---
id: vulgata-clementina-hbr-lat-tweedale-2005
type: texto_primario
title: "Epistola ad Hebraeos (Vulgata Clementina)"
subtitle: null
original_title: "Epistola ad Hebraeos"
author: null
year_original: 1592
language: lat
translation:
  - Hieronymus Stridonensis
editor:
  - Michael Tweedale
publisher: null
publication_year: 2005
area: Escrituras
era: século IV d.C. (recensão de 1592)
sistema_referencia: versiculo
abrev: "Hbr"
livro_numero: 65
secao: "Epístolas paulinas"
canon: "católico (73 livros), sem o apêndice clementino"
scope: "303 versículos em 13 capítulos"
tags:
  - latim
  - vulgata
  - biblia
  - clementina
  - ep-stolas-paulinas
coautoria:
  - Διαφορεύς
  - Claude Opus 5
status: rascunho
project: pedra_angular
source: "Biblia Sacra juxta Vulgatam Clementinam. Editio electronica: Michael Tweedale et al., The Clementine Text Project (2005; correções posteriores). Arquivo Text/Hbr.lat do repositório bitbucket.org/clementinetextproject/text."
license: "domínio público"
publishable: true
related: []
---

# Epistola ad Hebraeos

## Capítulo 1

**1** Multifariam, multisque modis olim Deus loquens patribus in prophetis : ^hbr-1-1

**2** novissime, diebus istis locutus est nobis in Filio, quem constituit haeredem universorum, per quem fecit et saecula : ^hbr-1-2

**3** qui cum sit splendor gloriae, et figura substantiae ejus, portansque omnia verbo virtutis suae, purgationem peccatorum faciens, sedet ad dexteram majestatis in excelsis : ^hbr-1-3

**4** tanto melior angelis effectus, quanto differentius prae illis nomen haereditavit. ^hbr-1-4

**5** Cui enim dixit aliquando angelorum : Filius meus es tu, ego hodie genui te ? Et rursum : Ego ero illi in patrem, et ipse erit mihi in filium ? ^hbr-1-5

**6** Et cum iterum introducit primogenitum in orbem terrae, dicit : Et adorent eum omnes angeli Dei. ^hbr-1-6

**7** Et ad angelos quidem dicit : Qui facit angelos suos spiritus, et ministros suos flammam ignis. ^hbr-1-7

**8** Ad Filium autem : Thronus tuus Deus in saeculum saeculi : virga aequitatis, virga regni tui. ^hbr-1-8

**9** Dilexisti justitiam, et odisti iniquitatem : propterea unxit te Deus, Deus tuus, oleo exsultationis prae participibus tuis. ^hbr-1-9

**10** Et : Tu in principio, Domine, terram fundasti : et opera manuum tuarum sunt caeli. ^hbr-1-10

**11** Ipsi peribunt, tu autem permanebis, et omnes ut vestimentum veterascent : ^hbr-1-11

**12** et velut amictum mutabis eos, et mutabuntur : tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient. ^hbr-1-12

**13** Ad quem autem angelorum dixit aliquando : Sede a dextris meis, quoadusque ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum ? ^hbr-1-13

**14** Nonne omnes sunt administratorii spiritus, in ministerium missi propter eos, qui haereditatem capient salutis ? ^hbr-1-14

## Capítulo 2

**1** Propterea abundantius oportet observare nos ea quae audivimus, ne forte pereffluamus. ^hbr-2-1

**2** Si enim qui per angelos dictus est sermo, factus est firmus, et omnis praevaricatio, et inobedientia accepit justam mercedis retributionem : ^hbr-2-2

**3** quomodo nos effugiemus si tantam neglexerimus salutem ? quae cum initium accepisset enarrari per Dominum ab eis, qui audierunt, in nos confirmata est, ^hbr-2-3

**4** contestante Deo signis et portentis, et variis virtutibus, et Spiritus Sancti distributionibus secundum suam voluntatem. ^hbr-2-4

**5** Non enim angelis subjecit Deus orbem terrae futurum, de quo loquimur. ^hbr-2-5

**6** Testatus est autem in quodam loco quis, dicens : Quid est homo quod memor es ejus, aut filius hominis quoniam visitas eum ? ^hbr-2-6

**7** Minuisti eum paulo minus ab angelis : gloria et honore coronasti eum : et constituisti eum super opera manuum tuarum. ^hbr-2-7

**8** Omnia subjecisti sub pedibus ejus. In eo enim quod omnia ei subjecit, nihil dimisit non subjectum ei. Nunc autem necdum videmus omnia subjecta ei. ^hbr-2-8

**9** Eum autem, qui modico quam angeli minoratus est, videmus Jesum propter passionem mortis, gloria et honore coronatum : ut, gratia Dei, pro omnibus gustaret mortem. ^hbr-2-9

**10** Decebat enim eum, propter quem omnia, et per quem omnia, qui multos filios in gloriam adduxerat, auctorem salutis eorum per passionem consummare. ^hbr-2-10

**11** Qui enim sanctificat, et qui sanctificantur, ex uno omnes. Propter quam causam non confunditur fratres eos vocare, dicens : ^hbr-2-11

**12** Nuntiabo nomen tuum fratribus meis : in medio ecclesiae laudabo te. ^hbr-2-12

**13** Et iterum : Ego ero fidens in eum. Et iterum : Ecce ego, et pueri mei, quos dedit mihi Deus. ^hbr-2-13

**14** Quia ergo pueri communicaverunt carni, et sanguini, et ipse similiter participavit eisdem : ut per mortem destrueret eum qui habebat mortis imperium, id est, diabolum : ^hbr-2-14

**15** et liberaret eos qui timore mortis per totam vitam obnoxii erant servituti. ^hbr-2-15

**16** Nusquam enim angelos apprehendit, sed semen Abrahae apprehendit. ^hbr-2-16

**17** Unde debuit per omnia fratribus similari, ut misericors fieret, et fidelis pontifex ad Deum, ut repropitiaret delicta populi. ^hbr-2-17

