---
id: ion-fragmentos-grc-diels-1922
type: primary_text
title: Fragmenta
subtitle: 'Os fragmentos de Íon de Quios: a seção B do capítulo 25 de Diels'
author: Íon de Quios
editor: Hermann Diels
base_edition: 'Die Fragmente der Vorsokratiker, 4ª ed., vol. 1, ed. Hermann Diels (Berlim: Weidmann, 1922)'
year_original: séc. V a.C.
publication_year: 1922
language: grc
tags:
- pre-socratics
- pythagoreanism
- fragments
- ancient-philosophy
- century-5-bce
status: draft
project: pedra_angular
related:
- ion-testemunhos-grc-diels-1922
scope: 'Os fragmentos (B) do capítulo 25 de Diels, citados pelo número dele: B 1 = [1]. Só o texto de Diels; a tradução alemã que o impresso traz ao lado vem numa leva própria'
urn_work: urn:cts:pedraAngular:pa0040.pa002
urn: urn:cts:pedraAngular:pa0040.pa002.pa-grc1
source: https://archive.org/details/diefragmentederv01diel_0
license: public-domain
pa_exclusive: true
physical_source: 'Die Fragmente der Vorsokratiker, 4ª ed., vol. 1 (Berlim: Weidmann, 1922): digitalização do Internet Archive diefragmentederv01diel_0 (.jp2, 492 folhas); fac-símile pp. 338–340'
ocr_engine: Tesseract 5.5.3 (grc+deu)
processing: 'OCR: Tesseract 5.5.3 (grc+deu, psm 3, página sem as margens), 2026-10-19. Correção página a página contra o fac-símile, no Corretor (trocas.tsv): Claude Opus 5.5, 2026-10-19/20. Montagem (OFICINA/diels1922/montagem/montar.py): Claude Opus 5.5, 2026-10-20. Preparado por Διαφορεύς. A marca de página é a do fac-símile (vol. 1): o fólio impresso é N − 52, aqui pp. 286–288. Os erros do impresso ficam como impressos, com nota [^nIA]. O negrito marca as palavras do filósofo (o espaçamento de Diels). O aparato crítico, o cabeçalho corrente e a numeração das linhas não foram transcritos. Número entre colchetes do impresso que não é endereço (data, número de outra edição) vai escapado, \[582], para o leitor não o tomar por marcador.'
---

<!-- pa:pagina 338 -->

## 25. ION VON CHIOS.

### B. FRAGMENTE.

Von den Prosaschriften Χίου κτίσις [62—64 bei E. S. Koepke *de Ionis Chii vita et fragm.* Berol 1836], Ἐπιδημίαι [65—76, dazu Plut. de prof. in virt. 8 p. 79 B und E und Ioann. Alexandr. *Articella* (Venet. 1493) f. 105] enthält keine etwas Philosophisches außer dem Triagmos.

#### ΙΩΝΟΣ ΤΡΙΑΓΜΟΣ.

Vgl. Arist. de caelo A 1. 268a 10 (s. 45 B 17).

[1] [77 Koepke] Harpocr. unter Ἴων [nach A 1] ἀναγράφουσι δὲ ἐν αὐτῶι τάδε· **ἀρχὴ δέ μοι τοῦ λόγου· πάντα τρία καὶ οὐδὲν πλέον ἢ ἔλασσον τούτων τῶν τριῶν· ἑνὸς ἑκάστου ἀρετὴ τριάς· σύνεσις καὶ κράτος καὶ τύχη.** Vorher stand wohl Ἴων Χῖος τάδε λέγει.

