---
id: "empedocles-fragmentos-grc-palavro-2025"
type: "primary_text"
title: "Ἐμπεδοκλῆς: Ἀποσπάσματα"
subtitle: "Fragmentos de Empédocles de Acragas — texto grego da edição de Bruno Palavro"
author: "Empédocles"
editor: "Bruno Palavro"
base_edition: "Palavro, Épica Sapiencial (tese, UFRGS), Porto Alegre, 2025"
year_original: "c. 484–423 a.C."
publication_year: 2025
language: "grc"
language_also: "lat fr. 113 [94DK]; ara fr. 103 [ - DK]; hye fr. 48 [A49aDK], fr. 62 [43DK], fr. 68 [A66aDK]"
tags:
- "pre-socratics"
- "ancient-philosophy"
- "epic-poetry"
- "century-5-bce"
status: "draft"
project: "pedra_angular"
related:
- "empedocles-fragmentos-pt-palavro-2025"
- "empedocles-fragmentos-grc-pt-palavro-2025"
scope: "168 fragmentos, na ordem e numeração da edição de Palavro, com a correspondência Diels-Kranz entre colchetes"
urn_work: "urn:cts:pedraAngular:pa0028.pa001"
urn: "urn:cts:pedraAngular:pa0028.pa001.pa-grc1"
source: "PALAVRO, Bruno. Épica Sapiencial: compêndio para uma edição geral da poesia de Xenófanes, Parmênides e Empédocles. Tese (Doutorado em Letras) — Universidade Federal do Rio Grande do Sul, Porto Alegre, 2025."
license: "CC-BY-NC-4.0"
physical_source: "Tese_Palavro.pdf (PDF nascido digital, 282 p.), recebido do autor"
processing: "Extraído do PDF da tese (pp. 162–207 do PDF) verso a verso, pela diagramação de páginas espelhadas (grego à esquerda, português à direita), com Saneamento/palavro_extrair_tese.py e palavro_montar.py (2026-10-17); conferido com a versão .md de 2026-09-23. A numeração de versos da margem vira marcador [5]; a contagem contínua entre parênteses fica como na tese; os espaços que na tese marcam lacuna foram reduzidos a um. Transmitido noutra língua e assim dado na tese: fr. 48 [A49aDK] em armênio; fr. 62 [43DK] em grego e armênio; fr. 68 [A66aDK] em armênio; fr. 103 [ - DK] em árabe; fr. 113 [94DK] em latim. Licença CC-BY-NC-4.0 escolhida pelo autor, por escrito, em e-mail a Διαφορεύς de 2026-10-17. Preparado por Διαφορεύς, Claude Opus 5.5."
---

# Ἐμπεδοκλῆς: Ἀποσπάσματα

## fr. 1 [112DK]

> ὦ φίλοι, οἳ μέγα ἄστυ κάτα ξανθοῦ Ἀκράγαντος
> ναίετ’ ἄν’ ἄκρα πόλεος, ἀγαθών μελεδήμονες ἔργων,
> <ξείνων αἰδοῖοι λιμένες κακότητος ἄπειροι,>
> χαίρετ’· ἐγώ δ’ ὑμῖν θεὸς ἄμβροτος, οὐκέτι θνητός
> πωλεῦμαι μετὰ πᾶσι τετιμένος, ὥσπερ ἔοικα, [5]
> ταινίαις τε περίστεπτος στέφεσίν τε θαλείοις·
> πᾶσι δ’ ἅμ’ εὖτ’ ἂν ἵκωμαι ἐς ἄστεα τηλεθάοντα,
> ἀνδράσιν ἠδὲ γυναιξὶ σεβίζομαι· οἱ δ’ ἅμ’ ἕπονται
> μυρίοι ἐξερέοντες ὅπῃ πρὸς κέρδος ἀταρπός,
> οἱ μὲν μαντοσυνέων κεχρημένοι, οἱ δ’ ἐπὶ νούσων [10]
> παντοίων ἐπύθοντο κλύειν εὐηκέα βάξιν,
> δηρὸν δὴ χαλεπῇσι πεπαρμένοι <ἀμφ’ ὀδύνῃσιν>.

## fr. 2 [113DK]

> ἀλλὰ τί τοῖσδ’ ἐπίκειμ’ ὡσεὶ μέγα χρῆμά τι πράσσων,
> εἰ θνητῶν περίειμι πολυφθερέων ἀνθρώπων;

## fr. 3 [114DK]

> ὦ φίλοι, οἶδα μὲν οὕνεκ’ ἀληθείη πάρα μύθοις,
> οὓς ἐγὼ ἐξερέω· μάλα δ’ ἀργαλέη γε τέτυκται
> ἀνδράσι καὶ δύσζηλος ἐπὶ φρένα πίστιος ὁρμή.

## fr. 4 [2DK]

> στεινωποὶ μὲν γὰρ παλάμαι κατὰ γυῖα κέχυνται,
> πολλὰ δὲ δείλ’ ἔμπαια, τά τ’ ἀμβλύνουσι μέριμνας.
> παῦρον δ’ ἐν ζωῇσι βίου μέρος ἀθρήσαντες
> ὠκύμοροι καπνοῖο δίκην ἀρθέντες ἀπέπταν,
> αὐτὸ μόνον πεισθέντες ὅτῳ προσέκυρσεν ἕκαστος, [5]
> πάντοσ’ ἐλαυνόμενοι, τὸ δ’ ὅλον <πᾶς> εὔχεται εὑρεῖν·
> οὕτως οὔτ’ ἐπιδερκτὰ τάδ’ ἀνδράσιν οὔτ’ ἐπακουστά
> οὔτε νόῳ περιληπτά. σὺ <δ’> οὖν, ἐπεὶ ὧδ’ ἐλιάσθης,
> πεύσεαι· οὐ πλεῖόν γε βροτείη μῆτις ὄρωρεν.

## fr. 5 [3DK]

> ἀλλὰ θεοὶ τῶν μὲν μανίην ἀποτρέψατε γλώσσης,
> ἐκ δ’ ὁσίων στομάτων καθαρὴν ὀχετεύσατε πηγήν·
> καὶ σέ, πολυμνήστη λευκώλενε παρθένε μοῦσα,
> ἄντομαι, ὧν θέμις ἐστὶν ἐφημερίοισιν ἀκούειν,
> πέμπε παρ’ Εὐσεβίης ἐλάουσ’ εὐήνιον ἅρμα. [5]

## fr. 6 [1DK]

> Παυσανίη, σὺ δὲ κλῦθι, δαΐφρονος Ἀγχίτεω υἱέ

## fr. 7 [3DK]

> μηδέ σέ γ’ εὐδόξοιο βιήσεται ἄνθεα τιμῆς
> πρὸς θνητῶν ἀνελέσθαι, ἐφ’ ᾧ θ’ ὁσίης πλέον εἰπεῖν
> θάρσεϊ, καὶ τότε δὴ σοφίης ἐπ’ ἄκροισι θοάζειν.
> ἀλλ’ ἄγ’ ἄθρει πάσῃ παλάμῃ πῇ δῆλον ἕκαστον,
> μήτε τιν’ ὄψιν ἔχων πιστὴν πλέον ἢ κατ’ ἀκουήν [5]
> ἢ ἀκοὴν ἐρίδουπον ὑπὲρ τρανώματα γλώσσης,
> μήτε τι τῶν ἄλλων, ὁπόσῃ πόρος ἐστὶ νοῆσαι,
> γυίων πίστιν ἔρυκε, νόει δ’ ᾗ δῆλον ἕκαστον.

## fr. 8 [111DK]

> φάρμακα δ’ ὅσσα γεγᾶσι κακῶν καὶ γήραος ἄλκαρ
> πεύσῃ, ἐπεὶ μούνῳ σοι ἐγὼ κρανέω τάδε πάντα.
> παύσεις δ’ ἀκαμάτων ἀνέμων μένος οἵ τ’ ἐπὶ γαῖαν
> ὀρνύμενοι πνοιαῖσι καταφθινύθουσιν ἀρούρας·
> καὶ πάλιν, ἢν κ’ ἐθέλῃσθα, παλίντιτα πνεύματ’ ἐπάξεις· [5]
> θήσεις δ’ ἐξ ὄμβροιο κελαινοῦ καίριον αὐχμόν
> ἀνθρώποις, θήσεις δὲ καὶ ἐξ αὐχμοῖο θερείου
> ῥεύματα δενδρεόθρεπτα, τά τ’ αἰθέρι ναιετάουσι,
> ἄξεις δ’ ἐξ Ἀίδαο καταφθιμένου μένος ἀνδρός.