**18** In eo enim, in quo passus est ipse et tentatus, potens est et eis, qui tentantur, auxiliari. ^hbr-2-18

## Capítulo 3

**1** Unde, fratres sancti, vocationis caelestis participes, considerate Apostolum, et pontificem confessionis nostrae Jesum : ^hbr-3-1

**2** qui fidelis est ei, qui fecit illum, sicut et Moyses in omni domo ejus. ^hbr-3-2

**3** Amplioris enim gloriae iste prae Moyse dignus est habitus, quanto ampliorem honorem habet domus, qui fabricavit illam. ^hbr-3-3

**4** Omnis namque domus fabricatur ab aliquo : qui autem omnia creavit, Deus est. ^hbr-3-4

**5** Et Moyses quidem fidelis erat in tota domo ejus tamquam famulus, in testimonium eorum, quae dicenda erant : ^hbr-3-5

**6** Christus vero tamquam filius in domo sua : quae domus sumus nos, si fiduciam, et gloriam spei usque ad finem, firmam retineamus. ^hbr-3-6

**7** Quapropter sicut dicit Spiritus Sanctus : Hodie si vocem ejus audieritis, ^hbr-3-7

**8** nolite obdurare corda vestra, sicut in exacerbatione secundum diem tentationis in deserto, ^hbr-3-8

**9** ubi tentaverunt me patres vestri : probaverunt, et viderunt opera mea ^hbr-3-9

**10** quadraginta annis : propter quod infensus fui generationi huic, et dixi : Semper errant corde. Ipsi autem non cognoverunt vias meas, ^hbr-3-10

**11** sicut juravi in ira mea : Si introibunt in requiem meam. ^hbr-3-11

**12** Videte fratres, ne forte sit in aliquo vestrum cor malum incredulitatis, discedendi a Deo vivo : ^hbr-3-12

**13** sed adhortamini vosmetipsos per singulos dies, donec hodie cognominatur, ut non obduretur quis ex vobis fallacia peccati. ^hbr-3-13

**14** Participes enim Christi effecti sumus, si tamen initium substantiae ejus usque ad finem firmum retineamus. ^hbr-3-14

**15** Dum dicitur : Hodie si vocem ejus audieritis, nolite obdurare corda vestra, quemadmodum in illa exacerbatione. ^hbr-3-15

**16** Quidam enim audientes exacerbaverunt : sed non universi qui profecti sunt ex Aegypto per Moysen. ^hbr-3-16

**17** Quibus autem infensus est quadraginta annis ? nonne illis qui peccaverunt, quorum cadavera prostrata sunt in deserto ? ^hbr-3-17

**18** Quibus autem juravit non introire in requiem ipsius, nisi illis qui increduli fuerunt ? ^hbr-3-18

**19** Et videmus, quia non potuerunt introire propter incredulitatem. ^hbr-3-19

## Capítulo 4

**1** Timeamus ergo ne forte relicta pollicitatione introëundi in requiem ejus, existimetur aliquis ex vobis deesse. ^hbr-4-1

**2** Etenim et nobis nuntiatum est, quemadmodum et illis : sed non profuit illis sermo auditus, non admistus fidei ex iis quae audierunt. ^hbr-4-2

**3** Ingrediemur enim in requiem, qui credidimus : quemadmodum dixit : Sicut juravi in ira mea : Si introibunt in requiem meam : et quidem operibus ab institutione mundi perfectis. ^hbr-4-3

**4** Dixit enim in quodam loco de die septima sic : Et requievit Deus die septima ab omnibus operibus suis. ^hbr-4-4

**5** Et in isto rursum : Si introibunt in requiem meam. ^hbr-4-5

**6** Quoniam ergo superest introire quosdam in illam, et ii, quibus prioribus annuntiatum est, non introierunt propter incredulitatem : ^hbr-4-6

**7** iterum terminat diem quemdam, Hodie, in David dicendo, post tantum temporis, sicut supra dictum est : Hodie si vocem ejus audieritis, nolite obdurare corda vestra. ^hbr-4-7

**8** Nam si eis Jesus requiem praestitisset, numquam de alia loqueretur, posthac, die. ^hbr-4-8

**9** Itaque relinquitur sabbatismus populo Dei. ^hbr-4-9

**10** Qui enim ingressus est in requiem ejus, etiam ipse requievit ab operibus suis, sicut a suis Deus. ^hbr-4-10

**11** Festinemus ergo ingredi in illam requiem : ut ne in idipsum quis incidat incredulitatis exemplum. ^hbr-4-11

**12** Vivus est enim sermo Dei, et efficax et penetrabilior omni gladio ancipiti : et pertingens usque ad divisionem animae ac spiritus : compagum quoque ac medullarum, et discretor cogitationum et intentionum cordis. ^hbr-4-12

**13** Et non est ulla creatura invisibilis in conspectu ejus : omnia autem nuda et aperta sunt oculis ejus, ad quem nobis sermo. ^hbr-4-13

**14** Habentes ergo pontificem magnum qui penetravit caelos, Jesum Filium Dei, teneamus confessionem. ^hbr-4-14

**15** Non enim habemus pontificem qui non possit compati infirmitatibus nostris : tentatum autem per omnia pro similitudine absque peccato. ^hbr-4-15

**16** Adeamus ergo cum fiducia ad thronum gratiae : ut misericordiam consequamur, et gratiam inveniamus in auxilio opportuno. ^hbr-4-16

## Capítulo 5

**1** Omnis namque pontifex ex hominibus assumptus, pro hominibus constituitur in iis quae sunt ad Deum, ut offerat dona, et sacrificia pro peccatis : ^hbr-5-1

