---
id: vulgata-clementina-mc-lat-tweedale-2005
type: texto_primario
title: "Evangelium secundum Marcum (Vulgata Clementina)"
subtitle: null
original_title: "Evangelium secundum Marcum"
author: null
year_original: 1592
language: lat
translation:
  - Hieronymus Stridonensis
editor:
  - Michael Tweedale
publisher: null
publication_year: 2005
area: Escrituras
era: século IV d.C. (recensão de 1592)
sistema_referencia: versiculo
abrev: "Mc"
livro_numero: 48
secao: "Evangelhos"
canon: "católico (73 livros), sem o apêndice clementino"
scope: "677 versículos em 16 capítulos"
tags:
  - latim
  - vulgata
  - biblia
  - clementina
  - evangelhos
coautoria:
  - Διαφορεύς
  - Claude Opus 5
status: rascunho
project: pedra_angular
source: "Biblia Sacra juxta Vulgatam Clementinam. Editio electronica: Michael Tweedale et al., The Clementine Text Project (2005; correções posteriores). Arquivo Text/Mc.lat do repositório bitbucket.org/clementinetextproject/text."
license: "domínio público"
publishable: true
related: []
---

# Evangelium secundum Marcum

## Capítulo 1

**1** Initium Evangelii Jesu Christi, Filii Dei. ^mc-1-1

**2** Sicut scriptum est in Isaia propheta : Ecce ego mitto angelum meum ante faciem tuam,  
qui praeparabit viam tuam ante te. ^mc-1-2

**3** Vox clamantis in deserto :  
Parate viam Domini, rectas facite semitas ejus. ^mc-1-3

**4** Fuit Joannes in deserto baptizans, et praedicans baptismum poenitentiae in remissionem peccatorum. ^mc-1-4

**5** Et egrediebatur ad eum omnis Judaeae regio, et Jerosolymitae universi, et baptizabantur ab illo in Jordanis flumine, confitentes peccata sua. ^mc-1-5

**6** Et erat Joannes vestitus pilis cameli, et zona pellicea circa lumbos ejus, et locustas et mel silvestre edebat. ^mc-1-6

**7** Et praedicabat dicens : Venit fortior me post me, cujus non sum dignus procumbens solvere corrigiam calceamentorum ejus. ^mc-1-7

**8** Ego baptizavi vos aqua, ille vero baptizabit vos Spiritu Sancto. ^mc-1-8

**9** Et factum est : in diebus illis venit Jesus a Nazareth Galilaeae : et baptizatus est a Joanne in Jordane. ^mc-1-9

**10** Et statim ascendens de aqua, vidit caelos apertos, et Spiritum tamquam columbam descendentem, et manentem in ipso. ^mc-1-10

**11** Et vox facta est de caelis : Tu es Filius meus dilectus, in te complacui. ^mc-1-11

**12** Et statim Spiritus expulit eum in desertum. ^mc-1-12

**13** Et erat in deserto quadraginta diebus, et quadraginta noctibus : et tentabatur a Satana : eratque cum bestiis, et angeli ministrabant illi. ^mc-1-13

**14** Postquam autem traditus est Joannes, venit Jesus in Galilaeam, praedicans Evangelium regni Dei, ^mc-1-14

**15** et dicens : Quoniam impletum est tempus, et appropinquavit regnum Dei : poenitemini, et credite Evangelio. ^mc-1-15

**16** Et praeteriens secus mare Galilaeae, vidit Simonem, et Andream fratrem ejus, mittentes retia in mare (erant enim piscatores), ^mc-1-16

**17** et dixit eis Jesus : Venite post me, et faciam vos fieri piscatores hominum. ^mc-1-17

**18** Et protinus relictis retibus, secuti sunt eum. ^mc-1-18

**19** Et progressus inde pusillum, vidit Jacobum Zebedaei, et Joannem fratrem ejus, et ipsos componentes retia in navi : ^mc-1-19

**20** et statim vocavit illos. Et relicto patre suo Zebedaeo in navi cum mercenariis, secuti sunt eum. ^mc-1-20

**21** Et ingrediuntur Capharnaum : et statim sabbatis ingressus in synagogam, docebat eos. ^mc-1-21

**22** Et stupebant super doctrina ejus : erat enim docens eos quasi potestatem habens, et non sicut scribae. ^mc-1-22

**23** Et erat in synagoga eorum homo in spiritu immundo : et exclamavit, ^mc-1-23

**24** dicens : Quid nobis et tibi, Jesu Nazarene ? venisti perdere nos ? scio qui sis, Sanctus Dei. ^mc-1-24

**25** Et comminatus est ei Jesus, dicens : Obmutesce, et exi de homine. ^mc-1-25

**26** Et discerpens eum spiritus immundus, et exclamans voce magna, exiit ab eo. ^mc-1-26

**27** Et mirati sunt omnes, ita ut conquirerent inter se dicentes : Quidnam est hoc ? quaenam doctrina haec nova ? quia in potestate etiam spiritibus immundis imperat, et obediunt ei. ^mc-1-27

**28** Et processit rumor ejus statim in omnem regionem Galilaeae. ^mc-1-28

**29** Et protinus egredientes de synagoga, venerunt in domum Simonis et Andreae, cum Jacobo et Joanne. ^mc-1-29

**30** Decumbebat autem socrus Simonis febricitans : et statim dicunt ei de illa. ^mc-1-30

**31** Et accedens elevavit eam, apprehensa manu ejus : et continuo dimisit eam febris, et ministrabat eis. ^mc-1-31

**32** Vespere autem facto cum occidisset sol, afferebant ad eum omnes male habentes, et daemonia habentes : ^mc-1-32

**33** et erat omnis civitas congregata ad januam. ^mc-1-33

**34** Et curavit multos, qui vexabantur variis languoribus, et daemonia multa ejiciebat, et non sinebat ea loqui, quoniam sciebant eum. ^mc-1-34

**35** Et diluculo valde surgens, egressus abiit in desertum locum, ibique orabat. ^mc-1-35

**36** Et prosecutus est eum Simon, et qui cum illo erant. ^mc-1-36

**37** Et cum invenissent eum, dixerunt ei : Quia omnes quaerunt te. ^mc-1-37

**38** Et ait illis : Eamus in proximos vicos, et civitates, ut et ibi praedicem : ad hoc enim veni. ^mc-1-38

**39** Et erat praedicans in synagogis eorum, et in omni Galilaea, et daemonia ejiciens. ^mc-1-39

**40** Et venit ad eum leprosus deprecans eum : et genu flexo dixit ei : Si vis, potes me mundare. ^mc-1-40

**41** Jesus autem misertus ejus, extendit manum suam : et tangens eum, ait illi : Volo : mundare. ^mc-1-41

**42** Et cum dixisset, statim discessit ab eo lepra, et mundatus est. ^mc-1-42

**43** Et comminatus est ei, statimque ejecit illum, ^mc-1-43

**44** et dicit ei : Vide nemini dixeris : sed vade, ostende te principi sacerdotum, et offer pro emundatione tua, quae praecepit Moyses in testimonium illis. ^mc-1-44

**45** At ille egressus coepit praedicare, et diffamare sermonem, ita ut jam non posset manifeste introire in civitatem, sed foris in desertis locis esset, et conveniebant ad eum undique. ^mc-1-45

## Capítulo 2

**1** Et iterum intravit Capharnaum post dies, ^mc-2-1

**2** et auditum est quod in domo esset, et convenerunt multi, ita ut non caperet neque ad januam, et loquebatur eis verbum. ^mc-2-2

**3** Et venerunt ad eum ferentes paralyticum, qui a quatuor portabatur. ^mc-2-3

**4** Et cum non possent offerre eum illi prae turba, nudaverunt tectum ubi erat : et patefacientes submiserunt grabatum in quo paralyticus jacebat. ^mc-2-4

**5** Cum autem vidisset Jesus fidem illorum, ait paralytico : Fili, dimittuntur tibi peccata tua. ^mc-2-5

**6** Erant autem illic quidam de scribis sedentes, et cogitantes in cordibus suis : ^mc-2-6

**7** Quid hic sic loquitur ? blasphemat. Quis potest dimittere peccata, nisi solus Deus ? ^mc-2-7

**8** Quo statim cognito Jesus spiritu suo, quia sic cogitarent intra se, dicit illis : Quid ista cogitatis in cordibus vestris ? ^mc-2-8

**9** Quid est facilius dicere paralytico : Dimittuntur tibi peccata : an dicere : Surge, tolle grabatum tuum, et ambula ? ^mc-2-9

**10** Ut autem sciatis quia Filius hominis habet potestatem in terra dimittendi peccata (ait paralytico), ^mc-2-10

**11** tibi dico : Surge, tolle grabatum tuum, et vade in domum tuam. ^mc-2-11

**12** Et statim surrexit ille : et, sublato grabato, abiit coram omnibus, ita ut mirarentur omnes, et honorificent Deum, dicentes : Quia numquam sic vidimus. ^mc-2-12

**13** Et egressus est rursus ad mare, omnisque turba veniebat ad eum, et docebat eos. ^mc-2-13

**14** Et cum praeteriret, vidit Levi Alphaei sedentem ad telonium, et ait illi : Sequere me. Et surgens secutus est eum. ^mc-2-14

**15** Et factum est, cum accumberet in domo illius, multi publicani et peccatores simul discumbebant cum Jesu et discipulis ejus : erant enim multi, qui et sequebantur eum. ^mc-2-15

**16** Et scribae et pharisaei videntes quia manducaret cum publicanis et peccatoribus, dicebant discipulis ejus : Quare cum publicanis et peccatoribus manducat et bibit Magister vester ? ^mc-2-16

**17** Hoc audito Jesus ait illis : Non necesse habent sani medico, sed qui male habent : non enim veni vocare justos, sed peccatores. ^mc-2-17

**18** Et erant discipuli Joannis et pharisaei jejunantes : et veniunt, et dicunt illi : Quare discipuli Joannis et pharisaeorum jejunant, tui autem discipuli non jejunant ? ^mc-2-18

**19** Et ait illis Jesus : Numquid possunt filii nuptiarum, quamdiu sponsus cum illis est, jejunare ? Quanto tempore habent secum sponsum, non possunt jejunare. ^mc-2-19

**20** Venient autem dies cum auferetur ab eis sponsus : et tunc jejunabunt in illis diebus. ^mc-2-20

**21** Nemo assumentum panni rudis assuit vestimento veteri : alioquin aufert supplementum novum a veteri, et major scissura fit. ^mc-2-21

**22** Et nemo mittit vinum novum in utres veteres : alioquin dirumpet vinum utres, et vinum effundetur, et utres peribunt : sed vinum novum in utres novos mitti debet. ^mc-2-22

**23** Et factum est iterum cum Dominus sabbatis ambularet per sata, et discipuli ejus coeperunt progredi, et vellere spicas. ^mc-2-23

**24** Pharisaei autem dicebant ei : Ecce, quid faciunt sabbatis quod non licet ? ^mc-2-24

**25** Et ait illis : Numquam legistis quid fecerit David, quando necessitatem habuit, et esuriit ipse, et qui cum eo erant ? ^mc-2-25

**26** quomodo introivit in domum Dei sub Abiathar principe sacerdotum, et panes propositionis manducavit, quos non licebat manducare, nisi sacerdotibus, et dedit eis qui cum eo erant ? ^mc-2-26

**27** Et dicebat eis : Sabbatum propter hominem factum est, et non homo propter sabbatum. ^mc-2-27

**28** Itaque Dominus est Filius hominis, etiam sabbati. ^mc-2-28

## Capítulo 3

**1** Et introivit iterum in synagogam : et erat ibi homo habens manum aridam. ^mc-3-1

**2** Et observabant eum, si sabbatis curaret, ut accusarent illum. ^mc-3-2

**3** Et ait homini habenti manum aridam : Surge in medium. ^mc-3-3

**4** Et dicit eis : Licet sabbatis benefacere, an male ? animam salvam facere, an perdere ? At illi tacebant. ^mc-3-4

**5** Et circumspiciens eos cum ira, contristatus super caecitate cordis eorum, dicit homini : Extende manum tuam. Et extendit, et restituta est manus illi. ^mc-3-5

