Filastrius C.38 S. 20,23 Μ: Pythagoricus magis quam ckristianus, unam van am quandam ac perni ciosam doetrinam eructans et velut arithmeticam (aus Hippolyts Syntagma?) — 18 — C. 37 Ende ediert von Bunsen, Analecta Ante-Nicaena I 79 ’, London 1854, mit ägen von Beruays — 22—S. 156, 4 vgl. X 13, 1 —25—S. 156, 4 vgl. Iren. I 11, 5 S. 108 H.
[306]: 1 γὰρ περὶ αὐτοῦ τοῦ βυθοῖ διάφοροι γνῶμαι παρ’ αύτοῖς· οἱ μὲν γὰρ αύτὸν ἄζυγον λέγουσι, μήτε ἄρρενα μŕμε θήλειαν μήτε μήτε ὅντα τι . . . . . . σιγὴν δὲ πάλιν ἄλλοι αυνευνέτιν αὐτῷ προσάπτουσιν, ἵνα γένηται πρώτη αυξυγία Tert. Adv. Yal. 34 — 26—S. S. 156,4 vgl. Iren. I 2, 4 S. 18 1 Ε; ἀέρα τε We., s. Zeugnisse 6 δίσυμοις Ρ 9 αύτῶν τῶν Ρ 10 ἑκάστων Ρ 12 τοῦ τῶν Ρ + τῶν ö. 13f ἐνιαυτὸν Roeper: ἀθάνατον Ρ 14 κόσμου Roeper: κόσμον Ρ, τοῦ κόσμου Diels 17 17f δικαίως δικαίως ⟨ἂν⟩ We. oder λογισθήσεται 22 τούτοις ö.: τούτων Ρ
[307]: 8—157, 22 vgl. Iren. 1 1, 1. 2 S. 8ff Η. — 10 σύμβουλον] vgl. Rom. 11 — 14 f vgl. 1 Joh. 4, 8. 16. Iren. 1 2, 2 S. 15 H.
[308]: 1 ἄθηλυ Ρ, verb. Roeper 2 δύνασθαι ⟨ ? We. 5f αὐτοῖς πρὸς ἑαυτοὺς Ρ 6 δυοῖς Ρ 7 οὐσίαν Ρ ἄθηλυ Ρ 8 ὅσ᾿ Cruice: ὡς Ρ τε Ρ: ἠν χρόνος Ε; We. (vgl. Norden, Agnostos Theos S. ἦν ö. 9 γενητὸν Ρ 13 δ] ὂν Ρ ἑαυτῶ (nicht αὐτῶ) Ρ 14 ὅλος aus ὅλως Ρ ῇ ἦν Ρ 16 ἐγέννησεν Ρ αὐτὴν Ρ ὅσπερ We. 17 ἥτις καὶ ῥίξα καὶ vgl. S. 158, 4 18 κατὰ ἀριθμουμένων Ρ 22 τὸν λόγον καὶ τὴν ξωὴν We.: τοῦ λόγου καὶ τῆς ζωῆς Ρ, ⟩ Gö. 23 γεγεννημένα Ρ 25 25f πρῶτον — τἐλλος. Ρ. Boetticher bei Bimsen 28 γινομένων (so) Ρ
[309]: 12 vgl. Χ 13, 2 —15—22 vgl. ßer Iren. I 1,2 S. 11 Η. auch Epiph, XXX 2 S. 138, 16—32 Dind., 5. 6 S. 143; Wobbermin, Religionsgesch. Berlin 1896 S. 117 — 18f s. Iren. a. a. O. — 23—S. 158, 10 vgl. Iren. I 2, 2. 3 S.
[310]: 6 γενητὸς Ρ 7 τὸν Ρ 8 τὸν] τῶν Ρ 9 ἐνατελεῖ Ρ (nicht ἀνατελεῖ), verb. Harvey Iren. Ι S. CXXII, vgl. Ζ. 4 ( ἀτελεῖ ohne ἐν Bernays) αἰώνων Ρ, verb. Bunsen 10 προφέρουσιν Ρ 12 δέκα Bunsen: δώςεκα Ρ 14 ⟨ ⟩ Cruice (Iren, ἄλλους δέκα αἰῶνας, ὦν τὰ ὀνόματα λέγουσι ταῦτα) 15 βυθὸς Ρ, verb. nach Iren. Bunsen ἀκήρατος Ρ, verb. nach Iren. Bunsen 16 αύγκρασις Iren. ö.: σύγκρισις Ρ οὑτοι οἰ δέκα Bunsen (Iren.): οὑτοι δώδεκα Ρ 17 ⟨προβεβλῆσθαι⟩ λέγουσι We., vgl. Iren. 18 τοὺς 18 τοὺς δὲ δώδεκα ὑπὸ Bunsen 21 πατρικὸς Iren. Bunsen: πατρικῶς Ρ μητρικὸς Iren. Bunsen: μηρικῶς Ρ ἀείνους Iren. Bunsen: αἰῶνος Ρ 22 μακαριότης Iren. Bunsen: μακαριστός Ρ ἐπεὶ We.: ἀΠὸ Ρ 25 γεγενηκότων Ρ
[311]: 8—12 vgl. Clem. Exe. 47, 4 S. 122, 5ff — 11 Gen. 1, 2 — 12 ἠ Ἱερουσαλήμ] Hebr. 12, 22 — 14 Exod. 33, 3 εἰσάξω σε εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι 3,8 εἰσαγαγεῖν αὐτοὺς τἰς γῆν ἀγαθὴν καὶ πολλήν, εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι —19—22 vgl. Iren. 1 2, 3 f S. 17 Η. — 25 über das ünglich weibliche Geschlecht des Geistes (VI 35, 7) s. Usener, Weihnachtsfest2 S. 120 — 28-S. 159, 2 vgl. S. 155, — 156, 4
[312]: 2 ἠθέληδε ⟨δὲ⟩ Gö. γεννῆσαι Roeper: ἐγέννησε P 3 ῇ] 5 γενητὴ 7 ἀγενήτωΡ γενητοῖς P 9 προσέβαλεν P 10 ἄμορφον Iren. Scott Bunsen: εὔμορφον P ἀκατασκεύαστον Scott Bimsen: ἀκατάσβεστον Ρ (nicht εύχατ.) 16 γένημα Ρ 17 ⟨ ⟩ Miller οἰόμενοι Bunsen: οἱ γενόμενοι Ρ γὰρ περίφοβοι γενόμενοι (vgl. S. 160, 11) Diels 21 ἔκλεαι Ρ γεγνημένω Ρ, verb. We.
[313]: 2ff (5) Iren. 1 2, 5 S. 20ff stark abweichend — 8 8ff σταυρός, ὅρος] Clem. Exe. 22, 4 S. 114, 7 f. 42, 1 S. 120, 1 St. (Strom. II 108 S. 172, 17 St.). Iren. I 2, 2f S. 15f H. I 2, 4 S. 18 (hier μεταγωγείς statt μετοχεύς, s. Ι 3, 1 S. 24 und Epiph. XXXI 4. 7) I 3, 5 S. 29, vgl. Schwartz, Gött. Nachr. 1908 S. 136; Bousset Zn W XIV 281 f — 26—S. 160, 7 vgl. Iren. I 2, 6 S. 22 H. (Schwartz, a. a. O. S. 136 f)
[314]: 1 σιγὴν Bernays: εἰς γῆν Ρ 5 γεγενημένον Ρ 8 ἐπεὶ προβάλλει Ρ σταυρός Ρ 11 τοσοῦτοι We.: ούτοι Ρ 14 ἀμετακινήτως Roeper: ἀμετανοήτως Ρ, ἀμεταβλήτως Gö. 15 καταγενέσθαι ö.: καὶ γενέσθαι Ρ ἐγγὺς ἐντὸς Ρ 16 τοῦ 2 zweimal Ρ 18 ὐπὸ Gö.: ἀπὸ Ρ 19 οὐδενὸς Cruice, τι ö. 20 χείρονα δυνάμενον Μöller, Gesch. der Kosm. S. 425 und Cruice (oder χείρονα βουλόμενον): χείρονουν .... ον V, χείρονα νενομισμένον ö. 21 Ε; ἔξω Cruice > Cruice (interpoliertes Ἰησοῦν?) 22 + πνεῦμα 25 ἥ (wohl nicht ἤ) Ρ: > (oder ἵν’ ) Miller
[315]: 3f Clem. Exe. 23 S. 114, 20 St. ἐξ εὐδοκίας τῶν αίώνων Ἰησαοῦ προβάλλεται — 9 ὁ ἀρχιερεὺς ὀ μέγας] vgl. Hebr. 4, 14 — 9—S. 161, 1 vgl. Iren. I 4, 1. 2. S. 31 ff. 38ff stark abweichend — 17—20 vgl. Clem. Exe. 29, 2 S. 114, 17 ff. — 26ff vgl. auch Iren. I 5, 4 S. 47fH.