## fr. 9 [5DK]

> στεγάσαι φρενὸς ἔλλοπος εἴσω

## fr. 10 [4DK]

> ἀλλὰ κακοῖς μὲν κάρτα πέλει κρατέουσιν ἀπιστεῖν.
> ὡς δὲ παρ’ ἡμετέρης κέλεται πιστώματα μούσης
> γνῶθι διατμηθέντος ἐνὶ σπλάγχνοισι λόγοιο

## fr. 11 [131DK]

> εἰ γὰρ ἐφημερίων ἕνεκέν τινος, ἄμβροτε μοῦσα,
> ἡμετέρας μελέτας <ἅδε τοι> διὰ φροντίδος ἐλθεῖν,
> εὐχομένῳ νῦν αὖτε παρίστασο, Καλλιόπεια,
> ἀμφὶ θεῶν μακάρων ἀγαθὸν λόγον ἐμφαίνοντι.

## fr. 12 [6DK]

> τέσσαρα γὰρ πάντων ῥιζώματα πρῶτον ἄκουε·
> Ζεὺς ἀργὴς Ἥρη τε φερέσβιος ἠδ’ Ἀϊδωνεύς,
> Νῆστις θ’ ἣ δακρύοις τέγγει κρούνωμα βρότειον

## fr. 13 [7DK]

> ἀγέννητα

## fr. 14 [12DK]

> ἐκ γὰρ τοῦ μὴ ἐόντος ἀμήχανόν ἐστι γενέσθαι,
> καί τ’ ἐὸν ἐξαπολέσθαι ἀνήνυστον καὶ ἄπυστον·
> αἰεὶ γὰρ τῇ γ’ ἔσται, ὅπῃ κέ τις αἰὲν ἐρείδῃ

## fr. 15 [8DK]

> ἄλλο δέ τοι ἐρέω· φύσις οὐδενός ἐστιν ἁπάντων
> θνητῶν, οὐδέ τις οὐλομένου θανάτοιο τελευτή,
> ἀλλὰ μόνον μίξις τε διάλλαξίς τε μιγέντων
> ἐστί, φύσις δ’ ἐπὶ τοῖς ὀνομάζεται ἀνθρώποισιν

## fr. 16 [10DK]

> <καὶ> θάνατος ἀλοίτης

## fr. 17 [9DK]

> οἱ δ’ ὅτε μὲν κατὰ φῶτα μιγέντ’ εἰς αἰθέρ’ ἵ<κωνται>
> ἢ κατὰ θηρῶν ἀγροτέρων γένος ἢ κατὰ θάμνων
> ἠὲ κατ’ οἰωνῶν, τότε μὲν τό<δε φασὶ> γενέσθαι,
> εὖτε δ’ ἀποκρινθῶσι, τόδ’ αὖ δυσδαίμονα πότμον·
> οὐ θέμις ᾗ καλέουσι, νόμῳ δ’ ἐπίφημι καὶ αὐτός [5]

## fr. 18 [11DK]

> νήπιοι· οὐ γάρ σφιν δολιχόφρονές εἰσι μέριμναι,
> οἳ δὴ γίγνεσθαι πάρος οὐκ ἐὸν ἐλπίζουσιν
> ἤ τι καταθνῄσκειν τε καὶ ἐξόλλυσθαι ἁπάντῃ

## fr. 19 [15DK]

> οὐκ ἂν ἀνὴρ τοιαῦτα σοφὸς φρεσὶ μαντεύσαιτο,
> ὡς ὄφρα μέν τε βιῶσι, τὸ δὴ βίοτον καλέουσι,
> τόφρα μὲν οὖν εἰσιν, καί σφιν πάρα δειλὰ καὶ ἐσθλά,
> πρὶν δὲ πάγεν τε βροτοὶ καὶ <ἐπεὶ> λύθεν, οὐδὲν ἄρ’ εἰσιν

## fr. 20 [16DK]

> ἔ<στ>ι γὰρ ὡς πάρος ἦν <τε> καὶ ἔσσεται, οὐδέ ποτ’ οἴω
> τούτων ἀμφοτέρων κενεώσεται ἄσπετος αἰών

## fr. 21 [14DK]

> τοῦ παντὸς δ’ οὐδὲν κενεόν· πόθεν οὖν τί κ’ ἐπέλθοι;

## fr. 22 [17DK]

> δίπλ’ ἐρέω· τοτὲ μὲν γὰρ ἓν ηὐξήθη μόνον εἶναι
> ἐκ πλεόνων, τοτὲ δ’ αὖ διέφυ πλέον’ ἐξ ἑνὸς εἶναι.
> δοιὴ δὲ θνητῶν γένεσις, δοιὴ δ’ ἀπόλειψις· (235)
> τὴν μὲν γὰρ πάντων σύνοδος τίκτει τ’ ὀλέκει τε,
> ἡ δὲ πάλιν διαφυομένων θρεφθεῖσα διέπτη. [5]
> καὶ ταῦτ’ ἀλλάσσοντα διαμπερὲς οὐδαμὰ λήγει,
> ἄλλοτε μὲν Φιλότητι συνερχόμεν’ εἰς ἓν ἅπαντα,
> ἄλλοτε δ’ αὖ δίχ’ ἕκαστα φορεύμενα Νείκεος ἔχθει. (240)
> <οὕτως ᾗ μὲν ἓν ἐκ πλεόνων μεμάθηκε φύεσθαι> (240a)
> ἠδὲ πάλιν διαφύντος ἑνὸς πλέον’ ἐκτελέθουσι, [10]
> τῇ μὲν γίγνονταί τε καὶ οὔ σφισιν ἔμπεδος αἰών·
> ᾗ δὲ διαλλάσσοντα διαμπερὲς οὐδαμὰ λήγει,
> ταύτῃ δ’ αἰὲν ἔασιν ἀκίνητοι κατὰ κύκλον.
> ἀλλ’ ἄγε μύθων κλῦθι, μάθη γάρ τοι φρένας αὔξει· (245)
> ὡς γὰρ καὶ πρὶν ἔειπα πιφαύσκων πείρατα μύθων, [15]
> δίπλ’ ἐρέω· τοτὲ μὲν γὰρ ἓν ηὐξήθη μόνον εἶναι
> ἐκ πλεόνων, τοτὲ δ’ αὖ διέφυ πλέον’ ἐξ ἑνὸς εἶναι,
> πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ γαῖα καὶ ἠέρος ἄπλετον ὕψος·
> Νεῖκός τ’ οὐλόμενον δίχα τῶν ἀτάλαντον ἁπάντῃ, (250)
> καὶ Φιλότης ἐν τοῖσιν, ἴση μῆκός τε πλάτος τε· [20]
> τὴν σὺ νόῳ δέρκευ, μηδ’ ὄμμασιν ἧσο τεθηπώς·
> ἥτις καὶ θνητοῖσι νομίζεται ἔμφυτος ἄρθροις,
> τῇ τε φίλα φρονέουσι καὶ ἄρθμια ἔργα τελοῦσι,
> Γηθοσύνην καλέοντες ἐπώνυμον ἠδ’ Ἀφροδίτην· (255)
> τὴν οὔ τις μετὰ τοῖσιν ἑλισσομένην δεδάηκε [25]
> θνητὸς ἀνήρ· σὺ δ’ ἄκουε λόγου στόλον οὐκ ἀπατηλόν.
> ταῦτα γὰρ ἶσά τε πάντα καὶ ἥλικα γένναν ἔασι,
> τιμῆς δ’ ἄλλης ἄλλο μέδει, πάρα δ’ ἦθος ἑκάστῳ,
> ἐν δὲ μέρει κρατέουσι περιπλομένοιο χρόνοιο. (260)
> καὶ πρὸς τοῖς οὐδ’ ἄρ τι ἐπιγίγνεται οὐδ’ ἀπολήγει· [30]
> εἴ τε γὰρ ἐφθείροντο διαμπερές, οὐκ ἂν ἔτ’ ἦσαν.
> τοῦτο δ’ ἐπαυξήσειε τὸ πᾶν τί κε, καὶ πόθεν ἐλθόν;
> πῇ δέ κε κἀξαπόλοιτο, ἐπεὶ τῶνδ’ οὐδὲν ἐρῆμον;
> ἀλλ’ αὔτ’ ἔστιν ταῦτα, δι’ ἀλλήλων δὲ θέοντα (265)
> γίγνεται ἄλλοτε ἄλλα καὶ ἠνεκὲς αἰὲν ὁμοῖα. [35]
> συνερχό]μεθ’ εἰς ἕνα κόσμον,
> διέφυ πλέ]ον’ ἐξ ἑνὸς εἶναι,
> ἐξ ὧν πάνθ’ ὅσα τ’ ἦν ὅσα τ’ ἔσθ’ ὅσα τ’ ἔσσετ’ ὀπίσσω,
> δένδρεά τ’ ἐβλάστησε καὶ ἀνέρες ἠδε γυναῖκες (270)
> θῆρές τ’ οἰωνοί τε καὶ ὑδατοθρέμμονες ἰχθῦς [40]
> καί τε θεοὶ δολιχαίωνες τιμῇσι φέριστοι.
> ἐ]ν τῇ δ’ ἀίσσοντα [διαμπ]ερὲς οὐδ[αμὰ λήγει
> π]υκνῇσιν δίνῃσ[ιν ]τ
> ν]ωλεμές, οὐδέ πο[τ’ (275)
> πολλ]οὶ δ’ αἰῶνες πρότερ[οι [45]
> πρὶν] τούτων μεταβῆνα[ι
> πά]ντῃ δ’ ἀίσσον[τ]α διαμ[περὲς οὐδαμὰ λήγει·
> οὔ]τε γὰρ ἠέλιος τ ν
> ὁρ]μῆ<ι> τῇδε γέμου[σά (280)
> οὔ]τε τι τῶν ἄλλων [50]
> ἀλ]λὰ μεταλλάσσον[τ’ ἀίσσ]ει κύκλῳ [ἅπαντα.
> δὴ τό]τε μὲν γὰρ γαῖ’ [ἀβ]άτη θέει ἠελ[ίου τε
> τόσην δὴ κα[ί νυν] ἐπ’ ἀνδράσι τ[εκμήρασθαι·
> ὣς δ’ α]ὔτως τάδ[ε π]άντα δι’ αλλήλων [προθέουσιν, (285)
> κἄλλο]υς τ’ ἄλλ’ [ἔσχη]κε τόπους πλαγ[χθέντα [55]
> οὐ δή πω] μεσάτους τ[ι ἐσε]ρχόμεθ’ ἓν μ[όνον εἶναι.
> ἀλλ’ ὅτ]ε δὴ Νεῖκος [τ’ ἀνυ]περβατὰ βέν[θε’ ἵκηται
> δ[ίνη]ς, ἐν δὲ μέσ[ῃ] Φ[ιλ]ότης στροφά[λιγγι γένηται,
> ἐν [τῇ] δὴ τάδε πάντα συνέρχεται ἓν [μόνον εἶναι. (290)
> σπεῦ]δε δ’ ὅπως μὴ μοῦνον ἀν’ οὔατα [60]
> ἠδέ] μευ ἀμφὶς ἐόντα κλύων [ν]ημερτ[έα
> δεί]ξω σοι καὶ ἀν’ ὄσσ’ ἵνα μείζονι σώμ[ατι
> π]ρῶτον μὲν ξύνοδόν τε διάπτυξίν τ[ε γενέθλης,
> ὅσ[σ]α τε νῦν ἔτι λοιπὰ πέλει τούτοιο τ[όκοιο· (295)
> τοῦτο μὲν [ἂν] θηρῶν ὀριπλάγκτων ἄγ[ρια φῦλα, [65]
> τοῦτο δ’ ἀν’ ἀ[νθρώ]πων δίδυμον φύμα
> ῥιζοφόρων γέννημα καὶ ἀμπελοβάμ[ονα βότρυν.
> ἐκ τῶν ἀψευδῆ κόμισαι φρενὶ δείγματα μ[ύθων·
> ὄψει γὰρ ξύνοδόν τε διάπτυξίν τε γενέθλη[ς (300)
> δι]άκτορα μη[τιόωσας. [70]

