--- id: euripides-alceste-grc-murray-1902 type: primary_text title: Ἄλκηστις subtitle: Alceste author: Eurípides editor: Gilbert Murray base_edition: 'Euripidis Fabulae, vol. 1, ed. Gilbert Murray (Oxford: Clarendon Press, 1902)' year_original: 438 a.C. publication_year: 1902 language: grc tags: - greek-tragedy - ancient-theatre - century-5-bce status: draft project: pedra_angular related: - euripides-alceste-pt-torrano-2018 scope: A tragédia inteira, verso a verso, com o número de verso de Murray (**5**) e a âncora ^v-5; os versos que o editor intercala ou transpõe levam o número dele (94a, 123b) urn_work: urn:cts:greekLit:tlg0006.tlg002 urn: urn:cts:greekLit:tlg0006.tlg002.perseus-grc2 source: https://github.com/PerseusDL/canonical-greekLit/tree/master/data/tlg0006/tlg002 source_repo: PerseusDL/canonical-greekLit source_file: data/tlg0006/tlg002/tlg0006.tlg002.perseus-grc2.xml source_commit: e37eed2e8 license: CC-BY-SA-4.0 processing: Saneamento/obra_nova_tei.py e conversor_tei.py (perfil tragedia), 2026-11-03; preparado por Διαφορεύς, Claude Opus 5.5. --- # Ἄλκηστις ### τὰ τοῦ δράματος πρόσωπα - Ἀπόλλων - Θάνατος - Χορός - Θεράπαινα Ἀλκήστιδος - Ἄλκηστις - Ἄδμητος - Παῖς Ἀλκήστιδος - Ἡρακλῆς - Φέρης - Θεράπων *Ἀπόλλων* **1** Ὦ δώματ’ Ἀδμήτειʼ, ἐν οἷς ἔτλην ἐγὼ ^v-1 **2** θῆσσαν τράπεζαν αἰνέσαι θεός περ ὤν. ^v-2 **3** Ζεὺς γὰρ κατακτὰς παῖδα τὸν ἐμὸν αἴτιος ^v-3 **4** Ἀσκληπιόν, στέρνοισιν ἐμβαλὼν φλόγα· ^v-4 **5** οὗ δὴ χολωθεὶς τέκτονας Δίου πυρὸς ^v-5 **6** κτείνω Κύκλωπας· καί με θητεύειν πατὴρ ^v-6 **7** θνητῷ παρ’ ἀνδρὶ τῶνδ’ ἄποιν’ ἠνάγκασεν. ^v-7 **8** ἐλθὼν δὲ γαῖαν τήνδ’ ἐβουφόρβουν ξένῳ, ^v-8 **9** καὶ τόνδ’ ἔσῳζον οἶκον ἐς τόδ’ ἡμέρας. ^v-9 **10** ὁσίου γὰρ ἀνδρὸς ὅσιος ὢν ἐτύγχανον ^v-10 **11** παιδὸς Φέρητος, ὃν θανεῖν ἐρρυσάμην, ^v-11 **12** Μοίρας δολώσας· ᾔνεσαν δέ μοι θεαὶ ^v-12 **13** Ἄδμητον ᾅδην τὸν παραυτίκ’ ἐκφυγεῖν, ^v-13 **14** ἄλλον διαλλάξαντα τοῖς κάτω νεκρόν. ^v-14 **15** πάντας δ’ ἐλέγξας καὶ διεξελθὼν φίλους, ^v-15 **16** πατέρα γεραιάν θ’ ἥ σφ’ ἔτικτε μητέρα, ^v-16 **17** οὐχ ηὗρε πλὴν γυναικὸς ὅστις ἤθελε ^v-17 **18** θανὼν πρὸ κείνου μηκέτ’ εἰσορᾶν φάος· ^v-18 **19** ἣ νῦν κατ’ οἴκους ἐν χεροῖν βαστάζεται ^v-19 **20** ψυχορραγοῦσα· τῇδε γάρ σφ’ ἐν ἡμέρᾳ ^v-20 **21** θανεῖν πέπρωται καὶ μεταστῆναι βίου. ^v-21 **22** ἐγὼ δέ, μὴ μίασμά μ’ ἐν δόμοις κίχῃ, ^v-22 **23** λείπω μελάθρων τῶνδε φιλτάτην στέγην. ^v-23 **24** ἤδη δὲ τόνδε Θάνατον εἰσορῶ πέλας, ^v-24 **25** ἱερῆ θανόντων, ὅς νιν εἰς Ἅιδου δόμους ^v-25 **26** μέλλει κατάξειν· συμμέτρως δ’ ἀφίκετο, ^v-26 **27** φρουρῶν τόδ’ ἦμαρ ᾧ θανεῖν αὐτὴν χρεών. ^v-27 *Θάνατος* **28** ἆ ἆ· ^v-28 **29** τί σὺ πρὸς μελάθροις; τί σὺ τῇδε πολεῖς, ^v-29 **30** Φοῖβʼ; ἀδικεῖς αὖ τιμὰς ἐνέρων ^v-30 **31** ἀφοριζόμενος καὶ καταπαύων; ^v-31 **32** οὐκ ἤρκεσέ σοι μόρον Ἀδμήτου ^v-32 **33** διακωλῦσαι, Μοίρας δολίῳ ^v-33 **34** σφήλαντι τέχνῃ; νῦν δ’ ἐπὶ τῇδ’ αὖ ^v-34 **35** χέρα τοξήρη φρουρεῖς ὁπλίσας, ^v-35 **36** ἣ τόδ’ ὑπέστη πόσιν ἐκλύσασ’ ^v-36 **37** αὐτὴ προθανεῖν Πελίου παῖς. ^v-37 *Ἀπόλλων* **38** θάρσει· δίκην τοι καὶ λόγους κεδνοὺς ἔχω. ^v-38 *Θάνατος* **39** τί δῆτα τόξων ἔργον, εἰ δίκην ἔχεις; ^v-39 *Ἀπόλλων* **40** σύνηθες αἰεὶ ταῦτα βαστάζειν ἐμοί. ^v-40 *Θάνατος* **41** καὶ τοῖσδέ γ’ οἴκοις ἐκδίκως προσωφελεῖν. ^v-41 *Ἀπόλλων* **42** φίλου γὰρ ἀνδρὸς συμφοραῖς βαρύνομαι. ^v-42 *Θάνατος* **43** καὶ νοσφιεῖς με τοῦδε δευτέρου νεκροῦ; ^v-43 *Ἀπόλλων* **44** ἀλλ’ οὐδ’ ἐκεῖνον πρὸς βίαν σ’ ἀφειλόμην. ^v-44 *Θάνατος* **45** πῶς οὖν ὑπὲρ γῆς ἐστι κοὐ κάτω χθονός; ^v-45 *Ἀπόλλων* **46** δάμαρτ’ ἀμείψας, ἣν σὺ νῦν ἥκεις μέτα. ^v-46 *Θάνατος* **47** κἀπάξομαί γε νερτέρων ὑπὸ χθόνα. ^v-47 *Ἀπόλλων* **48** λαβὼν ἴθʼ· οὐ γὰρ οἶδ’ ἂν εἰ πείσαιμί σε. ^v-48 *Θάνατος* **49** κτείνειν γ’ ὃν ἂν χρῇ; τοῦτο γὰρ τετάγμεθα. ^v-49 *Ἀπόλλων* **50** οὔκ, ἀλλὰ τοῖς μέλλουσι θάνατον ἐμβαλεῖν. ^v-50 *Θάνατος* **51** ἔχω λόγον δὴ καὶ προθυμίαν σέθεν. ^v-51 *Ἀπόλλων* **52** ἔστ’ οὖν ὅπως Ἄλκηστις ἐς γῆρας μόλοι; ^v-52 *Θάνατος* **53** οὐκ ἔστι· τιμαῖς κἀμὲ τέρπεσθαι δόκει. ^v-53 *Ἀπόλλων* **54** οὔτοι πλέον γ’ ἂν ἢ μίαν ψυχὴν λάβοις. ^v-54 *Θάνατος* **55** νέων φθινόντων μεῖζον ἄρνυμαι γέρας. ^v-55 *Ἀπόλλων* **56** κἂν γραῦς ὄληται, πλουσίως ταφήσεται. ^v-56 *Θάνατος* **57** πρὸς τῶν ἐχόντων, Φοῖβε, τὸν νόμον τίθης. ^v-57 *Ἀπόλλων* **58** πῶς εἶπας; ἀλλ’ ἦ καὶ σοφὸς λέληθας ὤν; ^v-58 *Θάνατος* **59** ὠνοῖντ’ ἂν οἷς πάρεστι γηραιοὺς θανεῖν. ^v-59 *Ἀπόλλων* **60** οὔκουν δοκεῖ σοι τήνδε μοι δοῦναι χάριν; ^v-60 *Θάνατος* **61** οὐ δῆτʼ· ἐπίστασαι δὲ τοὺς ἐμοὺς τρόπους. ^v-61 *Ἀπόλλων* **62** ἐχθρούς γε θνητοῖς καὶ θεοῖς στυγουμένους. ^v-62 *Θάνατος* **63** οὐκ ἂν δύναιο πάντ’ ἔχειν ἃ μή σε δεῖ. ^v-63 *Ἀπόλλων* **64** ἦ μὴν σὺ παύσῃ καίπερ ὠμὸς ὢν ἄγαν· ^v-64 **65** τοῖος Φέρητος εἶσι πρὸς δόμους ἀνήρ, ^v-65 **66** Εὐρυσθέως πέμψαντος ἵππειον μέτα ^v-66 **67** ὄχημα Θρῄκης ἐκ τόπων δυσχειμέρων, ^v-67 **68** ὃς δὴ ξενωθεὶς τοῖσδ’ ἐν Ἀδμήτου δόμοις ^v-68 **69** βίᾳ γυναῖκα τήνδε σ’ ἐξαιρήσεται. ^v-69 **70** κοὔθ’ ἡ παρ’ ἡμῶν σοι γενήσεται χάρις ^v-70 **71** δράσεις θ’ ὁμοίως ταῦτʼ, ἀπεχθήσῃ τ’ ἐμοί. ^v-71 *Θάνατος* **72** πόλλ’ ἂν σὺ λέξας οὐδὲν ἂν πλέον λάβοις· ^v-72 **73** ἡ δ’ οὖν γυνὴ κάτεισιν εἰς Ἅιδου δόμους. ^v-73 **74** στείχω δ’ ἐπ’ αὐτήν, ὡς κατάρξωμαι ξίφει· ^v-74 **75** ἱερὸς γὰρ οὗτος τῶν κατὰ χθονὸς θεῶν ^v-75 **76** ὅτου τόδ’ ἔγχος κρατὸς ἁγνίσῃ τρίχα. ^v-76 *Χορός* **77** —τί ποθ’ ἡσυχία πρόσθεν μελάθρων; ^v-77 **78** —τί σεσίγηται δόμος Ἀδμήτου; ^v-78 **79** —ἀλλ’ οὐδὲ φίλων πέλας οὐδείς, ^v-79 **80** ὅστις ἂν εἴποι πότερον φθιμένην ^v-80 **81** βασίλεαν πενθεῖν χρή ⟨μʼ⟩, ἢ ζῶσ’ ἔτι ^v-81 **82** φῶς τόδε λεύσσει Πελίου παῖς ^v-82 **83** Ἄλκηστις, ἐμοὶ πᾶσί τ’ ἀρίστη ^v-83 **84** δόξασα γυνὴ ^v-84 **85** πόσιν εἰς αὑτῆς γεγενῆσθαι. ^v-85 *Χορός* **86** —κλύει τις ἢ στεναγμὸν ἢ ^v-86 **87** χειρῶν κτύπον κατὰ στέγας ^v-87 **88** ἢ γόον ὡς πεπραγμένων; ^v-88 **89** —οὐ μὰν οὐδέ τις ἀμφιπόλων στα- ^v-89 **90** τίζεται ἀμφὶ πύλας. εἰ ^v-90 **91** γὰρ μετακύμιος ἄτας, ^v-91 **92** ὦ Παιάν, φανείης. ^v-92 *Χορός* **93** —οὔ τἂν φθιμένης γ’ ἐσιώπων. ^v-93 **94** —νέκυς ἤδη. ^v-94 **94a** —οὐ δὴ φροῦδός γ’ ἐξ οἴκων. ^v-94a **95** —πόθεν; οὐκ αὐχῶ. τί σε θαρσύνει; ^v-95 **96** —πῶς ἂν ἔρημον τάφον Ἄδμητος ^v-96 **96a** […] ^v-96a **97** κεδνῆς ἂν ἔπραξε γυναικός; ^v-97 *Χορός* **98** —πυλῶν πάροιθε δ’ οὐχ ὁρῶ ^v-98 **99** πηγαῖον ὡς νομίζεται ^v-99 **100** χέρνιβ’ ἐπὶ φθιτῶν πύλαις. ^v-100 **101** —χαίτα τ’ οὔτις ἐπὶ προθύροις το- ^v-101 **102** μαῖος, ἃ δὴ νεκύων πέν- ^v-102 **103** θει πίτνει· οὐ νεολαία ^v-103 **104** δουπεῖ χεὶρ γυναικῶν. ^v-104 *Χορός* **105** —καὶ μὴν τόδε κύριον ἦμαρ . . . ^v-105 **106** —τί τόδ’ αὐδᾷς; ^v-106 **107** —ᾧ χρή σφε μολεῖν κατὰ γαίας. ^v-107 **108** —ἔθιγες ψυχᾶς, ἔθιγες δὲ φρενῶν. ^v-108 **109** —χρὴ τῶν ἀγαθῶν διακναιομένων ^v-109 **110** πενθεῖν ὅστις ^v-110 **111** χρηστὸς ἀπ’ ἀρχῆς νενόμισται. ^v-111 *Χορός* **112** —ἀλλ’ οὐδὲ ναυκληρίαν ^v-112 **113** ἔσθ’ ὅποι τις αἴας ^v-113 **114** στείλας, ἢ Λυκίαν ^v-114 **115** εἴτ’ ἐπὶ τὰς ἀνύδρους ^v-115 **116** Ἀμμωνιάδας [ἕδρας], ^v-116 **117** δυστάνου παραλύσαι ^v-117 **118** ψυχάν· μόρος γὰρ ἀπότομος ^v-118 **119** πλάθει· θεῶν δ’ ἐπ’ ἐσχάραις ^v-119 **120** οὐκ ἔχω ἐπὶ τίνα ^v-120 **121** μηλοθύταν πορευθῶ. ^v-121 *Χορός* **122** —μόνος δ’ ἄν, εἰ φῶς τόδ’ ἦν ^v-122 **123** ὄμμασιν δεδορκὼς ^v-123 **124** Φοίβου παῖς, προλιποῦσ’ ^v-124 **125** ἦλθεν ἕδρας σκοτίους ^v-125 **126** Ἅιδα τε πύλας· ^v-126 **127** δμαθέντας γὰρ ἀνίστη, ^v-127 **128** πρὶν αὐτὸν εἷλε διόβολον ^v-128 **129** πλῆκτρον πυρὸς κεραυνίου. ^v-129 **130** νῦν δὲ τίν’ ἔτι βίου ^v-130 **131** ἐλπίδα προσδέχωμαι; ^v-131 *Χορός* **132** —πάντα γὰρ ἤδη τετέλεσται βασιλεῦσι, ^v-132 **133** πάντων δὲ θεῶν ἐπὶ βωμοῖς ^v-133 **134** αἱμόρραντοι θυσίαι πλήρεις· ^v-134 **135** οὐδ’ ἔστι κακῶν ἄκος οὐδέν. ^v-135 *Χορός* **136** ἀλλ’ ἥδ’ ὀπαδῶν ἐκ δόμων τις ἔρχεται ^v-136 **137** δακρυρροοῦσα, τίνα τύχην ἀκούσομαι; ^v-137 **138** πενθεῖν μέν, εἴ τι δεσπόταισι τυγχάνει, ^v-138 **139** συγγνωστόν· εἰ δ’ ἔτ’ ἐστὶν ἔμψυχος γυνὴ ^v-139 **140** εἴτ’ οὖν ὄλωλεν εἰδέναι βουλοίμεθ’ ἄν. ^v-140 *Θεράπαινα* **141** καὶ ζῶσαν εἰπεῖν καὶ θανοῦσαν ἔστι σοι. ^v-141 *Χορός* **142** καὶ πῶς ἂν αὑτὸς κατθάνοι τε καὶ βλέποι; ^v-142 *Θεράπαινα* **143** ἤδη προνωπής ἐστι καὶ ψυχορραγεῖ. ^v-143 *Χορός* **144** ὦ τλῆμον, οἵας οἷος ὢν ἁμαρτάνεις. ^v-144 *Θεράπαινα* **145** οὔπω τόδ’ οἶδε δεσπότης, πρὶν ἂν πάθῃ. ^v-145 *Χορός* **146** ἐλπὶς μὲν οὐκέτ’ ἐστὶ σῴζεσθαι βίον; ^v-146 *Θεράπαινα* **147** πεπρωμένη γὰρ ἡμέρα βιάζεται. ^v-147 *Χορός* **148** οὔκουν ἐπ’ αὐτῇ πράσσεται τὰ πρόσφορα; ^v-148 *Θεράπαινα* **149** κόσμος γ’ ἕτοιμος, ᾧ σφε συνθάψει πόσις. ^v-149 *Χορός* **150** ἴστω νυν εὐκλεής γε κατθανουμένη ^v-150 **151** γυνή τ’ ἀρίστη τῶν ὑφ’ ἡλίῳ, μακρῷ. ^v-151 *Θεράπαινα* **152** πῶς δ’ οὐκ ἀρίστη; τίς δ’ ἐναντιώσεται; ^v-152 **153** τί χρὴ γενέσθαι τὴν ὑπερβεβλημένην ^v-153 **154** γυναῖκα; πῶς δ’ ἂν μᾶλλον ἐνδείξαιτό τις ^v-154 **155** πόσιν προτιμῶσ’ ἢ θέλουσ’ ὑπερθανεῖν; ^v-155 **156** καὶ ταῦτα μὲν δὴ πᾶσ’ ἐπίσταται πόλις· ^v-156 **157** ἃ δ’ ἐν δόμοις ἔδρασε θαυμάσῃ κλύων. ^v-157 **158** ἐπεὶ γὰρ ᾔσθεθ’ ἡμέραν τὴν κυρίαν ^v-158 **159** ἥκουσαν, ὕδασι ποταμίοις λευκὸν χρόα ^v-159 **160** ἐλούσατʼ, ἐκ δ’ ἑλοῦσα κεδρίνων δόμων ^v-160 **161** ἐσθῆτα κόσμον τ’ εὐπρεπῶς ἠσκήσατο, ^v-161 **162** καὶ στᾶσα πρόσθεν Ἑστίας κατηύξατο· ^v-162 **163** Δέσποινʼ, ἐγὼ γὰρ ἔρχομαι κατὰ χθονός, ^v-163 **164** πανύστατόν σε προσπίτνουσ’ αἰτήσομαι, ^v-164 **165** τέκν’ ὀρφανεῦσαι τἀμά· καὶ τῷ μὲν φίλην ^v-165 **166** σύζευξον ἄλοχον, τῇ δὲ γενναῖον πόσιν. ^v-166 **167** μηδ’ ὥσπερ αὐτῶν ἡ τεκοῦσ’ ἀπόλλυμαι ^v-167 **168** θανεῖν ἀώρους παῖδας, ἀλλ’ εὐδαίμονας ^v-168 **169** ἐν γῇ πατρῴᾳ τερπνὸν ἐκπλῆσαι βίον. ^v-169 **170** πάντας δὲ βωμούς, οἳ κατ’ Ἀδμήτου δόμους, ^v-170 **171** προσῆλθε κἀξέστεψε καὶ προσηύξατο, ^v-171 **172** πτόρθων ἀποσχίζουσα μυρσίνης φόβην, ^v-172 **173** ἄκλαυτος ἀστένακτος, οὐδὲ τοὐπιὸν ^v-173 **174** κακὸν μεθίστη χρωτὸς εὐειδῆ φύσιν. ^v-174 **175** κἄπειτα θάλαμον ἐσπεσοῦσα καὶ λέχος, ^v-175 **176** ἐνταῦθα δὴ ʼδάκρυσε καὶ λέγει τάδε· ^v-176 **177** Ὦ λέκτρον, ἔνθα παρθένει’ ἔλυσ’ ἐγὼ ^v-177 **178** κορεύματ’ ἐκ τοῦδ’ ἀνδρός, οὗ θνῄσκω πέρι, ^v-178 **179** χαῖρʼ· οὐ γὰρ ἐχθαίρω σʼ· ἀπώλεσας δ’ ἐμὲ ^v-179 **180** μόνην· προδοῦναι γάρ σ’ ὀκνοῦσα καὶ πόσιν ^v-180 **181** θνῄσκω. σὲ δ’ ἄλλη τις γυνὴ κεκτήσεται, ^v-181 **182** σώφρων μὲν οὐκ ἂν μᾶλλον, εὐτυχὴς δ’ ἴσως. ^v-182 **183** κυνεῖ δὲ προσπίτνουσα, πᾶν δὲ δέμνιον ^v-183 **184** ὀφθαλμοτέγκτῳ δεύεται πλημμυρίδι. ^v-184 **185** ἐπεὶ δὲ πολλῶν δακρύων εἶχεν κόρον, ^v-185 **186** στείχει προνωπὴς ἐκπεσοῦσα δεμνίων, ^v-186 **187** καὶ πολλὰ θαλάμων ἐξιοῦσ’ ἐπεστράφη ^v-187 **188** κἄρριψεν αὑτὴν αὖθις ἐς κοίτην πάλιν. ^v-188 **189** παῖδες δὲ πέπλων μητρὸς ἐξηρτημένοι ^v-189 **190** ἔκλαιον· ἣ δὲ λαμβάνουσ’ ἐς ἀγκάλας ^v-190 **191** ἠσπάζετ’ ἄλλοτ’ ἄλλον, ὡς θανουμένη. ^v-191 **192** πάντες δ’ ἔκλαιον οἰκέται κατὰ στέγας ^v-192 **193** δέσποιναν οἰκτίροντες. ἣ δὲ δεξιὰν ^v-193 **194** προύτειν’ ἑκάστῳ, κοὔτις ἦν οὕτω κακὸς ^v-194 **195** ὃν οὐ προσεῖπε καὶ προσερρήθη πάλιν. ^v-195 **196** τοιαῦτ’ ἐν οἴκοις ἐστὶν Ἀδμήτου κακά. ^v-196 **197** καὶ κατθανών τἂν ὤλετʼ, ἐκφυγών δ’ ἔχει ^v-197 **198** τοσοῦτον ἄλγος, οὗ ποτ’—οὐ λελήσεται. ^v-198 *Χορός* **199** ἦ που στενάζει τοισίδ’ Ἄδμητος κακοῖς, ^v-199 **200** ἐσθλῆς γυναικὸς εἰ στερηθῆναί σφε χρή; ^v-200 *Θεράπαινα* **201** κλαίει γ’ ἄκοιτιν ἐν χεροῖν φίλην ἔχων, ^v-201 **202** καὶ μὴ προδοῦναι λίσσεται, τἀμήχανα ^v-202 **203** ζητῶν· φθίνει γὰρ καὶ μαραίνεται νόσῳ. ^v-203 **204** παρειμένη δέ, χειρὸς ἄθλιον βάρος ^v-204 **204a** […] ^v-204a **205** ὅμως δὲ καίπερ σμικρὸν ἐμπνέουσ’ ἔτι ^v-205 **206** βλέψαι πρὸς αὐγὰς βούλεται τὰς ἡλίου ^v-206 **207** ὡς οὔποτ’ αὖθις, ἀλλὰ νῦν πανύστατον. ^v-207 **208** [ἀκτῖνα κύκλον θ’ ἡλίου προσόψεται.] ^v-208 **209** ἀλλ’ εἶμι καὶ σὴν ἀγγελῶ παρουσίαν· ^v-209 **210** οὐ γάρ τι πάντες εὖ φρονοῦσι κοιράνοις, ^v-210 **211** ὥστ’ ἐν κακοῖσιν εὐμενεῖς παρεστάναι· ^v-211 **212** σὺ δ’ εἶ παλαιὸς δεσπόταις ἐμοῖς φίλος. ^v-212 *Χορός* **213** — ἰὼ Ζεῦ, τίς ἂν [πῶς] πᾷ πόρος κακῶν ^v-213 **214** γένοιτο καὶ λύσις τύχας ^v-214 **214a** ἃ πάρεστι κοιράνοις; ^v-214a **215** —αἰαῖ· εἶσί τις; ἢ τέμω τρίχα, ^v-215 **216** καὶ μέλανα στολμὸν πέπλων ^v-216 **217** ἀμφιβαλώμεθ’ ἤδη; ^v-217 **218** —δῆλα μέν, φίλοι, δῆλά γʼ, ἀλλ’ ὅμως ^v-218 **219** θεοῖσιν εὐχώμεσθα· θεῶν ^v-219 **219a** γὰρ δύναμις μεγίστα. ^v-219a **220** —ὦναξ Παιάν, ^v-220 **221** ἔξευρε μηχανάν τιν’ Ἀδμήτῳ κακῶν. ^v-221 **222** —πόριζε δὴ πόριζε· καὶ πάρος γὰρ ^v-222 **223** τοῦδ’ ἐφεῦρες, καὶ νῦν ^v-223 **224** λυτήριος ἐκ θανάτου γενοῦ, ^v-224 **225** φόνιον δ’ ἀπόπαυσον Ἅιδαν. ^v-225 *Χορός* **226** — παπαῖ […] ^v-226 **226a** ὦ παῖ Φέρητος, οἷ’ ἔπρα- ^v-226a **227** ξας δάμαρτος σᾶς στερείς. ^v-227 **228** —αἰαῖ· ἄξια καὶ σφαγᾶς τάδε, ^v-228 **229** καὶ πλέον ἢ βρόχῳ δέρην ^v-229 **230** οὐρανίῳ πελάσσαι; ^v-230 **231** τὰν γὰρ οὐ φίλαν ἀλλὰ φιλτάταν ^v-231 **232** γυναῖκα κατθανοῦσαν ἐν ^v-232 **233** ἄματι τῷδ’ ἐπόψῃ. ^v-233 **234** —ἰδοὺ ἰδού, ^v-234 **234a** ἥδ’ ἐκ δόμων δὴ καὶ πόσις πορεύεται. ^v-234a **235** —βόασον ὦ, στέναξον, ὦ Φεραία ^v-235 **235a** χθών, τὰν ἀρίσταν ^v-235a **236** γυναῖκα μαραινομέναν νόσῳ ^v-236 **237** κατὰ γᾶς χθόνιον παρ’ Ἅιδαν. ^v-237 *Χορός* **238** οὔποτε φήσω γάμον εὐφραίνειν ^v-238 **239** πλέον ἢ λυπεῖν, τοῖς τε πάροιθεν ^v-239 **240** τεκμαιρόμενος καὶ τάσδε τύχας ^v-240 **241** λεύσσων βασιλέως, ὅστις ἀρίστης ^v-241 **242** ἀπλακὼν ἀλόχου τῆσδ’ ἀβίωτον ^v-242 **243** τὸν ἔπειτα χρόνον βιοτεύσει. ^v-243 *Ἄλκηστις* **244** Ἅλιε καὶ φάος ἁμέρας, ^v-244 **245** οὐράνιαί τε δῖναι νεφέλας δρομαίου. ^v-245 *Ἄδμητος* **246** ὁρᾷ σὲ κἀμέ, δύο κακῶς πεπραγότας, ^v-246 **247** οὐδὲν θεοὺς δράσαντας ἀνθ’ ὅτου θανῇ. ^v-247 *Ἄλκηστις* **248** γαῖά τε καὶ μελάθρων στέγαι ^v-248 **249** νυμφίδιοί τε κοῖται πατρίας Ἰωλκοῦ. ^v-249 *Ἄδμητος* **250** ἔπαιρε σαυτήν, ὦ τάλαινα, μὴ προδῷς· ^v-250 **251** λίσσου δὲ τοὺς κρατοῦντας οἰκτῖραι θεούς. ^v-251 *Ἄλκηστις* **252** ὁρῶ δίκωπον ὁρῶ σκάφος ἐν λίμνᾳ· ^v-252 **253** νεκύων δὲ πορθμεὺς ^v-253 **254** ἔχων χέρ’ ἐπὶ κοντῷ Χάρων ^v-254 **255** μ’ ἤδη καλεῖ· Τί μέλλεις; ^v-255 **256** ἐπείγου· σὺ κατείργεις. τάδε τοί με ^v-256 **256a** σπερχόμενος ταχύνει. ^v-256a *Ἄδμητος* **257** οἴμοι, πικράν γε τήνδε μοι ναυκληρίαν ^v-257 **258** ἔλεξας. ὦ δύσδαιμον, οἷα πάσχομεν. ^v-258 *Ἄλκηστις* **259** ἄγει μ’ ἄγει τις· ἄγει μέ τις—οὐχ ὁρᾷς;— ^v-259 **260** νεκύων ἐς αὐλάν, ^v-260 **261** ὑπ’ ὀφρύσι κυαναυγέσι ^v-261 **262** βλέπων πτερωτός—αἵδας. ^v-262 **263** [μέθες με·] τί ῥέξεις; ἄφες.