[316]: 2 τὸν υἰὸν P: Gö., τὀν πατέρα? We. + δὲ Miller 3 ηύδίκησαν 4: ἵν᾿ ᾖ ⟨τεκμήριον⟩ Diels ἑνότητός Bernays: νεότητος Ρ 5 ö. εἰρήνης κοινωός, ὑπὸ Bernays 11 μή τι We. 11f κεχωρισμένη Holl 23 διορθώσατο Ρ 25 οὔτε Ρ: ούδὲ? We. 26 ἀπορίᾳ ἀπορίᾳ We. 28 ὑποστάτας (so) Ρ: ύποστατικάς Gö. οὐσίαν ούσίαν Βernays:
[317]: 2 δεξιά] vgl. Iren. Ι 5, 1. 6, 1 S. 42. 51 Η., oben zu S. 109, 21 — 3 Psal. 110, 10; Proverb. 1, 7. 9, 10, vgl. VII 26, 2 — 4f vgl. Iren. I 2, 3 S. 16 f — 5-8 Clem. Exe. 37. 38 S. 118, 26 ff St. — 7 Daniel 7, 9. 13. 22; Bousset, Kyrios Christos S. 15 9—12 Clemens Ecl. proph. 26 S. 144, 10ff St. citiert Stelle und unterscheidet διπλῆ τε ἠ δύναμις τοῦ πυρός, ἠ μὲν πρὸς δημιουργίαν καὶ πέπανσιν καρπῶν . . . . . ἠ δὲ πρὸς ἀνάλωσιν — 9f Deut. 4, 24; Exod. 24, 17, vgl. S. 136, 10 — 11f vgl. S. 136, 24f — 13 Gen. 2, 2 κατέπαυσε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὲβδόμῃ — 13 — 16 vgl. Iren. I 5, — 18 Hebr. 12, 22 (vgl. S. 158, 12)
[318]: 1 ἄνοδον Gö.: ὀδὸν Ρ ὁδόν ἐπὶ μετάνοιαν Bunsen 2 δεξιὰ ἢ δημ. der καὶ δύναμιν — φόβου zusammenfaßt 6 ⟨ ⟩ Gö (vgl. Ζ. 13 und Epiph. Iren. I 5, 3 τὸν τῆς μεσότητος τόπον 4 εἰς τὸν ὑπερουράνιον τόπον, τουτέστιν ἐν τῇ μεσότητι, aber von der Achamoth): + ύπερουράνιος Cruice, ὐπουράνιος Μöller, Kosmol. S. 441 (Iren. I 5, 4) 7 ἐκτομὰς Ρ 7f τούτου] τοῦ θεοῦ Bunsen 8 φασιν Gö. 12 Lücke Gö. (vgl. Clemens), falsch Möller S. 441 13 f εὑδομὰς Ρ Scott (vgl. S. 159, 20tf): ἡμέρα μορφωμένη Ρ, ἡμέρα ἠ μεμ. Cruice 16 ἦς Gö.: ἥ P + οὖν 19 ἐστι Bunsen Roeper 19f ἐστι καὶ Brooke, Texts and Studies Ι 4 S. 40
[319]: 2 ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου] Job. 12, 31. 14, 30 — 5 — 9 vgl. Iren. Ι 5, 3 S. Η.; Clem. Exe. 49, 1 S. 123, 3 St. — 9 Jes. 45, 5 ἐξὼ κύριος ὁ θεός, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι π[λὴν ἐμοῦ θεός 6 (vgl. Deut. 4, 35. 32, 39); Iren. Ι 5, 4 αὐτὸν νενομικέναι μόνον εἶναι θεὸν καὶ διὰ τῶν προφητῶν εἰρκχέναι· ἐγὼ θεός, πλὴν έμοῦ οὐδείς — 10 Pyth. Vers, s. zu S. 6, 10. 150, 13. Iren. I 1, 1 S. 9 Η. — Ifi προεῖπον) C. 21—29 (S. 150, 21 ἀριθμητικὴν τὴν διδασκαλίαν τὴν ὲαrτῶν κατεβάλοντο) 20 δεδήλωται] s. VI 28, 3. 4 — ὑποδιαιροῦσιν vgl. Tert. Adv. hacr. 4 S. 221, 15 Kr.
[320]: 2 úcke Miller: γέγονεν, εἰκὼν ⟨πατρός, δημιουργός, οὕτως τῆς ὑλικῆς δύναμις, δημιουργοῦ εἰκών⟩, διάβολος Bernays vgl. Excerpta ex Theodoto δημιουργός, οὕτως έκ ὑλικῆς> Hilgenfeld S. 468, γέγονεν εἰκὼν ⟨τοῦ υἰοῦ, οὕτω τῆς ύλικῆς οὐσίας δύναμις⟩ Cruice nach Iren. Ι 5, 1 Ε Cruice ⟨ἔστι δ⟩ ἠ Cruice, ⟨ὧν ἦν⟩ Bunsen; Ζ. 12—14 bestätigt die Annahme einer Lücke 4 εὑδομάδος Ρ 5 οὐδὲν οὐδεν ⟨γὰρ⟩ 7 δὲ Ρ 10 > ö. τῆς Ρ: τις ö. 11 ῥίζωμα τὲ ῥίξωμα Ρ 14 + Roeper + δὲ Miller 15 αὐτῶν Ρ 16 τοὺς stand in Ρ, ς noch kenntlich 16f έπιπροβεβηκέναι Ρ, verb. Gö. 17 αὐτοὺς so Ρ 19 καὶ λεπτὰ — 20 ⟨ ⟩ Gö. 20 + ὡς Gö. 21 καὶ2]
[321]: 1 Gen. 3, 20, vgl. zu S. 88, 20—3 Gal. 4, 26, vgl. zu S. 158, 12 — 4 Apoc. 21, 2 — 6f Job. 8, 39 — 9 Gen. 2, 7 — 11f vgl. Clem. Exe. 51, 1 S. 123, 17 St.; Iren. I 5, 5 S. 49 H, — ἔσω ἄνθρωπος] Bousset, Kyrios Christos S. Epiktet und das N. T. S. 115ff — 14ff Valentin bei Clemens Strom. II 114 S. 175, 6ff St. καί μοι δοκεῖ ὅμοιόν τι κάσχειν τῷ πανδοχείῳ ἡ καρδία .... πολλῶν οὖσα δοιμόνων οἰκντήριον; Demokrit Fr. 171 D. ψυκὴ οἰκητήριον δαίμονος. aucli Clemens Exe. a. a. O., oben S. 136, 19 — 20—22. 23—25 Ephes. 3, 14. 16—19, freie Paraphrase vgl. Bousset, ZnW XIV 274
[322]: 1 ζώντων Bernays: ξώων τῶν Ρ 2 λόγους Gö.: λόγος Ρ Möller S. 436) ⟨καὶ⟩ οἵτινες Cruice 4 ἐστὶν κοινωνὸς Ρ, verb. Scott Bansen 5 ⟨δὲ⟩ καὶ Cruice 6 Αβρὰμ Ρ 9 > Ζ. Τ. Hss. LXX, doch s. S. 139, 30 und Clem. Exe. 50, 1 S. 123, 6 St. 12 f ὀ ὐλικός ἐστιν φθαρτός Bunsen 12 ὄ] ῴ We. έστιν ⟨ὁ⟩ Gö. 13 καὶ ὅλος We. ἀτέλειος ö., τελέως Μiller κατ᾿ αὐτοὺς > Cruice 22 ἡμῖν 25 ἤ] καὶ We.
[323]: 1 Ι Κοr. 2, 14, Iren. I 8,3 —3—6 vgl. S. 162, 5ff — 7 Matth. 11, 13; Luk. 16, 16 — 9 Joh. 10, 8 πάντες ὅσοι ἦλθον πρὸ ἐμοῦ κλέπται εἰσὶν καὶ λησταί vgl. Zahn, Gesch. des Kanons I 732 1 — 9ff vgl. Clemens Strom. 1 81 S. 52, 24 tf St. — lOf Rom. 16, 25 κατὰ ἀποκάλυψιν μυστηρίου χρόνοις αίωνιοις σεσιγημένου Ephes. 3, 4.5 ἐν τῷ μυστηρίῳ τοῦ Χριστοῦ, δ έτέραις γενεαῖς οὐΚ ἐγνωρίσθη vgl. Κοί. 1, 26 — 14 f Röm. 8, 19 ἠ γὰρ άποκαραδοκία τῆς κτίσεως τὴν ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν θεοῦ ἀπεκδέχεται vgl. VII 25, 5 — 16f II Kor. 3, 15 κάλυμμα ἐπὶ τὴν καρδίαν αύτιῶν κεῖται 16 περιαιρεῖται τὸ κἀλυμμα — 19 Luk. 1, 35 — 24 καινὸς ἄνθρωπος Ephes. 2, 15. 4, 24
[324]: 8 οἰδότγες Ρ 12 hinter πάντα ücke ö. 18 γεγένηται Ρ 21 γεγένηται ρ Ρ 22 μόνου1 Gö.: μόνον Ρ 23 ύψίστου ⟨ἀλλ᾿ ἀπὸ τοῦ πνεύματος ὑψίστου⟩, τουτέστι τῆς σοφίας κτλ. und Ζ. 24 δὲ > Bernays τῆς > Miller 24 ὁ3 > Klost. 24 f ⟨ ⟩ We., vgl. S.