## fr. 23 [20DK]

> τοῦτο μὲν ἀμ’ βροτέων μελέων ἀριδείκετον ὄγκον·
> ἄλλοτε μὲν Φιλότητι συνερχόμεθ’ εἰς ἓν ἅπαντα
> γυῖα, τὰ σῶμα λέλογχε, βίου θαλέθοντος ἐν ἀκμῇ·
> ἄλλοτε δ’ αὖτε κακῇσι διατμηθέντ’ ἐρίδεσσι (305)
> πλάζεται ἄνδιχ’ ἕκαστα περὶ ῥηγμῖνι βίοιο. [5]
> ὣς δ’ αὔτως θάμνοισι καὶ ἰχθύσιν ὑδρομελάθροις
> θηρσί τ’ ὀρειλεχέεσσιν ἰδὲ πτεροβάμοσι κύμβαις
> μι
> ἠ]χώ
> σι
> αι

## fr. 24 [ - DK]

> ἄν]δίχ’ ἀπ’ ἀλλήλω[ν] πεσέ[ει]ν καὶ π[ότ]μον ἐπισπεῖν
> πό]λλ’ ἀεκαζομέν[ο]ισιν ἀ[να]γκα[ίης ὕ]πο λυγρῆς
> ση]πο[μ]ένοις· Φιλίην δ’ ἐ[ρατ]ὴν [ἡμῖ]ν νυν ἔχουσιν
> Ἅρ]πυιαι θανάτοιο πάλοις [ἤδη παρέσ]ονται.
> οἴμοι ὅτ’ οὐ πρόσθεν με διώλεσε νηλεὲς ἦμαρ, [5] (335)
> πρὶν χηλαῖς σχέτλι’ ἔργα βορᾶς πέρι μητίσασθαι·
> νῦν δ]ὲ μάτη[ν τού]τῳ γε νότ[ῳ κατέδ]ευσα παρειάς·
> ἐξικ]νούμε[θα γὰ]ρ πολυβενθ[έα δῖνον], ὀίω,
> μυρία τ’ οὐκ] ἐθέλουσι παρέσσε[ται ἄλγ]εα θυμῷ
> ἡ]μεῖς δὲ λόγων ἐπιβ[ήσομ]εθ’ αὖθις [10] (340)
> ὁππότ]ε δὴ συνετύγχανε φ[λογ]μὸς ἀτειρής
> ἀλλήλο]ις ἀνάγων π[ο]λυπήμ[ον]α κρῆσιν,
> δὴ τότε καὶ τὰ ζῷ]α φυτάλμια τεκνώθ[η]σαν
> ν]ῦν ἔτι λείψανα δέρκεται Ἠώς.
> ὁππότ[ε δ’ αἰθέρι συμμιχθ]εὶς τόπον ἐσχάτιο[ν β]ῇ, [15] (345)
> δὴ τό[τε κλαγ]γῇ καὶ ἀυτῇ
> θεσπε[σίῃ κευθ]μῶνα λαχόντα
> χόρ[τους τ’ α]ὖτε περὶ χθών.
> ὡς δ’ [ὁπόταν
> χαλ[κεὺς [20] (350)
> αἱ δὲ
> τη

## fr. 25 [76DK]

> τοῦτο μὲν ἐν κόγχαισι θαλασσονόμοις βαρυνώτοις,
> ἠδ’ ἐν πε]τραίοισι κα[λύμμασι (355)
> ἔνθ’ ὄψει χθόνα χρωτὸς ὑπέρτατα ναιετάουσαν·
> θώρηξ δ’ αὖ]τε κραταιν[ώ]των ἁ[λίων παγούρων,
> ναὶ μὴν κηρύκων τε λιθορρίνων χελύων τε [5]
> ὄστρακα κα]ὶ μελίαι κεραῶν ἐλά[φων ὀριπλάγκτων.
> ἀλλ’ οὐκ ἂν τελέσαιμ]ι λέγων σύμ[παντα γένεθλα. (360)
> ὡ]ς δ’ ὁπό[ταν
> ἐ]ξ ὧν δη
> ἠ]δ’ αὐτη [10]
> μεν

## fr. 26 [71DK]

> εἰ δέ τί σοι περὶ τῶνδε λιπόξυλος ἔπλετο πίστις,
> πῶς ὕδατος γαίης τε καὶ αἰθέρος ἠελίου τε
> κιρναμένων εἴδη τε γενοίατο χροῖά τε θνητῶν
> τόσσ’ ὅσα νῦν γεγάασι συναρμοσθέντ’ Ἀφροδίτῃ

## fr. 27 [73DK]

> ὡς δὲ τότε χθόνα Κύπρις, ἐπεί τ’ ἐδίηνεν ἐν ὄμβρῳ,
> εἴδεα ποιπνύουσα θοῷ πυρὶ δῶκε κρατῦναι

## fr. 28 [75DK]

> τῶν δ’ ὅσ’ ἔσω μὲν πυκνά, τὰ δ’ ἔκτοθι μανὰ πέπηγε,
> Κύπριδος ἐν παλάμῃσι πλάδης τοιῆσδε τυχόντα

## fr. 29 [74DK]

> φῦλον ἄμουσον ἄγουσα πολυσπερέων καμασήνων

## fr. 30 [83DK]

> αὐτὰρ ἐχίνοις
> ὀξυβελεῖς χαῖται νώτοις ἐπιπεφρίκασι

## fr. 31 [82DK]

> ταὐτὰ τρίχες καὶ φύλλα καὶ οἰωνῶν πτερὰ πυκνά
> καὶ λεπίδες γίγνονται ἐπὶ στιβαροῖσι μέλεσσιν

