---
id: "parmenides-fragmentos-grc-palavro-2025"
type: "primary_text"
title: "Παρμενίδης: Ἀποσπάσματα"
subtitle: "Fragmentos de Parmênides de Eleia — texto grego da edição de Bruno Palavro"
author: "Parmênides"
editor: "Bruno Palavro"
base_edition: "Palavro, Épica Sapiencial (tese, UFRGS), Porto Alegre, 2025"
year_original: "c. 540 a.C.–?"
publication_year: 2025
language: "grc"
language_also: "lat fr. 20 [18DK]"
tags:
- "pre-socratics"
- "eleatics"
- "ancient-philosophy"
- "epic-poetry"
- "century-5-bce"
status: "draft"
project: "pedra_angular"
related:
- "parmenides-fragmentos-pt-palavro-2025"
- "parmenides-fragmentos-grc-pt-palavro-2025"
- "parmenides-fragmentos-grc-diels-1922"
- "parmenides-testemunhos-grc-diaphoreus-2026"
scope: "22 fragmentos, na ordem e numeração da edição de Palavro, com a correspondência Diels-Kranz entre colchetes"
urn_work: "urn:cts:greekLit:tlg1562.tlg002"
urn: "urn:cts:greekLit:tlg1562.tlg002.pa-grc1"
source: "PALAVRO, Bruno. Épica Sapiencial: compêndio para uma edição geral da poesia de Xenófanes, Parmênides e Empédocles. Tese (Doutorado em Letras) — Universidade Federal do Rio Grande do Sul, Porto Alegre, 2025."
license: "CC-BY-NC-4.0"
physical_source: "Tese_Palavro.pdf (PDF nascido digital, 282 p.), recebido do autor"
processing: "Extraído do PDF da tese (pp. 83–94 do PDF) verso a verso, pela diagramação de páginas espelhadas (grego à esquerda, português à direita), com Saneamento/palavro_extrair_tese.py e palavro_montar.py (2026-10-17); conferido com a versão .md de 2026-09-23. A numeração de versos da margem vira marcador [5]; a contagem contínua entre parênteses fica como na tese; os espaços que na tese marcam lacuna foram reduzidos a um. Transmitido noutra língua e assim dado na tese: fr. 20 [18DK] em latim. Licença CC-BY-NC-4.0 escolhida pelo autor, por escrito, em e-mail a Διαφορεύς de 2026-10-17. Preparado por Διαφορεύς, Claude Opus 5.5."
---

# Παρμενίδης: Ἀποσπάσματα

## fr. 1 [1DK]

> ἵπποι ταί με φέρουσιν, ὅσον τ᾿ ἐπὶ θυμὸς ἱκάνοι,
> πέμπον ἐπεί μ᾿ ἐς ὁδὸν βῆσαν πολύφημον ἄγουσαι
> δαίμονος, ἣ κατὰ πάντ᾿ ἄστη φέρει εἰδότα φῶτα·
> τῇ φερόμην, τῇ γάρ με πολύφραστοι φέρον ἵπποι
> ἅρμα τιταίνουσαι, κοῦραι δ᾿ ὁδὸν ἡγεμόνευον. [5]
> ἄξων δ᾿ ἐν χνοίῃσιν ἵει σύριγγος ἀυτήν
> αἰθόμενος, δοιοῖς γὰρ ἐπείγετο δινωτοῖσιν
> κύκλοις ἀμφοτέρωθεν, ὅτε σπερχοίατο πέμπειν
> Ἡλιάδες κοῦραι προλιποῦσαι δώματα Νυκτός
> εἰς φάος, ὠσάμεναι κράτων ἄπο χερσὶ καλύπτρας. [10]
> ἔνθα πύλαι Νυκτός τε καὶ Ἤματός εἰσι κελεύθων,
> καί σφας ὑπέρθυρον ἀμφὶς ἔχει καὶ λάινος οὐδός,
> αὐταὶ δ᾿ αἰθέριαι πλῆνται μεγάλοισι θυρέτροις·
> τῶν δὲ Δίκη πολύποινος ἔχει κληῗδας ἀμοιβούς.
> τὴν δὴ παρφάμεναι κοῦραι μαλακοῖσι λόγοισιν [15]
> πεῖσαν ἐπιφραδέως, ὥς σφιν βαλανωτὸν ὀχῆα
> ἀπτερέως ὤσειε πυλέων ἄπο· ταὶ δὲ θυρέτρων
> χάσμ᾿ ἀχανὲς ποίησαν ἀναπτάμεναι πολυχάλκους
> ἄξονας ἐν σύριγξιν ἀμοιβαδὸν εἰλίξασαι
> γόμφοις καὶ περόνῃσιν ἀρηρότε· τῇ ῥα δι᾿ αὐτέων [20]
> ἰθὺς ἔχον κοῦραι κατ᾿ ἀμαξιτὸν ἅρμα καὶ ἵππους.
> καί με θεὰ πρόφρων ὑπεδέξατο, χεῖρα δὲ χειρί
> δεξιτερὴν ἕλεν, ὧδε δ᾿ ἔπος φάτο καί με προσηύδα·
> ὦ κοῦρ᾿ ἀθανάτοισι συνάορος ἡνιόχοισιν
> ἵπποις θ’ αἵ σε φέρουσιν ἱκάνων ἡμέτερον δῶ, [25]
> χαῖρ᾿, ἐπεὶ οὔ τί σε μοῖρα κακὴ προὔπεμπε νέεσθαι
> τήνδ᾿ ὁδόν, ἦ γὰρ ἀπ᾿ ἀνθρώπων ἐκτὸς πάτου ἐστίν,
> ἀλλὰ θέμις τε δίκη τε. χρεὼ δέ σε πάντα πυθέσθαι,
> ἠμὲν ἀληθείης εὐπειθέος ἀτρεμὲς ἦτορ
> ἠδὲ βροτῶν δόξας, ταῖς οὐκ ἔνι πίστις ἀληθής. [30]
> ἀλλ᾿ ἔμπης καὶ ταῦτα μαθήσεαι, ὡς τὰ δοκοῦντα
> χρῆν δοκίμως εἶναι διὰ παντὸς πάντα περῶντα.