**6** Exeuntes autem pharisaei, statim cum Herodianis consilium faciebant adversus eum quomodo eum perderent. ^mc-3-6

**7** Jesus autem cum discipulis suis secessit ad mare : et multa turba a Galilaea et Judaea secuta est eum, ^mc-3-7

**8** et ab Jerosolymis, et ab Idumaea, et trans Jordanem : et qui circa Tyrum et Sidonem multitudo magna, audientes quae faciebat, venerunt ad eum. ^mc-3-8

**9** Et dicit discipulis suis ut navicula sibi deserviret propter turbam, ne comprimerent eum : ^mc-3-9

**10** multos enim sanabat, ita ut irruerent in eum ut illum tangerent, quotquot habebant plagas. ^mc-3-10

**11** Et spiritus immundi, cum illum videbant, procidebant ei : et clamabant, dicentes : ^mc-3-11

**12** Tu es Filius Dei. Et vehementer comminabatur eis ne manifestarent illum. ^mc-3-12

**13** Et ascendens in montem vocavit ad se quos voluit ipse : et venerunt ad eum. ^mc-3-13

**14** Et fecit ut essent duodecim cum illo : et ut mitteret eos praedicare. ^mc-3-14

**15** Et dedit illis potestatem curandi infirmitates et ejiciendi daemonia. ^mc-3-15

**16** Et imposuit Simoni nomen Petrus : ^mc-3-16

**17** et Jacobum Zebedaei, et Joannem fratrem Jacobi, et imposuit eis nomina Boanerges, quod est, Filii tonitrui : ^mc-3-17

**18** et Andream, et Philippum, et Bartholomaeum, et Matthaeum, et Thomam, et Jacobum Alphaei, et Thaddaeum, et Simonem Cananaeum, ^mc-3-18

**19** et Judam Iscariotem, qui et tradidit illum. ^mc-3-19

**20** Et veniunt ad domum : et convenit iterum turba, ita ut non possent neque panem manducare. ^mc-3-20

**21** Et cum audissent sui, exierunt tenere eum : dicebant enim : Quoniam in furorem versus est. ^mc-3-21

**22** Et scribae, qui ab Jerosolymis descenderant, dicebant : Quoniam Beelzebub habet, et quia in principe daemoniorum ejicit daemonia. ^mc-3-22

**23** Et convocatis eis in parabolis dicebat illis : Quomodo potest Satanas Satanam ejicere ? ^mc-3-23

**24** Et si regnum in se dividatur, non potest regnum illud stare. ^mc-3-24

**25** Et si domus super semetipsam dispertiatur, non potest domus illa stare. ^mc-3-25

**26** Et si Satanas consurrexerit in semetipsum, dispertitus est, et non poterit stare, sed finem habet. ^mc-3-26

**27** Nemo potest vasa fortis ingressus in domum diripere, nisi prius fortem alliget, et tunc domum ejus diripiet. ^mc-3-27

**28** Amen dico vobis, quoniam omnia dimittentur filiis hominum peccata, et blasphemiae quibus blasphemaverint : ^mc-3-28

**29** qui autem blasphemaverit in Spiritum Sanctum, non habebit remissionem in aeternum, sed reus erit aeterni delicti. ^mc-3-29

**30** Quoniam dicebant : Spiritum immundum habet. ^mc-3-30

**31** Et veniunt mater ejus et fratres : et foris stantes miserunt ad eum vocantes eum, ^mc-3-31

**32** et sedebat circa eum turba : et dicunt ei : Ecce mater tua et fratres tui foris quaerunt te. ^mc-3-32

**33** Et respondens eis, ait : Quae est mater mea et fratres mei ? ^mc-3-33

**34** Et circumspiciens eos, qui in circuitu ejus sedebant, ait : Ecce mater mea et fratres mei. ^mc-3-34

**35** Qui enim fecerit voluntatem Dei, hic frater meus, et soror mea, et mater est. ^mc-3-35

## Capítulo 4

**1** Et iterum coepit docere ad mare : et congregata est ad eum turba multa, ita ut navim ascendens sederet in mari, et omnis turba circa mare super terram erat : ^mc-4-1

**2** et docebat eos in parabolis multa, et dicebat illis in doctrina sua : ^mc-4-2

**3** Audite : ecce exiit seminans ad seminandum. ^mc-4-3

**4** Et dum seminat, aliud cecidit circa viam, et venerunt volucres caeli, et comederunt illud. ^mc-4-4

**5** Aliud vero cecidit super petrosa, ubi non habuit terram multam : et statim exortum est, quoniam non habebat altitudinem terrae : ^mc-4-5

**6** et quando exortus est sol, exaestuavit : et eo quod non habebat radicem, exaruit. ^mc-4-6

**7** Et aliud cecidit in spinas : et ascenderunt spinae, et suffocaverunt illud, et fructum non dedit. ^mc-4-7

**8** Et aliud cecidit in terram bonam : et dabat fructum ascendentem et crescentem, et afferebat unum triginta, unum sexaginta, et unum centum. ^mc-4-8

**9** Et dicebat : Qui habet aures audiendi, audiat. ^mc-4-9

**10** Et cum esset singularis, interrogaverunt eum hi qui cum eo erant duodecim, parabolam. ^mc-4-10

**11** Et dicebat eis : Vobis datum est nosse mysterium regni Dei : illis autem, qui foris sunt, in parabolis omnia fiunt : ^mc-4-11

**12** ut videntes videant, et non videant : et audientes audiant, et non intelligant : nequando convertantur, et dimittantur eis peccata. ^mc-4-12

**13** Et ait illis : Nescitis parabolam hanc ? Et quomodo omnes parabolas cognoscetis ? ^mc-4-13

**14** Qui seminat, verbum seminat. ^mc-4-14

**15** Hi autem sunt, qui circa viam, ubi seminatur verbum, et cum audierint, confestim venit Satanas, et aufert verbum, quod seminatum est in cordibus eorum. ^mc-4-15

**16** Et hi sunt similiter, qui super petrosa seminantur : qui cum audierint verbum, statim cum gaudio accipiunt illud : ^mc-4-16

**17** et non habent radicem in se, sed temporales sunt : deinde orta tribulatione et persecutione propter verbum, confestim scandalizantur. ^mc-4-17

**18** Et alii sunt qui in spinas seminantur : hi sunt qui verbum audiunt, ^mc-4-18

**19** et aerumnae saeculi, et deceptio divitiarum, et circa reliqua concupiscentiae introëuntes suffocant verbum, et sine fructu efficitur. ^mc-4-19

**20** Et hi sunt qui super terram bonam seminati sunt, qui audiunt verbum, et suscipiunt, et fructificant, unum triginta, unum sexaginta, et unum centum. ^mc-4-20

**21** Et dicebat illis : Numquid venit lucerna ut sub modio ponatur, aut sub lecto ? nonne ut super candelabrum ponatur ? ^mc-4-21

**22** Non est enim aliquid absconditum, quod non manifestetur : nec factum est occultum, sed ut in palam veniat. ^mc-4-22

**23** Si quis habet aures audiendi, audiat. ^mc-4-23

**24** Et dicebat illis : Videte quid audiatis. In qua mensura mensi fueritis, remetietur vobis, et adjicietur vobis. ^mc-4-24

**25** Qui enim habet, dabitur illi : et qui non habet, etiam quod habet auferetur ab eo. ^mc-4-25

**26** Et dicebat : Sic est regnum Dei, quemadmodum si homo jaciat sementem in terram, ^mc-4-26

**27** et dormiat, et exsurgat nocte et die, et semen germinet, et increscat dum nescit ille. ^mc-4-27

**28** Ultro enim terra fructificat, primum herbam, deinde spicam, deinde plenum frumentum in spica. ^mc-4-28

**29** Et cum produxerit fructus, statim mittit falcem, quoniam adest messis. ^mc-4-29

**30** Et dicebat : Cui assimilabimus regnum Dei ? aut cui parabolae comparabimus illud ? ^mc-4-30

**31** Sicut granum sinapis, quod cum seminatum fuerit in terra, minus est omnibus seminibus, quae sunt in terra : ^mc-4-31

**32** et cum seminatum fuerit, ascendit, et fit majus omnibus oleribus, et facit ramos magnos, ita ut possint sub umbra ejus aves caeli habitare. ^mc-4-32

**33** Et talibus multis parabolis loquebatur eis verbum, prout poterant audire : ^mc-4-33

**34** sine parabola autem non loquebatur eis : seorsum autem discipulis suis disserebat omnia. ^mc-4-34

**35** Et ait illis in illa die, cum sero esset factum : Transeamus contra. ^mc-4-35

**36** Et dimittentes turbam, assumunt eum ita ut erat in navi : et aliae naves erant cum illo. ^mc-4-36

**37** Et facta est procella magna venti, et fluctus mittebat in navim, ita ut impleretur navis. ^mc-4-37

**38** Et erat ipse in puppi super cervical dormiens : et excitant eum, et dicunt illi : Magister, non ad te pertinet, quia perimus ? ^mc-4-38

**39** Et exsurgens comminatus est vento, et dixit mari : Tace, obmutesce. Et cessavit ventus : et facta est tranquillitas magna. ^mc-4-39

**40** Et ait illis : Quid timidi estis ? necdum habetis fidem ? et timuerunt timore magno, et dicebant ad alterutrum : Quis, putas, est iste, quia et ventus et mare obediunt ei ? ^mc-4-40

## Capítulo 5

**1** Et venerunt trans fretum maris in regionem Gerasenorum. ^mc-5-1

**2** Et exeunti ei de navi, statim occurrit de monumentis homo in spiritu immundo, ^mc-5-2

**3** qui domicilium habebat in monumentis, et neque catenis jam quisquam poterat eum ligare : ^mc-5-3

**4** quoniam saepe compedibus et catenis vinctus, dirupisset catenas, et compedes comminuisset, et nemo poterat eum domare : ^mc-5-4

**5** et semper die ac nocte in monumentis, et in montibus erat, clamans, et concidens se lapidibus. ^mc-5-5

**6** Videns autem Jesum a longe, cucurrit, et adoravit eum : ^mc-5-6

**7** et clamans voce magna dixit : Quid mihi et tibi, Jesu Fili Dei altissimi ? adjuro te per Deum, ne me torqueas. ^mc-5-7

**8** Dicebat enim illi : Exi spiritus immunde ab homine. ^mc-5-8

**9** Et interrogabat eum : Quod tibi nomen est ? Et dicit ei : Legio mihi nomen est, quia multi sumus. ^mc-5-9

**10** Et deprecabatur eum multum, ne se expelleret extra regionem. ^mc-5-10

**11** Erat autem ibi circa montem grex porcorum magnus, pascens. ^mc-5-11

**12** Et deprecabantur eum spiritus, dicentes : Mitte nos in porcos ut in eos introëamus. ^mc-5-12

**13** Et concessit eis statim Jesus. Et exeuntes spiritus immundi introierunt in porcos : et magno impetu grex praecipitatus est in mare ad duo millia, et suffocati sunt in mari. ^mc-5-13

**14** Qui autem pascebant eos, fugerunt, et nuntiaverunt in civitatem et in agros. Et egressi sunt videre quid esset factum : ^mc-5-14

**15** et veniunt ad Jesum : et vident illum qui a daemonio vexabatur, sedentem, vestitum, et sanae mentis, et timuerunt. ^mc-5-15

**16** Et narraverunt illis, qui viderant, qualiter factum esset ei qui daemonium habuerat, et de porcis. ^mc-5-16

**17** Et rogare coeperunt eum ut discederet de finibus eorum. ^mc-5-17

**18** Cumque ascenderet navim, coepit illum deprecari, qui a daemonio vexatus fuerat, ut esset cum illo, ^mc-5-18

**19** et non admisit eum, sed ait illi : Vade in domum tuam ad tuos, et annuntia illis quanta tibi Dominus fecerit, et misertus sit tui. ^mc-5-19