[325]: 1 f. 76ν
[326]: 5 ἀνατολική] vgl. Clemen's Ἐκ τῶν Θεοσότου καὶ τῆς ἀνατολικῆς καλουμένης διδασκαλίς .... έπιτομαί Tert. Αdv. Val. 11 — 7 vgl. Mark. 1, 10; Iren. I 7, 2 S. 60 Η.; Bousset, Kyrios Christos S. 258f — 10 Rom. 8, 11 — 12 χοῦς] vgl. Iren. I 5, 6. 7, 5 ὑπὸ κατάραν] Gal. 3, 10 — Gen. 8, 19 — 13 Ἀξιόνικος] Tert. a. a. Ο. 4 — 13ff vgl. Clemens a. a. 0. 1 S. 105, 5 6; 60 S. 127, —3 St. — 21ff vgl. S. 162, Off — 27 Exod. 6, 2. 3 ἐγὼ κύριος καὶ ὤφθην πρὸς Ἀβραὰμ καὶ ισαὰκ καὶ Ἰακώβ, θεὸς ὤν αὐτῶν, καὶ τὸ ὄνομά μου κύριος οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς vgl. VII 25, 4
[327]: 2 γενηθεὶς Ρ 9 ἐγγέγονε We.: γέγονε Ρ, γέγωνε Cruice 11 ἤτοι ö.: καὶ τὰ Ρ 14 Βαρδησιάνης Bunsen, s. VII 31, 1 18 ξητγήτωσαν Ρ καθ᾿ αὑτοὺς We. 19 γεγένηται We. ἐπιλέγει Miller: ἐπεὶ λέγει Ρ, ὲ́τι λέγει Bunsen 20 ⟨τὰ⟩ κατὰ Cruice, ebenso Ζ. 21 23 ούκ > Cruice 24 Bunsen: κατήχθη Ρ
[328]: 17—S. 167,9 Plato] Ερ. II 312 DE. 313 Α. 314 Α—C. — Auch Justin 1 60 und Athenagoras Apol. 23 benutzen die Stelle (Geffcken, Ajjologeten S. 212)
[329]: 1 θεοῦ ö.: τοῦ θεοῦ Η, μου Ρ 4 διορωμένων Ρ 6 + τὰ Roeper Bunsen 9 γεγενημένος Ρ πλήθη Ρ 13 αὕτη Ρ 15 πλειόνων ⟨οὖν⟩ We. 16 19 αἰνιγμῶν Plato ⟨ ⟩ Plato 20 ⟨ ⟩ Plato 22 καὶ ἐκεῖνο αἴτιον ἀπάντων Plato δεύτερον δὲ πέρι Plato περὶ Ρ, ebenso im Folgenden 23 — 26 τρίτα. ἡ οὖν άνθρωπινη περὶ αύτὰ ὀρέγεται μαθεῖν ποῖ’ ἄττα ἐστίν, βλέπουσα — ἔχ·ει. τοῦ δὴ βασιλέως περὶ καὶ ών εἐ͂πον — φυχή φησιν, ἀλλὰ ποῖόν τι μήν; τοῦτ’ ἔσιιν, ὠ παῖ Διονυσίου Plato 23 + καὶ Plato 24 τοῦ δὲ μετά τοῦτον Ρ ποτ᾿ Plato 27 φροντὶς] ὠδὶς Plato 28 ἐνγινομένη Ρ, ἐγγιγνομένη Plato ἤν εἰ μή τις ἐξαιρεθήσεται Plato
[330]: 1 ἄκουσον Plato: γεγόνασιν Ρ εἰ γὰρ Ρ ἔνδρες] ἄθρωποι Plato 2 ⟨ ⟩ aus Plato We. μαθεῖν ⟨μὲν δυνατοί⟩ Miller 3 βασανίσαι Ρ, verb. Miller κρίνει γέροντος Ρ 3—5 ἤδη καὶ ούκ έλάττω τριάκοντα ἐτῶν άκηκοίτες, οἱ νῦν ἄρτι σφίσι φασὶν τὰ μὲν τότε ἀπιστότατα δόξαντα εἶναι νῦν πιστότατα καὶ ἐναργέστατα φαίνεσθαι, ἅ δὲ τότε πιστότατα, νῦν τοὐναντίον Plato 6 τῶν νῶν άναξίως Plato 6f ταῦτα οὐδὲν πώποτ᾿ ἐγὼ περὶ τούητων γέγραφα, ούδ᾿ ἔστιν σύγγραμμα Πλάτωνος οὺδὲν ούδ' ἔσται Plato 7 ούδὲν2] hinter ὐ Spatium von 2 Lettern Ρ 8 ἄ δὲ Ρ ἐστὶ] vor ἐ Spatium von 2 Lettern, ebenso hinter ούαλεν Ρ 10 οὕτως Hilgenfeld S. 305: οὖτος Ρ σιγὴν Bernays Roeper: πᾶσι γῆν Ρ, προαρχὴν? ö., πηγὴν Hilg., πλάστην Scott 12 τοὺς Roeper: τοῦ Ρ τὸν ὄρον ⟨ ⟩ Roeper 14 καὶ τοῦ] καὶ αὐτἠν διελεγκι (εγ corr. in αν διελεγγι gestrichen Ρ, αύτὴν διελεγκι aus Ζ. 15 17 αἰθέρος Gö.: θέρος αἴθρης Bunsen, s. Nachträge 18 δοχούμενα Ρ 20 έξεχομένην Bunsen S, 168,2: ἔξειχουμένην Ρ, εξοχουμένην Miller 21 αἰθρης Ρ: αίθέρος Gö.
[331]: 8 vgl. Tert. Adv. haer. 4 S. 221, 15. 16 Kr.
[332]: 8—S. 169, 2 Iren. I 11, 2. 3 S. 101 ff H. Σεκοῦδος . . . λέγει εἶναι τὴν πρώτην ὀγδοάδα τετράδα δεξιὰν καὶ τετράδα ἀριστεράν, οὔτως παραδιδοὺς καλεῖσθαι, τὴν μὲν μίαν φῶς, τὴν δὲ ἄλλην σκότος (sinistram et lumen et tenebras lat, wie Hipp.), τὴν δὲ ἀποστᾶσάν τε καὶ ὑστερήσασαν δύναμιν μὴ εἶναι ἀπὸ τῶν τριάκοντα, sed a fnictibus eorum. alius vero quidam, qui et clarus est magister ipsorum, ἐπὶ τὸ ὐψηλότερον καὶ γνωστικώτερον ἐπεκτεινόμενος τὴν πρώτην τετράδα οὕτως λέγει (vgl. Epiph. XXXII 5). ἔστι τις πρὸ πάντων προαρκὴ προανεννόητος (inexcogitabile Tert. Adv. val. 37), ἄρρητός τε καὶ ἀνονόμαστος, ἥν ἐγὼ μονότητα ἀριθμῶ (voco lat., καλῶ Epiph. S. 195, 2). ταύτῃ τῆ μονότητι συνυπάρχει δύναμις. ἥν καὶ αὐτὴν ὀνομάξω ἐνότητα. αὔτη ἠ ἔνότης ἥ τε μονότης, τὸ ἓν ούσαι προήκαντο μὴ (nihil lat., aber s. Hipp. Tert.) προέμεναι ἀρχὴν ἐπὶ (ἐπὶ > lat..) πάντων νοηρὴν τὴν ἀγέννητόν τε καὶ ἀόρατον, ἥν ἀρχὴν ό λόγος μονάδα καλεῖ. ταύτῃ τῇ μονάδι
[333]: 1 + τοῦ We. 2 αἴθρης Ρ: αἰθέρος ö. ἐξέχεται Ρ: ἐξοχεῖται Gö. τῆς Gö.: τοῦ Ρ σοροῦ Ρ 4 nach Gö. fehlt Erklärung des Psalmes 5 Lücke Gö., λοιπὸν δ᾿ ἐστὶν καὶ τὰ δοκοῦντα τοῖς τῆς We. (ahnlich Cruice) προκόψασιν Scott Gö. 6 περὶ σακκούδιον 8 οὖτος Ρ 11 ἐπιφανὴς Ρ Iren., bei Epiph. XXXII im Titel und § 3 Ἐπιφάνης (so Gö.), Hilgenfeld S. 288. 314 12 ἀνεννόητος Ρ, s. ἄρεντος δὲ καὶ Ρ, verb. Gö. (Iren.) ἄνωνόμαστος P 13 μονόττ Ρ 14 Ρ 8. Iren. 15 νοητὴν Iren. ö.: νοητῶν Ρ ἀγέννητον Iren.: ἀγέντητον Ρ 16 ὀμοούσιος αὐτῇ Iren.: ὀμούδιος· αὕτη Ρ ἥν Iren.: ἦν Ρ
[334]: αυνυπάρχει δύναμις ὀμοούσιος αὐτῇ, ἥν καὶ αὐτὴν ὀνομάξω τὸ ἔν. αύται αἰ δυνάμεις, ἥ τε μονότης καὶ ένότης, μονάς τε χαὶ τὸ ἔν, προήκαντο τὰς λοιπὰς προβολὰς τῶν αἰώνων.