## fr. 32 [24DK]

> κορυφὰς ἑτέρας ἑτέρῃσι προσάπτων
> μύθων μὴ τελέειν ἀτραπὸν μίαν

## fr. 33 [25DK]

> καὶ δὶς γάρ, ὃ δεῖ, καλόν ἐστιν ἐνισπεῖν

## fr. 34 [21DK]

> ἀλλ’ ἄγε, τόνδ’ ὀάρων προτέρων ἐπιμάρτυρα δέρκευ,
> εἴ τι καὶ προτέροισι λιπόξυλον ἔπλετο μορφῇ,
> ἠέλιον μὲν λαμπρὸν ὁρᾶν καὶ θερμὸν ἁπάντῃ,
> ἄμβροτα δ’ ὅσσ’ εἴδει τε καὶ ἀργέτι δεύεται ἀυγῇ,
> ὄμβρον δ’ ἐν πᾶσι δνοφόενά τε ῥιγαλέον τε· [5]
> ἐκ δ’ αἴης προρέουσι θελυμνά τε καὶ στερεωπά.
> ἐν δὲ κότῳ διάμορφα καὶ ἄνδιχα πάντα πέλονται,
> σὺν δ’ ἔβη ἐν Φιλότητι καὶ ἀλλήλοισι ποθεῖται.
> ἐκ τῶν πάνθ’ ὅσα τ’ ἦν ὅσα τ’ ἔστι καὶ ἔσται ὀπίσσω,
> δένδρεά τ’ ἐβλάστησε καὶ ἀνέρες ἠδὲ γυναῖκες, [10]
> θῆρές τ’ οἰωνοί τε καὶ ὑδατοθρέμμονες ἰχθῦς,
> καί τε θεοὶ δολιχαίωνες τιμῇσι φέριστοι.
> αὐτὰ γὰρ ἔστιν ταῦτα, δι’ ἀλλήλων δὲ θέοντα
> γίγνεται ἀλλοιωπά· τὰ γὰρ διὰ κρῆσις ἀμείβει.

## fr. 35 [23DK]

> ὡς δ’ ὁπόταν γραφέες ἀναθήματα ποικίλλωσιν,
> ἀνέρες ἀμφὶ τέχνης ὑπὸ μήτιος εὖ δεδαῶτε,
> οἵτ’ ἐπεὶ οὖν μάρψωσι πολύχροα φάρμακα χερσίν,
> ἁρμονίῃ μίξαντε τὰ μὲν πλέω, ἄλλα δ’ ἐλάσσω,
> ἐκ τῶν εἴδεα πᾶσιν ἀλίγκια πορσύνουσι, [5]
> δένδρεά τε κτίζοντε καὶ ἀνέρας ἠδὲ γυναῖκας,
> θῆράς τ’ οἰωνούς τε καὶ ὑδατοθρέμονας ἰχθῦς,
> καί τε θεοὺς δολιχαίωνας τιμῇσι φερίστους·
> οὕτω μή σ’ ἀπάτη φρένα καινύτω ἄλλοθεν εἶναι
> θνητῶν, ὅσσα γε δῆλα γεγᾶσιν ἀάσπετα, πηγήν, [10]
> ἀλλὰ τορῶς ταῦτ’ ἴσθι, θεοῦ πάρα μῦθον ἀκοῦσας.

## fr. 36 [26DK]

> ἐν δὲ μέρει κρατέουσι περιπλομένοιο κύκλοιο,
> καὶ φθίνει εἰς ἄλληλα καὶ αὔξεται ἐν μέρει αἴσης.
> αὐτὰ γὰρ ἔστιν ταῦτα, δι’ ἀλλήλων δὲ θέοντα
> γίγνοντ’ ἄνθρωποί τε καὶ ἄλλων ἔθνεα θηρῶν,
> ἄλλοτε μὲν Φιλότητι συνερχόμεν’ εἰς ἕνα κόσμον, [5]
> ἄλλοτε δ’ αὖ δίχ’ ἕκαστα φορούμενα Νείκεος ἔχθει,
> εἰσόκεν ἓν συμφύντα τὸ πᾶν ὑπένερθε γένηται.
> οὕτως ᾗ μὲν ἓν ἐκ πλεόνων μεμάθηκε φύεσθαι,
> ἠδὲ πάλιν διαφύντος ἑνὸς πλέον’ ἐκτελέθουσι,
> τᾖ μὲν γίγνονταί τε καὶ οὔ σφισιν ἔμπεδος αἰών· [10]
> ᾗ δὲ τάδ’ αλλάσσοντα διαμπερὲς οὐδαμὰ λήγει,
> ταύτῃ δ’ αἰὲν ἔασιν ἀκίνητοι κατὰ κύκλον.

## fr. 37 [22DK]

> ἄρθμια μὲν γὰρ ταῦτα ἑαυτῶν πάντα μέρεσσιν,
> ἠλέκτωρ τε χθών τε καὶ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα,
> ὅσσα †φιν† ἐν θνητοῖσιν ἀποπλαγχθέντα πέφυκεν.
> ὣς δ’ αὔτως ὅσα κρῆσιν ἐπαρκέα μᾶλλον ἔασιν
> ἀλλήλοις ἔστερκται ὁμοιωθέντ’ Ἀφροδίτῃ· [5]
> ἐχθρὰ πλεῖστον ἀπ’ ἀλλήλων διέχουσι μάλιστα
> γέννῃ τε κρήσει τε καὶ εἴδεσιν ἐκμάκτοισι,
> πάντῃ συγγίγνεσθαι ἀήθεα καὶ μάλα λυγρά
> νεικεογεννητῇσι ὅτι σφίσι γένναι ἐν ὀργῇ.

## fr. 38 [27DK]

> ἐνθ’ οὔτ’ ἠελίοιο διείδεται ἀγλαὸν εἶδος,
> οὐδὲ μὲν οὐδ’ αἴης λάσιον γένος οὐδὲ θάλασσα

## fr. 39 [36DK]

> τῶν δὲ συνερχομένων ἐξ ἔσχατον ἵστατο Νεῖκος

## fr. 40 [ad 29DK]

> Σφαῖρον ἔην

## fr. 41 [159DK]

> σωρευόμενον μέγεθος

## fr. 42 [27DK]

> ἔνθ’ οὔτ ἠελίοιο διείδεται ὠκέα γυῖα,
> <οὐδὲ μὲν οὐδ’ αἴης λάσιον δέμας οὐδὲ θάλασσα·>
> oὕτως ἁρμονίης πυκινῷ κρυφῷ ἐστήρικται
> Σφαῖρος κυκλοτερὴς μονίῃ περιγηθέι γαίων

## fr. 43 [13DK]

> οὐδέ τι τοῦ παντὸς κενεὸν πέλει οὐδὲ περισσόν

## fr. 44 [29&28DK]

> οὐ γὰρ ἀπὸ νώτοιο δύο κλάδοι ἀίσσονται,
> οὐ πόδες, οὐ θοὰ γοῦν’, οὐ μήδεα γεννήεντα,
> ἀλλ’ ὅ γε πάντοθεν ἶσος <ἑοῖ> καὶ πάμπαν ἀπείρων,
> Σφαῖρος κυκλοτερὴς μονίῃ περιηγέι χαίρων

## fr. 45 [30DK]

> αὐτὰρ ἐπεὶ μέγα Νεῖκος ἐνὶ μελέεσσιν ἐθρέφθη,
> ἐς τιμάς τ’ ἀνόρουσε τελειομένοιο χρόνοιο,
> ὅς σφιν ἀμοιβαῖος πλατέος παρ’ ἐλήλαται ὅρκου

## fr. 46 [31DK]

> πάντα γὰρ ἐξείης πελεμίζετο γυῖα θεοῖο

## fr. 47 [38DK]

> εἰ δ’ ἄγε τοι λέξω πρῶτ’ ἐξ ὧν ἥλιος ἀρχήν
> τἆλλα τε δῆλ’ ἐγένοντο τὰ νῦν ἐσορῶμεν ἅπαντα,
> γαῖά τε καὶ πόντος πολυκύμων ἠδ’ ὑγρὸς ἀήρ
> Τιτὰν ἠδ’ αἰθὴρ σφίγγων περὶ κύκλον ἅπαντα

## fr. 48 [A49aDK]

> Քանզի իբրեւ մեկնեալ արփւոյն թռուցեալ էր հողմոյ եւ
> հրոյ, եւ էր որ եղեւ՝ երկին լայն մեծ ի վերայ շուրջ պատ
> առեալ. իսկ հուր սակաւ մի ի յերկնէ ի ներքս մսացեալ,
> եւ սա յարեգական ճառագայթս աճեցաւ։ ի մի վայր
> ընթացեալ եւ հոծեալ հարկիւ իմս երկիր երեւեալ ի մէջ [5]
> կայր մնայր։ Եւ շուրջ զնովաւ ամենայն ուստեք՝ քանզի
> իբրու փոքրագոյն էր, յուզի անխլիրտ արփի