**20** Et abiit, et coepit praedicare in Decapoli, quanta sibi fecisset Jesus : et omnes mirabantur. ^mc-5-20

**21** Et cum transcendisset Jesus in navi rursum trans fretum, convenit turba multa ad eum, et erat circa mare. ^mc-5-21

**22** Et venit quidam de archisynagogis nomine Jairus, et videns eum procidit ad pedes ejus, ^mc-5-22

**23** et deprecabatur eum multum, dicens : Quoniam filia mea in extremis est, veni, impone manum super eam, ut salva sit, et vivat. ^mc-5-23

**24** Et abiit cum illo, et sequebatur eum turba multa, et comprimebant eum. ^mc-5-24

**25** Et mulier, quae erat in profluvio sanguinis annis duodecim, ^mc-5-25

**26** et fuerat multa perpessa a compluribus medicis : et erogaverat omnia sua, nec quidquam profecerat, sed magis deterius habebat : ^mc-5-26

**27** cum audisset de Jesu, venit in turba retro, et tetigit vestimentum ejus : ^mc-5-27

**28** dicebat enim : Quia si vel vestimentum ejus tetigero, salva ero. ^mc-5-28

**29** Et confestim siccatus est fons sanguinis ejus : et sensit corpore quia sanata esset a plaga. ^mc-5-29

**30** Et statim Jesus in semetipso cognoscens virtutem quae exierat de illo, conversus ad turbam, aiebat : Quis tetigit vestimenta mea ? ^mc-5-30

**31** Et dicebant ei discipuli sui : Vides turbam comprimentem te, et dicis : Quis me tetigit ? ^mc-5-31

**32** Et circumspiciebat videre eam, quae hoc fecerat. ^mc-5-32

**33** Mulier vero timens et tremens, sciens quod factum esset in se, venit et procidit ante eum, et dixit ei omnem veritatem. ^mc-5-33

**34** Ille autem dixit ei : Filia, fides tua te salvam fecit : vade in pace, et esto sana a plaga tua. ^mc-5-34

**35** Adhuc eo loquente, veniunt ab archisynagogo, dicentes : Quia filia tua mortua est : quid ultra vexas magistrum ? ^mc-5-35

**36** Jesus autem audito verbo quod dicebatur, ait archisynagogo : Noli timere : tantummodo crede. ^mc-5-36

**37** Et non admisit quemquam se sequi nisi Petrum, et Jacobum, et Joannem fratrem Jacobi. ^mc-5-37

**38** Et veniunt in domum archisynagogi, et videt tumultum, et flentes, et ejulantes multum. ^mc-5-38

**39** Et ingressus, ait illis : Quid turbamini, et ploratis ? puella non est mortua, sed dormit. ^mc-5-39

**40** Et irridebant eum. Ipse vero ejectis omnibus assumit patrem, et matrem puellae, et qui secum erant, et ingreditur ubi puella erat jacens. ^mc-5-40

**41** Et tenens manum puellae, ait illi : Talitha cumi, quod est interpretatum : Puella (tibi dico), surge. ^mc-5-41

**42** Et confestim surrexit puella, et ambulabat : erat autem annorum duodecim : et obstupuerunt stupore magno. ^mc-5-42

**43** Et praecepit illis vehementer ut nemo id sciret : et dixit dari illi manducare. ^mc-5-43

## Capítulo 6

**1** Et egressus inde, abiit in patriam suam : et sequebantur eum discipuli sui : ^mc-6-1

**2** et facto sabbato coepit in synagoga docere : et multi audientes admirabantur in doctrina ejus, dicentes : Unde huic haec omnia ? et quae est sapientia, quae data est illi, et virtutes tales, quae per manus ejus efficiuntur ? ^mc-6-2

**3** Nonne hic est faber, filius Mariae, frater Jacobi, et Joseph, et Judae, et Simonis ? nonne et sorores ejus hic nobiscum sunt ? Et scandalizabantur in illo. ^mc-6-3

**4** Et dicebat illis Jesus : Quia non est propheta sine honore nisi in patria sua, et in domo sua, et in cognatione sua. ^mc-6-4

**5** Et non poterat ibi virtutem ullam facere, nisi paucos infirmos impositis manibus curavit : ^mc-6-5

**6** et mirabatur propter incredulitatem eorum, et circuibat castella in circuitu docens. ^mc-6-6

**7** Et vocavit duodecim : et coepit eos mittere binos, et dabat illis potestatem spirituum immundorum. ^mc-6-7

**8** Et praecepit eis ne quid tollerent in via, nisi virgam tantum : non peram, non panem, neque in zona aes, ^mc-6-8

**9** sed calceatos sandaliis, et ne induerentur duabus tunicis. ^mc-6-9

**10** Et dicebat eis : Quocumque introieritis in domum, illic manete donec exeatis inde : ^mc-6-10

**11** et quicumque non receperint vos, nec audierint vos, exeuntes inde, excutite pulverem de pedibus vestris in testimonium illis. ^mc-6-11

**12** Et exeuntes praedicabant ut poenitentiam agerent : ^mc-6-12

**13** et daemonia multa ejiciebant, et ungebant oleo multos aegros, et sanabant. ^mc-6-13

**14** Et audivit rex Herodes (manifestum enim factum est nomen ejus), et dicebat : Quia Joannes Baptista resurrexit a mortuis : et propterea virtutes operantur in illo. ^mc-6-14

**15** Alii autem dicebant : Quia Elias est ; alii vero dicebant : Quia propheta est, quasi unus ex prophetis. ^mc-6-15

**16** Quo audito Herodes ait : Quem ego decollavi Joannem, hic a mortuis resurrexit. ^mc-6-16

**17** Ipse enim Herodes misit, ac tenuit Joannem, et vinxit eum in carcere propter Herodiadem uxorem Philippi fratris sui, quia duxerat eam. ^mc-6-17

**18** Dicebat enim Joannes Herodi : Non licet tibi habere uxorem fratris tui. ^mc-6-18

**19** Herodias autem insidiabatur illi : et volebat occidere eum, nec poterat. ^mc-6-19

**20** Herodes enim metuebat Joannem, sciens eum virum justum et sanctum : et custodiebat eum, et audito eo multa faciebat, et libenter eum audiebat. ^mc-6-20

**21** Et cum dies opportunus accidisset, Herodes natalis sui coenam fecit principibus, et tribunis, et primis Galilaeae : ^mc-6-21

**22** cumque introisset filia ipsius Herodiadis, et saltasset, et placuisset Herodi, simulque recumbentibus, rex ait puellae : Pete a me quod vis, et dabo tibi : ^mc-6-22

**23** et juravit illi : Quia quidquid petieris dabo tibi, licet dimidium regni mei. ^mc-6-23

**24** Quae cum exisset, dixit matri suae : Quid petam ? At illa dixit : Caput Joannis Baptistae. ^mc-6-24

**25** Cumque introisset statim cum festinatione ad regem, petivit dicens : Volo ut protinus des mihi in disco caput Joannis Baptistae. ^mc-6-25

**26** Et contristatus est rex : propter jusjurandum, et propter simul discumbentes, noluit eam contristare : ^mc-6-26

**27** sed misso spiculatore praecepit afferri caput ejus in disco. Et decollavit eum in carcere, ^mc-6-27

**28** et attulit caput ejus in disco : et dedit illud puellae, et puella dedit matri suae. ^mc-6-28

**29** Quo audito, discipuli ejus venerunt, et tulerunt corpus ejus : et posuerunt illud in monumento. ^mc-6-29

**30** Et convenientes Apostoli ad Jesum, renuntiaverunt ei omnia quae egerant, et docuerant. ^mc-6-30

**31** Et ait illis : Venite seorsum in desertum locum, et requiescite pusillum. Erant enim qui veniebant et redibant multi : et nec spatium manducandi habebant. ^mc-6-31

**32** Et ascendentes in navim, abierunt in desertum locum seorsum. ^mc-6-32

**33** Et viderunt eos abeuntes, et cognoverunt multi : et pedestres de omnibus civitatibus concurrerunt illuc, et praevenerunt eos. ^mc-6-33

**34** Et exiens vidit turbam multam Jesus : et misertus est super eos, quia erant sicut oves non habentes pastorem, et coepit docere multa. ^mc-6-34

**35** Et cum jam hora multa fieret, accesserunt discipuli ejus, dicentes : Desertus est locus hic, et jam hora praeteriit : ^mc-6-35

**36** dimitte illos, ut euntes in proximas villas et vicos, emant sibi cibos, quos manducent. ^mc-6-36

**37** Et respondens ait illis : Date illis vos manducare. Et dixerunt ei : Euntes emamus ducentis denariis panes, et dabimus illis manducare. ^mc-6-37

**38** Et dicit eis : Quot panes habetis ? ite, et videte. Et cum cognovissent, dicunt : Quinque, et duos pisces. ^mc-6-38

**39** Et praecepit illis ut accumbere facerent omnes secundum contubernia super viride foenum. ^mc-6-39

**40** Et discubuerunt in partes per centenos et quinquagenos. ^mc-6-40

**41** Et acceptis quinque panibus et duobus piscibus, intuens in caelum, benedixit, et fregit panes, et dedit discipulis suis, ut ponerent ante eos : et duos pisces divisit omnibus. ^mc-6-41

**42** Et manducaverunt omnes, et saturati sunt. ^mc-6-42

**43** Et sustulerunt reliquias, fragmentorum duodecim cophinos plenos, et de piscibus. ^mc-6-43

**44** Erant autem qui manducaverunt quinque millia virorum. ^mc-6-44

**45** Et statim coëgit discipulos suos ascendere navim, ut praecederent eum trans fretum ad Bethsaidam, dum ipse dimitteret populum. ^mc-6-45

**46** Et cum dimisisset eos, abiit in montem orare. ^mc-6-46

**47** Et cum sero esset, erat navis in medio mari et ipse solus in terra. ^mc-6-47

**48** Et videns eos laborantes in remigando (erat enim ventus contrarius eis) et circa quartam vigiliam noctis venit ad eos ambulans supra mare : et volebat praeterire eos. ^mc-6-48

**49** At illi ut viderunt eum ambulantem supra mare, putaverunt phantasma esse, et exclamaverunt. ^mc-6-49

**50** Omnes enim viderunt eum, et conturbati sunt. Et statim locutus est cum eis, et dixit eis : Confidite, ego sum : nolite timere. ^mc-6-50

**51** Et ascendit ad illos in navim, et cessavit ventus. Et plus magis intra se stupebant : ^mc-6-51

**52** non enim intellexerunt de panibus : erat enim cor eorum obcaecatum. ^mc-6-52

**53** Et cum transfretassent, venerunt in terram Genesareth, et applicuerunt. ^mc-6-53

**54** Cumque egressi essent de navi, continuo cognoverunt eum : ^mc-6-54

**55** et percurrentes universam regionem illam, coeperunt in grabatis eos, qui se male habebant, circumferre, ubi audiebant eum esse. ^mc-6-55

**56** Et quocumque introibat, in vicos, vel in villas aut civitates, in plateis ponebant infirmos, et deprecabantur eum, ut vel fimbriam vestimenti ejus tangerent, et quotquot tangebant eum, salvi fiebant. ^mc-6-56

## Capítulo 7

**1** Et conveniunt ad eum pharisaei, et quidam de scribis, venientes ab Jerosolymis. ^mc-7-1

**2** Et cum vidissent quosdam ex discipulis ejus communibus manibus, id est non lotis, manducare panes, vituperaverunt. ^mc-7-2

**3** Pharisaei enim, et omnes Judaei, nisi crebro laverint manus, non manducant, tenentes traditionem seniorum : ^mc-7-3

**4** et a foro nisi baptizentur, non comedunt : et alia multa sunt, quae tradita sunt illis servare, baptismata calicum, et urceorum, et aeramentorum, et lectorum : ^mc-7-4