[335]: 2 — 10 ἄλλοι — σιγῆς = Iren. Ι 11, 5 S. 106f . (dessen Varianten im Apparat) — 10—13 vgl. S. 155, 25—156, 6
[336]: 10—S. 170, 10 Iren. I 11, 5 S. I07f H. καὶ γὰρ περὶ αὐτοῦ τοῦ βυθοῦ γνῶμαι (de ipso bytho variae sunt sententiae lat.) παρ’ αὐτοῖς· í μὲν γὰρ αὐτὸν ἄζυγον λέγουσι, μήτε ἄρρενα μήτε θήλειαν (feminam lat.) μήτε ὅλως ὄντα τι . . . Σιγὴν δὲ Πάλιν ἄλλοι συνευνέτιν αὐτῷ προσάπτουσιν, ἵνα γένηται πρώτη αυξυγία. 12, 1 (Paraphrase des Epiph. anfangs frei) hi vero qui sunt circa Ptolemaeum scientiores duas coniuges habere euin Bython dicunt, quas et διαθέσεις ἐκάλεσαν, Ἔννοιάν τε καὶ Θέλημα (Thelesin lat.). πρῶτον γὰρ ἐνενοήθη (+ τι Dind. aus Hipp. u. Iren, lat.) προβαλεῖν, εἶτα, Μιν, ἠθέλησε. διὸ καὶ τῶν δὐο
[337]: 1 ὀνομάζει oder ὠνόμαξον We.: όνομάξων Ρ, ὀνομάζω Iren. Miller (Hipp, äre dann, während er vorher im Gegensatz zu Iren, die 3. Person gebraucht, in die der Quelle verfallen) 2 προσβολάς Ρ 3 ἀρχέγονον. Iven. Bunsen Ι 362 (152): ἀρχ·αιόγονον Ρ κεκλήκασι Iren, nach Epiph. 3f ⟨ ⟩ aus Iren. Volkmar, Hippolytus, Zürich 1855 S. 51 6 ἐκ δὲ] ἐκ δὲ τῆς ἀρχῆς Epiph., aber τῆς ἀρχῆς bei Iren. lat. und Tert. 7 + τόπῳ Iren. Miller 8 ἀνωνόμαστον Ρ ἀοράτου] + quarto et octavo loco Ιren. late., > Epiph. Sf pleroma hoc primae lat. 10 σιγῆς Iren. Bunsen I 362 (I 53): γῆς Ρ πολλαὶ Iren. Gö.: ἄλλοι 10f καὶ διάφοροι γνῶμαι Gö. vgl. Iren.: ἀδιαφόρως κινούμενοι 11 Iren. Gö. 12 σὺν παρεῖναι Ρ 15 πρῶτος Ρ 16 διαθέσεως καὶ δυνάμεως p
[338]: f. 78v
[339]: διαθέσεων τούτων ἢ (ἢ > lat.) καὶ δυνάμεων, τῆς Ἐννοίας καὶ τῆς. Θελήσεως ὥσπερ (aus Hipp, und Iren. lat. statt ὥσrε Dind.) συγκραθεισῶν (commixtis) εὶς ἀλλήλας ὴ προβολὴ (aus Hipp. Iren. lat. statt τῇ προβολῇ Dind.) τοῦ Μονογενοῦς καὶ τῆς Αληθείας κατὰ συζυγίαν ἐγένετο. οὕστινας τύπους καὶ εἰκόνας τῶν δύο διαθέσεων τοῦ πατρὸς προελθεῖν (egressas esse), τῶν ἀοράτων ὀρατάς, τοῦ μὲν θελήματος τὴν Ἀλήθειαν (Nun richtig lat.), τῆς δὲ Ἐννοίας τἀν Νοῦν (Aletheian lat.)· καὶ τοῦτο τοῦ ⟨+ ἐπιγενητοῦ Hipp, lat.⟩ Θελήμοτος ὀ μὲν ἄρρην εἰκών Epiph. vervorren), innatae vero Ennoeae foemininus, quoniam voluntas velut δύναμις ἐγένετο τῆς Ἐνὄιας. ἐνενόει μὲν γὰρ ἀεὶ Ἔννοια τὴν προβολήν, οὐ μέντοι προβαλεῖν αὐτὴ καθ᾿ εαυτὴν ἠδύνατο ἄ ἔνενόει· ὅτε δὲ ἠ τοῦ Θελήματος δύναμις έπεγένετο, τότε ὄ ἐνενόει προέβαλε.
[340]: 11 C. 33—42 ediert von Bunsen, Analecta Ante-Nicaena Ι 355ff, London
[341]: 11 — S. 171, 4 Iren. I 13, 1. 2 S. 144ff Alius ’O quidam ex iis qui sunt apud eos magistri emendatorem se esse glorians (Marcus est autem illi nomen) μαγικῆς ὑπάρχων κυβείας ἐμπειρότατος, per quam et viros multos et non paucas feminas seducens προσέχειν αὐτῲ ὠς . . . . δύναμιν τὴν μεγίστην ἀπὸ τῶν ἀοράτων καὶ ἀκατονομάστων τόπων ἔχοντι fecit . . . . . ποτήρια οἴνῳ κεκραμένα ποτήριον —
[342]: 1 ὥσπερ συγκραθειαῶν Iren. ö: ὠσπερικρατηθεῖς (so) Ρ, ὥσπερ κραθεισῶν Miller 2 οὕστινας Iren. Gö.: ὥς τινας Ρ 3 προελθεῖν Iren. ö.: διελθεῖν 5 ἐπιγεννητοῦ (nicht ἐπιγεννητοῦ) Ρ 5f ὁ ἄρρην εἰκών Iren. Gö.: ὸ ἄρρενικός 6 ἐπὶ Ρ 7 ἐνενοεῖτο Gö. (vgl. Ζ. 9, ἐνενόει Iren.): ἐννοεῖν Ρ 8 αὐτὴ] αὐτὴν Ρ Μ’ καθ᾿ (s. Iren.) Miller 9 ἐπεγένετο Iren. Bunsen Ι 363 Ι 54): 5 Lettern verlöscht Ρ, nur ür ἐγένετο (Abbreviatur von το) Platz + δ Iren. 11 περὶ μάρκου rot Ρ 12 δρῶν Bunsen: δώρων Ρ, ἐνεργῶν Petersen (vgl. S. 172, 17) 13 αὐτῶ Ρ 13f ἀκατανομάστων Ρ
[343]: κεκραμένον lat.) προσποιούμενος εὐχαριστεῖν καὶ ἐπὶ πλέον ἐντείνων τὸν λόγον τῆς ἐπικλήσεως πορφύρεα καὶ ἐρυθρὰ (purpureum efc rubicundum) ἀναφαίνεσθαι ποιεῖ, ὡς δοκεῖν τὴν ἀπὸ τῶν ὑπὲρ τὰ ὅλα χάριν τὸ αἷμα τὸ ἑαυτῆς στάζειν ἐν τῷ ἐκείνῳ ἐκείνου lat.) ποτηρίῳ.
[344]: 8 f vgl. IT 28, 13 (Ganschinietz, Ζ. f. wiss. Theol. 1913 S. 45 ff)
[345]: 12 — S. 172, 1 Iren. I 13, 2 S. 116f H. πάλιν δὲ γυναιξὶν ἐπιδοὺς ἐκπώματα κεκραμένα αὐτὰς εὐχαριστεῖν ἐγκελεύεται παρεστῶτος αὐτοῦ. καὶ τούτου γενομένου αὐτὸς ἄλλο ποτήριον πολλῷ μεῖζον ἐκείνου οὖ ἡ ἐξηπατημένη ηὐχαρίστησε προσενεγκὼν (proferens) καὶ μετακενώσας ἀπὸ τοῦ μικροτέρου τοῦ ὑπὸ τῆς γυναικὸς ηὐχαριστημένου εἰς τὸ ὑπ᾿ αὐτοῦ κεκομισμένον † multo maiorem), ἐπιλέγων (ἐπιλέγει Holl) ἅμα οὕτως — γῆν Ζ. 18), καὶ τοιαῦτά τινα εἰπὼν καὶ ἐξοιστρήσας τὴν ταλαίπωρον θαυματοποιὸς ἀνεφάνη, τοῦ μεγάλου πληρωθέντος ἐκ μικροῦ τοῦ ποτηρίου, ὥστε καὶ ὑπερεκχεῖσθαι ἐξ αὐτοῦ. — 18 Mark. 4, 31. 8
[346]: 2 καὶ πόμα Harvey, Iren. 1 S. 115 3 τοῖς ἀπατωμένοις Harvey 6 λαθρέως Ρ 7 μεταβαλὼν Ρ ἐπιχρώσῃ We.: ἐπιχωρίση Ρ, ἐπιχρωτίσῃ Miller 9 ὡς] οἶς We. 12 μικρότερον ö.: παρ’ ἑτέρου Ρ, ποθ’ ἔτερον Diels 14 τὸ μεῖζον We.: τὸν μείζω Ρ 16 ὅλων] † ἠ Epiph. (Iren.?) ἀνεννόητος wohl aus ἀνεννοήτων Ρ 19 ἐξοιστρήσας Epiph. < ? We. s.
[347]: 2 nicht nachweisbar. Dachte Η. an eine von ihm nicht benutzte Stelle seiner Vorlage Κατὰ μάγων? — 15 f vgl. Iren. I IS, 3 S. 117 f H. εἰκὸς δὲ αὐτὸν καὶ δαίμονά τινα πάρεδρον ἔχειν, δι’ οὐ αὐτός τε προφητεύειν δοκεῖ καὶ ἄσας ἀξίας ἡγεῖται μετόχους (fieri participes) τῆς χάριτος αὐτοῦ προφητεύειν ποιεῖ — 17 προείπομεν] S. 170. 12 — 18 —21 vgl. VI 19, 5
[348]: 2 ὡμοίωσε τῆ Ρ 4 κεκερασμένα Bun.sen 5 ἔμπροσθεν Miller χρίσας We.: ἐπιχρίσας Miller, aber vor χρίσ . . nur noch ür 1 Buchst. Platz 6 σύνεγγυς We., υς glaube ich sicher zu erkennen: ἑτέρου ὀλίγον Miller, μικροτέρου ö., beides überschreitet den Raum, ἑτέρου Cruice 6 ἀναλυομένου Roeper: ἀναδυομένου P 9 ἀποίθοιτο Ρ 13 μεμελημένον Crxxice 15 † μὲν Miller 17 πολλὰς Ρ 20 τὸ ⟨κυρίους⟩ Roeper, doch s. S. 173, 8 21 τὸ #x003E; 23 † ὡς Bunsen Roeper 24 βαπτισθῆναι Bunsen: βαπτισθέντς Ρ, βαπτισθέντας πεσεῖν Miller καὶ < Roeper
[349]: 12 Irenaeus] Ι 21 S. 180 ff Η.