## fr. 49 [53DK]

> οὕτω γὰρ συνέκυρσε θέων τότε, πολλάκι δ’ ἄλλως

## fr. 50 [51DK]

> καρπαλίμως δ’ ἀνόπαιον

## fr. 51 [54DK]

> μακρῇσι κατὰ χθόνα δύετο ῥίζαις

## fr. 52 [37DK]

> αὔξει δὲ χθὼν μὲν σφέτερον δέμας, αἰθέρα δ’ αἰθήρ

## fr. 53 [52DK]

> πολλὰ δ’ ἔνερθ’ οὔδεος πυρὰ καίεται

## fr. 54 [39DK]

> εἴπερ ἀπείρονα γῆς τε βάθη καὶ δαψιλὸς αἰθήρ,
> ὡς διὰ πολλῶν δὴ γλώσσης ἐλθόντα ματαίως
> ἐκκέχυται στομάτων, ὀλίγον τοῦ παντὸς ἰδόντων

## fr. 55 [40DK]

> ἥλιος ὀξυβελὴς ἠδ’ ἱλάειρα σελήνη

## fr. 56 [41DK]

> ἀλλ’ ὁ μὲν ἁλισθεὶς μέγαν οὐρανὸν ἀμφιπολεύει

## fr. 57 [44DK]

> ἀνταυγεῖ πρὸς Ὄλυμπον ἀταρβήτοισι προσώποις

## fr. 58 [45DK]

> κυκλοτερὲς περὶ γαῖαν ἑλίσσεται ἀλλότριον φῶς

## fr. 59 [46DK]

> ἅρματος ὡς πέρι χνοίη ἑλίσσεται, ἡ περὶ ἄκραν

## fr. 60 [47DK]

> ἀθρεῖ μὲν γὰρ ἄνακτος ἐναντίον ἀγέα κύκλον

## fr. 61 [42DK]

> ἀπεσκίασεν δέ οἱ αὐγάς
> ἐς γαῖαν καθύπερθεν, ἀπεσκνίφωσε δὲ γαίης
> τόσσον ὅσον τ’ εὖρος γλαυκώπιδος ἔπλετο μήνης

## fr. 62 [43DK]

> ὣς αὐγὴ τύψασα σεληναίης κύκλον εὐρύν,
> <վաղվաղակի դարձեալ անդրէն շրջեցաւ հասեալ
> յերկին ընթանալով>

## fr. 63 [48DK]

> νύκτα δὲ γαῖα τίθησιν ὑφισταμένη φαέεσι

## fr. 64 [152DK]

> ἦμαρ <ἐπὶ> γῆρας

## fr. 65 [154DK]

> ἔχων δρόμον ἠῶ
> καὶ δύσιν ἔκρινεν, περὶ δ᾽ ἤγαγεν αὖθις ὀπίσσω
> καρποφόροισιν ἐπιστέψας καλυκοστεφάνοισιν
> ὥραις· γῆ δ᾽ ὕβριστο

## fr. 66 [56DK]

> ἃλς ἐπάγη ῥιπῇσιν ἐωσμένος ἠελίοιο

## fr. 67 [55DK]

> γῆς ἰδρῶτα θάλασσαν

## fr. 68 [A66aDK]

> պնդեցելոյ այնր †որ ըմբռնեցեալ յանկութիւնն էր սափչին†,
> մանաւանդ կարկուտքն ի վեր ճնշեալք աղտաղտուկ ջուր։
> Քանզի որ միանգամ յերկրի խոնաւութիւն է՝ ի նուաստ եւ ի
> հովտագոյն տեղիսն նորա սիրեաց՝ ի միմեանց վերայ ստէպ ստէպ
> հողմոցն շրջանակաւք զաւրէն կապոց իմս հզաւրագունից ճնշեցեալ [5]

## fr. 69 [50DK]

> Ἶρις δ’ ἐκ πελάγους ἄνεμον φέρει ἢ μέγαν ὄμβρον

## fr. 70 [161DK]

> ἑπτὰ πολυπλανέες κατ’ Ὀλυμπιον ἀστέρες οὐδόν
> εἰλεῦνται, καὶ τοῖσιν ἀεὶ κανονίζεται αἰών·
> νυκτιφαὴς Μήνη, στυγνὸς Κρόνος, Ἥλιος ἡδύς,
> παστοφόρος Παφίη, θρασὺς Ἄρης, εὔπτερος Ἑρμῆς
> καὶ Ζεύς ἀρχιγένεθλος, ἀφ’ οὗ φύσις ἐβλάστησεν. [5]
> οἱ δ’ αὐτοὶ μερόπων γένος ἕλκουσ’, ἔστι δ’ ἐν ἡμῖν
> Μήνη, Ζεὺς, Ἄρης, Παφίη, Κρόνος, Ἥλιος, Ἑρμῆς,
> οὕνεκ’ ἀπ’ αἰθερίου μεμερίσμεθα πνεύματος ἕλκειν
> δάκρυ, γέλωτα, χόλον, γένεσιν, λόγον, ὕπνον, ὄρεξιν.
> δάκρυ μέν ἐστι Κρόνος, Ζεὺς δὴ γένεσις, λόγος Ἑρμῆς, [10]
> θυμὸς Ἄρης, Μήνη δ’ ὕπνος, Κυθέρεια δ’ ὄρεξις,
> Ἠέλιος δὲ γέλως· τούτῳ γὰρ ἅπασα δικαίως
> καὶ θνητὴ διάνοια γελᾶι καὶ κόσμος ἀπείρων.

## fr. 71 [35DK]

> αὐτὰρ ἐγὼ παλίνορσος ἐλεύσομαι ἐς πόρον ὕμνων,
> τὸν πρότερον κατέλεξα, λόγου λόγον ἐξοχετεύων
> κεῖνον· ἐπεὶ Νεῖκος μὲν ἐνέρτατον ἵκετο βένθος
> δίνης, ἐν δὲ μέσῃ Φιλότης στροφάλιγγι γένηται,
> ἐν τῇ δὴ τάδε πάντα συνέρχεται ἓν μόνον εἶναι, [5]
> οὐκ ἄφαρ, ἀλλὰ θελημὰ συνιστάμεν’ ἄλλοθεν ἄλλα.
> τῶν δέ τε μισγομένων χεῖτ’ ἔθνεα μυρία θνητῶν·
> πολλὰ δ’ ἄμικτ’ ἔστηκε κεραιομένοισιν ἐναλλάξ,
> ὅσσ’ ἔτι Νεῖκος ἔρυκε μετάρσιον· οὐ γὰρ ἀμεμφέως
> πω πᾶν ἐξέστηκεν ἐπ’ ἔσχατα τέρματα κύκλου, [10]
> ἀλλὰ τὰ μέν τ’ ἐνέμιμνε μελέων, τὰ δέ τ’ ἐξεβεβήκει.
> ὅσσον δ’ αἰὲν ὑπεκπροθέοι, τόσον αἰὲν ἐπῄει
> ἠπιόφρων Φιλότητος ἀμεμφέος ἄμβροτος ὁρμή·
> αἶψα δὲ θνήτ’ ἐφύοντο, τὰ πρὶν μάθον ἀθάνατ’ εἶναι
> ζωρά τε, τὰ πρὶν ἄκρητα, διαλλάξαντα κελεύθους. [15]
> τῶν δέ τε μισγομένων χεῖτ’ ἔθνεα μυρία θνητῶν,
> παντοίαις ἰδέῃσιν ἀρηρότα, θαῦμα ἰδέσθαι.

## fr. 72 [96DK]

> ἡ δέ χθὼν ἐπίηρος ἐν εὐτύκτοις χοάνοισι
> τὰς δύο τῶν ὀκτὼ μοιράων λάχε Νήστιδος αἴγλης,
> τέσσαρα δ’ Ἡφαίστοιο· τὰ δ’ ὀστέα λευκὰ γένοντο,
> Ἁρμονίης κόλλῃσιν ἀρηρότα θεσπεσίῃσιν.