**5** et interrogabant eum pharisaei et scribae : Quare discipuli tui non ambulant juxta traditionem seniorum, sed communibus manibus manducant panem ? ^mc-7-5

**6** At ille respondens, dixit eis : Bene prophetavit Isaias de vobis hypocritis, sicut scriptum est : Populus hic labiis me honorat,  
cor autem eorum longe est a me : ^mc-7-6

**7** in vanum autem me colunt,  
docentes doctrinas, et praecepta hominum. ^mc-7-7

**8** Relinquentes enim mandatum Dei, tenetis traditionem hominum, baptismata urceorum et calicum : et alia similia his facitis multa. ^mc-7-8

**9** Et dicebat illis : Bene irritum facitis praeceptum Dei, ut traditionem vestram servetis. ^mc-7-9

**10** Moyses enim dixit : Honora patrem tuum, et matrem tuam. Et : Qui maledixerit patri, vel matri, morte moriatur. ^mc-7-10

**11** Vos autem dicitis : Si dixerit homo patri, aut matri, Corban (quod est donum) quodcumque ex me, tibi profuerit : ^mc-7-11

**12** et ultra non dimittitis eum quidquam facere patri suo, aut matri, ^mc-7-12

**13** rescindentes verbum Dei per traditionem vestram, quam tradidistis : et similia hujusmodi multa facitis. ^mc-7-13

**14** Et advocans iterum turbam, dicebat illis : Audite me omnes, et intelligite. ^mc-7-14

**15** Nihil est extra hominem introiens in eum, quod possit eum coinquinare, sed quae de homine procedunt illa sunt quae communicant hominem. ^mc-7-15

**16** Si quis habet aures audiendi, audiat. ^mc-7-16

**17** Et cum introisset in domum a turba, interrogabant eum discipuli ejus parabolam. ^mc-7-17

**18** Et ait illis : Sic et vos imprudentes estis ? Non intelligitis quia omne extrinsecus introiens in hominem, non potest eum communicare : ^mc-7-18

**19** quia non intrat in cor ejus, sed in ventrum vadit, et in secessum exit, purgans omnes escas ? ^mc-7-19

**20** Dicebat autem, quoniam quae de homine exeunt, illa communicant hominem. ^mc-7-20

**21** Ab intus enim de corde hominum malae cogitationes procedunt, adulteria, fornicationes, homicidia, ^mc-7-21

**22** furta, avaritiae, nequitiae, dolus, impudicitiae, oculus malus, blasphemia, superbia, stultitia. ^mc-7-22

**23** Omnia haec mala ab intus procedunt, et communicant hominem. ^mc-7-23

**24** Et inde surgens abiit in fines Tyri et Sidonis : et ingressus domum, neminem voluit scire, et non potuit latere. ^mc-7-24

**25** Mulier enim statim ut audivit de eo, cujus filia habebat spiritum immundum, intravit, et procidit ad pedes ejus. ^mc-7-25

**26** Erat enim mulier gentilis, Syrophoenissa genere. Et rogabat eum ut daemonium ejiceret de filia ejus. ^mc-7-26

**27** Qui dixit illi : Sine prius saturari filios : non est enim bonum sumere panem filiorum, et mittere canibus. ^mc-7-27

**28** At illa respondit, et dixit illi : Utique Domine, nam et catelli comedunt sub mensa de micis puerorum. ^mc-7-28

**29** Et ait illi : Propter hunc sermonem vade : exiit daemonium a filia tua. ^mc-7-29

**30** Et cum abiisset domum suam, invenit puellam jacentem supra lectum, et daemonium exiisse. ^mc-7-30

**31** Et iterum exiens de finibus Tyri, venit per Sidonem ad mare Galilaeae inter medios fines Decapoleos. ^mc-7-31

**32** Et adducunt ei surdum, et mutum, et deprecabantur eum, ut imponat illi manum. ^mc-7-32

**33** Et apprehendens eum de turba seorsum, misit digitos suos in auriculas ejus : et exspuens, tetigit linguam ejus : ^mc-7-33

**34** et suspiciens in caelum, ingemuit, et ait illi : Ephphetha, quod est, Adaperire. ^mc-7-34

**35** Et statim apertae sunt aures ejus, et solutum est vinculum linguae ejus, et loquebatur recte. ^mc-7-35

**36** Et praecepit illis ne cui dicerent. Quanto autem eis praecipiebat, tanto magis plus praedicabant : ^mc-7-36

**37** et eo amplius admirabantur, dicentes : Bene omnia fecit : et surdos fecit audire, et mutos loqui. ^mc-7-37

## Capítulo 8

**1** In diebus illis iterum cum turba multa esset, nec haberent quod manducarent, convocatis discipulis, ait illis : ^mc-8-1

**2** Misereor super turbam : quia ecce jam triduo sustinent me, nec habent quod manducent : ^mc-8-2

**3** et si dimisero eos jejunos in domum suam, deficient in via : quidam enim ex eis de longe venerunt. ^mc-8-3

**4** Et responderunt ei discipuli sui : Unde illos quis poterit saturare panibus in solitudine ? ^mc-8-4

**5** Et interrogavit eos : Quot panes habetis ? Qui dixerunt : Septem. ^mc-8-5

**6** Et praecepit turbae discumbere super terram. Et accipiens septem panes, gratias agens fregit, et dabat discipulis suis ut apponerent, et apposuerunt turbae. ^mc-8-6

**7** Et habebant pisciculos paucos : et ipsos benedixit, et jussit apponi. ^mc-8-7

**8** Et manducaverunt, et saturati sunt, et sustulerunt quod superaverat de fragmentis, septem sportas. ^mc-8-8

**9** Erant autem qui manducaverunt, quasi quatuor millia : et dimisit eos. ^mc-8-9

**10** Et statim ascendens navim cum discipulis suis, venit in partes Dalmanutha. ^mc-8-10

**11** Et exierunt pharisaei, et coeperunt conquirere cum eo, quaerentes ab illo signum de caelo, tentantes eum. ^mc-8-11

**12** Et ingemiscens spiritu, ait : Quid generatio ista signum quaerit ? Amen dico vobis, si dabitur generationi isti signum. ^mc-8-12

**13** Et dimittens eos, ascendit iterum navim et abiit trans fretum. ^mc-8-13

**14** Et obliti sunt panes sumere : et nisi unum panem non habebant secum in navi. ^mc-8-14

**15** Et praecipiebat eis, dicens : Videte, et cavete a fermento pharisaeorum, et fermento Herodis. ^mc-8-15

**16** Et cogitabant ad alterutrum, dicentes : quia panes non habemus. ^mc-8-16

**17** Quo cognito, ait illis Jesus : Quid cogitatis, quia panes non habetis ? nondum cognoscitis nec intelligitis ? adhuc caecatum habetis cor vestrum ? ^mc-8-17

**18** oculos habentes non videtis ? et aures habentes non auditis ? nec recordamini, ^mc-8-18

**19** quando quinque panes fregi in quinque millia : quot cophinos fragmentorum plenos sustulistis ? Dicunt ei : Duodecim. ^mc-8-19

**20** Quando et septem panes in quatuor millia : quot sportas fragmentorum tulistis ? Et dicunt ei : Septem. ^mc-8-20

**21** Et dicebat eis : Quomodo nondum intelligitis ? ^mc-8-21

**22** Et veniunt Bethsaidam, et adducunt ei caecum, et rogabant eum ut illum tangeret. ^mc-8-22

**23** Et apprehensa manu caeci, eduxit eum extra vicum : et exspuens in oculos ejus impositis manibus suis, interrogavit eum si quid videret. ^mc-8-23

**24** Et aspiciens, ait : Video homines velut arbores ambulantes. ^mc-8-24

**25** Deinde iterum imposuit manus super oculos ejus : et coepit videre : et restitutus est ita ut clare videret omnia. ^mc-8-25

**26** Et misit illum in domum suam, dicens : Vade in domum tuam : et si in vicum introieris, nemini dixeris. ^mc-8-26

**27** Et egressus est Jesus, et discipuli ejus in castella Caesareae Philippi : et in via interrogabat discipulos suos, dicens eis : Quem me dicunt esse homines ? ^mc-8-27

**28** Qui responderunt illi, dicentes : Joannem Baptistam, alii Eliam, alii vero quasi unum de prophetis. ^mc-8-28

**29** Tunc dicit illis : Vos vero quem me esse dicitis ? Respondens Petrus, ait ei : Tu es Christus. ^mc-8-29

**30** Et comminatus est eis, ne cui dicerent de illo. ^mc-8-30

**31** Et coepit docere eos quoniam oportet Filium hominis pati multa, et reprobari a senioribus, et a summis sacerdotibus et scribis, et occidi : et post tres dies resurgere. ^mc-8-31

**32** Et palam verbum loquebatur. Et apprehendens eum Petrus, coepit increpare eum. ^mc-8-32

**33** Qui conversus, et videns discipulos suos, comminatus est Petro, dicens : Vade retro me Satana, quoniam non sapis quae Dei sunt, sed quae sunt hominum. ^mc-8-33

**34** Et convocata turba cum discipulis suis, dixit eis : Si quis vult me sequi, deneget semetipsum : et tollat crucem suam, et sequatur me. ^mc-8-34

**35** Qui enim voluerit animam suam salvam facere, perdet eam : qui autem perdiderit animam suam propter me, et Evangelium, salvam faciet eam. ^mc-8-35

**36** Quid enim proderit homini, si lucretur mundum totum et detrimentum animae suae faciat ? ^mc-8-36

**37** Aut quid dabit homo commutationis pro anima sua ? ^mc-8-37

**38** Qui enim me confusus fuerit, et verba mea in generatione ista adultera et peccatrice, et Filius hominis confundetur eum, cum venerit in gloria Patris sui cum angelis sanctis. ^mc-8-38

**39** Et dicebat illis : Amen dico vobis, quia sunt quidam de hic stantibus, qui non gustabunt mortem donec videant regnum Dei veniens in virtute. ^mc-8-39

## Capítulo 9

**1** Et post dies sex assumit Jesus Petrum, et Jacobum, et Joannem, et ducit illos in montem excelsum seorsum solos, et transfiguratus est coram ipsis. ^mc-9-1

**2** Et vestimenta ejus facta sunt splendentia, et candida nimis velut nix, qualia fullo non potest super terram candida facere. ^mc-9-2

**3** Et apparuit illis Elias cum Moyse : et erant loquentes cum Jesu. ^mc-9-3

**4** Et respondens Petrus, ait Jesu : Rabbi, bonum est nos hic esse : et faciamus tria tabernacula, tibi unum, et Moysi unum, et Eliae unum. ^mc-9-4

**5** Non enim sciebat quid diceret : erant enim timore exterriti. ^mc-9-5

**6** Et facta est nubes obumbrans eos : et venit vox de nube, dicens : Hic est Filius meus carissimus : audite illum. ^mc-9-6

**7** Et statim circumspicientes, neminem amplius viderunt, nisi Jesum tantum secum. ^mc-9-7

**8** Et descendentibus illis de monte, praecepit illis ne cuiquam quae vidissent, narrarent : nisi cum Filius hominis a mortuis resurrexerit. ^mc-9-8

**9** Et verbum continuerunt apud se : conquirentes quid esset, cum a mortuis resurrexerit. ^mc-9-9

**10** Et interrogabant eum, dicentes : Quid ergo dicunt pharisaei et scribae, quia Eliam oportet venire primum ? ^mc-9-10

**11** Qui respondens, ait illis : Elias cum venerit primo, restituet omnia : et quomodo scriptum est in Filium hominis, ut multa patiatur et contemnatur. ^mc-9-11