## fr. 2 [5DK]

> ξυνὸν δέ μοί ἐστιν
> ὁππόθεν ἄρξωμαι· τόθι γὰρ πάλιν ἵξομαι αὖθις

## fr. 3 [2DK]

> εἰ δ᾿ ἄγ’ ἐγὼν ἐρέω, κόμισαι δὲ σὺ μῦθον ἀκούσας,
> αἵπερ ὁδοὶ μοῦναι διζήσιός εἰσι νοῆσαι·
> ἡ μέν ὅπως ἔστιν τε καὶ ὡς οὐκ ἔστι μὴ εἶναι,
> πειθοῦς ἐστι κέλευθος· ἀληθείῃ γὰρ ὀπηδεῖ·
> ἡ δ᾿ ὡς οὐκ ἔστιν τε καὶ ὡς χρεών ἐστι μὴ εἶναι, [5]
> τὴν δή τοι φράζω παναπευθέα ἔμμεν ἀταρπόν·
> οὔτε γὰρ ἂν γνοίης τό γε μὴ ἐόν· οὐ γὰρ ἀνυστόν·

## fr. 4 [3DK]

> οὔτε φράσαις· τὸ γὰρ αὐτὸ νοεῖν ἐστίν τε καὶ εἶναι.

## fr. 5 [6DK]

> χρὴ τὸ λέγειν τε νοεῖν τ᾿ ἐὸν ἔμμεναι· ἔστι γὰρ εἶναι·
> μηδὲν δ᾿ οὐκ ἔστιν· τά γ᾿ ἐγὼ φράζεσθαι ἄνωγα.
> πρώτης γάρ σ᾿ ἀφ᾿ ὁδοῦ ταύτης διζήσιος <εἴργω>,
> αὐτὰρ ἔπειτ᾿ ἀπὸ τῆς, ἣν δὴ βροτοὶ εἰδότες οὐδέν
> πλάζονται δίκρανοι· ἀμηχανίη γὰρ ἐν αὐτῶν [5]
> στήθεσιν ἰθύνει πλαγκτὸν νόον, οἱ δὲ φοροῦνται
> κωφοὶ ὁμῶς τυφλοί τε, τεθηπότες, ἄκριτα φῦλα,
> οἷς τὸ πέλειν τε καὶ οὐκ εἶναι ταὐτὸν νενόμισται
> κοὐ ταὐτόν, πάντων δὲ παλίντροπός ἐστι κέλευθος.