[350]: 25 — S. 175, 10 Iren. Ι 14, 1 S. 128ffH. αὐτὴν τὴν πανυπερτάτην ἀπὸ τῶν ἀοράτων ἀκατονομάστων τόπων τετράδα κατεληλυθέναι σχήματι γυναικείῳ πρὸς αὐτόν, ἐπειδή, φησί. τὸ ἄρρεν αὐτῆς ὁ κόσμος φέρειν οὐκ ἠδύνατο (Joh. 21, 25), καὶ μηνῦσαι αὐτὴν (semetipsatn, d. li. αὑτήν) τις ἦν καὶ τὴν πάντων
[351]: 1 f ἐπαγγελόμενοί Ρ 5 οὓς Ρ 6 δὲ Ρ: δ’ ἐστὶ Cniice 7 ποτ’ ἂν εἴη We. 5 Lettern, dann τὸ Ρ τὸ falsch ausgelassen bei Miller) 8 † τῶν Miller 9 κακοηθείζεσθαι Ρ αὐτοῖς? We. 11 συνεστήσαντο Roeper: ἐνεστήσταντο Ρ 14 οἱς ö.: οἱ Ρ 22 f ἄρτι γένητον Ρ 23 εἴη Miller: εἶναι Ρ 24 ἑαυτῶν Ρ τίνα] † λέγων Ρ, aber gestrichen
[352]: γένεσιν, ἣν οὐδενὶ πώποτε οὔτε θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἀπεκάλυψε, τούτῳ μονωτάτῳ διηγήσασθαι οὕτως εἰποῦσαν· ὅτε τὸ πρῶτον ὁ πατὴρ ὤδινεν (pater cuius pater nemo est) ὁ ἀνεννόητος καὶ ἀνούσιος, ὁ μήτε ἄρρεν μήτε θῆλυ (s. zu Hipp. S. 82, 8), ἡθέλησεν αὐτοῦ τὸ ἄρρητον ῥητὸν ῥητὸν auch Epiph.) γενηθῆναι καὶ τὸ ἀόρατον μορφωθῆναι, ἤνοιξε τὸ στόμα καὶ προήκατο λόγον ὅμοιον αὐτῷ· ὃς παραστὰς ὑπέδειξεν αὐτῷ ὃ ἦν, αὐτὸς τοῦ ἀοράτου μορφὴ φανείς — τεσσάρων Ζ. 8) ἐπισυνῆψε τὴν δευτέραν, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων τεσσάρων· ἑξῆς ἐλάλησε † et) τὴν τρίτην, καὶ ἦν καὶ καὶ < lat.) αὐτὴ (haec tat.) στοιχείων δεκαδύο. καὶ μετὰ ταῦτα ἐλάλησε, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων δεκαδύο. ἐγένετο οὖν ἡ ἐκφώνησις τοῦ ὅλου ὀνόματος στοιχείων — πατρός (S. 175, 10).
[353]: 2 εἰποῦσαν Iren. ö.: εἰποῦσα Ρ αὐτοῦ Ρ: ὤδινέν Epiph., #x003E; ὁ ἀπάτωρ ⟨καὶ⟩ Diels (s. Iren.), ὁ αὐτοπάτωρ We. 3 ἀνενόητος Ρ 5 Iren, bei Epiph. (ostendit lat.) 6 μορφῆ Ρ 9 ἔπειτα συνῆψε] ἐπισυνῆψε Iren, bei Epiph., coniunxit et lat. καὶ αὐτὴ] haec Iren. lat. 10 ἑξῆς ἐλάλησε Iren. Miller: ἐξελάλησε Ρ στοιχείων (nicht στοιχείω) Ρ 11 καὶ αὐτὴ] αὕτη Diels 12 † μὲν Iren, bei Epiph. Miller 15 αὐτὸ Ρ (Iren, lat.): αὐτὸς Iren, bei Epiph. ö. 16 ἐστί, τόνου δὲ μι)ν Ρ, verb. Miller (s. Iren.) ἐστιν] † ἀλλ’ οὐδὲ γινώσκειν αὐτὸν Iren. αὐτοῦ Ρ 16 f γινώσκειν] seife Iren, lat., πολιορκεῖ Epiph. (πλεονεκτεῖν Epitome, Dindorf) 17 ἀλλ’ ὃ αὐτὸς ἐκρωνεῖ Iren. ö.: ἄλλο μηδὲ ἐκφωνεῖν Ρ αὐτὸ und ἐκφωνοῦν Holl τὸ ὅλον Iren.: ὅτι τὸ Ρ
[354]: 4 f vgl. Act. 4, 21 — 9 f Matth. 18, 10 —11 —S. 176, 20 wörtlich I 14,2. 3 S. 132 ff H.
[355]: 1 ὄντα Ρ: Epiph. ὄν, aber unumquemque enitn ipsorum, pars existens totiiis, . . . nominare lat. 2 παύσασθαι Iren. Miller: παίσας Ρ 3 f μονογλωττήσαντα Iren. ö.: μονογλωττήσαντι Ρ 4 καταντῆσαι Ρ (so Epiph., καταντήσαι Dind. deveniant lat.) † καὶ Iren. ö. 5 γενέσθαι Ρ Epipb.: futuram Iren. lat. 6 ἠχήσῃ] † τήν τε ἐκφώνησιν ἠχήση Ρ (Dublette) τῆς τε] ἧς Iren. εἰκόνα Iren.: ἱκανὰ Ρ 7 † φθόγγους Iren. Gö. 8 ἀγένητον Ρ 11 κοινὰ καὶ Iren, lat.: κοινὰ καὶ ῥήματα Ρ, ῥητὰ καὶ κοινὰ Iren, nach Epiph. 13 τὰ δὲ καθ’ ἔνα αὐτῶν Iren.: τὸ Μ’ ἑαυτῶν Ρ ἴδια Iren, ö.: ἰδία Ρ 14 νοεῖσθαι] † ἔφη Iren. ὡν Iren.: τῶν Ρ 15 ὕστατον Iren, lat, We.: ὔστερον Ρ Epiph. ὁ ὁ> Epiph. 16 κατ’ εἰκόνα Iren. ö.: ἱκανὰ Ρ, εἰκόνας Miller 17 Ρ 19 κάτω Iren. Miller: καὶ τῶ Ρ 20 τοῦ Iren. Miller: τούτου Ρ 21 σὺν τῇ Iren. Miller: συνέστη Ρ 22 κάτω] † ὃ Epiph. εἶναί φησι Epiph., aber ait esse Iren, lat, τριάκοντα] † γραμμάτων Ρ (Doublette) 24 μὴν πάλιν Ρ: αὖ πάλιν Epiph., rursus Iren. lat.
[356]: 20 — S. 177, 3 Iren. Ι 14, 2 S. 134 Η. ὅρα οῦν κεφαλὴν ἄνω (vide quid igitur in Caput eius sursum), τὸ (+ πρῶτον lat.> α καὶ τὸ ω, τράχηλον δὲ β καὶ ὤμους ἅμα χερσὶν γ καὶ χ, στήθη δ καὶ φ, διάφραγμα ε καὶ υ, νῶτον ζ καἰ τ, κοιλίαν η καὶ σ, μηροὺς θ καὶ ρ, γόνατα ι καὶ π, κνήμας κ καὶ ο, σφυρὰ λ καὶ ξ, πόδας μ καὶ ν. Zur Sache vgl. Bouche-Leclercq, ’astrologie grecque, Paris 1899 S. 320 Anm. 1; Boll, ära S. 469 ’; Dieterich, Kleine Schriften S. 223
[357]: 2 ὥστε] ὡς Epiph. 2 f ἰδίᾳ — γραφέντων Miller: διὰ τῶν γραμμάτων γραφέντος Ρ, τῶν γραμμάτων Iren. 3 μάθοις τὸ Iren. 4 ἔχει Iren. ö.: ἔχειν Ρ ἐν ἑαυτῷ ἔχει Epiph., aber habet in se Iren. lat. πέντε, αὐτό τε τὸ Iren. 4 f Δ et Ε et Λ etc. Iren. lat. 4 εἰ] ε Miller, ἐψιλὸν Cruice 5 λάβδα Ρ: λάμβδα Epiph. V ö. καὶ ταῦτα πάλιν τὰ γράμματα Iren. 6 ⟨⟩ aus ö. 9 μείζον᾿ εἶναι τὸν πόντον ö.: μεῖζον εἶναι τὸν τόπον Ρ, μεῖζον εἶναι τὸ πέλαγος (pelagus auch lat.) Iren. Miller 10 ἄπειρον οὕτως ö.: ἄπειρον ὡς Ρ, οὕτως ἄπειρον Iren. ὁρᾶτε Miller: ὁρᾶται Ρ, ὅρα Iren. 11 ἡ Μάρκον Σιγὴ συνεστάναι ἐδογμάτισε Iren. 12 ἐπιστάμενος Ρ 13 αὐτοῦ V 15 τὸ ὅλων Ρ 16 εἰπεῖν Iren. Miller: εἶπε Ρ, εἶπαι ö. 17 δὲ Ρ Iren, lat.: δὴ Epiph. ö. δομάτων Ρ εἰσίδῃς (circumspicias) Iren. 19 τὸ κάλλος αὐτῆς Iren. 19 f φρόνιμα Ρ, φρόνιμου Epiph. 20 φησίν] < Epiph. isteckt es in quid des Iren, τὸ ᾱ καἰ τὸ ݲ Epiph., πρῶτον] ἄλφα καὶ ωݲ Diele 20 ff das καὶ, das überall zwischen den Zahlen hat, fehlt bei Epiph. Epitome
[358]: 3 — S. 178, 26 örtl. bei Irenaeus Ι 14, 3—5 S. 134ffH. — 19 Matth. 20, 16 rec; vgl. S. 78, 21 — 19. 20 I Kor. 1, 2?