**2** qui condolere possit iis qui ignorant et errant : quoniam et ipse circumdatus est infirmitate : ^hbr-5-2

**3** et propterea debet, quemadmodum pro populo, ita etiam et pro semetipso offerre pro peccatis. ^hbr-5-3

**4** Nec quisquam sumit sibi honorem, sed qui vocatur a Deo, tamquam Aaron. ^hbr-5-4

**5** Sic et Christus non semetipsum clarificavit ut pontifex fieret : sed qui locutus est ad eum : Filius meus es tu, ego hodie genui te. ^hbr-5-5

**6** Quemadmodum et in alio loco dicit : Tu es sacerdos in aeternum, secundum ordinem Melchisedech. ^hbr-5-6

**7** Qui in diebus carnis suae preces, supplicationesque ad eum qui possit illum salvum facere a morte cum clamore valido, et lacrimis offerens, exauditus est pro sua reverentia. ^hbr-5-7

**8** Et quidem cum esset Filius Dei, didicit ex iis, quae passus est, obedientiam : ^hbr-5-8

**9** et consummatus, factus est omnibus obtemperantibus sibi, causa salutis aeternae, ^hbr-5-9

**10** appellatus a Deo pontifex juxta ordinem Melchisedech. ^hbr-5-10

**11** De quo nobis grandis sermo, et ininterpretabilis ad dicendum : quoniam imbecilles facti estis ad audiendum. ^hbr-5-11

**12** Etenim cum deberetis magistri esse propter tempus, rursum indigetis ut vos doceamini quae sint elementa exordii sermonum Dei : et facti estis quibus lacte opus sit, non solido cibo. ^hbr-5-12

**13** Omnis enim, qui lactis est particeps, expers est sermonis justitiae : parvulus enim est. ^hbr-5-13

**14** Perfectorum autem est solidus cibus : eorum, qui pro consuetudine exercitatos habent sensus ad discretionem boni ac mali. ^hbr-5-14

## Capítulo 6

**1** Quapropter intermittentes inchoationis Christi sermonem, ad perfectiora feramur, non rursum jacientes fundamentum poenitentiae ab operibus mortuis, et fidei ad Deum, ^hbr-6-1

**2** baptismatum doctrinae, impositionis quoque manuum, ac resurrectionis mortuorum, et judicii aeterni. ^hbr-6-2

**3** Et hoc faciemus, si quidem permiserit Deus. ^hbr-6-3

**4** Impossibile est enim eos qui semel sunt illuminati, gustaverunt etiam donum caeleste, et participes facti sunt Spiritus Sancti, ^hbr-6-4

**5** gustaverunt nihilominus bonum Dei verbum, virtutesque saeculi venturi, ^hbr-6-5

**6** et prolapsi sunt ; rursus renovari ad poenitentiam, rursum crucifigentes sibimetipsis Filium Dei, et ostentui habentes. ^hbr-6-6

**7** Terra enim saepe venientem super se bibens imbrem, et generans herbam opportunam illis, a quibus colitur, accipit benedictionem a Deo : ^hbr-6-7

**8** proferens autem spinas ac tribulos, reproba est, et maledicto proxima : cujus consummatio in combustionem. ^hbr-6-8

**9** Confidimus autem de vobis dilectissimi meliora, et viciniora saluti : tametsi ita loquimur. ^hbr-6-9

**10** Non enim injustus Deus, ut obliviscatur operis vestri, et dilectionis, quam ostendistis in nomine ipsius, qui ministrastis sanctis, et ministratis. ^hbr-6-10

**11** Cupimus autem unumquemque vestrum eamdem ostentare sollicitudinem ad expletionem spei usque in finem : ^hbr-6-11

**12** ut non segnes efficiamini, verum imitatores eorum, qui fide, et patientia haereditabunt promissiones. ^hbr-6-12

**13** Abrahae namque promittens Deus, quoniam neminem habuit, per quem juraret, majorem, juravit per semetipsum, ^hbr-6-13

**14** dicens : Nisi benedicens benedicam te, et multiplicans multiplicabo te. ^hbr-6-14

**15** Et sic longanimiter ferens, adeptus est repromissionem. ^hbr-6-15

**16** Homines enim per majorem sui jurant : et omnis controversiae eorum finis, ad confirmationem, est juramentum. ^hbr-6-16

**17** In quo abundantius volens Deus ostendere pollicitationis haeredibus, immobilitatem consilii sui, interposuit jusjurandum : ^hbr-6-17

**18** ut per duas res immobiles, quibus impossibile est mentiri Deum, fortissimum solatium habeamus, qui confugimus ad tenendam propositam spem, ^hbr-6-18

**19** quam sicut anchoram habemus animae tutam ac firmam, et incedentem usque ad interiora velaminis, ^hbr-6-19

**20** ubi praecursor pro nobis introivit Jesus, secundum ordinem Melchisedech pontifex factus in aeternum. ^hbr-6-20

## Capítulo 7

**1** Hic enim Melchisedech, rex Salem, sacerdos Dei summi, qui obviavit Abrahae regresso a caede regum, et benedixit ei : ^hbr-7-1

**2** cui et decimas omnium divisit Abraham : primum quidem qui interpretatur rex justitiae : deinde autem et rex Salem, quod est, rex pacis, ^hbr-7-2

**3** sine patre, sine matre, sine genealogia, neque initium dierum, neque finem vitae habens, assimilatus autem Filio Dei, manet sacerdos in perpetuum. ^hbr-7-3

**4** Intuemini autem quantus sit hic, cui et decimas dedit de praecipuis Abraham patriarcha. ^hbr-7-4

**5** Et quidem de filiis Levi sacerdotium accipientes, mandatum habent decimas sumere a populo secundum legem, id est, a fratribus suis : quamquam et ipsi exierint de lumbis Abrahae. ^hbr-7-5