## fr. 73 [98DK]

> ἡ δὲ χθὼν τούτοισιν ἴση συνέκυρσε μάλιστα,
> Ἡφαίστῳ τ’ ὄμβρῳ τε καὶ αἰθέρι παμφανόωντι,
> Κύπριδος ὁρμισθεῖσα τελείοις ἐν λιμένεσσιν,
> εἴτ’ ὀλίγον μείζων εἴτ’ ἐν πλεόνεσσιν ἐλάσσων.
> ἐκ τῶν αἷμά τ’ ἔγεντο καὶ ἄλλης εἴδεα σαρκός. [5]

## fr. 74 [85DK]

> ἡ δὲ φλὸξ ἱλάειρα μινυνθαδίης τύχε γαίης

## fr. 75 [86DK]

> ἐξ’ ὧν ὄμματ’ ἔπηξεν ἀτειρέα δῖ’ Ἀφροδίτη

## fr. 76 [33DK]

> ὡς δ’ ὅτ’ ὀπὸς γάλα λευκὸν ἐγόμφωσεν καὶ ἔδησε

## fr. 77 [87DK]

> γόμφοις ἀσκήσασα καταστόργοις Ἀφροδίτη

## fr. 78 [88DK]

> μία γίγνεται ἀμφοτέρων ὄψ

## fr. 79 [58DK]

> μουνομελῆ

## fr. 80 [57DK]

> ᾗ πολλαὶ μὲν κόρσαι ἀναύχενες ἐβλάστησαν,
> γυμνοὶ δ’ ἐπλάζοντο βραχίονες εὔνιδες ὤμων,
> ὄμματά τ’ οἶ’ ἐπλανᾶτο πενητεύοντα μετώπων

## fr. 81 [59DK]

> αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μεῖζον ἐμίσγετο δαίμονι δαίμων,
> ταῦτά τε συμπίπτεσκον, ὅπῃ συνέκυρσεν ἕκαστα,
> ἄλλα τε πρὸς τοῖς πολλὰ διηνεκῆ ἐξεγένοντο

## fr. 82 [34DK]

> ἄλφιτον ὕδατι κολλήσας

## fr. 83 [19DK]

> σχεδύνην φιλότητα

## fr. 84 [32DK]

> δύω δέει ἄρθρον

## fr. 85 [61DK]

> πολλὰ μὲν ἀμφιπρόσωπα καὶ ἀμφίστερν’ ἐφύοντο,
> βουγενῆ ἀνδρόπρῳρα, τὰ δ’ ἔμπαλιν ἐξανέτελλον
> ἀνδροφυῆ βούκρανα, μεμιγμένα τῇ μὲν ἀπ’ ἀνδρῶν
> τῇ δὲ γυναικοφυῆ, σκιεροῖς ἠσκημένα γυίοις

## fr. 86 [60DK]

> εἰλίποδ’ ἀκριτόχειρα

## fr. 87 [160DK]

> ζῷα δὲ ταυτογενέθλα πάρος χθονὸς ἐξανέτελλον,
> αὐτὰρ ἔπειθ’ ἑλέλικτο καὶ ἄγνυτο ῥάχεος ὅρπηξ·
> ὑγρὸν μὲν Φιλότητι διέβλυσεν αὐτίκα ὕδωρ,
> σιτοδόκον δὲ κάτω πολυχανδέα γαστέρα τεῦξε·
> πῦρ δέ τοι ἀρχιγένεθλον ἐυτρήτους περὶ ῥίνας [5]
> ἀμπνεύσας διώδευσεν, ἔῳξέ τε πνεύματι ῥύμην

## fr. 88 [150DK]

> πολυαίματον ἧπαρ

## fr. 89 [62DK]

> νῦν δ’ ἄγ’, ὅπως ἀνδρῶν τε πολυκλαύτων τε γυναικῶν
> ἐννυχίους ὅρπηκας ἀνήγαγε κρινόμενον πῦρ,
> τῶνδε κλῦ’· οὐ γὰρ μῦθος ἀπόσκοπος οὐδ’ ἀδαήμων.
> οὐλοφυεῖς μὲν πρῶτα τύποι χθονὸς ἐξανέτελλον,
> ἀμφοτέρων ὕδατός τε καὶ εἴδεος αἶσαν ἔχοντες· [5]
> τοὺς μὲν πῦρ ἀνέπεμπε θέλον πρὸς ὁμοῖον ἱκέσθαι,
> οὔτε τί πω μελέων ἐρατὸν δέμας ἐμφαίνοντας,
> οὔτ’ ἐνοπὴν οὔτ’ αὖ ἐπιχώριον ἀνδράσι γυῖον.

## fr. 90 [63DK]

> ἀλλὰ διέσπασται μελέων φύσις, ἡ μὲν ἐν ἀνδρός

## fr. 91 [64DK]

> τῷ δ’ επὶ καὶ πόθος εἶσι δι’ ὄψιος ἀμμίσγεσθαι

## fr. 92 [66DK]

> <εἰς> σχιστοὺς λειμῶνας Ἀφροδίτης

## fr. 93 [151DK]

> ζείδωρον

## fr. 94 [153DK]

> βαυβώ

## fr. 95 [65DK]

> ἐν δ’ ἐχύθη καθαροῖσι· τὰ μὲν τελέθουσι γυναῖκες
> ψύχεος ἀντιάσαντα

## fr. 96 [67DK]

> ἐν γὰρ θερμοτέρῳ τὸ κατ’ ἄρρενα ἔπλετο γαίης,
> καὶ μέλανες διὰ τοῦτο καὶ ἁδρομελέστεροι ἄνδρες
> καὶ λαχνήεντες μᾶλλον

## fr. 97 [153aDK]

> ἑπτὰ <μεθ’> ἑβδομάδας

## fr. 98 [70DK]

> ἀμνίον

## fr. 99 [68DK]

> μηνὸς ἐν ὀγδοάτου δεκάτῃ πύον ἔπλετο λευκόν

## fr. 100 [69DK]

> διγόνους

## fr. 101 [72DK]

> πῶς καὶ δένδρεα μακρὰ καὶ εἰνάλιοι καμασῆνες

## fr. 102 [ - DK]

> τῶν γὰρ ὅσα ῥίζαις μὲν ἐπασσυτέραι[σιν] ἔνερθε
> μανοτέροις [δ’ ὅ]ρπ[ηξ]ιν ὑπέστη τηλεθ[άοντα

## fr. 103 [ - DK]

> فراخا الشجر الطوال ال تولد

## fr. 104 [79DK]

> οὕτω δ’ ᾠοτοκεῖ μακρὰ δένδρεα πρῶτον ἐλαίας

## fr. 105 [80DK]

> οὕνεκεν ὀψίγονοί τε σίδαι καὶ ὑπέρφλοα μῆλα

## fr. 106 [81DK]

> οἶνος ἀπὸ φλοιοῦ πέλεται σαπὲν ἐν ξύλῳ ὕδωρ

## fr. 107 [77&78DK]

> <δένδρεα δ’> ἐμπεδόφυλλα καὶ ἐμπεδόκαρπα τέθηλεν
> καρπῶν ἀφθονίῃσι κατ’ ἠέρα πάντ’ ἐνιαυτόν

## fr. 108 [149DK]

> νεφεληγερέτην

## fr. 109 [100DK]

> ὧδε δ’ ἀναπνεῖ πάντα καὶ ἐκπνεῖ· πᾶσι λίφαιμοι
> σαρκῶν σύριγγες πύματον κατὰ σῶμα τέτανται,
> καί σφιν ἐπὶ στομίοις πυκναῖς τέτρηνται ἄλοξιν
> ῥινῶν ἔσχατα τέρθρα διαμπερές, ὥστε φόνον μέν
> κεύθειν, αἰθέρι δ’ εὐπορίην διόδοισι τετμῆσθαι. [5]
> ἔνθεν ἔπειθ’ ὁπόταν μὲν ἀπαΐξῃ τέρεν αἷμα,
> αἰθὴρ παφλάζων καταΐσσεται οἴδματι μάργῳ,
> εὖτε δ’ ἀναθρῴσκῃ πάλιν ἐκπνέει, ὥσπερ ὅταν παῖς
> κλεψύδρῃ παίζουσα διειπετέος χαλκοῖο·
> εὖτε μὲν αὐλοῦ πορθμὸν ἐπ’ εὐειδεῖ χερὶ θεῖσα [10]
> εἰς ὕδατος βάπτῃσι τέρεν δέμας ἀργυφέοιο,
> οὐδεὶς ἄγγοσδ’ ὄμβρος ἐσέρχεται, ἀλλά μιν εἴργει
> ἀέρος ὄγκος ἔσωθε πεσὼν ἐπὶ τρήματα πυκνά,
> εἰσόκ’ ἀποστεγάσῃ πυκινὸν ῥόον· αὐτὰρ ἔπειτα
> πνεύματος ἐλλείποντος ἐσέρχεται αἴσιμον ὕδωρ. [15]
> ὣς δ’ αὔτως ὅθ’ ὕδωρ μὲν ἔχει κατά βένθεα χαλκοῦ,
> πορθμοῦ χωσθέντος βροτέῳ χροὶ ἠδὲ πόροιο,
> αἰθὴρ δ’ ἐκτός, ἔσω λελιημένος, ὄμβρον ἐρύκει
> ἀμφὶ πύλας ἠθμοῖο δυσηχέος, ἄκρα κρατύνων,
> εἰσόκε χειρὶ μεθῇ· τότε δ’ αὖ πάλιν, ἔμπαλιν ἢ πρίν, [20]
> πνεύματος ἐμπίπτοντος ὑπεκθέει αἴσιμον ὕδωρ.
> ὣς δ’ αὔτως τέρεν αἷμα κλαδασσόμενον διὰ γυίων
> ὁππότε μὲν παλίνορσον ἐπαΐξειε μυχόνδε,
> αἰθέρος εὐθὺς ῥεῦμα κατέρχεται οἴδματι θῦον,
> εὖτε δ’ ἀναθρῴσκῃ, πάλιν ἐκπνέει ἶσον ὀπίσσω. [25]

