---
id: lisis-testemunhos-grc-diels-1922
type: primary_text
title: Testimonia
subtitle: 'Lísis de Tarento, com Arquipo e Ópsimo, nos testemunhos antigos: o capítulo 34 de Diels'
author: Lísis
editor: Hermann Diels
base_edition: 'Die Fragmente der Vorsokratiker, 4ª ed., vol. 1, ed. Hermann Diels (Berlim: Weidmann, 1922)'
year_original: séc. V–IV a.C.
publication_year: 1922
language: grc
tags:
- pre-socratics
- pythagoreanism
- archippus
- opsimus
- testimonia
- ancient-philosophy
- century-5-bce
status: draft
project: pedra_angular
related:
- lisis-carta-a-hiparco-grc-hercher-1873
scope: 'O capítulo 34 de Diels inteiro (Arquipo, Lísis, Ópsimo), citado pelo número dele: 1 = [1]'
urn_work: urn:cts:pedraAngular:pa0042.pa001
urn: urn:cts:pedraAngular:pa0042.pa001.pa-grc1
source: https://archive.org/details/diefragmentederv01diel_0
license: public-domain
pa_exclusive: true
physical_source: 'Die Fragmente der Vorsokratiker, 4ª ed., vol. 1 (Berlim: Weidmann, 1922): digitalização do Internet Archive diefragmentederv01diel_0 (.jp2, 492 folhas); fac-símile pp. 373–374'
ocr_engine: Tesseract 5.5.3 (grc+deu)
processing: 'OCR: Tesseract 5.5.3 (grc+deu, psm 3, página sem as margens), 2026-10-19. Correção página a página contra o fac-símile, no Corretor (trocas.tsv): Claude Opus 5.5, 2026-10-19/20. Montagem (OFICINA/diels1922/montagem/montar.py): Claude Opus 5.5, 2026-10-20. Preparado por Διαφορεύς. A marca de página é a do fac-símile (vol. 1): o fólio impresso é N − 52, aqui pp. 321–322. Os erros do impresso ficam como impressos, com nota [^nIA]. O negrito marca as palavras do filósofo (o espaçamento de Diels). O aparato crítico, o cabeçalho corrente e a numeração das linhas não foram transcritos. Número entre colchetes do impresso que não é endereço (data, número de outra edição) vai escapado, \[582], para o leitor não o tomar por marcador.'
---

<!-- pa:pagina 373 -->

## 34. ARCHIPPOS. LYSIS. OPSIMOS.

[1] Iambl. V. P. 250 [s. S. 33, 24] τῶν δὲ δύο τῶν περισωθέντων ἀμφοτέρων Ταραντίνων ὄντων ὁ μὲν Ἄρχιππος ἀνεχώρησεν εἰς Τάραντα, ὁ δὲ Λῦσις μισήσας τὴν ὀλιγωρίαν ἀπῆρεν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐν Ἀχαΐαι διέτριβε τῆι Πελοποννησιακῆι, ἔπειτα εἰς Θήβας μετωικίσατο σπουδῆς τινος γενομένης, οὗπερ ἐγένετο Ἐπαμεινώνδας ἀκροατὴς καὶ πατέρα τὸν Λῦσιν ἐκάλεσεν. ὧδε καὶ τὸν βίον κατέστρεψεν. Vgl. Nep. Epam. 2. Diodor. X 11, 2.

Erfundene Anekdote aus dem Roman des Apollonios über Lysis Iambl. V. P. 185 vgl. 256. Flucht und Tod erzählt romanhaft Plut. de genio Socr. 13.

#### ZWEIFELHAFTE SCHRIFTEN.

[2] Porph. V. P. 57 οὔτε γὰρ αὐτοῦ Πυθαγόρου σύγγραμμα ἦν, οἵ τ’ ἐκφυγόντες Λῦσίς τε καὶ Ἄρχιππος καὶ ὅσοι ἀποδημοῦντες ἐτύγχανον ὀλίγα διέσωσαν ζώπυρα τῆς φιλοσοφίας ἀμυδρά τε καὶ δυσθήρατα.

[3] Diog. VIII 7 [s. oben S. 34, 34] τὸ δὲ φερόμενον ὡς Πυθαγόρου Λύσιδός ἐστι τοῦ Ταραντίνου Πυθαγορικοῦ φυγόντος εἰς Θήβας καὶ Ἐπαμεινώνδα καθηγησαμένου.

[4] Athenag. 5 p. 6, 15 Schwartz [nach 32 B 15, S. 316, 3] Λῦσις δὲ καὶ Ὄψιμος ὁ μὲν ἀριθμὸν ἄρρητον ὁρίζεται τὸν θεόν, ὁ δὲ τοῦ μεγίστου τῶν ἀριθμῶν τὴν παρὰ τὸν ἐγγυτάτω ὑπεροχήν· εἰ δὲ μέγιστος μὲν ἀριθμὸς ὁ δέκα κατὰ τοὺς Πυθαγορικοὺς ὁ τετρακτύς τε ὢν καὶ πάντας τοὺς ἀριθμητικοὺς καὶ τοὺς ἁρμονικοὺς περιέχων λόγους, τούτωι δὲ ἐγγὺς παράκειται ὁ ἐννέα, μονάς ἐστιν ὁ θεός, τοῦτ’ ἔστιν εἷς· ἑνὶ γὰρ ὑπερέχει ὁ μέγιστος τὸν ἐγγυτάτω ἐλαχίστωι 〈ὄντι〉 αὐτῶι.

[5] Iambl. V. P. 267 [45 A] Ῥηγῖνοι Ἀριστείδης ... Ὄψιμος.

<!-- pa:pagina 374 -->

Gefälschter Brief des Lysis an Hipparchos = Hippasos Diog. VIII 42. Iambl. V. P. 75. Spätere Version in Epistologr. (Pythag. ep. 3) S. 601 Hercher. Vgl. Clem. Str. V 58 [II 364, 24 St.]. S. oben S. 37, 26 Anm.