**6** Cujus autem generatio non annumeratur in eis, decimas sumpsit ab Abraham, et hunc, qui habebat repromissiones, benedixit. ^hbr-7-6

**7** Sine ulla autem contradictione, quod minus est, a meliore benedicitur. ^hbr-7-7

**8** Et hic quidem, decimas morientes homines accipiunt : ibi autem contestatur, quia vivit. ^hbr-7-8

**9** Et (ut ita dictum sit) per Abraham, et Levi, qui decimas accepit, decimatus est : ^hbr-7-9

**10** adhuc enim in lumbis patris erat, quando obviavit ei Melchisedech. ^hbr-7-10

**11** Si ergo consummatio per sacerdotium Leviticum erat (populus enim sub ipso legem accepit) quid adhuc necessarium fuit secundum ordinem Melchisedech, alium surgere sacerdotem, et non secundum ordinem Aaron dici ? ^hbr-7-11

**12** Translato enim sacerdotio, necesse est ut et legis translatio fiat. ^hbr-7-12

**13** In quo enim haec dicuntur, de alia tribu est, de qua nullus altari praesto fuit. ^hbr-7-13

**14** Manifestum est enim quod ex Juda ortus sit Dominus noster : in qua tribu nihil de sacerdotibus Moyses locutus est. ^hbr-7-14

**15** Et amplius adhuc manifestum est : si secundum similitudinem Melchisedech exsurgat alius sacerdos, ^hbr-7-15

**16** qui non secundum legem mandati carnalis factus est, sed secundum virtutem vitae insolubilis. ^hbr-7-16

**17** Contestatur enim : Quoniam tu es sacerdos in aeternum, secundum ordinem Melchisedech. ^hbr-7-17

**18** Reprobatio quidem fit praecedentis mandati, propter infirmitatem ejus, et inutilitatem : ^hbr-7-18

**19** nihil enim ad perfectum adduxit lex : introductio vero melioris spei, per quam proximamus ad Deum. ^hbr-7-19

**20** Et quantum est non sine jurejurando (alii quidem sine jurejurando sacerdotes facti sunt, ^hbr-7-20

**21** hic autem cum jurejurando per eum, qui dixit ad illum : Juravit Dominus, et non poenitebit eum : tu es sacerdos in aeternum) : ^hbr-7-21

**22** in tantum melioris testamenti sponsor factus est Jesus. ^hbr-7-22

**23** Et alii quidem plures facti sunt sacerdotes, idcirco quod morte prohiberentur permanere : ^hbr-7-23

**24** hic autem eo quod maneat in aeternum, sempiternum habet sacerdotium. ^hbr-7-24

**25** Unde et salvare in perpetuum potest accedentes per semetipsum ad Deum : semper vivens ad interpellandum pro nobis. ^hbr-7-25

**26** Talis enim decebat ut nobis esset pontifex, sanctus, innocens, impollutus, segregatus a peccatoribus, et excelsior caelis factus : ^hbr-7-26

**27** qui non habet necessitatem quotidie, quemadmodum sacerdotes, prius pro suis delictis hostias offerre, deinde pro populi : hoc enim fecit semel, seipsum offerendo. ^hbr-7-27

**28** Lex enim homines constituit sacerdotes infirmitatem habentes : sermo autem jurisjurandi, qui post legem est, Filium in aeternum perfectum. ^hbr-7-28

## Capítulo 8

**1** Capitulum autem super ea quae dicuntur : Talem habemus pontificem, qui consedit in dextera sedis magnitudinis in caelis, ^hbr-8-1

**2** sanctorum minister, et tabernaculi veri, quod fixit Dominus, et non homo. ^hbr-8-2

**3** Omnis enim pontifex ad offerendum munera, et hostias constituitur : unde necesse est et hunc habere aliquid, quod offerat. ^hbr-8-3

**4** Si ergo esset super terram, nec esset sacerdos : cum essent qui offerent secundum legem munera, ^hbr-8-4

**5** qui exemplari, et umbrae deserviunt caelestium. Sicut responsum est Moysi, cum consummaret tabernaculum : Vide (inquit) omnia facito secundum exemplar, quod tibi ostensum est in monte. ^hbr-8-5

**6** Nunc autem melius sortitus est ministerium, quanto et melioris testamenti mediator est, quod in melioribus repromissionibus sancitum est. ^hbr-8-6

**7** Nam si illud prius culpa vacasset, non utique secundi locus inquireretur. ^hbr-8-7

**8** Vituperans enim eos dicit : Ecce dies venient, dicit Dominus : et consummabo super domum Israël, et super domum Juda, testamentum novum, ^hbr-8-8

**9** non secundum testamentum quod feci patribus eorum in die qua apprehendi manum eorum ut educerem illos de terra Aegypti : quoniam ipsi non permanserunt in testamento meo : et ego neglexi eos, dicit Dominus. ^hbr-8-9

**10** Quia hoc est testamentum quod disponam domui Israël post dies illos, dicit Dominus : dando leges meas in mentem eorum, et in corde eorum superscribam eas : et ero eis in Deum, et ipsi erunt mihi in populum : ^hbr-8-10

**11** et non docebit unusquisque proximum suum, et unusquisque fratrem suum, dicens : Cognosce Dominum : quoniam omnes scient me a minore usque ad majorem eorum : ^hbr-8-11

**12** quia propitius ero iniquitatibus eorum, et peccatorum eorum jam non memorabor. ^hbr-8-12

**13** Dicendo autem novum : veteravit prius. Quod autem antiquatur, et senescit, prope interitum est. ^hbr-8-13

## Capítulo 9

**1** Habuit quidem et prius justificationes culturae, et Sanctum saeculare. ^hbr-9-1

**2** Tabernaculum enim factum est primum, in quo erant candelabra, et mensa, et propositio panum, quae dicitur Sancta. ^hbr-9-2

