---
id: vulgata-clementina-hab-lat-tweedale-2005
type: texto_primario
title: "Habacuc (Vulgata Clementina)"
subtitle: null
original_title: "Habacuc"
author: null
year_original: 1592
language: lat
translation:
  - Hieronymus Stridonensis
editor:
  - Michael Tweedale
publisher: null
publication_year: 2005
area: Escrituras
era: século IV d.C. (recensão de 1592)
sistema_referencia: versiculo
abrev: "Hab"
livro_numero: 42
secao: "Profetas"
canon: "católico (73 livros), sem o apêndice clementino"
scope: "56 versículos em 3 capítulos"
tags:
  - latim
  - vulgata
  - biblia
  - clementina
  - profetas
coautoria:
  - Διαφορεύς
  - Claude Opus 5
status: rascunho
project: pedra_angular
source: "Biblia Sacra juxta Vulgatam Clementinam. Editio electronica: Michael Tweedale et al., The Clementine Text Project (2005; correções posteriores). Arquivo Text/Hab.lat do repositório bitbucket.org/clementinetextproject/text."
license: "domínio público"
publishable: true
related: []
---

# Habacuc

## Capítulo 1

**1** Onus quod vidit Habacuc propheta. ^hab-1-1

**2** Usquequo, Domine, clamabo,  
et non exaudies ?  
vociferabor ad te, vim patiens,  
et non salvabis ? ^hab-1-2

**3** Quare ostendisti mihi iniquitatem et laborem,  
videre praedam et injustitiam contra me ?  
Et factum est judicium, et contradictio potentior. ^hab-1-3

**4** Propter hoc lacerata est lex,  
et non pervenit usque ad finem judicium ;  
quia impius praevalet adversus justum,  
propterea egreditur judicium perversum. ^hab-1-4

**5** Aspicite in gentibus, et videte ;  
admiramini, et obstupescite :  
quia opus factum est in diebus vestris,  
quod nemo credet cum narrabitur. ^hab-1-5

**6** Quia ecce ego suscitabo Chaldaeos,  
gentem amaram et velocem,  
ambulantem super latitudinem terrae,  
ut possideat tabernacula non sua. ^hab-1-6

**7** Horribilis et terribilis est :  
ex semetipsa judicium et onus ejus egredietur. ^hab-1-7

**8** Leviores pardis equi ejus,  
et velociores lupis vespertinis :  
et diffundentur equites ejus :  
equites namque ejus de longe venient ;  
volabunt quasi aquila festinans ad comedendum. ^hab-1-8

**9** Omnes ad praedam venient,  
facies eorum ventus urens ;  
et congregabit quasi arenam captivitatem. ^hab-1-9

**10** Et ipse de regibus triumphabit,  
et tyranni ridiculi ejus erunt ;  
ipse super omnem munitionem ridebit,  
et comportabit aggerem, et capiet eam. ^hab-1-10

**11** Tunc mutabitur spiritus, et pertransibit, et corruet :  
haec est fortitudo ejus dei sui. ^hab-1-11

**12** Numquid non tu a principio,  
Domine, Deus meus, sancte meus,  
et non moriemur ?  
Domine, in judicium posuisti eum,  
et fortem, ut corriperes, fundasti eum. ^hab-1-12

**13** Mundi sunt oculi tui, ne videas malum,  
et respicere ad iniquitatem non poteris.  
Quare respicis super iniqua agentes,  
et taces devorante impio justiorem se ? ^hab-1-13

**14** Et facies homines quasi pisces maris,  
et quasi reptile non habens principem. ^hab-1-14

**15** Totum in hamo sublevavit,  
traxit illud in sagena sua,  
et congregavit in rete suum.  
Super hoc laetabitur, et exsultabit. ^hab-1-15

**16** Propterea immolabit sagenae suae,  
et sacrificabit reti suo,  
quia in ipsis incrassata est pars ejus,  
et cibus ejus electus. ^hab-1-16

**17** Propter hoc ergo expandit sagenam suam,  
et semper interficere gentes non parcet. ^hab-1-17

## Capítulo 2

**1** Super custodiam meam stabo,  
et figam gradum super munitionem :  
et contemplabor ut videam quid dicatur mihi,  
et quid respondeam ad arguentem me. ^hab-2-1

**2** Et respondit mihi Dominus, et dixit : Scribe visum, et explana eum super tabulas,  
ut percurrat qui legerit eum. ^hab-2-2

**3** Quia adhuc visus procul ;  
et apparebit in finem, et non mentietur :  
si moram fecerit, exspecta illum,  
quia veniens veniet, et non tardabit. ^hab-2-3

**4** Ecce qui incredulus est, non erit recta anima ejus in semetipso ;  
justus autem in fide sua vivet. ^hab-2-4

**5** Et quomodo vinum potantem decipit,  
sic erit vir superbus, et non decorabitur :  
qui dilatavit quasi infernus animam suam,  
et ipse quasi mors, et non adimpletur :  
et congregabit ad se omnes gentes,  
et coacervabit ad se omnes populos. ^hab-2-5

**6** Numquid non omnes isti super eum parabolam sument,  
et loquelam aenigmatum ejus, et dicetur :  
Vae ei qui multiplicat non sua ?  
usquequo et aggravat contra se densum lutum ? ^hab-2-6

**7** Numquid non repente consurgent qui mordeant te,  
et suscitabuntur lacerantes te,  
et eris in rapinam eis ? ^hab-2-7