[359]: 1, 2 #003C; #003E; aus Iren. ö. If διάφραγμα Iren. ö.: φράγμα Ρ 2 ευ Gö: ζτ ö.: βτ Ρ rentrem Ζ et Τ verenda H et Σ Iren. lat. (= Hipp.), νῶτον ζ καὶ τ, κοιλίαν η καὶ σ Epiph. ησ] κσ Ρ nach Miller 3 Μάρκον] μάγον Iren. 5 τε Ρ Epipli.: δὲ Iren. lat. (5 φήσει Ρ, φησὶν αὐτὸ Iren. 7 † μὲν Iren. We. 8 τὸ] 2 Buchst, öscht Ρ < Epiph. τῆς ⟨ Epiph. Iren.: γενήτορα Ρ 9 προπάτορα Ρ: πατροδότορα Iren. 14 προσδοκοῦντος Ρ nach Miller (mir schien ݲ nicht ausgeschlossen) πλεῖόν τι μέλλειν αὐτὴν λέγειν Iren. 14 f () unlesbar, von Miller nicht als unkenntlich bezeichnet 15 φησὶν οὕτως· ἡπηθνηγήσω Ρ, verb. Scott: φησίν· ὡς εὐκαταφρόνητον Iren. 16 τοῦτον ⟩ Iren. † ὃν Iren. Miller 16 f ἠκουσάσου τοῦτο Ρ 17 ἔχειν Ρ Iren, > Epiph. παλαιὸν Epiph. τοῦτ᾿ ⟨ ⟩ Iren. 18 μόνον ἔχεις Ρ Epiph.: δὲ Iren. lat. 19 † τῶν Iren. ö. 20 ἐπικαλούμενον ö.: ἐγκαλούμενα Ρ, γινωσκόμενον Iren, (aus Ζ. 21 ?) πέντε ⟨ ⟩ † αὐτοῦ Iren. lat. 23 ταῦτ’ οὖν τὰ Iren. ἡμῖν Iren. lat.
[360]: 1 ὑπάρχειν γίνωσκε Iren. καὶ εἰκόν)ας Ρ nach Miller όν wohl kenntlich, der Accent ganz deutlich): εἰκονικὰς Iren. ö. If περιεχουσῶν Epiph. (continent Iren, lat.) 2 ὅλον Iren. Gö.: ὅρον P καὶ > Iren. Gö. 6 ἀναδέχεσθαι Iren. 7 ἀπορίαν Ρ 9 διὰ Iren. ö.: καὶ Ρ > Epiph. 10 > Epiph. 11 ὁ und ἡ > Iren. Miller 12 ἐπὶ] ἀπὸ wohl Iren. τοῦ Epiph.) 13 ὑστερήσαντος (nicht ὑστερίσαντος) Ρ 14 ἐχωρήθη Ρ 15 ἑνότης ἰσότητα ἔχουσα καρποφορῇ Iren. ἀγαθῷ] καθαρῷ? ö. καρποφορεῖ Ρ 16 f τῶν ὀκτὼ Iren.: τώ νοητῶ Ρ 18 τρὶς Iren. lat. HoU: τρεῖς Ρ Epiph. ἐφ’ Iren. Miller: ἀφ’ Ρ 19 ἀνέδειξαν Iren. Miller: ἀνεδέξαντο Ρ, doch 8. S. 181, 19 † ἅ Iren. Miller 20 αὐτῶν Ρ 21 ἀπερύη Ρ 21 f τῶν — λόγων Ρ 22 αυτοῖς] τοῖς Ρ, > Iren. lat. 23 ἀνωνομάστου Ρ ἕξ] Harvey nimmt die Verwechselung von ς und γ an, s. zu S. 45, 30; τριῶν Iren. 24 ἀοράτον Ρ εἰκόνας Iren, lat.: εἰκόνες Ρ Epiph. (corr. in εἰκόνας V) εἰκόνων τὰ παρ᾿ ἡμῖν διπλᾶ Iren. (d.h. φξψ) ὧν > Miller 26 δυνάμει τῇ Iren. lat. Miller: τῶν Epiph., δύναμιν τὴν Ρ τὸν > Epiph. ποιεῖ Epiph.: ποιεῖται P
[361]: 1—S. S. 181, 1 wörtlich aus Iren. Ι 14, 6—8 S. 139ffH. — 2 ἐν εἰκόνος] öm. 1, 23 (Gen. 1, 26) — 2 f Mark. 9, 2 ff; Matth. 17, Iff (zu Jesus und den 3 üngern kommen Moses und Elias hinzu) — 6 Mark. 1, 10. — Die Zahlenwerte der Buchstaben von περιστερά ergeben addiert 801 — 8 Gen. 1, 26 ff — 10 I Kor. 15, 45 — 12 Mark. 15, 25 ἦν δὲ ὥρα τρίτη καὶ ἐσταύρωσαν αὐτόν, aber 15, 33 γενομένης ὤρας ἕκτης σκότος ἐγένετο — 14 Luk. 16, 8; Ι Thess. 5, 5 — 19 Act. 6, 3, vgl. Zahn, Gesch. des neutest. Kanons I 763 3
[362]: 1 οἰκονομίας Iren. ö.: ἀναλογίας Ρ 5 τὸν ἅπαντα τῶν στοιχείων ἀριθμὸν Iren. 7 ω Iren.: ο Ρ nicht sicher, vielleicht ω καὶ α· ὁ γὰρ ἀριθμὸς αὐτῆς μία καὶ ὀκτακόσιαι Iren. 8 ἡμέρᾳ] τῶν ἡμερῶν Epiph, λέγειν] εἰρηκέναι Iren. καὶ] κατὰ Cruice 9 τοῦ πάθους ⟨ ⟩ Iren. † γενέσθαι We. 9f P: παρασκευή Ρ: παρασκευή Epiph., in cena pura Iren. lat. 10 ᾑ P: > Iren. Miller 11 ταίτης τῆς] ἧς Iren. τέλος] † καὶ Epiph. 12 > Iren. 13 f ἀριθμῶν δύναμιν ποιῆσαι καὶ ἀναγεννῆσαι ὡς ἔχοντα Ρ, verb. Iren. Miller 14 P Iren.: Gö. τὴν δι᾿ αὐτοῦ Epiph. 15 ἐπισήμως εἰς αὐτὸν Epiph. We.: in eum numenim Iren, lat., εἰς τὴν Ρ, τὴν ö. δι αὐτοῦ τοῦ>? We. γενομένην Iren., auch Hipp.? 16 γράμματα Iren.: πράγματα 19 μεγέθει] † ὣς φησιν ἡ Μάρκου Σιγή Iren. 20 † βουλῆς Iren. Miller ἐπίσημον] † τοῦτον ἀριθμὸν Iren.