## fr. 110 [89DK]

> γνούς, ὅτι πάντων εἰσὶν ἀπορροαὶ ὅσσ’ ἐγένοντο

## fr. 111 [95DK]

> Κύπριδος ἐν παλάμῃσιν ὅτε ξὺμ πρῶτ’ ἐφύοντο

## fr. 112 [84DK]

> ὡς δ’ ὅτε τις πρόοδον νοέων ὡπλίσσατο λύχνον,
> χειμερίην διὰ νύκτα πυρὸς σέλας αἰθομένοιο,
> ἅψας παντοίων ἀνέμων λαμπτῆρας ἀμοργούς,
> οἵ τ’ ἀνέμων μὲν πνεῦμα διασκιδνᾶσιν ἀέντων,
> φῶς δ’ ἔξω διαθρῷσκον, ὅσον ταναώτερον ἦεν, [5]
> λάμπεσκεν κατὰ βηλὸν ἀτειρέσιν ἀκτίνεσσιν·
> ὣς τότε δὴ μήνιγξιν ἐεργμένον ὠγύγιον πῦρ
> λεπτῇσιν <τ’> ὀθόνῃσι λοχεύσατο κύκλοπα κούρην,
> <αἳ> χοάνῃσι δίαντα τετρήατο θεσπεσίῃσιν·
> αἳ δ’ ὕδατος μὲν βένθος ἀπέστεγον ἀμφινάοντος, [10]
> πῦρ δ’ ἔξω διίεσκον ὅσον ταναώτερον ἦεν.

## fr. 113 [94DK]

> et niger in fundo fluvii color exstat ab umbra,
> atque cavernosis itidem spectatur in antris
^lat

## fr. 114 [49DK]

> νυκτὸς ἐρημαίης ἀλαώπιδος

## fr. 115 [99DK]

> σάρκινον ὄζον

## fr. 116 [101DK]

> κέρματα θηρείων μελέων μυκτῆρσιν ἐρευνῶν
> ἀπέλειπε ποδῶν ἁπαλῇ περὶ ποίῃ

## fr. 117 [102DK]

> ὧδε μὲν οὖν πνοιῆς τε λελόγχασι πάντα καὶ ὀσμῶν

## fr. 118 [90DK]

> ὣς γλυκὺ μὲν γλυκὺ μάρπτε, πικρὸν δ’ ἐπὶ πικρὸν ὄρουσεν,
> ὀξὺ δ’ ἐπ’ ὀξὺ ἔβη, δαερὸν δ’ ἐποχεύετο δαερῷ

## fr. 119 [91DK]

> <ὕδωρ> οἴνῳ μᾶλλον ἐνάρθμιον, αὐτὰρ ἐλαίῳ
> οὐκ ἐθέλει

## fr. 120 [92DK]

> χαλκόν
> κασσιτέρῳ μιχθέντα

## fr. 121 [93DK]

> βύσσῳ δὲ γλαύκοιο κρόκου καταμίσγεται ἀκτίς

## fr. 122 [103DK]

> τῇδε μὲν οὖν ἰότητι Τύχης πεφρόνηκεν ἅπαντα

## fr. 123 [104DK]

> καὶ καθ’ ὅσον μὲν ἀραιότατα ξυνέκυρσε πεσόντα

## fr. 124 [105DK]

> αἵματος ἐν πελάγεσσι τεθραμμένη ἀντιθορόντος,
> τῇ τε νόημα μάλιστα κικλήσκεται ἀνθρώποισιν·
> αἷμα γὰρ ἀνθρώποις περικάρδιόν ἐστι νόημα

## fr. 125 [106DK]

> πρὸς παρεὸν γὰρ μῆτις ἀέξεται ἀνθρώποισιν

## fr. 126 [109DK]

> γαίῃ μὲν γὰρ γαῖαν ὀπώπαμεν, ὕδατι δ’ ὕδωρ,
> αἰθέρι δ’ αἰθέρα δῖον, ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀίδηλον,
> στοργὴν δὲ στοργῇ, νεῖκος δέ τε νείκεϊ λυγρῷ

## fr. 127 [110DK]

> εἰ γάρ κέν σφ’ ἀδινῇσιν ὑπὸ πραπίδεσσιν ἐρείσας
> εὐμενέως καθαρῇσιν ἐποπτεύσῃς μελέτῃσιν,
> ταῦτά τέ σοι μάλα πάντα δι’ αἰῶνος παρέσονται,
> ἄλλα τε πόλλ’ ἀπὸ τῶνδε κτ<ήσε>αι· αὐτὰ γὰρ αὔξει
> ταῦτ’ εἰς ἦθος ἕκαστον, ὅπῃ φύσις ἐστὶν ἑκάστῳ. [5]
> εἰ δὲ σύ γ’ ἀλλοίων ἐπορέξεαι οἷα κατ’ ἄνδρας
> μυρία δειλὰ πέλονται τά τ’ ἀμβλύνουσι μερίμνας,
> ἦ σ’ ἄφαρ ἐκλείψουσι περιπλομένοιο χρόνοιο
> σφῶν αὐτῶν ποθέοντα φίλην ἐπὶ γένναν ἱκέσθαι·
> πάντα γὰρ ἴσθι φρόνησιν ἔχειν καὶ νώματος αἶσαν. [10]

## fr. 128 [107DK]

> ἐκ τούτων <γὰρ> πάντα πεπήγασιν ἁρμοσθέντα
> καὶ τούτοις φρονέουσι καὶ ἥδοντ’ ἠδ’ ἀνιῶνται

## fr. 129 [108DK]

> ὅσσον <δ’> ἀλλοῖοι μετέφυν, τόσον ἄρ σφισιν αἰεί
> καὶ τὸ φρονεῖν ἀλλοῖα παρίσταται

## fr. 130 [115DK]

> ἔστιν ἀνάγκης χρῆμα, θεῶν ψήφισμα παλαιόν,
> ἀίδιον, πλατέεσι κατεσφρηγισμένον ὅρκοις·
> εὖτέ τις ἀμπλακίῃσι φόνῳ φίλα γυῖα μιήνῃ,
> <νείκεΐ θ’> ὅς κ’ ἐπίορκον ἁμαρτήσας ἐπομόσσῃ,
> δαίμονες οἵτε μακραίωνος λελάχασι βίοιο, [5]
> τρίς μιν μυρίας ὧρας ἀπὸ μακάρων ἀλάλησθαι,
> φυομένον παντοῖα διὰ χρόνου εἴδεα θνητῶν
> ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους.
> αἰθέριον μὲν γάρ σφε μένος πόντονδε διώκει,
> πόντος δ’ ἐς χθονὸς οὖδας ἀπέπτυσε, γαῖα δ’ ἐς αὐγάς [10]
> ἠελίου φαέθοντος, ὁ δ’ αἰθέρος ἔμβαλε δίνῃς·
> ἄλλος δ’ ἐξ ἄλλου δέχεται, στυγέουσι δὲ πάντες.
> τῶν καὶ ἐγὼ νῦν εἰμι, φυγὰς θεόθεν καὶ ἀλήτης,
> Νείκεϊ μαινομένῳ πίσυνος

## fr. 131 [117DK]

> ἤδη γάρ ποτ᾿ ἐγὼ γενόμην κοῦρός τε κόρη τε
> θάμνος τ᾿ οἰωνός τε καὶ ἔξαλος ἔλλοπος ἰχθύς

## fr. 132 [132DK]

> ὄλβιος ὃς θείων πραπίδων ἐκτήσατο πλοῦτον,
> δειλὸς δ’ ᾧ σκοτόεσσα θεῶν πέρι δόξα μέμηλεν

## fr. 133 [133DK]

> οὐκ ἔστιν πελάσασθαι ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἐφικτόν
> ἡμετέροις ἢ χερσὶ λαβεῖν, ᾗπερ τε μεγίστη
> πειθοῦς ἀνθρώποισιν ἀμαξιτὸς εἰς φρένα πίπτει