**3** Post velamentum autem secundum, tabernaculum, quod dicitur Sancta sanctorum : ^hbr-9-3

**4** aureum habens thuribulum, et arcam testamenti circumtectam ex omni parte auro, in qua urna aurea habens manna, et virga Aaron, quae fronduerat, et tabulae testamenti, ^hbr-9-4

**5** superque eam erant cherubim gloriae obumbrantia propitiatorium : de quibus non est modo dicendum per singula. ^hbr-9-5

**6** His vero ita compositis, in priori quidem tabernaculo semper introibant sacerdotes, sacrificiorum officia consummantes : ^hbr-9-6

**7** in secundo autem semel in anno solus pontifex non sine sanguine, quem offert pro sua et populi ignorantia : ^hbr-9-7

**8** hoc significante Spiritu Sancto, nondum propalatam esse sanctorum viam, adhuc priore tabernaculo habente statum : ^hbr-9-8

**9** quae parabola est temporis instantis : juxta quam munera, et hostiae offeruntur, quae non possunt juxta conscientiam perfectum facere servientem, solummodo in cibis, et in potibus, ^hbr-9-9

**10** et variis baptismatibus, et justitiis carnis usque ad tempus correctionis impositis. ^hbr-9-10

**11** Christus autem assistens pontifex futurorum bonorum, per amplius et perfectius tabernaculum, non manufactum, id est, non hujus creationis : ^hbr-9-11

**12** neque per sanguinem hircorum aut vitulorum, sed per proprium sanguinem introivit semel in Sancta, aeterna redemptione inventa. ^hbr-9-12

**13** Si enim sanguis hircorum et taurorum, et cinis vitulae aspersus inquinatos sanctificat ad emundationem carnis : ^hbr-9-13

**14** quanto magis sanguis Christi, qui per Spiritum Sanctum semetipsum obtulit immaculatum Deo, emundabit conscientiam nostram ab operibus mortuis, ad serviendum Deo viventi ? ^hbr-9-14

**15** Et ideo novi testamenti mediator est : ut morte intercedente, in redemptionem earum praevaricationum, quae erant sub priori testamento, repromissionem accipiant qui vocati sunt aeternae haereditatis. ^hbr-9-15

**16** Ubi enim testamentum est, mors necesse est intercedat testatoris. ^hbr-9-16

**17** Testamentum enim in mortuis confirmatum est : alioquin nondum valet, dum vivit qui testatus est. ^hbr-9-17

**18** Unde nec primum quidem sine sanguine dedicatum est. ^hbr-9-18

**19** Lecto enim omni mandato legis a Moyse universo populo, accipiens sanguinem vitulorum et hircorum cum aqua, et lana coccinea, et hyssopo, ipsum quoque librum, et omnem populum aspersit, ^hbr-9-19

**20** dicens : Hic sanguis testamenti, quod mandavit ad vos Deus. ^hbr-9-20

**21** Etiam tabernaculum et omnia vasa ministerii sanguine similiter aspersit. ^hbr-9-21

**22** Et omnia pene in sanguine secundum legem mundantur : et sine sanguinis effusione non fit remissio. ^hbr-9-22

**23** Necesse est ergo exemplaria quidem caelestium his mundari : ipsa autem caelestia melioribus hostiis quam istis. ^hbr-9-23

**24** Non enim in manufacta Sancta Jesus introivit exemplaria verorum : sed in ipsum caelum, ut appareat nunc vultui Dei pro nobis : ^hbr-9-24

**25** neque ut saepe offerat semetipsum, quemadmodum pontifex intrat in Sancta per singulos annos in sanguine alieno : ^hbr-9-25

**26** alioquin oportebat eum frequenter pati ab origine mundi : nunc autem semel in consummatione saeculorum, ad destitutionem peccati, per hostiam suam apparuit. ^hbr-9-26

**27** Et quemadmodum statutum est hominibus semel mori, post hoc autem judicium : ^hbr-9-27

**28** sic et Christus semel oblatus est ad multorum exhaurienda peccata : secundo sine peccato apparebit exspectantibus se, in salutem. ^hbr-9-28

## Capítulo 10

**1** Umbram enim habens lex futurorum bonorum, non ipsam imaginem rerum : per singulos annos, eisdem ipsis hostiis quas offerunt indesinenter, numquam potest accedentes perfectos facere : ^hbr-10-1

**2** alioquin cessassent offerri : ideo quod nullam haberent ultra conscientiam peccati, cultores semel mundati : ^hbr-10-2

**3** sed in ipsis commemoratio peccatorum per singulos annos fit. ^hbr-10-3

**4** Impossibile enim est sanguine taurorum et hircorum auferri peccata. ^hbr-10-4

**5** Ideo ingrediens mundum dicit : Hostiam et oblationem noluisti : corpus autem aptasti mihi : ^hbr-10-5

**6** holocautomata pro peccato non tibi placuerunt. ^hbr-10-6

**7** Tunc dixi : Ecce venio : in capite libri scriptum est de me : Ut faciam, Deus, voluntatem tuam. ^hbr-10-7

**8** Superius dicens : Quia hostias, et oblationes, et holocautomata pro peccato noluisti, nec placita sunt tibi, quae secundum legem offeruntur, ^hbr-10-8

**9** tunc dixi : Ecce venio, ut faciam, Deus, voluntatem tuam : aufert primum, ut sequens statuat. ^hbr-10-9

**10** In qua voluntate sanctificati sumus per oblationem corporis Jesu Christi semel. ^hbr-10-10

**11** Et omnis quidem sacerdos praesto est quotidie ministrans, et easdem saepe offerens hostias, quae numquam possunt auferre peccata : ^hbr-10-11