[363]: 8—11 vgl. loh. Lydus De mens. II 3 S. 20 W.; Dieterich, Abraxas S. 22. Siebourg, Bonner Jahrb. Heft 103 S. 140f — 16 ff vgl. Focke, Die Entstehung der Weisheit Salomos, Gott. 1913 S. 126 ff — 20 Psal. 8, 3
[364]: 1 ἐπὶ2] ab Iren. lat. 2 μερισθέντα] † ἢ διχοτομηθέντα Iren. αὐτοῦ Ρ 3 διὰ τῆς ἀπ’ αἰτοῦ Iren. † τὸν Iren. ö. τὴν ζωὴν > Iren. Miller 4 μίμησιν Iren. τῆς ἑβδομάδος δυνάμεως Iren. 5 κέχριται Ρ 5 f καὶ οὗτος Ρ: Λ·αὶ αὐτὸς οὗτος Epiph., καὶ αὐτὸς Iren, lat, 6 † τῷ Epiph. Miller γενόμενα Ρ 6 f τὰ δὲ διακονεῖ Epiph. ö. τὰ δὲ ἄλλα διακονεῖ Iren, lat.): τὰ δι’ εἰ. κόνων Ρ 7 τὴν ἐνθύμησιν τῆς μητρός Iren. 8 φθέγγεται Iren. Miller: φαίνεται Ρ ἄλφα] α Iren. 9 εἶ] ε Iren. τὸ > Epiph. ἦτα] η Iren. δὲ καὶ μέσος Epiph. ὁ > We. ὁ καὶ ~ Scott) 10 δύναμιν] † Iren. οὖ] ο Iren. 11 ἀΠὸ μέρους Epiph. τὸ ω στοιχεῖον ἐκβοᾷ, dann καθὼς ἡ Μάρχου Σιγὴ ἡ πολλὰ μὲν φλυαροῦσα μηδὲν δὲ ἀληθὲς λέγουσα διαβεβαιοοῖται· αἵτινες δυνάμεις ὁμοῦ, φησί, πᾶσαι Iren. ἓν] ἀλλήλας Iren. 13 ἠχῆς ἀναπέμπεται εἰς τὸν Iren. 15 εγενέσθαι Iren. γενήτορα Ρ τὴν Iren.: τοῖν Ρ 16 † φέρει Iren. We. γενωμένων Ρ 17 ὁμοίως > Iren. Epiph. ö.: τοῦτον Ρ Iren. lat. 18 αἱ Iren. Miller: > Ρ 19 † Λ·αὶ θρηνοῦσα δοξάξει δοξάξει αὐτόν Iren. φησὶ > Iren. 20 κατηρτήσω Ρ
[365]: 1 Psal. 18, 2 — 1 — 6 Iren. Ι 14, 8 καὶ διὰ τοῦτο ἔν τε πόνοις καὶ ταλαιπωρίαις ψυχὴ γενομένη, εἰς διυλισμὸν αὑτῆς ἐπιφωνεῖ τὸ ω εἰς σημεῖον αἰνέσεως, ἵνα γνωρίσασα ἡ ἄνω ψυχὴ τὸ συγγενὲς αὐτῆς βοηθὸν αὐτῇ καταπέμψῃ, dann nach einer Recapitulation Ι 15, 1 οὕτως οὖν ἀπαγγέλλει ἡ πάνσοφος αὐτῷ Σιγὴ τὴν γένεσιν τῶν εἰκοσιτεσσάρων στοιχείων — 6 — S. 183, 6 w"ortlich aus Iren. Ι 15, 1. 2 S. 144 ff Η.
[366]: 1 οὐρανοὶ Ρ Iren. lat. : οὐρανοὶ τῶν οὐρανῶν Epiph. 2 ὡς > (Correctur zu Ζ. 3 ὀπίσω?) 3 αἰνεῖται falsch Harvey S. 143 ὅπως] ὀπίσω Ρ 4 καταπέμψει Ρ 7 προβολαί] † καθὰ προείρηται Iren. 7 δὶς Ρ: ἐπὶ Epiph. (qtiae duplicatae diiae faetae sunt Iren, lat.) οὐσίαι Ρ 8 γὰρ δύο τέσσαρα Epiph. 9 συντεθῆσαι Ρ 10 τὰς εἰκ.] † ἀπεκύησαν μορφάς Iren. τὰ μὲν Iren.: ταῦτα μὲν Ρ 11 † πρώτης Iren. Miller 12 δὲ > Epiph. ö. (intelleguntur α solo filio Iren, lat.) ταῦτα F: ἃ Iren. οἶδε Iren.: δὲ Ρ 13 τὰ — πίστεως Ρ: τὰ δὲ σεμνὰ καὶ μετὰ πίστεως Epiph., quae cum gravitate et honore et fide nominantur Iren. lat. † δὲ Iren., s. zu Z. 12 14 πατήρ] † τε Epiph. 16 ἄρρητος ὄνομα γράμματα ἔχει ἐν ἑαυτῷ ἑπτά Iren. ἡ] † δὲ Epiph. Σειγὴ Iren, lat.: σιγὴ) Ρ Epiph. † ἡ Iren.: > Ρ (anders Miller) ἑπτὰ † ἃ ἐπὶ τὸ αὐτὸ τά δὶς πέντε καὶ δὶς ἑπτὰ τὸν τῶν εἰκοσιτεσσάρων ἀριθμὸν ἀνεπλήρωσεν Iren. 19 σωτῆρος] † δὲ Iren. † τουτέστι τὸν Ἰησοῦν ö. aus S. 182, 2 Ἰησοῦς Iren, lat., ὀκτὼ καὶ δέκα (aus ιݲηݲ 7μσοῦς lat, ὀπτὼ καὶ δὲκα (απε τῆ) Ερίπη.
[367]: 2 nach Usener, Weihnachtsfest2 S. 23 12 wurde gerechnet: ἰῶτα ἦτα σῖγμα οὐ ὖ ψειλόν σάν = 24 Buchstaben — 8 —10 vgl. Zahn, Gesch. des neutest. Kanons I 7596 _ 9 Apok. Joh. 22, 13, vgl. 1, 8. 21, 6 — 9f vgl. S. 179, 6f
[368]: 1 δ’ ἄρρητον Iren. Miller: δὲ ῥητὸν Ρ 1 f ἐπ’ — ἓν > Iren. 2 ἓν Miller: ἐγγραμμάτων Ρ [ ] s. zu S. 181, 19 στοιχείων ἐστὶν > 3 δὲ Ρ: et Iren. lat. > Epiph. χριστὸς Ρ Iren. γραμμάτων δώδεκα Iren. δὲ] τῶ δὲ Ρ τῷ > Epiph. 4 καὶ αὐτὸ — 8 τριάκοντα ⟨Iren. 4 f ἀριθμούμενον Ρ, verb. ö., vgl. Ζ. 2 5 συναριθμούμενον? We., d. h. die Buchstaben von Χριστὸς wären zuzuzählen χριστὸν Ρ 6 χεῖ Miller: xݲρݲιݲ δύο] ἐψιλὸν ἑξ Dindorf, Epiph. III 2 S. 671 7 νݲ Ρ: σὰν Miller, σῖγμα πέντε statt τριῶν) Dindorf; Pasquali ält V fest und schreibt Ζ. 5 χρειστὸν χριστὸν Ρ) 8 — 10 διὰ τοῦτό φησιν αὑτὸν α καὶ ω, ἵνα τὴν περιστερὰν μηνίσῃ, τοῦτον ἔχοντος τὸν ἀριθμὸν τούτου τοῦ όρνέου Iren. 11 μὲν ⟩ ݲ vielleicht bei Hipp, zu streichen ἔχει] † φησί Iren. 12 ὅλων] † τουτέστι Iren. lat. τόπω Iren. lat. 13 προσῆλθεν Ρ 13 f προῆλθε δεκάς Epiph. 14 ἰῶτα εῖτα (d. h. ἦτα) > Iren. Gö. 14 f δεκὰς καὶ ὀγδοάς Iren, lat.) ἐπισυνελθοῦσα Iren. Miller: ἔστη συνελθοῦσα Ρ 16 ⟨⟩ Iren. > Ρ 16 f δεκαπλασιάσαντα Ρ 17 ἐγέννησαν Ρ 18 ὀγδοάδος ὀγοδάδα) Ρ προσελθόντα Ρ εἶναι > Iren. Miller 19 ηݲ] ὴτα P
[369]: 5 S. zu S. 182, 9 — 7 — 9 Iren. Ι 15, 3 S. 149 Η. ἀπὸ τετράδος γὰρ προῆλθον οἱ Αἰῶνες. ἦν δὲ ἐν τῇ τετράδι Ἄνθρωπος καὶ Ἐκκλησία, Λόγος καὶ Ζωή. ἀπὸ τούτων οὖν δυνάμεις, φησίν, ἀπορρυεῖσαι ἐγενεσιούργησαν Ἰησοῦν — 9 — S. 184, 10 örtlich aus Iren. Ι 15, 3 — —11 vgl. Luk. 1, 26 — 38 — 13—15 vgl. S. 179, 5. 6
[370]: 1 f ὀγδοήκοντα ὀκτώ. ἔχεις σαφῶς καὶ τὴν ὑπερουράνιον τοῦ Ἰησοῦ κατ αὐτοὺς γένεσιν. διὸ καὶ τὸν ἀλφάβητον Α et Β lat.) τῶν Ἑλλήνων ἔχειν Iren. 1 τὸν Dind. (s. Iren, und zu Ζ. 4): τὸ Ρ 2 τὸν Ἑ. ἔχειν We. s. Iren.: τὸ ἑλλ. ἔχει Ρ † καὶ δεκάδας ὀκτώ Iren. Miller 4 ἐπιδεικνύοντα Ρ (Iren.): ἐπιδεικνύον ö., s. zu Ζ. 1 Ἰησοῦν] † τὸν Iren. ἐκ] † τῶν Epiph. συνεστῶτα τῶν Iren. Gö.: τῶν συνεστότων (so) Ρ 5 † καὶ ω Iren. Gö. 5f πάντων] † αὐτοῦ Iren. 8 ἀπορυεῖσα δεδημιουργικέναι Ρ 9 τὸν τόπον Iren. Gö.: τοῦτον Ρ τοῦ λόγου ἀναπεπληρωκέναι τὸν τόπον Epiph. 11 τὸν δὲ τῆς ἐκκλησίας τόπον ἡ παρθένος ἐπέδειξεν Iren. οὕτως) † τε Iren. 12 αὐτῷ Iren. ö.: αὐτῶν Ρ 12 f ἄνθρωπος] † ὃν ὁ πατὴρ τῶν ὅλων διελθόντα διὰ μήτρας ἐξελέξατο διὰ Λόγου εἰς ἐπίγνωσιν αὐτοῦ Iren. 14 τὸν ἀναδραμόντα Iren., τὸν ἀναβάντα? ö. πληρῶσαι Cruice (Iren, lat.?) 15 συσπαρέντων Iren. 16 αὐτὴν δὲ Iren. 17 κατελθοῦσαν (quae descendit) σπέρμα φησὶν ’en. † σπέρμα Iren. Gö. πληρώματος Ρ: πατρὸς Iren.