## fr. 6 [4DK]

> λεῦσσε δ᾿ ὅμως ἀπεόντα νόῳ παρεόντα βεβαίως·
> οὐ γὰρ ἀποτμήξει τὸ ἐὸν τοῦ ἐόντος ἔχεσθαι
> οὔτε σκιδνάμενον πάντῃ πάντως κατὰ κόσμον
> οὔτε συνιστάμενον

## fr. 7 [7DK]

> οὐ γὰρ μήποτε τοῦτο δαμῇ, εἶναι μὴ ἐόντα·
> ἀλλὰ σὺ τῆσδ᾿ ἀφ᾿ ὁδοῦ διζήσιος εἶργε νόημα
> μηδέ σ᾿ ἔθος πολύπειρον ὁδὸν κατὰ τήνδε βιάσθω,
> νωμᾶν ἄσκοπον ὄμμα καὶ ἠχήεσσαν ἀκουήν
> καὶ γλῶσσαν, κρῖναι δὲ λόγῳ πολύδηριν ἔλεγχον [5]

## fr. 8 [8DK]

> ἐξ ἐμέθεν ῥηθέντα. μόνος δ᾿ ἔτι μῦθος ὁδοῖο
> λείπεται, ὡς ἔστιν· ταύτῃ δ᾿ ἐπὶ σήματ᾿ ἔασι
> πολλὰ μάλ᾿, ὡς ἀγένητον ἐὸν καὶ ἀνώλεθρόν ἐστιν,
> οὖλον μουνομελές τε καὶ ἀτρεμὲς ἠδὲ τελεστόν·
> οὐδέ ποτ᾿ ἦν οὐδ᾿ ἔσται, ἐπεὶ νῦν ἔστιν ὁμοῦ πᾶν, [5]
> ἕν, συνεχές· τίνα γὰρ γένναν διζήσεαι αὐτοῦ;
> πῇ πόθεν αὐξηθέν; οὔτ᾿ ἐκ μὴ ἐόντος ἐάσω
> φάσθαι σ᾿ οὐδὲ νοεῖν, οὐ γὰρ φατὸν οὐδὲ νοητόν
> ἔστιν ὅπως οὐκ ἔστι· τί δ᾿ ἄν μιν καὶ χρέος ὦρσεν
> ὕστερον ἢ πρόσθεν τοῦ μηδενὸς ἀρξάμενον φῦν; [10]
> οὕτως ἢ πάμπαν πελέναι χρεών ἐστιν ἢ οὐκί.
> οὐδέ ποτ᾿ ἐκ μὴ ἐόντος ἐφήσει πίστιος ἰσχύς
> γίγνεσθαί τι παρ᾿ αὐτό· τοῦ εἵνεκεν οὔτε γενέσθαι
> οὔτ᾿ ὄλλυσθαι ἀνῆκε Δίκη χαλάσασα πέδῃσιν
> ἀλλ᾿ ἔχει, ἡ δὲ κρίσις περὶ τούτων ἐν τῷδ᾿ ἔστιν, [15]
> ἔστιν ἢ οὐκ ἔστιν· κέκριται δ᾿ οὖν, ὥσπερ ἀνάγκη,
> τὴν μὲν ἐᾶν ἀνόητον ἀνώνυμον, οὐ γὰρ ἀληθής
> ἔστιν ὁδός, τὴν δ᾿ ὥστε πέλειν καὶ ἐτήτυμον εἶναι.
> πῶς δ᾿ ἂν ἔπειτα πέλοι τὸ ἐόν; πῶς δ᾿ ἄν κε γένοιτο;
> εἰ γὰρ ἔγεντ᾿, οὐκ ἔστ᾿, οὐδ᾿ εἴ ποτε μέλλει ἔσεσθαι. [20]
> τὼς γένεσις μὲν ἀπέσβεσται καὶ ἄπυστος ὄλεθρος.
> οὐδὲ διαιρετόν ἐστιν, ἐπεὶ πᾶν ἐστιν ὁμοῖον,
> οὐδέ τι τῇ μᾶλλον, τό κεν εἴργοι μιν συνέχεσθαι,
> οὐδέ τι χειρότερον, πᾶν δ᾿ ἔμπλεόν ἐστιν ἐόντος·
> τῷ ξυνεχὲς πᾶν ἐστιν· ἐὸν γὰρ ἐόντι πελάζει. [25]
> αὐτὰρ ἀκίνητον μεγάλων ἐν πείρασι δεσμῶν