**12** Sed dico vobis quia et Elias venit (et fecerunt illi quaecumque voluerunt) sicut scriptum est de eo. ^mc-9-12

**13** Et veniens ad discipulos suos, vidit turbam magnam circa eos, et scribas conquirentes cum illis. ^mc-9-13

**14** Et confestim omnis populus videns Jesum, stupefactus est, et expaverunt, et accurrentes salutabant eum. ^mc-9-14

**15** Et interrogavit eos : Quid inter vos conquiritis ? ^mc-9-15

**16** Et respondens unus de turba, dixit : Magister, attuli filium meum ad te habentem spiritum mutum : ^mc-9-16

**17** qui ubicumque eum apprehenderit, allidit illum, et spumat, et stridet dentibus, et arescit : et dixi discipulis tuis ut ejicerent illum, et non potuerunt. ^mc-9-17

**18** Qui respondens eis, dixit : O generatio incredula, quamdiu apud vos ero ? quamdiu vos patiar ? afferte illum ad me. ^mc-9-18

**19** Et attulerunt eum. Et cum vidisset eum, statim spiritus conturbavit illum : et elisus in terram, volutabatur spumans. ^mc-9-19

**20** Et interrogavit patrem ejus : Quantum temporis est ex quo ei hoc accidit ? At ille ait : Ab infantia : ^mc-9-20

**21** et frequenter eum in ignem, et in aquas misit ut eum perderet : sed si quid potes, adjuva nos, misertus nostri. ^mc-9-21

**22** Jesus autem ait illi : Si potes credere, omnia possibilia sunt credenti. ^mc-9-22

**23** Et continuo exclamans pater pueri, cum lacrimis aiebat : Credo, Domine ; adjuva incredulitatem meam. ^mc-9-23

**24** Et cum videret Jesus concurrentem turbam, comminatus est spiritui immundo, dicens illi : Surde et mute spiritus, ego praecipio tibi, exi ab eo : et amplius ne introëas in eum. ^mc-9-24

**25** Et exclamans, et multum discerpens eum, exiit ab eo, et factus est sicut mortuus, ita ut multi dicerent : Quia mortuus est. ^mc-9-25

**26** Jesus autem tenens manum ejus elevavit eum, et surrexit. ^mc-9-26

**27** Et cum introisset in domum, discipuli ejus secreto interrogabant eum : Quare nos non potuimus ejicere eum ? ^mc-9-27

**28** Et dixit illis : Hoc genus in nullo potest exire, nisi in oratione et jejunio. ^mc-9-28

**29** Et inde profecti praetergrediebantur Galilaeam : nec volebat quemquam scire. ^mc-9-29

**30** Docebat autem discipulos suos, et dicebat illis : Quoniam Filius hominis tradetur in manus hominum, et occident eum, et occisus tertia die resurget. ^mc-9-30

**31** At illi ignorabant verbum : et timebant interrogare eum. ^mc-9-31

**32** Et venerunt Capharnaum. Qui cum domi essent, interrogabat eos : Quid in via tractabatis ? ^mc-9-32

**33** At illi tacebant : siquidem in via inter se disputaverunt : quis eorum major esset. ^mc-9-33

**34** Et residens vocavit duodecim, et ait illis : Si quis vult primus esse, erit omnium novissimus, et omnium minister. ^mc-9-34

**35** Et accipiens puerum, statuit eum in medio eorum : quem cum complexus esset, ait illis : ^mc-9-35

**36** Quisquis unum ex hujusmodi pueris receperit in nomine meo, me recipit : et quicumque me susceperit, non me suscipit, sed eum qui misit me. ^mc-9-36

**37** Respondit illi Joannes, dicens : Magister, vidimus quemdam in nomine tuo ejicientem daemonia, qui non sequitur nos, et prohibuimus eum. ^mc-9-37

**38** Jesus autem ait : Nolite prohibere eum : nemo est enim qui faciat virtutem in nomine meo, et possit cito male loqui de me : ^mc-9-38

**39** qui enim non est adversum vos, pro vobis est. ^mc-9-39

**40** Quisquis enim potum dederit vobis calicem aquae in nomine meo, quia Christi estis : amen dico vobis, non perdet mercedem suam. ^mc-9-40

**41** Et quisquis scandalizaverit unum ex his pusillis credentibus in me : bonum est ei magis si circumdaretur mola asinaria collo ejus, et in mare mitteretur. ^mc-9-41

**42** Et si scandalizaverit te manus tua, abscide illam : bonum est tibi debilem introire in vitam, quam duas manus habentem ire in gehennam, in ignem inextinguibilem, ^mc-9-42

**43** ubi vermis eorum non moritur, et ignis non extinguitur. ^mc-9-43

**44** Et si pes tuus te scandalizat, amputa illum : bonum est tibi claudum introire in vitam aeternam, quam duos pedes habentem mitti in gehennam ignis inextinguibilis, ^mc-9-44

**45** ubi vermis eorum non moritur, et ignis non extinguitur. ^mc-9-45

**46** Quod si oculus tuus scandalizat te, ejice eum : bonum est tibi luscum introire in regnum Dei, quam duos oculos habentem mitti in gehennam ignis, ^mc-9-46

**47** ubi vermis eorum non moritur, et ignis non extinguitur. ^mc-9-47

**48** Omnis enim igne salietur, et omnis victima sale salietur. ^mc-9-48

**49** Bonum est sal : quod si sal insulsum fuerit, in quo illud condietis ? Habete in vobis sal, et pacem habete inter vos. ^mc-9-49

## Capítulo 10

**1** Et inde exsurgens venit in fines Judaeae ultra Jordanem : et conveniunt iterum turbae ad eum : et sicut consueverat, iterum docebat illos. ^mc-10-1

**2** Et accedentes pharisaei interrogabant eum : Si licet viro uxorem dimittere : tentantes eum. ^mc-10-2

**3** At ille respondens, dixit eis : Quid vobis praecepit Moyses ? ^mc-10-3

**4** Qui dixerunt : Moyses permisit libellum repudii scribere, et dimittere. ^mc-10-4

**5** Quibus respondens Jesus, ait : Ad duritiam cordis vestri scripsit vobis praeceptum istud : ^mc-10-5

**6** ab initio autem creaturae masculum et feminam fecit eos Deus. ^mc-10-6

**7** Propter hoc relinquet homo patrem suum et matrem, et adhaerebit ad uxorem suam : ^mc-10-7

**8** et erunt duo in carne una. Itaque jam non sunt duo, sed una caro. ^mc-10-8

**9** Quod ergo Deus conjunxit, homo non separet. ^mc-10-9

**10** Et in domo iterum discipuli ejus de eodem interrogaverunt eum. ^mc-10-10

**11** Et ait illis : Quicumque dimiserit uxorem suam, et aliam duxerit, adulterium committit super eam. ^mc-10-11

**12** Et si uxor dimiserit virum suum, et alii nupserit, moechatur. ^mc-10-12

**13** Et offerebant illi parvulos ut tangeret illos. Discipuli autem comminabantur offerentibus. ^mc-10-13

**14** Quos cum videret Jesus, indigne tulit, et ait illis : Sinite parvulos venire ad me, et ne prohibueritis eos : talium enim est regnum Dei. ^mc-10-14

**15** Amen dico vobis : Quisquis non receperit regnum Dei velut parvulus, non intrabit in illud. ^mc-10-15

**16** Et complexans eos, et imponens manus super illos, benedicebat eos. ^mc-10-16

**17** Et cum egressus esset in viam, procurrens quidam genu flexo ante eum, rogabat eum : Magister bone, quid faciam ut vitam aeternam percipiam ? ^mc-10-17

**18** Jesus autem dixit ei : Quid me dicis bonum ? nemo bonus, nisi unus Deus. ^mc-10-18

**19** Praecepta nosti : ne adulteres, ne occidas, ne fureris, ne falsum testimonium dixeris, ne fraudem feceris, honora patrem tuum et matrem. ^mc-10-19

**20** At ille respondens, ait illi : Magister, haec omnia observavi a juventute mea. ^mc-10-20

**21** Jesus autem intuitus eum, dilexit eum, et dixit ei : Unum tibi deest : vade, quaecumque habes vende, et da pauperibus, et habebis thesaurum in caelo : et veni, sequere me. ^mc-10-21

**22** Qui contristatus in verbo, abiit moerens : erat enim habens multas possessiones. ^mc-10-22

**23** Et circumspiciens Jesus, ait discipulis suis : Quam difficile qui pecunias habent, in regnum Dei introibunt ! ^mc-10-23

**24** Discipuli autem obstupescebant in verbis ejus. At Jesus rursus respondens ait illis : Filioli, quam difficile est, confidentes in pecuniis, in regnum Dei introire ! ^mc-10-24

**25** Facilius est camelum per foramen acus transire, quam divitem intrare in regnum Dei. ^mc-10-25

**26** Qui magis admirabantur, dicentes ad semetipsos : Et quis potest salvus fieri ? ^mc-10-26

**27** Et intuens illos Jesus, ait : Apud homines impossibile est, sed non apud Deum : omnia enim possibilia sunt apud Deum. ^mc-10-27

**28** Et coepit ei Petrus dicere : Ecce nos dimisimus omnia, et secuti sumus te. ^mc-10-28

**29** Respondens Jesus, ait : Amen dico vobis : Nemo est qui reliquerit domum, aut fratres, aut sorores, aut patrem, aut matrem, aut filios, aut agros propter me et propter Evangelium, ^mc-10-29

**30** qui non accipiat centies tantum, nunc in tempore hoc : domos, et fratres, et sorores, et matres, et filios, et agros, cum persecutionibus, et in saeculo futuro vitam aeternam. ^mc-10-30

**31** Multi autem erunt primi novissimi, et novissimi primi. ^mc-10-31

**32** Erant autem in via ascendentes Jerosolymam : et praecedebat illos Jesus, et stupebant : et sequentes timebant. Et assumens iterum duodecim, coepit illis dicere quae essent ei eventura. ^mc-10-32

**33** Quia ecce ascendimus Jerosolymam, et Filius hominis tradetur principibus sacerdotum, et scribis, et senioribus, et damnabunt eum morte, et tradent eum gentibus : ^mc-10-33

**34** et illudent ei, et conspuent eum, et flagellabunt eum, et interficient eum : et tertia die resurget. ^mc-10-34

**35** Et accedunt ad eum Jacobus et Joannes filii Zebedaei, dicentes : Magister, volumus ut quodcumque petierimus, facias nobis. ^mc-10-35

**36** At ille dixit eis : Quid vultis ut faciam vobis ? ^mc-10-36

**37** Et dixerunt : Da nobis ut unus ad dexteram tuam, et alius ad sinistram tuam sedeamus in gloria tua. ^mc-10-37

**38** Jesus autem ait eis : Nescitis quid petatis : potestis bibere calicem, quem ego bibo, aut baptismo, quo ego baptizor, baptizari ? ^mc-10-38

**39** At illi dixerunt ei : Possumus. Jesus autem ait eis : Calicem quidem, quem ego bibo, bibetis ; et baptismo, quo ego baptizor, baptizabimini : ^mc-10-39

**40** sedere autem ad dexteram meam, vel ad sinistram, non est meum dare vobis, sed quibus paratum est. ^mc-10-40

**41** Et audientes decem, coeperunt indignari de Jacobo et Joanne. ^mc-10-41

**42** Jesus autem vocans eos, ait illis : Scitis quia hi, qui videntur principari gentibus, dominantur eis : et principes eorum potestatem habent ipsorum. ^mc-10-42

**43** Non ita est autem in vobis, sed quicumque voluerit fieri major, erit vester minister : ^mc-10-43

**44** et quicumque voluerit in vobis primus esse, erit omnium servus. ^mc-10-44

**45** Nam et Filius hominis non venit ut ministraretur ei, sed ut ministraret, et daret animam suam redemptionem pro multis. ^mc-10-45

**46** Et veniunt Jericho : et proficiscente eo de Jericho, et discipulis ejus, et plurima multitudine, filius Timaei Bartimaeus caecus, sedebat juxta viam mendicans. ^mc-10-46