—οἵαν ὅδον ἁ δει- ^v-263 **263a** λαιότατα προβαίνω. ^v-263a *Ἄδμητος* **264** οἰκτρὰν φίλοισιν, ἐκ δὲ τῶν μάλιστ’ ἐμοὶ ^v-264 **265** καὶ παισίν, οἷς δὴ πένθος ἐν κοινῷ τόδε. ^v-265 *Ἄλκηστις* **266** μέθετε μέθετέ μ’ ἤδη. ^v-266 **267** κλίνατʼ, οὐ σθένω ποσίν· ^v-267 **268** πλησίον Ἅιδας. ^v-268 **269** σκοτία δ’ ἐπ’ ὄσσοισι νὺξ ἐφέρπει. ^v-269 **270** τέκνα, τέκνʼ, οὐκέτι δὴ ^v-270 **271** οὐκέτι μάτηρ σφῷν ἔστιν. ^v-271 **272** χαίροντες, ὦ τέκνα, τόδε φάος ὁρῷτον. ^v-272 *Ἄδμητος* **273** οἴμοι· τόδ’ ἔπος λυπρὸν ἀκούω ^v-273 **274** καὶ παντὸς ἐμοὶ θανάτου μεῖζον. ^v-274 **275** μὴ πρός ⟨σε⟩ θεῶν τλῇς με προδοῦναι, ^v-275 **276** μὴ πρὸς παίδων οὓς ὀρφανιεῖς, ^v-276 **277** ἀλλ’ ἄνα, τόλμα· ^v-277 **277a** σοῦ γὰρ φθιμένης οὐκέτ’ ἂν εἴην· ^v-277a **278** ἐν σοὶ δ’ ἐσμὲν καὶ ζῆν καὶ μή· ^v-278 **279** σὴν γὰρ φιλίαν σεβόμεσθα. ^v-279 *Ἄλκηστις* **280** Ἄδμηθʼ, ὁρᾷς γὰρ τἀμὰ πράγμαθ’ ὡς ἔχει, ^v-280 **281** λέξαι θέλω σοι πρὶν θανεῖν ἃ βούλομαι. ^v-281 **282** ἐγώ σε πρεσβεύουσα κἀντὶ τῆς ἐμῆς ^v-282 **283** ψυχῆς καταστήσασα φῶς τόδ’ εἰσορᾶν, ^v-283 **284** θνῄσκω, παρόν μοι μὴ θανεῖν, ὑπὲρ σέθεν, ^v-284 **285** ἀλλ’ ἄνδρα τε σχεῖν Θεσσαλῶν ὃν ἤθελον, ^v-285 **286** καὶ δῶμα ναίειν ὄλβιον τυραννίδι. ^v-286 **287** οὐκ ἠθέλησα ζῆν ἀποσπασθεῖσά σου ^v-287 **288** σὺν παισὶν ὀρφανοῖσιν, οὐδ’ ἐφεισάμην ^v-288 **289** ἥβης, ἔχουσ’ ἐν οἷς ἐτερπόμην ἐγώ. ^v-289 **290** καίτοι σ’ ὁ φύσας χἠ τεκοῦσα προύδοσαν, ^v-290 **291** καλῶς μὲν αὐτοῖς κατθανεῖν ἧκον βίου, ^v-291 **292** καλῶς δὲ σῶσαι παῖδα κεὐκλεῶς θανεῖν. ^v-292 **293** μόνος γὰρ αὐτοῖς ἦσθα, κοὔτις ἐλπὶς ἦν ^v-293 **294** σοῦ κατθανόντος ἄλλα φιτύσειν τέκνα. ^v-294 **295** κἀγώ τ’ ἂν ἔζων καὶ σὺ τὸν λοιπὸν χρόνον, ^v-295 **296** κοὐκ ἂν μονωθεὶς σῆς δάμαρτος ἔστενες ^v-296 **297** καὶ παῖδας ὠρφάνευες. ἀλλὰ ταῦτα μὲν ^v-297 **298** θεῶν τις ἐξέπραξεν ὥσθ’ οὕτως ἔχειν. ^v-298 **299** εἶεν· σὺ νῦν μοι τῶνδ’ ἀπόμνησαι χάριν· ^v-299 **300** αἰτήσομαι γάρ σ’—ἀξίαν μὲν οὔποτε· ^v-300 **301** ψυχῆς γὰρ οὐδέν ἐστι τιμιώτερον— ^v-301 **302** δίκαια δʼ, ὡς φήσεις σύ· τούσδε γὰρ φιλεῖς ^v-302 **303** οὐχ ἧσσον ἢ ʼγὼ παῖδας, εἴπερ εὖ φρονεῖς· ^v-303 **304** τούτους ἀνάσχου δεσπότας ἐμῶν δόμων, ^v-304 **305** καὶ μὴ ʼπιγήμῃς τοῖσδε μητρυιὰν τέκνοις, ^v-305 **306** ἥτις κακίων οὖσ’ ἐμοῦ γυνὴ φθόνῳ ^v-306 **307** τοῖς σοῖσι κἀμοῖς παισὶ χεῖρα προσβαλεῖ. ^v-307 **308** μὴ δῆτα δράσῃς ταῦτά γʼ, αἰτοῦμαί σ’ ἐγώ. ^v-308 **309** ἐχθρὰ γὰρ ἡ ʼπιοῦσα μητρυιὰ τέκνοις ^v-309 **310** τοῖς πρόσθʼ, ἐχίδνης οὐδὲν ἠπιωτέρα. ^v-310 **311** καὶ παῖς μὲν ἄρσην πατέρ’ ἔχει πύργον μέγαν, ^v-311 **312** [ὃν καὶ προσεῖπε καὶ προσερρήθη πάλιν.] ^v-312 **313** σὺ δʼ, ὦ τέκνον μοι, πῶς κορευθήσῃ καλῶς; ^v-313 **314** ποίας τυχοῦσα συζύγου τῷ σῷ πατρί; ^v-314 **315** μή σοί τιν’ αἰσχρὰν προσβαλοῦσα κληδόνα ^v-315 **316** ἥβης ἐν ἀκμῇ σοὺς διαφθείρῃ γάμους. ^v-316 **317** οὐ γάρ σε μήτηρ οὔτε νυμφεύσει ποτὲ ^v-317 **318** οὔτ’ ἐν τόκοισι σοῖσι θαρσυνεῖ, τέκνον, ^v-318 **319** παροῦσʼ, ἵν’ οὐδὲν μητρὸς εὐμενέστερον. ^v-319 **320** δεῖ γὰρ θανεῖν με· καὶ τόδ’ οὐκ ἐς αὔριον ^v-320 **321** οὐδ’ ἐς τρίτην μοι μηνὸς ἔρχεται κακόν, ^v-321 **322** ἀλλ’ αὐτίκ’ ἐν τοῖς οὐκέτ’ οὖσι λέξομαι. ^v-322 **323** χαίροντες εὐφραίνοισθε· καὶ σοὶ μέν, πόσι, ^v-323 **324** γυναῖκ’ ἀρίστην ἔστι κομπάσαι λαβεῖν, ^v-324 **325** ὑμῖν δέ, παῖδες, μητρὸς ἐκπεφυκέναι. ^v-325 *Χορός* **326** θάρσει· πρὸ τούτου γὰρ λέγειν οὐχ ἅζομαι· ^v-326 **327** δράσει τάδʼ, εἴπερ μὴ φρενῶν ἁμαρτάνει. ^v-327 *Ἄδμητος* **328** ἔσται τάδ’ ἔσται, μὴ τρέσῃς· ἐπεὶ σ’ ἐγὼ ^v-328 **329** καὶ ζῶσαν εἶχον καὶ θανοῦσ’ ἐμὴ γυνὴ ^v-329 **330** μόνη κεκλήσῃ, κοὔτις ἀντὶ σοῦ ποτε ^v-330 **331** τόνδ’ ἄνδρα νύμφη Θεσσαλὶς προσφθέγξεται. ^v-331 **332** οὐκ ἔστιν οὕτως οὔτε πατρὸς εὐγενοῦς ^v-332 **333** οὔτ’ εἶδος ἄλλως ἐκπρεπεστάτη γυνή. ^v-333 **334** ἅλις δὲ παίδων· τῶνδ’ ὄνησιν εὔχομαι ^v-334 **335** θεοῖς γενέσθαι· σοῦ γὰρ οὐκ ὠνήμεθα. ^v-335 **336** οἴσω δὲ πένθος οὐκ ἐτήσιον τὸ σόν, ^v-336 **337** ἀλλ’ ἔστ’ ἂν αἰὼν οὑμὸς ἀντέχῃ, γύναι, ^v-337 **338** στυγῶν μὲν ἥ μ’ ἔτικτεν, ἐχθαίρων δ’ ἐμὸν ^v-338 **339** πατέρα· λόγῳ γὰρ ἦσαν οὐκ ἔργῳ φίλοι. ^v-339 **340** σὺ δ’ ἀντιδοῦσα τῆς ἐμῆς τὰ φίλτατα ^v-340 **341** ψυχῆς ἔσωσας. ἆρά μοι στένειν πάρα ^v-341 **342** τοιᾶσδ’ ἁμαρτάνοντι συζύγου σέθεν; ^v-342 **343** παύσω δὲ κώμους συμποτῶν θ’ ὁμιλίας ^v-343 **344** στεφάνους τε μοῦσάν θ’ ἣ κατεῖχ’ ἐμοὺς δόμους. ^v-344 **345** οὐ γάρ ποτ’ οὔτ’ ἂν βαρβίτου θίγοιμ’ ἔτι ^v-345 **346** οὔτ’ ἂν φρέν’ ἐξαίροιμι πρὸς Λίβυν λακεῖν ^v-346 **347** αὐλόν· σὺ γάρ μου τέρψιν ἐξείλου βίου. ^v-347 **348** σοφῇ δὲ χειρὶ τεκτόνων δέμας τὸ σὸν ^v-348 **349** εἰκασθὲν ἐν λέκτροισιν ἐκταθήσεται, ^v-349 **350** ᾧ προσπεσοῦμαι καὶ περιπτύσσων χέρας ^v-350 **351** ὄνομα καλῶν σὸν τὴν φίλην ἐν ἀγκάλαις ^v-351 **352** δόξω γυναῖκα καίπερ οὐκ ἔχων ἔχειν· ^v-352 **353** ψυχρὰν μέν, οἶμαι, τέρψιν, ἀλλ’ ὅμως βάρος ^v-353 **354** ψυχῆς ἀπαντλοίην ἄν. ἐν δ’ ὀνείρασι ^v-354 **355** φοιτῶσά μ’ εὐφραίνοις ἄν· ἡδὺ γὰρ φίλους ^v-355 **356** κἀν νυκτὶ λεύσσειν, ὅντιν’ ἂν παρῇ χρόνον. ^v-356 **357** εἰ δ’ Ὀρφέως μοι γλῶσσα καὶ μέλος παρῆν, ^v-357 **358** ὥστ’ ἢ κόρην Δήμητρος ἢ κείνης πόσιν ^v-358 **359** ὕμνοισι κηλήσαντά σ’ ἐξ Ἅιδου λαβεῖν, ^v-359 **360** κατῆλθον ἄν, καί μ’ οὔθ’ ὁ Πλούτωνος κύων ^v-360 **361** οὔθ’ οὑπὶ κώπῃ ψυχοπομπὸς ἂν Χάρων ^v-361 **362** ἔσχον, πρὶν ἐς φῶς σὸν καταστῆσαι βίον. ^v-362 **363** ἀλλ’ οὖν ἐκεῖσε προσδόκα μʼ, ὅταν θάνω, ^v-363 **364** καὶ δῶμ’ ἑτοίμαζʼ, ὡς συνοικήσουσά μοι. ^v-364 **365** ἐν ταῖσιν αὐταῖς γάρ μ’ ἐπισκήψω κέδροις ^v-365 **366** σοὶ τούσδε θεῖναι πλευρά τ’ ἐκτεῖναι πέλας ^v-366 **367** πλευροῖσι τοῖς σοῖς· μηδὲ γὰρ θανών ποτε ^v-367 **368** σοῦ χωρὶς εἴην τῆς μόνης πιστῆς ἐμοί. ^v-368 *Χορός* **369** καὶ μὴν ἐγώ σοι πένθος ὡς φίλος φίλῳ ^v-369 **370** λυπρὸν συνοίσω τῆσδε· καὶ γὰρ ἀξία. ^v-370 *Ἄλκηστις* **371** ὦ παῖδες, αὐτοὶ δὴ τάδ’ εἰσηκούσατε ^v-371 **372** πατρὸς λέγοντος μὴ γαμεῖν ἄλλην ποτὲ ^v-372 **373** γυναῖκ’ ἐφ’ ὑμῖν μηδ’ ἀτιμάσειν ἐμέ. ^v-373 *Ἄδμητος* **374** καὶ νῦν γέ φημι, καὶ τελευτήσω τάδε. ^v-374 *Ἄλκηστις* **375** ἐπὶ τοῖσδε παῖδας χειρὸς ἐξ ἐμῆς δέχου. ^v-375 *Ἄδμητος* **376** δέχομαι, φίλον γε δῶρον ἐκ φίλης χερός. ^v-376 *Ἄλκηστις* **377** σὺ νῦν γενοῦ τοῖσδ’ ἀντ’ ἐμοῦ μήτηρ τέκνοις. ^v-377 *Ἄδμητος* **378** πολλή μ’ ἀνάγκη, σοῦ γ’ ἀπεστερημένοις. ^v-378 *Ἄλκηστις* **379** ὦ τέκνʼ, ὅτε ζῆν χρῆν μʼ, ἀπέρχομαι κάτω. ^v-379 *Ἄδμητος* **380** οἴμοι, τί δράσω δῆτα σοῦ μονούμενος; ^v-380 *Ἄλκηστις* **381** χρόνος μαλάξει σʼ· οὐδέν ἐσθ’ ὁ κατθανών. ^v-381 *Ἄδμητος* **382** ἄγου με σὺν σοί, πρὸς θεῶν, ἄγου κάτω. ^v-382 *Ἄλκηστις* **383** ἀρκοῦμεν ἡμεῖς οἱ προθνῄσκοντες σέθεν. ^v-383 *Ἄδμητος* **384** ὦ δαῖμον, οἵας συζύγου μ’ ἀποστερεῖς. ^v-384 *Ἄλκηστις* **385** καὶ μὴν σκοτεινὸν ὄμμα μου βαρύνεται. ^v-385 *Ἄδμητος* **386** ἀπωλόμην ἄρ’, εἴ με δὴ λείψεις, γύναι. ^v-386 *Ἄλκηστις* **387** ὡς οὐκέτ’ οὖσαν οὐδὲν ἂν λέγοις ἐμέ. ^v-387 *Ἄδμητος* **388** ὄρθου πρόσωπον, μὴ λίπῃς παῖδας σέθεν. ^v-388 *Ἄλκηστις* **389** οὐ δῆθ’ ἑκοῦσά γʼ, ἀλλὰ χαίρετʼ, ὦ τέκνα. ^v-389 *Ἄδμητος* **390** βλέψον πρὸς αὐτοὺς βλέψον. ^v-390 *Ἄλκηστις* **390b** οὐδέν εἰμ’ ἔτι. ^v-390b *Ἄδμητος* **391** τί δρᾷς; προλείπεις; ^v-391 *Ἄλκηστις* **391b** χαῖρʼ. ^v-391b *Ἄδμητος* **391c** ἀπωλόμην τάλας. ^v-391c *Χορός* **392** βέβηκεν, οὐκέτ’ ἔστιν Ἀδμήτου γυνή. ^v-392 *Παῖς* **393** ἰώ μοι τύχας. μαῖα δὴ κάτω ^v-393 **394** βέβακεν, οὐκέτ’ ἔστιν, ὦ ^v-394 **395** πάτερ, ὑφ’ ἁλίῳ. ^v-395 **396** προλιποῦσα δ’ ἀμὸν ^v-396 **397** βίον ὠρφάνισσε τλάμων. ^v-397 **398** ἴδε γὰρ ἴδε βλέφαρον καὶ παρατόνους χέρας. ^v-398 **400** ὑπάκουσον ἄκουσον, ὦ μᾶτερ, ἀντιάζω. ^v-400 **401** ἐγώ σ’ ἐγώ, μᾶτερ, ^v-401 **402** καλοῦμαί σ’ ὁ σὸς ποτὶ σοῖσι πίτ- ^v-402 **403** στόμασιν νεοσσός. ^v-403 *Ἄδμητος* **404** τὴν οὐ κλύουσαν οὐδ’ ὁρῶσαν· ὥστ’ ἐγὼ ^v-404 **405** καὶ σφὼ βαρείᾳ συμφορᾷ πεπλήγμεθα. ^v-405 *Παῖς* **406** νέος ἐγώ, πάτερ, λείπομαι φίλας ^v-406 **407** μονόστολός τε ματρός· ὦ ^v-407 **408** σχέτλια δὴ παθὼν ^v-408 **409** ἐγὼ ἐργὰ . ., ^v-409 **410** σύ τέ μοι σύγκασι κούρα ^v-410 **411** συνέτλας· […] ὦ πάτερ, ^v-411 **412** ἀνόνατ’ ἀνόνατ’ ἐνύμφευσας, οὐδὲ γήρως ^v-412 **413** ἔβας τέλος σὺν τᾷδʼ· ^v-413 **414** ἔφθιτο γὰρ πάρος· οἰχομένας δὲ σοῦ, ^v-414 **415** μᾶτερ, ὄλωλεν οἶκος. ^v-415 *Χορός* **416** Ἄδμητʼ, ἀνάγκη τάσδε συμφορὰς φέρειν· ^v-416 **417** οὐ γάρ τι πρῶτος οὐδὲ λοίσθιος βροτῶν ^v-417 **418** γυναικὸς ἐσθλῆς ἤμπλακες· γίγνωσκε δὲ ^v-418 **419** ὡς πᾶσιν ἡμῖν κατθανεῖν ὀφείλεται. ^v-419 *Ἄδμητος* **420** ἐπίσταμαί γε, κοὐκ ἄφνω κακὸν τόδε ^v-420 **421** προσέπτατʼ· εἰδὼς δ’ αὔτ’ ἐτειρόμην πάλαι. ^v-421 **422** ἀλλʼ, ἐκφορὰν γὰρ τοῦδε θήσομαι νεκροῦ, ^v-422 **423** πάρεστε καὶ μένοντες ἀντηχήσατε ^v-423 **424** παιᾶνα τῷ κάτωθεν ἀσπόνδῳ θεῷ. ^v-424 **425** πᾶσιν δὲ Θεσσαλοῖσιν ὧν ἐγὼ κρατῶ ^v-425 **426** πένθους γυναικὸς τῆσδε κοινοῦσθαι λέγω ^v-426 **427** κουρᾷ ξυρήκει καὶ μελαμπέπλῳ στολῇ· ^v-427 **428** τέθριππά θ’ οἳ ζεύγνυσθε καὶ μονάμπυκας ^v-428 **429** πώλους, σιδήρῳ τέμνετ’ αὐχένων φόβην. ^v-429 **430** αὐλῶν δὲ μὴ κατ’ ἄστυ, μὴ λύρας κτύπος ^v-430 **431** ἔστω σελήνας δώδεκ’ ἐκπληρουμένας· ^v-431 **432** οὐ γάρ τιν’ ἄλλον φίλτερον θάψω νεκρὸν ^v-432 **433** τοῦδ’ οὐδ’ ἀμείνον’ εἰς ἔμʼ· ἀξία δέ μοι ^v-433 **434** τιμῆς, ἐπεὶ τέθνηκεν ἀντ’ ἐμοῦ μόνη. ^v-434 *Χορός* **435** ὦ Πελίου θύγατερ, ^v-435 **436** χαίρουσά μοι εἰν Ἀίδαο δόμοις ^v-436 **437** τὸν ἀνάλιον οἶκον οἰκετεύοις. ^v-437 **438** ἴστω δ’ Ἀίδας ὁ μελαγχαίτας θεὸς ὅς τ’ ἐπὶ κώπᾳ ^v-438 **440** πηδαλίῳ τε γέρων ^v-440 **441** νεκροπομπὸς ἵζει, ^v-441 **442** πολὺ δὴ πολὺ δὴ γυναῖκ’ ἀρίσταν ^v-442 **443** λίμναν Ἀχεροντίαν πορεύ- ^v-443 **444** σας ἐλάτᾳ δικώπῳ. ^v-444 *Χορός* **445** πολλά σε μουσοπόλοι ^v-445 **446** μέλψουσι καθ’ ἑπτάτονόν τ’ ὀρείαν ^v-446 **447** χέλυν ἔν τ’ ἀλύροις κλέοντες ὕμνοις, ^v-447 **448** Σπάρτᾳ κύκλος ἁνίκα Καρνείου περινίσσεται ὥρας ^v-448 **450** μηνός, ἀειρομένας ^v-450 **451** παννύχου σελάνας, ^v-451 **452** λιπαραῖσί τ’ ἐν ὀλβίαις Ἀθάναις. ^v-452 **453** τοίαν ἔλιπες θανοῦσα μολ- ^v-453 **454** πὰν μελέων ἀοιδοῖς. ^v-454 *Χορός* **455** εἴθ’ ἐπ’ ἐμοὶ μὲν εἴη, ^v-455 **456** δυναίμαν δέ σε πέμψαι ^v-456 **457** φάος ἐξ Ἀίδα τεράμνων ^v-457 **458** καὶ Κωκυτοῖο ῥεέθρων ^v-458 **459** ποταμίᾳ νερτέρᾳ τε κώπᾳ. ^v-459 **460** σὺ γὰρ ὤ, μόνα, ὦ φίλα γυναικῶν, ^v-460 **461** σὺ τὸν αὑτᾶς ^v-461 **462** ἔτλας πόσιν ἀντὶ σᾶς ἀμεῖψαι ^v-462 **462a** ψυχᾶς ἐξ Ἅιδα. κούφα σοι ^v-462a **463** χθὼν ἐπάνωθε πέσοι, γύναι. εἰ δέ τι ^v-463 **464** καινὸν ἕλοιτο πόσις λέχος, ἦ μάλ’ ἂν ἔμοιγ’ ἂν εἴη ^v-464 **465** στυγηθεὶς τέκνοις τε τοῖς σοῖς. ^v-465 *Χορός* **466** ματέρος οὐ θελούσας ^v-466 **467** πρὸ παιδὸς χθονὶ κρύψαι ^v-467 **468** δέμας, οὐδὲ πατρὸς γεραιοῦ, ^v-468 **468a** […] ^v-468a **469** ὃν ἔτεκον δʼ, οὐκ ἔτλαν ῥύεσθαι, ^v-469 **470** σχετλίω, πολιὰν ἔχοντε χαίταν. ^v-470 **470a** σὺ δ’ ἐν ἥβᾳ ^v-470a **471** νέᾳ προθανοῦσα φωτὸς οἴχῃ. ^v-471 **472** τοιαύτας εἴη μοι κῦρσαι ^v-472 **473** συνδυάδος φιλίας [ἀλόχου]· τοῦτο γὰρ ^v-473 **474** ἐν βιότῳ σπάνιον μέρος· ἦ γὰρ ἂν ἔμοιγ’ ἄλυπος ^v-474 **475** δι’ αἰῶνος ἂν ξυνείη. ^v-475 *Ἡρακλῆς* **476** ξένοι, Φεραίας τῆσδε κωμῆται χθονός, ^v-476 **477** Ἄδμητον ἐν δόμοισιν ἆρα κιγχάνω; ^v-477 *Χορός* **478** ἔστ’ ἐν δόμοισι παῖς Φέρητος, Ἡράκλεις. ^v-478 **479** ἀλλ’ εἰπὲ χρεία τίς σε Θεσσαλῶν χθόνα ^v-479 **480** πέμπει, Φεραῖον ἄστυ προσβῆναι τόδε. ^v-480 *Ἡρακλῆς* **481** Τιρυνθίῳ πράσσω τιν’ Εὐρυσθεῖ πόνον. ^v-481 *Χορός* **482** καὶ ποῖ πορεύῃ; τῷ προσέζευξαι πλάνῳ; ^v-482 *Ἡρακλῆς* **483** Θρῃκὸς τέτρωρον ἅρμα Διομήδους μέτα. ^v-483 *Χορός* **484** πῶς οὖν δυνήσῃ; μῶν ἄπειρος εἶ ξένου; ^v-484 *Ἡρακλῆς* **485** ἄπειρος· οὔπω Βιστόνων ἦλθον χθόνα. ^v-485 *Χορός* **486** οὐκ ἔστιν ἵππων δεσπόσαι σ’ ἄνευ μάχης. ^v-486 *Ἡρακλῆς* **487** ἀλλ’ οὐδ’ ἀπειπεῖν μὴν πόνους οἷόν τ’ ἐμοί. ^v-487 *Χορός* **488** κτανὼν ἄρ’ ἥξεις ἢ θανὼν αὐτοῦ μενεῖς. ^v-488 *Ἡρακλῆς* **489** οὐ τόνδ’ ἀγῶνα πρῶτον ἂν δράμοιμ’ ἐγώ. ^v-489 *Χορός* **490** τί δ’ ἂν κρατήσας δεσπότην πλέον λάβοις; ^v-490 *Ἡρακλῆς* **491** πώλους ἀπάξω κοιράνῳ Τιρυνθίῳ. ^v-491 *Χορός* **492** οὐκ εὐμαρὲς χαλινὸν ἐμβαλεῖν γνάθοις. ^v-492 *Ἡρακλῆς* **493** εἰ μή γε πῦρ πνέουσι μυκτήρων ἄπο. ^v-493 *Χορός* **494** ἀλλ’ ἄνδρας ἀρταμοῦσι λαιψηραῖς γνάθοις. ^v-494 *Ἡρακλῆς* **495** θηρῶν ὀρείων χόρτον, οὐχ ἵππων, λέγεις. ^v-495 *Χορός* **496** φάτνας ἴδοις ἂν αἵμασιν πεφυρμένας. ^v-496 *Ἡρακλῆς* **497** τίνος δ’ ὁ θρέψας παῖς πατρὸς κομπάζεται; ^v-497 *Χορός* **498** Ἄρεος, ζαχρύσου Θρῃκίας πέλτης ἄναξ. ^v-498 *Ἡρακλῆς* **499** καὶ τόνδε τοὐμοῦ δαίμονος πόνον λέγεις· ^v-499 **500** σκληρὸς γὰρ αἰεὶ καὶ πρὸς αἶπος ἔρχεται· ^v-500 **501** εἰ χρή με παισὶν οἷς Ἄρης ἐγείνατο ^v-501 **502** μάχην συνάψαι, πρῶτα μὲν Λυκάονι, ^v-502 **503** αὖθις δὲ Κύκνῳ, τόνδε δ’ ἔρχομαι τρίτον ^v-503 **504** ἀγῶνα πώλοις δεσπότῃ τε συμβαλῶν. ^v-504 **505** ἀλλ’ οὔτις ἔστιν ὃς τὸν Ἀλκμήνης γόνον ^v-505 **506** τρέσαντα χεῖρα πολεμίαν ποτ’ ὄψεται. ^v-506 *Χορός* **507** καὶ μὴν ὅδ’ αὐτὸς τῆσδε κοίρανος χθονὸς ^v-507 **508** Ἄδμητος ἔξω δωμάτων πορεύεται. ^v-508 *Ἄδμητος* **509** χαῖρʼ, ὦ Διὸς παῖ Περσέως τ’ ἀφ’ αἵματος. ^v-509 *Ἡρακλῆς* **510** Ἄδμητε, καὶ σὺ χαῖρε, Θεσσαλῶν ἄναξ. ^v-510 *Ἄδμητος* **511** θέλοιμ’ ἄν· εὔνουν δ’ ὄντα σ’ ἐξεπίσταμαι. ^v-511 *Ἡρακλῆς* **512** τί χρῆμα κουρᾷ τῇδε πενθίμῳ πρέπεις; ^v-512 *Ἄδμητος* **513** θάπτειν τιν’ ἐν τῇδ’ ἡμέρᾳ μέλλω νεκρόν. ^v-513 *Ἡρακλῆς* **514** ἀπ’ οὖν τέκνων σῶν πημονὴν εἴργοι θεός. ^v-514 *Ἄδμητος* **515** ζῶσιν κατ’ οἴκους παῖδες οὓς ἔφυσ’ ἐγώ. ^v-515 *Ἡρακλῆς* **516** πατήρ γε μὴν ὡραῖος, εἴπερ οἴχεται. ^v-516 *Ἄδμητος* **517** κἀκεῖνος ἔστι χἡ τεκοῦσά μʼ, Ἡράκλεις. ^v-517 *Ἡρακλῆς* **518** οὐ μὴν γυνή γ’ ὄλωλεν Ἄλκηστις σέθεν; ^v-518 *Ἄδμητος* **519** διπλοῦς ἐπ’ αὐτῇ μῦθος ἔστι μοι λέγειν. ^v-519 *Ἡρακλῆς* **520** πότερα θανούσης εἶπας ἢ ζώσης ἔτι; ^v-520 *Ἄδμητος* **521** ἔστιν τε κοὐκέτ’ ἔστιν, ἀλγύνει δ’ ἐμέ. ^v-521 *Ἡρακλῆς* **522** οὐδέν τι μᾶλλον οἶδʼ· ἄσημα γὰρ λέγεις. ^v-522 *Ἄδμητος* **523** οὐκ οἶσθα μοίρας ἧς τυχεῖν αὐτὴν χρεών; ^v-523 *Ἡρακλῆς* **524** οἶδʼ, ἀντὶ σοῦ γε κατθανεῖν ὑφειμένην. ^v-524 *Ἄδμητος* **525** πῶς οὖν ἔτ’ ἔστιν, εἴπερ ᾔνεσεν τάδε; ^v-525 *Ἡρακλῆς* **526** ἆ, μὴ πρόκλαι’ ἄκοιτιν, ἐς τότ’ ἀμβαλοῦ. ^v-526 *Ἄδμητος* **527** τέθνηχ’ ὁ μέλλων, κοὐκέτ’ ἔσθ’ ὁ κατθανών. ^v-527 *Ἡρακλῆς* **528** χωρὶς τό τ’ εἶναι καὶ τὸ μὴ νομίζεται. ^v-528 *Ἄδμητος* **529** σὺ τῇδε κρίνεις, Ἡράκλεις, κείνῃ δ’ ἐγώ. ^v-529 *Ἡρακλῆς* **530** τί δῆτα κλαίεις; τίς φίλων ὁ κατθανών; ^v-530 *Ἄδμητος* **531** γυνή· γυναικὸς ἀρτίως μεμνήμεθα. ^v-531 *Ἡρακλῆς* **532** ὀθνεῖος ἢ σοὶ συγγενὴς γεγῶσά τις; ^v-532 *Ἄδμητος* **533** ὀθνεῖος, ἄλλως δ’ ἦν ἀναγκαία δόμοις. ^v-533 *Ἡρακλῆς* **534** πῶς οὖν ἐν οἴκοις σοῖσιν ὤλεσεν βίον; ^v-534 *Ἄδμητος* **535** πατρὸς θανόντος ἐνθάδ’ ὠρφανεύετο. ^v-535 *Ἡρακλῆς* **536** φεῦ. ^v-536 **536a** εἴθ’ ηὕρομέν σʼ, Ἄδμητε, μὴ λυπούμενον. ^v-536a *Ἄδμητος* **537** ὡς δὴ τί δράσων τόνδ’ ὑπορράπτεις λόγον; ^v-537 *Ἡρακλῆς* **538** ξένων πρὸς ἄλλων ἑστίαν πορεύσομαι. ^v-538 *Ἄδμητος* **539** οὐκ ἔστιν, ὦναξ· μὴ τοσόνδ’ ἔλθοι κακόν. ^v-539 *Ἡρακλῆς* **540** λυπουμένοις ὀχληρός, εἰ μόλοι, ξένος. ^v-540 *Ἄδμητος* **541** τεθνᾶσιν οἱ θανόντες· ἀλλ’ ἴθ’ ἐς δόμους. ^v-541 *Ἡρακλῆς* **542** αἰσχρὸν παρὰ κλαίουσι θοινᾶσθαι ξένους. ^v-542 *Ἄδμητος* **543** χωρὶς ξενῶνές εἰσιν οἷ σ’ ἐσάξομεν. ^v-543 *Ἡρακλῆς* **544** μέθες με, καί σοι μυρίαν ἕξω χάριν. ^v-544 *Ἄδμητος* **545** οὐκ ἔστιν ἄλλου σ’ ἀνδρὸς ἑστίαν μολεῖν. ^v-545 **546** ἡγοῦ σὺ τῷδε δωμάτων ἐξωπίους ^v-546 **547** ξενῶνας οἴξας, τοῖς τ’ ἐφεστῶσιν φράσον ^v-547 **548** σίτων παρεῖναι πλῆθος· εὖ δὲ κλῄσατε ^v-548 **549** θύρας μεσαύλους· οὐ πρέπει θοινωμένους ^v-549 **550** κλύειν στεναγμῶν οὐδὲ λυπεῖσθαι ξένους. ^v-550 *Χορός* **551** τί δρᾷς; τοιαύτης συμφορᾶς προκειμένης, ^v-551 **552** Ἄδμητε, τολμᾷς ξενοδοκεῖν; τί μῶρος εἶ; ^v-552 *Ἄδμητος* **553** ἀλλ’ εἰ δόμων σφε καὶ πόλεως ἀπήλασα ^v-553 **554** ξένον μολόντα, μᾶλλον ἄν μ’ ἐπῄνεσας; ^v-554 **555** οὐ δῆτʼ, ἐπεί μοι συμφορὰ μὲν οὐδὲν ἂν ^v-555 **556** μείων ἐγίγνετʼ, ἀξενώτερος δ’ ἐγώ. ^v-556 **557** καὶ πρὸς κακοῖσιν ἄλλο τοῦτ’ ἂν ἦν κακόν, ^v-557 **558** δόμους καλεῖσθαι τοὺς ἐμοὺς ἐχθροξένους. ^v-558 **559** αὐτὸς δ’ ἀρίστου τοῦδε τυγχάνω ξένου, ^v-559 **560** ὅταν ποτ’ Ἄργους διψίαν ἔλθω χθόνα. ^v-560 *Χορός* **561** πῶς οὖν ἔκρυπτες τὸν παρόντα δαίμονα, ^v-561 **562** φίλου μολόντος ἀνδρός, ὡς αὐτὸς λέγεις; ^v-562 *Ἄδμητος* **563** οὐκ ἄν ποτ’ ἠθέλησεν εἰσελθεῖν δόμους, ^v-563 **564** εἰ τῶν ἐμῶν τι πημάτων ἐγνώρισε. ^v-564 **565** καὶ τῷ μέν, οἶμαι, δρῶν τάδ’ οὐ φρονεῖν δοκῶ, ^v-565 **566** οὐδ’ αἰνέσει με· τἀμὰ δ’ οὐκ ἐπίσταται ^v-566 **567** μέλαθρ’ ἀπωθεῖν οὐδ’ ἀτιμάζειν ξένους. ^v-567 *Χορός* **568** ὦ πολύξεινος καὶ ἐλεύθερος ἀνδρὸς ἀεί ποτ’ οἶκος, ^v-568 **570** σέ τοι καὶ ὁ Πύθιος εὐλύρας Ἀπόλλων ^v-570 **571** ἠξίωσε ναίειν, ^v-571 **572** ἔτλα δὲ σοῖσι μηλονόμας ^v-572 **573** ἐν δόμοις