> ἔστιν ἄναρχον ἄπαυστον, ἐπεὶ γένεσις καὶ ὄλεθρος
> τῆλε μάλ᾿ ἐπλάγχθησαν, ἀπῶσε δὲ πίστις ἀληθής·
> ταὐτόν τ᾿ ἐν ταὐτῷ τε μένον καθ᾿ ἑαυτό τε κεῖται
> χοὔτως ἔμπεδον αὖθι μένει· κρατερὴ γὰρ Ἀνάγκη [30]
> πείρατος ἐν δεσμοῖσιν ἔχει, τό μιν ἀμφὶς ἐέργει,
> οὕνεκεν οὐκ ἀτελεύτητον τὸ ἐὸν θέμις εἶναι·
> ἔστι γὰρ οὐκ ἐπιδεές, μὴ ἐὸν δ᾿ ἂν παντὸς ἐδεῖτο.
> ταὐτὸν δ᾿ ἐστὶ νοεῖν τε καὶ οὕνεκεν ἔστι νόημα·
> οὐ γὰρ ἄνευ τοῦ ἐόντος, ἐν ᾧ πεφατισμένον ἐστίν, [35]
> εὑρήσεις τὸ νοεῖν· οὐδὲ χρόνος ἐστὶν ἢ ἔσται
> ἄλλο πάρεξ τοῦ ἐόντος, ἐπεὶ τό γε Μοῖρ᾿ ἐπέδησεν
> οὖλον ἀκίνητόν τ᾿ ἔμεναι· τῷ πάντ᾿ ὄνομ᾿ ἔσται
> ὅσσα βροτοὶ κατέθεντο, πεποιθότες εἶναι ἀληθῆ,
> γίγνεσθαί τε καὶ ὄλλυσθαι, εἶναί τε καὶ οὐχί, [40]
> καὶ τόπον ἀλλάσσειν διά τε χρόα φανὸν ἀμείβειν.
> αὐτὰρ ἐπεὶ πεῖρας πύματον, τετελεσμένον ἐστί
> πάντοθεν, εὐκύκλου σφαίρης ἐναλίγκιον ὄγκῳ,
> μεσσόθεν ἰσοπαλὲς πάντῃ· τὸ γὰρ οὔτε τι μεῖζον
> οὔτε τι βαιότερον πελέναι χρεών ἐστι τῇ ἢ τῇ. [45]
> οὔτε γὰρ οὐκ ἐὸν ἔστι, τό κεν παύοι μιν ἱκνεῖσθαι
> εἰς ὁμόν, οὔτ᾿ ἐὸν ἔστιν ὅπως εἴη κεν ἐόντος
> τῇ μᾶλλον τῇ δ᾿ ἧσσον, ἐπεὶ πᾶν ἐστιν ἄσυλον·
> οἷ γὰρ πάντοθεν ἶσον, ὁμῶς ἐν πείρασι κύρει.
> ἐν τῷ σοι παύω πιστὸν λόγον ἠδὲ νόημα [50]
> ἀμφὶς ἀληθείης· δόξας δ᾿ ἀπὸ τοῦδε βροτείας
> μάνθανε κόσμον ἐμῶν ἐπέων ἀπατηλὸν ἀκούων.
> μορφὰς γὰρ κατέθεντο δύο γνώμας ὀνομάζειν,
> τῶν μίαν οὐ χρεών ἐστιν, ἐν ᾧ πεπλανημένοι εἰσίν,
> ἀντία δ᾿ ἐκρίναντο δέμας καὶ σήματ᾿ ἔθεντο [55]
> χωρὶς ἀπ᾿ ἀλλήλων, τῇ μὲν φλογὸς αἰθέριον πῦρ,
> ἤπιον ὄν, μέγ᾿ ἐλαφρόν, ἑωυτῷ πάντοσε τωὐτόν,
> τῷ δ᾿ ἑτέρῳ μὴ τωὐτόν· ἀτὰρ κἀκεῖνο κατ᾿ αὐτό
> τἀντία, νύκτ᾿ ἀδαῆ, πυκινὸν δέμας ἐμβριθές τε.
> τόν σοι ἐγὼ διάκοσμον ἐοικότα πάντα φατίζω, [60]
> ὡς οὐ μή ποτέ τίς σε βροτῶν γνώμῃ παρελάσσῃ.