**12** hic autem unam pro peccatis offerens hostiam, in sempiternum sedet in dextera Dei, ^hbr-10-12

**13** de cetero exspectans donec ponantur inimici ejus scabellum pedum ejus. ^hbr-10-13

**14** Una enim oblatione, consummavit in sempiternum sanctificatos. ^hbr-10-14

**15** Contestatur autem nos et Spiritus Sanctus. Postquam enim dixit : ^hbr-10-15

**16** Hoc autem testamentum, quod testabor ad illos post dies illos, dicit Dominus, dando leges meas in cordibus eorum, et in mentibus eorum superscribam eas : ^hbr-10-16

**17** et peccatorum, et iniquitatum eorum jam non recordabor amplius. ^hbr-10-17

**18** Ubi autem horum remissio : jam non est oblatio pro peccato. ^hbr-10-18

**19** Habentes itaque, fratres, fiduciam in introitu sanctorum in sanguine Christi, ^hbr-10-19

**20** quam initiavit nobis viam novam, et viventem per velamen, id est, carnem suam, ^hbr-10-20

**21** et sacerdotem magnum super domum Dei : ^hbr-10-21

**22** accedamus cum vero corde in plenitudine fidei, aspersi corda a conscientia mala, et abluti corpus aqua munda, ^hbr-10-22

**23** teneamus spei nostrae confessionem indeclinabilem (fidelis enim est qui repromisit), ^hbr-10-23

**24** et consideremus invicem in provocationem caritatis, et bonorum operum : ^hbr-10-24

**25** non deserentes collectionem nostram, sicut consuetudinis est quibusdam, sed consolantes, et tanto magis quanto videritis appropinquantem diem. ^hbr-10-25

**26** Voluntarie enim peccantibus nobis post acceptam notitiam veritatis, jam non relinquitur pro peccatis hostia, ^hbr-10-26

**27** terribilis autem quaedam exspectatio judicii, et ignis aemulatio, quae consumptura est adversarios. ^hbr-10-27

**28** Irritam quis faciens legem Moysi, sine ulla miseratione duobus vel tribus testibus moritur : ^hbr-10-28

**29** quanto magis putatis deteriora mereri supplicia qui Filium Dei conculcaverit, et sanguinem testamenti pollutum duxerit, in quo sanctificatus est, et spiritui gratiae contumeliam fecerit ? ^hbr-10-29

**30** Scimus enim qui dixit : Mihi vindicta, et ego retribuam. Et iterum : Quia judicabit Dominus populum suum. ^hbr-10-30

**31** Horrendum est incidere in manus Dei viventis. ^hbr-10-31

**32** Rememoramini autem pristinos dies, in quibus illuminati, magnum certamen sustinuistis passionum : ^hbr-10-32

**33** et in altero quidem opprobriis et tribulationibus spectaculum facti : in altero autem socii taliter conversantium effecti. ^hbr-10-33

**34** Nam et vinctis compassi estis, et rapinam bonorum vestrorum cum gaudio suscepistis, cognoscentes vos habere meliorem et manentem substantiam. ^hbr-10-34

**35** Nolite itaque amittere confidentiam vestram, quae magnam habet remunerationem. ^hbr-10-35

**36** Patientia enim vobis necessaria est : ut voluntatem Dei facientes, reportetis promissionem. ^hbr-10-36

**37** Adhuc enim modicum aliquantulum, qui venturus est, veniet, et non tardabit. ^hbr-10-37

**38** Justus autem meus ex fide vivit : quod si subtraxerit se, non placebit animae meae. ^hbr-10-38

**39** Nos autem non sumus subtractionis filii in perditionem, sed fidei in acquisitionem animae. ^hbr-10-39

## Capítulo 11

**1** Est autem fides sperandarum substantia rerum, argumentum non apparentium. ^hbr-11-1

**2** In hac enim testimonium consecuti sunt senes. ^hbr-11-2

**3** Fide intelligimus aptata esse saecula verbo Dei : ut ex invisibilibus visibilia fierent. ^hbr-11-3

**4** Fide plurimam hostiam Abel, quam Cain, obtulit Deo, per quam testimonium consecutus est esse justus, testimonium perhibente muneribus ejus Deo, et per illam defunctus adhuc loquitur. ^hbr-11-4

**5** Fide Henoch translatus est ne videret mortem, et non inveniebatur, quia transtulit illum Deus : ante translationem enim testimonium habuit placuisse Deo. ^hbr-11-5

**6** Sine fide autem impossibile est placere Deo. Credere enim oportet accedentem ad Deum quia est, et inquirentibus se remunerator sit. ^hbr-11-6

**7** Fide Noë responso accepto de iis quae adhuc non videbantur, metuens aptavit arcam in salutem domus suae, per quam damnavit mundum : et justitiae, quae per fidem est, haeres est institutus. ^hbr-11-7

**8** Fide qui vocatur Abraham obedivit in locum exire, quem accepturus erat in haereditatem : et exiit, nesciens quo iret. ^hbr-11-8

**9** Fide demoratus est in terra repromissionis, tamquam in aliena, in casulis habitando cum Isaac et Jacob cohaeredibus repromissionis ejusdem. ^hbr-11-9

**10** Exspectabat enim fundamenta habentem civitatem : cujus artifex et conditor Deus. ^hbr-11-10

**11** Fide et ipsa Sara sterilis virtutem in conceptionem seminis accepit, etiam praeter tempus aetatis : quoniam fidelem credidit esse eum qui repromiserat. ^hbr-11-11

**12** Propter quod et ab uno orti sunt (et hoc emortuo) tamquam sidera caeli in multitudinem, et sicut arena, quae est ad oram maris, innumerabilis. ^hbr-11-12

**13** Juxta fidem defuncti sunt omnes isti, non acceptis repromissionibus, sed a longe eas aspicientes, et salutantes, et confitentes quia peregrini et hospites sunt super terram. ^hbr-11-13