γενέσθαι, ^v-573 **575** δοχμιᾶν διὰ κλιτύων ^v-575 **576** βοσκήμασι σοῖσι συρίζων ^v-576 **577** ποιμνίτας ὑμεναίους. ^v-577 *Χορός* **578** σὺν δ’ ἐποιμαίνοντο χαρᾷ μελέων βαλιαί τε λύγκες, ^v-578 **580** ἔβα δὲ λιποῦσ’ Ὄθρυος νάπαν λεόντων ^v-580 **581** ἁ δαφοινὸς ἴλα· ^v-581 **582** χόρευσε δ’ ἀμφὶ σὰν κιθάραν, ^v-582 **583** Φοῖβε, ποικιλόθριξ ^v-583 **585** νεβρὸς ὑψικόμων πέραν ^v-585 **586** βαίνουσ’ ἐλατᾶν σφυρῷ κούφῳ, ^v-586 **587** χαίρουσ’ εὔφρονι μολπᾷ. ^v-587 *Χορός* **588** τοιγὰρ πολυμηλοτάταν ^v-588 **589** ἑστίαν οἰκεῖς παρὰ καλλίναον ^v-589 **590** Βοιβίαν λίμναν. ἀρότοις δὲ γυᾶν ^v-590 **591** καὶ πεδίων δαπέδοις ὅρον ἀμφὶ μὲν ^v-591 **592** ἀελίου κνεφαίαν ^v-592 **593** ἱππόστασιν αἰθέρα τὰν Μολοσσῶν […] τίθεται, ^v-593 **595** πόντιον δ’ Αἰγαίων’ ἐπ’ ἀκτὰν ^v-595 **596** ἀλίμενον Πηλίου κρατύνει. ^v-596 *Χορός* **597** καὶ νῦν δόμον ἀμπετάσας ^v-597 **598** δέξατο ξεῖνον νοτερῷ βλεφάρῳ, ^v-598 **599** τᾶς φίλας κλαίων ἀλόχου νέκυν ἐν ^v-599 **600** δώμασιν ἀρτιθανῆ· τὸ γὰρ εὐγενὲς ^v-600 **601** ἐκφέρεται πρὸς αἰδῶ. ^v-601 **602** ἐν τοῖς ἀγαθοῖσι δὲ πάντ’ ἔνεστιν σοφίας. ἄγαμαι· ^v-602 **603** πρὸς δ’ ἐμᾷ ψυχᾷ θάρσος ἧσται ^v-603 **605** θεοσεβῆ φῶτα κεδνὰ πράξειν. ^v-605 *Ἄδμητος* **606** ἀνδρῶν Φεραίων εὐμενὴς παρουσία, ^v-606 **607** νέκυν μὲν ἤδη πάντ’ ἔχοντα πρόσπολοι ^v-607 **608** φέρουσιν ἄρδην πρὸς τάφον τε καὶ πυράν· ^v-608 **609** ὑμεῖς δὲ τὴν θανοῦσαν, ὡς νομίζεται, ^v-609 **610** προσείπατ’ ἐξιοῦσαν ὑστάτην ὁδόν. ^v-610 *Χορός* **611** καὶ μὴν ὁρῶ σὸν πατέρα γηραιῷ ποδὶ ^v-611 **612** στείχοντʼ, ὀπαδούς τ’ ἐν χεροῖν δάμαρτι σῇ ^v-612 **613** κόσμον φέροντας, νερτέρων ἀγάλματα. ^v-613 *Φέρης* **614** ἥκω κακοῖσι σοῖσι συγκάμνων, τέκνον· ^v-614 **615** ἐσθλῆς γάρ, οὐδεὶς ἀντερεῖ, καὶ σώφρονος ^v-615 **616** γυναικὸς ἡμάρτηκας. ἀλλὰ ταῦτα μὲν ^v-616 **617** φέρειν ἀνάγκη καίπερ ὄντα δύσφορα. ^v-617 **618** δέχου δὲ κόσμον τόνδε, καὶ κατὰ χθονὸς ^v-618 **619** ἴτω. τὸ ταύτης σῶμα τιμᾶσθαι χρεών, ^v-619 **620** ἥτις γε τῆς σῆς προύθανε ψυχῆς, τέκνον, ^v-620 **621** καί μ’ οὐκ ἄπαιδ’ ἔθηκεν οὐδ’ εἴασε σοῦ ^v-621 **622** στερέντα γήρᾳ πενθίμῳ καταφθίνειν, ^v-622 **623** πάσαις δ’ ἔθηκεν εὐκλεέστερον βίον ^v-623 **624** γυναιξίν, ἔργον τλᾶσα γενναῖον τόδε. ^v-624 **625** ὦ τόνδε μὲν σώσασʼ, ἀναστήσασα δὲ ^v-625 **626** ἡμᾶς πίτνοντας, χαῖρε, κἀν Ἅιδου δόμοις ^v-626 **627** εὖ σοι γένοιτο. φημὶ τοιούτους γάμους ^v-627 **628** λύειν βροτοῖσιν, ἢ γαμεῖν οὐκ ἄξιον. ^v-628 *Ἄδμητος* **629** οὔτ’ ἦλθες ἐς τόνδ’ ἐξ ἐμοῦ κληθεὶς τάφον, ^v-629 **630** οὔτ’ ἐν φίλοισι σὴν παρουσίαν λέγω. ^v-630 **631** κόσμον δὲ τὸν σὸν οὔποθ’ ἥδ’ ἐνδύσεται. ^v-631 **632** οὐ γάρ τι τῶν σῶν ἐνδεὴς ταφήσεται. ^v-632 **633** τότε ξυναλγεῖν χρῆν σ’ ὅτ’ ὠλλύμην ἐγώ. ^v-633 **634** σὺ δ’ ἐκποδὼν στὰς καὶ παρεὶς ἄλλῳ θανεῖν ^v-634 **635** νέῳ γέρων ὤν, τόνδ’ ἀποιμώξῃ νεκρόν; ^v-635 **636** οὐκ ἦσθ’ ἄρ’ ὀρθῶς τοῦδε σώματος πατήρ; ^v-636 **637** οὐδ’ ἡ τεκεῖν φάσκουσα καὶ κεκλημένη ^v-637 **638** μήτηρ μ’ ἔτικτε; δουλίου δ’ ἀφ’ αἵματος ^v-638 **639** μαστῷ γυναικὸς σῆς ὑπεβλήθην λάθρᾳ; ^v-639 **640** ἔδειξας εἰς ἔλεγχον ἐξελθὼν ὃς εἶ, ^v-640 **641** καί μ’ οὐ νομίζω παῖδα σὸν πεφυκέναι. ^v-641 **642** ἦ τἄρα πάντων διαπρέπεις ἀψυχίᾳ, ^v-642 **643** ὃς τηλικόσδ’ ὢν κἀπὶ τέρμ’ ἥκων βίου ^v-643 **644** οὐκ ἠθέλησας οὐδ’ ἐτόλμησας θανεῖν ^v-644 **645** τοῦ σοῦ πρὸ παιδός, ἀλλὰ τήνδ’ εἰάσατε ^v-645 **646** γυναῖκ’ ὀθνείαν, ἣν ἐγὼ καὶ μητέρα ^v-646 **647** πατέρα τέ γ’ ἐνδίκως ἂν ἡγοίμην μόνην. ^v-647 **648** καίτοι καλόν γ’ ἂν τόνδ’ ἀγῶν’ ἠγωνίσω, ^v-648 **649** τοῦ σοῦ πρὸ παιδὸς κατθανών, βραχὺς δέ σοι ^v-649 **650** πάντως ὁ λοιπὸς ἦν βιώσιμος χρόνος. ^v-650 **651** [κἀγώ τ’ ἂν ἔζων χἥδε τὸν λοιπὸν χρόνον,] ^v-651 **652** [κοὐκ ἂν μονωθεὶς ἔστενον κακοῖς ἐμοῖς.] ^v-652 **653** καὶ μὴν ὅσ’ ἄνδρα χρὴ παθεῖν εὐδαίμονα ^v-653 **654** πέπονθας· ἥβησας μὲν ἐν τυραννίδι, ^v-654 **655** παῖς δ’ ἦν ἐγώ σοι τῶνδε διάδοχος δόμων, ^v-655 **656** ὥστ’ οὐκ ἄτεκνος κατθανὼν ἄλλοις δόμον ^v-656 **657** λείψειν ἔμελλες ὀρφανὸν διαρπάσαι. ^v-657 **658** οὐ μὴν ἐρεῖς γέ μ’ ὡς ἀτιμάζοντα σὸν ^v-658 **659** γῆρας θανεῖν προύδωκας, ὅστις αἰδόφρων ^v-659 **660** πρὸς σ’ ἦ μάλιστα· κἀντὶ τῶνδέ μοι χάριν ^v-660 **661** τοιάνδε καὶ σὺ χἡ τεκοῦσ’ ἠλλαξάτην. ^v-661 **662** τοιγὰρ φυτεύων παῖδας οὐκέτ’ ἂν φθάνοις, ^v-662 **663** οἳ γηροβοσκήσουσι καὶ θανόντα σε ^v-663 **664** περιστελοῦσι καὶ προθήσονται νεκρόν. ^v-664 **665** οὐ γάρ σ’ ἔγωγε τῇδ’ ἐμῇ θάψω χερί· ^v-665 **666** τέθνηκα γὰρ δὴ τοὐπὶ σέ· εἰ δ’ ἄλλου τυχὼν ^v-666 **667** σωτῆρος αὐγὰς εἰσορῶ, κείνου λέγω ^v-667 **668** καὶ παῖδά μ’ εἶναι καὶ φίλον γηροτρόφον. ^v-668 **669** μάτην ἄρ’ οἱ γέροντες εὔχονται θανεῖν, ^v-669 **670** γῆρας ψέγοντες καὶ μακρὸν χρόνον βίου· ^v-670 **671** ἢν δ’ ἐγγὺς ἔλθῃ θάνατος, οὐδεὶς βούλεται ^v-671 **672** θνῄσκειν, τὸ γῆρας δ’ οὐκέτ’ ἔστ’ αὐτοῖς βαρύ. ^v-672 *Χορός* **673** παύσασθʼ· ἅλις γὰρ ἡ παροῦσα συμφορά· ^v-673 **674** ὦ παῖ, πατρὸς δὲ μὴ παροξύνῃς φρένας. ^v-674 *Φέρης* **675** ὦ παῖ, τίν’ αὐχεῖς, πότερα Λυδὸν ἢ Φρύγα ^v-675 **676** κακοῖς ἐλαύνειν ἀργυρώνητον σέθεν; ^v-676 **677** οὐκ οἶσθα Θεσσαλόν με κἀπὸ Θεσσαλοῦ ^v-677 **678** πατρὸς γεγῶτα γνησίως ἐλεύθερον; ^v-678 **679** ἄγαν ὑβρίζεις, καὶ νεανίας λόγους ^v-679 **680** ῥίπτων ἐς ἡμᾶς οὐ βαλὼν οὕτως ἄπει. ^v-680 **681** ἐγὼ δέ σ’ οἴκων δεσπότην ἐγεινάμην ^v-681 **682** κἄθρεψʼ, ὀφείλω δ’ οὐχ ὑπερθνῄσκειν σέθεν· ^v-682 **683** οὐ γὰρ πατρῷον τόνδ’ ἐδεξάμην νόμον, ^v-683 **684** παίδων προθνῄσκειν πατέρας, οὐδ’ Ἑλληνικόν. ^v-684 **685** σαυτῷ γὰρ εἴτε δυστυχὴς εἴτ’ εὐτυχὴς ^v-685 **686** ἔφυς· ἃ δ’ ἡμῶν χρῆν σε τυγχάνειν, ἔχεις. ^v-686 **687** πολλῶν μὲν ἄρχεις, πολυπλέθρους δέ σοι γύας ^v-687 **688** λείψω· πατρὸς γὰρ ταὔτ’ ἐδεξάμην πάρα. ^v-688 **689** τί δῆτά σ’ ἠδίκηκα; τοῦ σ’ ἀποστερῶ; ^v-689 **690** μὴ θνῇσχ’ ὑπὲρ τοῦδ’ ἀνδρός, οὐδ’ ἐγὼ πρὸ σοῦ. ^v-690 **691** χαίρεις ὁρῶν φῶς· πατέρα δ’ οὐ χαίρειν δοκεῖς; ^v-691 **692** ἦ μὴν πολύν γε τὸν κάτω λογίζομαι ^v-692 **693** χρόνον, τὸ δὲ ζῆν μικρόν, ἀλλ’ ὅμως γλυκύ. ^v-693 **694** σὺ γοῦν ἀναιδῶς διεμάχου τὸ μὴ θανεῖν, ^v-694 **695** καὶ ζῇς παρελθὼν τὴν πεπρωμένην τύχην, ^v-695 **696** ταύτην κατακτάς· εἶτ’ ἐμὴν ἀψυχίαν ^v-696 **697** λέγεις, γυναικός, ὦ κάκισθʼ, ἡσσημένος, ^v-697 **698** ἣ τοῦ καλοῦ σοῦ προύθανεν νεανίου; ^v-698 **699** σοφῶς δ’ ἐφηῦρες ὥστε μὴ θανεῖν ποτε, ^v-699 **700** εἰ τὴν παροῦσαν κατθανεῖν πείσεις ἀεὶ ^v-700 **701** γυναῖχ’ ὑπὲρ σοῦ· κᾆτ’ ὀνειδίζεις φίλοις ^v-701 **702** τοῖς μὴ θέλουσι δρᾶν τάδʼ, αὐτὸς ὢν κακός; ^v-702 **703** σίγα· νόμιζε δʼ, εἰ σὺ τὴν σαυτοῦ φιλεῖς ^v-703 **704** ψυχήν, φιλεῖν ἅπαντας· εἰ δ’ ἡμᾶς κακῶς ^v-704 **705** ἐρεῖς, ἀκούσῃ πολλὰ κοὐ ψευδῆ κακά. ^v-705 *Χορός* **706** πλείω λέλεκται νῦν τε καὶ τὰ πρὶν κακά· ^v-706 **707** παῦσαι δέ, πρέσβυ, παῖδα σὸν κακορροθῶν. ^v-707 *Ἄδμητος* **708** λέγʼ, ὡς ἐμοῦ λέξαντος· εἰ δ’ ἀλγεῖς κλύων ^v-708 **709** τἀληθές, οὐ χρῆν σ’ εἰς ἔμ’ ἐξαμαρτάνειν. ^v-709 *Φέρης* **710** σοῦ δ’ ἂν προθνῄσκων μᾶλλον ἐξημάρτανον. ^v-710 *Ἄδμητος* **711** ταὐτὸν γὰρ ἡβῶντ’ ἄνδρα καὶ πρέσβυν θανεῖν; ^v-711 *Φέρης* **712** ψυχῇ μιᾷ ζῆν, οὐ δυοῖν, ὀφείλομεν. ^v-712 *Ἄδμητος* **713** καὶ μὴν Διός γε μείζονα ζῴης χρόνον. ^v-713 *Φέρης* **714** ἀρᾷ γονεῦσιν οὐδὲν ἔκδικον παθών; ^v-714 *Ἄδμητος* **715** μακροῦ βίου γὰρ ᾐσθόμην ἐρῶντά σε. ^v-715 *Φέρης* **716** ἀλλ’ οὐ σὺ νεκρὸν ἀντὶ σοῦ τόνδ’ ἐκφέρεις; ^v-716 *Ἄδμητος* **717** σημεῖα τῆς σῆς, ὦ κάκιστʼ, ἀψυχίας. ^v-717 *Φέρης* **718** οὔτοι πρὸς ἡμῶν γ’ ὤλετʼ· οὐκ ἐρεῖς τόδε. ^v-718 *Ἄδμητος* **719** φεῦ· εἴθ’ ἀνδρὸς ἔλθοις τοῦδέ γ’ ἐς χρείαν ποτέ. ^v-719 *Φέρης* **720** μνήστευε πολλάς, ὡς θάνωσι πλείονες. ^v-720 *Ἄδμητος* **721** σοὶ τοῦτ’ ὄνειδος· οὐ γὰρ ἤθελες θανεῖν. ^v-721 *Φέρης* **722** φίλον τὸ φέγγος τοῦτο τοῦ θεοῦ, φίλον. ^v-722 *Ἄδμητος* **723** κακὸν τὸ λῆμα κοὐκ ἐν ἀνδράσιν τὸ σόν. ^v-723 *Φέρης* **724** οὐκ ἐγγελᾷς γέροντα βαστάζων νεκρόν. ^v-724 *Ἄδμητος* **725** θανῇ γε