**8** Quia tu spoliasti gentes multas,  
spoliabunt te omnes qui reliqui fuerint de populis,  
propter sanguinem hominis,  
et iniquitatem terrae, civitatis, et omnium habitantium in ea. ^hab-2-8

**9** Vae qui congregat avaritiam malam domui suae,  
ut sit in excelso nidus ejus,  
et liberari se putat de manu mali ! ^hab-2-9

**10** Cogitasti confusionem domui tuae ;  
concidisti populos multos,  
et peccavit anima tua. ^hab-2-10

**11** Quia lapis de pariete clamabit,  
et lignum, quod inter juncturas aedificiorum est, respondebit. ^hab-2-11

**12** Vae qui aedificat civitatem in sanguinibus,  
et praeparat urbem in iniquitate ! ^hab-2-12

**13** Numquid non haec sunt a Domino exercituum ?  
laborabunt enim populi in multo igne,  
et gentes in vacuum, et deficient. ^hab-2-13

**14** Quia replebitur terra, ut cognoscant gloriam Domini,  
quasi aquae operientes mare. ^hab-2-14

**15** Vae qui potum dat amico suo mittens fel suum,  
et inebrians ut aspiciat nuditatem ejus ! ^hab-2-15

**16** Repletus es ignominia pro gloria ;  
bibe tu quoque, et consopire.  
Circumdabit te calix dexterae Domini,  
et vomitus ignominiae super gloriam tuam. ^hab-2-16

**17** Quia iniquitas Libani operiet te,  
et vastitas animalium deterrebit eos  
de sanguinibus hominum,  
et iniquitate terrae, et civitatis, et omnium habitantium in ea. ^hab-2-17

**18** Quid prodest sculptile, quia sculpsit illud fictor suus,  
conflatile, et imaginem falsam ?  
quia speravit in figmento fictor ejus, ut faceret simulacra muta. ^hab-2-18

**19** Vae qui dicit ligno : Expergiscere ;  
Surge, lapidi tacenti !  
Numquid ipse docere poterit ?  
ecce iste coopertus est auro et argento,  
et omnis spiritus non est in visceribus ejus. ^hab-2-19

**20** Dominus autem in templo sancto suo :  
sileat a facie ejus omnis terra ! ^hab-2-20

## Capítulo 3

**1** Oratio Habacuc prophetae, pro ignorantiis. ^hab-3-1

**2** Domine, audivi auditionem tuam, et timui.  
Domine, opus tuum, in medio annorum vivifica illud ;  
in medio annorum notum facies :  
cum iratus fueris, misericordiae recordaberis. ^hab-3-2

**3** Deus ab austro veniet,  
et Sanctus de monte Pharan :  
operuit caelos gloria ejus,  
et laudis ejus plena est terra. ^hab-3-3

**4** Splendor ejus ut lux erit,  
cornua in manibus ejus :  
ibi abscondita est fortitudo ejus. ^hab-3-4

**5** Ante faciem ejus ibit mors,  
et egredietur diabolus ante pedes ejus. ^hab-3-5

**6** Stetit, et mensus est terram ;  
aspexit, et dissolvit gentes,  
et contriti sunt montes saeculi :  
incurvati sunt colles mundi ab itineribus aeternitatis ejus. ^hab-3-6

**7** Pro iniquitate vidi tentoria Aethiopiae ;  
turbabuntur pelles terrae Madian. ^hab-3-7

**8** Numquid in fluminibus iratus es, Domine ?  
aut in fluminibus furor tuus ?  
vel in mari indignatio tua ?  
Qui ascendes super equos tuos, et quadrigae tuae salvatio. ^hab-3-8

**9** Suscitans suscitabis arcum tuum,  
juramenta tribubus quae locutus es ;  
fluvios scindes terrae. ^hab-3-9

**10** Viderunt te, et doluerunt montes ;  
gurges aquarum transiit :  
dedit abyssus vocem suam ;  
altitudo manus suas levavit. ^hab-3-10

**11** Sol et luna steterunt in habitaculo suo :  
in luce sagittarum tuarum ibunt,  
in splendore fulgurantis hastae tuae. ^hab-3-11

**12** In fremitu conculcabis terram ;  
in furore obstupefacies gentes. ^hab-3-12

**13** Egressus es in salutem populi tui,  
in salutem cum christo tuo :  
percussisti caput de domo impii,  
denudasti fundamentum ejus usque ad collum. ^hab-3-13

**14** Maledixisti sceptris ejus,  
capiti bellatorum ejus,  
venientibus ut turbo ad dispergendum me :  
exsultatio eorum, sicut ejus qui devorat pauperem in abscondito. ^hab-3-14

**15** Viam fecisti in mari equis tuis,  
in luto aquarum multarum. ^hab-3-15

**16** Audivi, et conturbatus est venter meus ;  
a voce contremuerunt labia mea.  
Ingrediatur putredo in ossibus meis,  
et subter me scateat :  
ut requiescam in die tribulationis,  
ut ascendam ad populum accinctum nostrum. ^hab-3-16

**17** Ficus enim non florebit,  
et non erit germen in vineis ;  
mentietur opus olivae,  
et arva non afferent cibum :  
abscindetur de ovili pecus,  
et non erit armentum in praesepibus. ^hab-3-17

**18** Ego autem in Domino gaudebo ;  
et exsultabo in Deo Jesu meo. ^hab-3-18

**19** Deus Dominus fortitudo mea,  
et ponet pedes meos quasi cervorum :  
et super excelsa mea deducet me  
victor in psalmis canentem. ^hab-3-19