<!-- pa:pagina 339 -->

[2] \[78] Diog. VIII 8 Ἴων δὲ ὁ Χῖος ἐν τοῖς **Τριαγμοῖς** φησιν αὐτὸν [Pythagoras] ἔνια ποιήσαντα ἀνενεγκεῖν εἰς Ὀρφέα. Clem. Str. I 131 (222, 6 St.) Ἴων δὲ ὁ Χῖος ἐν τοῖς Τριαγμοῖς καὶ Πυθαγόραν εἰς Ὀρφέα ἀνενεγκεῖν τινα ἱστορεῖ. Ἐπιγένης δὲ κτλ. [s. S. 35, 9]. Mißverstanden Harpocr. A 1 und Suid. u. Ὀρφεύς: ἔγραψε τριασμούς [so], λέγονται δὲ εἶναι Ἴωνος τοῦ τραγικοῦ· ἐν δὲ τούτοις τὰ ἱεροστολικὰ καλούμενα.

Unbestimmt aus welcher Prosaschrift:

[3] \[79] Plut. de fort. Rom. 1 p. 316 D Ἴων μὲν οὖν ὁ ποιητὴς **ἐν τοῖς δίχα μέτρου καὶ καταλογάδην αὐτῶι γεγραμμένοις** φησὶν ἀνομοιότατον πρᾶγμα τῆι σοφίαι τὴν τύχην οὖσαν ὁμοιοτάτων πραγμάτων γίγνεσθαι δημιουργόν. Vgl. Quaest. conv. VIII 1, 1 ἔφη γὰρ οὐ φαύλως εἰπεῖν Ἴωνα περὶ τῆς τύχης ὅτι **πολλὰ τῆς σοφίας διαφέρουσα πλεῖστα αὐτῆι ὅμοια ποιεῖ.**

Von der Poesie Ions enthalten die Dramen [Nauck FT2 732 ff., *Trag. dict. ind.* S. XXV] nichts Philosophisches. Von der Lyrik [PLG4 251 ff. Bergk] gehören hierher folgende

#### ZWEIFELHAFTE FRAGMENTE.

[4] [4 B.] Diog. I 119 ff. φησὶ δὲ Δοῦρις ἐν τῶι δευτέρωι τῶν Ὥρων [näml. Σαμίων fr. 51 FHG II 481] ἐπιγεγράφθαι αὐτῶι [Pherekydes] τὸ ἐπίγραμμα τόδε [daraus Anth. P. VII 93. Preger I. G. M. 251]·

```verso
(120) τῆς σοφίης πάσης ἐν ἐμοὶ τέλος· ἢν δέ τι πλεῖον,
Πυθαγόρηι τὠμῶι λέγε [?] ταῦθ’, ὅτι πρῶτος ἁπάντων
ἔστιν ἀν’ Ἑλλάδα γῆν· οὐ ψεύδομαι ὧδ’ ἀγορεύων.
```

Ἴων δ’ ὁ Χῖός φησι περὶ αὐτοῦ·

**ὣς ὁ μὲν ἠνορέηι τε κεκασμένος ἠδὲ καὶ αἰδοῖ**  
**καὶ φθίμενος ψυχῆι τερπνὸν ἔχει βίοτον,**  
**εἴπερ Πυθαγόρης ἐτύμως ὁ σοφὸς περὶ πάντων**  
**ἀνθρώπων γνώμας ἤιδεε κἀξέμαθεν.**

Über Duris’ Glaubwürdigkeit s. unten c. 43 Simos.

<!-- pa:pagina 340 -->

[5] Cleonid. is. harm. 12 [Mus. scr. ed. Jan p. 202, 9] ἐπὶ μὲν οὖν τοῦ φθόγγου χρῶνται τῶι ὀνόματι [näml. τόνος] οἱ λέγοντες ἑπτάτονον τὴν φόρμιγγα καθάπερ Τέρπανδρος καὶ Ἴων. ὁ μὲν γάρ φησιν· ‘ἡμεῖς τοι ... ὕμνους’ [fr. 5 Bergk] ὁ δέ·

**ἑνδεκάχορδε λύρα, δεκαβάμονα τάξιν ἔχοισα**  
**εἰς συμφωνούσας ἁρμονίας τριόδους,**  
**πρὶν μέν σ’ ἑπτάτονον ψάλλον διὰ τέσσαρα πάντες**  
**Ἕλληνες σπανίαν μοῦσαν ἀειράμενοι ...**