**47** Qui cum audisset quia Jesus Nazarenus est, coepit clamare, et dicere : Jesu fili David, miserere mei. ^mc-10-47

**48** Et comminabantur ei multi ut taceret. At ille multo magis clamabat : Fili David, miserere mei. ^mc-10-48

**49** Et stans Jesus praecepit illum vocari. Et vocant caecum, dicentes ei : Animaequior esto : surge, vocat te. ^mc-10-49

**50** Qui projecto vestimento suo exiliens, venit ad eum. ^mc-10-50

**51** Et respondens Jesus dixit illi : Quid tibi vis faciam ? Caecus autem dixit ei : Rabboni, ut videam. ^mc-10-51

**52** Jesus autem ait illi : Vade, fides tua te salvum fecit. Et confestim vidit, et sequebatur eum in via. ^mc-10-52

## Capítulo 11

**1** Et cum appropinquarent Jerosolymae et Bethaniae ad montem Olivarum, mittit duos ex discipulis suis, ^mc-11-1

**2** et ait illis : Ite in castellum, quod contra vos est, et statim introëuntes illuc, invenietis pullum ligatum, super quem nemo adhuc hominum sedit : solvite illum, et adducite. ^mc-11-2

**3** Et si quis vobis dixerit : Quid facitis ? dicite, quia Domino necessarius est : et continuo illum dimittet huc. ^mc-11-3

**4** Et abeuntes invenerunt pullum ligatum ante januam foris in bivio : et solvunt eum. ^mc-11-4

**5** Et quidam de illic stantibus dicebant illis : Quid facitis solventes pullum ? ^mc-11-5

**6** Qui dixerunt eis sicut praeceperat illis Jesus, et dimiserunt eis. ^mc-11-6

**7** Et duxerunt pullum ad Jesum : et imponunt illi vestimenta sua, et sedit super eum. ^mc-11-7

**8** Multi autem vestimenta sua straverunt in via : alii autem frondes caedebant de arboribus, et sternebant in via. ^mc-11-8

**9** Et qui praeibant, et qui sequebantur, clamabant, dicentes : Hosanna : benedictus qui venit in nomine Domini : ^mc-11-9

**10** benedictum quod venit regnum patris nostri David : hosanna in excelsis. ^mc-11-10

**11** Et introivit Jerosolymam in templum : et circumspectis omnibus, cum jam vespera esset hora, exiit in Bethaniam cum duodecim. ^mc-11-11

**12** Et alia die cum exirent a Bethania, esuriit. ^mc-11-12

**13** Cumque vidisset a longe ficum habentem folia, venit si quid forte inveniret in ea : et cum venisset ad eam, nihil invenit praeter folia : non enim erat tempus ficorum. ^mc-11-13

**14** Et respondens dixit ei : Jam non amplius in aeternum ex te fructum quisquam manducet. Et audiebant discipuli ejus. ^mc-11-14

**15** Et veniunt in Jerosolymam. Et cum introisset in templum, coepit ejicere vendentes et ementes in templo : et mensas numulariorum, et cathedras vendentium columbas evertit : ^mc-11-15

**16** et non sinebat ut quisquam transferret vas per templum : ^mc-11-16

**17** et docebat, dicens eis : Nonne scriptum est : Quia domus mea, domus orationis vocabitur omnibus gentibus ? vos autem fecistis eam speluncam latronum. ^mc-11-17

**18** Quo audito principes sacerdotum et scribae, quaerebant quomodo eum perderent : timebant enim eum, quoniam universa turba admirabatur super doctrina ejus. ^mc-11-18

**19** Et cum vespera facta esset, egrediebatur de civitate. ^mc-11-19

**20** Et cum mane transirent, viderunt ficum aridam factam a radicibus. ^mc-11-20

**21** Et recordatus Petrus, dixit ei : Rabbi, ecce ficus, cui maledixisti, aruit. ^mc-11-21

**22** Et respondens Jesus ait illis : Habete fidem Dei. ^mc-11-22

**23** Amen dico vobis, quia quicumque dixerit huic monti : Tollere, et mittere in mare, et non haesitaverit in corde suo, sed crediderit, quia quodcumque dixerit fiat, fiet ei. ^mc-11-23

**24** Propterea dico vobis, omnia quaecumque orantes petitis, credite quia accipietis, et evenient vobis. ^mc-11-24

**25** Et cum stabitis ad orandum, dimittite si quid habetis adversus aliquem : ut et Pater vester, qui in caelis est, dimittat vobis peccata vestra. ^mc-11-25

**26** Quod si vos non dimiseritis : nec Pater vester, qui in caelis est, dimittet vobis peccata vestra. ^mc-11-26

**27** Et veniunt rursus Jerosolymam. Et cum ambularet in templo, accedunt ad eum summi sacerdotes, et scribae, et seniores : ^mc-11-27

**28** et dicunt ei : In qua potestate haec facis ? et quis dedit tibi hanc potestatem ut ista facias ? ^mc-11-28

**29** Jesus autem respondens, ait illis : Interrogabo vos et ego unum verbum, et respondete mihi : et dicam vobis in qua potestate haec faciam. ^mc-11-29

**30** Baptismus Joannis, de caelo erat, an ex hominibus ? Respondete mihi. ^mc-11-30

**31** At illi cogitabant secum, dicentes : Si dixerimus : De caelo, dicet : Quare ergo non credidistis ei ? ^mc-11-31

**32** Si dixerimus : Ex hominibus, timemus populum : omnes enim habebant Joannem quia vere propheta esset. ^mc-11-32

**33** Et respondentes dicunt Jesu : Nescimus. Et respondens Jesus ait illis : Neque ego dico vobis in qua potestate haec faciam. ^mc-11-33

## Capítulo 12

**1** Et coepit illis in parabolis loqui : Vineam pastinavit homo, et circumdedit sepem, et fodit lacum, et aedificavit turrim, et locavit eam agricolis, et peregre profectus est. ^mc-12-1

**2** Et misit ad agricolas in tempore servum ut ab agricolis acciperet de fructu vineae. ^mc-12-2

**3** Qui apprehensum eum ceciderunt, et dimiserunt vacuum. ^mc-12-3

**4** Et iterum misit ad illos alium servum : et illum in capite vulneraverunt, et contumeliis affecerunt. ^mc-12-4

**5** Et rursum alium misit, et illum occiderunt : et plures alios : quosdam caedentes, alios vero occidentes. ^mc-12-5

**6** Adhuc ergo unum habens filium carissimum, et illum misit ad eos novissimum, dicens : Quia reverebuntur filium meum. ^mc-12-6

**7** Coloni autem dixerunt ad invicem : Hic est haeres : venite, occidamus eum : et nostra erit haereditas. ^mc-12-7

**8** Et apprehendentes eum, occiderunt : et ejecerunt extra vineam. ^mc-12-8

**9** Quid ergo faciet dominus vineae ? Veniet, et perdet colonos, et dabit vineam aliis. ^mc-12-9

**10** Nec scripturam hanc legistis : Lapidem quem reprobaverunt aedificantes, hic factus est in caput anguli : ^mc-12-10

**11** a Domino factum est istud, et est mirabile in oculis nostris ? ^mc-12-11

**12** Et quaerebant eum tenere : et timuerunt turbam : cognoverunt enim quoniam ad eos parabolam hanc dixerit. Et relicto eo abierunt. ^mc-12-12

**13** Et mittunt ad eum quosdam ex pharisaeis, et herodianis, ut eum caperent in verbo. ^mc-12-13

**14** Qui venientes dicunt ei : Magister, scimus quia verax es, et non curas quemquam : nec enim vides in faciem hominum, sed in veritate viam Dei doces. Licet dari tributum Caesari, an non dabimus ? ^mc-12-14

**15** Qui sciens versutiam illorum, ait illis : Quid me tentatis ? afferte mihi denarium ut videam. ^mc-12-15

**16** At illi attulerunt ei. Et ait illis : Cujus est imago haec, et inscriptio ? Dicunt ei : Caesaris. ^mc-12-16

**17** Respondens autem Jesus dixit illis : Reddite igitur quae sunt Caesaris, Caesari : et quae sunt Dei, Deo. Et mirabantur super eo. ^mc-12-17

**18** Et venerunt ad eum sadducaei, qui dicunt resurrectionem non esse : et interrogabant eum, dicentes : ^mc-12-18

**19** Magister, Moyses nobis scripsit, ut si cujus frater mortuus fuerit, et dimiserit uxorem, et filios non reliquerit, accipiat frater ejus uxorem ipsius, et resuscitet semen fratri suo. ^mc-12-19

**20** Septem ergo fratres erant : et primus accepit uxorem, et mortuus est non relicto semine. ^mc-12-20

**21** Et secundus accepit eam, et mortuus est : et nec iste reliquit semen. Et tertius similiter. ^mc-12-21

**22** Et acceperunt eam similiter septem : et non reliquerunt semen. Novissima omnium defuncta est et mulier. ^mc-12-22

**23** In resurrectione ergo cum resurrexerint, cujus de his erit uxor ? septem enim habuerunt eam uxorem. ^mc-12-23

**24** Et respondens Jesus, ait illis : Nonne ideo erratis, non scientes Scripturas, neque virtutem Dei ? ^mc-12-24

**25** Cum enim a mortuis resurrexerint, neque nubent, neque nubentur, sed sunt sicut angeli in caelis. ^mc-12-25

**26** De mortuis autem quod resurgant, non legistis in libro Moysi, super rubum, quomodo dixerit illi Deus, inquiens : Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob ? ^mc-12-26

**27** Non est Deus mortuorum, sed vivorum. Vos ergo multum erratis. ^mc-12-27

**28** Et accessit unus de scribis, qui audierat illos conquirentes, et videns quoniam bene illis responderit, interrogavit eum quod esset primum omnium mandatum. ^mc-12-28

**29** Jesus autem respondit ei : Quia primum omnium mandatum est : Audi Israël, Dominus Deus tuus, Deus unus est : ^mc-12-29

**30** et diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua, et ex tota virtute tua. Hoc est primum mandatum. ^mc-12-30

**31** Secundum autem simile est illi : Diliges proximum tuum tamquam teipsum. Majus horum aliud mandatum non est. ^mc-12-31

**32** Et ait illi scriba : Bene, Magister, in veritate dixisti, quia unus est Deus, et non est alius praeter eum. ^mc-12-32

**33** Et ut diligatur ex toto corde, et ex toto intellectu, et ex tota anima, et ex tota fortitudine, et diligere proximum tamquam seipsum, majus est omnibus holocautomatibus, et sacrificiis. ^mc-12-33

**34** Jesus autem videns quod sapienter respondisset, dixit illi : Non es longe a regno Dei. Et nemo jam audebat eum interrogare. ^mc-12-34

**35** Et respondens Jesus dicebat, docens in templo : Quomodo dicunt scribae Christum filium esse David ? ^mc-12-35

**36** Ipse enim David dicit in Spiritu Sancto : Dixit Dominus Domino meo : Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum. ^mc-12-36

**37** Ipse ergo David dicit eum Dominum, et unde est filius ejus ? Et multa turba eum libenter audivit. ^mc-12-37

**38** Et dicebat eis in doctrina sua : Cavete a scribis, qui volunt in stolis ambulare, et salutari in foro, ^mc-12-38

**39** et in primis cathedris sedere in synagogis, et primos discubitus in coenis : ^mc-12-39

**40** qui devorant domos viduarum sub obtentu prolixae orationis : hi accipient prolixius judicium. ^mc-12-40

**41** Et sedens Jesus contra gazophylacium, aspiciebat quomodo turba jactaret aes in gazophylacium, et multi divites jactabant multa. ^mc-12-41

**42** Cum venisset autem vidua una pauper, misit duo minuta, quod est quadrans, ^mc-12-42

**43** et convocans discipulos suos, ait illis : Amen dico vobis, quoniam vidua haec pauper plus omnibus misit, qui miserunt in gazophylacium. ^mc-12-43

**44** Omnes enim ex eo, quod abundabat illis, miserunt : haec vero de penuria sua omnia quae habuit misit totum victum suum. ^mc-12-44

