[57] mira est enim quaedam natura vocis, cuius quidem e tribus omnino sonis, inflexo acuto gravi, tanta sit et tam suavis varietas perfecta in cantibus. [cap.18] est autem etiam in dicendo quidam cantus obscurior, non hic e Phrygia[117] et Caria rhetorum[118] epilogus paene canticum, sed ille quem significat Demosthenes et Aeschines, cum alter alteri obicit vocis flexiones; dicit[119] plorare etiam Demosthenes istum quem saepe dicat[120] voce dulci et clara fuisse.