μέντοι δυσκλεής, ὅταν θάνῃς. ^v-725 *Φέρης* **726** κακῶς ἀκούειν οὐ μέλει θανόντι μοι. ^v-726 *Ἄδμητος* **727** φεῦ φεῦ· τὸ γῆρας ὡς ἀναιδείας πλέων. ^v-727 *Φέρης* **728** ἥδ’ οὐκ ἀναιδής· τήνδ’ ἐφηῦρες ἄφρονα. ^v-728 *Ἄδμητος* **729** ἄπελθε κἀμὲ τόνδ’ ἔα θάψαι νεκρόν. ^v-729 *Φέρης* **730** ἄπειμι· θάψεις δ’ αὐτὸς ὢν αὐτῆς φονεύς, ^v-730 **731** δίκας δὲ δώσεις σοῖσι κηδεσταῖς ἔτι. ^v-731 **732** ἦ τἄρ’ Ἄκαστος οὐκέτ’ ἔστ’ ἐν ἀνδράσιν, ^v-732 **733** εἰ μή σ’ ἀδελφῆς αἷμα τιμωρήσεται. ^v-733 *Ἄδμητος* **734** ἔρρων νυν, αὐτὸς χἡ ξυνοικήσασά σοι, ^v-734 **735** ἄπαιδε παιδὸς ὄντος, ὥσπερ ἄξιοι, ^v-735 **736** γηράσκετʼ· οὐ γὰρ τῷδ’ ἔτ’ ἐς ταὐτὸν στέγος ^v-736 **737** νεῖσθʼ· εἰ δ’ ἀπειπεῖν χρῆν με κηρύκων ὕπο ^v-737 **738** τὴν σὴν πατρῴαν ἑστίαν, ἀπεῖπον ἄν. ^v-738 **739** ἡμεῖς δέ—τοὐν ποσὶν γὰρ οἰστέον κακόν— ^v-739 **740** ὡς ἂν ἐν πυρᾷ θῶμεν νεκρόν. ^v-740 *Χορός* **741** ἰὼ ἰώ. σχετλία τόλμης, ^v-741 **742** ὦ γενναία καὶ μέγ’ ἀρίστη, ^v-742 **743** χαῖρε· πρόφρων σὲ χθόνιός θ’ Ἑρμῆς ^v-743 **744** Ἅιδης τε δέχοιτʼ. εἰ δέ τι κἀκεῖ ^v-744 **745** πλέον ἔστ’ ἀγαθοῖς, τούτων μετέχουσ’ ^v-745 **746** Ἅιδου νύμφῃ παρεδρεύοις. ^v-746 *Θεράπων* **747** πολλοὺς μὲν ἤδη κἀπὸ παντοίας χθονὸς ^v-747 **748** ξένους μολόντας οἶδ’ ἐς Ἀδμήτου δόμους, ^v-748 **749** οἷς δεῖπνα προύθηκʼ· ἀλλὰ τοῦδ’ οὔπω ξένου ^v-749 **750** κακίον’ ἐς τήνδ’ ἑστίαν ἐδεξάμην. ^v-750 **751** ὃς πρῶτα μὲν πενθοῦντα δεσπότην ὁρῶν ^v-751 **752** ἐσῆλθε κἀτόλμησ’ ἀμείψασθαι πύλας. ^v-752 **753** ἔπειτα δ’ οὔτι σωφρόνως ἐδέξατο ^v-753 **754** τὰ προστυχόντα ξένια, συμφορὰν μαθών, ^v-754 **755** ἀλλʼ, εἴ τι μὴ φέροιμεν, ὤτρυνεν φέρειν. ^v-755 **756** ποτῆρα δ’ ἐν χείρεσσι κίσσινον λαβὼν ^v-756 **757** πίνει μελαίνης μητρὸς εὔζωρον μέθυ, ^v-757 **758** ἕως ἐθέρμην’ αὐτὸν ἀμφιβᾶσα φλὸξ ^v-758 **759** οἴνου· στέφει δὲ κρᾶτα μυρσίνης κλάδοις ^v-759 **760** ἄμουσ’ ὑλακτῶν· δισσὰ δ’ ἦν μέλη κλύειν· ^v-760 **761** ὃ μὲν γὰρ ᾖδε, τῶν ἐν Ἀδμήτου κακῶν ^v-761 **762** οὐδὲν προτιμῶν, οἰκέται δ’ ἐκλαίομεν ^v-762 **763** δέσποιναν· ὄμμα δ’ οὐκ ἐδείκνυμεν ξένῳ ^v-763 **764** τέγγοντες· Ἄδμητος γὰρ ὧδ’ ἐφίετο. ^v-764 **765** καὶ νῦν ἐγὼ μὲν ἐν δόμοισιν ἑστιῶ ^v-765 **766** ξένον, πανοῦργον κλῶπα καὶ λῃστήν τινα, ^v-766 **767** ἣ δ’ ἐκ δόμων βέβηκεν, οὐδ’ ἐφεσπόμην ^v-767 **768** οὐδ’ ἐξέτεινα χεῖρʼ, ἀποιμώζων ἐμὴν ^v-768 **769** δέσποιναν, ἣ ’μοὶ πᾶσί τ’ οἰκέταισιν ἦν ^v-769 **770** μήτηρ· κακῶν γὰρ μυρίων ἐρρύετο, ^v-770 **771** ὀργὰς μαλάσσουσ’ ἀνδρός. ἆρα τὸν ξένον ^v-771 **772** στυγῶ δικαίως, ἐν κακοῖς ἀφιγμένον; ^v-772 *Ἡρακλῆς* **773** οὗτος, τί σεμνὸν καὶ πεφροντικὸς βλέπεις; ^v-773 **774** οὐ χρὴ σκυθρωπὸν τοῖς ξένοις τὸν πρόσπολον ^v-774 **775** εἶναι, δέχεσθαι δ’ εὐπροσηγόρῳ φρενί. ^v-775 **776** σὺ δ’ ἄνδρ’ ἑταῖρον δεσπότου παρόνθ’ ὁρῶν, ^v-776 **777** στυγνῷ προσώπῳ καὶ συνωφρυωμένῳ ^v-777 **778** δέχῃ, θυραίου πήματος σπουδὴν ἔχων. ^v-778 **779** δεῦρ’ ἔλθʼ, ὅπως ἂν καὶ σοφώτερος γένῃ. ^v-779 **780** τὰ θνητὰ πράγματ’ οἶδας ἣν ἔχει φύσιν; ^v-780 **781** οἶμαι μὲν οὔ· πόθεν γάρ; ἀλλ’ ἄκουέ μου. ^v-781 **782** βροτοῖς ἅπασι κατθανεῖν ὀφείλεται, ^v-782 **783** κοὐκ ἔστι θνητῶν ὅστις ἐξεπίσταται ^v-783 **784** τὴν αὔριον μέλλουσαν εἰ βιώσεται· ^v-784 **785** τὸ τῆς τύχης γὰρ ἀφανὲς οἷ προβήσεται, ^v-785 **786** κἄστ’ οὐ διδακτὸν οὐδ’ ἁλίσκεται τέχνῃ. ^v-786 **787** ταῦτ’ οὖν ἀκούσας καὶ μαθὼν ἐμοῦ πάρα, ^v-787 **788** εὔφραινε σαυτόν, πῖνε, τὸν καθ’ ἡμέραν ^v-788 **789** βίον λογίζου σόν, τὰ δ’ ἄλλα τῆς τύχης. ^v-789 **790** τίμα δὲ καὶ τὴν πλεῖστον ἡδίστην θεῶν ^v-790 **791** Κύπριν βροτοῖσιν· εὐμενὴς γὰρ ἡ θεός. ^v-791 **792** τὰ δ’ ἄλλ’ ἔασον ταῦτα καὶ πιθοῦ λόγοις ^v-792 **793** ἐμοῖσιν—εἴπερ ὀρθά σοι δοκῶ λέγειν; ^v-793 **794** οἶμαι μέν. οὔκουν τὴν ἄγαν λύπην ἀφεὶς ^v-794 **795** πίῃ μεθ’ ἡμῶν τάσδ’ ὑπερβαλὼν τύχας, ^v-795 **796** στεφάνοις πυκασθείς; καὶ σάφ’ οἶδ’ ὁθούνεκα ^v-796 **797** τοῦ νῦν σκυθρωποῦ καὶ ξυνεστῶτος φρενῶν ^v-797 **798** μεθορμιεῖ σε πίτυλος ἐμπεσὼν σκύφου. ^v-798 **799** ὄντας δὲ θνητοὺς θνητὰ καὶ φρονεῖν χρεών· ^v-799 **800** ὡς τοῖς γε σεμνοῖς καὶ συνωφρυωμένοις ^v-800 **801** ἅπασίν ἐστιν, ὥς γ’ ἐμοὶ χρῆσθαι κριτῇ, ^v-801 **802** οὐ βίος ἀληθῶς ὁ βίος, ἀλλὰ συμφορά. ^v-802 *Θεράπων* **803** ἐπιστάμεσθα ταῦτα· νῦν δὲ πράσσομεν ^v-803 **804** οὐχ οἷα κώμου καὶ γέλωτος ἄξια. ^v-804 *Ἡρακλῆς* **805** γυνὴ θυραῖος ἡ θανοῦσα· μὴ λίαν ^v-805 **806** πένθει· δόμων γὰρ ζῶσι τῶνδε δεσπόται. ^v-806 *Θεράπων* **807** τί ζῶσιν; οὐ κάτοισθα τἀν δόμοις κακά; ^v-807 *Ἡρακλῆς* **808** εἰ μή τι σός με δεσπότης ἐψεύσατο. ^v-808 *Θεράπων* **809** ἄγαν ἐκεῖνός ἐστ’ ἄγαν φιλόξενος. ^v-809 *Ἡρακλῆς* **810** οὐ χρῆν μ’ ὀθνείου γ’ οὕνεκ’ εὖ πάσχειν νεκροῦ; ^v-810 *Θεράπων* **811** ἦ κάρτα μέντοι καὶ λίαν θυραῖος ἦν. ^v-811 *Ἡρακλῆς* **812** μῶν ξυμφοράν τιν’ οὖσαν οὐκ ἔφραζέ μοι; ^v-812 *Θεράπων* **813** χαίρων ἴθʼ· ἡμῖν δεσποτῶν μέλει κακά. ^v-813 *Ἡρακλῆς* **814** ὅδ’ οὐ θυραίων πημάτων ἄρχει λόγος. ^v-814 *Θεράπων* **815** οὐ γάρ τι κωμάζοντ’ ἂν ἠχθόμην σ’ ὁρῶν. ^v-815 *Ἡρακλῆς* **816** ἀλλ’ ἦ πέπονθα δείν’ ὑπὸ ξένων ἐμῶν; ^v-816 *Θεράπων* **817** οὐκ ἦλθες ἐν δέοντι δέξασθαι δόμοις. ^v-817 **818** πένθος γὰρ ἡμῖν ἐστι· καὶ στολμοὺς βλέπεις ^v-818 **819** μελαμπέπλους κουράν τε. ^v-819 *Ἡρακλῆς* **819b** τίς δ’ ὁ κατθανών; ^v-819b **820** μῶν ἢ τέκνων τι φροῦδον ἢ γέρων πατήρ; ^v-820 *Θεράπων* **821** γυνὴ μὲν οὖν ὄλωλεν Ἀδμήτου, ξένε. ^v-821 *Ἡρακλῆς* **822** τί φῄς; ἔπειτα δῆτά μ’ ἐξενίζετε; ^v-822 *Θεράπων* **823** ᾐδεῖτο γάρ σε τῶνδ’ ἀπώσασθαι δόμων. ^v-823 *Ἡρακλῆς* **824** ὦ σχέτλιʼ, οἵας ἤμπλακες ξυναόρου. ^v-824 *Θεράπων* **825** ἀπωλόμεσθα πάντες, οὐ κείνη μόνη. ^v-825 *Ἡρακλῆς* **826** ἀλλ’ ᾐσθόμην μὲν ὄμμ’ ἰδὼν δακρυρροοῦν ^v-826 **827** κουράν τε καὶ πρόσωπον· ἀλλ’ ἔπειθέ με ^v-827 **828** λέγων θυραῖον κῆδος ἐς τάφον φέρειν. ^v-828 **829** βίᾳ δὲ θυμοῦ τάσδ’ ὑπερβαλὼν πύλας ^v-829 **830** ἔπινον ἀνδρὸς ἐν φιλοξένου δόμοις, ^v-830 **831** πράσσοντος οὕτω. κᾆτ’ ἐκώμαζον κάρα ^v-831 **832** στεφάνοις πυκασθείς; ἀλλὰ σοῦ τὸ μὴ φράσαι, ^v-832 **833** κακοῦ τοσούτου δώμασιν προκειμένου. ^v-833 **834** ποῦ καί σφε θάπτει; ποῦ νιν εὑρήσω μολών; ^v-834 *Θεράπων* **835** ὀρθὴν παρ’ οἶμον, ἣ ’πὶ Λάρισαν φέρει, ^v-835 **836** τύμβον κατόψῃ ξεστὸν ἐκ προαστίου. ^v-836 *Ἡρακλῆς* **837** ὦ πολλὰ τλᾶσα καρδία καὶ χεὶρ ἐμή, ^v-837 **838** νῦν δεῖξον οἷον παῖδά σ’ ἡ Τιρυνθία ^v-838 **839** Ἠλεκτρύωνος γείνατ’ Ἀλκμήνη Διί. ^v-839 **840** δεῖ γάρ με σῶσαι τὴν θανοῦσαν ἀρτίως ^v-840 **841** γυναῖκα κἀς τόνδ’ αὖθις ἱδρῦσαι δόμον ^v-841 **842** Ἄλκηστιν, Ἀδμήτῳ θ’ ὑπουργῆσαι χάριν. ^v-842 **843** ἐλθὼν δ’ ἄνακτα τὸν μελάμπεπλον νεκρῶν ^v-843 **844** Θάνατον φυλάξω, καί νιν εὑρήσειν δοκῶ ^v-844 **845** πίνοντα τύμβου πλησίον προσφαγμάτων. ^v-845 **846** κἄνπερ λοχαίας αὐτὸν ἐξ ἕδρας συθεὶς ^v-846 **847** μάρψω, κύκλον δὲ περιβάλω χεροῖν ἐμαῖν, ^v-847 **848** οὐκ ἔστιν ὅστις αὐτὸν ἐξαιρήσεται ^v-848 **849** μογοῦντα πλευρά, πρὶν γυναῖκ’ ἐμοὶ μεθῇ. ^v-849 **850** ἢν δ’ οὖν ἁμάρτω τῆσδ’ ἄγρας, καὶ μὴ μόλῃ ^v-850 **851** πρὸς αἱματηρὸν πέλανον, εἶμι τῶν κάτω ^v-851 **852** Κόρης Ἄνακτός τ’ εἰς ἀνηλίους δόμους ^v-852 **853** αἰτήσομαί τε· καὶ πέποιθ’ ἄξειν ἄνω ^v-853 **854** Ἄλκηστιν, ὥστε χερσὶν ἐνθεῖναι ξένου, ^v-854 **855** ὅς μ’ ἐς δόμους ἐδέξατ’ οὐδ’ ἀπήλασε, ^v-855 **856** καίπερ βαρείᾳ συμφορᾷ πεπληγμένος, ^v-856 **857** ἔκρυπτε δ’ ὢν γενναῖος, αἰδεσθεὶς ἐμέ. ^v-857 **858** τίς τοῦδε μᾶλλον Θεσσαλῶν φιλόξενος, ^v-858 **859** τίς Ἑλλάδ’ οἰκῶν; τοιγὰρ οὐκ ἐρεῖ κακὸν ^v-859 **860** εὐεργετῆσαι φῶτα γενναῖος γεγώς. ^v-860 *Ἄδμητος* **861** ἰώ, στυγναὶ ^v-861 **861a** πρόσοδοι, στυγναὶ δ’ ὄψεις χήρων ^v-861a **862** μελάθρων. ἰώ μοί μοι. αἶ αἶ. ^v-862 **863** ποῖ βῶ; ποῖ στῶ; τί λέγω; τί δὲ μή; ^v-863 **864** πῶς ἂν ὀλοίμαν; ^v-864 **865** ἦ βαρυδαίμονα μήτηρ μ’ ἔτεκεν. ^v-865 **866** ζηλῶ φθιμένους, κείνων ἔραμαι, ^v-866 **867** κεῖν’ ἐπιθυμῶ δώματα ναίειν. ^v-867 **868** οὔτε γὰρ αὐγὰς χαίρω προσορῶν ^v-868 **869** οὔτ’ ἐπὶ γαίας πόδα πεζεύων· ^v-869 **870** τοῖον ὅμηρόν μ’ ἀποσυλήσας ^v-870 **871** Ἅιδῃ Θάνατος παρέδωκεν. ^v-871 *Χορός* **872** —πρόβα, πρόβα· βᾶθι κεῦθος οἴκων. ^v-872 *Ἄδμητος* **872b** αἰαῖ. ^v-872b *Χορός* **873** —πέπονθας ἄξι’ αἰαγμάτων. ^v-873 *Ἄδμητος* **873b** ἒ ἔ. ^v-873b *Χορός* **874** —δι’ ὀδύνας ἔβας, σάφ’ οἶδα . . . ^v-874 *Ἄδμητος* **874b** φεῦ φεῦ. ^v-874b *Χορός* **875** —τὰν νέρθε δ’ οὐδὲν ὠφελεῖς. ^v-875 *Ἄδμητος* **875b** ἰώ μοί μοι. ^v-875b *Χορός* **876** —τὸ μήποτ’ εἰσιδεῖν φιλίας ἀλόχου ^v-876 **877** πρόσωπόν ἄντα λυπρόν. ^v-877 *Ἄδμητος* **878** ἔμνησας ὅ μου φρένας ἥλκωσεν· ^v-878 **879** τί γὰρ ἀνδρὶ κακὸν μεῖζον ἁμαρτεῖν ^v-879 **880** πιστῆς ἀλόχου; μή ποτε γήμας ^v-880 **881** ὤφελον οἰκεῖν μετὰ τῆσδε δόμους. ^v-881 **882** ζηλῶ δ’ ἀγάμους ἀτέκνους τε βροτῶν· ^v-882 **883** μία γὰρ ψυχή, τῆς ὑπεραλγεῖν ^v-883 **884** μέτριον ἄχθος· ^v-884 **885** παίδων δὲ νόσους καὶ νυμφιδίους ^v-885 **886** εὐνὰς θανάτοις κεραϊζομένας ^v-886 **887** οὐ τλητὸν ὁρᾶν, ἐξὸν ἀτέκνους ^v-887 **888** ἀγάμους τ’ εἶναι διὰ παντός. ^v-888 *Χορός* **889** —τύχα τύχα δυσπάλαιστος ἥκει· ^v-889 *Ἄδμητος* **889b** αἰαῖ. ^v-889b *Χορός* **890** —πέρας δέ γ’ οὐδὲν ἀλγέων τίθης. ^v-890 *Ἄδμητος* **890b** ἒ ἔ. ^v-890b *Χορός* **891** —βαρέα μὲν φέρειν, ὅμως δὲ . . . ^v-891 *Ἄδμητος* **891b** φεῦ φεῦ. ^v-891b *Χορός* **892** —τλᾶθʼ· οὐ σὺ πρῶτος ὤλεσας . . . ^v-892 *Ἄδμητος* **892b** ἰώ μοί μοι. ^v-892b *Χορός* **893** —γυναῖκα· συμφορὰ δ’ ἑτέρους ἑτέρα ^v-893 **894** πιέζει φανεῖσα θνατῶν. ^v-894 *Ἄδμητος* **895** ὦ μακρὰ πένθη λῦπαί τε φίλων ^v-895 **896** τῶν ὑπὸ γαῖαν. ^v-896 **897** τί μ’ ἐκώλυσας ῥῖψαι τύμβου ^v-897 **898** τάφρον ἐς κοίλην καὶ μετ’ ἐκείνης ^v-898 **899** τῆς μέγ’ ἀρίστης κεῖσθαι φθίμενον; ^v-899 **900** δύο δ’ ἀντὶ μιᾶς Ἅιδης ψυχὰς ^v-900 **901** τὰς πιστοτάτας σὺν ἂν ἔσχεν, ὁμοῦ ^v-901 **902** χθονίαν λίμνην διαβάντε. ^v-902 *Χορός* **903** ἐμοί τις ἦν ^v-903 **904** ἐν γένει, ᾧ κόρος ἀξιόθρηνος ^v-904 **905** ὤλετ’ ἐν δόμοισιν ^v-905 **906** μονόπαις· ἀλλ’ ἔμπας ^v-906 **907** ἔφερε κακὸν ἅλις, ἄτεκνος ὤν, ^v-907 **908** πολιὰς ἐπὶ χαίτας ^v-908 **909** ἤδη προπετὴς ὢν ^v-909 **910** βιότου τε πόρσω. ^v-910 *Ἄδμητος* **912** ὦ σχῆμα δόμων, πῶς εἰσέλθω; ^v-912 **913** πῶς δ’ οἰκήσω μεταπίπτοντος ^v-913 **914** δαίμονος; οἴμοι. πολὺ γὰρ τὸ μέσον· ^v-914 **915** τότε μὲν πεύκαις σὺν Πηλιάσιν ^v-915 **916** σύν θ’ ὑμεναίοις ἔστειχον ἔσω, ^v-916 **917** φιλίας ἀλόχου χέρα βαστάζων, ^v-917 **918** πολυάχητος δ’ εἵπετο κῶμος, ^v-918 **919** τήν τε θανοῦσαν κἄμ’ ὀλβίζων, ^v-919 **920** ὡς εὐπατρίδαι καὶ ἀπ’ ἀμφοτέρων ^v-920 **921** ὄντες ἀρίστων σύζυγες εἶμεν· ^v-921 **922** νῦν δ’ ὑμεναίων γόος ἀντίπαλος ^v-922 **923** λευκῶν τε πέπλων μέλανες στολμοὶ ^v-923 **924** πέμπουσί μ’ ἔσω ^v-924 **925** λέκτρων κοίτας ἐς ἐρήμους. ^v-925 *Χορός* **926** παρ’ εὐτυχῆ ^v-926 **927** σοὶ πότμον ἦλθεν ἀπειροκάκῳ τόδ’ ^v-927 **928** ἄλγος· ἀλλ’ ἔσωσας ^v-928 **929** βίοτον καὶ ψυχάν. ^v-929 **930** ἔθανε δάμαρ, ἔλιπε φιλίαν· ^v-930 **931** τί νέον τόδε; πολλοῖς ^v-931 **932** ἤδη παρέλυσεν ^v-932 **933** θάνατος δάμαρτας. ^v-933 *Ἄδμητος* **935** φίλοι, γυναικὸς δαίμον’ εὐτυχέστερον ^v-935 **936** τοὐμοῦ νομίζω, καίπερ οὐ δοκοῦνθ’ ὅμως· ^v-936 **937** τῆς μὲν γὰρ οὐδὲν ἄλγος ἅψεταί ποτε, ^v-937 **938** πολλῶν δὲ μόχθων εὐκλεὴς ἐπαύσατο. ^v-938 **939** ἐγὼ δʼ, ὃν οὐ χρῆν ζῆν, παρεὶς τὸ μόρσιμον ^v-939 **940** λυπρὸν διάξω βίοτον· ἄρτι μανθάνω. ^v-940 **941** πῶς γὰρ δόμων τῶνδ’ εἰσόδους ἀνέξομαι; ^v-941 **942** τίν’ ἂν προσειπών, τοῦ δὲ προσρηθεὶς ὕπο, ^v-942 **943** τερπνῆς τύχοιμ’ ἂν ἐξόδου; ποῖ τρέψομαι; ^v-943 **944** ἡ μὲν γὰρ ἔνδον ἐξελᾷ μ’ ἐρημία, ^v-944 **945** γυναικὸς εὐνὰς εὖτ’ ἂν εἰσίδω κενὰς ^v-945 **946** θρόνους τ’ ἐν οἷσιν ἷζε, καὶ κατὰ στέγας ^v-946 **947** αὐχμηρὸν οὖδας, τέκνα δ’ ἀμφὶ γούνασι ^v-947 **948** πίπτοντα κλαίῃ μητέρʼ, οἳ δὲ δεσπότιν ^v-948 **949** στένωσιν οἵαν ἐκ δόμων ἀπώλεσαν. ^v-949 **950** τὰ μὲν κατ’ οἴκους τοιάδʼ· ἔξωθεν δέ με ^v-950 **951** γάμοι τ’ ἐλῶσι Θεσσαλῶν καὶ ξύλλογοι ^v-951 **952** γυναικοπληθεῖς· οὐ γὰρ ἐξανέξομαι ^v-952 **953** λεύσσων δάμαρτος τῆς ἐμῆς ὁμήλικας. ^v-953 **954** ἐρεῖ δέ μ’ ὅστις ἐχθρὸς ὢν κυρεῖ τάδε· ^v-954 **955** Ἰδοῦ τὸν αἰσχρῶς ζῶνθʼ, ὃς οὐκ ἔτλη θανεῖν, ^v-955 **956** ἀλλ’ ἣν ἔγημεν ἀντιδοὺς ἀψυχίᾳ ^v-956 **957** πέφευγεν Ἅιδην· εἶτ’ ἀνὴρ εἶναι δοκεῖ; ^v-957 **958** στυγεῖ δὲ τοὺς τεκόντας, αὐτὸς οὐ θέλων ^v-958 **959** θανεῖν. τοιάνδε πρὸς κακοῖσι κληδόνα ^v-959 **960** ἕξω. τί μοι ζῆν δῆτα κέρδιον, φίλοι, ^v-960 **961** κακῶς κλύοντι καὶ κακῶς πεπραγότι; ^v-961 *Χορός* **962** ἐγὼ καὶ διὰ μούσας ^v-962 **963** καὶ μετάρσιος ᾖξα, καὶ ^v-963 **964** πλείστων ἁψάμενος λόγων ^v-964 **965** κρεῖσσον οὐδὲν Ἀνάγκας ^v-965 **966** ηὗρον, οὐδέ τι φάρμακον ^v-966 **967** Θρῄσσαις ἐν σανίσιν, τὰς ^v-967 **968** Ὀρφεία κατέγραψεν ^v-968 **970** γῆρυς, οὐδ’ ὅσα Φοῖβος Ἀσκληπιάδαις ἔδωκε ^v-970 **971** φάρμακα πολυπόνοις ἀντιτεμὼν βροτοῖσιν. ^v-971 *Χορός* **973** μόνας δ’ οὔτ’ ἐπὶ βωμοὺς ^v-973 **974** ἔστιν οὔτε βρέτας θεᾶς ^v-974 **975** ἐλθεῖν, οὐ σφαγίων κλύει. ^v-975 **976** μή μοι, πότνια, μείζων ^v-976 **977** ἔλθοις ἢ τὸ πρὶν ἐν βίῳ. ^v-977 **978** καὶ γὰρ Ζεὺς ὅ τι νεύσῃ, ^v-978 **979** σὺν σοὶ τοῦτο τελευτᾷ. ^v-979 **980** καὶ τὸν ἐν Χαλύβοις δαμάζεις σὺ βίᾳ σίδαρον, ^v-980 **981** οὐδέ τις ἀποτόμου λήματός ἐστιν αἰδώς. ^v-981 *Χορός* **984** καὶ σ’ ἐν ἀφύκτοισι χερῶν εἷλε θεὰ δεσμοῖς. ^v-984 **985** τόλμα δʼ· οὐ γὰρ ἀνάξεις ποτ’ ἔνερθεν ^v-985 **986** κλαίων τοὺς φθιμένους ἄνω. ^v-986 **987** καὶ θεῶν σκότιοι φθίνουσι ^v-987 **990** παῖδες ἐν θανάτῳ. ^v-990 **991** φίλα μὲν ὅτ’ ἦν μεθ’ ἡμῶν, ^v-991 **992** φίλα δὲ καὶ θανοῦσ’ ἔσται, ^v-992 **994** γενναιοτάταν δὲ πασᾶν ἐζεύξω κλισίαις ἄκοιτιν. ^v-994 *Χορός* **995** μηδὲ νεκρῶν ὡς φθιμένων χῶμα νομιζέσθω ^v-995 **996** τύμβος σᾶς ἀλόχου, θεοῖσι δ’ ὁμοίως ^v-996 **997** τιμάσθω, σέβας ἐμπόρων. ^v-997 **1000** καί τις δοχμίαν κέλευθον ^v-1000 **1001** ἐκβαίνων τόδ’ ἐρεῖ· ^v-1001 **1002** Αὕτα ποτὲ προύθαν’ ἀνδρός, ^v-1002 **1003** νῦν δ’ ἐστὶ μάκαιρα δαίμων· ^v-1003 **1004** χαῖρʼ, ὦ πότνι’, εὖ δὲ δοίης. τοῖαί νιν προσεροῦσι ^v-1004 **1005** φῆμαι. ^v-1005 *Χορός* **1006** —καὶ μὴν ὅδʼ, ὡς ἔοικεν, Ἀλκμήνης γόνος, ^v-1006 **1007** Ἄδμητε, πρὸς σὴν ἑστίαν πορεύεται. ^v-1007 *Ἡρακλῆς* **1008** φίλον πρὸς ἄνδρα χρὴ λέγειν ἐλευθέρως, ^v-1008 **1009** Ἄδμητε, μομφὰς δ’ οὐχ ὑπὸ σπλάγχνοις ἔχειν ^v-1009 **1010** σιγῶντʼ. ἐγὼ δὲ σοῖς κακοῖσιν ἠξίουν ^v-1010 **1011** ἐγγὺς παρεστὼς ἐξετάζεσθαι φίλος· ^v-1011 **1012** σὺ δ’ οὐκ ἔφραζες σῆς προκείμενον νέκυν ^v-1012 **1013** γυναικός, ἀλλά μ’ ἐξένιζες ἐν δόμοις. ^v-1013 **1014** ὡς δὴ θυραίου πήματος σπουδὴν ἔχων. ^v-1014 **1015** κἄστεψα κρᾶτα καὶ θεοῖς ἐλειψάμην ^v-1015 **1016** σπονδὰς ἐν οἴκοις δυστυχοῦσι τοῖσι σοῖς. ^v-1016 **1017** καὶ μέμφομαι μέν, μέμφομαι, παθὼν τάδε, ^v-1017 **1018** οὐ μήν σε λυπεῖν ἐν κακοῖσι βούλομαι. ^v-1018 **1019** ὧν δ’ οὕνεχ’ ἥκω δεῦρ’ ὑποστρέψας πάλιν ^v-1019 **1020** λέξω. γυναῖκα τήνδε μοι σῷσον λαβών, ^v-1020 **1021** ἕως ἂν ἵππους δεῦρο Θρῃκίας ἄγων ^v-1021 **1022** ἔλθω, τύραννον Βιστόνων κατακτανών. ^v-1022 **1023** πράξας δ’ ὃ μὴ τύχοιμι—νοστήσαιμι γάρ— ^v-1023 **1024** τήνδε σοῖσι προσπολεῖν δόμοις. ^v-1024 **1025** πολλῷ δὲ μόχθῳ χεῖρας ἦλθεν εἰς ἐμάς· ^v-1025 **1026** ἀγῶνα γὰρ πάνδημον εὑρίσκω τινὰς ^v-1026 **1027** τιθέντας, ἀθληταῖσιν ἄξιον πόνον, ^v-1027 **1028** ὅθεν κομίζω τήνδε νικητήρια ^v-1028 **1029** λαβών· τὰ μὲν γὰρ κοῦφα τοῖς νικῶσιν ἦν ^v-1029 **1030** ἵππους ἄγεσθαι, τοῖσι δ’ αὖ τὰ μείζονα ^v-1030 **1031** νικῶσι, πυγμὴν καὶ πάλην, βουφόρβια· ^v-1031 **1032** γυνὴ δ’ ἐπ’ αὐτοῖς εἵπετʼ· ἐντυχόντι δὲ ^v-1032 **1033** αἰσχρὸν παρεῖναι κέρδος ἦν τόδ’ εὐκλεές. ^v-1033 **1034** ἀλλʼ, ὥσπερ εἶπον, σοὶ μέλειν γυναῖκα χρή· ^v-1034 **1035** οὐ γὰρ κλοπαίαν, ἀλλὰ σὺν πόνῳ λαβὼν ^v-1035 **1036** ἥκω· χρόνῳ δὲ καὶ σύ μ’ αἰνέσεις ἴσως. ^v-1036 *Ἄδμητος* **1037** οὔτοι σ’ ἀτίζων οὐδ’ ἐν αἰσχροῖσιν τιθεὶς ^v-1037 **1038** ἔκρυψ’ ἐμῆς γυναικὸς ἀθλίου τύχας· ^v-1038 **1039** ἀλλ’ ἄλγος ἄλγει τοῦτ’ ἂν ἦν προσκείμενον, ^v-1039 **1040** εἴ του πρὸς ἄλλου δώμαθ’ ὡρμήθης ξένου· ^v-1040 **1041** ἅλις δὲ κλαίειν τοὐμὸν ἦν ἐμοὶ κακόν. ^v-1041 **1042** γυναῖκα δʼ, εἴ πως ἔστιν, αἰτοῦμαί σʼ, ἄναξ, ^v-1042 **1043** ἄλλον τιν’ ὅστις μὴ πέπονθεν οἷ’ ἐγὼ ^v-1043 **1044** σῴζειν ἄνωχθι Θεσσαλῶν· πολλοὶ δέ σοι ^v-1044 **1045** ξένοι Φεραίων· μή μ’ ἀναμνήσῃς κακῶν. ^v-1045 **1046** οὐκ ἂν δυναίμην τήνδ’ ὁρῶν ἐν δώμασιν ^v-1046 **1047** ἄδακρυς εἶναι· μὴ νοσοῦντί μοι νόσον ^v-1047 **1048** προσθῇς· ἅλις γὰρ συμφορᾷ βαρύνομαι. ^v-1048 **1049** ποῦ καὶ τρέφοιτ’ ἂν δωμάτων νέα γυνή; ^v-1049 **1050** νέα γάρ, ὡς ἐσθῆτι καὶ κόσμῳ πρέπει. ^v-1050 **1051** πότερα κατ’ ἀνδρῶν δῆτ’ ἐνοικήσει στέγην; ^v-1051 **1052** καὶ πῶς ἀκραιφνὴς ἐν νέοις στρωφωμένη ^v-1052 **1053** ἔσται; τὸν ἡβῶνθʼ, Ἡράκλεις, οὐ ῥᾴδιον ^v-1053 **1054** εἴργειν· ἐγὼ δὲ σοῦ προμηθίαν ἔχω. ^v-1054 **1055** ἢ τῆς θανούσης θάλαμον ἐσβήσας τρέφω; ^v-1055 **1056** καὶ πῶς ἐπεσφρῶ τήνδε τῷ κείνης λέχει; ^v-1056 **1057** διπλῆν φοβοῦμαι μέμψιν, ἔκ τε δημοτῶν, ^v-1057 **1058** μή τίς μ’ ἐλέγξῃ τὴν ἐμὴν εὐεργέτιν ^v-1058 **1059** προδόντ’ ἐν ἄλλης δεμνίοις πίτνειν νέας, ^v-1059 **1060** καὶ τῆς θανούσης· ἀξία δέ μοι σέβειν· ^v-1060 **1061** πολλὴν πρόνοιαν δεῖ μ’ ἔχειν. σὺ δʼ, ὦ γύναι, ^v-1061 **1062** ἥτις ποτ’ εἶ σύ, ταὔτ’ ἔχουσ’ Ἀλκήστιδι ^v-1062 **1063** μορφῆς μέτρ’ ἴσθι· καὶ προσήιξαι δέμας. ^v-1063 **1064** οἴμοι. κόμιζε πρὸς θεῶν ἐξ ὀμμάτων ^v-1064 **1065** γυναῖκα τήνδε, μή μ’ ἕλῃς ᾑρημένον. ^v-1065 **1066** δοκῶ γὰρ αὐτὴν εἰσορῶν γυναῖχ’ ὁρᾶν ^v-1066 **1067** ἐμήν· θολοῖ δὲ καρδίαν, ἐκ δ’ ὀμμάτων ^v-1067 **1068** πηγαὶ κατερρώγασιν· ὦ τλήμων ἐγώ, ^v-1068 **1069** ὡς ἄρτι πένθους τοῦδε γεύομαι πικροῦ. ^v-1069 *Χορός* **1070** ἐγὼ μὲν οὐκ ἔχοιμ’ ἂν εὖ λέγειν τύχην· ^v-1070 **1071** χρὴ δʼ, ὅστις εἶ σύ, καρτερεῖν θεοῦ δόσιν. ^v-1071 *Ἡρακλῆς* **1072** εἰ γὰρ τοσαύτην δύναμιν εἶχον ὥστε σὴν ^v-1072 **1073** ἐς φῶς πορεῦσαι νερτέρων ἐκ δωμάτων ^v-1073 **1074** γυναῖκα καί σοι τήνδε πορσῦναι χάριν. ^v-1074 *Ἄδμητος* **1075** σάφ’ οἶδα βούλεσθαί σ’ ἄν. ἀλλὰ ποῦ τόδε; ^v-1075 **1076** οὐκ ἔστι τοὺς θανόντας ἐς φάος μολεῖν. ^v-1076 *Ἡρακλῆς* **1077** μή νυν ὑπέρβαλλʼ, ἀλλ’ ἐναισίμως φέρε. ^v-1077 *Ἄδμητος* **1078** ῥᾷον παραινεῖν ἢ παθόντα καρτερεῖν. ^v-1078 *Ἡρακλῆς* **1079** τί δ’ ἂν προκόπτοις, εἰ θέλοις ἀεὶ στένειν; ^v-1079 *Ἄδμητος* **1080** ἔγνωκα καὐτός, ἀλλ’ ἔρως τις ἐξάγει. ^v-1080 *Ἡρακλῆς* **1081** τὸ γὰρ φιλῆσαι τὸν θανόντ’ ἄγει δάκρυ. ^v-1081 *Ἄδμητος* **1082** ἀπώλεσέν με, κἄτι μᾶλλον ἢ λέγω. ^v-1082 *Ἡρακλῆς* **1083** γυναικὸς ἐσθλῆς ἤμπλακες· τίς ἀντερεῖ; ^v-1083 *Ἄδμητος* **1084** ὥστ’ ἄνδρα τόνδε μηκέθ’ ἥδεσθαι βίῳ. ^v-1084 *Ἡρακλῆς* **1085** χρόνος μαλάξει, νῦν δ’ ἔθ’ ἡβάσκει κακόν. ^v-1085 *Ἄδμητος* **1086** χρόνον λέγοις ἄν, εἰ χρόνος τὸ κατθανεῖν. ^v-1086 *Ἡρακλῆς* **1087** γυνή σε παύσει καὶ νέου γάμου πόθοι. ^v-1087 *Ἄδμητος* **1088** σίγησον· οἷον εἶπας. οὐκ ἂν ᾠόμην. ^v-1088 *Ἡρακλῆς* **1089** τί δʼ; οὐ γαμεῖς γάρ, ἀλλὰ χηρεύσῃ λέχος; ^v-1089 *Ἄδμητος* **1090** οὐκ ἔστιν ἥτις τῷδε συγκλιθήσεται. ^v-1090 *Ἡρακλῆς* **1091** μῶν τὴν θανοῦσαν ὠφελεῖν τι προσδοκᾷς; ^v-1091 *Ἄδμητος* **1092** κείνην ὅπουπερ ἔστι τιμᾶσθαι χρεών. ^v-1092 *Ἡρακλῆς* **1093** αἰνῶ μὲν αἰνῶ· μωρίαν δ’ ὀφλισκάνεις. ^v-1093 *Ἄδμητος* **1094** ὡς μήποτ’ ἄνδρα τόνδε νυμφίον καλῶν. ^v-1094 *Ἡρακλῆς* **1095** ἐπῄνεσ’ ἀλόχῳ πιστὸς οὕνεκ’ εἶ φίλος. ^v-1095 *Ἄδμητος* **1096** θάνοιμ’ ἐκείνην καίπερ οὐκ οὖσαν προδούς. ^v-1096 *Ἡρακλῆς* **1097** δέχου νυν εἴσω τήνδε γενναίων δόμων. ^v-1097 *Ἄδμητος* **1098** μή, πρός σε τοῦ σπείραντος ἄντομαι Διός. ^v-1098 *Ἡρακλῆς* **1099** καὶ μὴν ἁμαρτήσῃ γε μὴ δράσας τάδε. ^v-1099 *Ἄδμητος* **1100** καὶ δρῶν γε λύπῃ καρδίαν δηχθήσομαι. ^v-1100 *Ἡρακλῆς* **1101** πιθοῦ· τάχ’ ἂν γὰρ ἐς δέον πέσοι χάρις. ^v-1101 *Ἄδμητος* **1102** φεῦ. ^v-1102 **1102a** εἴθ’ ἐξ ἀγῶνος τήνδε μὴ ῎λαβές ποτε. ^v-1102a *Ἡρακλῆς* **1103** νικῶντι μέντοι καὶ σὺ συννικᾷς ἐμοί. ^v-1103 *Ἄδμητος* **1104** καλῶς ἔλεξας· ἡ γυνὴ δ’ ἀπελθέτω. ^v-1104 *Ἡρακλῆς* **1105** ἄπεισιν, εἰ χρή· πρῶτα δ’ εἰ χρεὼν ἄθρει. ^v-1105 *Ἄδμητος* **1106** χρή, σοῦ γε μὴ μέλλοντος ὀργαίνειν ἐμοί. ^v-1106 *Ἡρακλῆς* **1107** εἰδώς τι κἀγὼ τήνδ’ ἔχω προθυμίαν. ^v-1107 *Ἄδμητος* **1108** νίκα νυν. οὐ μὴν ἁνδάνοντά μοι ποιεῖς. ^v-1108 *Ἡρακλῆς* **1109** ἀλλ’ ἔσθ’ ὅθ’ ἡμᾶς αἰνέσεις· πιθοῦ μόνον. ^v-1109 *Ἄδμητος* **1110** κομίζετʼ, εἰ χρὴ τήνδε δέξασθαι δόμοις. ^v-1110 *Ἡρακλῆς* **1111** οὐκ ἂν μεθείην τὴν γυναῖκα προσπόλοις. ^v-1111 *Ἄδμητος* **1112** σὺ δ’ αὐτὸς αὐτὴν εἴσαγʼ, εἰ βούλῃ, δόμους. ^v-1112 *Ἡρακλῆς* **1113** ἐς σὰς μὲν οὖν ἔγωγε θήσομαι χέρας. ^v-1113 *Ἄδμητος* **1114** οὐκ ἂν θίγοιμι· δῶμα δ’ εἰσελθεῖν πάρα. ^v-1114 *Ἡρακλῆς* **1115** τῇ σῇ πέποιθα χειρὶ δεξιᾷ μόνῃ. ^v-1115 *Ἄδμητος* **1116** ἄναξ, βιάζῃ μ’ οὐ θέλοντα δρᾶν τάδε. ^v-1116 *Ἡρακλῆς* **1117** τόλμα προτεῖναι χεῖρα καὶ θιγεῖν ξένης. ^v-1117 *Ἄδμητος* **1118** καὶ δὴ προτείνω, Γοργόν’ ὡς καρατομῶν. ^v-1118 *Ἡρακλῆς* **1119** ἔχεις; ^v-1119 *Ἄδμητος* **1119b** ἔχω; ναί. ^v-1119b *Ἡρακλῆς* **1119c** σῷζέ νυν, καὶ τὸν Διὸς ^v-1119c **1120** φήσεις ποτ’ εἶναι παῖδα γενναῖον ξένον. ^v-1120 **1121** βλέψον πρὸς αὐτήν, εἴ τι σῇ δοκεῖ πρέπειν ^v-1121 **1122** γυναικί· λύπης δ’ εὐτυχῶν μεθίστασο. ^v-1122 *Ἄδμητος* **1123** ὦ θεοί, τί λέξω—θαῦμ’ ἀνέλπιστον τόδε— ^v-1123 **1124** γυναῖκα λεύσσων τήνδʼ; —ἐμὴν ἐτητύμως; ^v-1124 **1125** ἢ κέρτομός με θεοῦ τις ἐκπλήσσει χαρά; ^v-1125 *Ἡρακλῆς* **1126** οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ τήνδ’ ὁρᾷς δάμαρτα σήν. ^v-1126 *Ἄδμητος* **1127** ὅρα γε μή τι φάσμα νερτέρων τόδ’ ᾖ. ^v-1127 *Ἡρακλῆς* **1128** οὐ ψυχαγωγὸν τόνδ’ ἐποιήσω ξένον. ^v-1128 *Ἄδμητος* **1129** ἀλλ’ ἣν ἔθαπτον εἰσορῶ δάμαρτ’ ἐμήν; ^v-1129 *Ἡρακλῆς* **1130** σάφ’ ἴσθʼ. ἀπιστεῖν δ’ οὔ σε θαυμάζω τύχην. ^v-1130 *Ἄδμητος* **1131** θίγω, προσείπω ζῶσαν ὡς δάμαρτ’ ἐμήν; ^v-1131 *Ἡρακλῆς* **1132** πρόσειπʼ. ἔχεις γὰρ πᾶν ὅσονπερ ἤθελες. ^v-1132 *Ἄδμητος* **1133** ὦ φιλτάτης γυναικὸς ὄμμα καὶ δέμας, ^v-1133 **1134** ἔχω σ’ ἀέλπτως, οὔποτ’ ὄψεσθαι δοκῶν. ^v-1134 *Ἡρακλῆς* **1135** ἔχεις· φθόνος δὲ μὴ γένοιτό τις θεῶν. ^v-1135 *Ἄδμητος* **1136** ὦ τοῦ μεγίστου Ζηνὸς εὐγενὲς τέκνον, ^v-1136 **1137** εὐδαιμονοίης, καί σ’ ὁ φιτύσας πατὴρ ^v-1137 **1138** σῴζοι· σὺ γὰρ δὴ τἄμ’ ἀνώρθωσας μόνος. ^v-1138 **1139** πῶς τήνδ’ ἔπεμψας νέρθεν ἐς φάος τόδε; ^v-1139 *Ἡρακλῆς* **1140** μάχην συνάψας δαιμόνων τῷ κυρίῳ. ^v-1140 *Ἄδμητος* **1141** ποῦ τόνδε Θανάτῳ φῂς ἀγῶνα συμβαλεῖν; ^v-1141 *Ἡρακλῆς* **1142** τύμβον παρ’ αὐτὸν ἐκ λόχου μάρψας χεροῖν. ^v-1142 *Ἄδμητος* **1143** τί γάρ ποθ’ ἥδ’ ἄναυδος ἕστηκεν γυνή; ^v-1143 *Ἡρακλῆς* **1144** οὔπω θέμις σοι τῆσδε προσφωνημάτων ^v-1144 **1145** κλύειν, πρὶν ἂν θεοῖσι τοῖσι νερτέροις ^v-1145 **1146** ἀφαγνίσηται καὶ τρίτον μόλῃ φάος. ^v-1146 **1147** ἀλλ’ εἴσαγ’ εἴσω τήνδε· καὶ δίκαιος ὢν ^v-1147 **1148** τὸ λοιπόν, Ἄδμητʼ, εὐσέβει περὶ ξένους. ^v-1148 **1149** καὶ χαῖρʼ· ἐγὼ δὲ τὸν προκείμενον πόνον ^v-1149 **1150** Σθενέλου τυράννῳ παιδὶ πορσυνῶ μολών. ^v-1150 *Ἄδμητος* **1151** μεῖνον παρ’ ἡμῖν καὶ ξυνέστιος γενοῦ. ^v-1151 *Ἡρακλῆς* **1152** αὖθις τόδ’ ἔσται, νῦν δ’ ἐπείγεσθαί με δεῖ. ^v-1152 *Ἄδμητος* **1153** ἀλλ’ εὐτυχοίης, νόστιμον δ’ ἔλθοις δόμον. ^v-1153 **1154** ἀστοῖς δὲ πάσῃ τ’ ἐννέπω τετραρχίᾳ, ^v-1154 **1155** χοροὺς ἐπ’ ἐσθλαῖς συμφοραῖσιν ἱστάναι ^v-1155 **1156** βωμούς τε κνισᾶν βουθύτοισι προστροπαῖς. ^v-1156 **1157** νῦν γὰρ μεθηρμόσμεσθα βελτίω βίον ^v-1157 **1158** τοῦ πρόσθεν· οὐ γὰρ εὐτυχῶν ἀρνήσομαι. ^v-1158 *Χορός* **1159** πολλαὶ μορφαὶ τῶν δαιμονίων, ^v-1159 **1160** πολλὰ δ’ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί· ^v-1160 **1161** καὶ τὰ δοκηθέντ’ οὐκ ἐτελέσθη, ^v-1161 **1162** τῶν δ’ ἀδοκήτων πόρον ηὗρε θεός. ^v-1162 **1163** τοιόνδ’ ἀπέβη τόδε πρᾶγμα. ^v-1163