## Capítulo 13

**1** Et cum egrederetur de templo, ait illi unus ex discipulis suis : Magister, aspice quales lapides, et quales structurae. ^mc-13-1

**2** Et respondens Jesus, ait illi : Vides has omnes magnas aedificationes ? Non relinquetur lapis super lapidem, qui non destruatur. ^mc-13-2

**3** Et cum sederet in monte Olivarum contra templum, interrogabant eum separatim Petrus, et Jacobus, et Joannes, et Andreas : ^mc-13-3

**4** Dic nobis, quando ista fient ? et quod signum erit, quando haec omnia incipient consummari ? ^mc-13-4

**5** Et respondens Jesus coepit dicere illis : Videte ne quis vos seducat : ^mc-13-5

**6** multi enim venient in nomine meo, dicentes quia ego sum : et multos seducent. ^mc-13-6

**7** Cum audieritis autem bella, et opiniones bellorum, ne timueritis : oportet enim haec fieri : sed nondum finis. ^mc-13-7

**8** Exsurget enim gens contra gentem, et regnum super regnum, et erunt terraemotus per loca, et fames. Initium dolorum haec. ^mc-13-8

**9** Videte autem vosmetipsos. Tradent enim vos in consiliis, et in synagogis vapulabitis, et ante praesides et reges stabitis propter me, in testimonium illis. ^mc-13-9

**10** Et in omnes gentes primum oportet praedicari Evangelium. ^mc-13-10

**11** Et cum duxerint vos tradentes, nolite praecogitare quid loquamini : sed quod datum vobis fuerit in illa hora, id loquimini : non enim vos estis loquentes, sed Spiritus Sanctus. ^mc-13-11

**12** Tradet autem frater fratrem in mortem, et pater filium : et consurgent filii in parentes, et morte afficient eos. ^mc-13-12

**13** Et eritis odio omnibus propter nomen meum. Qui autem sustinuerit in finem, hic salvus erit. ^mc-13-13

**14** Cum autem videritis abominationem desolationis stantem, ubi non debet, qui legit, intelligat : tunc qui in Judaea sunt, fugiant in montes : ^mc-13-14

**15** et qui super tectum, ne descendat in domum, nec introëat ut tollat quid de domo sua : ^mc-13-15

**16** et qui in agro erit, non revertatur retro tollere vestimentum suum. ^mc-13-16

**17** Vae autem praegnantibus et nutrientibus in illis diebus. ^mc-13-17

**18** Orate vero ut hieme non fiant. ^mc-13-18

**19** Erunt enim dies illi tribulationes tales quales non fuerunt ab initio creaturae, quam condidit Deus usque nunc, neque fient. ^mc-13-19

**20** Et nisi breviasset Dominus dies, non fuisset salva omnis caro : sed propter electos, quos elegit, breviavit dies. ^mc-13-20

**21** Et tunc si quis vobis dixerit : Ecce hic est Christus, ecce illic, ne credideritis. ^mc-13-21

**22** Exsurgent enim pseudochristi et pseudoprophetae, et dabunt signa et portenta ad seducendos, si fieri potest, etiam electos. ^mc-13-22

**23** Vos ergo videte : ecce praedixi vobis omnia. ^mc-13-23

**24** Sed in illis diebus, post tribulationem illam, sol contenebrabitur, et luna non dabit splendorem suum : ^mc-13-24

**25** et stellae caeli erunt decidentes, et virtutes, quae in caelis sunt, movebuntur. ^mc-13-25

**26** Et tunc videbunt Filium hominis venientem in nubibus cum virtute multa et gloria. ^mc-13-26

**27** Et tunc mittet angelos suos, et congregabit electos suos a quatuor ventis, a summo terrae usque ad summum caeli. ^mc-13-27

**28** A ficu autem discite parabolam. Cum jam ramus ejus tener fuerit, et nata fuerint folia, cognoscitis quia in proximo sit aestas : ^mc-13-28

**29** sic et vos cum videritis haec fieri, scitote quod in proximo sit, in ostiis. ^mc-13-29

**30** Amen dico vobis, quoniam non transibit generatio haec, donec omnia ista fiant. ^mc-13-30

**31** Caelum et terra transibunt, verba autem mea non transibunt. ^mc-13-31

**32** De die autem illo vel hora nemo scit, neque angeli in caelo, neque Filius, nisi Pater. ^mc-13-32

**33** Videte, vigilate, et orate : nescitis enim quando tempus sit. ^mc-13-33

**34** Sicut homo qui peregre profectus reliquit domum suam, et dedit servis suis potestatem cujusque operis, et janitori praecepit ut vigilet, ^mc-13-34

**35** vigilate ergo (nescitis enim quando dominus domus veniat : sero, an media nocte, an galli cantu, an mane), ^mc-13-35

**36** ne, cum venerit repente, inveniat vos dormientes. ^mc-13-36

**37** Quod autem vobis dico, omnibus dico : Vigilate. ^mc-13-37

## Capítulo 14

**1** Erat autem Pascha et azyma post biduum : et quaerebant summi sacerdotes et scribae quomodo eum dolo tenerent, et occiderent. ^mc-14-1

**2** Dicebant autem : Non in die festo, ne forte tumultus fieret in populo. ^mc-14-2

**3** Et cum esset Bethaniae in domo Simonis leprosi, et recumberet, venit mulier habens alabastrum unguenti nardi spicati pretiosi : et fracto alabastro, effudit super caput ejus. ^mc-14-3

**4** Erant autem quidam indigne ferentes intra semetipsos, et dicentes : Ut quid perditio ista unguenti facta est ? ^mc-14-4

**5** poterat enim unguentum istud venundari plus quam trecentis denariis, et dari pauperibus. Et fremebant in eam. ^mc-14-5

**6** Jesus autem dixit : Sinite eam, quid illi molesti estis ? Bonum opus operata est in me : ^mc-14-6

**7** semper enim pauperes habetis vobiscum : et cum volueritis, potestis illis benefacere : me autem non semper habetis. ^mc-14-7

**8** Quod habuit haec, fecit : praevenit ungere corpus meum in sepulturam. ^mc-14-8

**9** Amen dico vobis : Ubicumque praedicatum fuerit Evangelium istud in universo mundo, et quod fecit haec, narrabitur in memoriam ejus. ^mc-14-9

**10** Et Judas Iscariotes, unus de duodecim, abiit ad summos sacerdotes, ut proderet eum illis. ^mc-14-10

**11** Qui audientes gavisi sunt : et promiserunt ei pecuniam se daturos. Et quaerebat quomodo illum opportune traderet. ^mc-14-11

**12** Et primo die azymorum quando Pascha immolabant, dicunt ei discipuli : Quo vis eamus, et paremus tibi ut manduces Pascha ? ^mc-14-12

**13** Et mittit duos ex discipulis suis, et dicit eis : Ite in civitatem, et occurret vobis homo lagenam aquae bajulans : sequimini eum, ^mc-14-13

**14** et quocumque introierit, dicite domino domus, quia magister dicit : Ubi est refectio mea, ubi Pascha cum discipulis meis manducem ? ^mc-14-14

**15** Et ipse vobis demonstrabit coenaculum grande, stratum : et illic parate nobis. ^mc-14-15

**16** Et abierunt discipuli ejus, et venerunt in civitatem : et invenerunt sicut dixerat illis, et paraverunt Pascha. ^mc-14-16

**17** Vespere autem facto, venit cum duodecim. ^mc-14-17

**18** Et discumbentibus eis, et manducantibus, ait Jesus : Amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me, qui manducat mecum. ^mc-14-18

**19** At illi coeperunt contristari, et dicere ei singulatim : Numquid ego ? ^mc-14-19

**20** Qui ait illis : Unus ex duodecim, qui intingit mecum manum in catino. ^mc-14-20

**21** Et Filius quidem hominis vadit sicut scriptum est de eo : vae autem homini illi per quem Filius hominis tradetur ! bonum erat ei, si non esset natus homo ille. ^mc-14-21

**22** Et manducantibus illis, accepit Jesus panem : et benedicens fregit, et dedit eis, et ait : Sumite, hoc est corpus meum. ^mc-14-22

**23** Et accepto calice, gratias agens dedit eis : et biberunt ex illo omnes. ^mc-14-23

**24** Et ait illis : Hic est sanguis meus novi testamenti, qui pro multis effundetur. ^mc-14-24

**25** Amen dico vobis, quia jam non bibam de hoc genimine vitis usque in diem illum, cum illud bibam novum in regno Dei. ^mc-14-25

**26** Et hymno dicto exierunt in montem Olivarum. ^mc-14-26

**27** Et ait eis Jesus : Omnes scandalizabimini in me in nocte ista : quia scriptum est : Percutiam pastorem, et dispergentur oves. ^mc-14-27

**28** Sed postquam resurrexero, praecedam vos in Galilaeam. ^mc-14-28

**29** Petrus autem ait illi : Et si omnes scandalizati fuerint in te, sed non ego. ^mc-14-29

**30** Et ait illi Jesus : Amen dico tibi, quia tu hodie in nocte hac, priusquam gallus vocem bis dederit, ter me es negaturus. ^mc-14-30

**31** At ille amplius loquebatur : Et si oportuerit me simul commori tibi, non te negabo. Similiter autem et omnes dicebant. ^mc-14-31

**32** Et veniunt in praedium, cui nomen Gethsemani. Et ait discipulis suis : Sedete hic donec orem. ^mc-14-32

**33** Et assumit Petrum, et Jacobum, et Joannem secum : et coepit pavere et taedere. ^mc-14-33

**34** Et ait illis : Tristis est anima mea usque ad mortem : sustinete hic, et vigilate. ^mc-14-34

**35** Et cum processisset paululum, procidit super terram, et orabat ut, si fieri posset, transiret ab eo hora. ^mc-14-35

**36** Et dixit : Abba pater, omnia tibi possibilia sunt : transfer calicem hunc a me : sed non quod ego volo, sed quod tu. ^mc-14-36

**37** Et venit, et invenit eos dormientes. Et ait Petro : Simon, dormis ? non potuisti una hora vigilare ? ^mc-14-37

**38** vigilate et orate, ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus est, caro vero infirma. ^mc-14-38

**39** Et iterum abiens oravit, eumdem sermonem dicens. ^mc-14-39

**40** Et reversus, denuo invenit eos dormientes (erant enim oculi eorum gravati), et ignorabant quid responderent ei. ^mc-14-40

**41** Et venit tertio, et ait illis : Dormite jam, et requiescite. Sufficit : venit hora : ecce Filius hominis tradetur in manus peccatorum. ^mc-14-41

**42** Surgite, eamus : ecce qui me tradet, prope est. ^mc-14-42

**43** Et, adhuc eo loquente, venit Judas Iscariotes unus de duodecim, et cum eo turba multa cum gladiis et lignis, a summis sacerdotibus, et scribis, et senioribus. ^mc-14-43

**44** Dederat autem traditor ejus signum eis, dicens : Quemcumque osculatus fuero, ipse est, tenete eum, et ducite caute. ^mc-14-44

**45** Et cum venisset, statim accedens ad eum, ait : Ave Rabbi : et osculatus est eum. ^mc-14-45

**46** At illi manus injecerunt in eum, et tenuerunt eum. ^mc-14-46

**47** Unus autem quidam de circumstantibus educens gladium, percussit servum summi sacerdotis, et amputavit illi auriculam. ^mc-14-47

**48** Et respondens Jesus, ait illis : Tamquam ad latronem existis cum gladiis et lignis comprehendere me ? ^mc-14-48

**49** quotidie eram apud vos in templo docens, et non me tenuistis. Sed ut impleantur Scripturae. ^mc-14-49

**50** Tunc discipuli ejus relinquentes eum, omnes fugerunt. ^mc-14-50

**51** Adolescens autem quidam sequebatur eum amictus sindone super nudo : et tenuerunt eum. ^mc-14-51

**52** At ille rejecta sindone, nudus profugit ab eis. ^mc-14-52

**53** Et adduxerunt Jesum ad summum sacerdotem : et convenerunt omnes sacerdotes, et scribae, et seniores. ^mc-14-53

**54** Petrus autem a longe secutus est eum usque intro in atrium summi sacerdotis : et sedebat cum ministris ad ignem, et calefaciebat se. ^mc-14-54