**14** Qui enim haec dicunt, significant se patriam inquirere. ^hbr-11-14

**15** Et si quidem ipsius meminissent de qua exierunt, habebant utique tempus revertendi : ^hbr-11-15

**16** nunc autem meliorem appetunt, id est, caelestem. Ideo non confunditur Deus vocari Deus eorum : paravit enim illis civitatem. ^hbr-11-16

**17** Fide obtulit Abraham Isaac, cum tentaretur, et unigenitum offerebat, qui susceperat repromissiones : ^hbr-11-17

**18** ad quem dictum est : Quia in Isaac vocabitur tibi semen : ^hbr-11-18

**19** arbitrans quia et a mortuis suscitare potens est Deus : unde eum et in parabolam accepit. ^hbr-11-19

**20** Fide et de futuris benedixit Isaac Jacob et Esau. ^hbr-11-20

**21** Fide Jacob, moriens, singulos filiorum Joseph benedixit : et adoravit fastigium virgae ejus. ^hbr-11-21

**22** Fide Joseph, moriens, de profectione filiorum Israël memoratus est, et de ossibus suis mandavit. ^hbr-11-22

**23** Fide Moyses, natus, occultatus est mensibus tribus a parentibus suis, eo quod vidissent elegantem infantem, et non timuerunt regis edictum. ^hbr-11-23

**24** Fide Moyses grandis factus negavit se esse filium filiae Pharaonis, ^hbr-11-24

**25** magis eligens affligi cum populo Dei, quam temporalis peccati habere jucunditatem, ^hbr-11-25

**26** majores divitias aestimans thesauro Aegyptiorum, improperium Christi : aspiciebat enim in remunerationem. ^hbr-11-26

**27** Fide reliquit Aegyptum, non veritus animositatem regis : invisibilem enim tamquam videns sustinuit. ^hbr-11-27

**28** Fide celebravit Pascha, et sanguinis effusionem : ne qui vastabat primitiva, tangeret eos. ^hbr-11-28

**29** Fide transierunt mare Rubrum tamquam per aridam terram : quod experti Aegyptii, devorati sunt. ^hbr-11-29

**30** Fide muri Jericho corruerunt, circuitu dierum septem. ^hbr-11-30

**31** Fide Rahab meretrix non periit cum incredulis, excipiens exploratores cum pace. ^hbr-11-31

**32** Et quid adhuc dicam ? deficiet enim me tempus enarrantem de Gedeon, Barac, Samson, Jephte, David, Samuel, et prophetis : ^hbr-11-32

**33** qui per fidem vicerunt regna, operati sunt justitiam, adepti sunt repromissiones, obturaverunt ora leonum, ^hbr-11-33

**34** extinxerunt impetum ignis, effugerunt aciem gladii, convaluerunt de infirmitate, fortes facti sunt in bello, castra verterunt exterorum : ^hbr-11-34

**35** acceperunt mulieres de resurrectione mortuos suos : alii autem distenti sunt non suscipientes redemptionem ut meliorem invenirent resurrectionem. ^hbr-11-35

**36** Alii vero ludibria, et verbera experti, insuper et vincula, et carceres : ^hbr-11-36

**37** lapidati sunt, secti sunt, tentati sunt, in occisione gladii mortui sunt, circuierunt in melotis, in pellibus caprinis, egentes, angustiati, afflicti : ^hbr-11-37

**38** quibus dignus non erat mundus : in solitudinibus errantes, in montibus, in speluncis, et in cavernis terrae. ^hbr-11-38

**39** Et hi omnes testimonio fidei probati, non acceperunt repromissionem, ^hbr-11-39

**40** Deo pro nobis melius aliquid providente, ut non sine nobis consummarentur. ^hbr-11-40

## Capítulo 12

**1** Ideoque et nos tantam habentes impositam nubem testium, deponentes omne pondus, et circumstans nos peccatum, per patientiam curramus ad propositum nobis certamen : ^hbr-12-1

**2** aspicientes in auctorem fidei, et consummatorem Jesum, qui proposito sibi gaudio sustinuit crucem, confusione contempta, atque in dextera sedis Dei sedet. ^hbr-12-2

**3** Recogitate enim eum qui talem sustinuit a peccatoribus adversum semetipsum contradictionem : ut ne fatigemini, animis vestris deficientes. ^hbr-12-3

**4** Nondum enim usque ad sanguinem restitistis, adversus peccatum repugnantes : ^hbr-12-4

**5** et obliti estis consolationis, quae vobis tamquam filiis loquitur, dicens : Fili mi, noli negligere disciplinam Domini : neque fatigeris dum ab eo argueris. ^hbr-12-5

**6** Quem enim diligit Dominus, castigat : flagellat autem omnem filium, quem recipit. ^hbr-12-6

**7** In disciplina perseverate. Tamquam filiis vobis offert se Deus : quis enim filius, quem non corripit pater ? ^hbr-12-7

**8** quod si extra disciplinam estis, cujus participes facti sunt omnes : ergo adulteri, et non filii estis. ^hbr-12-8

**9** Deinde patres quidem carnis nostrae, eruditores habuimus, et reverebamur eos, non multo magis obtemperabimus Patri spirituum, et vivemus ? ^hbr-12-9

**10** Et illi quidem in tempore paucorum dierum, secundum voluntatem suam erudiebant nos : hic autem ad id quod utile est in recipiendo sanctificationem ejus. ^hbr-12-10

**11** Omnis autem disciplina in praesenti quidem videtur non esse gaudii, sed moeroris : postea autem fructum pacatissimum exercitatis per eam, reddet justitiae. ^hbr-12-11

**12** Propter quod remissas manus, et soluta genua erigite, ^hbr-12-12

**13** et gressus rectos facite pedibus vestris : ut non claudicans quis erret, magis autem sanetur. ^hbr-12-13

**14** Pacem sequimini cum omnibus, et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum : ^hbr-12-14

**15** contemplantes ne quis desit gratiae Dei : ne qua radix amaritudinis sursum germinans impediat, et per illam inquinentur multi. ^hbr-12-15