## fr. 9 [10DK]

> εἴσῃ δ᾿ αἰθερίαν τε φύσιν τά τ᾿ ἐν αἰθέρι πάντα
> σήματα καὶ καθαρᾶς εὐαγέος ἠελίοιο
> λαμπάδος ἔργ᾿ ἀίδηλα, καὶ ὁππόθεν ἐξεγένοντο,
> ἔργα τε κύκλωπος πεύσῃ περίφοιτα σελήνης
> καὶ φύσιν, εἰδήσεις δὲ καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχοντα, [5]
> ἔνθεν ἔφυ τε καὶ ὥς μιν ἄγουσ᾿ ἐπέδησεν Ἀνάγκη
> πείρατ᾿ ἔχειν ἄστρων

## fr. 10 [11DK]

> πῶς γαῖα καὶ ἥλιος ἠδὲ σελήνη
> αἰθήρ τε ξυνὸς γάλα τ᾿ οὐράνιον καὶ Ὄλυμπος
> ἔσχατος ἠδ᾿ ἄστρων θερμὸν μένος ὡρμήθησαν
> γίγνεσθαι

## fr. 11 [9DK]

> αὐτὰρ ἐπειδὴ πάντα φάος καὶ νὺξ ὀνόμασται
> καὶ τὰ κατὰ σφετέρας δυνάμεις ἐπὶ τοῖσί τε καὶ τοῖς,
> πᾶν πλέον ἐστὶν ὁμοῦ φάεος καὶ νυκτὸς ἀφάντου
> ἴσων ἀμφοτέρων, ἐπεὶ οὐδετέρῳ μέτα μηδέν.

## fr. 12 [12DK]

> αἱ γὰρ στεινότεραι πλῆνται πυρὸς ἀκρήτοιο,
> αἱ δ᾿ ἐπὶ ταῖς νυκτός, μετὰ δὲ φλογὸς ἵεται αἶσα·
> ἐν δὲ μέσῳ τούτων δαίμων ἣ πάντα κυβερνᾷ·
> πάντων γὰρ στυγεροῖο τόκου καὶ μίξιος ἄρχει
> πέμπουσ᾿ ἄρσενι θῆλυ μιγῆν τό τ᾿ ἐναντίον αὖτις [5]
> ἄρσεν θηλυτέρῳ

## fr. 13 [13DK]

> πρώτιστον μὲν Ἔρωτα θεῶν μητίσατο πάντων

## fr. 14 [14DK]

> νυκτιφαὲς περὶ γαῖαν ἀλώμενον ἀλλότριον φῶς

## fr. 15 [15DK]

> αἰεὶ παπταίνουσα πρὸς αὐγὰς ἠελίοιο

## fr. 16 [21DK]

> ψευδοφανῆ

## fr. 17 [15aDK]

> ὑδατόριζον

## fr. 18 [20DK]

> αὐτὰρ ὑπ᾿ αὐτήν ἐστιν ἀταρπιτὸς ὀκρυόεσσα,
> κοίλη, πηλώδης· ἡ δ᾿ ἡγήσασθαι ἀρίστη
> ἄλσος ἐς ἱμερόεν πολυτιμήτου Ἀφροδίτης.

## fr. 19 [17DK]

> δεξιτεροῖσιν μὲν κούρους, λαιοῖσι δὲ κούρας

## fr. 20 [18DK]

> femina virque simul Veneris cum germina miscent,
> venis informans diverso ex sanguine virtus
> temperiem servans bene condita corpora fingit.
> nam si virtutes permixto semine pugnent
> nec faciant unam permixto in corpore, Dirae [5]
> nascentem gemino vexabunt semine sexum.
^lat

## fr. 21 [16DK]

> ὡς γὰρ ἑκάστοτ᾿ ἔχει κρᾶσιν μελέων πολυπλάγκτων,
> τὼς νόος ἀνθρώποισι παρέστηκεν· τὸ γὰρ αὐτό
> ἔστιν ὅπερ φρονέει μελέων φύσις ἀνθρώποισιν
> καὶ πᾶσιν καὶ παντί· τὸ γὰρ πλέον ἐστὶ νόημα.

## fr. 22 [19DK]

> οὕτω τοι κατὰ δόξαν ἔφυ τάδε καί νυν ἔασι
> καὶ μετέπειτ᾿ ἀπὸ τοῦδε τελευτήσουσι τραφέντα·
> τοῖς δ᾿ ὄνομ᾿ ἄνθρωποι κατέθεντ᾿ ἐπίσημον ἑκάστῳ.