**55** Summi vero sacerdotes et omne concilium quaerebant adversus Jesum testimonium ut eum morti traderent : nec inveniebant. ^mc-14-55

**56** Multi enim testimonium falsum dicebant adversus eum : et convenientia testimonia non erant. ^mc-14-56

**57** Et quidam surgentes, falsum testimonium ferebant adversus eum, dicentes : ^mc-14-57

**58** Quoniam nos audivimus eum dicentem : Ego dissolvam templum hoc manu factum, et per triduum aliud non manu factum aedificabo. ^mc-14-58

**59** Et non erat conveniens testimonium illorum. ^mc-14-59

**60** Et exsurgens summus sacerdos in medium, interrogavit Jesum, dicens : Non respondes quidquam ad ea quae tibi objiciuntur ab his ? ^mc-14-60

**61** Ille autem tacebat, et nihil respondit. Rursum summus sacerdos interrogabat eum, et dixit ei : Tu es Christus Filius Dei benedicti ? ^mc-14-61

**62** Jesus autem dixit illi : Ego sum : et videbitis Filium hominis sedentem a dextris virtutis Dei, et venientem cum nubibus caeli. ^mc-14-62

**63** Summus autem sacerdos scindens vestimenta sua, ait : Quid adhuc desideramus testes ? ^mc-14-63

**64** Audistis blasphemiam : quid vobis videtur ? Qui omnes condemnaverunt eum esse reum mortis. ^mc-14-64

**65** Et coeperunt quidam conspuere eum, et velare faciem ejus, et colaphis eum caedere, et dicere ei : Prophetiza : et ministri alapis eum caedebant. ^mc-14-65

**66** Et cum esset Petrus in atrio deorsum, venit una ex ancillis summi sacerdotis : ^mc-14-66

**67** et cum vidisset Petrum calefacientem se, aspiciens illum, ait : Et tu cum Jesu Nazareno eras. ^mc-14-67

**68** At ille negavit, dicens : Neque scio, neque novi quid dicas. Et exiit foras ante atrium, et gallus cantavit. ^mc-14-68

**69** Rursus autem cum vidisset illum ancilla, coepit dicere circumstantibus : Quia hic ex illis est. ^mc-14-69

**70** At ille iterum negavit. Et post pusillum rursus qui astabant, dicebant Petro : Vere ex illis es : nam et Galilaeus es. ^mc-14-70

**71** Ille autem coepit anathematizare et jurare : Quia nescio hominem istum, quem dicitis. ^mc-14-71

**72** Et statim gallus iterum cantavit. Et recordatus est Petrus verbi quod dixerat ei Jesus : Priusquam gallus cantet bis, ter me negabis. Et coepit flere. ^mc-14-72

## Capítulo 15

**1** Et confestim mane consilium facientes summi sacerdotes cum senioribus, et scribis, et universo concilio, vincientes Jesum, duxerunt, et tradiderunt Pilato. ^mc-15-1

**2** Et interrogavit eum Pilatus : Tu es rex Judaeorum ? At ille respondens, ait illi : Tu dicis. ^mc-15-2

**3** Et accusabant eum summi sacerdotes in multis. ^mc-15-3

**4** Pilatus autem rursum interrogavit eum, dicens : Non respondes quidquam ? vide in quantis te accusant. ^mc-15-4

**5** Jesus autem amplius nihil respondit, ita ut miraretur Pilatus. ^mc-15-5

**6** Per diem autem festum solebat dimittere illis unum ex vinctis, quemcumque petissent. ^mc-15-6

**7** Erat autem qui dicebatur Barabbas, qui cum seditiosis erat vinctus, qui in seditione fecerat homicidium. ^mc-15-7

**8** Et cum ascendisset turba, coepit rogare, sicut semper faciebat illis. ^mc-15-8

**9** Pilatus autem respondit eis, et dixit : Vultis dimittam vobis regem Judaeorum ? ^mc-15-9

**10** Sciebat enim quod per invidiam tradidissent eum summi sacerdotes. ^mc-15-10

**11** Pontifices autem concitaverunt turbam, ut magis Barabbam dimitteret eis. ^mc-15-11

**12** Pilatus autem iterum respondens, ait illis : Quid ergo vultis faciam regi Judaeorum ? ^mc-15-12

**13** At illi iterum clamaverunt : Crucifige eum. ^mc-15-13

**14** Pilatus vero dicebat illis : Quid enim mali fecit ? At illi magis clamabant : Crucifige eum. ^mc-15-14

**15** Pilatus autem volens populo satisfacere, dimisit illis Barabbam, et tradidit Jesum flagellis caesum, ut crucifigeretur. ^mc-15-15

**16** Milites autem duxerunt eum in atrium praetorii, et convocant totam cohortem, ^mc-15-16

**17** et induunt eum purpura, et imponunt ei plectentes spineam coronam. ^mc-15-17

**18** Et coeperunt salutare eum : Ave rex Judaeorum. ^mc-15-18

**19** Et percutiebant caput ejus arundine : et conspuebant eum, et ponentes genua, adorabant eum. ^mc-15-19

**20** Et postquam illuserunt ei, exuerunt illum purpura, et induerunt eum vestimentis suis : et educunt illum ut crucifigerent eum. ^mc-15-20

**21** Et angariaverunt praetereuntem quempiam, Simonem Cyrenaeum venientem de villa, patrem Alexandri et Rufi, ut tolleret crucem ejus. ^mc-15-21

**22** Et perducunt illum in Golgotha locum : quod est interpretatum Calvariae locus. ^mc-15-22

**23** Et dabant ei bibere myrrhatum vinum : et non accepit. ^mc-15-23

**24** Et crucifigentes eum, diviserunt vestimenta ejus, mittentes sortem super eis, quis quid tolleret. ^mc-15-24

**25** Erat autem hora tertia : et crucifixerunt eum. ^mc-15-25

**26** Et erat titulus causae ejus inscriptus : Rex Judaeorum. ^mc-15-26

**27** Et cum eo crucifigunt duos latrones : unum a dextris, et alium a sinistris ejus. ^mc-15-27

**28** Et impleta est Scriptura, quae dicit : Et cum iniquis reputatus est. ^mc-15-28

**29** Et praetereuntes blasphemabant eum, moventes capita sua, et dicentes : Vah ! qui destruis templum Dei, et in tribus diebus reaedificas, ^mc-15-29

**30** salvum fac temetipsum descendens de cruce. ^mc-15-30

**31** Similiter et summi sacerdotes illudentes, ad alterutrum cum scribis dicebant : Alios salvos fecit ; seipsum non potest salvum facere. ^mc-15-31

**32** Christus rex Israël descendat nunc de cruce, ut videamus, et credamus. Et qui cum eo crucifixi erant, convitiabantur ei. ^mc-15-32

**33** Et facta hora sexta, tenebrae factae sunt per totam terram usque in horam nonam. ^mc-15-33

**34** Et hora nona exclamavit Jesus voce magna, dicens : Eloi, eloi, lamma sabacthani ? quod est interpretatum : Deus meus, Deus meus, ut quid dereliquisti me ? ^mc-15-34

**35** Et quidam de circumstantibus audientes, dicebant : Ecce Eliam vocat. ^mc-15-35

**36** Currens autem unus, et implens spongiam aceto, circumponensque calamo, potum dabat ei, dicens : Sinite, videamus si veniat Elias ad deponendum eum. ^mc-15-36

**37** Jesus autem emissa voce magna expiravit. ^mc-15-37

**38** Et velum templi scissum est in duo, a summo usque deorsum. ^mc-15-38

**39** Videns autem centurio, qui ex adverso stabat, quia sic clamans expirasset, ait : Vere hic homo Filius Dei erat. ^mc-15-39

**40** Erant autem et mulieres de longe aspicientes : inter quas erat Maria Magdalene, et Maria Jacobi minoris, et Joseph mater, et Salome : ^mc-15-40

**41** et cum esset in Galilaea, sequebantur eum, et ministrabant ei, et aliae multae, quae simul cum eo ascenderant Jerosolymam. ^mc-15-41

**42** Et cum jam sero esset factum (quia erat parasceve, quod est ante sabbatum), ^mc-15-42

**43** venit Joseph ab Arimathaea nobilis decurio, qui et ipse erat exspectans regnum Dei, et audacter introivit ad Pilatum, et petiit corpus Jesu. ^mc-15-43

**44** Pilatus autem mirabatur si jam obiisset. Et accersito centurione, interrogavit eum si jam mortuus esset. ^mc-15-44

**45** Et cum cognovisset a centurione, donavit corpus Joseph. ^mc-15-45

**46** Joseph autem mercatus sindonem, et deponens eum involvit sindone, et posuit eum in monumento quod erat excisum de petra, et advolvit lapidem ad ostium monumenti. ^mc-15-46

**47** Maria autem Magdalene et Maria Joseph aspiciebant ubi poneretur. ^mc-15-47

## Capítulo 16

**1** Et cum transisset sabbatum, Maria Magdalene, et Maria Jacobi, et Salome emerunt aromata ut venientes ungerent Jesum. ^mc-16-1

**2** Et valde mane una sabbatorum, veniunt ad monumentum, orto jam sole. ^mc-16-2

**3** Et dicebant ad invicem : Quis revolvet nobis lapidem ab ostio monumenti ? ^mc-16-3

**4** Et respicientes viderunt revolutum lapidem. Erat quippe magnus valde. ^mc-16-4

**5** Et introëuntes in monumentum viderunt juvenem sedentem in dextris, coopertum stola candida, et obstupuerunt. ^mc-16-5

**6** Qui dicit illis : Nolite expavescere : Jesum quaeritis Nazarenum, crucifixum : surrexit, non est hic, ecce locus ubi posuerunt eum. ^mc-16-6

**7** Sed ite, dicite discipulis ejus, et Petro, quia praecedit vos in Galilaeam : ibi eum videbitis, sicut dixit vobis. ^mc-16-7

**8** At illae exeuntes, fugerunt de monumento : invaserat enim eas tremor et pavor : et nemini quidquam dixerunt : timebant enim. ^mc-16-8

**9** Surgens autem mane prima sabbati, apparuit primo Mariae Magdalene, de qua ejecerat septem daemonia. ^mc-16-9

**10** Illa vadens nuntiavit his, qui cum eo fuerant, lugentibus et flentibus. ^mc-16-10

**11** Et illi audientes quia viveret, et visus esset ab ea, non crediderunt. ^mc-16-11

**12** Post haec autem duobus ex his ambulantibus ostensus est in alia effigie, euntibus in villam : ^mc-16-12

**13** et illi euntes nuntiaverunt ceteris : nec illis crediderunt. ^mc-16-13

**14** Novissime recumbentibus illis undecim apparuit : et exprobravit incredulitatem eorum et duritiam cordis : quia iis, qui viderant eum resurrexisse, non crediderunt. ^mc-16-14

**15** Et dixit eis : Euntes in mundum universum praedicate Evangelium omni creaturae. ^mc-16-15

**16** Qui crediderit, et baptizatus fuerit, salvus erit : qui vero non crediderit, condemnabitur. ^mc-16-16

**17** Signa autem eos qui crediderint, haec sequentur : in nomine meo daemonia ejicient : linguis loquentur novis : ^mc-16-17

**18** serpentes tollent : et si mortiferum quid biberint, non eis nocebit : super aegros manus imponent, et bene habebunt. ^mc-16-18

**19** Et Dominus quidem Jesus postquam locutus est eis, assumptus est in caelum, et sedet a dextris Dei. ^mc-16-19

**20** Illi autem profecti praedicaverunt ubique, Domino cooperante, et sermonem confirmante, sequentibus signis. ^mc-16-20