[371]: 2f Mark. 14, 62 mit Par.? — 3 Mark. 1, 10 — 6 f vgl. Gen. 1, 26 — 14 f 2 (IV 43) IV 51 — — S. 185, 6 πεπλανῆσθαι aus Iren. 1 16, 1 S. 157f, folgt das z S. 185, 6 Citierte
[372]: 1 τοῦτο Epiph. (hunc esse spirituni lat.) Gö.: τοῦτον Ρ 1 f πνεῦμα τὸ διὰ τοῦ ⟨+ στόματος τοῦ lat.⟩ Ἰησοῦ τὸ ὁμολ. Iren. 1 λαλῆσαν Epiph., locutus est Iren, lat.): ἔφασαν Ρ 2 υἱοῦ] Ἰησοῦ? ö. (Iren.) ἑαυτὸ We.: ἑαυτὸν Ρ Epiph. φανερώσαν so Ρ: φανερώσαντα Epiph. 3 κατελθὸν μὲν εἰς τὸν Ἰησοῦν, ἡνῶσθαι δ’ αὐτῷ Epiph., descenclens quidem in lesum unitus est lat. † καὶ Iren. Gö. 4 φησίν Iren. † τῆς Epiph. ö. ἐκ hat P) 5 Ἰησοῦν1 Ρ Iren, lat.: > Epiph. Gö. 6 † εἰς Iren. We. S Iren, lat.: τὸν Epiph. χωρίσαντα Ρ 8 f χωρήσαντα ἐσχηκέναι δὲ] αὐτόν τε τὸν Ἄνθρωπον Epiph., capientem habere et ipsum Hominem Iren. lat. 8 εἶναι > 9 αὐτόν1 ] † τε Iren. λόγον καὶ τὸν Iren. † τὸν Epiph. Miller 14 προμεριμνησθεῖσιν Ρ 16 οὐ Χριστοῦ Miller: οὐχὶ Ρ 17 ἄστρων] ἀριθμῶν Cruice ἀπειλημμένων Croice: ἀπ . . λημένων Ρ, ἀπησχολημένων We. ὅσα ⟨ἐν⟩ We. Index ἐπιτὸ μὴ Ρ 18 ἐκ μονάδος καὶ δυάδος φάσκοντες τὸ ὅλα Iren. 19 μὲν > Iren. We. 20 δεκάδα] † μία γὰρ καὶ δύο καὶ τρεῖς καὶ τέσσαρες ἐπὶ τὸ αὐτὸ τᾶς δέκα Αἰώνων ἀπεκύησαν ἀριθμόν Iren. αὖ ἡ δυὰς ἀπ᾿ αὐτῆς προελθοῦσα Iren.
[373]: 4 ἐπίσημον] s. Usener, Weihnachtsfest2 S. 23f — 5 ff Luk. 15, 4 — 10; Matth. 18, 12—14
[374]: 6 — 12 Iren. a. a. 0. ἐπειδὴ τὴν ἀπόστασιν ἀπὸ δωδεκάδος γεγενῆσθαι φάσκουσι. τῷ αὐτῷ τρόπῳ καὶ ἀπὸ τῆς δωδεκάδος (δεκάδος We.) ἀποστᾶσαν μίαν δύναμιν ἀπολωλέναι μαντεύονται, καὶ ταύτην εἶναι τὴν γυναὶκα τὴν ἀπολέσασαν τὴν δραχμὴν καὶ ἅψασαν λύχνον καὶ εὑροῦσαν αὐτήν. οὕτως οὖν καὶ ἐπὶ > τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς καταλειφθέντας, ἐπὶ μὲν τῆς δραχμῆς τοὺς ἐννέα (darum vorher δεκάδος), ἐπὶ δὲ τοῦ προβάτου τοὺς ἕνδεκα, ἐπιπλεκομένους ἀλλήλοις τὸν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα τίκτειν ἀριθμόν, ἐπεὶ ἐννάκις τὰ ἕνδεκα ἐνενήκοντα ἐννέα γίνεται. διὸ καὶ τὸ ἀμὴν τοῦτον λέγουσιν ἔχειν τὸν ἀριθμόν (1 † 40 † 8 † 50). οὐκ ὀκνήσω δέ σοι καὶ ἄλλως ἐξηγουμένων αὐτῶν ἀπαγγεῖλαι, ἵνα πανταχόθεν κατανοήσῃς τὸν καρπὸν αὐτῶν, folgt das zu Ζ. 13 Citierte 13— S. 186, 2 aas Iren. I 16, 2 S. 159
[375]: 1 τέσσαρες Epiph. ἐπέδειξε Ρ Iren.: ἀπέδειξε Miller 2 δυάδος] † ὁμοίως Cruice ἡ τριακοντάς ö.: ἢ τριάκοντα Ρ, "h λ Epiph. (XXX numerus lat.) 4 συνεπηκολούθησεν Ρ 5 † λέγουσι Iren. We. 6 ücke vor ὁμοίως ö. (vgl. Iren.), eher hinter δεκάδος We. (z. B. ὡρμῆσθαι μίαν δύναμιν) 7 δωδεκάδος Epiph. und Iren, lat., also Textfehler τούτῳ? Miller δραγμὴν λέγουσιν ἦν Ρ 8 ἄψασα Ρ 9 τὴν] τὸν? We. ἑαυτοὺς Ρ 12 nach ἀριθμὸν2 ücke ö. 13 τὸ γὰρ στοιχεῖον τὸ η σὺν μὲν τῷ Iren. εἶναι] † θέλουσιν Iren. 14 ὀγδόῳ Ρ Iren.: ἐν ὀγδόῳ Miller 15 ἐπιδυνθέντες Epiph. 15 f ἦτα τὴν τριακον τάδα Iren. 16 τις > Epiph. 16 f ἄλφα καὶ τελευτῶν εἰς τὸ ἦτα ἀριθμῷ Iren.
[376]: 2—6 aus Iren. Ι 16, 2 S. 160 — S. 187, 4 Iren. Ι 16, 2 S. 160 καὶ ἐπεὶ ὁ δωδέκατος (consequenter lat.) Αἰὼν ἀποστὰς κατέλειψε τοὺς ἄνω ἕνδεκα, κατάλληλον λέγουσι τὸν τύπον τῶν γραμμάτων τῷ σχήματι τοῦ λόγου (alter Fehler ür λ) κεῖσθαι — ἑνδέκατον γὰρ τῶν γραμμάτων κεῖσθαι τὸ λ, ὅ ἐστιν ἀριθμὸς τῶν τριάκοντα — καὶ κατ’ εἰκόνα κεῖσθαι, dann wie Hipp. Ζ. 14 ff
[377]: 1 ὐπεξαιρούμενος δὲ τὸ ἐπίσημον καὶ ἐπισυντιθεὶς τὴν ἐπαύξησιν τῶν γράμμάτων εὑρήσει τὸν τῶν τριάκοντα ἀριθμόν Iren. 2 † τὸν τῶν Epiph. Cruice, † τὸν Gö. τῶν2 > Epiph. 3 † τρὶς Iren. Miller 4 τρὶς > Iren. lat. 5 ἐνενήκοντα] † καὶ αὐτὴ δὲ ἡ τριὰς ἐφ’ ἑαυτὴν (ἐαυτῆς συντεθεῖσα ἐννέα ἐγέννησεν Iren. ἐννέα] † παρ’ αὐτοῖς Epiph. 10 ⟨τὸν⟩ τῶν We. 11 τοὺς ö.: τὸν Ρ, τοὺς ἄνω Iren. Cruice 12 τόπος? Harvey S. 160 14 + καὶ Iren. Gö. 16 + κατὰ Iren. Gö. 17 ποιεῖ We. 18 ἐν δεκάτω Ρ ἑνδέκατον ὂν τῇ τάξει Epiph., quae est undecimo loco in ordine ἐνδεκάτῳ ὂν τόπῳ τῇ τάξει) Iren. lat. τὴν zweimal Ρ αὐτοῦ Iren. 19 εὑρὼν Ρ 20 λ Iren., λάμβδα Miller 21 αὐτοῦ Epiph. [sui lat.) εὑρὼν Ρ 22 † καὶ Gö. (καὶ εἰς ἑαυτὸ ἁρπάσαν
[378]: 3f vgl. Gassiamis, Coll. XXIV 26, 7: centenarius numerus de sinistra transfertur in dexteram und Friedländer zu Juvenal 10, 249
[379]: 5 — S. 189, 2 Iren. I 17, 1. 2 S. 164 ff ff βούλομαι δέ σοι καὶ ὡς αὐτὴν τὴν κτίσιν κατ’ εἰκόνα τῶν ἀοράτων ὑπὸ τοῦ Δημιουργοῦ, ὡς ἀγνοοῦντος αὐτοῦ, κατεσκευάσθαι διὰ τῆς Μητρὸς λέγουσι διηγήσασθαι. πρῶτον μὲν τὰ τέσσαρα στοιχεῖὰ φασι πῦρ κτλ. wie Hipp.