## fr. 134 [134DK]

> οὐδὲ γὰρ ἀνδρομέῃ κεφαλῇ κατὰ γυῖα κέκασται,
> οὐ μὲν ἀπὸ νώτοιο δύο κλάδοι ἀίσσουσι,
> οὐ πόδες, οὐ θοὰ γοῦν’, οὐ μήδεα λαχνήεντα,
> ἀλλὰ φρὴν ἱερὴ καὶ ἀθέσφατος ἔπλετο μοῦνον,
> φροντίσι κόσμον ἅπαντα καταΐσσουσα θοῇσιν [5]

## fr. 135 [154cDK]

> αὐτίκα καὶ φυτὰ δῆλα, τὰ μέλλει κάρπιμ’ ἔσεσθαι

## fr. 136 [155DK]

> Τήλαυγες, κλυτὲ κοῦρε Θεανοῦς Πυθαγόρεω τε

## fr. 137 [129DK]

> ἦν δέ τις ἐν κείνοισιν ἀνὴρ περιώσια εἰδώς,
> ὃς δὴ μήκιστον πραπίδων ἐκτήσατο πλοῦτον.
> παντοίων τε μάλιστα σοφῶν ἐπιήρανος ἔργων·
> ὁππότε γὰρ πάσῃσιν ὀρέξαιτο πραπίδεσσιν,
> ῥεῖ’ ὅ γε τῶν ὄντων πάντων λεύσσεσκεν ἕκαστον, [5]
> καί τε δέκ’ ἀνθρώπων καί τ’ εἴκοσιν αἰώνεσσιν

## fr. 138 [27aDK]

> οὐ στάσις οὐ<δέ τε> δῆρις ἀναίσιμος ἐν μελέεσσιν

## fr. 139 [119DK]

> ἐξ οἵης τιμῆς τε καὶ ὅσσου μήκεος ὄλβου

## fr. 140 [142DK]

> τὸν δ’ οὔτ’ ἄρ τε Διὸς τέγεοι δόμοι αἰγ[ιόχοιο
> οὔ]τε τ[ί π]ῃ Ἀίδεω δέ[χεται πυ]κι[νὸ]ν στέγος [ἔν]δ[ον

## fr. 141 [126DK]

> σαρκῶν ἀλλογνῶτι περιστέλλουσα χιτῶνι

## fr. 142 [148DK]

> ἀμφιβρότην χθόνα

## fr. 143 [116DK]

> στυγέει δύστλητον ἀνάγκην

## fr. 144 [120DK]

> ἠλύθομεν τόδ’ ὑπ’ ἄντρον ὑπόστεγον

## fr. 145 [121DK]

> ἀτερπέα χῶρον,
> ἔνθα Φόνος τε Κότος τε καὶ ἄλλων ἔθνεα Κηρῶν,
> {αὐχμηραί τε νόσοι καὶ σήψιες, ἔργα τε ῥευστά}
> Ἄτης ἀν λειμῶνα κατὰ σκότος ἠλάσκουσιν

## fr. 146 [118DK]

> κλαῦσά τε καὶ κώκυσα ἰδὼν ἀσυνήθεα χῶρον

## fr. 147 [158DK]

> αἰῶνος ἀμερθείς
> ὀλβίου

## fr. 148 [122DK]

> ἔνθ’ ἦσαν Χθονίη τε καὶ Ἡλιόπη ταναῶπις,
> Δῆρις θ’ αἱματόεσσα καὶ Ἁρμονίη θεμερῶπις,
> Καλλιστώ τ’ Αἰσχρή τε, Θόωσά τε Δηναίη τε,
> Νημερτής τ’ ἐρόεσσα μελάγκουρός τ’ Ἀσάφεια

## fr. 149 [123DK]

> Φυσώ τε Φθιμένη τε, καὶ Εὐναίη καὶ Ἔγερις,
> Κινώ τ’ Ἀστεμφής τε, πολυστέφανός τε Μεγιστώ,
> κἀφορίη Σωπή τε καὶ Ὀμφαίη

## fr. 150 [124DK]

> ὢ πόποι, ὢ δειλὸν θνητῶν γένος, ὢ δυσάνολβον,
> τοίων ἐξ ἐρίδων ἔκ τε στοναχῶν ἐγένεσθε.

## fr. 151 [128DK]

> οὐδέ τις ἦν κείνοισιν Ἄρης θεὸς οὐδὲ Κυδοιμός
> οὐδὲ Ζεὺς βασιλεὺς οὐδὲ Κρόνος οὐδὲ Ποσειδῶν,
> ἀλλὰ Κύπρις βασίλεια
> τὴν οἵ γ’ εὐσεβέεσσιν ἀγάλμασιν ἱλάσκοντο
> γραπτοῖς τε ζῴοισι μύροισί τε δαιδαλεόδμοις [5]
> σμύρνης τ’ ἀκρήτου θυσίαις λιβάνου τε θυώδους,
> ξανθῶν τε σπονδὰς μελίτων ῥίπτοντες ἐς οὖδας,
> ταύρων δ’ ἀκρήτοισι φόνοις οὐ δεύετο βωμός,
> ἀλλὰ μύσος τοῦτ’ ἔσκεν ἐν ἀνθρώποισι μέγιστον,
> θυμὸν ἀπορραίσαντας ἐέδμεναι ἠέα γυῖα. [10]

## fr. 152 [130DK]

> ἦσαν δὲ κτίλα πάντα καὶ ἀνθρώποισι προσηνῆ,
> θῆρές τ’ οἰωνοί τε, φιλοφροσύνη τε δεδήει

## fr. 153 [125DK]

> ἐκ μὲν γὰρ ζωῶν ἐτίθει νεκρὰ εἴδε’ ἀμείβων

## fr. 154 [138DK]

> χαλκῷ ἀπὸ ψυχὴν ἀρύσας

## fr. 155 [143DK]

> κρηνάων ἄπο πέντε ταμὼν ταναήκεϊ χαλκῷ

## fr. 156 [139DK]

> οἴμοι ὅτ’ οὐ πρόσθεν με διώλεσε νηλεὲς ἦμαρ,
> πρὶν σχέτλι’ ἔργα βορᾶς περὶ χείλεσι μητίσασθαι

## fr. 157 [135DK]

> ἀλλὰ τὸ μὲν πάντων νόμιμον διά τ’ εὐρυμέδοντος
> αἰθέρος ἠνεκέως τέταται διά τ’ ἀπλέτου αὐγῆς.

## fr. 158 [136DK]

> οὐ παύσεσθε φόνοιο δυσηχέος; οὐκ ἐσορᾶτε
> ἀλλήλους δάπτοντες ἀκηδείῃσι νόοιο;

## fr. 159 [137DK]

> μορφὴν δ’ ἀλλάξαντα πατὴρ φίλον υἱὸν ἀείρας
> σφάζει ἐπευχόμενος μέγα νήπιος, οἱ δ’ ἀπορεῦνται
> λισσόμενον θύοντες· ὁ δ’ αὖ νήκουστος ὁμοκλέων
> σφάξας ἐν μεγάροισι κακὴν ἀλεγύνατο δαῖτα.
> ὣς δ’ αὔτως πατέρ’ υἱὸς ἑλὼν καὶ μητέρα παῖδες [5]
> θυμόν ἀπορραίσαντε φίλας κατὰ σάρκας ἔδουσιν

## fr. 160 [154aDK]

> ὠδῖνάς <τ’> ὀδύνας <τε> κυκέων ἀπάτας τε γόους τε

## fr. 161 [145DK]

> τοιγάρτοι χαλεπῇσιν ἀλύοντες κακότῃσιν
> οὔποτε δειλαίων ἀχέων λωφήσετε θυμόν

## fr. 162 [144DK]

> νηστεῦσαι κακότητος

## fr. 163 [141DK]

> δειλοί, πάνδειλοι, κυάμων ἄπο χεῖρας ἔχεσθαι

## fr. 164 [140DK]

> δάφνης φύλλων ἄπο πάμπαν ἔχεσθαι

## fr. 165 [154dDK]

> δάκρυα μὲν σέθεν ἐστὶ πολυτλήτων γένος ἀνδρῶν,
> μειδῆσαν δὲ θεῶν ἱερὸν γένος ἐβλάστησεν

## fr. 166 [127DK]

> ἐν θήρεσσι λέοντες ὀρειλεχέες χαμαιεῦναι
> γίγνονται, δάφναι δ’ ἐνὶ δένδρεσιν ἠυκόμοισιν

## fr. 167 [146DK]

> εἰς δὲ τέλος μάντεις τε καὶ ὑμνόπολοι καὶ ἰητροί
> καὶ πρόμοι ἀνθρώποισιν ἐπιχθονίοισι πέλονται·
> ἔνθεν ἀναβλαστοῦσι θεοὶ τιμῇσι φέριστοι

## fr. 168 [147DK]

> ἀθανάτοις ἄλλοισιν ὁμέστιοι αὐτοτράπεζοι
> ἀνδρείων ἀχέων ἀπόκληροι ἐόντες ἀτειρεῖς.