**16** Ne quis fornicator, aut profanus ut Esau : qui propter unam escam vendidit primitiva sua : ^hbr-12-16

**17** scitote enim quoniam et postea cupiens haereditare benedictionem, reprobatus est : non enim invenit poenitentiae locum, quamquam cum lacrimis inquisisset eam. ^hbr-12-17

**18** Non enim accessistis ad tractabilem montem, et accensibilem ignem, et turbinem, et caliginem, et procellam, ^hbr-12-18

**19** et tubae sonum, et vocem verborum, quam qui audierunt, excusaverunt se, ne eis fieret verbum. ^hbr-12-19

**20** Non enim portabant quod dicebatur : Et si bestia tetigerit montem, lapidabitur. ^hbr-12-20

**21** Et ita terribile erat quod videbatur. Moyses dixit : Exterritus sum, et tremebundus. ^hbr-12-21

**22** Sed accessistis ad Sion montem, et civitatem Dei viventis, Jerusalem caelestem, et multorum millium angelorum frequentiam, ^hbr-12-22

**23** et ecclesiam primitivorum, qui conscripti sunt in caelis, et judicem omnium Deum, et spiritus justorum perfectorum, ^hbr-12-23

**24** et testamenti novi mediatorem Jesum, et sanguinis aspersionem melius loquentem quam Abel. ^hbr-12-24

**25** Videte ne recusetis loquentem. Si enim illi non effugerunt, recusantes eum, qui super terram loquebatur : multo magis nos, qui de caelis loquentem nobis avertimus. ^hbr-12-25

**26** Cujus vox movit terram tunc : nunc autem repromittit, dicens : Adhuc semel, et ego movebo non solum terram, sed et caelum. ^hbr-12-26

**27** Quod autem, Adhuc semel, dicit : declarat mobilium translationem tamquam factorum, ut maneant ea quae sunt immobilia. ^hbr-12-27

**28** Itaque regnum immobile suscipientes, habemus gratiam : per quam serviamus placentes Deo, cum metu et reverentia. ^hbr-12-28

**29** Etenim Deus noster ignis consumens est. ^hbr-12-29

## Capítulo 13

**1** Caritas fraternitatis maneat in vobis, ^hbr-13-1

**2** et hospitalitatem nolite oblivisci : per hanc enim latuerunt quidam, angelis hospitio receptis. ^hbr-13-2

**3** Mementote vinctorum, tamquam simul vincti : et laborantium, tamquam et ipsi in corpore morantes. ^hbr-13-3

**4** Honorabile connubium in omnibus, et thorus immaculatus. Fornicatores enim, et adulteros judicabit Deus. ^hbr-13-4

**5** Sint mores sine avaritia, contenti praesentibus : ipse enim dixit : Non te deseram, neque derelinquam : ^hbr-13-5

**6** ita ut confidenter dicamus : Dominus mihi adjutor : non timebo quid faciat mihi homo. ^hbr-13-6

**7** Mementote praepositorum vestrorum, qui vobis locuti sunt verbum Dei : quorum intuentes exitum conversationis, imitamini fidem. ^hbr-13-7

**8** Jesus Christus heri, et hodie : ipse et in saecula. ^hbr-13-8

**9** Doctrinis variis et peregrinis nolite abduci. Optimum est enim gratia stabilire cor, non escis : quae non profuerunt ambulantibus in eis. ^hbr-13-9

**10** Habemus altare, de quo edere non habent potestatem, qui tabernaculo deserviunt. ^hbr-13-10

**11** Quorum enim animalium infertur sanguis pro peccato in Sancta per pontificem, horum corpora cremantur extra castra. ^hbr-13-11

**12** Propter quod et Jesus, ut sanctificaret per suum sanguinem populum, extra portam passus est. ^hbr-13-12

**13** Exeamus igitur ad eum extra castra, improperium ejus portantes. ^hbr-13-13

**14** Non enim habemus hic manentem civitatem, sed futuram inquirimus. ^hbr-13-14

**15** Per ipsum ergo offeramus hostiam laudis semper Deo, id est, fructum labiorum confitentium nomini ejus. ^hbr-13-15

**16** Beneficentiae autem et communionis nolite oblivisci : talibus enim hostiis promeretur Deus. ^hbr-13-16

**17** Obedite praepositis vestris, et subjacete eis. Ipsi enim pervigilant quasi rationem pro animabus vestris reddituri, ut cum gaudio hoc faciant, et non gementes : hoc enim non expedit vobis. ^hbr-13-17

**18** Orate pro nobis : confidimus enim quia bonam conscientiam habemus in omnibus bene volentes conversari. ^hbr-13-18

**19** Amplius autem deprecor vos hoc facere, quo celerius restituar vobis. ^hbr-13-19

**20** Deus autem pacis, qui eduxit de mortuis pastorem magnum ovium, in sanguine testamenti aeterni, Dominum nostrum Jesum Christum, ^hbr-13-20

**21** aptet vos in omni bono, ut faciatis ejus voluntatem : faciens in vobis quod placeat coram se per Jesum Christum : cui est gloria in saecula saeculorum. Amen. ^hbr-13-21

**22** Rogo autem vos fratres, ut sufferatis verbum solatii. Etenim perpaucis scripsi vobis. ^hbr-13-22

**23** Cognoscite fratrem nostrum Timotheum dimissum : cum quo (si celerius venerit) videbo vos. ^hbr-13-23

**24** Salutate omnes praepositos vestros, et omnes sanctos. Salutant vos de Italia fratres. ^hbr-13-24

**25** Gratia cum omnibus vobis. Amen. ^hbr-13-25